အခန်း ၁၁၁

အပိုင်း (၁၁၁)

၃ရက်ကြာပြီးနောက် ဝိန်းယွီ၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မင်္ဂလာအခမ်းအနားကို ကျင်းပခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ချန်နန်းတော်သည် နောက်ထပ် ရှုပ်ထွေးမှုများ ထပ်မံဖန်တီးခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ခဲ့ကြ၏။

မိဖုရားသစ်ကို ကြိုဆိုသည့် အခမ်းအနားသည် ဓလေ့ထုံးတမ်း စည်းမျဉ်းများနှင့်အညီ အပြည့်အဝ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။

ဝိန်းယွီ ဝတ်ဆင်ထားသော မင်္ဂလာဝတ်စုံသည် ဖိန်ကျိုးမှ သူမ ထွက်ခွာလာစဉ်က ဝတ်ဆင်ခဲ့သော ဝတ်စုံ မဟုတ်တော့ပေ။ ချန်နန်းတော်၏ အတွင်းရေးဌာနက ပြင်ဆင်ပေးထားသော ဝတ်စုံဖြစ်ပြီး ချန်ဝမ်၏ မင်္ဂလာဝတ်စုံနှင့် လိုက်ဖက်ညီအောင် ချုပ်လုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

ချန်နိုင်ငံသည် ပြည်မကြီးအတွင်း တည်ရှိစဉ်ကတည်းက ကျန်းနန်ဒေသရှိ ရက်ကန်းလုပ်ငန်းသည် အဆင့်မြင့်မားစွာ မဖွံ့ဖြိုးသေးပေ။ နန်းတော်ရှိ အထက်တန်းလွှာများသည် အနီရင့်ရောင်နှင့် အနက်ရောင်ကို အဓိက နှစ်သက်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ နယ်စပ်ပြင်ပသို့ ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရပြီးနောက်တွင်ပင် ချန်နိုင်ငံသည် ဤထုံးတမ်းစဉ်လာဟောင်းများကို ဆက်လက်လိုက်နာခဲ့ကြ၏။

ဝိန်းယွီ၏ အခမ်းအနားဝတ်စုံသည် အဓိကအားဖြင့် အနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး ကော်လာ၊ လက်ကောက်ဝတ်နှင့် အတွင်းခံဝတ်စုံများတွင်သာ အနီရင့်အရောင်များဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။ လျန်ပုံစံ အခမ်းအနားဝတ်စုံ၏ ခမ်းနားထည်ဝါမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ချန်၏ ဘိုးဘေးစဉ်ဆက် ဓလေ့ထုံးတမ်းများကို လိုက်နာမှုသည် ပိုလို့ပင် လေးနက်ပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အရှိန်အဝါကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသည်။

ပင်မခန်းမကြီးအပြင်ဘက် ခြံဝင်းကျယ်ကြီး၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် တန်းစီနေသော အရာရှိများအားလုံးသည် အနီရင့်ရောင်နှင့် အနက်ရောင် နန်းတွင်းဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။ ၎င်းသည် ချန်နန်းတော် တစ်ခုလုံးကို ပထမတစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်နှင့် အမည်းရောင်များ လွှမ်းမိုးနေသော ပင်လယ်ပြင်ကြီးတစ်ခုလို လွှမ်းမိုးနေတော့သည်။

ဤမင်္ဂလာအခမ်းအနားသည် ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲတစ်ခုထက် အာဏာကို အသိအမှတ်ပြုသည့် ဓလေ့ထုံးတမ်းတစ်ခုနှင့် ပိုတူနေပြီး ပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသော ပွဲတော်လေထုတို့ ကင်းမဲ့နေခဲ့သည်။

အနီရောင်ကော်ဇောကြီးသည် ချန်နန်းတော်အပြင်ဘက်မှ အဖြူရောင်စကျင်ကျောက် လှေကားအောက်ရှိ ရင်ပြင်အဆုံးအထိ ဖြန့်ကျက်ထားသည်။

သူမ၏ အနက်ရောင် မင်္ဂလာဝတ်စုံပေါ်တွင် ဝိန်းယွီသည် နေရောင်အောက်တွင် တောက်ပစွာ လင်းလက်နေသော သိမ်မွေ့သည့် ရွှေရောင်ပုံစံများ ထိုးသွင်းထားသည့် အနီရောင်ပိတ်ပါးလွှာတစ်ထပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမသည် ဒေါင်းမွေးယပ်တောင်ဖြင့် သူမ၏မျက်နှာကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖုံးကွယ်ထားပြီး အဖြူရောင်စကျင်ကျောက် လှေကားထိပ်ရှိ ချန်နန်းတော်ဆီသို့ အနီရောင်ကော်ဇောပေါ်မှ ဖြည်းညင်းစွာ တက်လှမ်းလာခဲ့ပြီး သူမ၏နောက်တွင် ကျောင်းပိုင်၊ ထုန်ချွဲနှင့် အနီရင့်ရောင်နှင့် အနက်ရောင် အခမ်းအနားဝတ်စုံများကို ပြောင်းလဲဝတ်ဆင်ထားသော ချင်းယွင်အမျိုးသမီးကိုယ်ရံတော်များ လိုက်ပါလာကြသည်။

လျန်နိုင်ငံ၏ ထိပ်တန်းမိန်းမလေး၏ ကျော်ကြားမှုကို စူးစမ်းလိုသော အချို့သောအရာရှိများသည် အရိုအသေပေးကာ မိဖုရားသစ် ဖြတ်သန်းသွားမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရင်း ခိုးကြည့်ခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့ ကြည့်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူတို့သည် အသက်ရှူရန်ပင် မေ့လျော့သွားကြတော့သည်။

—တောက်ပသော နေရောင်အောက်တွင် နန်းတော်ဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ တက်လှမ်းလာသော လျန်၏ တော်ဝင်သမီးတော်သည် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့သော ပုံရိပ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ကျီးကန်းအမွေးကဲ့သို့ မည်းနက်သော မျက်တောင်များအောက်ရှိ မျက်ဝန်းများသည် ကြည်လင်သော လရောင်ကဲ့သို့ အေးစက်နေပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော အကြည့်ဖြင့် အစမှအဆုံးတိုင် ရှေ့တည့်တည့်သာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် မင်္ဂလာပွဲတစ်ခုနှင့် မတူဘဲ သူတို့၏ နန်ချန်သို့ နတ်သမီးတစ်ပါး ဆင်းသက်လာသည်နှင့် ပိုတူနေလေသည်။

