အခန်း ၁၁၂

အပိုင်း (၁၁၂)

တဲအပြင်ဘက်ရှိ အမျိုးသမီးသည် ပန်းထိုးထားသော ပိုးသားဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ပခုံးပေါ်တွင် ဂါဝန်နှင့်လိုက်ဖက်သော ဆံထုံးကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ထားသည့် ပန်းကျစ်ဆံမြီးများကို ချထားလေသည်။ သူမ၏အသွင်အပြင်သည် နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ကျက်သရေရှိလှ၏။

အားနျို၏စကားကို ကြားသောအခါ အစားအသောက်ချိုင့်ကို ကိုင်ထားသော သူမ၏လက်သည် အနည်းငယ် တင်းကျပ်သွားသည်။ သူမသည် အောက်နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "ကျွန်မ... တခြားရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး။ ကျွန်မအမေက နွေရာသီအပူဒဏ်ကို သက်သာစေဖို့အတွက် ဆီးသီးဖျော်ရည် အေးအေးလေး ဖျော်ပေးထားတာပါ။ အဲဒါကို အုပ်ချုပ်ရေးမှူးဖြစ်တဲ့ ကျွန်မအစ်ကိုနဲ့ လက်အောက်က စစ်သည်တွေအတွက် နည်းနည်း ယူသွားပေးဖို့ ကျွန်မကို ခိုင်းလိုက်လို့ပါ"

"အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက ဒီမှာ မရှိဘူးဆိုတော့..." အမျိုးသမီးသည် သူမ၏နှုတ်ခမ်း ဖြူလျော့သွားသည်အထိ ကိုက်ထားပြီး အနည်းငယ် အနေရခက်သွားပုံပေါ်သည်။ "ဒါဆိုရင် စစ်သူကြီးထောင်ကို ဒီဆီးသီးဖျော်ရည်ကို တဲထဲ ယူသွားပေးဖို့ ဒုက္ခပေးရတော့မှာပဲ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် အစားအသောက်ချိုင့်ကို ထောင်ခွေ၏လက်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ကိုမြောက်ကာ သူမ၏မျက်လုံးများကို မသိမသာ သုတ်လိုက်ပြီးနောက် အလျင်အမြန် ထွက်သွားခဲ့သည်။

တဲအတွင်းရှိ ကျန်းဟူသည် အပြင်ဘက်မှ စကားပြောသံများကို ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရသည်။

သူသည် ရှောင်းလိ၏မျက်နှာအမူအရာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "အစ်ကို(၂)... လျိုပြောင်ရဲ့ ညီမက ဒီတလော စစ်စခန်းကို ခဏခဏ လာနေသလိုပဲနော်"

ရှောင်းလိသည် သဲစားပွဲပေါ်သို့ သူ၏အာရုံကို ပြန်လည်စူးစိုက်ထားပြီး ထိုမှတ်ချက်ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။

ကျန်းဟူသည် ထိုအကြောင်းကို တွေးမိလေလေ ပိုပြီး ဒေါသထွက်လာလေလေ ဖြစ်နေသည်။ "လျိုမိသားစုက အခု ဘယ်လို အကြံအစည်တွေ ကြံစည်နေလဲဆိုတာ ဘယ်သူ သိမှာလဲ။ အဲဒီတုန်းက စစ်မိန့်ကို မနာခံဘဲ ဂုဏ်ကျက်သရေကို မက်မောပြီး သူ့ရွာသားတွေကို သေတွင်းထဲ ပို့ခဲ့တာ လျိုပြောင် ကိုယ်တိုင်ပဲလေ။ အစ်ကို(၂)က ညီအစ်ကိုတွေကို ဦးဆောင်ပြီး သူတို့ကို သွားမကယ်ခဲ့ရင် လျိုပြောင် အခု ဘာဖြစ်နေမလဲ။ ဒါပေမဲ့ လျိုရွာက လူတွေက ကျွန်တော်တို့ကို အထင်သေးတဲ့ပုံစံနဲ့ ဆက်ဆံကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့ကပဲ သူတို့ကို အကြွေးတင်နေတဲ့အတိုင်းပဲ"

ကျန်းဟူသည် စကားပြောနေရင်း တဲတံခါးစကို မလိုက်ပြီး ထောင်ခွေကို ပြောလိုက်လေသည်။ "ဟေ့ကောင် အရူး... အဲဒါကို ငါ့ပေးစမ်း"

သူသည် ထောင်ခွေကို ပေးရန် တောင်းဆိုနေသော်ငြားလည်း အစားအသောက်ချိုင့်ကို အတင်းလုယူလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် အတွင်းရှိ ဆီးသီးဖျော်ရည်အေးကို ထုတ်ယူကာ တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "သူတို့ တနေ့ကမှ ဆန်ပြုတ် လာပို့တယ်။ အခု ဒီနေ့ ဖျော်ရည်တဲ့။ သူတို့က သေချာပေါက် အကြံအစည် မကောင်းဘူး"

