အခန်း ၁၀၇

အပိုင်း (၁၀၇.၁)

ကိုယ်ရံတော်သည် ခြေလှမ်းကို ရပ်တန့်ကာ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။ "ကျူကျွင်းမှာ နောက်ထပ် အမိန့်ပေးစရာများ ရှိသေးလား"

ဖေစုန့်သည် သူဖတ်ပြီးသော တိုက်ပွဲအစီရင်ခံစာကို စားပွဲပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်ပြီး မေးလိုက်၏။ "လွန်ခဲ့တဲ့ ၁လက ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရပြီး သေဆုံးသွားတဲ့ ကျင်းကျိုးက ဒုစစ်သူကြီးကိစ္စ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ"

နေ့စဉ် ဖေစုန့်၏ အာရုံစိုက်မှုကို လိုအပ်နေသော အစီရင်ခံစာ အရေအတွက်သည် အလွန်ပင် များပြားလှသည်။ မည်သည့်မြို့နယ်များကို တိုက်ခိုက်ရမည်၊ စစ်သုံ့ပန်းများကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည်၊ မည်သည့်နေရာတွင် ရိက္ခာကောက်ခံမှုများ လျော့နည်းနေသည်၊ စစ်သားသစ် စုဆောင်းမှုကို အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်ရမည် သို့မဟုတ် အခြားနေရာမှ ဝယ်ယူရမည် အစရှိသည်တို့ကို ဆုံးဖြတ်ရသည်။ လက်အောက်ခံ စစ်သူကြီးများသည် ထိုကဲ့သို့သော ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသည့် စစ်ရေးကိစ္စရပ်များနှင့် ပတ်သက်သော အစီရင်ခံစာများကို တင်ပြလာသောအခါ သူတို့၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ဖေစုန့်ကို အသိပေးရန်သာ ဖြစ်သည်။ ဖေစုန့်သည် တံဆိပ်တုံးနှိပ်ပြီး အစီရင်ခံစာများကို ပြန်ပေးလိုက်သည်နှင့် သူ၏စစ်ဆေးမှုနှင့် သဘောတူခွင့်ပြုချက်ကို ကိုယ်စားပြုပေသည်။ သို့သော် ဖေစုန့်သည် အရာအားလုံးကို ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်ရန် အလွန်အလုပ်များနေတတ်သည်။ သိပ်အရေးမကြီးသော စာရွက်စာတမ်းများအတွက် သူ၏ ကိုယ်ရံတော်များက ၎င်းတို့ကို ဖတ်ရှုပြီး တံဆိပ်တုံးမနှိပ်ခင်နှင့် ပြန်မပေးခင် နှုတ်ဖြင့် အကျဉ်းချုပ် တင်ပြပေးလေ့ရှိ၏။

လက်နက်ချရန် စေ့စပ်ညှိနှိုင်းရေးတာဝန် ထမ်းဆောင်စဉ်အတွင်း ကျင်းကျိုးမှ ဒုစစ်သူကြီးတစ်ဦး သေဆုံးသွားခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသော စစ်ရေးကိစ္စအဖြစ် သတ်မှတ်မထားခဲ့ချေ။ ဤဖြစ်ရပ်ကို တင်ပြထားသော အစီရင်ခံစာကို ယခင်က တင်သွင်းခဲ့ချိန်တွင် ရှောင်းလိနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုကြောင့် ဖေစုန့် ဒဏ်ရာရရှိချိန်နှင့် တစ်မြို့လုံးကို ပိတ်ဆို့ရှာဖွေမှု အချည်းနှီးဖြစ်သွားချိန်တို့နှင့် တိုက်ဆိုင်နေခဲ့သည်။ ဘေးပန်းကိစ္စရပ်များကို အာရုံမစိုက်နိုင်တော့သဖြင့် ဖေစုန့်သည် ထိုကိစ္စကို သူ၏ ကိုယ်ရံတော်များထံ လွှဲအပ်ထားခဲ့သည်။

ယခု ယင်းနှင့်ပတ်သက်ပြီး မေးမြန်းခံရသောအခါ ကိုယ်ရံတော်သည် အမှန်အတိုင်း ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်လေသည်။ "တပ်မှူးဖေယွမ်က ကျင်းကျိုးက ဒုတပ်မှူးချွေးဟူဟာ လက်နက်ချဖို့ စေ့စပ်ညှိနှိုင်းရေးအတွက် ထုန်ကျိုးကို သွားနေတုန်း ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရပြီး သေဆုံးသွားတယ်လို့ အရင်က အစီရင်ခံထားပါတယ်။ အဲဒါက ဝေ့ချီရှန်း ကျောထောက်နောက်ခံပေးထားတဲ့ ထုန်ကျိုးက အစိုးရမြို့နယ်အချို့ရဲ့ လက်ချက်လို့ သံသယရှိကြပါတယ်။ တိုက်ပွဲမစခင် ဒုတပ်မှူးတစ်ယောက် ဆုံးရှုံးလိုက်ရလို့ စိတ်ဓာတ်မကျဆင်းအောင် ကာကွယ်ဖို့နဲ့ ထုန်ကျိုးက မြို့နယ်အားလုံးကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့အတွက် တပ်မှူးဖေယွမ်က သတိပေးတဲ့ နမူနာတစ်ခုအနေနဲ့ အဲဒီအစိုးရမြို့နယ်တွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်"

ဖေယွမ်၏ ရလဒ်ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပုံထက် ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှု အသေးစိတ်ကို ဖေစုန့်က ပိုပြီး အာရုံစိုက်နေကြောင်း ရှင်းလင်းလှသည်။ သူသည် မသိစိတ်က အလိုလို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး မေးလိုက်၏။ "ချုံခိုတိုက်ခိုက်တဲ့သူ ဘယ်နှစ်ယောက်လောက် ရှိလဲ"

ကိုယ်ရံတော်က ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။ "၁၀၀၀ ကျော်လောက် ရှိပါတယ်"

ထိုနေ့က ရှောင်းလိသည် ကျန်းဟွိုင်၊ အားနျိုနှင့် အခြားသူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ တောင်ပေါ်တွင် လိမ့်ကျလာသော ကျောက်တုံးများနှင့် ကာကွယ်ရေးသစ်လုံးများကို ချိတ်ဆက်ထားသော ကြိုးထောင်ချောက်များကို စောစောစီးစီး ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။ ကျင်းကျိုး ဖေစစ်တပ်သည် အောက်မှ ဖြတ်သွားသောအခါ သူတို့သည် ကြိုးများကို ဖြတ်ချလိုက်ပြီး ချုံခိုတိုက်ခိုက်သူ ရာနှင့်ချီ ရှိနေသည့် ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှုကို ဖန်တီးခဲ့ကြသည်။ မျှော်လင့်မထားဘဲ ကျင်းကျိုး ဒုစစ်သူကြီး သေဆုံးသွားပြီးနောက် စစ်သည်များသည် တိုက်ရိုက် ထွက်ပြေးရန် မဝံ့ရဲကြသော်လည်း စခန်းသို့ ပြန်ရောက်ပါက အပြစ်ပေးခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့ကြသည်။ တပ်စုမှူးများသည် တိုက်ခိုက်ရေးသမား ၁၀၀၀ကျော်၏ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရကြောင်း တညီတညွတ်တည်း ပြောဆိုရန် သူတို့၏ လူများကို ညွှန်ကြားခဲ့ကြသည်။

