အခန်း ၁၁၃

အပိုင်း (၁၁၃)

ဝိန်းယွီက "သူ" ဟု ရည်ညွှန်းလိုက်သူမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်းကို ကျောင်းပိုင်က လျင်မြန်စွာပင် သဘောပေါက်သွား၏။ သူမ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ စိုးရိမ်ပူပန်မှုက အေးခဲသွားပြီး အလွန်တရာ ရှုပ်ထွေးနက်နဲသော အမူအရာတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

အခိုက်တန့် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဝိန်းယွီသည် စုတ်တံအိုးထဲမှ ဝံပုလွေမွေး စုတ်တံတစ်ချောင်းကို ယူကာ မင်ရည်တို့လိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ရာကို စတင်ရေးသားလိုက်သည်။ စာကို ချိပ်ပိတ်ပြီးနောက် သူမသည် အနီးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသော ကျောင်းပိုင်ထံသို့ ကမ်းပေးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီစာကို ချင်းယွင်စစ်သည်တွေကို ကိုယ်တိုင် ဖိန်ကျိုးဆီ ပြန်ပို့ခိုင်းလိုက်ပါ"

သူမက ခဏ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "သူတို့ ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ သိကြလိမ့်မယ်"

ဤ "သူတို့" ဆိုသည်မှာ တိကျသောအရာတစ်ခုကို ရှင်းလင်းစွာ ရည်ညွှန်းနေခြင်း ဖြစ်၏။

ဝိန်းယွီ၏စာကို မြင်တွေ့ရမည့်သူများမှာ ချန်ဝေ၊ လီရွှင်နှင့် လီယောင်တို့မှလွဲ၍ အခြားသူများ မဟုတ်ပေ။ လက်ရှိအခြေအနေအထိ ဆိုးရွားသွားစေရန် ဖန်တီးခဲ့သူမှာလည်း လီယောင်၏ ယခင်က ကျူးလွန်ခဲ့သော အမှားကြောင့်ပင်။

ရှောင်းလိသည် မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲမှုများကို ခံခဲ့ရပြီး အသက်ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရ၏။

သူက အနာဂတ်တွင် သူတို့၏ တာ့လျန်ပြည်ကြီးနှင့်အတူ ရပ်တည်ရန် ဆန္ဒရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ တာ့လျန်အနေဖြင့် ရှောင်းလိကို သူတို့၏ ရပ်တည်ချက် ပြသရန် လိုအပ်သည်။

ဤကြိုးထုံးကို ဖြည်ရမည့်သူမှာ အစကတည်းက ကြိုးချည်ခဲ့သူပင် ဖြစ်သင့်သည်။

ကျောင်းပိုင်က စာကိုယူကာ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဝိန်းယွီသည် အနည်းငယ် မူးဝေနေသော သူမ၏ခေါင်းကို လက်ဖြင့်ထောက်ကာ စားပွဲနောက်တွင် မျက်လုံးမှိတ်လျက် အတွေးထဲ နစ်မျောနေသည်။ သို့သော် မကြာခင်မှာပင် အပြင်ဘက်မှ အလျင်စလို လျှောက်လာသော ခြေသံများ နီးကပ်လာခဲ့၏။

ထုန်ချွဲသည် ပုတီးစေ့ခန်းဆီးကို မ,ကာ ဝင်ရောက်လာပြီး သူမ၏မျက်နှာမှာ တင်းမာနေသည်။

"မင်းသမီး၊ ချန်ဝမ်ဘက်က မိန်းမစိုးလီ ရောက်နေပါတယ်"

ဝိန်းယွီနှင့် ချန်ဝမ်တို့ လက်ထပ်ပြီးနောက် ရက်အနည်းငယ် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း ဘုရင်က ကျောက်ဟွာနန်းဆောင်သို့ တစ်ခါမှ ခြေမချခဲ့ချေ။ ဝိန်းယွီက အစကတည်းက ထိုကိစ္စများကို ဂရုမစိုက်ခဲ့သော်ငြား ထုန်ချွဲကမူ ဝိန်းယွီအပေါ် အန္တရာယ်တစ်စုံတစ်ရာ မကျရောက်စေရန်အတွက် နန်းတွင်းရေးရာဌာနနှင့် ဆက်သွယ်ခြင်း၊ နန်းဆောင်အသီးသီးမှ သတင်းအချက်အလက်များကို စုဆောင်းခြင်းတို့အတွက် တာဝန်ယူထားရသူ ဖြစ်သည်။ အခြားသော နန်းတွင်းအစေခံများက ကျောက်ဟွာနန်းဆောင်အပေါ် မထီမဲ့မြင် ပြုမူနေကြသည်ကို သတိထားမိသောအခါ သူမသည် ဒေါသမထွက်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်ရလေသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝိန်းယွီသည် မျက်ခွံများကို အနည်းငယ် ပင့်ရုံသာပင့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သူ့ကို ခေါ်လာခဲ့လိုက်"