ဖိန်တန်းခရိုင်ရှိ ကနဦး ပုန်ကန်မှုကို လျိုပြောင်အမည်ရှိသူက ဦးဆောင်ခဲ့ခြင်းပင်။ ဖေစုန့်သည် ဖုန်းယန်ကို သိမ်းပိုက်ပြီး ချန်လျန်ဝမ်နှင့် သူ၏သားဖြစ်သူကို သတ်ဖြတ်လိုက်ကြောင်း သတင်းများ ပျံ့နှံ့သွားပြီးနောက် ခရိုင်တရားသူကြီးသည် ဒေသခံ သူဌေးကုန်သည်များနှင့် ပူးပေါင်းကာ စပါးအခွန်များကို အတင်းအကျပ် ကောက်ခံခဲ့ပြီး ဒေသခံ အာဏာရှင်တစ်ဦးကဲ့သို့ ပြုမူခဲ့သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော သာမန်ပြည်သူများသည် ကြမ်းတမ်းလှသော ဆောင်းရာသီတွင် အေးခဲ၍ဖြစ်စေ၊ ငတ်မွတ်၍ဖြစ်စေ သေဆုံးခဲ့ကြရသည်။

လျိုပြောင်သည် သူ၏ရွာသားများကို ပုန်ကန်ရန် စည်းရုံးခဲ့သည်။ သူသည် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို သတ်ဖြတ်ပြီး စားနပ်ရိက္ခာများ ဝေငှရန် စပါးကျီများကို ဖွင့်ပေးခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ဖိန်တန်းခရိုင်မှ ပြည်သူများသည် သူ့ကို အလွန် လေးစားကြည်ညိုခဲ့ကြ၏။

သို့သော် ဖိန်တန်းခရိုင်သည် အစကတည်းက ထုန်ကျိုးရှိ အဆင်းရဲဆုံး ခရိုင်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ပုန်ကန်မှု အလံကို လွှင့်ထူပြီးနောက်တွင်ပင် ထုန်ကျိုးရှိ ခရိုင် ၁၇ခုအနက် အားအနည်းဆုံးအဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေခဲ့ပြီး အင်အားကြီးမားသော တရားဝင်အစိုးရ ထိန်းချုပ်ထားသည့် ခရိုင်များ သို့မဟုတ် ဓားပြများ ထိန်းချုပ်ထားသည့် ခရိုင်များကို မရင်ဆိုင်ရဲခဲ့ပေ။

ရှောင်းလိက ကျန်းဟွိုင်နှင့် ထောင်ခွေတို့ကို ကျင်းကျိုး၏ ဒုစစ်သူကြီးခေါင်းနှင့်အတူ သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းရန် မလွှတ်မီက ဖိန်တန်းခရိုင်သည် တရားဝင်အစိုးရ ခရိုင်များနှင့် ဓားပြခရိုင်များစွာ၏ စည်းရုံးမှုကို ခံခဲ့ရသည်။

ဓားပြခရိုင်များကို ရှင်းပြနေရန်ပင် မလိုအပ်ပေ။ သူတို့သည် အာဏာကို သိမ်းပိုက်ရန်အတွက် ကြမ်းတမ်းသော ခွန်အားကိုသာ အားကိုးကြပြီး သူတို့၏ကိုယ်ပိုင် ဓနဥစ္စာအတွက်သာ ဂရုစိုက်ကာ သာမန်ပြည်သူများ၏ အသက်အိုးအိမ်စည်းစိမ်ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားကြသည်။

လျိုပြောင်သည် ပုန်ကန်မှုကို စတင်စဉ်က ဖိန်တန်းခရိုင်ရှိ ပြည်သူများအား သူ စားစရာရှိလျှင် သာမန်ပြည်သူများ ငတ်မွတ်လိမ့်မည်မဟုတ်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဓားပြခရိုင်များနှင့် မဟာမိတ် မဖွဲ့ရဲခဲ့ပေ။

တစ်ဖက်တွင်မူ တရားဝင်အစိုးရ ခရိုင်များသည် ဝေ့ချီရှန်းကိုယ်စား သူ့ကို လူသစ်စုဆောင်းမည်ဟု ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အခိုင်အမာ ပြောဆိုမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် လျိုပြောင်သည် ထို့နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏လူများနှင့်အတူ ထိုခရိုင်အရာရှိများ၏ အမိန့်ကို လိုက်နာရမည် ဖြစ်သည်။

လျိုပြောင်သည် ခရိုင်တစ်ခုကို သူ ထိန်းချုပ်ထားပြီးပြီဟု ယုံကြည်ထားသဖြင့် ထိုအရာရှိများ၏ လက်အောက်ခံအဖြစ် မနေလိုခဲ့ပေ။ သူသည် ဝေ့ချီရှန်းက သင့်လျော်သော ကမ်းလှမ်းမှုတစ်ခု ပြုလုပ်လာမည်ကို မျှော်လင့်ရင်း နောက်ထပ် အချိန်အတန်ကြာ စောင့်ဆိုင်းချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူ စောင့်ဆိုင်းနေသည့်တိုင် ထိုကဲ့သို့သော ရလဒ်မျိုး ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ချေ။

