အခန်း ၁၁၆

အပိုင်း (၁၁၆.၁)

လျိုပြောင်သည် အချင်ဟန်ဆောင်ရန် ကြိုးစားနေဆဲ။ "အရန်အစီအစဉ် ဟုတ်လား။ ဘာအရန်အစီအစဉ်လဲ။ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး... ဖေစစ်တပ်ရဲ့ ကိစ္စတွေကို ကျွန်တော်က ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ..."

ရှောင်းလိသည် သည်းခံနိုင်စွမ်း လုံးဝ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်၍ သူ၏မျက်ခွံများကို အနည်းငယ် အောက်သို့ချလိုက်သည်။ သူသည် သူ့အနောက်က ကိုယ်ရံတော်များကို လက်ဟန်ပြလိုက်ရာ ကျန်းဟူ ဦးဆောင်သော အစောင့်ညီအစ်ကိုများသည် ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ ဝိုင်းအုံလာကြလေသည်။

လျိုပြောင်သည် အသည်းအသန် ရုန်းကန်နေသေးသော်လည်း လက်နှစ်ဖက်က လက်လေးဖက်ကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ချေ။ ကျန်းဟူနှင့် သူ၏လူများက တောရိုင်းပြင်ထဲတွင် သူ့ကို လျင်မြန်စွာ ချုပ်လိုက်ကြ၏။ ပါးစပ်တစ်ခုလုံး ရွှံ့နှင့်သဲများ ပေကျံနေသည်ကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ လွတ်လမ်းမရှိတော့ကြောင်း မြင်သောအခါ သူက အရူးတစ်ယောက်လို အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။ "လူသတ်နေတယ်ဗျို့။ အဲ့ဒီ ခွေးမသားရှောင်းက သဘောထားကွဲလွဲတဲ့သူတွေကို ရှင်းလင်းနေတယ်..."

ကျန်းဟူသည် သူ့ကို အလိုလိုက်နေမည် မဟုတ်ပေ။ လျိုပြောင်၏ဗိုက်ကို ထိုးကြိတ်ပြီးနောက် လျိုပြောင် ဝတ်ဆင်ထားသော ရွှံ့ပေနေသည့် ဝတ်ရုံမှ အစတစ်ပိုင်းကို ဖြတ်ယူလိုက်ပြီး တင်းကျပ်စွာလိပ်ကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်ပြီး လုံးဝ ပိတ်ဆို့လိုက်လေသည်။

အခြားညီအစ်ကိုများသည် အစောပိုင်းက ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော ကြိုးများကို အသုံးပြုကာ လျိုပြောင်၏လက်မောင်းများကို ကျောဘက်သို့ ချည်နှောင်လိုက်ကြ၏။

လျိုပြောင်သည် ညည်းတွားသံပြုရင်း အသည်းအသန် ရုန်းကန်နေပြီး သူ၏အခြေအနေသည် အရှက်ရရုံသက်သက်ထက် အများကြီး ပိုဆိုးနေတော့သည်။ သူ့မျက်လုံးများသည် ဒေါသကြောင့် နီရဲနေပြီး မနီးမဝေးရှိ ရှောင်းလိကို စိုက်ကြည့်နေသော်လည်း ကျိန်ဆဲနေခြင်းလား သို့မဟုတ် သနားညှာတာရန် တောင်းပန်နေခြင်းလား ဆိုသည်မှာတော့ မသေချာချေ။

ကျန်းဟူနှင့် သူ့လူများသည် သူ့ကို ရှောင်းလိရှေ့တွင် ဒူးထောက်ခိုင်းလိုက်၏။ ရှောင်းလိသည် နောက်ဆုံးတွင် ရှေ့သို့ အနည်းငယ်ကိုင်းလာပြီး ခေါက်ထားသော မြင်းကျာပွတ်ကို အသုံးပြုကာ လျိုပြောင်၏မေးစေ့ကို မ,တင်လိုက်၏။ သူ၏အကြည့်များက ရေခဲတမျှ အေးစက်နေပြီး သူ၏လေသံမှာလည်း လှောင်ပြောင်သည့်ဟန် ပါနေသည်။ "ငါက သဘောထားကွဲလွဲသူတွေကို ရှင်းလင်းနေတာ ဟုတ်၊ မဟုတ် ဆိုတာကို မင်းရဲ့ အမေနဲ့ ညီမကို သွားခေါ်တဲ့ လူတွေကို မြင်လိုက်တာနဲ့ စစ်သူကြီးလျို သိသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား"