မကြာမီမှာပင် ချန်ဝမ်ဘက်မှ မိန်းမစိုးလီသည် ထုန်ချွဲနောက်မှ လိုက်ဝင်လာခဲ့၏။ သူသည် လက်တစ်ဖက်က မြင်းမြီးယပ်တောင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်က ပိုးသားဝတ်ရုံကို မ,ကာ တံခါးခုံကို ကျော်ဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် စူးရှရှအသံကို ဆွဲငင်ကာ ဝိန်းယွီကို နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။ "ကျွန်တော်မျိုးက မိဖုရားခေါင်ကြီးကို အရိုအသေ ပေးပါတယ်"

သူ၏ အရေတွန့်နေသော မျက်လုံးများက ပြုံးနေသည့်အလား ကွေးညွတ်သွားသော်လည်း ထိုအပြုံးမှာ မျက်လုံးအောက်ခြေအထိ မရောက်ရှိခဲ့ချေ။

ဝိန်းယွီသည် စန္ဒကူးသစ်သားစားပွဲနောက်တွင် ထိုင်နေပြီး တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်၏။ "ချန်ဝမ်က ဘယ်ကိစ္စကြောင့် ရှင့်ကို ဒီလွှတ်လိုက်တာလဲ"

မိန်းမစိုးလီသည် သူ၏လက်များကို အင်္ကျီလက်အတွင်း ယှက်ထားလိုက်ပြီး ဟန်ဆောင် မြှောက်ပင့်မှုဖြင့် အောက်သို့ငုံ့ကြည့်ကာ ပြောသည်။

"ဆောင်းဦးလယ်ပွဲတော်က နီးကပ်လာပါပြီ။ မယ်မယ်က နန်းတွင်းကို ရောက်တာ မကြာသေးပေမဲ့ ဇာမဏီတံဆိပ်တုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ တိုင်းပြည်ရဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီး တစ်ပါးအနေနဲ့ မယ်တော်ကြီးက သဘောကျသလို ချန်ဝမ်ကလည်း အလွန်လေးစားပါတယ်။ ဆောင်းဦးလယ် နန်းတွင်းစားသောက်ပွဲကို မိဖုရားခေါင်မယ်မယ်ကပဲ ဆက်လက် စီစဉ်ကျင်းပဖို့ တညီတညွတ်တည်း ဆုံးဖြတ်ထားကြပါတယ်"

မယ်တော်ကြီး၏ သဘောကျမှုနှင့် ချန်ဝမ်၏ လေးစားမှုဆိုသည်မှာ လုံးဝကို ခနဲ့တဲ့တဲ့နိုင်လှ၏။

ဝိန်းယွီ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ခံစားချက်အရိပ်အယောင်မှ ပေါ်လွင်မနေခဲ့ချေ။ သူမသည် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ်သာ ပင့်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက သိပ်မသင့်တော်ဘူး ထင်တယ်။ ကုန်းကုန်း ပြောသလိုပဲ ဒီမိဖုရားခေါင်က နန်းတွင်းကို ရောက်တာ မကြာသေးဘူးဆိုတော့ နန်းတွင်းရေးရာ ကိစ္စတော်တော်များများနဲ့ စိမ်းနေတုန်းပဲ။ ဒါ့အပြင် ကျွန်မရဲ့ ရောဂါကလည်း လုံးဝ မပျောက်သေးဘူးလေ၊ နန်းတွင်းသမားတော်ကလည်း ပင်ပင်ပန်းပန်း မလုပ်ဖို့ အကြံပေးထားတယ်။ ဒါက မယ်တော်ကြီးနဲ့ ချန်ဝမ်တို့က ဒီမိဖုရားခေါင်ကို ယုံကြည်လို့ဆိုတာ နားလည်ပေမဲ့ ဒီမိဖုရားခေါင်ရဲ့ ကျန်းမာရေး အခြေအနေက ခွင့်မပြုဘူး ဖြစ်နေတယ်။ အရင်နှစ်တွေက ဆောင်းဦးလယ် နန်းတွင်းစားသောက်ပွဲကို ဘယ်ကိုယ်လုပ်တော်က စီစဉ်ခဲ့တာလဲ။ ဒီနှစ်လည်း အဲ့ဒီကိုယ်လုပ်တော်ကိုပဲ ဆက်ပြီး တာဝန်ယူခိုင်းလိုက်ပါ"

မင်္ဂလာဆောင်ပြီး ဒုတိယနေ့တွင် ချန်ဝမ်သည် ရှင်းယွီနန်းဆောင်၌ မွန်းလွဲပိုင်းအထိ ပျော်ပါးနေခဲ့ပြီး မျက်နှာပင် လာမပြခဲ့ချေ။ ဝိန်းယွီကလည်း သဘာဝကျစွာပင် မယ်တော်ကြီး၏ နန်းဆောင်သို့ သွားရောက် ဂါရဝပြုရန် အစပျိုးခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ချန်ဝမ်က အရင်အမှားလုပ်ခဲ့သည်ဖြစ်ရာ ဖျားနာနေသည်ဟု အကြောင်းပြခြင်းဖြင့် သူမသည် ဤကိစ္စကို ညီလာခံအထိ ယူဆောင်သွားနိုင်ပြီး ချန်တိုင်းပြည်၏ အမတ်ဟောင်းများအနေဖြင့်လည်း သူမကို မရိုသေ မကိုင်းရှိုင်းဟု သိသိသာသာ စွပ်စွဲနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ မယ်တော်ကြီးကလည်း မိမိ၏ ကြင်နာမှုနှင့် မိခင်မေတ္တာကို ပြသရန်အတွက် ဝိန်းယွီကို နံနက်ခင်း ဂါရဝပြုခြင်းမှ မလိုလားဘဲ ကင်းလွတ်ခွင့် ပေးခဲ့ရပြီး သူမ၏ "ရောဂါ" ကို အရင်ကုသရန်သာ ပြောကြားခဲ့ရသည်။