ကျန်းဟွိုင်သည် ထောင်ခွေနှင့်အတူ ကျင်းကျိုး၏ ဒုစစ်သူကြီးခေါင်းကို ယူဆောင်လျက် ဖိန်တန်းခရိုင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် လျိုပြောင်သည် သူတို့ကို ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်များအဖြစ် ဆက်ဆံခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ကျင်းကျိုးတပ်ဖွဲ့များသည် ထုန်ကျိုးအတွင်းရှိ တရားဝင်အစိုးရ ခရိုင်များကို တိုက်ခိုက်သောအခါ ကျန်းဟွိုင်သည် စေ့စပ်သေချာသော နည်းဗျူဟာများကို ဖော်ဆောင်ခဲ့သည်။ စစ်မြေပြင်တွင် ထောင်ခွေ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဖိန်တန်းခရိုင်သည် ပရမ်းပတာအခြေအနေများကြားတွင် ခရိုင် ၂ ခုစာနှင့် ညီမျှသော နယ်မြေများကို လျင်မြန်စွာ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ကျန်းဟွိုင်သည် သူတို့၏ရည်ရွယ်ချက်တွင် ပူးပေါင်းရန် နောက်ထပ် အင်အားစုများကို အောင်မြင်စွာ စည်းရုံးနိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ ထက်မြက်သော အမြင်နှင့် မဟာဗျူဟာမြောက် စွမ်းရည်တို့ကြောင့် စစ်တပ်အတွင်းရှိ လျိုပြောင်၏ လွှမ်းမိုးမှုသည် ကျန်းဟွိုင်၏ နောက်တွင် အများကြီး ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

အစပိုင်းတွင် လျိုပြောင်နှင့် ရွာတစ်ရွာတည်းမှ လူများသည် အကြံဉာဏ်များနှင့် နည်းဗျူဟာများ ပေးရန် ကြိုးစားခဲ့ကြပြီး သူသည် လွှမ်းမိုးမှုအတွက် ကျန်းဟွိုင်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ရှောင်းလိသည် စုန့်ချင်၊ ကျန်းဟူနှင့် သူတို့၏ ရဲဘော်ရဲဘက်များနှင့်အတူ ကျန်းဟွိုင်နှင့် ပူးပေါင်းရန် ရောက်ရှိလာသောအခါ သူတို့သည် သုံးရက်အတွင်း ခရိုင် ၃ခုကို အောင်နိုင်သည့် မှတ်သားလောက်ဖွယ် စွမ်းဆောင်ရည်ကို ရရှိခဲ့ပြီး စစ်စခန်း၏ အင်အားကို အောင်မြင်စွာ နှစ်ဆတိုးစေခဲ့သည်။

လျိုပြောင်အပေါ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် သစ္စာရှိနေဆဲဖြစ်သော ရွာသားလက်တစ်ဆုပ်စာသည် ဤနှင်းလုံးကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ တိုးချဲ့လာနေသော အင်အားစုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် လုံးဝ အရေးမပါတော့ချေ။

ဖိန်ကျိုး စစ်စခန်းမှ ဆင်းသက်လာသော ရှောင်းလိသည် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများ အားလုံးကို ကောင်းစွာ ကျွမ်းကျင်သည်။ သူ့တပ်ဖွဲ့များသည် ညစောင့်များ၊ အလုပ်သမားများနှင့် တောင်သူလယ်သမားများဖြင့် အများဆုံး ဖွဲ့စည်းထားသော်လည်း သူသည် တင်းကျပ်သော စစ်စည်းကမ်းကို တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး သူတို့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့ကျင့်ပေးခဲ့ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စစ်တပ်တစ်ခုအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပုံဖော်ပေးခဲ့သည်။

လျိုပြောင်နှင့် သူ၏ရွာသားများသည် ရှောင်းလိကို အဓိက ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်ခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့သည် သူ့ကို မဆင်မခြင် မရင်ဆိုင်ရဲသလို ပေါ်ပေါ်တင်တင် ပဋိပက္ခဖြစ်အောင်လည်း မလုပ်ရဲခဲ့ကြပေ။

လျိုပြောင်သည် တစ်စုံတစ်ရာ မလှုပ်ရှားရသေးခင်မှာပင် ရှောင်းလိ၏ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာမှုကို စိုးရိမ်နေကြသော အဓိက ဓားပြခရိုင်များစွာသည် သူတို့ကို ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ လျိုပြောင်နှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် သူတို့၏ မကျေနပ်ချက်များကို ယာယီ ဖယ်ထားခဲ့ပြီး ပြင်ပခြိမ်းခြောက်မှုကို ဆန့်ကျင်ရန် ပေါင်းစည်းခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ထင်ရှားသော အောင်ပွဲများရရှိရန်နှင့် ရှောင်းလိကို စိန်ခေါ်ရန် စိတ်အားထက်သန်မှုကြောင့် လျိုပြောင်သည် စိတ်မရှည်ဖြစ်လာပြီး ရှောင်းလိနှင့် ကျန်းဟွိုင်တို့ ဖော်ဆောင်ထားသော နည်းဗျူဟာများကို ခေါင်းမာစွာ ပယ်ချခဲ့သည်။ သူသည် ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ သူ၏ သစ္စာရှိ ရွာသားများကို ဦးဆောင်ပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့ရာ ဓားပြခရိုင်များ၏ ဝန်းရံပိတ်ဆို့မှုကို ခံခဲ့ရလေသည်။

