အခန်း ၁၀၉

အပိုင်း (၁၀၉)

ကျန်းယွီနှင့် ဖန်းမင်တာတို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော လူတစ်ယောက် ထွက်လာကာ ထင်းကောက်သယောင် ဟန်ဆောင်ပြီးနောက် ပြန်သွားလေသည်။

ချင်းယွင်အစောင့် အဖွဲ့ဝင်များနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် ကျောင်းပိုင်သည် တဲခန်းဆီးကို မတင်ကာ ပြန်ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။ မှန်တင်ခုံရှေ့တွင် ဆံထုံးများကို ဖြုတ်နေသော ဝိန်းယွီကို ပြောလိုက်လေသည်။ "မင်းသမီး ခန့်မှန်းထားတဲ့အတိုင်းပဲ ချန်နိုင်ငံက ကျွန်မတို့ဆီကနေ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဆက်ပြီး ဖုံးကွယ်ထားတုန်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီကျန်းဆိုတဲ့လူနဲ့ အဲဒီလူဝကြီးဖန်းတို့က ပါးစပ်လုံတော့ သူတို့ တိတိကျကျ ဘာကို ဖုံးကွယ်ထားလဲ ဆိုတာကို အခုထိ ကျွန်မတို့ ရှာမတွေ့သေးဘူး"

ဝိန်းယွီသည် သူမ၏ နားကပ်များကို ဖြုတ်ကာ လက်ဝတ်ရတနာသေတ္တာထဲသို့ ထည့်လိုက်၏။ "ဆက်စောင့်ကြည့်ပါ။ သူတို့က ကျွန်မ သိသွားမှာကို ပိုကြောက်လေလေ အဲဒါက သူတို့ရဲ့ အားနည်းချက် ပိုဖြစ်လာလေလေပဲ"

ကျောင်းပိုင်သည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဝိန်းယွီကို တဲထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း ထားရစ်ခဲ့ကာ ထွက်သွားတော့သည်။

ကြေးမုံပြင်သည် သိမ်မွေ့သော ပိုးသားများ လွှမ်းခြုံထားသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုကို ထင်ဟပ်နေပြီး ထိုပုံရိပ်လေးသည် ကြာပွင့်ချပ်များကဲ့သို့ ကျောက်စိမ်းဆန်သော အသွင်အပြင်များက နတ်သမီးတစ်ပါးနှင့် ဆင်တူနေသည်။ သို့သော် သူမ၏ မျက်ခုံးနှင့် မျက်လုံးများမှ ထွက်ပေါ်နေသော အေးစက်မှုက ထျန်းရှန်းတောင်တန်းများပေါ်တွင် မြင့်မားစွာ တွဲခိုနေသော အေးစက်လှသည့် လမင်းကြီးကို ချက်ချင်း သတိရစေပြီး မည်သည့် ရဲတင်းလွန်းသာ အတွေးများကိုမဆို ဟန့်တားပစ်လေသည်။

သူမသည် သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ နောက်ဆုံးအဆင်တန်ဆာ— ခါးစည်းကြိုးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ငါးကြင်းရုပ် သစ်သားပန်းပုလေး— ကို ဖြုတ်လိုက်သည်။ မှန်တင်ခုံပေါ်ရှိ အခြား အဆင်တန်ဆာများနှင့်အတူ မထားဘဲ သူမ၏ ခေါင်းအုံးအောက်တွင် ထည့်လိုက်၏။ ကျင့်သားရနေသော သက်သောင့်သက်သာရှိမှုဖြင့် သူမ၏ မင်ရည်ကဲ့သို့ မည်းနက်သော ဆံနွယ်များကို ခေါင်းအုံးပေါ်တွင် ဖြန့်ချကာ အိပ်ရာဝင်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် မည်သည့် လွမ်းဆွတ်တမ်းတမှု၊ ဝမ်းနည်းမှု အရိပ်အယောင်ကိုမှ မပြသခဲ့ချေ။ — ၎င်းမှာ သူမ၏ အရိုးများထဲအထိ စွဲမြဲနေသော အလေ့အကျင့်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။

ခမ်းနားလှသည့်တဲ အပြင်ဘက်တွင် တိတ်ဆိတ်မှုက လွှမ်းမိုးနေသည်။ ရံဖန်ရံခါ ချင်းယွင်အစောင့် ကင်းလှည့်သူများ ဖြတ်သွားကြပြီး သူတို့၏ ခြေသံများကို တမင်တကာ ဖော့ထားကြ၏။ တဲထောင့်တွင် ထွန်းထားသော တစ်ခုတည်းသော ဖယောင်းတိုင်က တောင်ကြားလမ်းများမှတစ်ဆင့် ပြန်မပို့ခင် ဝိန်းယွီ၏ စစ်ဆေးမှုကို လိုအပ်နေသော စာရွက်စာတမ်း အထပ်လိုက်ကို အလင်းပေးနေလေသည်။