စုဝေးရောက်ရှိနေကြသော အရာရှိများသည် လျန်နှင့် မိမိတို့နိုင်ငံကြားရှိ ကန့်သတ်ချက်များအားလုံးကို လုံးဝ မေ့လျော့သွားကြပြီး ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မြင့်မြတ်သော လေးနက်မှုကိုသာ ခံစားနေရသည်။

ချန်ဝမ်သည် နန်းတော်အပြင်ဘက်တွင် မိမိ၏ရင်းနှီးသော နန်းတွင်းအမတ်များနှင့်အတူ ဝိန်းယွီကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ သူ၏ ချိုင့်ဝင်နေသော ပါးပြင်များက သူ၏ပါးရိုးများကို ပိုမိုပေါ်လွင်စေပြီး သူ့အမူအရာတစ်ခုလုံးသည် အထူးသဖြင့် ညို့မှိုင်းနေလေသည်။ ဝိန်းယွီကို ကြည့်နေသည့် သူ၏အကြည့်များသည် မည်းမှောင်ပြီး ပြင်းထန်နေကာ သူ့ကို ပျော်ရွှင်နေသော သတို့သားတစ်ဦးနှင့် လုံးဝ မတူချေ။

အဖြူရောင်စကျင်ကျောက်လှေကားကို တက်လာပြီးနောက် ဝိန်းယွီသည် အခမ်းအနားမှူး၏ လမ်းညွှန်ချက်အတိုင်း ချန်ဝမ်ကို ဓလေ့ထုံးတမ်းအရ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ ချန်ဝမ်သည် သူမကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ထူးဆန်းပြီး သရော်ဟန်ဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ဝတ္တရားကျေရုံ အရိုအသေ ပြန်ပေးလိုက်၏။

ဝိန်းယွီ၏နောက်တွင်ရှိသည့် ကျောင်းပိုင်သည် ချက်ချင်းပင် မျက်နှာအမူအရာ မည်းမှောင်သွားတော့သည်။ ချန်ဝမ်နှင့် အနီးဆုံးတွင် ရပ်နေသော မိန်းမစိုးတစ်ဦးသည် တင်းမာမှုကို သတိထားမိသွားပြီး သိသာထင်ရှားစွာ အနေရခက်မှုဖြင့် တစ်စုံတစ်ရာကို တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဝိန်းယွီအပေါ် ထားရှိသော ချန်ဝမ်၏ အကြည့်များသည် ပိုလို့ပင် ထူးဆန်းလာပြီး လှောင်ပြောင်မှုများ ပြည့်နှက်လာခဲ့သည်။

ဖြတ်ထိုးဉာဏ်ကောင်းသည့် အခမ်းအနားမှူးသည် ဓလေ့ထုံးတမ်း အစီအစဉ်များကို အလျင်စလို ဆက်ပြီး ဆောင်ရွက်လိုက်သည်။ သူတို့ကို ကြိုဆိုသော နန်းတွင်းအထိန်းတော်ကြီးများသည် မြှောက်ပင့်ကာ ပြုံးပြကြပြီး ဝိန်းယွီနှင့် ချန်ဝမ်တို့ကို နန်းတော်အတွင်းသို့ အတူတကွ ဝင်ရောက်ရန် လက်ဟန်ပြလိုက်ခြင်းဖြင့် ကြီးထွားလာနေသော ပဋိပက္ခကို ယာယီ ပြေလျော့သွားစေခဲ့သည်။

အခမ်းအနားခန်းမအတွင်း စောင့်ဆိုင်းနေသော ကျန်းမယ်တော်ကြီးကို တစ်စုံတစ်ယောက်က အပြင်ဘက်မှ အဖြစ်အပျက်များကို ချက်ချင်း အသိပေးခဲ့ပုံရသည်။ ဝိန်းယွီနှင့် ချန်ဝမ်တို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ သူမ၏ တင်းမာပြီး သတိပေးနေသော အကြည့်များသည် ချန်ဝမ်အပေါ်သို့ အရင်ဆုံး ကျရောက်သွားပြီးနောက် ဝိန်းယွီကို စေ့စေ့စပ်စပ် အခဲခတ်ကြည့်ရန် အကြည့်လွှဲလိုက်လေသည်။

အခမ်းအနားအရာရှိက ဝိန်းယွီကို သူမ၏ယပ်တောင်ကို ချရန် ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။ ဝိန်းယွီသည် ဒေါင်းမွေးယပ်တောင်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖယ်ရှားလိုက်ရာ လူတိုင်း၏ အကြည့်ကို ချက်ချင်း ဖမ်းစားနိုင်သော အသက်ရှူမှားလောက်အောင် လှပသည့် မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ရေကန်ထဲက ကြာပန်းကဲ့သို့ စိုပြည်နေသော်လည်း နှင်းဖုံးနေသော တောင်တန်းများပေါ်မှ ကျောက်စိမ်းလရောင်ကဲ့သို့ အေးစက်ပြီး သန့်စင်နေလေသည်။ အတွင်းနန်းဆောင်ရှိ မိန်းမလေးများကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသော ကျန်းမယ်တော်ကြီးပင်လျှင် မသိစိတ်က အလိုလို မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ရသည်။

ခန်းမအတွင်းရှိ အရာရှိများအနက် ဝိန်းယွီ၏ အစစ်အမှန် ရုပ်ရည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်လောက်အောင် နီးကပ်စွာ ရပ်နေသူများသည် အသက်ကိုပင် ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်မိကြသည်။

ချန်ဝမ်၏ လှောင်ပြောင်ပြီး သရော်နေသော အကြည့်များသည် ဝိန်းယွီ၏မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသောအခါ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ရန်ငြိုးနှင့် မုန်းတီးမှုများဖြင့် အစားထိုးခံလိုက်ရသည်။

ဝိန်းယွီသည် တည်ငြိမ်ပြီး အေးတိအေးစက် မျက်နှာအမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားကာ ရှေ့တည့်တည့်သာ ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းထောင့်မှနေ၍ ချန်ဝမ်၏ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲနေသော မျက်နှာအမူအရာများကို သတိထားမိပြီး စိတ်ထဲတွင် မှတ်သားထားလိုက်သော်လည်း သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဘာမှ မဖော်ပြခဲ့ချေ။

သူမ၏ မျက်လုံးများသည် မယ်တော်ကြီး၏ မျက်လုံးများနှင့် ဆုံတွေ့သွားသောအခါ မယ်တော်ကြီး၏ ပွင့်လင်းစွာ လွှမ်းမိုးထားသော အကြည့်များနှင့် မတူဘဲ သူမ၏အကြည့်သည် နောက်ဆုတ်သွားမည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှပင် မပြသခဲ့ပေ။