ကျင်းကျိုးကို ကာကွယ်နေသော ဖေယွမ်နှင့် ဟန်ချီတို့သည် ၎င်းမှာ ဝေ့ချီရှန်း ကျောထောက်နောက်ခံပြုထားသော ထုန်ကျိုးရှိ အစိုးရမြို့နယ်အချို့၏ လက်ချက်ဖြစ်ရန် အလွန် ဖြစ်နိုင်ခြေများကြောင်း ကောက်ချက်ချခဲ့ကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် တောင်ပိုင်းနယ်စပ်စစ်ပွဲ တရားဝင် မစတင်မီ ထိုထုန်ကျိုး အစိုးရမြို့နယ်များကို ဖယ်ရှားရန် အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ရည်ရွယ်ထားခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ကျရှုံးသွားသည်နှင့် ထုန်ကျိုးတွင် ဓားပြများ ထိန်းချုပ်ထားသော မြို့နယ်များနှင့် သူပုန်မြို့နယ်များသာ ကျန်ရှိနေလိမ့်မည်။ သူတို့သည် အမြော်အမြင်နည်းပါးပြီး ပြဿနာများများစားစား ဖြစ်ရန်အကြောင်း မရှိသည့်အပြင် အနှေးနှင့်အမြန် လက်နက်ချကြလိမ့်မည်။ သို့သော် ထိုအစိုးရမြို့နယ်များကို ထိန်းချုပ်မှုမရှိဘဲ ထားရစ်ခဲ့ခြင်းက ကျင်းကျိုးသည် လျန်၊ ချန်နှင့် ဝေ့တို့၏ မဟာမိတ်တပ်များနှင့် ထိတွေ့တိုက်ခိုက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူတို့ကို ဂနာမငြိမ် ဖြစ်လာစေရန် အခွင့်အရေး ပေးသလို ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ သို့ဖြစ်၍ လက်နက်ချရန် စေ့စပ်ညှိနှိုင်းမှုအတွက် ဒုစစ်သူကြီးတစ်ဦးကို စေလွှတ်ခြင်းသည် အင်အားမသုံးမီ ပြုလုပ်သော ယဉ်ကျေးမှုတစ်ရပ်ပင်။

အကယ်၍ ထိုမြို့နယ်များသည် အခြေအနေကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီး ဖေစုန့်ထံ လက်အောက်ခံမည်ဆိုပါက အကောင်းဆုံးပင်။ ခေါင်းမာနေဦးမည်ဆိုလျှင်တော့ သူတို့ကို ဆက်ထားရန် မလိုအပ်တော့ချေ။

သို့သော် ဒုစစ်သူကြီး၏ သေဆုံးမှုက လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။

ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာသူများသည် ကျင်းကျိုးစစ်တပ် တစ်ခုလုံးတွင် အထိတ်တလန့်ဖြစ်သွားစေတော့၏။ ကျင်းကျိုးသည် လောင်းကြေးထပ်ခဲ့ပြီး ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့လေသည်။

ဖေယွမ်နှင့် ဟန်ချီတို့သည် ထိုမြို့နယ်များက သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရိပ်မိပြီး ဦးစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်ဟု သတ်မှတ်လိုက်ကြသည်။ အစီရင်ခံစာမှတစ်ဆင့် ဖေစုန့်ထံသို့ တင်ပြနေစဉ်တွင် သူတို့သည် ဝေ့မိသားစု၏ အထောက်အပံ့ဖြင့် ဒေသခံ အာဏာရှင်များကဲ့သို့ ပြုမူနေသော ထုန်ကျိုးရှိ အစိုးရမြို့နယ်အချို့ကို တပြိုင်နက်တည်း ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

ဒုစစ်သူကြီး သေဆုံးပြီးနောက် ထုန်ကျိုးရှိ မြို့နယ်အချို့ကို အောင်မြင်စွာ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြထားသော ကျင်းကျိုးမှ နောက်ဆုံးရ တိုက်ပွဲအစီရင်ခံစာကို ဖတ်ရှုပြီးချိန်တွင်မှ ဖေစုန့်သည် သူ့သံသယကို ရုတ်တရက် ထုတ်ပြောလိုက်လေသည်။

ကျင်းကျိုး ဒုစစ်သူကြီး သေဆုံးမှုက ရှောင်းလိနှင့် ဆက်စပ်နေမလားဟု သူ တွေးတောမိလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဒုစစ်သူကြီး သေဆုံးသွားသော အချိန်သည် ယုံချန်တွင် ရှောင်းလိ ပေါ်လာသည့် အချိန်နှင့် အလွန် နီးကပ်စွာ တိုက်ဆိုင်နေပေသည်။ သို့သော် ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုတွင် ပါဝင်သည့် တပ်ဖွဲ့ဝင် အရေအတွက်ကို ကြားပြီးနောက် ဖေစုန့်သည် ထိုဖြစ်နိုင်ခြေကို ပယ်ဖျက်လိုက်၏။ ကျင်းကျိုး၏ ကင်းထောက်များသည် နားမပင်းသလို မျက်စိလည်း မကန်းကြချေ။ သူတို့သည် လျန်စစ်သည် ၁၀၀၀ကျော်ကို မသိမသာ နယ်စပ်ဖြတ်ကျော်ခွင့် ပေးခဲ့ကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဒါမှမဟုတ်... ဝေ့ချီရှန်းက တာ့လျန်နဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ပြီးတဲ့နောက် သူတို့မှာ ထုန်ကျိုးအတွင်း ထောက်လှမ်းရေးတွေ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို ထုတ်ပြောလိုက်တာများလား။

ဒီလိုဆိုရင်တော့ တာ့လျန်က ထုန်ကျိုးမြို့နယ်တချို့ရဲ့ စစ်ရေးအင်အားကို အသုံးချပြီး ချွေးဟူကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့ ရှောင်းလိကို စေလွှတ်လိုက်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

ဖေစုန့်၏ အကြည့်များသည် စားပွဲပေါ်တွင် ပစ်ချထားသော အစီရင်ခံစာထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး သူ့မျက်လုံးများသည် မည်းမှောင်ကာ ဖတ်ရခက်နေလေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ကိုယ်ရံတော်ကို ပြောလိုက်၏။ "နားလည်ပြီ။ မင်း ထွက်သွားလို့ ရပြီ"