—

ငါးရက်အကြာတွင် မင်္ဂလာယာဉ်တန်းသည် ချန်နိုင်ငံ၏ တော်ဝင်မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ချန်နိုင်ငံသည် သူတို့ကို မြို့တံခါးများတွင် လက်ခံကြိုဆိုရန် သံတမန်များကို စေလွှတ်ခဲ့ပြီး ဝိန်းယွီ၏ နောက်တော်ပါများကို မြို့တော်၏ ဧည့်ဂေဟာတွင် ယာယီနေရာချထားပေးခဲ့သည်။ နှစ်ရက်အနားယူပြီးနောက် တော်ဝင်နက္ခတ်ဗေဒင်ဆရာများ ရွေးချယ်ထားသော မင်္ဂလာရက်တွင် မင်္ဂလာပွဲကို ကျင်းပမည် ဖြစ်သည်။

ကျောင်းပိုင်သည် ကိစ္စရပ်များကို အသေးစိတ် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့သည်။ မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူမသည် ချင်းယွင်အစောင့်များကို အကြောင်းပြချက် အမျိုးမျိုးဖြင့် သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းစေခဲ့သည်။ ပွင့်လင်းလွန်းသည့် ထုန်ချွဲကတော့ သူမ၏လူများနှင့်အတူ ဧည့်ဂေဟာတွင် အခြေချနေခဲ့ပြီး ဝိန်းယွီ၏ နေထိုင်ရာနေရာများကို သံစည်ပိုင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ လုံခြုံအောင် ပြုလုပ်ထားခဲ့၏။ ချန်နိုင်ငံမှ ပေးပို့လာသော မည်သည့်ပစ္စည်းကိုမဆို ဝိန်းယွီ၏ ယာယီခြံဝင်းအဝင်ဝတွင် ချင်းယွင်အစောင့်များက လက်ခံရယူလိမ့်မည်။ ဝိန်းယွီက ဤပို့ဆောင်ပေးသော ပစ္စည်းများကို အဆုံးတွင် အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ရှိမရှိဆိုသည်ကို ဧည့်ဂေဟာအစေခံများက သဘာဝကျကျပင် မသိရှိခဲ့ကြချေ။

နောက်နေ့တွင် ချန်တော်ဝင်နန်းတော်က ဝိန်းယွီအား နန်းတွင်းကျင့်ဝတ်များကို သင်ကြားပေးရန် မယ်တော်ကြီးကျန်းက စေလွှတ်လိုက်သည်ဟု ဆိုကာ အထိန်းတော်တစ်ဦးကို စေလွှတ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သတို့သမီးအသစ်တစ်ဦးအနေဖြင့် မယ်တော်ကြီးနှင့် ချန်ဝမ်ကို မည်သို့ ခစားရမည်နှင့် တော်ဝင်ဌာနခြောက်ခုကို မည်သို့ စီမံခန့်ခွဲရမည်ကို နားလည်စေရန် သူမအား ပြင်ဆင်ပေးရန် ရည်ရွယ်သည်ဟု ဆိုလေသည်။

ကျင့်ဝတ်သင်ကြားရေးဟု ပုံဖော်ထားသော်လည်း ၎င်းတွင် အာဏာပြသခြင်းနှင့် သတိပေးချက်များ ပေးပို့ခြင်းဆိုသည့် လျှို့ဝှက်အဓိပ္ပာယ်များလည်း ပါဝင်နေ၏။

ကျောင်းပိုင်က ဤအကြောင်းကို ဝိန်းယွီထံ တင်ပြလာချိန်တွင် သူမသည် ချင်းယွင်အစောင့်များ စုဆောင်းထားသော နန်းတွင်း သတင်းအချက်အလက်များကို ဖတ်ရှုစစ်ဆေးနေပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက တည်ငြိမ်နေကာ နှုတ်ခမ်းတွင် မသိမသာ လှောင်ပြောင်မှု အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခုသာ ရှိနေလေသည်။ "မယ်တော်ကြီးကျန်းက ကျွန်မတို့ကို လျန်နယ်မြေမှာ မဟုတ်ဘဲ အခု ချန်နိုင်ငံမှာ ရောက်နေတယ်ဆိုတာကို သတိပေးချင်နေတာပဲ။ ကနဦး မဟာမိတ်စေ့စပ်ညှိနှိုင်းမှုတွေတုန်းက သူတို့ အများကြီးကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ ချန်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေအတိုင်း ကျွန်မက လိုက်နာရမယ်တဲ့"