ရှောင်းလိက ကယ်ဆယ်ရေးတာဝန်ကို ဦးဆောင်မလာခဲ့လျှင် လျိုပြောင်နှင့် သူ၏ရွာသားများသည် ဓားပြတပ်ဖွဲ့များ၏ ချေမှုန်းခြင်းကို ခံရဖွယ်ရှိသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ဓားပြတပ်ဖွဲ့များ၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ စုန့်ချင်၊ ကျန်းဟူတို့နှင့်အတူ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပေးခဲ့သူမှာ ရှောင်းလိပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အလွန်အမင်း သာလွန်နေသော အင်အားများကို ဆန့်ကျင်လျက် ပြတ်သားသော အောင်ပွဲကို ရရှိခဲ့သည်။

ကျင်းကျိုးသည် ဖိန်တန်းခရိုင်၏ ရုတ်တရက် အာဏာကြီးထွားလာမှုနှင့် ပတ်သက်၍ ပုံမှန်မဟုတ်သည့် အရာတစ်ခုခုကို အာရုံခံမိခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် နန်လျန်(နန်ချန်+လျန်)၏ သုံးပွင့်ဆိုင် မဟာမိတ်အဖွဲ့နှင့် စစ်ပွဲဆင်နွှဲနေရပြီဖြစ်ရာ သူတို့ကို နှိမ်နင်းရန် အပိုအင်အားများကို မသုံးနိုင်ခဲ့ချေ။ ထို့အစား ထုန်ချန်ခရိုင်တွင် တပ်စွဲထားသော ဖေစစ်တပ်ကို ပြဿနာဖန်တီးရန် ညွှန်ကြားခဲ့ပြီး ထုန်ကျိုးရှိ အဓိက ဓားပြခရိုင်များကို ဖိန်တန်းခရိုင်နှင့် လွှမ်းမိုးမှုအတွက် အပြန်အလှန် ယှဉ်ပြိုင်စေခဲ့သည်။

ရှောင်းလိသည် ဤနည်းဗျူဟာကို အပြည့်အဝ သိရှိထားပြီး အလိုက်သင့် ပါဝင်ကစားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူတို့ သိမ်းပိုက်ခဲ့သော ပထမဆုံး ဓားပြခရိုင်မှစ၍ သူသည် သူတို့၏ အောင်မြင်မှုများကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပြီး ဓားပြတပ်ဖွဲ့များ အယောင်ဆောင်ကာ ဆက်လက် လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ သူသည် အခြား ဓားပြခရိုင်များနှင့် ပူးပေါင်းဟန်ဆောင်ခဲ့ပြီး ဖိန်တန်းခရိုင်ကို ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ပြီး ခွဲဝေယူမည့် သူတို့၏အစီအစဉ်ကို သိရှိသွားသည်နှင့် သူတို့ကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် စနစ်တကျ အနိုင်ယူခဲ့သည်။

ထုန်ချန်ခရိုင်သည် ထုန်ကျိုးအတွင်း ကျင်းကျိုး၏ မျက်စိနှင့် နားအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ထုန်ချန်ရှိ ဖေစစ်တပ်ကို အမှောင်ထဲတွင် ထားနိုင်သရွေ့ ကျင်းကျိုးသည် ထုန်ကျိုးခရိုင်များ၏ အစစ်အမှန် အခြေအနေကို သိရှိနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ဤထက်မြက်စွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော တိုက်ပွဲများအပြီးတွင် ဓားပြခရိုင်များသည် လုံးဝ ရှင်းလင်းခံလိုက်ရပြီး ကျန်ရစ်သော ခရိုင်ငယ်များသည် ဉာဏ်ရှိရှိဖြင့် လက်နက်ချခဲ့ကြသည်။ ထုန်ချန်ခရိုင်ရှိ ဖေစစ်တပ်သာ နှိမ်နင်းရန် ကျန်ရှိတော့သဖြင့် ထုန်ကျိုးတစ်ခုလုံးသည် မကြာမီ သူတို့၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိလာတော့မည်။

ရှောင်းလိသည် စစ်တပ်အတွင်း အငြင်းပွားဖွယ်မရှိသော အာဏာပိုင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

လျိုပြောင်သည် ရှောင်းလိကို စိန်ခေါ်ရန် မည်သည့် ဩဇာအာဏာမှ မရှိတော့ကြောင်း သိထားသည်။ စစ်တပ်တစ်ခုလုံးက ရှောင်းလိကို အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအဖြစ် တညီတညွတ်တည်း ထောက်ခံကြသောအခါ လျိုပြောင်သည်လည်း သိက္ခာရှိရှိ သူ့ကို မဲပေးခဲ့လေသည်။