ဤတင်းမာမှုအခြေအနေသည် ယနေ့တိုင်အောင် ဆက်လက်တည်ရှိနေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် မယ်တော်ကြီးနှင့် ချန်ဝမ်တို့က စိတ်မရှည်နိုင်တော့ဘဲ ဤမိန်းမစိုးကို စေလွှတ်လိုက်ခြင်းပင်။

ဆောင်းဦးလယ်ပွဲတော်မှာ လဝက်ပင် မလိုတော့ချိန်တွင် နန်းတွင်းစားသောက်ပွဲကို စီစဉ်ရန် တာဝန်ပေးခံရခြင်းမှာ နန်းတွင်းရေးရာဌာနက လိုအပ်သော ပစ္စည်းများကို အချိန်မီ ရရှိအောင် စွမ်းဆောင်နိုင်လျှင်ပင် ကနဦးအစီအစဉ် တစ်ခု ရေးဆွဲရန်အတွက် အလွန်အမင်း အလျင်လိုနေမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင်... မယ်တော်ကြီးနှင့် ချန်ဝမ်တို့က ဤစားသောက်ပွဲကို ကိုင်တွယ်ရန် သူမကို အထူးတလည် တာဝန်ပေးထားသောကြောင့် နန်းတွင်းရေးရာဌာနက အပေါ်ယံတွင် နာခံဟန်ပြပြီး သူမ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများကို နောက်ကွယ်မှ လျှို့ဝှက်စွာ နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးရန် ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များသည်။

ဤသည်မှာ တမင်သက်သက် ရန်စခြင်းဖြစ်သလို ညီလာခံအမတ်များ ရှေ့မှောက်တွင် သူမ၏ အရည်အချင်းမဲ့မှုကို သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ထုတ်ဖော်ပြသရန် ကြိုးပမ်းမှု တစ်ရပ်လည်း ဖြစ်၏။

—ညီလာခံအမတ်များက နန်းတွင်းရှိ ရှုပ်ထွေးလှသော အာဏာလုပွဲများအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည် မဟုတ်သော်ငြား စားသောက်ပွဲသာ ပျက်စီးသွားခဲ့လျှင် ယင်းက မယ်တော်ကြီးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်မှုတွင် သူမ၏ ရှုံးနိမ့်မှုနှင့် နန်းတွင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိခြင်းကို ပြသရာ ရောက်သွားလိမ့်မည်။

သူမသည် အတွင်းနန်းဆောင်ကိုပင် မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့လျှင် ညီလာခံအပေါ် ဩဇာလွှမ်းမိုးနိုင်ရန် အဘယ်မှာ မျှော်မှန်းနိုင်ပါမည်နည်း။ အမတ်များကလည်း သူမနှင့် ပူးပေါင်းရန် သဘာဝကျစွာပင် နှစ်ခါပြန် စဉ်းစားကြပေလိမ့်မည်။

မိန်းမစိုးလီသည် ဝိန်းယွီ၏စကားကို ကြားသောအခါ သူမ ငြင်းဆန်မည်ကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားပုံရ၏။ သူက အပိုလုပ်ကာ "အို ဘုရားရေ" ဟုပြောရင်း နှမြောတသ ဖြစ်ဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "နှမြောစရာပါပဲ။ အရင်နှစ်တွေက ဆောင်းဦးလယ် နန်းတွင်းစားသောက်ပွဲကို မယ်တော်ကြီးက အမြဲတမ်း ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်စီစဉ်ခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီရက်ပိုင်း သူက အအေးမိသွားလို့ အခု နေမကောင်း ဖြစ်နေပါတယ်"

ဤပူလောင်နေသော အာလူးပူကြီးကို သူမလက်ထဲသို့ အတင်းအကျပ် ထည့်ပေးရန် သူတို့ သန္နိဋ္ဌာန်ချထားသည်မှာ ရှင်းလင်းနေ၏။

ဝိန်းယွီသည် မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။ "ကိုယ်လုပ်တော်တွေကို လွှဲပေးလိုက်လို့ မရဘူးလား"