ကျောင်းပိုင်၏ မျက်နှာတွင် ဒေါသစိတ်များ ပေါ်လာတော့သည်။ "ချန်နိုင်ငံက ကျွန်မတို့ကို အနိုင်ကျင့်တာ အရမ်းလွန်လွန်းတယ်။ ဒီအစေခံက မင်းသမီးကိုယ်စား ငြင်းပယ်လိုက်ပါ့မယ်"

ဝိန်းယွီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူမ၏ ကြည်လင်နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင် လုံးဝ မပြသသေးချေ။ "ခွင့်ပြုတယ်။ ကျွန်မက ခရီးဝေးကြီး လာခဲ့ရပြီး တိုက်ခိုက်ခံရတဲ့ဒဏ်ကြောင့် ထိတ်လန့်နေပြီး အခု ဖျားနာပြီး အိပ်ရာထဲ လဲနေတယ်— ချန်တော်ဝင်နန်းတော်ရဲ့ ကျင့်ဝတ်သင်ကြားမှုကို လက်မခံနိုင်သေးဘူးလို့ သူတို့ကို အသိပေးလိုက်ပါ"

မယ်တော်ကြီးကျန်းက ရှီးလင်းစစ်တပ်၏ ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ဖုံးကွယ်ထားချင်သော်လည်း ဝိန်းယွီကို အမှန်တရားကို အသိအမှတ်ပြုစေပြီး ခေါင်းငုံ့စေရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးချင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဝိန်းယွီက ထိုကိစ္စကို တမင်တကာ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ပြန်လည် ဖော်ထုတ်လိုက်လေသည်။

သင်ကြားရေးအထိန်းတော်သည် ဝိန်းယွီကို တစ်ချက်လေးပင် မမြင်လိုက်ရဘဲ ဝင်ရောက်ခွင့် ငြင်းပယ်ခံရသော်လည်း အလွန်ပင် တည်ငြိမ်နေခဲ့၏။ ဝိန်းယွီ၏ မကြာသေးမီက တိုက်ခိုက်ခံရမှု သို့မဟုတ် ယင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ထိတ်လန့်မှုတို့ကို သူမ လုံးဝ မပြောဆိုခဲ့ဘဲ မယ်တော်ကြီးကျန်း၏ အမိန့်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့သဖြင့် သူမ၏ တာဝန်ကို တင်ပြရန် တော်ဝင်နန်းတော်သို့ ပြန်မသွားနိုင်ကြောင်းသာ ပြောဆိုခဲ့သည်။ သူမသည် ယာယီအားဖြင့် ဧည့်ဂေဟာတွင် နေထိုင်ပြီး ဝိန်းယွီ ကျန်းမာရေး ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းကာ ကျင့်ဝတ်များကို သင်ကြားပေးရမည်။

အထိန်းတော်က မသိနားမလည်ဟန်ဆောင်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုအကြောင်းကို တမင်တကာ ရှောင်လွှဲနေကြောင်း သိရှိထားသဖြင့် ထုန်ချွဲမှာ ဒေါသထွက်နေခဲ့၏။ ဝိန်းယွီကတော့ အထူးတလည် အံ့အားသင့်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ မယ်တော်ကြီးကျန်း၏ ဘေးတွင် အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်စွာ အမှုထမ်းခဲ့သူတစ်ဦးအနေဖြင့် အထိန်းတော်သည် ကြီးမားသည့် ပါးနပ်မှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားမည်မှာ သေချာသည်။

စားပွဲပေါ်ရှိ အစီရင်ခံစာ အထပ်လိုက်ကို ဝိန်းယွီအား ကူညီစီစဉ်ပေးနေစဉ် ထုန်ချွဲသည် သူမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို မထုတ်ဖော်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ "ချန်နိုင်ငံက ကျွန်မတို့နဲ့အတူ ဒါကို အချိန်ဆွဲဖို့ အတင်းအကျပ် လုပ်နေရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

ဝိန်းယွီသည် ချင်းယွင်အစောင့်များ စုဆောင်းထားသော သတင်းအချက်အလက်များမှတစ်ဆင့် ချန်နိုင်ငံ၏ တော်ဝင်နန်းတော်အတွင်းရှိ အာဏာလုပွဲများ၏ အရင်းခံ အကြောင်းတရားများကို စုစည်းသိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။ ချင်းယွင်အစောင့်များထံမှ နောက်ဆုံးရ အစီရင်ခံစာကို ဆက်လက်ဖတ်ရှုနေရင်း သူမက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "ဒါဆိုလည်း သူတို့ကို အချိန်ဆွဲခိုင်းလိုက်ပေါ့။ စိတ်မရှည်ဖြစ်လာမယ့် ပထမဆုံးလူက ကျွန်မတို့ရဲ့ တာ့လျန်တော့ မဟုတ်ဘူး"