သူ၏ ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်ခဲ့လျှင်ပင် ဖေယွမ်သည် ဝေ့ချီရှန်းအပေါ် မှီခိုနေသော ထိုအစိုးရမြို့နယ်များကို သေချာဖြိုခွင်းပြီးဖြစ်ပေသည်။ တာ့လျန်၏ ဟန့်ယန်အဖွဲ့သည် မည်သည့် အကြံအစည်များကို ကြံစည်နေပါစေ သူတို့သည် လတ်တလောအတွက် ကျင်းကျိုး စစ်မြေပြင်ကို သက်ရောက်မှု မပေးနိုင်တော့ချေ။ သူ၏ ဦးစားပေးမှာ ယုံချန်အတွင်းရှိ ပုန်းကွယ်နေသော ထောက်လှမ်းရေးများကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရန်ဖြစ်ပြီး ဟန့်ယန်ကို သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ပတ်သက်၍ မျက်ကန်း နားမကြား ဖြစ်သွားစေရန်ပင်။ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားသော ရှောင်းလိနှင့် ကျိုးစွေတို့ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် နောက်ပိုင်းတွင် အခွင့်အရေးများစွာ ရှိလာလိမ့်မည်။

ကိုယ်ရံတော်သည် ဖေစုန့်၏ အတွေးများကို သဘာဝကျစွာပင် နားမလည်နိုင်ခဲ့ချေ။ ထွက်သွားခွင့်ကို အပေါ်ယံသဘောသာ မှတ်ယူကာ သူသည် နောက်ထပ် ထပ်မမေးတော့ဘဲ ခေါင်းတစ်ချက် ညိတ်ပြလိုက်ကာ နောက်ဆုတ်သွားတော့သည်။

လီ၈၀၀ကွာဝေးသော ကျင်းကျိုးရှိ တာ့လျန်၏ စစ်စခန်းတွင် ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာများကို ကြီးကြပ်ရန် ဖန့်ယွမ်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော လီရွှင်သည် အေးစက်နေသော လက်ဖက်ရည်ကို အငမ်းမရ သောက်ရင်း စာတစ်စောင်ကို ဖတ်ရှုနေလေသည်။

ရာသီဥတုက အလွန်ပူပြင်းလှသည်။ တဲ၏ ရေစိုခံမိုးကာခေါင်မိုးသည် ပူပြင်းလှသော နေရောင်ခြည်ဒဏ်ကို အနည်းငယ်သာ ကာကွယ်ပေးနိုင်သဖြင့် အတွင်းဘက်ကို အခိုးအငွေ့များ ထွက်နေသော ပေါင်းဖိုကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေသည်။ လေဝင်လေထွက်ကောင်းစေရန် တဲမိုးကာများကို မတင်ထားသော်လည်း ဝင်ရောက်လာသော လေပြေသည် အလွန်အမင်း ပူလောင်နေသည်ဟု ခံစားရ၏။ တဲထဲတွင် တစ်မနက်ခင်းလုံး ထိုင်နေခဲ့ရသဖြင့် လီရွှင်၏ ကျောပြင်သည် ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေတော့သည်။

ဖန့်ယွမ် ဝင်ရောက်လာပြီး အစောင့်များကို သူ၏ သံချပ်ကာအင်္ကျီ ချွတ်ခိုင်းရန် တံခါးဝတွင် ရပ်နေချိန်၌ သူ၏ လက်ပတ်များမှ စုပုံနေသော ချွေးများသည် ချွတ်လိုက်သည်နှင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိတ်ကျသွားလေသည်။ ဖန့်ယွမ်သည် အစောင့်တစ်ဦးထံမှ မျက်နှာသုတ်ပုဝါကို ယူကာ သူ့မျက်နှာကို တရကြမ်း သုတ်လိုက်၏။ သူ့မျက်နှာနှင့် လည်ပင်းတို့သည် နေလောင်သဖြင့် နီရဲနေလေသည်။ သူက ညည်းတွားပြောဆိုလိုက်လေသည်။ "ဒီကျိန်ဆဲချင်စရာ အပူကြီး။ ဒီနေရောင်အောက်မှာ သဲထဲကို ကန်စွန်းဥတွေ မြှုပ်ထားရင်တောင် အသင့်စားလို့ရတဲ့ ကန်စွန်းဥကင်တွေ ရနိုင်တယ်"

"အဲဒါဆို ထင်းသက်သာတာပေါ့..." လီရွှင်သည် ပြန်ဖြေရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသဖြင့် သူ့လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်လုံးကို တိုက်မိကာ မှောက်ကျသွားတော့သည်။

လက်ဖက်ရည်များသည် စားပွဲပေါ်ရှိ စာရွက်စာတမ်း အထပ်လိုက်ပေါ်သို့ စင်ကျသွား၏။ လီရွှင်သည် အစိုဓာတ်ကို ခါထုတ်ရန် စာရွက်များကို အလျင်အမြန် ကောက်ယူလိုက်ပြီး အစောင့်တစ်ဦးက စားပွဲကို သုတ်ရန် အဝတ်တစ်စကို လျင်မြန်စွာ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

အေးစက်နေသော လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ကို ယူလိုက်ကာ မသောက်ရသေးသော ဖန့်ယွမ်သည် ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး မေးလိုက်၏။ "ဘာဖြစ်တာလဲ"

လီရွှင်သည် သူ့လက်ထဲရှိ စာကို သေချာပြန်ဖတ်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မနည်းထိန်းချုပ်ထားရသည်။ "ကျိုး... ကျိုးစွေ စာတစ်စောင် ပို့လိုက်တယ်..."

သူ့တုံ့ပြန်မှုသည် ထိတ်လန့်မှုတစ်ခု မဟုတ်ကြောင်း မြင်သောအခါ ဖန့်ယွမ်သည် လက်ဖက်ရည်တစ်ငုံကို သောက်လိုက်ပြီး ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။ "သူ စာပို့လိုက်တာပဲကို။ မင်းက ဘာဖြစ်လို့ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်နေရတာလဲ"

စကားပြောနေရင်း တစ်ဝက်တွင် ဖန့်ယွမ်သည် ရုတ်တရက် မှင်သက်သွားပြီး လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို အမြန်ချလိုက်သည်။ "ညီအစ်ကိုရှောင်းရဲ့ အမေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းများ ရှိနေလို့လား"

လီရွှင်သည် ခေါင်းခါပြလိုက်၏။ ဖန့်ယွမ်၏ စိတ်အားထက်သန်မှုသည် ချက်ချင်းပင် မှေးမှိန်သွားပြီး သူ၏ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ပြန်လည် ကောက်ယူလိုက်သည်။ "ဒါဆို ယုံချန်မှာ ဘာဖြစ်နိုင်လို့လဲ"