မိန်းမစိုးလီ၏ မျက်လုံးများတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော မောက်မာမှုနှင့် လှောင်ပြောင်မှု အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသော်လည်း သူ၏ ဖြူဖျော့ပြီး တွဲကျနေသော မျက်နှာပေါ်တွင်မူ စိတ်ဆင်းရဲနေသည့်ဟန်ကို ဖန်တီးကာ အရေးအကြောင်းများ ဖြစ်သွားစေ၏။ သူက မြှောက်ပင့်ကာ ပြုံးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက... သိပ်ပြီး မသင့်တော်ဘူးလို့ ထင်ပါတယ်"

ဝိန်းယွီက တိုက်ရိုက်ပင် ဖိအားပေး မေးလိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်လို့ မသင့်တော်တာလဲ"

မိန်းမစိုးလီက လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်နေသည့်အလား မရေမရာ အရိပ်အမြွက်ပြလျက် ပြောလေသည်။ "နန်းတွင်းကိုယ်လုပ်တော်တွေထဲမှာ တရားဝင်ရာထူးရထားသူ ၅ယောက်ပဲ ရှိပါတယ်။ သူတို့ထဲက ၄ယောက်က အရှင်မင်းကြီး လျန်ပြည်ကို စေ့စပ်ဖို့ မသွားခင်ကတည်းက အနားမှာ ခစားခဲ့ကြတာပါ။ သူတို့က သီးသန့်နေထိုင်ကြပြီး နန်းတွင်းရေးရာတွေမှာ ဘယ်တုန်းကမှ ဝင်မစွက်ဖက်ခဲ့ကြပါဘူး။ ရှင်းယွီနန်းဆောင်က ကိုယ်လုပ်တော်လီနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့... မယ်တော်ကြီးက သူ့ကို ဘယ်တုန်းကမှ မျက်နှာသာမပေးခဲ့ပါဘူး။ တကယ်လို့ ဆောင်းဦးလယ်စားသောက်ပွဲကို ကိုယ်လုပ်တော်လီဆီ လွှဲအပ်လိုက်ရင် မယ်တော်ကြီးကို ရှင်းပြဖို့ ခက်ခဲသွားမှာ စိုးရိမ်ရပါတယ်"

ချန်ဝမ်တွင် ကိုယ်လုပ်တော် ဘယ်နှစ်ယောက်ရှိသည်ကို ဝိန်းယွီက အထူးတလည် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိခဲ့သော်လည်း နန်းတွင်းနှင့် ညီလာခံရှိ ရှုပ်ထွေးလှသော အာဏာကွန်ရက်ကို နားလည်ရန်အတွက် ကိုယ်လုပ်တော်အသီးသီး၏ မိသားစုနောက်ခံများကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ထုန်ချွဲကို သူမက ညွှန်ကြားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သူမကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ချန်ဝမ်၏ ကိုယ်လုပ်တော်များထဲတွင် မြင့်မြတ်သော မိသားစုများမှ သမီးများ တစ်ယောက်မှ မပါဝင်ခြင်းပင်။ အစေခံမလေးဘဝကတည်းက သူ့အနားတွင် ခစားခဲ့ကြသော ကိုယ်လုပ်တော် ၄ယောက်မှလွဲ၍ ကိုယ်လုပ်တော်ရာထူးကို ချီးမြှင့်ခံရသူ တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်သည့် ကိုယ်လုပ်တော်လီမှာ ချန်ဝမ်က ဆောင်ကြာမြိုင်မှ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သူ ဖြစ်နေ၏။

ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ဝိန်းယွီသည် အမြဲတစေ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ မိန်းမစိုးလီက ကိုယ်လုပ်တော်များအကြောင်းကို ထုတ်ပြောလာသဖြင့် သူမက အခွင့်ကောင်းယူကာ မေးလိုက်၏။ "အရှင်မင်းကြီးက ထီးနန်းတက်တာ ၃နှစ်နီးပါး ရှိနေပြီလေ။ ဘာဖြစ်လို့ ကိုယ်လုပ်တော်တွေ ရွေးချယ်တာ မရှိသေးတာလဲ"

မိန်းမစိုးလီသည် မျက်လွှာချကာ နာခံသောအမူအရာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "မယ်မယ် မသိသေးတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်၊ လွန်ခဲ့တဲ့ ၃နှစ်က အရှင်မင်းကြီးက ပုန်ကန်မှုကို နှိမ်နှင်းပြီး ထီးနန်းတက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ လျန်ပြည်ဆီကို ပို့လိုက်တဲ့ အောင်ပွဲခံအစီရင်ခံစာထဲမှာ ကတိတစ်ခု ပေးထားခဲ့ပါတယ်။ အဲ့ဒါကတော့ မယ်မယ်မိဖုရားခေါင်ကြီး နန်းတွင်းကို လက်ထပ်မဝင်လာမချင်း သူက ဘယ်ကိုယ်လုပ်တော်ကိုမှ ရွေးချယ်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာပါပဲ"

ဤစကားက ဝိန်းယွီကို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေ၏။ ချန်ဝမ်ကို သူမအတွက် လူပျိုစင်ဘဝအတိုင်း နေထိုင်သွားစေလောက်အောင် သူမတွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်ဟု သူမ လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။