ထုန်ချွဲသည် သူမ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို တစ်ဝက်သာ နားလည်လေသည်။ လောလောလတ်လတ် ဖျော်ထားသော လက်ဖက်ရည်နှင့်အတူ ဝင်ရောက်လာသော ကျောင်းပိုင်က ရှင်းပြလိုက်၏။ "သူတို့ရဲ့ စစ်ရေးလှုပ်ရှားမှုကို တရားဝင်ဖြစ်စေဖို့အတွက် မင်းသမီးနဲ့ မင်္ဂလာမဟာမိတ်ဖွဲ့တာကို အပြီးသတ်ဖို့ လိုအပ်နေတာက ချန်နိုင်ငံပါ"

ယင်းကို ကြားသောအခါ ထုန်ချွဲသည် ပိုလို့ပင် ဒေါသထွက်လာပြီး စာအိတ်တစ်ထပ်ကို အားနှင့် ဖိချလိုက်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "အဲဒီမယ်တော်ကြီးကျန်းက မင်းသမီးရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ချိုးနှိမ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပုံရတယ်။ သူတို့ ဒီနေရာမှာတင် ရပ်တန့်မသွားမှာ စိုးရိမ်ရတယ်"

သူမ၏ စကားများက ပြဿနာကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်သကဲ့သို့ပင် နှစ်ရက်အကြာတွင် သင်ကြားရေးအထိန်းတော်သည် ဝိန်းယွီ၏ ကျန်းမာရေးအကြောင်း မေးမြန်းရန် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

ထုန်ချွဲက ဝိန်းယွီ၏ ကျန်းမာရေးကို အကြောင်းပြပြီး သူမကို နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်ပြန်အောင်လုပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အထိန်းတော်က ဝိန်းယွီကို တွေ့ရမည်ဟု အခိုင်အမာ ပြောဆိုနေလေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမနှင့်အတူ ပါလာသော နန်းတွင်းအစေခံများနှင့် အလုပ်သမား ဆယ်ဂဏန်းခန့်၏ အားပေးမှုဖြင့် ဝိန်းယွီ၏ နေအိမ်များထဲသို့ အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးပမ်းလာခဲ့ရာ ထုန်ချွဲနှင့် ချင်းယွင်အစောင့်များက ဓားများကို ဆွဲထုတ်ပြီး သူမကို ယာယီ နောက်ဆုတ်သွားအောင် တွန်းထုတ်ခဲ့ရသည်။

သို့သော် အထိန်းတော်သည် စကားပြောဆိုရာတွင် ပါးနပ်သူဖြစ်သည်။ အင်အားသုံးခြင်းက အောင်မြင်မှုမရှိကြောင်း မြင်သောအခါ သူမသည် ချန်နိုင်ငံ၏ တော်ဝင်နန်းတော်အပေါ် မလေးမစား ပြုမူမှုဖြင့် ထုန်ချွဲကို စွပ်စွဲရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ ထုန်ချွဲ၏ ဓားဆွဲထုတ်သည့် လုပ်ရပ်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးလာခဲ့၏။

အငြင်းပွားနေသော လူအုပ်ကြီး၏ ဆူညံသံများကြားတွင် အတွင်းဘက်ခြံဝင်းတံခါး ပွင့်သွားခဲ့သည်။ အမည်းရောင် သံချပ်ကာအင်္ကျီနှင့် အရပ်ဘက်-စစ်ဘက် ပူးတွဲအင်္ကျီလက်များပါသော အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကျောင်းပိုင်သည် တင်းမာသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ထွက်လာပြီး တောင်းဆိုလိုက်လေသည်။ "မင်းသမီးက ဒီမှာ အနားယူနေတာ။ ဘယ်သူက ဒီလောက် ဆူညံအောင် လုပ်ရဲတာလဲ"

သင်ကြားရေးအထိန်းတော်သည် ကျောင်းပိုင်က မသိနားမလည်ဟန် ဆောင်နေကြောင်း သိျမသည်။ အောင့်သက်သက် ပြုံးပြလျက် သူမက ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်မက ဟန့်ယန်မင်းသမီးကို တော်ဝင်နန်းတော်ရဲ့ ကျင့်ဝတ်တွေကို သင်ကြားပေးဖို့ မယ်တော်ကြီးရဲ့ အမိန့်တော်နဲ့ ရောက်လာတာပါ။ မင်းသမီးက ခရီးဝေးကြီး လာခဲ့ရပြီး နေမကောင်းဖြစ်နေတယ်။ မယ်တော်ကြီးက သဘောထားကြီးကြီးနဲ့ အမှန်တကယ် နားလည်ပေးပြီး မင်းသမီးကို အနားယူခွင့် ပြုထားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ဒီဧည့်ဂေဟာမှာ မင်းသမီးကို တစ်ချက်လေးတောင် မမြင်ရတာ နှစ်ရက်ရှိနေပြီ။ ဒီနေ့ ကျွန်မ တွေ့ခွင့်တောင်းတဲ့အခါ ဒီရိုင်းစိုင်းတဲ့ အစေခံတွေက ကျွန်မကို ဓားတွေနဲ့ ရွယ်ကြတယ်။ ပြည်မကြီးနဲ့ လျန်တို့က ကျင့်ဝတ်တွေနဲ့ ဂီတတွေကို အလေးထားတယ်လို့ နာမည်ကြီးပါတယ်— ဒီအစေခံတွေက မင်းသမီး နေမကောင်းဖြစ်နေတုန်းမှာ မင်းသမီးကို ကျော်လွန်ပြီး ဒီလောက်တောင် မလေးမစား ပြုမူရဲလောက်အောင် ရဲတင်းလာကြတာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလားလို့ပါ။ မင်းသမီးရဲ့ ဘေးကင်းရေးအတွက် ကျွန်မ အရမ်း စိုးရိမ်မိပြီး ဒီနေ့ မင်းသမီးကို မဖြစ်မနေ တွေ့ရပါမယ်"

