အခန်း ၈၆

အပိုင်း (၈၆.၁)

ဝိန်းယွီသည် ထိုညက ရေကန်ဘေးတွင် အအေးမိသွားခဲ့သည့်အပြင် နိုင်ငံရေးကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရသဖြင့် ပိုပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားသဖြင့် အပြန်တွင် နေမကောင်းဖြစ်သွားခဲ့၏။ မကြာခဏဆိုသလို အဖျားက ပြန်တက်လာခဲ့ပြီး သက်သာလာသည့် လက္ခဏာများ ပြလာသည်အထိ လဝက်နီးပါးခန့် အနားယူကုသခဲ့ရလေသည်။

ဤကာလအတွင်း လီရွှင်နှင့် ချန်ဝေတို့သည် နေ့စဉ် အုပ်ချုပ်ရေးတာဝန်များကို စီမံခန့်ခွဲခဲ့ကြ၏။ သူတို့ မဖြေရှင်းနိုင်သော ကိစ္စရပ်များကိုမူ လီယောင်က ဆုံးဖြတ်ချက်ချပေးခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကြီးကြီးမားမား အနှောင့်အယှက် တစ်စုံတစ်ရာ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ချေ။

ဝိန်းယွီ အနည်းငယ် သက်သာလာသည်နှင့်တပြိုင်နက် ကျောင်းပိုင်ကို ခေါ်ယူလိုက်၏။ ဖိန်ကျိုးနှင့် ထောင်ခရိုင်တို့ရှိ ကိစ္စရပ်များကို သူမ အမီလိုက်နိုင်ရန်အတွက် စစ်ဆေးပြီးသား အစီရင်ခံစာ အထပ်လိုက်ကို စစ်ဆေးရန် ယူလာခိုင်းလိုက်သည်။

ကျောင်းပိုင်သည် အစီရင်ခံစာများကို ပို့ဆောင်ပြီး ၎င်းတို့၏ အကြောင်းအရာများကို အကျဉ်းချုပ် တင်ပြပြီးနောက် မစစ်ဆေးရသေးသော အစီရင်ခံစာ အနည်းငယ်ကို အပေါ်ဆုံးတွင် တင်လိုက်ပြီး အစီရင်ခံလိုက်သည်။

"နန်ချန်နဲ့ ဝေ့ချီရှန်း နှစ်ယောက်လုံးက အကြောင်းပြန်လာကြတယ်။ ဝေ့ချီရှန်းက ရှင်းကျိုးနဲ့ ယီကျိုးကို ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပြီး နောက်ထပ် ရွှေ ၁ သန်းကိုလည်း လက်ဖွဲ့အဖြစ် ထပ်ပေးမယ်လို့ အဆိုပြုလာတယ်။ နန်ချန်ကတော့ ရှင်းကျိုးနဲ့ ယီကျိုး ပိုင်ဆိုင်မှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ထပ်မငြင်းခုံတော့ဘူး။ ဒါပေမယ့် မင်းသမီး တောင်းဆိုထားတဲ့ စပါး တင်း၃ သန်းကိုတော့ သူတို့ မပေးနိုင်ဘူးတဲ့။ သူတို့ရဲ့ စစ်ရိက္ခာတွေက ဆောင်းဦးအထိပဲ ခံမယ်လို့ အကြောင်းပြပြီး စပါး တင်း၈ သိန်းကို အရင်ပို့ပေးလို့ ရမလားလို့ မေးလာတယ်။ ကျန်တာကိုတော့ ဆောင်းဦး ကောက်ရိတ်သိမ်းပြီးမှ ပို့ပေးမယ်လို့ ကတိပေးတယ်။ လီလူကြီးမင်းနဲ့ တခြားသူတွေက မင်းသမီးရဲ့ ခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ ဆုံးဖြတ်ချက် မချရဲကြဘူး"

အအေးမိရောဂါမှ နာလန်ထစ ဝိန်းယွီသည် ဆံနွယ်များကို ချထားပြီး ရိုးရှင်းသော ပိုးသားဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ကာ ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ထိုင်ရင်း စစ်ဆေးပြီးသား အစီရင်ခံစာများကို ပြန်လည်ဖတ်ရှုနေလေသည်။ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူမက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်၏။ "နန်ချန်က အရင်လိုပဲ တွက်ကပ်နေတုန်းပဲ"

သူမ၏ ဆိုလိုရင်းကို သေချာ မသိသဖြင့် ကျောင်းပိုင်က မေးလိုက်သည်။ "ကျွန်မတို့ နန်ချန်ရဲ့ အဆိုပြုချက်ကို ငြင်းပယ်ပြီး စာပြန်လိုက်ရမလား"

ဖွင့်ထားသော ပြတင်းပေါက်မှ လေပြေတစ်ချက် ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားသည်။ ထိုလေပြေသည် ဝိန်းယွီ၏ ဆံနွယ်များ၊ ဝတ်ရုံများနှင့် စားပွဲပေါ်ရှိ စာရွက်စာတမ်းများကို တဖျတ်ဖျတ် လွင့်ခါသွားစေပြီး ပေါ်ရှန်းနံ့သာပေါင်းဖိုမှ ထွက်ပေါ်နေသော နံ့သာငွေ့အချို့ကိုလည်း လွင့်ပါပျောက်ကွယ်သွားစေ၏။

သူမသည် တဖျတ်ဖျတ် လွင့်နေသော စာရွက်များကို သူမ၏ သွယ်လျသော လက်ချောင်းလေးများဖြင့် ဖိထားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "နန်ချန်က လည်တယ်။ သူတို့က ရှင်းကျိုးနဲ့ ယီကျိုးကို အစောဆုံး ဆောင်းဦးမှပဲ သိမ်းပိုက်နိုင်မယ်ဆိုတာကို သိနေကြတယ်။ ကျွန်မ တောင်းဆိုတဲ့ စပါးတွေက ဒီနယ်မြေတွေကို မသိမ်းပိုက်ခင် သူတို့ကို ထိန်းချုပ်ထားဖို့ သက်သက်ပဲလေ။ စပါး တင်း၈ သိန်းလောက်ပဲ ပေးမယ်ဆိုတာက သူတို့ ချန်လှပ်ထားတာပဲ။ သူတို့ဆီမှာ အဲဒီထက် ပိုရှိတာ သေချာတယ်။ လီရွှင်ကို စာပြန်ဖို့ ညွှန်ကြားလိုက်။ တကယ်လို့ စပါး တင်း၃ သန်း မပေးနိုင်ဘူးဆိုရင် အနည်းဆုံး တင်း၁ သန်းခွဲကို ကြိုပို့ပေးရမယ်လို့"