လီရွှင်သည် နောက်ဆုံးတွင် အသက်ကို ဝဝရှူလိုက်နိုင်တော့သည်။ "ရှောင်းလိ အသက်ရှင်သေးတယ်လို့ သူက ပြောတယ်"

"ဖူး—"

ဖန့်ယွမ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် လက်ဖက်ရည် သီးသွားတော့သည်။ သူ နှစ်ကြိမ်ခန့် ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီးနောက် မိမိ၏နားကိုပင် မယုံနိုင်သေးချေ။ "ဘာ"

လီရွှင်က ထပ်ပြောလိုက်လေသည်။ "ရှောင်းလိ အသက်ရှင်သေးတယ်လို့"

ဖန့်ယွမ်က မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်၏။ "ဒါ တကယ်လား"

လီရွှင်သည် ကျိုးစွေ၏ စာကို သူ့အား ပြသလိုက်သည်။ "ဒါကို ကျိုးစွေ ကိုယ်တိုင် ရေးထားတာ။ ငါက မင်းကို ဘာလို့လိမ်ရမှာလဲ"

ဖန့်ယွမ်သည် စာကို အနီးကပ် စစ်ဆေးရန် အလျင်စလို လုယူလိုက်လေသည်။

ယုံချန်တွင် ရှိနေစဉ် ကျိုးစွေသည် ဖိန်ကျိုးသို့ လျှို့ဝှက်သတင်းစကားများကို မကြာခဏ ပေးပို့လေ့ရှိခဲ့သည်။ ယခုအခါ ယုံချန်အတွင်းရှိ အင်အားစုဟောင်းများ အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သော်လည်း ယုံချန်အပြင်ဘက်ရှိ သတင်းပေးများမှာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ အဆက်အသွယ် ပြန်လည်ရရှိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် စာများကို ဖိန်ကျိုးသို့ ပေးပို့နိုင်သေးသည်။

ဝိန်းယွီသည် တိုင်းပြည်ရေးရာများကို ကြီးကြပ်ရန်အတွက် လီရွှင်နှင့် ချန်ဝေတို့ကို ပူးတွဲအာဏာ ပေးအပ်ထားခဲ့သည်။ အရေးကြီးသော ဆုံးဖြတ်ချက်များကို ဖြေရှင်းရန် ခက်ခဲလာသောအခါ လီယောင်ထံမှ ညွှန်ကြားချက်များကို တောင်းခံရန် လိုအပ်သည်။ လီရွှင်သည် ကျင်းကျိုးရှိ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာများသို့ ရောက်လာပြီးနောက်တွင် တာ့လျန်၏ အချက်အချာကျသော ဒေသများဖြစ်သည့် ယုံချန်နှင့် မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်တို့မှ လျှို့ဝှက်စာများသည် သူ့ထံသို့ ဦးစွာ ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်ရာ အချိန်နှင့်တပြေးညီ တုံ့ပြန်မှုများကို ပြုလုပ်နိုင်စေသည်။

စာကို ဖတ်ပြီးနောက် ဖန့်ယွမ်သည် ခံစားချက်များ ရှုပ်ထွေးသွားပြီး သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။ "ညီအစ်ကိုရှောင်းလို လူမျိုးကို နတ်ကောင်းနတ်မြတ်တွေက သေချာပေါက် စောင့်ရှောက်ပေးနေလိမ့်မယ်ဆိုတာ ငါ သိသားပဲ"

သူ၏ ကနဦး ဝမ်းသာမှု လျော့ကျသွားသောအခါ လီရွှင်သည် တဖန် စိတ်ပူပန်လာတော့သည်။ "လူကြီးမင်းရဲ့ အဲဒီမြှားက ရှောင်းလိရဲ့ ရင်ထဲမှာ အက်ကြောင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလိုက်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ကျိုးစွေရဲ့ စာကို ကြည့်ရတာ သူက တောင်ပိုင်းနယ်စပ်က လျန်နယ်မြေဆီကို ပြန်လာဖို့ ဆန္ဒမရှိတဲ့ပုံပဲ"

စစ်သည်တစ်ဦးနှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် စစ်သူကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် ဖန့်ယွမ်သည် ရှောင်းလိ ခံစားခဲ့ရသော မတရားမှုကို ပိုနားလည်သဘောပေါက်လေသည်။ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက ပြောလိုက်၏။ "ညီအစ်ကိုရှောင်းက မတရားခံခဲ့ရတာ။ အဲဒီအပြင် သူ့အမေကိုပါ ဆုံးရှုံးလိုက်ရသေးတယ်။ ရွှံ့ရုပ်လေးတောင်မှ ဒီကိစ္စကို ဒီအတိုင်း ကျော်ဖြတ်သွားခွင့် ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

ရှောင်းလိအား အခြေအနေများကို ရှင်းလင်းစွာ ရှင်းပြရန်အတွက် သတင်းစကား အမြန်ပေးပို့ရန် လိုအပ်ကြောင်းကို လီရွှင် သေချာပေါက် နားလည်ထားသည်။ သို့သော် ဖိန်ကျိုးတွင် ရှောင်းလိ အလွန်အမင်း နက်ရှိုင်းစွာ ဒဏ်ရာရသွားခဲ့မည်ကို သူ စိုးရိမ်မိသည်။ အကယ်၍ စစ်သူကြီးသည် တာ့လျန်အပေါ် နောက်တစ်ကြိမ် အမှုထမ်းရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ပါက အပြစ်သည် တာ့လျန်အပေါ်တွင်သာ ရှိပြီး သူတို့တွင် သူ့အား အစဉ်တစိုက် အနှောင့်အယှက်ပေးရန် အခွင့်အရေး ရှိမည်မဟုတ်ချေ။ သို့သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော အရည်အချင်းရှိသည့် စစ်သူကြီးတစ်ဦးကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်းက လီရွှင်ကိုပင် အလွန်အမင်း နာကျင်ရစေလေသည်။

စဉ်းစားပြီးနောက် သူက ပြောလိုက်လေသည်။ "ငါတို့ ဒီလိုလုပ်ကြရအောင်— ရှောင်းလိနဲ့ အဆက်အသွယ် ရမရ သိဖို့ ကျိုးစွေကို အရင်ဆုံး လူလွှတ်ရှာလိုက်မယ်။ တကယ်လို့ သူ့ကို ဆက်သွယ်လို့ရရင် လူကြီးမင်းကိုယ်စား ငါ သွားတောင်းပန်မယ်။ မင်းသမီးဆီကိုလည်း သတင်း ချက်ချင်း ပို့ရမယ်။ မင်းသမီးက ရှောင်းလိကို မှားယွင်းသတ်ဖြတ်မိတယ်ဆိုတဲ့ အပြစ်ရှိစိတ်ကြောင့် ဝန်ပိနေပြီး လူကြီးမင်းနဲ့လည်း အလှမ်းဝေးသွားခဲ့တာ။ ရှောင်းလိ အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုတော့ အခြေအနေတွေကို ပြုပြင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိသေးတယ်"