ထိုအသံတိတ် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှု အခိုက်အတန့်လေးအတွင်း မယ်တော်ကြီးသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းနေသော အနီရင့်ရောင် ငှက်တစ်ကောင်နှင့် တူနေပြီး ၎င်း၏တောင်ပံများကို ကျယ်ပြန့်စွာ ဖြန့်ကြက်ထားကာ ပတ်ပတ်လည်တွင် မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်နေပြီး ထင်ရှားသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သို့သော် ဝိန်းယွီသည် ကျယ်ပြောလှသော မိုးပြာရောင်ပြင်ပေါ်တွင် နားခိုနေသည့် ဇာမဏီငှက်တစ်ကောင်နှင့် တူနေသည်။ သူမ၏ ဇာမဏီမျက်ဝန်းများသည် တစ်ဝက်ခန့် မှိတ်ထားပြီး အထက်မှ ရန်စမှုကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားလေသည်။ သို့သော် ထွက်သက်ဝင်သက်တိုင်းတွင် သူမ၏ ပတ်လည်ရှိ မိုးပြာရောင်အမွေးများသည် လှိုင်းထနေပုံရပြီး သူမ၏ ခြေအောက်ရှိ အဆုံးအစမဲ့ အပြာရောင်ရေပြင်သည် ကြာပန်းများကဲ့သို့ မြစိမ်းရောင်လှိုင်းများဖြင့် ပွင့်လန်းနေလေသည်။

အချို့သော ပြိုင်ဆိုင်မှုများသည် တိတ်ဆိတ်စွာ တိုက်ခိုက်သောအခါ သူတို့၏ နက်နဲမှုများကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းသွားစေသည်။

မင်္ဂလာမောင်နှံကို ကျန်းမယ်တော်ကြီးအား ဦးညွှတ်ရန် အခမ်းအနားအရာရှိက ခေါ်လိုက်သောအခါ ဝိန်းယွီသည် နောက်ဆုံးတွင် မယ်တော်ကြီးနှင့် အကြည့်ချင်း ဆုံနေမှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ သူမသည် လူတစ်ယောက် ဝင်ရပ်နိုင်လောက်သည့် အကွာအဝေးတွင် ချန်ဝမ်နှင့် ခွာရပ်ကာ မယ်တော်ကြီးကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ဝိန်းယွီနှင့် တိတ်ဆိတ်စွာ အကြည့်ချင်းဖလှယ်မှုကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားသော ကျန်းမယ်တော်ကြီးသည် ရှင်းပြမရသော ဒေါသများ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ အာရုံလွင့်သွားသဖြင့် သူမသည် မင်္ဂလာမောင်နှံကို ထရန် ခွင့်ပြုဖို့ နှောင့်နှေးသွားခဲ့ပြီး သူမ၏ဘေးရှိ မိန်းမစိုးတစ်ဦးက သူမကို သတိဖြင့် ခေါ်လိုက်သောအခါမှသာ လက်တွေ့သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

လူအများရှေ့တွင် ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြုမူမိကြောင်း သဘောပေါက်သွားသောအခါ မယ်တော်ကြီးသည် ပိုလို့ပင် ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် အခမ်းအနား၏ လေးနက်မှုကို အမှတ်ရလိုက်သဖြင့် သူမသည် တည်ငြိမ်မှုကို ထပ်မံ ဆုံးရှုံးလို့မဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

မယ်တော်ကြီးသည် ကိုယ်ကို မတ်မတ် ထိုင်လိုက်ပြီး ချန်ဝမ်နှင့် ဝိန်းယွီတို့ကို အာဏာပြသည့်ဟန်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ထကြ"

မကြာမီမှာပင် ချန်ဝမ်၏ နန်းဆောင်မှ နန်းတွင်းအစေခံမလေး ၂ဦးသည် ကြည်လင်သော ရေများပါသည့် ကြေးခွက်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။ တစ်ခွက်မှာ ဝိန်းယွီအတွက်ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ခွက်မှာ ချန်ဝမ်အတွက် ဖြစ်သည်။ ဝိန်းယွီ၏ အနီးကပ်ကိုယ်ရံတော်အစေခံအနေဖြင့် ကျောင်းပိုင်သည် ရှေ့ထွက်လာခဲ့ပြီး ရေခွက်ထဲမှ အဝတ်ကို ရေညှစ်ကာ ဝိန်းယွီကို လက်ဆေးပေးရန် ကူညီပေးလိုက်လေသည်။

ချန်ဝမ်အတွက်မူ သူ၏အနီးကပ် မိန်းမစိုးတစ်ဦးက ထိုအလုပ်ကို လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သည်။

အစေခံမလေးများသည် ရေခွက်များနှင့်အတူ နောက်ဆုတ်သွားသောအခါ မိန်းမစိုးများသည် အမျိုးအမည် မသိရသော တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်၏ အသားခြောက်ဗန်းများကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရှေ့သို့ ရောက်လာကြသည်။ ၎င်းသည် မင်္ဂလာမောင်နှံက ယဇ်ပူဇော်ခံအသားကို စားသုံးရန် လိုအပ်သည့် ချန်နိုင်ငံ၏ ဘိုးဘေးများထံမှ ဆင်းသက်လာသော "အတူတကွ နေထိုင်ခြင်း ဓလေ့" ဖြစ်လေသည်။

ထို့နောက်တွင် မင်္ဂလာအရက်သောက်ခြင်း အခမ်းအနားနှင့် ဆံပင်ချည်နှောင်ခြင်း ဓလေ့တို့ ဖြစ်သည်။ ဤရှေးဟောင်း ဓလေ့ထုံးတမ်းများကို ပြည်မကြီးတွင် ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားဆဲ ဖြစ်သော်လည်း လူသိရှင်ကြား ပြုလုပ်လေ့ မရှိတော့ပေ။ ယင်းအစား မင်္ဂလာမောင်နှံသည် မင်္ဂလာခန်းဆောင်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် သီးသန့် အပြီးသတ် လုပ်ဆောင်ကြလေသည်။

ချန်ဝမ်ကို ခစားနေသော မိန်းမစိုးသည် အသားခြောက် တစ်ဖတ်ကို ပန်းကန်ငယ်လေးတစ်ခုပေါ်တွင် တင်ကာ သူ့ကို ရိုသေစွာ ဆက်သလိုက်သည်။ ချန်ဝမ်သည် ၎င်းကို တူဖြင့် ကောက်ယူကာ မျိုချလိုက်ပြီး သူ၏ နဂိုကတည်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာသည် ရက်စက်သော လှောင်ပြုံးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိများအားလုံးရှေ့တွင် သူက ဝိန်းယွီကို ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီအမဲအင်္ဂါသားက တော်တော် ဝါးလို့ကောင်းတယ်။ မိဖုရား စမ်းစားကြည့်ချင်လား"