လျိုပြောင်သည် ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေခဲ့သော်လည်း ဤစကားကို ကြားသောအခါ သူသည် အစကတည်းက ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့သည်။ အစောပိုင်းက သူ၏တဲထဲသို့ လာခဲ့သောသူသည် သတင်းအမှားများကို သယ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

သူ၏မျက်လုံးများသည် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့မှုကြောင့် မှေးမှိန်သွားခဲ့သော်လည်း မကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်တော့ ကျန်ရှိနေသေး၏။

သို့သော် ရှောင်းလိသည် ဆက်ပြောရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိတော့ချေ။ ကိုယ်ကိုမတ်လိုက်ပြီး သူက ခေါ်လိုက်သည်။ "ကျန်းဟူ"

ကျန်းဟူသည် သဘောပေါက်သွားပြီး လျိုပြောင်ကို ခေါ်ဆောင်သွားရန် သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများကို ချက်ချင်း စုစည်းလိုက်လေသည်။

ဖိန်အန်းခရိုင် စစ်စခန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဤနေရာရှိ မငြိမ်မသက်မှုများသည် အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လျိုပြောင်နှင့် အရင်းနှီးဆုံးဖြစ်သော လျိုရွာမှ လူများသည် အစပိုင်းတွင်ခုခံရန် ကြိုးစားခဲ့ကြ၏။ သို့သော် မိုးရွာနေသောညသည် အငိုက်ဖမ်း တိုက်ခိုက်မှုအတွက် ပြီးပြည့်စုံသော အကာအကွယ်ကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး တပ်စွဲထားသော စစ်သည်များကြားတွင် အကြောက်တရားကို အမြင့်ဆုံးအထိ ရောက်စေခဲ့သည်။ သူတို့၏တပ်မှူး လျိုပြောင် ထွက်ပြေးသွားသည်နှင့် လက်အောက်ငယ်သားများသည် မကြာမီ သူတို့၏သံချပ်ကာများနှင့် လက်နက်များကို စွန့်ပစ်ကာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ပြန့်ကျဲထွက်ပြေးကြသော်လည်း ရှောင်းလိ ခေါ်ဆောင်လာသော လူများ၏ တစ်ယောက်ချင်းစီ ဖမ်းဆီးခြင်းကိုသာ ခံခဲ့ကြရသည်။

လျိုပြောင်သည် အလယ်ဗဟိုရှိ စစ်တဲရှေ့တွင် တွန်းထုတ်ခံရပြီး ဒူးထောက်ရန် ဖိအားပေးခံရချိန်၌ လျိုရွာမှ သူ၏ကြံရာပါများသည်လည်း ချည်နှောင်ခံထားရပြီး သူ့ဘေးပတ်လည်တွင် ဒူးထောက်နေကြ၏။

ခြေသုံးချောင်းထောက် မီးဖိုများထဲတွင် ဆီစိမ်ထားသော ထင်းများသည် သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသော မိုးရေထဲတွင်ပင် တဖျောက်ဖျောက်မြည်ကာ တောက်လောင်နေ၏။ ရှောင်းလိ ဖိန်တန်းခရိုင်မှ ခေါ်ဆောင်လာသော စစ်သည်များနှင့် ဖိန်အန်းခရိုင်တွင် မူလကတည်းက တပ်စွဲထားသော စစ်သည်များသည် ထိုနေရာကို အလွှာပေါင်းများစွာ ဝန်းရံထားပြီး မည်သည့်အသံမှ မထွက်ဘဲ သဲကြီးမဲကြီး ရွာနေသော မိုးရေထဲတွင် မတ်တတ်ရပ်နေကြသည်။