ကျောင်းပိုင်သည် ထိုအချက်ကို မှတ်သားထားလိုက်သော်လည်း မနေနိုင်ဘဲ မှတ်ချက်ချလိုက်၏။ "ယှဉ်ကြည့်ရင်တော့ ဝေ့ချီရှန်းက အများကြီး ပိုပြီး ရက်ရောတာပဲ"

ရွှေ ၁ သန်းဆိုသည်မှာ ငွေ ၁၀ သန်းနှင့် ညီမျှလေသည်။

အေးချမ်းသော အချိန်ကာလတွင် စပါးတစ်တင်းလျှင် ဝမ် ၇၀၀မှ ၈၀၀အထိသာ ရှိခဲ့သော်လည်း စစ်မက်များ နေရာအနှံ့ ဖြစ်ပွားနေသဖြင့် စျေးကွက်ပေါက်စျေးများမှာ အဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် စပါးတစ်တင်း ဝယ်ယူရန် အနည်းဆုံး ဝမ်၃ တွဲ လိုအပ်နေပြီ ဖြစ်၏။

ဝေ့ချီရှန်းသည် နန်ချန်ထံမှ စပါး ဝင်း၃ သန်း တောင်းဆိုထားသည့် ဝိန်းယွီ၏ သတင်းကို ကြားသိထားပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူ့စေတနာကို ပြသရန် စပါးတန်ဖိုးနှင့် ညီမျှသော ရွှေ ၁ သန်းကို တိုက်ရိုက် ကမ်းလှမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဝိန်းယွီသည် လေတိုက်ခံရသဖြင့် လည်ချောင်းထဲတွင် ယားကျိကျိ ဖြစ်သွားပြီး ၂ချက်ခန့် တိုးတိုးလေး ချောင်းဆိုးလိုက်သည်။

"ရွှေ ၁သန်းဆိုတာက ဆွဲဆောင်မှု ရှိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စစ်ပွဲတွေ နေရာအနှံ့ ဖြစ်နေတော့ လယ်ယာမြေတွေက စွန့်ပစ်ခံထားရတယ်။ အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးက တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ထိန်းချုပ်ထားတာက ဆားနဲ့ သံတွေတင် မကတော့ဘူး။ စပါးတွေလည်း ပါတယ်"

ဤရှင်းပြချက်ကြောင့် ကျောင်းပိုင်သည် အပြည့်အဝ နားလည်သွားတော့သည်။

စပါး တင်း၃ သန်းဆိုသည်မှာ နည်းပါးသော ပမာဏ မဟုတ်ချေ။ မည်သည့် စပါးကုန်သည်ကမှ ဘယ်လောက်ပင် ကြီးမားနေပါစေ စစ်တွင်းကာလတွင် ထိုမျှလောက် အများကြီး သိုလှောင်ထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့သော ကုန်သည်များ ရှိနေခဲ့လျှင်ပင် ဤပရမ်းပတာ အချိန်ကာလတွင် လည်ပတ်နိုင်ရန် ဒေသဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်များနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် လိုအပ်လိမ့်မည်။

ဒေသဆိုင်ရာ အရာရှိများကို ကျော်လွန်ပြီး သူတို့၏ စီရင်စုနယ်မြေများ ပြင်ပတွင် စပါး အမြောက်အမြား ဝယ်ယူရန်မှာ သူတို့အတွက် မဖြစ်နိုင်ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤခေတ်ကာလတွင် စပါးဆိုသည်မှာ စစ်တပ်တစ်တပ်ကို ထောက်ပံ့နိုင်စွမ်း ရှိခြင်းဟု အဓိပ္ပာယ်ရသောကြောင့်ပင်။

ထိုစီရင်စုများရှိ ဒေသဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်များသည် အသက်ကယ် ရိက္ခာများကို လက်ရှိ အကျပ်အတည်းတွင် စားသောက်၍ မရသော ရွှေနှင့်ငွေ သက်သက်ဖြင့် လဲလှယ်လောက်အောင် မမိုက်မဲကြချေ။ အကယ်၍ သူတို့ တစ်ခုခုနှင့် လဲလှယ်မည်ဆိုလျှင် လက်နက်များ၊ ဆား၊ သို့မဟုတ် သံတို့နှင့်သာ လဲလှယ်ကြလိမ့်မည်။

ရွှီမိသားစုသည် ယခင်က ဝိန်းယွီနှင့် သဘောတူညီချက်ကို လက်ခံခဲ့ခြင်းမှာ သူမက အချိန်အခါကောင်းကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။ ထိုအချိန်က ဖုန်းယန်နှင့် ယုံချန်တို့ မကျဆုံးသေးသလို စျေးနှုန်းများကလည်း ဤမျှလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်အထိ ထိုးတက်မသွားသေးချေ။ ဝိန်းယွီက အမြတ်အစွန်းများစွာ ပေးခဲ့ပြီး ရွှီမိသားစုကလည်း ထိုအဆက်အသွယ်ကို အသုံးချကာ ကျိုးမိသားစုနှင့် ပတ်သက်မှု တည်ဆောက်လိုခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ ငြင်းဆန်ရန် အကြောင်းမရှိခဲ့ခြင်းမှာ သဘာဝပင်။

နောက်ပိုင်းတွင် ဖေစုန့်သည် တဖြည်းဖြည်း အင်အားကြီးမားလာသော်လည်း ရွှီမိသားစုသည် ထိုယခင် သဘောတူညီချက်ကြောင့် ဝိန်းယွီနှင့် လှေတစ်စင်းတည်း စီးမိလျက်သား ဖြစ်နေကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့၏ အတိတ်က ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ဖေစုန့်သာ သိသွားပါက မည်ကဲ့သို့သော မျိုးဖြုတ်သတ်ဖြတ်မှုမျိုး သူတို့အပေါ် ကျရောက်လာမည်ကို လောင်းကြေးထပ်ရဲခဲ့မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ၎င်းကို ဖေစုန့်အား ဖုံးကွယ်ထားပြီး ဝိန်းယွီအတွက် လျှို့ဝှက်စွာ ဆက်လက် အလုပ်လုပ်ပေးရုံမှတစ်ပါး အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။