ချန်ဝမ်က သူမ၏ခမည်းတော်ထံတွင် သူမကို လက်ထပ်ခွင့်တောင်းရန် သွားရောက်ခဲ့စဉ်က သူ၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ထီးနန်းကို ခိုင်မာစေရန်အတွက် စစ်တပ်ကို ငှားရမ်းလိုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် သူမနှင့် တစ်ခါမှပင် မတွေ့ဖူးခဲ့ချေ။ သူမ၏ ပုံတူပန်းချီကားကို မြင်ရုံဖြင့် မြင်မြင်ချင်း ချစ်ကြိုက်သွားခဲ့သည်ဟူသော လူသိရှင်ကြား အခိုင်အမာ ပြောဆိုချက်မှာ သူ၏လုပ်ရပ်များကို အောဝ်အဖွဲ့ကို ဖြေရှင်းချက်ပေးရန် အကြောင်းပြချက် တစ်ခုမျှသာ။

ထိုအချိန်န်းက ချန်လျန်ဝမ်နှင့် ကြင်ရာတော်တို့သည် သူမကို အောဝ်မိသားစုနှင့် လက်မထပ်ရစေရန် ယာယီဖြေရှင်းချက် တစ်ခုအနေဖြင့်သာ ဤနိုင်ငံရေးလက်ထပ်မှုကို သဘောတူခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမကလည်း အမည်ခံမျှသာဖြစ်သော သူမ၏ စေ့စပ်ထားသူကို ဘယ်တုန်းကမှ သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။ သူမ ချန်ဝမ်ကို တွေ့ဖူးသည့် တစ်ကြိမ်တည်းသောအချိန်မှာ ခမည်းတော်၏ စာကြည့်ခန်းထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ခိုးဝင်သွားခဲ့စဉ်က ဖြစ်သည်။ ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမက ခမည်းတော်နှင့် အစ်ကိုတော်ဖြစ်သူဟု ထင်မှတ်ကာ ခန်းဆီးနောက်တွင် ပုန်းနေပြီး သူတို့ကို အလန့်တကြားဖြစ်အောင် ခုန်ထွက်ရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့၏။

မမျှော်လင့်ဘဲ အခန်းထဲဝင်လာသူများ၏ အသံများက သူမ၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ခမည်းတော်နှင့်အတူ ပါလာသူမှာ အစ်ကိုတော်ဖြစ်သူ မဟုတ်ဘဲ လူငယ်တစ်ယောက်ဖြစ်နေကြောင်း သူမ အလန့်တကြား သိလိုက်ရသည်။ စာကြည့်ခန်းတံခါး ပိတ်သွားပြီးနောက် ထိုလူငယ်သည် သူမ၏ခမည်းတော်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ ခေါင်းငုံ့ပြီး တစ်စုံတစ်ခုအတွက် မျက်ရည်ကျလျက် တောင်းပန်နေခဲ့သည်။

စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် သူမသည် ခန်းဆီး နှစ်ခုကြားရှိ ကွက်လပ်မှတစ်ဆင့် ခိုးကြည့်လိုက်၏။ ထိုလူငယ်၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်မှာ အတော်လေး သန့်စင်ပြီး ချောမောသည်ဟု သူမ ထင်မှတ်မိသော်လည်း သူက လုံးဝကို သတ္တိမရှိသူဟု ထင်ရသည်။ သူက ဘာဖြစ်လို့ ငါ့အဖေရှေ့မှာ ဒူးထောက်ပြီး ငိုရုံကလွဲလို့ ဘာမှမလုပ်ရတာလဲ ဟု စဉ်းစားမိလိုက်သေးသည်။

အတိတ်က သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် မည်သည့် သံယောဇဉ်မှ မရှိခဲ့သလို ယခု နန်းတွင်းသို့ သူမ ရောက်ရှိလာချိန် မင်္ဂလာဆောင်နေ့တွင် ပြသခဲ့သော ချန်ဝမ်၏ သဘောထားက အရာအားလုံးကို ထင်ရှားစေခဲ့သည်။

အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဝိန်းယွီသည် ချန်ဝမ်၏ ထိုစဉ်က ကတိမှာ ကျန်းမယ်တော်ကြီး၏ အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးမှုကြောင့် ဖြစ်နိုင်ကြောင်းသာ ကောက်ချက်ချနိုင်ခဲ့၏— ယင်းမှာ လက်ခံနိုင်ဖွယ်မရှိသော ရှဖြေရှင်းချက်တစ်ခုသာ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအချိန်က လျန်ပြည်သည် အင်အားကြီးမားပြီး ညီလာခံတွင် ချန်လျန်ဝမ်၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုမှာလည်း ပိုပြီး ခိုင်မာလာနေသောကြောင့်ပင်။ သူ ထီးနန်းဆက်ခံရေးမှာ နာမကျန်းဖြစ်နေသော ရှောက်ကျင်းဧကရာဇ် ကွယ်လွန်မည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရန်သာ လိုတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်တိုင်းပြည်သည် စစ်ပွဲကြီးတစ်ခုကို လောလောလတ်လတ် ဖြတ်သန်းထားရပြီး ပြည်တွင်းပဋိပက္ခများနှင့် ပြင်ပခြိမ်းခြောက်မှုများကြောင့် ဒုက္ခရောက်နေသည့်အပြင် မင်းသစ်တစ်ပါး ထီးနန်းတက်လာခြင်းကြောင့် ညီလာခံမှာလည်း မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ လျန်ပြည်က အခွင့်ကောင်းယူကာ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်မည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ချန်တိုင်းပြည်သည် ဤနိုင်ငံရေးလက်ထပ်မှုကို ပိုပြီးဆွဲဆောင်မှုရှိစေရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ ဝိန်းယွီက ချန်မိဖုရားခေါင်ကြီး ဖြစ်မလာခင်အချိန်အထိ ချန်ဝမ်က သူ့အမတ်များ၏ သမီးများထဲမှ ကိုယ်လုပ်တော်များကို ရွေးချယ်မည်မဟုတ်ကြောင်း ချန်လျန်ဝမ်ကို ကတိပြုခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဤသည်မှာ ဝိန်းယွီက ချန်တိုင်းပြည်သို့ လက်ထပ်ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် အတွင်းနန်းဆောင်တွင် သူမ၏ လုံးဝလွှမ်းမိုးနိုင်မှုကို သေချာစေရန် ဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ချန်ဝမ်သည် ဝိန်းယွီနှင့် ကျန်းမယ်တော်ကြီးအပေါ် မကျေမနပ်ဖြစ်နေပြီး အာဏာရလာပြီးနောက်တွင်လည်း ကိုယ်လုပ်တော်များ မရွေးချယ်ရန် မယ်တော်ကြီး၏ တင်းကျပ်သော တားမြစ်ချက်ကို မဖျက်သိမ်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် ယင်းအစား ပြည့်တန်ဆာတစ်ဦးကို နန်းတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကာ သူမအပေါ် မျက်နှာသာပေးမှုများ ပြုလုပ်လျက် ကျန်းမယ်တော်ကြီးအပေါ် သူ၏မကျေနပ်မှုကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြသခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် မင်္ဂလာဆောင်နေ့တွင် သူ၏ တမင်သက်သက် ရန်စမှုမှာ လုံးဝကို သဘာဝကျနေသည်။

ဝိန်းယွီက အဖြစ်အပျက်များအားလုံးကို ဆက်စပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရှင်းပြ၍မရသော အကြောင်းရင်းတစ်ခုကြောင့် သူမသည် ခပ်ရေးရေး စိုးရိမ်မကင်း ခံစားနေရဆဲပင်။

မိန်းမစိုးလီက ဝိန်းယွီ တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် ဤ "အချိုကျွေးမှု"ကြောင့် မိန်းမောသွားသည်ဟု ယူဆလိုက်၏။ သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် သူက အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ ပြောလိုက်၏။ "ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ တာဝန်ကို မယ်မယ်မိဖုရားခေါင်ကြီးဆီမှာပဲ အပ်နှင်းလို့ ရနိုင်ပါမယ်၊ မယ်မယ် နေမကောင်းဖြစ်နေချိန်မှာ အလုပ်ရှုပ်စေရတယ် ဆိုရင်တောင်မှပေါ့"

အတွေးများထဲမှ ရုန်းထွက်လာပြီး ဝိန်းယွီသည် မိန်းမစိုးကို တွေးတောစွာဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "မယ်တော်ကြီးက ဒီမိဖုရားခေါင်းအပေါ် ဒီလောက်တောင် မျှော်လင့်ချက် ကြီးကြီးမားမား ထားနေမှတော့ ဒီမိဖုရားခေါင်အနေနဲ့ ကျိုးနွံစွာပဲ လက်ခံရတော့မှာပေါ့"

မိန်းမစိုးလီ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အရေးအကြောင်းများသည် သူ၏အပြုံးနှင့်အတူ ချက်ချင်းပင် ပိုပြီး နက်ရှိုင်းသွားပြီး ဝိန်းယွီက သူ၏မြှောက်ပင့်မှုများကြောင့် အလွယ်တကူ ယိမ်းယိုင်သွားခဲ့ပြီဟု ယုံကြည်သွားတော့၏။ သူမကို ချီးမွမ်းစကားများ ထပ်မံပြောဆိုပြီးနောက် သူက ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်မျိုး သွားရောက် သတင်းပို့ဖို့ ခွင့်ပြုပါဦး"

ဝိန်းယွီက ခေါင်းတစ်ချက် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး ထုန်ချွဲကို လှမ်းခေါ်လိုက်၏။ "မိန်းမစိုးလီကို လိုက်ပို့ပေးလိုက်ပါ"

ထုန်ချွဲက မိန်းမစိုးလီကို ထွက်ခွာရန် ခံစားချက်မဲ့စွာဖြင့် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။ မိန်းမစိုးလီက ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် "လိုက်ပို့စရာ မလိုပါဘူး၊ မလိုပါဘူး" ဟု အတင်းငြင်းဆန်သော်လည်း ထုန်ချွဲက သူ့ကို လာဘ်ထိုးမည့် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝမရှိဘဲ နန်းဆောင်တံခါးများအထိ လိုက်ပါပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။