ဖန့်ယွမ်သည် ဤချဉ်းကပ်မှုက ဖြစ်နိုင်ခြေရှိကြောင်း သဘောတူလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်သဘောတူလိုက်သည်။

…

အပိုင်း (၁၀၇.၂)

လီရွှင်သည် သတင်းပို့သူများကို ဆင့်ခေါ်ရန် ချက်ချင်းပင် အလျင်စလို ထွက်သွားသော်လည်း လမ်းတစ်ဝက်တွင် သူသည် ရုတ်တရက် နောက်သို့ လှည့်လာခဲ့၏။ "ငါ့ကို ကြည့်စမ်း—အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် မေ့သွားပြီ။ ကျိုးမိသားစုက ဝင်ရောက်စီးနင်းခံရပြီး ရွှီမိသားစုရဲ့ ကုန်တင်သင်္ဘောတွေကို သုံးပြီး ထွက်ပြေးခဲ့တာလေ။ ဒီလိုနေ့ရောက်လာရင် ပြဿနာကို အရှေ့ဘက်ကို အမြန်လွှဲဖို့ မင်းသမီးက အစောကြီးကတည်းက ညွှန်ကြားထားခဲ့တယ်။ တကယ်လို့ ဖေစုန့်ဆီကနေ ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရဘူးဆိုရင် ရွှီမိသားစုက ယုံချန်မှာရှိတဲ့ သူတို့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို စွန့်လွှတ်ပြီး အသက်ရှင်သန်ဖို့အတွက် အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်ဖို့ ပြင်ဆင်ရလိမ့်မယ်"

သူသည် စားပွဲဆီသို့ ပြန်သွားကာ မင်သွေးပြီး စုတ်တံကို ယူလျက် အမိန့်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ညွှန်ကြားချထားလိုက်သည်။

ရှောင်းလိ အသက်ရှင်သေးကြောင်း သိရှိပြီးနောက် ဖန့်ယွမ်၏ စိတ်ဓာတ်များသည် တက်ကြွလာခဲ့သည်။ အပူဒဏ်ကြောင့် နဖူးပေါ်တွင် ချွေးများ စီးကျနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အစောပိုင်းက စိတ်တိုလွယ်မှုများသည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။

"ကောင်းပြီ၊ ဒီကိစ္စတွေကို မင်းဆီမှာပဲ လွှဲထားလိုက်မယ်။ ထပ်ပြီး စုံစမ်းဖို့အတွက် ထုန်ကျိုးဆီ ကင်းထောက်တွေ လွှတ်လိုက်မယ်။ သိပ်မကြာခင်က လက်နက်ချဖို့ ဖြားယောင်းဖို့ စေလွှတ်လိုက်တဲ့ ဒုတပ်မှူးချွေးဟူကို သူတို့ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ပြီး သတ်ပစ်ခဲ့တယ်လို့ အကြောင်းပြပြီး ဝေ့ချီရှန်းနဲ့ နီးကပ်တဲ့ ဆက်ဆံရေးရှိတဲ့ ထုန်ကျိုးက မြို့နယ်တချို့ကို ကျင်းကျိုးက ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။ မြောက်ပိုင်းဝေ့က ဒီကိစ္စကို အသုံးချပြီး ဂုဏ်သိက္ခာကို တောင်းဆိုသလို နစ်နာသူအဖြစ် ဟန်ဆောင်ပြီး ရှေ့တန်းစခန်းတွေ ဖွဲ့စည်းဖို့နဲ့ တပ်တွေ ချထားဖို့အရေးကို အချိန်ဆွဲဖို့ အကြောင်းပြချက်တွေ လုပ်နေကြတယ်။ ဒါကို ငါက အချိန်အတော်ကြာကတည်းက သံသယဖြစ်နေတာ— ကျင်းကျိုးအပေါ် ငါတို့ရဲ့ မဟာဗျူဟာကို အဖွဲ့သုံးဖွဲ့က ပူးပေါင်းရေးဆွဲခဲ့တာလေ။ မြောက်ပိုင်းဝေ့က အဲဒီထုန်ကျိုး မြို့နယ်တွေနဲ့ အဆက်အသွယ် ရှိနေပေမဲ့ ငါတို့ကို ကြိုပြောထားတာလဲမရှိဘဲနဲ့ သူတို့က အခုချိန်မှာ တပ်တွေ စေလွှတ်ဖို့ တစ်ဖက်ငြင်းနေပြီး တစ်ဖက်ကကျတော့ စစ်ရေးဂုဏ်ပြုမှုတွေကို ဘယ်လိုလုပ် တောင်းဆိုနိုင်ရတာလဲ။ ဒါ ဘယ်လို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ ကိစ္စလဲ"

နားထောင်နေရင်း လီရွှင်သည်လည်း အခြေအနေများက ပို ထူးဆန်းလာကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်သည်။ "ဒီမှာ တစ်ခုခုတော့ ထူးဆန်းနေတယ်။ ကျင်းကျိုးက ထုန်ကျိုးကို မျက်စိကျနေတာ အချိန်အတော်ကြာနေတဲ့ပုံပဲ။ ငါတို့နဲ့ တိုက်ပွဲမစခင်မှာ ဝေ့ချီရှန်းနဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ထားတဲ့ အဲဒီမြို့နယ်တွေကို သူတို့ အရင်ဆုံး ဖယ်ရှားပစ်ဖို့က မဖြစ်မနေ လုပ်ရမှာပဲ။ ဝေ့ချီရှန်းက ယန်ယွင် ၁၆ပြည်နယ်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ကာကွယ်လာခဲ့ပြီး မရေမတွက်နိုင်တဲ့ စစ်ပွဲတွေကို ဆင်နွှဲခဲ့တာ— ဒီလောက် ထင်ရှားတဲ့ အကျိုးအမြတ်နဲ့ အရှုံးတွေကို သူက နားမလည်ဘဲ နေပါ့မလား"

မြေပုံပေါ်ရှိ ထုန်ကျိုး၏ မြို့နယ် ၁၇ခုကို လက်ညှိုးဖြင့် ထိုးပြကာ လီရွှင်က ဆက်ပြောလိုက်၏။ "ဒီမြို့နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးတွေက အရူးတွေ မဟုတ်ဘူး။ ဖေစုန့်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာက ညစ်ညမ်းနေတယ်ဆိုတာကို သူတို့ အားလုံး သိကြတယ်။ အစပိုင်းမှာ ဝေ့ချီရှန်းကို အားကိုးနိုင်ခဲ့လို့ သူတို့က သဘာဝကျကျပဲ အဲဒီငြိမ်းချမ်းရေး ကမ်းလှမ်းမှုကို ငြင်းပယ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခု ဖေစုန့်က သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အလေးအနက် လှုပ်ရှားနေချိန်မှာ မြောက်ဘက်နဲ့ တောင်ဘက်မှာရှိတဲ့ ဝေ့ချီရှန်းရဲ့ တပ်တွေက အကူအညီပေးဖို့ ထုန်ကျိုးနဲ့ အရမ်းဝေးကွာနေတယ်။ ဖေစုန့်က လုံလောက်တဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေကို ကမ်းလှမ်းနေသရွေ့ သူတို့က ဘာလို့ လက်နက်မချဘဲ နေရမှာလဲ"