ရှောင်းလိသည်လည်း မိုးရေထဲတွင် မတ်တတ်ရပ်နေပြီး ကျန်းဟူနှင့် ညီအစ်ကိုတစ်စုက သူ့ကို တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ခြံရံထားကြသည်။ မုန်တိုင်းသည် သူ၏အဝတ်အစားများနှင့် ဆံပင်များကို စိုရွှဲသွားစေပြီး သူ၏ထက်မြက်သော မျက်နှာသွင်ပြင်များကို ဆေးကြောလိုက်၏။ ကောင်းကင်မှ မိုးရေစက်များနှင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ မီးရောင်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ရေပွက်လေးများသည် တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားသယောင်။ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေမှုများကြားမှ အသံတိတ်ပြီး ထိတွေ့၍မရသော အာဏာစက် အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် တဖြည်းဖြည်း ပြန့်နှံ့လာခဲ့သည်။

"ညီအစ်ကိုတို့... ဒီည ဒီနေရာမှာ ငါ ရောက်နေတာဟာ ငါတို့စစ်တပ်ထဲမှာ သစ္စာဖောက်တွေ ရှိနေလို့ပဲ"

ရှောင်းလိ၏အသံက အေးစက်ပြီး နက်ရှိုင်းနေသော်လည်း မိုးရေများကြားမှ စွမ်းအားအပြည့်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဖိန်အန်းခရိုင်တွင် တပ်စွဲထားသော အောက်ခြေအဆင့် စစ်သည်များသည် လျိုပြောင်နှင့် သူ၏ဆွေမျိုးများ၏ အကြံအစည်များကို မသိရှိခဲ့ကြသော်လည်း ယနေ့ည အဖြစ်အပျက်များအပြီးတွင် ဘာတွေဖြစ်ခဲ့သည်ကို သူတို့အများစု နားလည်သွားကြသည်။ အခြားခရိုင်များမှ အငယ်တန်း တပ်မှူးများစွာလည်း ရှိနေကြပြီး လူအုပ်ထဲမှ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ရေရွတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ သူ၏အမေနှင့် ညီမကို သွားခေါ်ရန် လျိုပြောင် စေလွှတ်လိုက်သော ယုံကြည်ရသည့် လက်အောက်ငယ်သားများကို လျင်မြန်စွာ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြ၏။

ကျန်းဟူက ကျယ်လောင်သော အသံကြီးဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "လျိုပြောင်က ဖေအဖွဲ့နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး စစ်သူကြီးမာကို အနာတရ ဖြစ်အောင်လုပ်ခဲ့တယ်။ ကြိုတင်ကာကွယ်တဲ့အနေနဲ့ သူ့ရဲ့ အသက်ကြီးပြီဖြစ်တဲ့ အမေနဲ့ ညီမငယ်ကို တိတ်တဆိတ် ပြောင်းရွှေ့ခဲ့တယ်။ ငါတို့ဆီမှာ သက်သေရော သက်သေခံပစ္စည်းပါ နှစ်ခုလုံး ရှိတယ်"

အစောပိုင်းက လျိုပြောင်၏ ချည်နှောင်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး အလယ်ဗဟို စစ်တဲတွင် ယာယီ ဖမ်းဆီးခံထားရသော မာလောင်စန်းသည် ယခုအခါ လွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ခြေလှမ်းများ မငြိမ်သေးဘဲ ကိုယ်ရံတော် နှစ်ယောက်၏ တွဲကူမှုကို ခံထားရသော်လည်း သူသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ရှေ့သို့တိုးလာပြီး လျိုပြောင်ကို နှစ်ချက်ဆင့် ကန်လိုက်ကာ ကျိန်ဆဲတော့သည်။ "လျိုပြောင်... မင်းက ခွေးထက်တောင် ဆိုးသေးတယ်။ ငါ မင်းလက်ထဲမှာ သေတော့မလို့ပဲ"

ထို့နောက် သူက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စစ်သည်များကို အော်ပြောလိုက်၏။ "ဒီသတ္တိကြောင်တဲ့ကောင်က ကျွေးတဲ့လက်ကို ပြန်ကိုက်တယ်။ သူက ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်မှုအကြောင်းကို အာပေါင်အာရင်းသန်သန်နဲ့ ပြောပေမယ့် နောက်ကွယ်မှာတော့ ဖေမိသားစုရဲ့ ခွေးဖြစ်ဖို့ အပြေးအလွှား သွားနေတာ။ ငါက သူ့ရဲ့ အကြံအစည်တွေနောက်ကို မလိုက်ဘူးလို့ ငြင်းလိုက်တော့ သူ ငါ့ကို သတ်ခိုင်းလုနီးနီးပဲ"