သို့သော် ပုန်ကန်မှုတွင် လျိုပြောင်နောက်သို့ ကနဦး လိုက်ပါခဲ့သော ရွာသားများသည် ရှောင်းလိက လျိုပြောင်၏ နေရာကို ခိုးယူသွားသည်ဟု ယုံကြည်ကာ မကျေနပ်မှုများကို မြိုသိပ်ထားဆဲပင်။ သူတို့သည် ကျန်းဟူနှင့် စုန့်ချင်တို့ကို မကြာခဏ ရန်စပြီး ပြဿနာရှာတတ်ကြသည်။

ကျန်းဟူသည် ဒေါသကြီးသူဖြစ်ပြီး ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရလျှင် ဘယ်တော့မှ နောက်ဆုတ်လေ့ရှိသူ မဟုတ်ပေ။ သို့တိုင် သူ ဒေါသထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တိုင်း ရှောင်းလိက သူ့ကို ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သည်။ ကျန်းဟူသည် လျိုပြောင်နှင့် သူ၏ နောက်လိုက်များအပေါ် အမုန်းတရား ရှိနေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

ယခုတွင် လျိုပြောင်၏ညီမက ရှောင်းလိကို ရုတ်တရက် မြှောက်ပင့်ကာ ဂရုစိုက်မှုများ ပေးနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ လျိုမိသားစု ဘာတွေ ကြံစည်နေသလဲဆိုတာကို အရူးတောင် ခန့်မှန်းနိုင်လေသည်။ ၎င်းသည် သူ၏ရင်တွင်း၌ တောက်လောင်နေသော မကျေနပ်မှုမီးတောက်ကို ပိုပြီး လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သည်။

ဆီးသီးဖျော်ရည် တစ်ပန်းကန်ကို မော့သောက်ပြီးနောက် ကျန်းဟူသည် သူ၏ ကိုယ်တွင်းဒေါသကို အနည်းငယ် ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ပန်းကန်ကို ထောင်ခွေထံ ပြန်ပေးရင်း သူက ပြောလိုက်လေသည်။ "ကောင်လေး... လျိုမိသားစုက နောက်ထပ် အစားအသောက်တွေ ပို့လာရင် မင်းဘာသာမင်း စားလိုက်။ အဲဒါကို အစ်ကို(၂)ကို လာပေးပြီး မနှောင့်ယှက်နဲ့"

ထောင်ခွေသည် အေးစက်နေဆဲဖြစ်သော ပန်းကန်ကို မြင့်မြင့်မကာ ကျန်ရှိနေသော ဆီးသီးဖျော်ရည် တစ်စက်လေး သူ၏ပါးစပ်ထဲသို့ စီးကျလာသည်အထိ လုံးဝ ဇောက်ထိုး လှန်ထားလိုက်၏။ ကျန်နေသည့်အရည်မှာ ရေငတ်ပြေဖို့ဝေးစွ အရသာကို ခံစားနိုင်ရုံလောက်သာ ကျန်တော့သည်။

သူက တိုးတိုးလေး ညည်းညူလိုက်၏။ "အစ်ကို(၂)က အစကတည်းက အားနျိုကို သောက်ခိုင်းမလို့ပါ"

ကျန်းဟူက သူ၏ ဆီးသီးဖျော်ရည်အေးကို လုယူသွားခဲ့သည်ဟု ညွှန်းဆိုနေသည့် မကျေနပ်ချက် အရိပ်အယောင်တစ်ခု သူ၏လေသံတွင် ပါဝင်နေသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းဟူသည် တဖန်တက်ကြွသွားပြီး ရှောင်းလိနှင့် စကားဆက်ပြောရန် ကိုယ်ကို လှည့်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ကျန်းဟွိုင်သည် တဲတံခါးစကို မတင်ကာ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး ထိုနေရာတွင် ကျန်းဟူကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အံ့ဩသွားပြီး မေးလိုက်၏။ "စစ်သူကြီးကျန်းလည်း ဒီမှာ ရှိနေတာလား။ စန်းဟယ်ခရိုင်က အောင်ပွဲ သတင်းပို့လာလို့လား"

ကျန်းဟူက သွားများပေါ်သည်အထိ ပြုံးပြလိုက်ပြီး "အစ်ကို(၂)ဆီ သတင်းကောင်း လာပို့ဖို့ အခုလေးတင် ပြန်ရောက်တာပါ။ ဗျူဟာမှူးက အစ်ကို(၂)နဲ့ ဆွေးနွေးစရာ ကိစ္စများ ရှိလို့လား"

ကျန်းဟွိုင်က အပြုံးဖျော့ဖျော့လေးဖြင့် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။

ကျန်းဟူက ပြောလိုက်၏။ "ကောင်းပြီလေ... ဒါဆိုရင် ငါ ပြန်တော့မယ်"