မိန်းမစိုးလီ၏ ရာထူးသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် သူသည် ကိုယ်လုပ်တော်တိုင်း၏ နန်းဆောင်များတွင် ဖူးဖူးမှုတ် အလိုလိုက်ခံရလေ့ရှိပြီး နန်းတွင်းအစေခံများက သူ့ကို လာဘ်ငွေများ အလုအယက် ပေးတတ်ကြသည်— ယင်းကဲ့သို့ ဆက်ဆံမှုမျိုး မရရှိသည့် မယ်တော်ကြီး၏ နန်းဆောင်၌ ရှိနေချိန်မှလွဲလျှင်ပေါ့။

ယနေ့ ကျောက်ဟွာနန်းဆောင်သို့ လာရောက်လည်ပတ်ပြီးနောက် မိန်းမစိုးလီက သူသည် ဝိန်းယွီကို အောင်မြင်စွာ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီဟု ယုံကြည်နေခဲ့သည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ လက်ဗလာနဲ့ ပြန်ထွက်သွားရမှာ မဟုတ်ဘူး ဟု သူ တွေးတောလိုက်သည်။

မိန်းမစိုးလီသည် တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးစွာ လျှောက်လှမ်းလာပြီး ကျောက်ဟွာနန်းဆောင်မှ လူများသည် ချန်ဝမ်၏ နန်းဆောင်အတွင်းရှိ ရှုပ်ထွေးနက်နဲမှုများကို မသိကြလေသလားဟု တွေးတောရင်း ထုန်ချွဲကို ဘေးတစောင်း စိုက်ကြည့်နေမိလေသည်။ အရိပ်အမြွက်ပြသင့်မပြသင့် စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် သူတို့သည် နန်းဆောင်တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။ ထုန်ချွဲက ရပ်လိုက်ပြီး သူ့ကို ပြောလိုက်သည်။ "လူကြီးမင်း၊ ဂရုစိုက်သွားပါ။ ကျွန်မ ဒီထက်ပိုပြီး လိုက်မပို့တော့ဘူးနော်"

မိန်းမစိုးလီသည် လက်ထဲရှိ မြင်းမြီးယပ်တောင်ကို ခါလိုက်ပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်သို့ ပြောင်းကိုင်လိုက်ကာ ထုန်ချွဲကို မပြုံးတပြုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်ကာ "မင်းက မိန်းကလေးထုန်ချွဲ မဟုတ်လား"

သူက သူမ၏နာမည်ကို မှားယွင်းမခေါ်ခဲ့ကြောင်း အတည်ပြုရန်အတွက် ထုန်ချွဲက ခေါင်းတစ်ချက် ညိတ်ပြလိုက်သည်။

မိန်းမစိုးလီက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "မယ်မယ်မိဖုရားခေါင်ကြီးက ဒီကို လက်ထပ်ဖို့ လျန်ပြည်ကနေ ခရီးဝေးကြီး လာခဲ့ရတာလေ။ အခက်အခဲတွေကို ငါ နားလည်ပါတယ်။ ဘုရင့်အနားမှာ ခစားရတဲ့ သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါကလည်း အရှင်မင်းကြီးနဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီးတို့ သဟဇာတဖြစ်ဖို့ကို သဘာဝကျကျ မျှော်လင့်မိတာပေါ့"

ထုန်ချွဲက တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ မိန်းမစိုးလီက သူမသည် သူ၏ အရိပ်အမြွက်များကို တကယ်ပဲ သဘောမပေါက်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် မသိဟန်ဆောင်နေတာလား ဆိုသည်ကို မခွဲခြားနိုင်တော့ပေ။ သူက သူ၏ အရိပ်အမြွက်များကို ပိုပြီး ရှင်းလင်းအောင် ပြုလုပ်ရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ အသံကို နှိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီရက်ပိုင်း အရှင်မင်းကြီးက ရှင်းယွီနန်းဆောင်မှာ အနားယူနေတယ်၊ မနက်ခင်း ညီလာခံ အကြိမ်အတော်များများကိုတောင် မတက်ဘူး"

ထုန်ချွဲကလည်း သူမ၏မျက်ခုံးများကို တွန့်ချိုးလိုက်ရာ မိန်းမစိုးလီက သူ၏ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်သွားပြီဟု တွေးလိုက်ချိန်မှာပင် သူမ၏ ပြန်ကြားချက်ကို ကြားလိုက်ရ၏။ "တကယ်လို့ အရှင်မင်းကြီးက သူ့ရဲ့ တာဝန်တွေကို ပျက်ကွက်နေတယ်ဆိုရင် အပြစ်တင်ဖို့က ညီလာခံအမတ်တွေရဲ့ တာဝန်ပဲလေ"