မာလောင်စန်းသည် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အစောပိုင်းက ရိုက်နှက်ခံထားရသော ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာများ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ဒေါသတကြီး စကားများသည် ယုံကြည်လက်ခံနိုင်ဖွယ် အတော်လေး ကောင်းလှပေသည်။

အခင်းဖြစ်ပွားရာ အပြင်ဘက်က စစ်သည်များနှင့် ခရိုင်ခေါင်းဆောင် များစွာတို့သည် လျိုပြောင်ကို ရွံရှာသော အကြည့်များဖြင့် စတင်ကြည့်ရှုလာကြပြီး သူ့အပေါ် ပြစ်တင်ရှုတ်ချသံများလည်း ပိုကျယ်လောင်လာတော့သည်။

"အဲ့ဒီကောင်က လူကောင်းပုံ မပေါက်ပါဘူးလို့ ငါ အစကတည်းက ပြောသားပဲ"

"ဒါပေါ့။ သူက ရိုးသားတဲ့ ပုံစံဖမ်းထားပေမယ့် အမြဲတမ်း အကြံအစည်တွေ ထုတ်နေတာ။ ငါတို့ ဖိန်အန်းခရိုင်က ဓားပြတွေကို တိုက်တုန်းက မှတ်မိလား။ အသိအမှတ်ပြုခံရဖို့အတွက် သူက စစ်မိန့်ကို ဖီဆန်ပြီး မဆင်မခြင် ဝင်တိုက်ခဲ့လို့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဖိန်တန်းခရိုင်က လူတွေ အများကြီး သေခဲ့ရတာလေ"

လျိုပြောင်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ရန် ဖိအားပေးခံရပြီး ဤဆွေးနွေးမှုများကို နားထောင်နေရသည်။ တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ထားသော ကြိုးများကို ရုန်းကန်နေရင်း သူ၏မျက်လုံးများသည် ဒေါသကြောင့် သွေးရောင်လွှမ်းသွားခဲ့၏။ ပါးစပ်ပိတ်ထားသော အဝတ်ကို တင်းနေအောင် ကိုက်ထားမိသဖြင့် သူ၏ပါးစပ်ထဲရှိ မြေကြီးအရသာသည် သွေး၏ သံချေးနံ့ အရသာနှင့် တဖြည်းဖြည်း ရောနှောသွားလေသည်။

မိုးစက်များကြားမှ ရှောင်းလိက မေးလိုက်သည်။ "စစ်သူကြီးလျိုက တစ်ခုခု ထပ်ပြောစရာ ရှိနေပုံရတယ်"

လျိုပြောင်သည် ရှောင်းလိကို ရက်စက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ အနီးအနားရှိ စစ်သည်များက သူ့ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားသော အဝတ်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ရာ လျိုပြောင်သည် သွေးနှင့် ရောနေသော ရွှံ့များကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ထွေးထုတ်လိုက်သည်။ သူ့အခြေအနေမှာ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ကြောင်း သိသဖြင့် သူသည် ဟန်ဆောင်မှု အားလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး ရှောင်းလိကို ဒေါသဖြင့် ကြိမ်းဝါးလေတော့သည်။ "ဒီနယ်မြေကို တည်ဆောက်ဖို့ ငါ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ။ မင်းက ငါ့နေရာကို ခိုးယူသွားတာ... အဲ့ဒါကို ပြန်ယူဖို့ ငါက ဘာလို့ မတိုက်ခိုက်ရမှာလဲ"

ကျန်းဟူသည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ သည်းမခံနိုင်တော့ချေ။ လျိုပြောင်၏ ရွာသားများသည် ဤအကြောင်းပြချက်ကို အသုံးပြု၍ သူတို့၏ ညီအစ်ကိုများကို အကြိမ်ကြိမ် ရန်စခဲ့ကြလေသည်။ သူက ချက်ချင်းပင် ချေပလိုက်၏။