ကျောင်းပိုင်သည် သူမကို အေးစက်စက် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "ကျွန်မတို့ရဲ့ မင်းသမီးဟာ တော်ဝင်မြို့တော်ဆီ အလာမှာ တိုက်ခိုက်ခံရပြီး ထိတ်လန့်သွားခဲ့တယ်။ နောက်ထပ် အဖြစ်အပျက်တွေ ထပ်ဖြစ်လာမှာကို ကြောက်လို့ သိုင်းပညာတတ်တဲ့ အစေခံတွေကို ဓားတွေ ဆွဲထုတ်ပြီး အစောင့်ချထားဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တာပါ။ ရှင်တို့နိုင်ငံက နားလည်ပေးလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ဤဆင်ခြေကို နောက်တစ်ကြိမ် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသောအခါ အထိန်းတော်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။ နန်းတွင်း၏ ပရိယာယ်များကို လမ်းညွှန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်များစွာ အတွေ့အကြုံကို ရယူကာ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာကို ထိန်းချုပ်ရန် မနည်းကြိုးစားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "မင်းသမီးရဲ့ အဖျားတာရှည်နေတာက မယ်တော်ကြီးကို အရမ်း စိုးရိမ်စေခဲ့တယ်။ ကျွန်မသာ မင်းသမီးကို တွေ့နိုင်ရင် နန်းတော်ကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ မယ်တော်ကြီးကို စိတ်အေးအောင် ပြောပြနိုင်မှာပါ"

ကျောင်းပိုင်က သူမ၏ ရပ်တည်ချက်ကို မလျှော့ချခဲ့ချေ။ "ကျွန်မတို့ရဲ့ မင်းသမီးက တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် အနားယူဖို့ လိုအပ်တယ်လို့ သမားတော်က အကြံပြုထားပါတယ်။ မယ်တော်ကြီးရဲ့ ကြင်နာမှုကို ထောက်ထားရင် ကျွန်မတို့ရဲ့ မင်းသမီး နေမကောင်းဖြစ်နေချိန်မှာ ဧည့်သည်တွေကို ဧည့်ခံဖို့ သူက သေချာပေါက် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အထိန်းတော်လည်း အဲဒီလို မထင်ဘူးလား"

သင်ကြားရေးအထိန်းတော်သည် အပြုံးတစ်ခုကိုပင် အတင်းအကျပ် မပြုလုပ်နိုင်တော့ဘဲ ကျောင်းပိုင်နှင့် အကြည့်ချင်း ဆုံလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် အနည်းငယ်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်စွာ အချင်းချင်း အကဲခတ်နေကြပြီး ကျောင်းပိုင်၏ အကြည့်သည် အချိန်တိုင်းတွင် မည်းမှောင်ကာ စူးရှအေးစက်နေလျက် ဖိအားပေးလာခဲ့ရာ အထိန်းတော်သည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို မနည်းတွန့်ရုံမျှသာ တတ်နိုင်တော့ပြီး "မိန်းကလေး ပြောတာ မှန်ပါတယ်" ဟူသော စကားကိုသာ ချန်ထားရစ်ကာ သူမ၏ နန်းတွင်းအစေခံများနှင့်အတူ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

အထိန်းတော်သည် အကွာအဝေး အနည်းငယ် လျှောက်သွားပြီးနောက် ကျောင်းပိုင်က သူမကို လှမ်းတာလိုက်လေသည်။ "မယ်တော်ကြီးဆီ သတင်းစကားလေး ပါးပေးဖို့ အထိန်းတော်ကို အကူအညီ တောင်းပါရစေ။ ကျွန်မတို့ တာ့လျန်မှာ ကျွန်မတို့ မင်းသမီး အခု ချမှတ်ထားတဲ့ ကျင့်ဝတ်တွေနဲ့ ဂီတတွေက အစစ်အမှန် ကျင့်ဝတ်တွေနဲ့ ဂီတတွေပါပဲ"