ကျောင်းပိုင်သည် စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်သည် သူမ၏အင်္ကျီလက်အတွင်း ဝှက်ထားသော ဓားမြှောင်ဆီသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယနေ့အခမ်းအနားအတွက် အစေခံများကို ဓားလက်နက်များ သယ်ဆောင်ခွင့် တားမြစ်ထားသဖြင့် ကျောင်းပိုင်သည် သူမ အမြဲ ဆောင်ထားလေ့ရှိသော ဓားကို မလိုလားဘဲ ဖယ်ထားခဲ့ရပြီး သူမ၏ အင်္ကျီလက်အတွင်း ဓားမြှောင်တစ်လက်ကို အစားထိုး ဝှက်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထုန်ချွဲနှင့် အခြား ချင်းယွင် အမျိုးသမီးကိုယ်ရံတော်များသည် သူတို့၏ ဒေါသကို ဆက်လက် မဖုံးကွယ်ထားနိုင်တော့ပေ။

ချန်နိုင်ငံ၏ အမတ်များသည် အနေရခက်စွာ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး အခမ်းအနားအတွက် ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုး စီစဉ်ထားကြောင်း သူတို့ လုံးဝ မသိရှိခဲ့သည်မှာ သိသာလေသည်။ ဝိန်းယွီသည် ဤကဲ့သို့သော အရှက်ခွဲမှုကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့်ခံစားချက်ကိုမျှ မတွေ့ရပေ။ သူမသည် အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် ထိုင်နေသော ကျန်းမယ်တော်ကြီးထံသို့ မော့ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။ "ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး မယ်တော်ကြီးက ဘယ်လိုသဘောရလဲဆိုတာ ကျွန်မ မေးလို့ရမလား"

အခမ်းအနားအတွင်း အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော မြင်ကွင်းကို ဖန်တီးနေသည့် ချန်ဝမ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ကျန်းမယ်တော်ကြီး၏ မျက်နှာသည် ပြာနှမ်းနေပြီး တင်းမာစွာ ပြစ်တင်ပြောဆိုလိုက်လေသည်။ "မင်းကြီး... မင်းကြီးက မင်းသမီးကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို ရိုင်းစိုင်းတဲ့ နောက်ပြောင်မှုတွေ လုပ်နိုင်ရတာလဲ"

ချန်ဝမ်သည် ထူးဆန်းသော အပြုံးဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး သူ၏အမှားကို ပေါ့ပေါ့ဆဆပင် ဝန်ခံလိုက်လေသည်။ "မင်းသမီးကို နောက်ပြောင်ပြီး ဒီလို မဖွယ်မရာ စကားတွေ ပြောမိတာ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အမှားပါ"

မိန်းမစိုးတစ်ဦးသည် ဗန်းတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဝိန်းယွီထံသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး ၎င်းပေါ်ရှိ အသားခြောက်တစ်ဖတ်ကို စားရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

သို့သော် ဝိန်းယွီသည် မလှုပ်မယှက် ရှိနေပြီး သူမ၏ပန်းကန်ထဲသို့ အသားထည့်ပေးရမည့် ကျောင်းပိုင်သည်လည်း လှုပ်ရှားခြင်း မရှိပေ။

ယင်းကိုမြင်သောအခါ ချန်ဝမ်က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "မင်းသမီး စိတ်ချပါ၊ ဒါက အကောင်းစား အမဲကျောရိုးသားပါ၊ အမဲအင်္ဂါသား မဟုတ်ပါဘူး"

ထိုစကားများကို ထပ်မံကြားလိုက်ရသောအခါ ကျောင်းပိုင်၏ မျက်ဝန်းများတွင် လူသတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။

ဝိန်းယွီသည် ချန်ဝမ်ကို တစ်ချက်မျှပင် မကြည့်ဘဲ ချန်၏ အမတ်များဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်မ ဟန့်ယန်က မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ တောင်ကြားတွေကို ဖြတ်ပြီး မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ခရီးနှင်လာခဲ့တာကို ဒီနေ့ ရှင်တို့အားလုံး မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီ မဟုတ်လား။ ရှင်တို့ ချန်နိုင်ငံက ကျွန်မကို ဘယ်လို ဆက်ဆံခဲ့သလဲ"

သူမသည် သပ်ရပ်လှပစွာ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး မိန်းမစိုး၏ လက်ထဲရှိ ဗန်းကို မှောက်ချလိုက်လေသည်။ သူမ၏ ဆံထုံးထဲရှိ ပုလဲဆံထိုးများသည် လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ယိမ်းနွဲ့သွားပြီး အေးစက်စွာ ကြေညာလိုက်လေသည်။ "ဒီလက်ထပ်မဟာမိတ်ပြုခြင်းကို ဆက်မလုပ်နိုင်တော့ဘူး"

အမတ်များသည် ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွားကြပြီး ဒေါသကြောင့် မျက်နှာနီရဲနေသော မယ်တော်ကြီးက ဝိန်းယွီကို ပြောလိုက်လေသည်။ "မင်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက အရမ်းကို အလေးအနက်မရှိ ဖြစ်နေပြီ"

ဝိန်းယွီသည် မယ်တော်ကြီး၏ အကြည့်ကို အေးစက်စွာ ရင်ဆိုင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "ဒါဆိုရင် ချန်ဝမ်ရဲ့ အပြုအမူကို မယ်တော်ကြီးက ဘယ်လို ခေါ်မလဲ"

အမတ်များထဲက ဘယ်သူကမှ စကားမပြောရဲကြပေ။ သူမ၏ ဒေါသကို ဖိနှိပ်ထားရင်း မယ်တော်ကြီးသည် ချန်ဝမ်ကို အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။ "မင်းကြီး... မင်းကြီးက မင်းသမီးကို ဘာလို့ ချက်ချင်း တောင်းပန်စကား မပြောတာလဲ"

ချန်ဝမ်သည် သူ၏ ဂရုမစိုက်သော သဘောထားကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး ဝိန်းယွီကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဦးညွှတ်ကာ အသံရှည်ဆွဲ၍ ပြောလိုက်လေသည်။ "ကျွန်တော်မျိုး ရိုင်းစိုင်းသွားခဲ့ပါတယ်၊ မင်းသမီးကို တောင်းပန်ပါတယ်"