ဤအသာစီးရမှုကြောင့်ပင် ရွှီမိသားစုသည် ယိုးကျိုးတွင် ဝိန်းယွီ စိုက်ပျိုးထားသော နယ်ရုပ်တစ်ခုအဖြစ် ဆက်လက် တည်ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျောင်းပိုင်က မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။ "မင်းသမီးက ပိုပြီး ရှေ့ရေးကို တွေးနိုင်တာ တကယ်ပါပဲ"

ဝိန်းယွီသည် တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိဘဲ သူမ၏ အကြည့်ကို နှိမ့်ချကာ လက်ထဲရှိ အစီရင်ခံစာကိုသာ ဆက်လက် ဖတ်ရှုနေလိုက်၏။

သူမ၏ ယောက်မဖြစ်သူ၊ အားယင်းလေး၊ မင်းဆရာကြီးယွီနှင့် အမတ်ဟောင်း တစ်စုတို့သည် ဖေစုန့်၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသေးသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဖိန်ကျိုးနှင့် ထောင်ခရိုင်တို့သည် အက်ကွဲကြောင်းများကြားတွင် ရှင်သန်နိုင်ရန် ရုန်းကန်နေရပြီး သူတို့၏ လက်အောက်ခံ ပြည်သူအားလုံး၏ အသက်နှင့် သေဆုံးမှု ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးကို ထမ်းပိုးထားရ၏။ ထို့ကြောင့် ကိစ္စရပ်တိုင်းကို သူမ နက်နက်နဲနဲ မတွေးတောဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

ရုတ်တရက် ထိုညက ရှောင်းလိ၏ မေးခွန်းက သူမ၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့သည်။

"ဒီလို တိုင်းပြည်ပျက်စီးတဲ့ ကပ်ဘေးကြီးသာ မရှိခဲ့ရင်၊ ငါက စစ်သူကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီး မင်းသားအိမ်တော်ကို သွားပြီး လက်ထပ်ခွင့် တောင်းခဲ့မယ်ဆိုရင် မင်း ငါ့ကို လက်ထပ်မှာလား"

ဒီလို တိုင်းပြည်ပျက်စီးတဲ့ ကပ်ဘေးကြီးသာ မရှိခဲ့ရင်လား။ ဒါဆို ငါ့ရဲ့ ခမည်းတော်နဲ့ မယ်တော်က သေချာပေါက် သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေဦးမှာပဲ။ ပြီးတော့ အစ်ကိုတော်လည်း ရှိနေဦးမှာပဲ။ ဒီစိတ်ကူးယဉ် အခြေအနေက အရမ်းကို လှပလွန်းတယ်။ အရမ်းလှလွန်းလို့ ကြားလိုက်ရတာနဲ့တင် ဇိမ်ကျလွန်းတဲ့ အိမ်မက်တစ်ခုလိုပါပဲ။ အိပ်မက်ထဲမှာတောင် မက်ခွင့်မရနိုင်လောက်အောင် ဇိမ်ကျလွန်းတဲ့ အိမ်မက်တစ်ခုလိုပဲ။

သူမသည် ရှောင်းလိကို အဖြေမပေးနိုင်ခဲ့ချေ။ ဒါက စိတ်ကူးယဉ်သက်သက်ပဲ ဖြစ်တာမို့ ဖြေစရာ ဘာအကြောင်းရှိလို့လဲဟုသာ သူမ ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုညက ကျောင်းပိုင်ပင်လျှင် သူမဆီက မည်သည့် ထူးခြားမှုကိုမျှ သတိမထားမိခဲ့သော်လည်း နောက်တစ်နေ့တွင် သူမသည် အဖျားကြီးကာ နေမကောင်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ပြီးခဲ့သည့် လဝက်အတွင်း သူမသည် အနားယူကုသရန် ခုတင်ပေါ်တွင်သာ နေခဲ့ရပြီး ဘယ်အမတ်ကိုမှ လက်ခံမတွေ့ဆုံခဲ့သလို ရှောင်းလိ မည်သို့ နေထိုင်နေသည်ကိုလည်း မသိရှိခဲ့ပေ။ သူ အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်သွားရန်သာ သူမ မျှော်လင့်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤအတွေးများ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားချိန်၌ အစီရင်ခံစာကို လက်ဆစ်များ ဖြူဆွတ်သွားသည်အထိ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်ကိုပင် သတိမထားမိခဲ့ချေ။ လေ ထပ်တိုက်လာသောအခါ သူမသည် ပါးစပ်ကိုအုပ်ကာ တိုးတိုးလေး ချောင်းဆိုးလိုက်သည်။ ကျောင်းပိုင်သည် ၎င်းကို မြင်သောအခါ ပြတင်းပေါက်ကို ပိတ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ဝိန်းယွီက တားလိုက်၏။

"ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ ကျွန်မ အရမ်းကို မွန်းကျပ်နေခဲ့တာ။ ပြတင်းပေါက် ဖွင့်ထားပြီး လေညင်းလေး ခံရတာ ကောင်းပါတယ်"

ဝိန်းယွီ၏ ကျန်းမာရေးအတွက် စိုးရိမ်နေသော်လည်း ကျောင်းပိုင်သည် သူမ၏ အမိန့်များကို မေးခွန်းမထုတ်ဘဲ အမြဲ လိုက်နာတတ်သဖြင့် နောက်ပြန်ဆုတ်နေလိုက်သည်။

ဝိန်းယွီသည် သူမ၏ အာရုံကို စုစည်းလိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ အစီရင်ခံစာကို အဆုံးအထိ ဖတ်ရှုလိုက်၏။ နောက်တစ်ခုကို လှမ်းယူလိုက်သောအခါ ၎င်းသည် ပေးပို့သူ၏ နာမည်မပါဘဲ ချိပ်ပိတ်ထားသော စာတစ်စောင် ဖြစ်နေပြီး ချိပ်ပေါ်တွင် အိမ်တော်၏ လျှို့ဝှက်တံဆိပ်ကိုသာ ရိုက်နှိပ်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူမက ကျောင်းပိုင်ကို မေးလိုက်သည်။