ထိုအချိန်တွင် သင်ကြားရေးအထိန်းတော်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာကို နှစ်မြို့ဖွယ်မရှိဟု ဖော်ပြ၍ မရနိုင်တော့ချေ။ နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမှ မချန်ရစ်တော့ဘဲ သူမသည် အရှက်ရစွာဖြင့် တိုက်ရိုက် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

သူတို့၏ မျိုသိပ်ထားရသော ဒေါသများကို ယနေ့တွင် အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီဟု ထုန်ချွဲက ခံစားလိုက်ရပြီး အထိန်းတော်နှင့် သူမ၏အဖွဲ့ လှည့်ထွက်သွားသော ကျောပြင်များကို အသံထွက်သည်အထိ နှာခေါင်းရှုံ့ပြလိုက်လေသည်။

ကျောင်းပိုင်က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "အပြင်ဘက်ခြံဝင်းကို ဆက်ပြီး စောင့်ကြပ်နေပါ။ ဘယ်သူ့ကိုမှ ဝင်ခွင့်မပြုနဲ့"

သူမကိုယ်တိုင် အတွင်းဘက်ခြံဝင်းသို့ ပြန်သွားကာ သူမ၏ ဘွတ်ဖိနပ်များကို ချွတ်လိုက်ပြီး ပိုးခြေအိတ်များသာ ဝတ်ဆင်လျက် ဒုတိယထပ်သို့ တက်သွားခဲ့သည်။ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သောအခါ သူမသည် ပိတ်ပါးကန့်လန့်ကာတစ်ခု၏ အနောက်တွင် ရိုးရှင်းသော ပိုးသားဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဒူးအထိရောက်သော မည်းနက်သည့် ဆံနွယ်များကို ဖြန့်ချထားကာ ဝါးစာလိပ်တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး အလင်းရောင်ထဲတွင် စာဖတ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည့် ဝိန်းယွီကို တွေ့လိုက်ရ၏။ အသံကို ကြားသောအခါ သူမက တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်လေသည်။ "သူတို့ ထွက်သွားကြပြီလား"

ကျောင်းပိုင်သည် တံခါးဝတွင် မျက်လွှာချလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "သူတို့ ထွက်သွားပါပြီ"

ဝိန်းယွီသည် ဖတ်ပြီးသော ဝါးစာလိပ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး မယ်တော်ကြီးကျန်း၏ ရန်စမှုကို သူမ၏ စိတ်ထဲ လုံးဝ မထားသည့်အလား သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက ဂရုမစိုက်ဟန် ပေါ်နေလေသည်။ "ချင်းယွင်အစောင့်တွေကို ဆက်ပြီး စုံစမ်းခိုင်းထားပါ။ ချန်ဝမ်ရဲ့ တော်ဝင်နန်းတော်က အရာရှိအားလုံးရဲ့ နောက်ခံတွေကို ဖော်ထုတ်ပါ၊ သူတို့ကို မှတ်တမ်းတွေအဖြစ် ပြုစုပြီး ကျွန်မဆီ ယူလာခဲ့ပါ။ လွန်ခဲ့တဲ့ဆယ်နှစ်အတွင်း ပြင်ပစစ်ပွဲ ဘယ်နှစ်ပွဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့လဲ၊ ဘယ်လို ပြည်နယ်ငယ်လေးတွေ ဒါမှမဟုတ် မျိုးနွယ်စုတွေ ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့လဲ၊ ပြီးတော့ တပ်ဖွဲ့ဝင် ဘယ်လောက် စေလွှတ်ခဲ့လဲဆိုတာကိုလည်း သေချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပါ"

ကျောင်းပိုင်က အမိန့်ကို လက်ခံပြီး နောက်ဆုတ်သွားပြီးနောက် ဝိန်းယွီသည် ကန့်လန့်ကာမှတစ်ဆင့် အပြင်ဘက်ရှိ တောက်ပသော နေရောင်ခြည်ကျရောက်နေသည့် ပြတင်းပေါက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

မယ်တော်ကြီးကျန်းက သူမအပေါ် အာဏာပြသရန်နှင့် သူမကို လက်အောက်ခံရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးရန်အတွက် နန်းတွင်းကိုယ်လုပ်တော်များကို ဖနှိပ်ရာတွင် အသုံးပြုခဲ့သော နည်းဗျူဟာများအတိုင်း အသုံးပြုချင်နေသည်။

မယ်တော်ကြီးကျန်းကို အဖြေတစ်ခုပေးရန် ကျန်းမိသားစုထံမှ သွေးစွန်းနေသော အသားတစ်ပိုင်းကို သူမ ဆွဲဆုတ်ရလိမ့်မည်။