ဝိန်းယွီသည် နှုဆိတ်နေပြီး သူမ၏ နောက်က အစေခံမလေးများသည် ကျားများနှင့် ဝံပုလွေများလို ချန်ဝမ်၏ နန်းတော်မှ လူများကို ပြင်းထန်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

သူတို့၏ဘုရင်သည် ယနေ့တွင် အလွန် လွန်ကျူးစွာ ပြုမူခဲ့သည်ဟု ခံစားရပုံရသော ချန်၏ အမတ်ဟောင်းများသည် ဝိန်းယွီကို အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး ဦးဆောင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "မင်းသမီးရဲ့ ဒေါသကို ငြိမ်သက်ပေးဖို့ ကျွန်တော်မျိုးတို့ တောင်းပန်ပါတယ်"

အမတ်များအားလုံး ဝိန်းယွီကို ဦးညွှတ်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းမယ်တော်ကြီးသည် ပိုလို့ပင် အနေရခက်လာသည်ကို ခံစားရသည်။ သို့သော် ဝိန်းယွီ၏ စိတ်နေသဘောထားကို ကြုံတွေ့ဖူးပြီးဖြစ်သဖြင့် ယနေ့တွင် နောက်ထပ် မလေးစားမှု တစ်စုံတစ်ရာ ပြုလုပ်ပါက ဝိန်းယွီသည် အခမ်းအနားကို စွန့်လွှတ်ကာ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားမည်မှာ သေချာကြောင်း သူမ သိထားသည်။ ဒေါသကို မျိုချလိုက်ပြီး သူမ၏ဘေးရှိ ဓလေ့ထုံးတမ်း အရာရှိကို ညွှန်ကြားလိုက်လေသည်။

"အခမ်းအနားကို ဆက်လုပ်ပါစေ"

မိန်းမစိုးတစ်ဦးသည် ခန်းမအပြင်ဘက်မှ ယဇ်ကောင်အသား နောက်ထပ်ဗန်းတစ်ခုကို အလျင်အမြန် ယူဆောင်လာသော်လည်း ဝိန်းယွီသည် တူကို ကောက်ကိုင်မည့် အရိပ်အယောင် မပြခဲ့ပေ။ ကျန်းမယ်တော်ကြီးကိုဖြစ်စေ ချန်ဝမ်ကိုဖြစ်စေ မကြည့်ဘဲ သူမသည် အမတ်များအပေါ် အကြည့်ကို စူးစိုက်ထားကာ ကြေညာလိုက်လေသည်။ "ချန်နဲ့ လျန်တို့ကြားက လက်ထပ်မဟာမိတ်ပြုခြင်းကို ချန်ဝမ်က ကျွန်မတို့ လျန်ပြည်ကို လာရောက်လည်ပတ်စဉ်က ကွယ်လွန်သူ ကျွန်မရဲ့ ခမည်းတော်ဆီကနေ ကိုယ်တိုင် တောင်းဆိုခဲ့တာပါ။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ရှင်တို့ရဲ့ ချန်နိုင်ငံဟာ ပြည်တွင်းပြည်ပ ပြဿနာတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပြီး ရှီးလင်ကို တိုက်ထုတ်ဖို့အတွက် တပ်ဖွဲ့တွေ ငှားရမ်းကူညီပေးခဲ့တာ ကျွန်မရဲ့ ခမည်းတော်ပါပဲ။ ကျွန်မရဲ့ ခမည်းတော် ကွယ်လွန်ပြီးတဲ့နောက် ရှင်တို့ရဲ့ သံတမန်တွေက သတို့သမီးကို လာကြိုဖို့ ဖိန်ကျိုးကို ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ရောက်လာတဲ့အခါ ကျွန်မက ရှင်တို့ရဲ့ နန်းတော်ဆီကို အိမ်ထောင်ဖျက်သိမ်းခြင်းစာတစ်စောင် ပြန်ပို့ခဲ့ပါတယ်။ ရှင်တို့ ချန်နိုင်ငံက တောင်းပန်ဖို့ နောက်ထပ် သံတမန်တစ်ဦးကို စေလွှတ်ခဲ့ပြီး မင်္ဂလာလက်ဖွဲ့အဖြစ် နောက်ထပ် ခရိုင် ၂ခုနဲ့ စပါးတင်း တစ်သန်းကို ကမ်းလှမ်းခဲ့တာပါ။ ဒီလက်ထပ်မဟာမိတ်ပြုရာမှာ ရှင်တို့ ရိုးသားတယ်လို့ ကျွန်မ ယုံကြည်ခဲ့တာကြောင့် ဒီချန်မြေကို ကျွန်မ လာခဲ့တာပါ"

ဝိန်းယွီ၏ စကားများကြောင့် ချန်အမတ်များသည် ခေါင်းများကို ပိုလို့ပင် ငိုက်ချသွားကြသည်။ သတို့သမီးကို လိုက်ပါပို့ဆောင်ပေးပြီး ချန်တွင် ယာယီ ကျန်ရစ်ခဲ့သော လျန်အရာရှိများသည် ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။ စစ်သူကြီးများသည် ဒေါသကြောင့် မျက်နှာများ နီရဲနေကြပြီး အရပ်ဘက်အရာရှိများသည် ဝိန်းယွီ ခံစားခဲ့ရသော ဆက်ဆံမှုကြောင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးကာ မျက်ရည်များ ဝဲနေကြသည်။

ဝိန်းယွီ၏ မျက်ဝန်းများသည် အေးစက်မှုများဖြင့် တောက်ပနေပြီး ဒေါသအရိပ်အယောင် လုံးဝ ကင်းမဲ့နေသည်။ သို့သော် သူမ၏ စကားလုံးများသည် ကျောက်စိမ်းပန်းကန်ပြားပေါ်တွင် လိမ့်ဆင်းလာသော ရေခဲကွဲစများကဲ့သို့ ကျဆင်းလာပြီး အသံထွက်တိုင်းက ရှင်းလင်းကာ စူးရှနေလေသည်။ "ဒါပေမယ့် ရှင်တို့ ချန်နိုင်ငံက ဒီနေ့ လုပ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက သမိုင်းမှာ မှတ်တမ်းတင်ထားရင်တောင်မှ အနာဂတ်မျိုးဆက်တွေရဲ့ လှောင်ပြောင်မှုကို ရဖို့ လုံလောက်ပါတယ်"

ထိုသို့ဖြင့် သူက သူ၏အင်္ကျီလက်ကို ခါလိုက်ပြီး တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