"သောက်ကျိုးနဲ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေ။ အိပ်မက် မက်နေတုန်းလား။ မင်းတို့လို စာမတတ်တဲ့ လျိုမျိုးနွယ်တွေက ဂဏန်းတောင် မရေတွက်တတ်တော့ဘူးလား။ မင်းရဲ့ လက်ချောင်းတွေကို သုံးပြီး တွက်ကြည့်စမ်း... မင်း လူ ၁၀၀၀ကျော်ကို ကွပ်ကဲဖူးလို့လား။ ဘယ်တိုက်ပွဲကို မင်း ဦးဆောင်ခဲ့လဲ။ ဘယ်နယ်မြေကို မင်း သိမ်းပိုက်ခဲ့လဲ။ ထုန်ကျိုးက ခရိုင် ၁၆ခု ပေါင်းစည်းပြီးတဲ့နောက် အင်အားစု ၁၆ခုလုံးက ငါ့ရဲ့ အစ်ကို(၂)ကို အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအဖြစ် ပူးပေါင်းရွေးချယ်ခဲ့ကြတာ။ ဖိန်တန်းခရိုင်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် မင်းရဲ့ နေရာကို တစ်ယောက်ယောက်ကများ လုယူခဲ့လို့လား။ မင်းရဲ့ နေရာကို ခိုးယူတယ် ဟုတ်လား။ မင်းရဲ့ ရွာလူကြီး နေရာကို ခိုးယူတယ် ဆိုရင်တောင် ပိုမှန်လိမ့်ဦးမယ်"

ဤအပြစ်တင် ပြောဆိုမှုက တက်ရောက်လာသော ခရိုင်ခေါင်းဆောင်များထံမှ ရယ်မောသံများကို ထွက်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။

လျိုပြောင်၏ မျက်နှာသည် အရှက်ရမှုနှင့် ဒေါသတို့ကြောင့် နီရဲသွားခဲ့၏။ သူက ခါးသီးစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ "ငါ့ရဲ့ ဖိန်တန်းခရိုင်သာ မရှိရင် အဲ့ဒီ ရှောင်းကောင်က ဒီနေ့ ဒီလို ဂုဏ်ကျက်သရေမျိုးကို ခံစားရပါ့မလား။ ကျားကို အိမ်ထဲ ဖိတ်ခေါ်မိတဲ့ ငါ့ရဲ့ အကဲဖြတ်မှု ညံ့ဖျင်းတာကိုပဲ ကျိန်ဆဲမိတယ်။ ငါ့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေက တခြားတစ်ယောက်ကို အလှဆင်ပေးဖို့ အခိုးခံလိုက်ရတယ်၊ ပြီးတော့ အခု မင်းတို့လို ဓားပြတွေဆီကနေ ဒီလို စော်ကားမှုမျိုးကို ငါ ခံနေရတယ်"

ကျန်းဟူက ပြန်လည် ကျိန်ဆဲရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ် ရှောင်းလိက နောက်ဆုတ်ရန် အချက်ပြသည့်အနေဖြင့် သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်လေသည်။ ကျန်းဟူသည် မလိုလားစွာဖြင့် ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်သော်လည်း လျိုပြောင်ကို ရန်လိုသော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေဆဲပင်။

သဲကြီးမဲကြီး ရွာသွန်းနေသော မိုးနှင့်အတူ မိုးခြိမ်းသံများ ထစ်ချုန်းလာခဲ့သည်။

မိုးရေများက မေးရိုးတစ်လျှောက် စီးကျနေပြီး ရှောင်းလိက လျိုပြောင်ကို မေးလိုက်၏။ "ဖိန်တန်းခရိုင်က မင်းရဲ့ လျိုမျိုးနွယ်စု တစ်ခုတည်းနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် မင်းတစ်ယောက်တည်း ပိုင်တာလား"