သူသည် ခဏရပ်လိုက်ပြီး သေချာသလောက်ရှိကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ဒီမြို့နယ်တွေဟာ ခြံစည်းရိုးခွထိုင်နေတဲ့ သူတွေဆိုတာကို မြောက်ပိုင်းဝေ့က သိပြီးသားပဲ။ ပြီးတော့ သူတို့ကို တကယ် အသုံးချဖို့ အစကတည်းက စိတ်ကူးရှိခဲ့တာမဟုတ်ဘူး။ ကျင်းကျိုးရဲ့ လှုပ်ရှားမှုက မြောက်ပိုင်းဝေ့အတွက် အသံကျယ်ကျယ်ထွက်ဖို့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ပေးလိုက်တာပဲ"

ဖန့်ယွမ်သည် စုပ်သပ်လိုက်၏။ "မင်းပြောတာ မှန်တယ်ဆိုရင် ဖေစုန့်က အဲဒီမြို့နယ်တွေကို သိမ်းယူဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးတဲ့နောက် မြောက်ပိုင်းဝေ့က သူတို့နဲ့ နောက်ထပ် အဆက်အသွယ် ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါဆို လက်နက်ချဖို့ ဖြားယောင်းဖို့ စေလွှတ်လိုက်တဲ့ ကျင်းကျိုးရဲ့ တပ်တွေကို ဘယ်သူက ချုံခိုတိုက်ခိုက်ပြီး ချွေးဟူကို သတ်လိုက်တာလဲ"

လီရွှင်သည် အချိန်တိုအတွင်း စဉ်းစားလိုက်သည်။ "ကျင်းကျိုး ကိုယ်တိုင်က ဖန်တီးထားတဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ်... ပြဿနာကို အရှေ့ဘက်ကို လွှဲချမယ့် အကြံအစည်များလား"

လီရွှင်၏ စကားနောက်ကွယ်က အဓိပ္ပာယ်ကို သတိပြုမိသွားသဖြင့် ဖန့်ယွမ်က မေးလိုက်၏။ "မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

လီရွှင်သည် စုတ်တံကို ကောက်ယူကာ စာရွက်ပေါ်တွင် "ရုန်းကန်မှု" ဟူသော စာလုံးအကြီးကြီး တစ်လုံးကို ရေးချလိုက်သည်။

ဖန့်ယွမ်က လျင်မြန်စွာ နားလည်သွားခဲ့သည်။ "မင်း ဆိုလိုတာက... ထုန်ကျိုးအတွင်းက အဲဒီမြို့နယ်တွေကြားမှာ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေကြတာလား"

လီရွှင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်သလိုနှင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "အမြဲတမ်းဆိုသလို ငါးကြီးက ငါးငယ်ကို စားတာဆိုပေမဲ့ ငါးကြီးအားလုံးက ငါးငယ်လေးတွေကနေ ကြီးထွားလာတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီငါးကြီးတွေ သေသွားပြီဆိုတော့ ထုန်ကျိုးက ငါးငယ်လေးတွေဟာ သိသိသာသာကို ဝဖြိုးလာသင့်တယ်။ ဘယ်ငါးငယ်လေးကများ ဒီထောင်ချောက်ကို ဆင်လိုက်တာလဲလို့ တွေးမိတာပဲ"

ဖန့်ယွမ်က ရင်ထဲမှလှိုက်၍ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဒီလို ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲမှုမျိုးနဲ့ဆို ငါတို့ ကျင်းကျိုးကို ဖြိုခွင်းပြီးတာနဲ့ မကြာခင်မှာ ထုန်ကျိုးမှာ သေချာပေါက် ဆုံရလိမ့်မယ်။ မင်းသမီးအတွက် ဒီလို အရည်အချင်းရှိတဲ့သူကို မင်း စုဆောင်းရမယ်၊ အစ်ကိုလီ"

လီရွှင်သည် ပြန်လည် မတုံ့ပြန်ဘဲ ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို စိတ်ဝင်စားနေပုံပေါ်သည်။

____

ထုန်ကျိုး၊ ဖိန်တန်းမြို့နယ်။

ရှောင်းလိသည် ကုန်းစောင်းမြင့်မြင့်တစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်ကာ နေဝင်ဆည်းဆာကို ကြည့်ရှုနေလေသည်။ မြင့်မားသော မြေမျက်နှာသွင်ပြင်က သူ့ကို မြောက်ဘက်သို့ ချီတက်လာသော စစ်တပ်ကြီးများရှိရာ တောင်ဘက်သို့ ဦးတည်နေသည့် တရားဝင် လမ်းမကြီးနှင့် အဝေးမှ တောင်ပိုင်းဒေသ၏ တောင်တန်းများကိုပါ မြင်တွေ့နိုင်စေသည်။

ကျန်းဟွိုင်သည် အဝါရောင်သန်းနေသော အညိုရောင် မြက်ရိုင်းများကြားမှ လျှောက်လာပြီး ရှောင်းလိကို ရိုသေစွာဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ကျေးဇူးရှင်ရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ ရည်မှန်းချက်ရဲ့ ပထမအဆင့်ကို အောင်မြင်သွားတဲ့အတွက် ဟွိုင်က ဂုဏ်ပြုပါတယ်"

ရှောင်းလိသည် အဝေးမှ အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ကျန်းဟွိုင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။ "ငါ မင်းကို ပြောထားပြီးပြီလေ၊ ငါ့ကို ကျေးဇူးရှင်လို့ ခေါ်စရာ မလိုတော့ပါဘူးလို့"

ကျန်းဟွိုင်က တင်းခံပြောလိုက်၏။ "ဟွိုင်က ကြီးမြတ်တဲ့ ရည်မှန်းချက်ကို ကြံစည်တဲ့နေရာမှာ ကျေးဇူးရှင်ရဲ့နောက်ကို လိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာပါ။ ရိုသေကျိုးနွံမှုကိုတော့ စွန့်လွှတ်လို့ မရပါဘူး"