အခမ်းအနားအရာရှိသည် ခေတ္တမျှ ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့ ရပ်နေပြီးနောက် ကျန်းမယ်တော်ကြီးထံသို့ အလျင်အမြန် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်ကို ရရှိပြီးနောက် သူသည် ဓလေ့ထုံးတမ်းများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ သူ၏အသံကို ဆွဲငင်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်လေသည်။

"အခမ်းအနား ပြီးဆုံးပါပြီ—"

နန်းတွင်းအရာရှိများအားလုံးသည် တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆွေးနွေးကာ အချင်းချင်း တီးတိုးပြောဆိုနေကြသည်။

ကျန်းမယ်တော်ကြီးသည်လည်း ဤရှုပ်ထွေးမှုကို ဖြေရှင်းလိုစိတ် မရှိတော့ပေ။ သူမက "အခမ်းအနားတွေ ပြီးဆုံးသွားပြီဆိုတော့ အားလုံး ညီလာခံကနေ ထွက်ခွာနိုင်ပါပြီ" ဟူသော စကားကို ချန်ရစ်ခဲ့ပြီး သူမ၏ ယုံကြည်ရသော နန်းတွင်းအထိန်းတော်များ၏ အကူအညီဖြင့် ပင်မခန်းမမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ချန်၏ မိဖုရားသစ်အနေဖြင့် ဝိန်းယွီ၏ အိမ်တော်သည် သမိုင်းတစ်လျှောက် ချန်၏ မိဖုရားဆက်ဆက် နေထိုင်ခဲ့သော ကျောက်ဟွားနန်းဆောင် ဖြစ်သည်။ ချန်ဝမ် ထီးနန်းဆက်ခံပြီးနောက် ကျန်းမယ်တော်ကြီးသည် လင်းရှီးနန်းဆောင်သို့ ပြောင်းရွှေ့သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ကျောက်ဟွားနန်းဆောင်သည် အချိန်အတန်ကြာ လွတ်လပ်နေခဲ့သည်။

ဝိန်းယွီ၏ တော်ဝင်မြင်းလှည်း နန်းတော်သို့ မရောက်ရှိမီလေးတွင်မှ ကျန်းမယ်တော်ကြီးက ကျောက်ဟွားနန်းဆောင်ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မင်္ဂလာရက်ကို သတ်မှတ်ပြီးနောက် ဝိန်းယွီသည် မင်္ဂလာအခမ်းအနား အပြီးတွင် ချန်နန်းတော်၌ နေထိုင်ရန် လိုအပ်သည်။ မင်္ဂလာပွဲ မတိုင်မီကပင် ကျောင်းပိုင်သည် အစေခံများနှင့်အတူ ကျောက်ဟွားနန်းဆောင်သို့ ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ပြီး ပြင်ဆင်မှုများကို ကြီးကြပ်ခဲ့ကာ ဝိန်းယွီ၏ ပစ္စည်းများအားလုံးကို အတွင်းသို့ ရွှေ့ပြောင်းရာတွင် အစေခံများကို ကြီးကြပ်ပေးခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ယနေ့၏ မင်္ဂလာအခမ်းအနားသည် ဓလေ့ထုံးတမ်းများအားလုံး မပြီးဆုံးမီ ရုတ်တရက် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း ဝိန်းယွီ၏ နေအိမ်သည် ဧည့်ဂေဟာမှ ကျောက်ဟွားနန်းဆောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ကျန်းမယ်တော်ကြီးက ကျောက်ဟွားနန်းဆောင်သို့ တာဝန်ချထားပေးသော အစေခံများအားလုံးသည် အပြင်ဘက် ခြံဝင်းအတွင်း အရေးမကြီးသော အလုပ်များကို လုပ်ဆောင်ရန် စီစဉ်ထားခြင်း ခံရသည်။

ကျောက်ဟွားနန်းဆောင်၏ အတွင်းပိုင်းနှင့် အပြင်ဘက် နှစ်ခုစလုံးကို ချင်းယွင်ကိုယ်ရံတော်များက တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြပ်ထားဆဲပင်။

ညနေစောင်းသောအခါ ဝိန်းယွီသည် ရေချိုးပြီး သာမန်အဝတ်အစားများကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ထားကာ စာရွက်စာတမ်းများကို ကိုင်တွယ်ရန် သူမ၏ စားပွဲတွင် ပုံမှန်အတိုင်း ထိုင်လိုက်လေသည်။

သတင်းအချက်အလက်များ စုဆောင်းရန် လူများကို စေလွှတ်ခဲ့သော ထုန်ချွဲသည် ကြက်မွေးတံမြက်စည်းဖြင့် ပန်းအိုးများပေါ်က မရှိသော ဖုန်မှုန့်များကို ဖယ်ရှားနေရင်း ခံစားချက်အချို့ကို ထိန်းချုပ်ထားပုံပေါ်သည်။

ဝိန်းယွီသည် သူမကို မကြည့်သော်လည်း သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို သိရှိနေပုံရကာ သူမ၏လက်ထဲက အစီရင်ခံစာ စာမျက်နှာကို လှန်ရင်း မေးလိုက်လေသည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ထုန်ချွဲသည် ကြက်မွေးတံမြက်စည်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း စကားပြောရန် ခက်ခဲနေသည့်ပုံစံဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "အခမ်းအနား ပြီးတဲ့နောက် ချန်ဝမ်က... ရှင်းယွီနန်းဆောင်ကို သွားတယ်လို့ ကျွန်မ ကြားတယ်"

ရှင်းယွီနန်းဆောင်တွင် မည်သူ နေထိုင်သည်ကို ဝိန်းယွီ သိမည်မဟုတ်ဟု စိုးရိမ်နေသည့်အလား ထုန်ချွဲသည် အံကြိတ်ကာ ထပ်ပြောလိုက်လေသည်။ "အဲဒီနန်းဆောင်မှာ ချန်ဝမ်က အပြင်ဘက် ဆောင်ကြာမြိုင်ကနေ ခေါ်လာတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက် နေတယ်လို့ သူတို့ ပြောကြတယ်။ သူက နန်းတော်ထဲမှာ ချန်ဝမ်ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို အချိန်အတော်ကြာ ရရှိထားတာတဲ့"

သူမ၏ ဒေါသသည် ချန်ဝမ် မည်သည့်နေရာသို့ သွားသည်ကို မဟုတ်ဘဲ အခမ်းအနားအတွင်း ဝိန်းယွီကို တမင်သက်သက် အရှက်ခွဲပြီးနောက် ပြည့်တန်ဆာ မျက်နှာသာပေးခံရသူ၏ နန်းဆောင်သို့ ချက်ချင်း သွားရောက်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်မှာ ရှင်းလင်းလှသည်။ စောင့်ကြည့်နေသူတိုင်းအတွက် ၎င်းသည် ဝိန်းယွီကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြောင်း ဖော်ပြနေလေသည်။