ဤမင်္ဂလာမဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းသည် အခြေခံအားဖြင့် စကားပွဲတစ်ခုသာ။ အပြင်ပန်းတွင် ပြင်ပခြိမ်းခြောက်မှုများကို ဆန့်ကျင်ရန် စည်းလုံးညီညွတ်နေသော်လည်း အတွင်းစိတ်တွင် အချင်းချင်း အသုံးချနေကြပြီး မည်သူက နောက်ဆုံးအနိုင်ရသူအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာမည်ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

သူမသည် မယ်တော်ကြီးကျန်း၏ ချွေးမကောင်း တစ်ယောက် ဖြစ်လာမည် မဟုတ်သလို မယ်တော်ကြီးကျန်းကလည်း ယောက္ခမကောင်း တစ်ယောက်အဖြစ် ဟန်ဆောင်နေရန် မလိုချေ။

သူတို့ရှေ့တွင် ရှိနေသည်မှာ နိုင်ငံရေးနယ်ပယ်၏ ရှင်းလင်းစွာ သတ်မှတ်ထားသော အကျိုးစီးပွားများသာ။ နိုင်ငံရေးပြိုင်ဘက်များကြား ပြိုင်ဆိုင်မှုများကို တရားရုံးတွင် ပြုလုပ်သင့်ကြောင်း မယ်တော်ကြီးကျန်းက နားမလည်ခဲ့လျှင် ဝိန်းယွီက ဤပြိုင်ဘက်ကို သူမ အထင်ကြီးလွန်းသွားပြီဖြစ်ကြောင်း တွေးတောမိလိုက်သည်။

ထိုနေ့မွန်းလွဲပိုင်းတွင် သင်ကြားရေးအထိန်းတော်သည် နန်းတော်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် မယ်တော်ကြီးကျန်း၏ အမိန့်တော်ဖြင့် ဧည့်ဂေဟာသို့ တစ်ဖန် ပြန်ရောက်လာခဲ့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ တော်ဝင်သမားတော်တစ်ဦး ပါလာခဲ့သည်။

ထုန်ချွဲနှင့် ချင်းယွင်အစောင့်များက ထိုမနက်ခင်းကလိုပင် ခြံဝင်းအပြင်ဘက်တွင် သူတို့ကို တားဆီးလိုက်သောအခါ သင်ကြားရေးအထိန်းတော်သည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် မည်သည့် ဒေါသအရိပ်အယောင်မျှ မပြသခဲ့ဘဲ အပေါ်ယံ အပြုံးတစ်ခုကိုသာ ပြသလျက် ပြောလိုက်၏။ "မင်းသမီးက ရက်အတော်ကြာ အိပ်ရာထဲ လဲနေတယ်ဆိုတာကို မယ်တော်ကြီး ကြားသိရလို့ မင်းသမီးကို ကြည့်ရှုပေးဖို့ ဒီအစေခံအိုကြီးကို တော်ဝင်သမားတော် ခေါ်လာဖို့ အထူးတလည် အမိန့်ပေးခဲ့တာပါ"

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ထုန်ချွဲသည် သူတို့ကို မိမိသဘောဖြင့် မနှင်ထုတ်ရဲတော့ချေ။ ဝိန်းယွီ၏ ညွှန်ကြားချက်များကို တောင်းခံရန် လူလွှတ်ပြီးနောက် သူမသည် သူတို့ကို ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်ရသည်။

သင်ကြားရေးအထိန်းတော်သည် သမားတော်နှင့် နန်းတွင်းအစေခံ အများအပြားကို ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်လာချိန်တွင် သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန် မောက်မာနေခဲ့၏။ သို့သော် ပင်မခန်းမဆောင်တွင် ဝိန်းယွီကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် အသက်ရှူရပ်သွားပြီး ဒေါသကြောင့် သူမကို လည်ပင်းညှစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ဝိန်းယွီက ဖျားနာဟန်ဆောင်နေသည်ဟု သူမ ယခင်က သံသယရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း ပိတ်ပါးကန့်လန့်ကာ တစ်ခုတည်းဖြင့်သာ ခြားနားထားပြီး နူးညံ့သော ထိုင်ခုံပေါ်တွင် မှီလျက် စာဖတ်နေသူသည်— သူမတွင် ဖျားနာနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်ကို မည်သူက မြင်နိုင်မည်နည်း။

ဖျားနာနေတယ်လို့ အခိုင်အမာ ပြောနေရင်တောင် ဘာလို့ ဟန်ဆောင်ဖို့တောင် ဒုက္ခမခံရတာလဲ။ မယ်တော်ကြီးကျန်းရဲ့ ဘေးမှာ သူမ ဘယ်နှစ်နှစ်လောက် အမှုထမ်းခဲ့ရလဲ။ ယခင်ဘုရင်ကြီးရဲ့ အချစ်တော်ဆုံး ကိုယ်လုပ်တော်တွေတောင် အရင်က မယ်တော်ကြီးကျန်းကို ဒီလိုမျိုး ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် စော်ကားဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ မဝံ့ရဲခဲ့ဘူး။