"ဒါက ဘာလဲ" ကျောင်းပိုင်က တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အလျင်စလို ရှင်းပြလိုက်သည်။

"အဲဒါက ရှီဇီဖေးဆီက စာပါ။ နန်ချန်နဲ့ မြောက်ပိုင်းဝေ့တို့ရဲ့ အကြောင်းပြန်စာတွေကို တင်ပြပြီးရင် မင်းသမီးကို အသိပေးမလို့ ရည်ရွယ်ထားတာပါ။ ဒါပေမယ့် ကျွန်မ ခဏလောက် မေ့သွားလို့ပါ"

ဝိန်းယွီသည် ကျန်းယီချူးထံမှ စာမရခဲ့သည်မှာ အချိန်အတော်ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယန်ချွဲ့သည် သစ္စာဖောက်တစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက် သူမ၏ ယောက်မဖြစ်သူနှင့် သူမကြားရှိ စာပေးစာယူများကို ဖေစုန့် သိသွားမည်ကို သူမ စိုးရိမ်နေခဲ့၏။

သူမသည် အခြား အရိပ်သက်တော်စောင့်တစ်ဦးကို ယောက်မဖြစ်သူ၏ ဘေးသို့ စေလွှတ်ထားသော်လည်း အကြောင်းပြန်စာ မရရှိသေးသဖြင့် ကျန်းယီချူး၏ အခြေအနေကို မသိရှိရသေးချေ။

ယန်ချွဲ့သည် အိမ်တော်၏ လျှို့ဝှက်တံဆိပ်ကို ဖေစုန့်ထံ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ယန်ချွဲ့ကို ကွပ်မျက်ပြီးနောက် သူမသည် တံဆိပ်ကို ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး ကျန်းယီချူးထံ စေလွှတ်လိုက်သော အရိပ်သက်တော်စောင့်ကို ဤအကြောင်း အသိပေးရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

သို့သော် သူမရှေ့ရှိ ကျန်းယီချူးထံမှ စာသည် အိမ်တော်၏ တံဆိပ်ဟောင်းကိုသာ အသုံးပြုထားဆဲ ဖြစ်သည်။

ဝိန်းယွီသည် စာကို ဖွင့်လိုက်စဉ် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်၏။ အတွင်းရှိ စာကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီးမှသာ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် နူးညံ့သွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ကြမ်းတမ်းသော ကောက်ရိုးစာရွက်ပေါ်တွင် မီးသွေးဖြင့် ရေးသားထားသော်လည်း သူမ၏ ယောက်မဖြစ်သူ၏ လက်ရေးအစစ်ပင်။ စာသားတွင် "ဖေစုန့်က ချင်ယီရဲ့ သားပဲ" ဟူ၍သာ ပါဝင်လေသည်။

သူမ၏ ယောက်မဖြစ်သူက ဤအရာကို မည်သို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်ကို သေချာ မသိသော်လည်း ရလဒ်သည် ဝိန်းယွီ၏ ကိုယ်ပိုင် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများနှင့် အလွန် ကိုက်ညီနေသည်။ ဖေစုန့်သည် သူမ၏ ယောက်မဖြစ်သူနှင့် သူမကြားရှိ လျှို့ဝှက် စာပေးစာယူများကို မသိသေးပုံရသည်။

ထို့ကြောင့် ဤစာသည် သူမက အရိပ်သက်တော်စောင့်ကို မစေလွှတ်မီက ပေးပို့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

စာတွင် ရက်စွဲ မပါရှိသဖြင့် သူမထံသို့ ရောက်ရှိရန် အချိန်မည်မျှ ကြာမြင့်ခဲ့သည်ကို ဝိန်းယွီ မဆုံးဖြတ်နိုင်ခဲ့ချေ။ သို့သော် ကောက်ရိုးစာရွက်နှင့် မီးသွေးကို အသုံးပြုထားခြင်းက သူမ၏ ယောက်မဖြစ်သူ၏ အခြေအနေမှာ ဆိုးရွားနေကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။ ဝိန်းယွီ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် လေးလံမှုတစ်ခု နေရာယူသွားတော့သည်။

သူမက ကျောင်းပိုင်ကို မေးလိုက်သည်။ "မြောက်ပိုင်းက စစ်ပွဲ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ"

ကျောင်းပိုင်သည် စာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျန်းယီချူးသည် ဖေစုန့်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ဒုက္ခရောက်နေမည်ကို နားလည်သွားကာ ဝိန်းယွီ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ခံစားမိလိုက်၏။ "တောင်ကြားပြင်ပက မျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကနေ လွတ်မြောက်သွားတော့ ဝေ့ချီရှန်းက သူ့ရဲ့ အဓိက စစ်အင်အားတွေကို ဖေစုန့်ကို ချေမှုန်းဖို့ အာရုံစိုက်ထားတယ်။ သူတို့ရဲ့ အရှိန်အဟုန်က ပြင်းထန်တယ်။ ၂လအတွင်းမှာပဲ သူတို့က မြို့အတော်များများကို ပြန်လည် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပြီး ဖေစုန့်ရဲ့ အရင်က မောက်မာမှုတွေကို ဆိုးဆိုးရွားရွား ချိုးနှိမ်နိုင်ခဲ့တယ်"

လက်ရှိ အခြေအနေများအရ ဝေ့ချီရှန်းနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းက အကျိုးရှိပုံပေါ်သည်။

သို့သော် မြောက်ပိုင်းဝေ့နှင့် နန်ချန်တို့ကြားရှိ အဓိက ကွာခြားချက်မှာ ဤသို့ဖြစ်၏။ မြောက်ပိုင်းဝေ့သည် ဖေစုန့်ကို အပြည့်အဝ အနိုင်ရရှိသွားသည်နှင့်တပြိုင်နက် သူတို့သည် ဝိန်းယွီ၏ ထောက်ခံမှုကို လိုအပ်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

…

အပိုင်း (၈၆.၂)