ဝိန်းယွီကတော့ ဤကိစ္စကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်တာ သိသာသည်။ သူမသည် တည်ငြိမ်စွာ မော့ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "တကယ်လို့ သူသာ ကျွန်မရဲ့ ကျောက်ဟွားနန်းဆောင်ထဲ ဝင်လာခဲ့ရင် အဲဒါကို ညစ်ညမ်းသွားပြီလို့ ကျွန်မ သတ်မှတ်မှာပဲ"

ထုန်ချွဲက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်လေသည်။ "မင်းသမီး... အခုကစပြီး ကျွန်မတို့ ဘယ်လို နေထိုင်ကြမလဲ"

ဝိန်းယွီသည် အဝေးတွင် ထွန်းညှိထားသော လည်ပင်းရှည် နန်းတွင်းမီးအိမ်တန်းကို ငေးကြည့်လိုက်လေသည်။ "မယ်တော်ကြီးနဲ့ ချန်ဝမ်တို့မှာ အမြော်အမြင် မရှိပေမယ့် ချန်နန်းတွင်းမှာ စိတ်ရှင်းတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ သူတို့ ကျွန်မကို စော်ကားတဲ့ အကြိမ်တိုင်းအတွက် နန်းတွင်းမှာ တန်းတူညီမျှတဲ့ အဆင့်အတန်းကို ပြန်ယူဖို့ ကျွန်မမှာ လုံလောက်တဲ့ အကြောင်းပြချက် ရှိတယ်"

ညဉ့်နက်လာပြီး အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသောအခါ အနီရောင်ပိုးသားများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော အိပ်ခန်းအတွင်း သူမ၏ အိပ်စက်ခြင်းကို အဖော်ပြုပေးသည့် တစ်ခုတည်းသော အဖော်မှာ သူမ၏ ခေါင်းအုံးအောက်တွင် ထားရှိသော ငါးကြင်းရုပ် သစ်သားပန်းပုလေးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် သတို့သမီးကို ချန်နယ်မြေသို့ လိုက်ပါပို့ဆောင်ပေးခဲ့သော လျန်အရာရှိများသည် တောင်ကြားလမ်းအတွင်း သူတို့၏ အပြန်ခရီးကို စတင်ရန် လိုအပ်သည်။ ဝိန်းယွီသည် မြင်းလှည်းများကို ပြင်ဆင်ပြီး သူတို့ကို နှုတ်ဆက်ရန် မြို့ပြင်သို့ ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ခဲ့သည်။

လာရောက်ခဲ့သော လူ၃၀၀၀သည် ယခုအခါ လျန်နယ်မြေသို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာမည့်သူမှာ ရာဂဏန်းမျှသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

သတို့သမီးကို လိုက်ပါပို့ဆောင်ရန် တာဝန်ရှိသော စစ်သူကြီး ထန်ယီသည် မြင်းပေါ်မှနေ၍ ဝိန်းယွီကို လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "မင်းသမီး... ကျွန်တော်မျိုးတို့ အခုပဲ ထွက်ခွာခွင့်ပြုပါ"

ဝိန်းယွီသည် အမည်ခံအားဖြင့် ချန်မိဖုရား ဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း လျန်အရာရှိများ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သူမသည် သူတို့၏ တာ့လျန် မင်းသမီးအဖြစ် ဆက်လက် တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဝိန်းယွီသည် မြင်းလှည်းရှေ့က အရာရှိများကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "ရှင်တို့ ဖိန်ကျိုးကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ဘယ်သူကပဲ မေးမေး နန်းတွင်းမှာ ကျွန်မ ကောင်းကောင်း နေရပါတယ်လို့ပဲ ပြောလိုက်ပါ"

ထန်ယီသည် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် နာကျင်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ချန်ဝေနှင့် လီရွှင်တို့မှလွဲ၍ ဝိန်းယွီ၏ လတ်တလော အခြေအနေများကို လီယောင်သာလျှင် မေးမြန်းလိမ့်မည်။

သို့သော် လီရွှင်သည် ဖန့်ယွမ်နှင့်အတူ ရှေ့တန်းသို့ လိုက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ချန်ဝေနှင့် လီယောင်တို့သာ ဖိန်ကျိုးတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ဝိန်းယွီ ပြောခဲ့သော "ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ်" ဆိုသည်မှာ လီယောင်ကို သူမအတွက် စိတ်မပူစေရန် ရှောင်ရှားခြင်း ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသည်။

ဝိန်းယွီက သီးသန့်ခွဲထွက်လာချိန်အထိ ဤဆရာနှင့် တပည့်တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ထပ်မတွေ့ခဲ့ရပေ။ ဖန့်ယွမ်၏ ယုံကြည်ရသော လက်ထောက်တစ်ဦးအနေဖြင့် ထန်ယီသည် သူတို့ကြားရှိ အက်ကွဲကြောင်းကို ရှောင်းလိက ဖန်တီးခဲ့ကြောင်း သိထားသည်။ သူသည် ရှောင်းလိ၏ ကံကြမ္မာကို ဝမ်းနည်းပူဆွေးခဲ့သော်လည်း သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် ပညာရှိသော အုပ်ချုပ်သူများသည် ဧကရာဇ်၏ အကျိုးစီးပွားကို အရာအားလုံးထက် ဦးစားပေး ထမ်းဆောင်သော သစ္စာရှိ အမတ်အချို့ အမြဲတမ်း ရှိခဲ့ကြောင်းကိုလည်း သူ နားလည်ထားသည်။

ထန်ယီသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ဝိန်းယွီကို နောက်တစ်ကြိမ် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။ "ကျွန်တော်မျိုး နားလည်ပါတယ်"

လျန်သံတမန်များ၏ မြင်းလှည်းများ အဝေးသို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဝိန်းယွီသည် သူမ၏ မြင်းလှည်းသို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး ချန်ဝမ်၏ နန်းတော်ဆီသို့ ပြန်လာခဲ့လေသည်။

ထန်ယီသည် သဲသောင်ပြင်တွင် မြင်းကို ဇက်ဆွဲရပ်တန့်ရင်း ချန်မြို့တော်ကို ရောထွေးနေသော ခံစားချက်များဖြင့် ပြန်ကြည့်ကာ ရေရွတ်လိုက်လေသည်။ "မင်းသမီးက အစ်ကိုရှောင်းရဲ့ သေဆုံးမှုအတွက် အပြစ်ရှိစိတ်နဲ့ ဝန်ပိနေတုန်းပဲ။ အစ်ကိုရှောင်း တမလွန်မှာ ငြိမ်းချမ်းစွာ အနားယူနိုင်ပါစေ"