မိန်းမစိုးလီသည် နင်သွားပြီး ကျောက်ဟွာနန်းဆောင်၏ အစေခံခေါင်းဆောင်မှာ လူမိုက်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ရမည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ စကားဝိုင်းက လုံးဝ လမ်းကြောင်းလွဲသွားခဲ့သည်။ သူသည် သူမ၏ ဦးဆောင်မှုနောက်သို့ လိုက်ရန်နှင့် လိမ္မာပါးနပ်စွာ အကြံပြုရန်မှလွဲပြီး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

"နန်းဆောင် ၆ ဆောင်မှာ အရှင်သခင်မ မရှိတုန်းက တစ်မျိုးပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ အခု မိဖုရားခေါင်ကြီးက အားလုံးကို ကြီးကြပ်နေပြီဆိုတော့ တကယ်လို့ အရှင်မင်းကြီးက မိန်းမတွေအပေါ် သာယာမှုကြောင့် အုပ်ချုပ်ရေးကို ပျက်ကွက်မယ်ဆိုရင် ညီလာခံအမတ်တွေက မယ်မယ်မိဖုရားခေါင်ကြီးကို ကိုယ်ကျင့်တရား ခေါင်းပါးတယ်လို့ ရှောင်လွှဲလို့မရဘဲ အပြစ်တင်ကြလိမ့်မယ်"

ထုန်ချွဲက ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်လိုက်ကာ "လူကြီးမင်း၊ ဒါက မသင့်တော်တဲ့ စကားပါပဲ။ အရင်တုန်းက မယ်တော်ကြီးတောင် အရှင်မင်းကြီးကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့တာ— ကျွန်မရဲ့ မင်းသမီးက သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ဖျောင်းဖျနိုင်မှာလဲ။ တကယ်လို့ အမတ်တစ်ယောက်ယောက်က အဲ့ဒီလို စွပ်စွဲလာရင် ဒါက အရှင်မင်းကြီးကို မရိုသေ မကိုင်းရှိုင်းဘူးလို့ သွယ်ဝိုက်ပြောရာ မကျဘူးလား"

နောက်ဆုံး သူ၏ မိခင်အရင်းပင် သူ့ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့လျှင် သူ အကြိမ်ကြိမ် အလေးမထားခဲ့သော မိဖုရားခေါင်ကြီးက ဘာကို ပြောင်းလဲနိုင်ပါမည်နည်း။

မိန်းမစိုးလီသည် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောနိုင်တော့ဘဲ ထုန်ချွဲကို စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် လက်ညိုးထိုးကာ "မင်း..." ဟု အကြိမ်အနည်းငယ်မှ အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ သာ ပြောနိုင်တော့ပြီး သင့်လျော်သော တုံ့ပြန်မှုကို မပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အင်္ကျီလက်ကို ခါကာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ထွက်သွားတော့သည်။

ထုန်ချွဲက ဝိန်းယွီထံသို့ သတင်းပို့ရန် ပြန်လာသောအခါ မှောင်ရိပ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ချင်းယွင်ကိုယ်ရံတော်က ထိုအဖြစ်အပျက်ကို ဝိန်းယွီကို အသိပေးပြီး ဖြစ်သည်။

ထုန်ချွဲသည် အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ဝိန်းယွီကို အဖြစ်အပျက်များကို တက်ကြွစွာ ပြန်လည်ပြောပြနေရာ ဝိန်းယွီမှာ နားထင်များကို ဖိရင်း ရှုံ့မဲ့သော အပြုံးဖြင့် မနေနိုင်ဘဲ ခေါင်းခါမိလေတော့သည်။

"ဒီလို သေးသိမ်ပြီး ငွေမက်တဲ့ လူတစ်ယောက်နဲ့ ဘာဖြစ်လို့ အချိန်ကုန်ခံနေရတာလဲ"

ထုန်ချွဲသည် သူမ၏ နူးညံ့သောမျက်ခုံးများကို တွန့်ချိုးလိုက်၏။ "...မင်းသမီး မမြင်လိုက်လို့ပါ။ အဲ့ဒီ မိန်းမစိုးက အရှက်မရှိတဲ့အပြင် အခွင့်အရေးသမားကြီးပဲ၊ ကျွန်မတို့ဆီက ဆက်ကြေးငွေနဲ့ မြှောက်ပင့်မှုတွေကို ညှစ်ယူဖို့အတွက် ချန်ဝမ်ရဲ့ အဲ့ဒီ အသုံးမကျတဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ အဲ့ဒီ ရှုပ်ထွေးတဲ့ စကားတွေ အကုန်လုံးကို ရေရွတ်နေတာ။ တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် ရွံစရာကောင်းတယ်..."

စကားဝိုင်းက ချန်ဝမ်ဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသောအခါ ဝိန်းယွီ၏မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ဆောင်းဦးလယ် စားသောက်ပွဲကို တာဝန်ယူရခြင်း၏ သူမရည်ရွယ်ချက်ကို သတိရသွားပြီး ထုန်ချွဲကို ဖြတ်ပြောလိုက်တော့သည်။

"နန်းတွင်းရေးရာဌာနကို သွားလိုက်ပါ"

...