မြောက်ပိုင်းဝေ့၏ မြင်းတပ်သည် တောင်ဘက်သို့ ချီတက်ကာ ဝိန်းယွီ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်ရှိ စီရင်စု ၄ခုကို သိမ်းပိုက်နိုင်ပြီး ပိုင်ယန်တောင်ကြား၏ မဟာဗျူဟာမြောက် အားသာချက်ကို အားကိုးလျက် နန်ချန်နှင့် ကာလရှည် စစ်ပွဲတစ်ခု ဆင်နွှဲနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် နန်ချန်သည် ပြည်မကြီးအတွင်းသို့ ချီတက်လာပါက သူတို့၏ နန်းတွင်းသည် တောင်ကြားပြင်ပတွင်သာ ဆက်လက် တည်ရှိနေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သူတို့က ရန်သူအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါက ဝိန်းယွီသည် ဖိန်ကျိုး ဦးဆောင်သော စီရင်စု ၄ခုကို အတားအဆီးအဖြစ် အသုံးပြုကာ နန်ချန်၏ စစ်တပ်များကို သူတို့၏ နန်းတွင်းနှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ အိမ်နီးချင်း နိုင်ငံများကို နန်ချန်၏ နယ်စပ်များကို ဖိအားပေးရန် လှုံ့ဆော်ခြင်းဖြင့် သူတို့၏ နန်းတွင်းသည် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ရန် အလုပ်များလွန်းနေပေလိမ့်မည်။

လျန်အရာရှိများနှင့် ပြည်သူများ ကြီးစိုးသော ပြည်မကြီးတွင် ဝိန်းယွီနှင့် နန်ချန်တို့ကြားရှိ မည်သည့် သဘောထားကွဲလွဲမှုမျိုးမဆို ပြည်သူလူထုကို ဝိန်းယွီ၏ နောက်တွင် စုရုံးသွားစေမည်မှာ မလွဲချေ။ ဤစိုးရိမ်မှုကပင် နန်ချန်အား လာမည့် ဆယ်စုနှစ်များစွာတိုင်အောင် လျန်ပြည်သူများကို မတရား မဆက်ဆံရဲအောင် သေချာလုပ်ပေးနိုင်လိမ့်မည်။

ဒါကြောင့်ပင် ဝိန်းယွီသည် နန်ချန်နှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် အခိုင်အမာ တောင်းဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဝိန်းယွီက ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာ ခန့်မှန်းထားတဲ့အတိုင်းပဲ။ ဝေ့ချီရှန်းဆီ စာကြမ်းရေးဖို့ လီရွှင်ကို ခိုင်းလိုက်ပါ။ လက်ထပ်မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့က မဖြစ်နိုင်တော့ပေမယ့် ဖေစုန့်ကို ဘုံရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ကတော့ ညှိနှိုင်းလို့ ရနိုင်ပါသေးတယ်"

ထို့နောက် ပြန်လည် စဉ်းစားမိသွားကာ သူမက မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။ "ထားလိုက်တော့။ ကျွန်မ အဝတ်အစား လဲဖို့ ကူညီပေးပါ။ ဒီကိစ္စကို လူကိုယ်တိုင် ဆွေးနွေးဖို့ ဆရာ့ဆီ သွားမယ်"

ကျောင်းပိုင်က သူမကို သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော အဝတ်အစားများ လဲလှယ်ရန် ကူညီပေးပြီး အဆင်တန်ဆာများကို လှမ်းယူလိုက်စဉ် ဝိန်းယွီသည် ကျောင်းပိုင်က မှန်တင်ခုံပေါ်မှ ထွင်းထုထားသော ဟိုင်ထန်ပန်းခိုင် လက်စွပ်တစ်ခုကို ရွေးချယ်နေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။ "ကျွန်မ ပုံမှန် ဝတ်နေကျ နံ့သာအိတ်ကို ယူခဲ့ပါ"

ကျောင်းပိုင်သည် မှန်တင်ခုံနှင့် ခုတင်တို့ကို ရှာဖွေလိုက်သော်လည်း ဘာမှ မတွေ့ရချေ။

"ပျောက်နေတယ်။ မင်းသမီး... လောလောဆယ် ဒီလက်စွပ်ကိုပဲ ဝတ်သွားလို့ ရမလား။ နောက်မှ ကျွန်မ သေသေချာချာ ထပ်ရှာလိုက်ပါ့မယ်"

ဝိန်းယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် မသိမသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး နံ့သာအိတ်အပေါ် သူမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုက ထင်ရှားလို့နေသည်။

"ပွဲတော်ကိုလည်း ကျွန်မ အဲဒါကို ဝတ်သွားခဲ့တာပဲ။ အခန်းထဲမှာ မရှိဘူးဆိုရင် ရေကန်တစ်လျှောက် သွားရှာဖို့ လူလွှတ်လိုက်။ အဲဒီမှာ ပြုတ်ကျနေတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ကျောင်းပိုင်သည် နံ့သာအိတ်ကို အထူးတလည် တန်ဖိုးကြီးသည်ဟု မယူဆခဲ့သော်လည်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မင်းသမီးနှင့် ရင်းနှီးသော ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် အခြားသူတစ်ဦး၏ လက်ထဲသို့ ရောက်သွားရန် မသင့်လျော်ဟု တွေးမိလိုက်သည်။ ထို့အပြင် မင်းသမီးသည် ၎င်းကို မကြာခဏ ဝတ်ဆင်လေ့ရှိသဖြင့် နံ့သာအိတ်သည် သူမအတွက် ထူးခြားသော အဓိပ္ပာယ်တစ်ခု ရှိနေနိုင်ပေသည်။ သူမသည် ၎င်းကို ပြန်လည် ယူဆောင်ရန် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းညိတ်သဘောတူလိုက်လေသည်။

____

မော့ကျိုး။

ရာသီဥတုက တဖြည်းဖြည်း ပူပြင်းလာပြီး ဗဟိုစစ်တပ်တဲအတွင်း၌ ရေခဲဇလုံတစ်ခုကို ချထားလေသည်။

ဖေစုန့်သည် သူ၏ကော်လာကို လျှော့ချလိုက်ရာ ပတ်တီးစည်းထားသော ပခုံးတစ်ဖက်က ပေါ်လွင်နေ၏။ နောက်ဆုံးရ စစ်ပွဲအစီရင်ခံစာကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း သူသည် ၎င်းကို ဖတ်ရှုရန် အကြည့်ကို နှိမ့်ချလိုက်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့ချေ။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှ ဘာကိုမှ ခန့်မှန်းလို့ မရနိုင်ပေ။