မိခင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အကာအကွယ်ကို ဆုံးရှုံးထားပြီးသား လျန်နယ်မြေက မိန်းကလေးတစ်ယောက်က ချန်နိုင်ငံကို တကယ်ပဲ ဇောက်ထိုးလှန်ပစ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား။

သင်ကြားရေးအထိန်းတော်၏ မျက်နှာသည် အစိမ်းရောင်နှင့် အဖြူရောင်ကြားတွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောနိုင်တော့ချေ။

ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ တော်ဝင်သမားတော်သည်လည်း မည်သို့လုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားပြီး ဝိန်းယွီ၏ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်သင့်၊ မသင့်ကို အခိုက်အတန့်မျှ မရေမရာဖြစ်နေခဲ့၏။ သူ တွေဝေနေစဉ် အခြားမည်သူမျှ မရှိသည့်အလား ပိတ်ပါးကန့်လန့်ကာနောက်တွင် စာအုပ်ကို ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် လှန်လှောနေသော ဝိန်းယွီက စကားပြောလာခဲ့သည်။ "ကျွန်မကို စမ်းသပ်ဖို့ မယ်တော်ကြီးက တော်ဝင်သမားတော်တစ်ဦးကို စေလွှတ်လိုက်တယ်လို့ ကြားတယ်။ ကျွန်မက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး မကြာခဏ ခန္ဓာကိုယ် အားနည်းတာနဲ့ အသက်ရှူကြပ်တာတွေကို ခံစားနေရတယ်။ ကျွန်မရဲ့ အခြေအနေကို ရောဂါရှာဖွေပေးဖို့ ရှင့်ကို ဒုက္ခပေးပါရစေ"

ပိတ်ပါးကန့်လန့်ကာနောက်မှ ထွက်လာသော နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော လက်ကောက်ဝတ်ကို ကြည့်ရင်း သမားတော်၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးအေးများ အဆက်မပြတ် ထွက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ချန်ဝမ်၏ တော်ဝင်နန်းတော်ရှိ ထိပ်တန်းအမျိုးသမီး နှစ်ဦးကြားမှ အာဏာလုပွဲတစ်ခုဖြစ်ကြောင်းကို သူ မသိဘဲ အဘယ်မှာ နေပါမည်နည်း။

အခွင့်အရေးအရဆိုလျှင် သူသည် မယ်တော်ကြီးကျန်း၏ အမိန့်များကို အကောင်အထည်ဖော်ရန်သာ လိုအပ်သည်။ သို့သော် ဤဧည့်ဂေဟာထဲသို့ ခြေချလိုက်ကတည်းက မျက်စိဖြင့် မမြင်ရသော ဖိအားတစ်ခုက သူ့အပေါ် အထပ်ထပ် ဖုံးလွှမ်းလာသည်ကို သူ ခံစားခဲ့ရ၏။ ဝိန်းယွီ၏ မျက်မှောက်တွင် အသက်ရှူရသည်ပင် အနည်းငယ် ခက်ခဲလာခဲ့သည်။

သူတို့အဖွဲ့သည် တော်ဝင်နန်းတော်မှ အစောင့်အများအပြားကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော်လည်း ခြံဝင်းအတွင်းရှိ အရပ်ရှည်ရှည် အစေခံမလေးများက တိတ်ဆိတ်စွာ ဝန်းရံလာပြီးနောက် ပြင်းထန်သော လူသတ်လိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်က ဧည့်ဂေဟာတစ်ခုလုံးကို စိမ့်ဝင်သွားသယောင်ပင်။

ဤနေရာတွင် အသက်မသေချင်သဖြင့် ဝိန်းယွီ၏ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်နေစဉ် သမားတော်၏ လက်များမှာ အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ တုန်ယင်နေပြီး ပဲစေ့အရွယ်ခန့်ရှိသော ချွေးအေးများစွာက သူ၏ နားထင်များမှ စီးကျလာခဲ့သည်။

ဝိန်းယွီသည် သမားတော်၏ တုန်ယင်နေမှုကို သဘာဝကျကျပင် သထားမိလေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏ အကြည့်က စာမျက်နှာများပေါ်မှ လုံးဝ မခွာဘဲ စူးရှမှုတစ်စုံတစ်ရာကို ဖမ်းယူမရနိုင်လောက်အောင် နူးညံ့လွန်းသော လေသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။ "ကျွန်မရဲ့ အခြေအနေက ဘယ်လိုရှိလဲ"

...