သူသည် ထောင်ခွေကို တဲအပြင်သို့ ဆွဲထုတ်သွားစဉ် မမေ့မလျော့ အကြံပေးလိုက်သေးသည်။ "ဟေ့ကောင် အရူးလေး... အခုကစပြီး ပိုပြီး သတိထားစမ်း။ လမ်းဘေးက ခွေးကြောင်တွေကို အစ်ကို(၂)ရဲ့ တဲထဲ လျှောက်ဝင်မလာစေနဲ့"

ထိုမှတ်ချက်တွင် သွယ်ဝိုက်သော အဓိပ္ပာယ်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။ လျိုသားအမိ နှစ်ယောက် တပ်ဖွဲ့ဝင်များအတွက် ဆီးသီးဖျော်ရည်များ လာပို့နေကြောင်းကို ကျန်းဟွိုင်သည် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကြားသိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ထုန်ကျိုးနှင့် ကျင်းကျိုး တစ်ဝိုက်ရှိ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို လေ့လာနေဆဲဖြစ်သော ရှောင်းလိကို လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်ခုံးများက မသိမသာ တွန့်သွားခဲ့သည်။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "ဒီအောင်ပွဲကြီးအတွက် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို ဟွိုင်က ဂုဏ်ပြုပါတယ်"

ရှောင်းလိက သူ့ကို မျက်လုံးများ ပင့်ကြည့်လိုက်သည်။ "ငါ မင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ပြောခဲ့ဖူးပါတယ်၊ ငါကို အုပ်ချုပ်ရေးမှူးလို့ ခေါ်စရာ မလိုပါဘူး။ မင်း ဆန္ဒရှိရင် ကျန်းဟူတို့ ခေါ်သလို ငါ့ကို အစ်ကို(၂)လို့ ခေါ်လို့ ရပါတယ်"

ကျန်းဟွိုင်၏ အပြုံးဖျော့ဖျော့လေးသည် အနည်းငယ် သိသာလာခဲ့သည်။ "အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက လက်အောက်ငယ်သားတွေအပေါ် သဘောထားကြီးတယ်ဆိုတာကို ဟွိုင် သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဟွိုင်က ဒီဘဝမှာ ပညာရှိပြီး အရည်အချင်းရှိတဲ့ အုပ်ချုပ်သူတစ်ဦးကို ကူညီဖို့ သစ္စာဆိုထားပါတယ်"

ရှောင်းလိသည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသော်လည်း ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ချေ။

ထိုအခါမှသာ ကျန်းဟွိုင်သည် အဓိကပြဿနာကို စတင် ဆွေးနွေးလိုက်လေသည်။ "လျိုမိသားစုက ဒီတလော အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအပေါ် မကြာခဏ စေတနာထား ပြသနေပါတယ်။ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက ဒါကို ဘယ်လို သဘောရလဲ"

အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ရှောင်းလိသည် သဲမြေပုံပေါ်ရှိ မဟာဗျူဟာကျသော တောင်ကြားလမ်းတစ်ခုတွင် အလံတစ်ခုကို စိုက်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "လျိုပြောင်က ပါးနပ်ပြီး လျိုရွာက လူတွေကို ပြဿနာရှာဖို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လျှို့ဝှက်ပြီးပဲဖြစ်ဖြစ် သွေးမထိုးသရွေ့ သူတို့ ရသင့်ရထိုက်တာ အားလုံးကို ရလိမ့်မယ်။ ဘာတစ်ခုမှ လျှော့ပေးထားမှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျန်းဟွိုင်သည်လည်း သဲမြေပုံဆီသို့ သူ၏အကြည့်ကို ရွှေ့လိုက်သည်။ "စိုးရိမ်စရာက လူတွေရဲ့ လောဘက အဆုံးအစ မရှိတာပဲ။ အရင်တုန်းက လျိုပြောင်ဟာ ဖိန်တန်းခရိုင်လို နေရာသေးသေးလေးကိုတောင် ထိန်းချုပ်ထားဖို့ မနည်း ကြိုးစားခဲ့ရတာ။ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက ခရိုင်တွေကို ငြိမ်းချမ်းအောင် လုပ်ပြီး သူရဲကောင်းတွေကို အလံတော်အောက်မှာ စုစည်းပေးခဲ့တဲ့ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုတွေကြောင့်သာ ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့မှာ ဒီလို အခြေအနေမျိုး ရှိလာတာပါ။ ဒါပေမဲ့ လျိုရွာက လူတွေကတော့ သူတို့ရဲ့ မာနနဲ့ ဒါတွေအားလုံးက သူတို့ပိုင်ဆိုင်သင့်တယ်လို့ ကွယ်ရာမှာ မကြာခဏ ကြွားလုံးထုတ်နေကြတယ်"