သူသည် စစ်သူကြီးတစ်ဦးနှင့် လုံးဝ မတူချေ။ သူ၏ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပြီး ပညာတတ်ဆန်သော မျက်နှာက သူ့ကို စာပေနှင့် ဓားသိုင်း နှစ်မျိုးလုံးကို လေ့ကျင့်ထားသော မင်းမျိုးမင်းနွယ် မိသားစုမှ သခင်လေးတစ်ဦးနှင့် ပိုတူနေစေသည်။ သို့သော် သူ့ကို မြင်ဖူးသူတိုင်းက ထိုယဉ်ကျေးသော အသွင်အပြင်၏ အောက်တွင် တကယ့် မိစ္ဆာတစ်ကောင် ပုန်းကွယ်နေကြောင်း သိကြ၏။

အကြိမ်ကြိမ် ဆက်တိုက် ရှုံးနိမ့်မှု ကြုံတွေ့ထားရသဖြင့် တဲအတွင်းသို့ ခေါ်ယူခြင်း ခံထားရသော စစ်သူကြီးများသည် အချိန်အတန်ကြာသည်အထိ သူ စကားပြောသည်ကို မကြားရချေ။ ချွေးများသည် အပူကြောင့်လား၊ အကြောက်တရားကြောင့်လား မသိသော်လည်း သူတို့၏ သံချပ်ကာ အင်္ကျီများအောက်ရှိ အဝတ်အစားများကို စိုရွှဲသွားစေသည်။

အရာရှိတစ်ဦးသည် မွန်းကျပ်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကို ဆက်လက် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ဒူးထောက်ချလိုက်လေသည်။

"ဒါက ကျွန်တော်မျိုးတို့ရဲ့ အရည်အချင်း ညံ့ဖျင်းမှုကြောင့်ပါ။ ကျွန်တော်မျိုးတို့ကို အပြစ်ပေးဖို့ အမတ်ချုပ်ကြီးကို တောင်းပန်ပါတယ်!"

သူ ဒူးထောက်လိုက်ခြင်းက အခြား စစ်သူကြီးများကိုပါ လိုက်ပါလုပ်ဆောင်စေပြီး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဒူးထောက်ကျသွားကြတော့သည်။

ထိုအခါမှသာ ဖေစုန့်သည် မျက်လုံးများကို ပင့်တင်ကာ ကြမ်းပြင်တစ်လျှောက် ဒူးထောက်နေကြသော သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။ ထူးဆန်းစွာပင် သူသည် ဒေါသထွက်မနေဘဲ သူ၏ လေသံက ပေါ့ပါးနေလေသည်။ "ဒါက ဘာသဘောလဲ"

အောက်ရှိ စစ်သူကြီးများမှာ မထရဲကြဘဲ သူတို့၏ တောင်းပန်စကားကိုသာ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုနေကြသည်။ "ကျွန်တော်မျိုးတို့ကို အပြစ်ပေးဖို့ အမတ်ချုပ်ကြီးကို တောင်းပန်ပါတယ်!"

ဖေစုန့်က နောက်ဆုံးတွင် ပြုံးလိုက်၏။ ထိုမြင်ကွင်းသည် စစ်သူကြီးများအတွက်တော့ ငရဲမင်းက သူ၏ အသက်နှင့် သေဆုံးမှု မှတ်တမ်းစာအုပ်ကို မှတ်သားနေသည်နှင့် မခြားနားချေ။ ချွေးများသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ရေပွက်များလို ယိုစီးကျလာတော့သည်။

ဖေစုန့်သည် အောက်သို့ချထားသော မျက်ခွံများအောက်မှ သူတို့ကို ခဏတာ စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။ အားလုံး၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံရခြင်းဟူသော ဤခံစားချက်သည် တစ်ချိန်က သူ့ကို ကျေနပ်စေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်တော့ ရွံရှာမှု အနည်းငယ်ကို စတင် ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။ သူ၏ အပြုံးတွင် သရော်လှောင်ပြောင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေပြီး အကြည့်ကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ထကြ။ ဝေ့ချီရှန်းက နာမည်ကြီးနေတာ ဘယ်နှနှစ်ရှိပြီလဲ။ သူ့ဆီကနေ သင်ယူဖို့အတွက် တိုက်ပွဲ နည်းနည်းပါးပါး ရှုံးနိမ့်သွားတာက ဆုံးရှုံးမှုလို့ သတ်မှတ်လို့ မရပါဘူး"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဒူးထောက်နေသော စစ်သူကြီးများသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း သက်ပြင်းချကာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။

ဘေးတွင် ထိုင်နေသော ကုန်းစွန်းချိုက ချီးကျူးလိုက်၏။ "ဒီလို စိတ်နေစိတ်ထားမျိုးနဲ့ဆိုရင် ကျူကျွင်း... ကျွန်တော်တို့ စစ်တပ်က မြောက်ပိုင်းဝေ့ကို ချေမှုန်းနိုင်မယ့်နေ့က သိပ်မဝေးတော့ပါဘူး"

ဖေစုန့်သည် ကုန်းစွန်းချို၏ မြှောက်ပင့်စကားကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်သည်မှာ ရှင်းလင်းလှသည်။ စစ်ပွဲအစီရင်ခံစာကို ချထားလိုက်ရင်း သူက ပြောလိုက်သည်။ "ဝေ့ချီရှန်းရဲ့ ကွပ်ကဲမှုအောက်မှာ ရှိတဲ့ အဓိက သံမဏိ မြင်းတပ်ဟာ တောင်ကြားပြင်ပက လူရိုင်းတွေနဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ စစ်တိုက်ရင်း သွေးထွက်သံယို လေ့ကျင့်ထားတာပဲ။ သူတို့ကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ဖို့ဆိုတာ ကျောက်တုံးကို ကြက်ဥနဲ့ ပေါက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ စစ်မြေပြင်မှာ သူတို့ရဲ့ မြင်းတပ်က ဖန်တီးထားတဲ့ သံမဏိ ဒိုင်းလွှားကို ထိုးဖောက်ဖို့ မဟာဗျူဟာ တစ်ခုကို ကြံဆရမယ်"