ရှောင်းလိသည် ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ အသစ်တည်ဆောက်ထားသော လေ့ကျင့်ရေးကွင်းနှင့် သူတို့ကျောဖက်က တောင်အောက်တွင် စနစ်တကျ တည်ထောင်ထားသော စခန်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်လေသည်။ "ငါက ကြီးမြတ်တဲ့ ရည်မှန်းချက်ကို မရှာဖွေပါဘူး— ငါ့နောက်ကို လိုက်လာတဲ့ ညီအစ်ကိုတွေက ဒီကမောက်ကမဖြစ်နေတဲ့ ခေတ်ကြီးမှာ ဒူးထောက်စရာမလိုဘဲ အသက်ရှင်နေနိုင်ဖို့ပဲ လိုချင်တာပါ"

ကျန်းဟွိုင်သည် သူ့အကြည့်အတိုင်း အောက်ဘက်ရှိ စခန်းဆီသို့ လိုက်ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်၏။ "ဒီကဖရိုဖရဲခေတ်ကြီးကို မေ့ထားလိုက်ပါ— ငြိမ်းချမ်းတဲ့ အချိန်တွေမှာတောင် ဒူးမထောက်ဘဲ အသက်ရှင်ဖို့ဆိုတာ ကောင်းကင်ဘုံကို ရောက်ဖို့လောက် ခက်ခဲတာပါပဲ"

ဝေခွဲမရသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် သူက ထပ်ပြောလိုက်လေသည်။ "ဟွိုင့်အမြင်မှာတော့ ကျေးဇူးရှင်ရဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေက မသေးငယ်ပါဘူး"

ရှောင်းလိက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ကျန်းဟွိုင်က ရယ်မောလိုက်ပြီး စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်လေသည်။ "ကျေးဇူးရှင်ရဲ့ အစီအစဉ် ရလဒ်က ဟွိုင့်ရဲ့ မျှော်မှန်းချက်တွေထက် အများကြီး ကျော်လွန်သွားခဲ့တယ်။ အဲဒီမြို့နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးတွေက ပုန်ကန်မှုကို လှုံ့ဆော်ဖို့ လုံလောက်အောင် ပြင်းထန်တဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုတွေကို မကျူးလွန်ခဲ့ပေမဲ့ သူတို့က ကိုယ်ကျင့်တရား ကောင်းဖို့ကတော့ အများကြီးလိုပါသေးတယ်။ ပြည်သူတွေ ဖြုတ်ချတာကို ခံရပြီးသား မြို့နယ်တွေမှာ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးတွေက ပြည်သူကို အလုပ်အကျွေးပြုတယ်ဆိုတဲ့ သူတို့ရဲ့ ဟန်ဆောင်မျက်နှာဖုံးကို ထိန်းသိမ်းဖို့ အာရုံမစိုက်ကြတော့ဘဲ ကျန်နေသေးတဲ့သူတွေကတော့ လူထုကို ဖြားယောင်းဖို့ ဟန်ဆောင်နေကြဆဲပါပဲ"

"ပြည်သူလူထုကို ဒီဘေးဒုက္ခတွေကနေ ကင်းဝေးစေဖို့ ဖေစုန့်ရဲ့လက်ကို အသုံးချခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကာကွယ်ရေးလုပ်ငန်းတွေ တည်ဆောက်ဖို့ ဒုက္ခသည်တွေကို အတင်းအကျပ် စစ်မှုထမ်းခိုင်းတယ်ဆိုတဲ့ ဖေစုန့်ရဲ့ နာမည်ဆိုးကြောင့် ဒေသခံပြည်သူတွေက မြို့နယ်တွေကို သိမ်းယူလာတဲ့ ဖေစစ်တပ်အပေါ် ရန်လိုနေကြဆဲပဲ။ ဖေစုန့်ရဲ့ အာဏာကို ကြောက်ရွံ့လို့ လက်နက်ချခဲ့တဲ့ မြို့နယ်တွေကလည်း နာမည်ခံသက်သက်လောက်ပဲ လုပ်ခဲ့ကြတာ— သူတို့ရဲ့ စစ်သားတွေနဲ့ အရပ်သားတွေက တံတိုင်းဟောင်းကို ပြန်ပြင်ဖို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံရမှာကို ကြောက်လန့်ပြီး တခြားမြို့နယ်တွေကို ထွက်ပြေးသွားကြတာ ကြာပါပြီ။ ဒါက တရားမျှတတဲ့ စစ်တပ်ဆိုတဲ့ အလံအောက်မှာ ကျွန်တော်တို့တွေ တိုးချဲ့ဖို့အတွက် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဓားပြတွေ ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ မြို့နယ်တချို့က မကြာသေးခင်က ပိုပိုပြီး ရဲတင်းလာကြတယ်။ ကျေးဇူးရှင်က ဘာလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားပါသလဲ"

ရှောင်းလိက ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "လောလောဆယ်တော့ သူတို့ကို ဒီအတိုင်း ထားလိုက်ပါ။ ကျင်းကျိုးမှာရှိတဲ့ ဖေစစ်တပ်က လုံးဝ အရှုံးပေးသွားတာ မဟုတ်လောက်ဘူး။ သူတို့ကို ငါတို့လှုပ်ရှားမှုတွေအတွက် အကာအကွယ်တစ်ခုအနေနဲ့ ထားတာက မကောင်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး"

ကျန်းဟွိုင်က ပြုံးလိုက်ပြီး အသိအမှတ်ပြုသည့်အနေဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်လိုက်သည်။ "ဟွိုင် နားလည်ပါပြီ။ အမိန့်တွေကို ချက်ချင်း ပြန်လည်ပေးပို့လိုက်ပါ့မယ်"

သူ ကုန်းစောင်းပေါ်မှ ဆင်းလာချိန်တွင် ကျန်းဟူက ရှောင်းလိကို ရှာဖွေရန် တိုက်ဆိုင်စွာ ရောက်ရှိလာလေသည်။ အားနျိုသည် ပြိုင်နေသည့်အလား သူ့ဘေးမှနေ၍ ရှိသမျှအင်အားဖြင့် ရှေ့သို့ အပြေးအလွှား တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ ကျန်းဟူသည် အစပိုင်းက ထိုသို့သော ရိုးအအ ကောင်လေးတစ်ဦးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် မရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း သူက နွားပေါက်လေးတစ်ကောင်လို ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ စိန်ခေါ်မှုကို မငြင်းဆန်နိုင်ခဲ့ချေ။ သူတို့နှစ်ဦးလုံး အပြေးအလွှား တက်လာကြပြီး ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲကာ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ကျန်းဟွိုင်ကို မြင်သောအခါ သူတို့က အမောတကောဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။ ကျန်းဟွိုင်က အပြုံးဖြင့် မေးလိုက်၏။ "ကျေးဇူးရှင်ကို လာရှာကြတာလား"

ကျန်းဟူသည် လက်များကို ဒူးပေါ်ထောက်လျက် အမောတကောဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ အားနျိုသည် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကို မှီထားပြီး သက်သာပုံမရချေ။

ကျန်းဟွိုင်က သူတို့ကို လမ်းမှန်ကို ညွှန်ပြပေးလိုက်ပြီး အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ထိုနှစ်ဦးသည် တိုက်ခိုက်နေသော နွားသိုးနှစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရှေ့သို့ တစ်ဖန် ပြေးထွက်သွားကြပြန်သည်။

ပြေးနေစဉ်တွင် ကျန်းဟူသည် အသက်ရှူရခက်ခဲနေသည့်ကြားမှ ညည်းတွားပြောဆိုလိုက်လေသည်။ "အစ်ကို(၂)ကတော့ တကယ်ပဲ... တောင်ပိုင်းနယ်စပ်မှာရှိတဲ့ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့သုံးဖွဲ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို လေ့လာဖို့ ဘာလို့ ဒီဘုရားစွန့်ပစ်ထားတဲ့ မြေရိုင်းကုန်းဆီကို အမြဲတမ်း လာနေရတာလဲ..."