"သူတို့က ပြဿနာတွေကို အကြိမ်ကြိမ် ဖန်တီးခဲ့ပေမဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက သူတို့ကို ဘယ်တုန်းကမှ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်မပေးခဲ့ဘူး။ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက ဖိန်တန်းခရိုင်က တခြားစစ်သားတွေကို လျိုမိသားစုရဲ့ စရိုက်သဘာဝအစစ်ကို မြင်စေချင်တယ်ဆိုတာကို ဟွိုင် နားလည်ပါတယ်..." စကားပြောနေရင်း ကျန်းဟွိုင်၏ မျက်လုံးများသည် ရှောင်းလိထံသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။ "ဒါပေမဲ့ လျိုမိန်းကလေးက ဒီတလော စစ်စခန်းမှာ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် လာနေတယ်။ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက သူ့ကို လက်ထပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလတွေကိုတောင် ဟွိုင် ကြားနေရပြီ"

လျိုမိသားစုသည် လိမ္မာပါးနပ်လှသည်။ သားအမိနှစ်ယောက် စစ်စခန်းသို့ လာတိုင်း တပ်ဖွဲ့ဝင်များကို နှစ်သိမ့်ပေးရန်၊ ရိက္ခာများ ပို့ဆောင်ပေးရန် အကြောင်းပြချက်ဖြင့် လာကြပြီး ရှောင်းလိအတွက် အစုတစ်ခုကိုပါ "တိုက်ဆိုင်စွာ" ယူဆောင်လာတတ်ကြသည်။ လျိုရွာသားများ ကနဦးက ဖန်တီးခဲ့သော မကြာခဏ အနှောင့်အယှက်များကြောင့် လျိုပြောင်နှင့် ရှောင်းလိတို့ကြား အဆင်မပြေဖြစ်နေကြောင်းကို လူတိုင်း သိထားကြသည်။

ဤကဲ့သို့ ပြဇာတ်ခင်းပြခြင်းဖြင့် လျိုမိသားစုသည် လျိုပြောင်နှင့် ရွာသားများအတွက် အက်ကွဲကြောင်းကို ပြင်ဆင်ရန် ကြိုးစားနေပုံရပြီး သူတို့နှင့် ရှောင်းလိကြားတွင် မည်သည့် ရန်ငြိုးမျှ မရှိကြောင်း အခြားစစ်သားများကို ပြသနေခြင်းပင်။

လျိုမိန်းကလေးက ရှောင်းလိထံသို့ ပစ္စည်းများကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာပို့သောအခါ သူသည် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မငြင်းဆန်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများ မျက်စိထဲတွင် လျိုမိသားစုက ပြန်လည် သင့်မြတ်လိုသော်လည်း သူက သည်းမခံလိုကြောင်း ပေါ်လွင်သွားလိမ့်မည်။

လျိုမိသားစုက လက်ဆောင်များ စတင်ပို့ဆောင်စဉ်က ထောင်ခွေသည် တဲအပြင်ဘက်မှ တားဆီးခဲ့ပြီး ရှောင်းလိ မရှိကြောင်း အကြောင်းပြကာ ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ လျိုမိန်းကလေး ချန်ထားခဲ့သော အစားအသောက်များ အားလုံးသည် ထောင်ခွေ၏ ဗိုက်ထဲသို့သာ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

လျိုမိသားစုတွင် နောက်ကွယ်မှ အခြားအကြံအစည်တစ်ခု ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ထင်မြင်နေသူများက မရှိသလောက်ပင်။

နောက်ဆုံးတွင် ရှောင်းလိသည် သဲစားပွဲမှ ခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာအမူအရာသည် အေးစက်ကာ အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေပုံရပြီး ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များကို အလွန် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေသည့်အလား ရှိနေသည်။ "မင်းမှာ အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိနေပုံရတယ်။ ဒီကိစ္စကို မင်းလက်ထဲ အပ်လိုက်ပြီ"

ကျန်းဟွိုင်သည် သိရှိကြောင်း မသိမသာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်သည် ရှောင်းလိရှေ့က အမှတ်အသား အသစ်ပြုလုပ်ထားသော မဟာဗျူဟာမြေပုံပေါ်တွင် စူးစိုက်နေ၏။ "အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက ထုန်ချန်ခရိုင်ကို ဘယ်အချိန် သိမ်းပိုက်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ"

ထုန်ချန်ခရိုင်ကို သိမ်းပိုက်ခြင်းသည် သူတို့အနေဖြင့် ကျင်းကျိုး၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် အပြည့်အဝ ပေါ်လွင်သွားလိမ့်မည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။

သို့သော် လတ်တလောတွင် ကျင်းကျိုးသည် နန်လျန်၏ သုံးပွင့်ဆိုင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ရင်ဆိုင်နေရပြီး အရေးသာခြင်း မရှိသေးချေ။ အကယ်၍ သူတို့သာ ကျင်းကျိုးကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်မည့် စစ်ပွဲတွင် ပူးပေါင်းရန် တပ်များကို စုရုံးမည်ဆိုလျှင် နန်လျန် သို့မဟုတ် မြောက်ပိုင်းဝေ့နှင့် မဟာမိတ် မဖွဲ့လျှင်တောင်မှ ဓားပြဖေကို ဆန့်ကျင်သည့်အတွက် ပြည်သူများကြားတွင် အနည်းဆုံး ဂုဏ်သတင်းတစ်ခု ရရှိလိမ့်မည်။