ကုန်းစွန်းချိုသည် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော မျက်နှာအမူအရာ ရှိနေ၏။ "ယခင် လျန်မင်းဆက်ရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေနဲ့ နန်ချန်တို့ကြားက ကျင်းပတော့မယ့် လက်ထပ်မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းကလည်း တော်တော်လေး ပြဿနာ များပါတယ်။ ဝေ့ချီရှန်း တောင်ဘက်မှာ ချန်ထားခဲ့တဲ့ တပ်စခန်း ၂ခုက နန်ချန်နဲ့ လျန်တပ်ဟောင်းတွေကို အချိန်အကြာကြီး ခုခံနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ တကယ်လို့ သူတို့က ကျူကျွင်းကို မြောက်ဘက်နဲ့ တောင်ဘက် နှစ်ဖက်စလုံးကနေ တိုက်ခိုက်လာမယ်ဆိုရင် တကယ့်ကို ဆိုးရွားသွားပါလိမ့်မယ်"

ဖေစုန့်ကမူ တုန်လှုပ်ပုံမပေါ်ချေ။ "ပိုင်ယန်တောင်ကြား မတည်ရှိခင်က ယီကျိုးနဲ့ ရှင်းကျိုး ၂ခုလုံးဟာ တာ့လျန်ရဲ့ တောင်ဘက် ဝင်ပေါက်တွေအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး ခိုင်မာတဲ့ မြို့ရိုးကာကွယ်ရေးတွေ ရှိခဲ့တယ်။ နန်ချန်နဲ့ လျန်တပ်ဟောင်းတွေက ဒီစီရင်စု ၂ခုကို သိမ်းပိုက်ဖို့ဆိုတာ အစောဆုံး ဆောင်းဦးပြီးမှပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ သူတို့ မြောက်ဘက်ကို ချီတက်လာတဲ့ အချိန်ဆိုရင် ဆောင်းရာသီက နီးကပ်နေပြီ။ နန်ချန်ရဲ့ တပ်တွေက ကျွန်တော်တို့လောက် အအေးဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြင်ပက လူရိုင်းတွေက စပါးတွေကို ဝင်ရောက်လုယက်တဲ့ အခါကျရင် ဝေ့ချီရှန်းက သူ့ရဲ့ မြင်းတပ်ကို ယိုးကျိုးဆီ ပြန်ခေါ်ရလိမ့်မယ်။ ဒီအမတ်ချုပ်ဆီမှာ သူတို့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း အင်အားကုန်ခမ်းသွားအောင် လုပ်ဖို့ နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်"

သူသည် ရှေ့သို့ အနည်းငယ် ကိုင်းလာပြီး တဲအတွင်း အပြည့်ရှိနေသော စစ်ဗျူဟာမှူးများနှင့် စစ်သူကြီးများကို ငေးကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်၏။

"ဒါပေမယ့် ယခင် လျန်မင်းဆက်ရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေ အကြောင်း ပြောရရင် ဒါက ဒီအမတ်ချုပ်ကို တခြားကိစ္စ တစ်ခု သတိရသွားစေတယ်။ သူတို့ကြားမှာ ကျုပ် ထည့်ထားတဲ့ သူလျှိုက ကျုပ်တို့ ကြားထဲမှာလည်း သူတို့ရဲ့သူလျှိုတွေ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တယ်။ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျုပ်ရဲ့ လေးစားရတဲ့ အမတ်တွေက ဘယ်လို ထင်လဲ"

တဲအတွင်းရှိ စစ်ဗျူဟာမှူးများနှင့် စစ်သူကြီးများသည် ကြောက်ရွံ့တုန်ယင်စွာဖြင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အလျင်အမြန် ပြန်လည် ဒူးထောက်ချလိုက်ကြပြီး အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။ "အမတ်ချုပ်ကြီး အပေါ်ထားတဲ့ ကျွန်တော်မျိုးတို့ရဲ့ သစ္စာရှိမှုက နေနဲ့ လလို ရှင်းလင်းပါတယ်။ သေသေချာချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပေးဖို့ အမတ်ချုပ်ကြီးကို တောင်းပန်ပါတယ်!"

ဖေစုန့်သည် သူတို့ကို အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။ "ဘာလို့ ဒူးထောက်နေတာလဲ။ ဒီအမတ်ချုပ်က မင်းတို့ အားလုံးကို လုံးဝ သစ္စာရှိတယ်လို့ ယုံကြည်ပြီးသားပါ။ ထပြီး ပြောကြပါ"

ထိုအခါမှသာ တဲအတွင်းရှိ အရာရှိများသည် သတိကြီးစွာဖြင့် ပြန်လည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။

အခြား စစ်ရေးကိစ္စများကို ဆွေးနွေးပြီးနောက် သူတို့ကို ထွက်ခွာခွင့်ပြုလိုက်စဉ် ကုန်းစွန်းချိုသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ကျူကျွင်း... ဒီကိစ္စကို လူအားလုံးရှေ့မှာ ဘာလို့ ဖွင့်ချလိုက်ရတာလဲ။ ယန်ချွဲ့ရဲ့ စာထဲမှာ ဖော်ပြထားသလို သူတို့ကြားထဲမှာ သူလျှိုတစ်ယောက် ရှိနေတာ တကယ်ပဲဆိုရင် ဒီလုပ်ရပ်က ရန်သူကို သတိပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

ဖေစုန့်ကမူ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။ "ယန်ချွဲ့က ကျုပ်တို့ဘက်ကို ခိုလှုံလာတယ်ဆိုတာကို ဟန့်ယန်က ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပြီဆိုတော့ ယန်ချွဲ့ ပြန်ပို့လိုက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေက အမှားဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ခင်များ ထင်နေတာလား"

ကုန်းစွန်းချိုသည် ခဏတာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသော လှည့်ကွက်များထက် နိုင်ငံရေးတွင် ပို ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ပြီး ဤကိစ္စရပ်တွင် ဖေစုန့်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိချေ။

ယခု ဖေစုန့်၏ သတိပေးမှုကြောင့် ၎င်းသည် အဓိပ္ပာယ်ရှိကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ ထိုယခင် လျန်မင်းသမီးသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း တောင်ပိုင်းနယ်စပ်တွင် သူ၏ကျူကျွင်းကို အကြိမ်ကြိမ် အလှည့်စားနိုင်ခဲ့လေသည်။