____

ထုန်ကျိုး။

နေရောင်သည် ပြင်းထန်စွာ ထိုးကျနေပြီး ပူပြင်းလှသော အပူဒဏ်တွင် ပုစဉ်းရင်ကွဲများက ဆူညံစွာ အော်မြည်နေကြသည်။ ရှောင်းလိသည် သဲစားပွဲရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး အနိမ့်အမြင့် မညီညာသော မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို စူးစိုက်လေ့လာနေရင်း သူ့က်မောင်းများဖြင့် ကိုယ်ကို ထောက်ထားသည်။

"အစ်ကို(၂)! အစ်ကို(၂)!"ကျန်းဟူသည် ကွပ်ကဲရေးရွက်ဖျင်တဲအတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်လာပြီး သူ့မျက်နှာနှင့် လည်ပင်းသည် နေလောင်ကာ နီရဲနေပြီး နွေရာသီ၏ အပူဓာတ်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

အတွေးများမှ အနှောင့်ယှက်ခံလိုက်ရသဖြင့် ရှောင်းလိသည် ချောမောသော်လည်း ရန်လိုကာ အရိုင်းဆန်နေသော မျက်နှာကို သဲစားပွဲမှ မော့လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများက ကျန်းဟူကို မေးခွန်းထုတ်နေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် ဒေါသကို မပြသဘဲနှင့်ပင် အာဏာရှိသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ပျိုးထောင်နိုင်ခဲ့သည်။

သူ့အကြည့်အောက်တွင် ကျန်းဟူသည် ခါးကုန်းနေသော သူ၏ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို မသိစိတ်က အလိုလို မတ်လိုက်သော်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အပြုံးကိုတော့ မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

"အစ်ကို(၂)! မင်းရဲ့ အမိန့်အတိုင်း အစ်ကိုကြီးနဲ့ တခြားသူတွေက ဖိန်အန်းခရိုင်က ဓားပြစခန်းကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်ပြီ။ အဲဒီအချိန်မှာ ကျင်းကျိုးက ဓားပြဖေရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေက တောင်ပိုင်းလျန် မဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့ ရှုပ်ထွေးနေတာလေ! အခုတော့ ထုန်ကျိုး တစ်ခုလုံးက ငါတို့ပိုင်သွားပြီ!"

ဤသတင်းကောင်းကို ကြားသောအခါ ရှောင်းလိသည် သိပ်ပြီးအံ့ဩပြမနေဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် သူ့အကြည့်ကို သဲစားပွဲထံသို့ ပြန်လည် ရွှေ့လိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကြီးကို အစီအစဉ်အတိုင်း ဆက်လုပ်ဖို့ ပြောလိုက်။ ဖိန်အန်းခရိုင်က ဓားပြတွေကို ငါတို့ရဲ့ လူသိရှင်ကြား အလံအဖြစ် သုံးလိုက်။ လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုခု ရှိတာနဲ့ ချက်ချင်း သတင်းပို့ပါ"

ကျန်းဟူသည် သူ့ရင်ဘတ်ကို ထုလိုက်လေသည်။ "နားလည်ပြီ! နောက်မှ နောင်တရတာထက် ဘေးကင်းတာက ပိုကောင်းတာပေါ့! ကျင်းကျိုးက အဲဒီ ဖေရဲ့ ခွေးတွေက ငါတို့ကို စောင့်ကြည့်နေတုန်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဖိန်အန်းခရိုင်က ဓားပြတွေက ငါတို့ရဲ့ လူသိရှင်ကြား မျက်နှာစာအဖြစ် ရှိနေရင် ကျင်းကျိုးက ဖေရဲ့ ခွေးတွေက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပိုပြီး စိတ်အေးသွားလိမ့်မယ်!"

ရှောင်းလိသည် ကျန်းဟူကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေသည်။ "မင်း တိုးတက်လာတယ် ဟူ"

ကျန်းဟူက ညည်းညူလိုက်လေသည်။ "ဗျူဟာမှူးက ၃၆မျိုးသော ဗျူဟာတွေနဲ့ တခြား နည်းဗျူဟာ ၇၂မျိုးကို တစ်နေ့လုံး လေ့ကျင့်ပေးနေတာ။ ငါသာ မသင်ယူဘူးဆိုရင် အဲဒီအရူး ထောင်ခွေလိုပဲ မင်းရဲ့ တဲတံခါးကို စောင့်ဖို့လောက်ပဲ သင့်တော်တော့မှာပေါ့!"

အပြင်ဘက်တွင် ကင်းစောင့်နေသော အားနျိုသည် ကန့်ကွက်ရန်အတွက် သူ့ခေါင်းကို ချက်ချင်း အထဲသို့ ပြူထွက်လိုက်လေသည်။

"အားနျိုက မရူးပါဘူး!"

ထောင်ခွေ ဆိုသည်မှာ သမားတော်ထောင်က ရှောင်းလိကို သူ့သားအတွက် ပေးခိုင်းခဲ့သော တရားဝင်အမည် ဖြစ်သည်။

ထိုခေါင်းမာသော ကောင်လေးသည် နွားကဲ့သို့ ခွန်အားရှိပြီး ဒေါသထွက်ပါက တစ်နေ့လုံး သူ့ကို အနှောင့်အယှက်ပေးမည်ကို သိသောကြောင့် ကျန်းဟူက သူ့ကို လက်ကာပြလိုက်လေသည်။ "သွား... သွား! လူကြီးတွေ စကားပြောနေတာ၊ ကလေးတွေ ဝင်မရှုပ်နဲ့!"

ထောင်ခွေက ပြန်လည် ချေပရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး၏ မေးမြန်းသံသည် တဲအပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ "ကိုယ်ရံတော်ထောင်... အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက သူ့တဲထဲမှာ ရှိလား"

ထောင်ခွေသည် ရေလွှမ်းမိုးနေသော သားရဲကြီးတစ်ကောင်ကို ရင်ဆိုင်နေရသည့်အလား တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး သူ့ခေါင်းကို ချက်ချင်း ပြန်သိမ်းးကာ သူ၏ ကြီးမားသော ကိုယ်လုံးဖြင့် တဲအပေါက်ကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး ခပ်ပြတ်ပြတ် ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"သူ ဒီမှာ မရှိဘူး___"

...