စားပွဲကို ထောက်ထားသော ရှောင်းလိ၏ လက်တွင် သွေးကြောများ ခပ်ရေးရေး ထင်းနေသည်။ သူ၏ နက်ရှိုင်းပြီး မှိုင်းညို့နေသော မျက်ဝန်းများသည် သူ့ရှေ့တွင် ဖြန့်ထားသော မြေပုံနှင့် အနီးရှိ သဲစားပွဲထံသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။ "အချိန်မကျသေးဘူး" ဟုသာ သူက ပြောလိုက်လေသည်။

_____

လေပြေသည် ဝိန်းယွီ၏ စားပွဲပေါ်က စာရွက်စာတမ်း စာမျက်နှာများကို တိုးဝှေ့သွားပြီး စာရွက်များကို တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် တဖျပ်ဖျပ် မြည်သွားခဲ့သည်။

ကျောင်းပိုင်သည် အသစ်ရောက်ရှိလာသော ရုံးသုံး အစီရင်ခံစာများကို သယ်ဆောင်ကာ ဝင်ရောက်လာပြီး အစီရင်ခံစာများကို စစ်ဆေးရင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့် စားပွဲတွင် အိပ်ပျော်နေသော ဝိန်းယွီကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ခြေသံများကို ချက်ချင်း တိုးလိုက်သည်။ သူမသည် စာရွက်စာတမ်းများကို စားပွဲပေါ် တင်လိုက်ပြီးနောက် ဝိန်းယွီကို ခြုံပေးရန် ခြုံလွှာတစ်ခု ယူရန် ပြင်လိုက်စဉ် ဝိန်းယွီသည် နိုးလာပြီး တံတောင်ဆစ်ဖြင့် ထောက်ကာ ကိုယ်ကို မတ်လိုက်လေသည်။

သူမ၏ မျက်ခုံးများကြားတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ကျန်ရစ်နေပြီး သူမက မေးလိုက်၏။ "ဘယ်အချိန် ရှိပြီလဲ"

ကျောင်းပိုင်က "ရှန်နာရီ ကျော်သွားပါပြီ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဝိန်းယွီသည် နာကျင်နေသော သူမ၏လည်ပင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်တွင် အသစ်ပုံထားသော အစီရင်ခံစာများကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး "ဒါတွေက လျန်နယ်မြေဘက်က လာတာလား"

ကျောင်းပိုင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။ "ကျွန်မ ရက်စွဲတွေကို စစ်ကြည့်ပြီးပြီ။ ဒီအစီရင်ခံစာတွေကို လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လက ဖိန်ကျိုးကနေ ပို့လိုက်တာပါ"

ချန်နိုင်ငံသည် ဂိုဘီသဲကန္တာရဖြင့် ပိုင်းခြားထားသော နယ်စပ်အလွန်တွင် တည်ရှိသည်။ ကြမ်းတမ်းလှသော ကန္တာရ ရာသီဥတုရှိပြီး ရှီးလင်နှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ထားသော မျိုးနွယ်စုများ၏ မကြာခဏ တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် ခရီးစဉ်သည် အလွန် အန္တရာယ်များလှသည်။

အသင့်တော်ဆုံး အခြေအနေများအောက်တွင်ပင် ဖိန်ကျိုးမှ ချန်ဝမ်၏ နန်းတော်သို့ လီ၈၀၀ အမြန်ပို့ဆောင်သော သတင်းစကားများသည် ဝိန်းယွီထံသို့ ရောက်ရှိရန် လဝက်ကျော် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော တစ်လက နန်လျန် မဟာမိတ်အဖွဲ့သည် ကျင်းကျိုးသို့ ချီတက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ စစ်ပွဲ၏ တိုးတက်မှုကို စိုးရိမ်ပူပန်နေသော ဝိန်းယွီသည် သူမ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ဘေးဖယ်ထားကာ အစီရင်ခံစာများထဲမှ တစ်ခုကို ဖွင့်ပြီး လျင်မြန်စွာ ဖတ်ရှုလိုက်၏။

သို့သော် သူမ အဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် အိန္ဒြေပျက်သွားတော့၏။ ___သူမအတွက်တော့ မဖြစ်စဖူး အခြေအနေမျိုးပင်။ သူမ၏ လက်ထဲရှိ အနီရောင်စုတ်တံသည် လွတ်ကျသွားကာ စန္ဒကူးသစ်သားစားပွဲပေါ်တွင် အနီရင့်ရောင် မင်ရည်များ စင်ထွက်သွားတော့သည်။

အစီရင်ခံစာတွင် ဆိုးရွားသော သတင်းများ ပါဝင်သည်ဟု ထင်မှတ်ကာ ကျောင်းပိုင်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်၏။ "မင်းသမီး... ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ဝိန်းယွီသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ အချိန်ခဏယူပြီး စိတ်ကိုစုစည်းလိုက်ပြီးမှ ပြောလိုက်လေသည်။ "သူ အသက်ရှင်နေသေးတယ်"

...