သူက စိတ်ထဲတွင် အံ့ဩသွားချိန်တွင် ဖေစုန့်သည် တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ရှိ လှုပ်ရှားမှုများ အစီရင်ခံစာကို ကောက်ယူကာ သေချာစွာ လေ့လာလိုက်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် မှိန်ဖျော့ပြီး အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ကစားနေ၏။

"ဒီအမျိုးသမီးက အကြံအစည်တွေ ဖွဲ့တဲ့နေရာမှာ တကယ်ကို ကျွမ်းကျင်တာပဲ။ သူ့ဘေးကို သူလျှိုအစစ်တစ်ယောက် လွှတ်လိုက်တော့ အပြန်အလှန်အနေနဲ့ သူက ကျုပ်ကို ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ လက်ဆောင်ကြီးကို ပေးအပ်လိုက်တယ်။ အဲဒါက ကျုပ်ကို အပြည့်အဝ မယုံကြည်နိုင်အောင်၊ ဒါပေမယ့် လျစ်လျူရှုလို့လည်း မရအောင် လုပ်လိုက်တာပဲ။ လက်ရှိ မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေတဲ့ အချိန်ကာလအရ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက ဒီကိစ္စကို အလင်းထဲ ထုတ်ပြဖို့ပဲ။ သူလျှိုတစ်ယောက် ရှိနေရင်တောင် အဲဒါက သူတို့ကို စိုးရိမ်ပူပန်စေပြီး ကာလတိုအတွင်း ပြဿနာရှာဖို့ တုံ့ဆိုင်းသွားစေလိမ့်မယ်။ အဲဒါက ကျုပ်ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ အစီအစဉ်တွေကို အနှောင့်အယှက် မဖြစ်အောင် သေချာလုပ်ပေးလိမ့်မယ်"

ထိုအခါမှသာ ဖေစုန့်၏ အစောပိုင်း လုပ်ရပ်များနောက်ကွယ်ရှိ အကြောင်းပြချက်ကို ကုန်းစွန်းချိုတစ်ယောက် နားလည်သွားတော့သည်။ သူသည် ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "ကျူကျွင်းက အရာအားလုံးကို သေသေချာချာ စဉ်းစားထားတာပဲ။ ဒါပေမယ့် ယခင် လျန်မင်းဆက်ရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေက ဒီလောက် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲမှုတွေ ရှိနေပြီး သူကသာ နန်ချန်ကို တကယ် လက်ထပ်သွားမယ်ဆိုရင် အဲဒါက ကျူကျွင်းအတွက် ကပ်ဘေးတစ်ခု ဖြစ်လာမှာကို ကျွန်တော် စိုးရိမ်မိပါတယ်"

ထက်မြက်ပြီး ဓားသွားလို အေးစက်မှုတစ်ခုက ဖေစုန့်၏ ပြုံးနေသော မျက်လုံးများထဲတွင် တောက်ပသွား၏။ " ကျုပ်က ယခင် လျန်မင်းဆက်ကို အကျိုးပြုဖို့ ယီကျိုးကို စွန့်လွှတ်ခဲ့တယ်လို့ ခင်များ တကယ် ယုံကြည်နေတာလား။ စိတ်ချပါ၊ သူ အသက်ရှင်လျက်နဲ့ နန်ချန်ကို ရောက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဖိန်ကျိုးက ဖောက်ထွင်းမရနိုင်တဲ့ ခံတပ်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် ပိုင်ယန်တောင်ကြားရဲ့ အပြင်ဘက်မှာတော့ ကွဲပြားခြားနားတဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ပဲ။ ဒီ့အပြင် ကျုပ်ဘေးမှာ သူ ဘယ်တော့မှ သံသယဝင်မှာ မဟုတ်တဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိနေတယ်။ သူ မသေခင်မှာ ဖိန်ကျိုးရဲ့ အဓိက ထောက်ခံသူတွေထဲက တစ်ယောက်ကို ဖြတ်တောက်ဖို့အတွက် သူ့ကို ကျွန်တော် အသုံးပြုမယ်။ အဲဒါက သူ ကျွန်တော့်ကို အလှည့်စားခဲ့တဲ့ အချိန်တွေအတွက် ပြန်လည်ပေးဆပ်မှုအဖြစ် လုံလောက်သင့်ပါတယ်"

ကုန်းစွန်းချိုသည် ချန်ဝေ၊ ဖန့်ယွမ်နှင့် လီယောင်တို့မှလွဲ၍ ဖိန်ကျိုး၏ "အဓိက ထောက်ခံသူ" အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်မည့်သူ မည်သူ့ကိုမျှ ချက်ချင်း စဉ်းစား၍ မရနိုင်ခဲ့ချေ။ စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် သူက မေးလိုက်သည်။ "ဒါပေမယ့် ဟန့်ယန် ယုံကြည်အားထားရတဲ့ ဖိန်ကျိုးက အရာရှိတွေဆိုတော့... သေချာပေါက် သူက အဲဒီလူတွေကို အလွယ်တကူ သံသယဝင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား"

ဖေစုန့်က ဂရုမစိုက်စွာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။ "သူ တန်ဖိုးထားတဲ့ လူတွေကို ကျုပ်က ဘယ်တုန်းကမှ အထင်မကြီးခဲ့ပါဘူး"

နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖေစုန့်ဘေးတွင် အမှုထမ်းလာခဲ့သဖြင့် ကုန်းစွန်းချိုသည် သူ့သခင်၏အတွေးများကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အဓိပ္ပါယ်ဖော်နိုင်လေသည်။ ဖေစုန့်က ဝိန်းယွီနှင့် သူမ၏အနီးကပ်ကိုယ်ရံတော်ကို လုပ်ကြံရန် သိမ်းငှက်အမဲလိုက်ခွေးများကို စေလွှတ်ခဲ့ကြောင်း ပြန်သတိရသွားပြီးနောက် သူသည် ရုတ်တရက် အဖြေရသွားတော့သည်။ “ကျူကျွင်း ဖယ်ရှင်တဲ့တစ်ယောက်က ဟန့်ယန်ကို ဖိန်ကျိုးကို လိုက်ပို့ပေးခဲ့ပြီး ထောင်ကျိုးကို ဦးဆောင်တိုက်ခိုင်ပြီး ပထမဆုံးအကျိုးဆောင်မှုကို ရရှိခဲ့တဲ့ အဲဒီရှောင်းစစ်သူကြီးလေးလား”

...