အားနျိုကလည်း အလားတူ အမောတကောဖြင့် ပြန်လည်ချေပလိုက်၏။ "မဟုတ်ပါဘူး။ သူက တောင်ပိုင်းမှာရှိတဲ့ အစ်မကြီးကို ကြည့်နေတာ..."

ပြေးနေရင်း တစ်ဝက်တွင် ကျန်းဟူသည် ဇဝေဇဝါဖြင့် ခဏရပ်လိုက်ပြီး အားနျိုကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ "နေပါဦး၊ ဘယ်က အစ်မကြီးလဲ"

ကျန်းဟူသည် သူ့ကို အနိုင်ယူရန် ကြိုးစားနေသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ အားနျိုက သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ပိုကြီးမားသော အားထုတ်မှုဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးသွားလေသည်။ "အစ်မကြီးက အစ်မကြီးပေါ့"

ကျန်းဟွိုင်သည် သူတို့၏ နောက်ပြောင်ပြောဆိုမှုများကို ခိုးနားထောင်ရန် မရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း အားနျို၏ စကားများက သူ့ကို ရုတ်တရက် ခဏတာ ရပ်တန့်သွားစေပြီး နက်ရှိုင်းသော အတွေးထဲသို့ ရောက်သွားစေခဲ့သည်။

—

ညမှောင်သွားပြီးနောက် ဂိုဘီသဲကန္တာရသည် မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်၏ ဆောင်းဦးပေါက်ကာလလောက်ကို အေးစက်နေလေသည်။ သတို့သမီးကို စောင့်ကြပ်ပြီး မင်္ဂလာအဖွဲ့တွင် လိုက်ပါလာသော စစ်သည်များသည် သူတို့၏ တဲများကို စက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဍာန် စီစဉ်ထားကြပြီး ဝိန်းယွီ၏ တဲကို အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်တွင် ထားရှိကာ ချင်းယွင်အစောင့်များ၏ တဲများက အနီးကပ် ဝန်းရံထားလေသည်။

ကျောင်းပိုင်နှင့် သူမ၏ လူများသည် အအေးဒဏ်ကို ကာကွယ်ရန်နှင့် ညလယ်စာ ပြင်ဆင်ရန်အတွက် တဲအပြင်ဘက်တွင် မီးမွှေးလိုက်ကြသည်။ ပေါ့ပါးသော နေ့စဉ်ဝတ် အဝတ်အစားများကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဝိန်းယွီသည် ထုန်ချွဲနှင့် အမျိုးသမီး ချင်းယွင်အစောင့်တစ်ဦးတို့နှင့်အတူ မီးဖိုဘေးတွင် ထိုင်နေပြီး မေးစေ့ကို လက်မောင်းပေါ် တင်ထားကာ အဝေးမှ မီးတောက်များကို သတိလက်လွတ် ငေးကြည့်နေလေသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် သူမ၏ ဩဇာကြီးမားသော အမူအရာက အခြားသူများကို အလှမ်းဝေးစေခဲ့သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော အခိုက်အတန့်များတွင် သူမ၏ မာကျောသော အပြင်ပန်းသွင်ပြင်သည် နူးညံ့သွားပုံပေါ်ပြီး လရောင်အောက်တွင် အမှတ်တမဲ့ အလိုလို ဆွဲဆောင်မှုရှိသော သိမ်မွေ့မှုတစ်ခုဖြင့် စီးဆင်းနေလေသည်။

ထုန်ချွဲသည် ပြင်ဆင်ထားသော ညလယ်စာကို ယူဆောင်လာပြီး ဝိန်းယွီကို စားရန် ခေါ်လိုက်သည်။ အတွေးထဲ နစ်မြုပ်နေသဖြင့် သူမသည် တိုးညှင်းစွာ "အင်း" ဟုသာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး နှစ်ကြိမ်ခေါ်ပြီးနောက်မှ ခေါင်းမော့လာခဲ့၏။

ထုန်ချွဲက သူမကို ပန်းကန်လုံး ကမ်းပေးရင်း အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "မင်းသမီး၊ စားစရာ အဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ"

ဝိန်းယွီက ကြွေပန်းကန်လုံးကို ယူလိုက်ချိန်တွင် ထုန်ချွဲသည် အစောပိုင်းက သူမ၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော ငါးကြင်းရုပ် သစ်သားပန်းပုလေးကို သတိထားမိသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး ထုန်ချွဲက မေးလိုက်၏။ "ဒီသစ်သားပန်းပုလေးကို မင်းသမီးအတွက် အရမ်းအရေးကြီးတဲ့ သူတစ်ယောက်က ပေးထားတာ ဖြစ်ရမယ်နော်။ မင်းသမီးက ယုံချန်ကတည်းက ဒါလေးကို အမြဲတမ်း ယူဆောင်လာတာကို ကျွန်တော်မျိုးမ သတိထားမိလို့ပါ"

သစ်သားပန်းပုလေးသည် တန်ဖိုးကြီးသော ပစ္စည်းတစ်ခုနှင့် မတူဘဲ ဆေးသုတ်မထားသည်ကိုပင် သူမက သတိထားမိသော်လည်း ဝိန်းယွီသည် ၎င်းကို နယ်စပ်အလွန်အထိ ယူဆောင်လာရလောက်အောင် တန်ဖိုးထားခဲ့သည်။ ၎င်းကို ပေးခဲ့သူသည် သေချာပေါက် ထူးခြားသူတစ်ဦး ဖြစ်ရပေမည်။

ဝိန်းယွီသည် သူမ၏ ပန်းကန်ထဲရှိ ဆန်ပြုတ်ပျစ်ပျစ်ကို ဇွန်းဖြင့် မွှေနေချိန်တွင် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရလေသည်။ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများ အခိုက်အတန့် ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ခဏအကြာမှ သူမက ပြန်ဖြေလိုက်လေတော့သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါကို ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာနိုင်တော့မယ့် ရင်းနှီးပြီးသား မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ယောက်က ပေးခဲ့တာပါ"

...