လျိုပြောင်သည် ရှောင်းလိ၏ မေးခွန်းတွင် တပ်အပ်သေချာသော အဓိပ္ပာယ်တစ်ခု ရှိနေသည်ကို ခံစားမိပြီး ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို ကွပ်မျက်ပြီး ကျီတွေကို ဖွင့်ဖို့ ရွာသားတွေကို ဦးဆောင်ခဲ့တာ ငါပဲ။ ငါသာ မရှိရင် အဲ့ဒီ အကျင့်ပျက် ခြစားတဲ့ အရာရှိတွေ ဖိန်တန်းခရိုင်မှာ သောင်းကျန်းနေတုန်းပဲ ဖြစ်မှာ။ သဘောထားကွဲလွဲတဲ့ စကားတစ်ခွန်းကို ဘယ်သူကများ ပြောရဲလို့လဲ။ ဖိန်တန်းခရိုင်က အဲ့ဒီ ကျေးဇူးကန်းတဲ့ ကောင်တွေက မင်းဘက်ကို ပါသွားတယ်... သူတို့က ဝဋ်လည်မှာကို မကြောက်ကြဘူးလား"

"ပေါက်ကရတွေ" ဤအကြိမ်တွင် ကျန်းဟူနှင့် အခြားသူများ မကျိန်ဆဲရသေးခင်မှာပင် လူအုပ်ထဲမှ ဖိန်တန်းခရိုင် စစ်သည်များက တံတွေးထွေးကာ ပြောလိုက်ကြသည်။ "လျို... မင်းက ဘယ်လိုလုပ် အဲ့ဒီလို ပြောရဲတာလဲ။ အရာရှိတွေကို မင်းတစ်ယောက်တည်း သတ်ခဲ့တာလား။ စပါးကျီကို မင်းတစ်ယောက်တည်း ဖွင့်ခဲ့တာလား။ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို ကွပ်မျက်တုန်းက ချန်မိသားစုရွာက လူတွေ မပါဝင်ခဲ့ဘူးလား။ ငါတို့ လီမိသားစုရွာက ရှေ့တန်းကနေ ဝင်တိုက်လို့ လူတွေ အများကြီး သေခဲ့ရလို့သာ မင်းတို့ရဲ့ လျိုမိသားစုရွာက အရှက်မရှိဘဲ အသိအမှတ်ပြုမှု အားလုံးကို ရယူသွားခဲ့တာ။ ပြီးတော့ မင်းက ဝဋ်လည်မှာကို ပြောသေးတယ်... တကယ်လို့သာ ဝဋ်လည်တာ ရှိခဲ့ရင် မင်းက အရင်ဆုံး မိုးကြိုး ပစ်ခံရမယ့်သူပဲ"

"အဲ့ဒီတုန်းက မင်းရဲ့ ကတိတွေက သီချင်းတွေထက်တောင် ပိုချိုမြိန်နေခဲ့တာ... ကောင်းကျိုးဆိုးကျိုး အတူတူ ခံစားကြမယ်ဆို။ မင်းရဲ့ ဘိုးဘေးတွေကို လှည့်စားနေတာလား။ မြေရှင်တွေရဲ့ အိမ်တွေကို ငါတို့ လုယက်တဲ့ အချိန်တိုင်း မင်းတို့ လျိုမိသားစုရွာက ကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတွေ အကုန်လုံးကို အရင်ယူသွားပြီး ငါတို့ကိုတော့ အနံ့ခံဖို့ အစအနလေးတွေပဲ ချန်ထားခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား"

"အဲ့ဒီ သောက်ကျိုးနည်း အရာရှိတွေရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကနေ လွတ်မြောက်ဖို့အတွက် ငါ ပုန်ကန်မှုထဲ ဝင်ပါခဲ့တာ၊ မင်းက သူတို့ကို အတုယူပြီး ငါတို့အပေါ်မှာ တက်နင်းဖို့အတွက် မဟုတ်ဘူး"

ဖိန်တန်းခရိုင် စစ်သည်များထံမှ စွပ်စွဲမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် လျိုပြောင်သည် ဒေါသကြောင့် မိမိကိုယ်ကိုပင် မထိန်းနိုင်တော့ချေ။ သူသည် ရှောင်းလိကို စိုက်ကြည့်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ "မင်းပဲ။ ဒီလိုလုပ်ဖို့ မင်း သူတို့ကို မြှောက်ပင့်ပေးခဲ့တာ"

"ငါက မင်းကို တမင်သက်သက် အသရေဖျက်တယ်လို့ စစ်သူကြီးလျိုက ယုံကြည်နေတာလား" ရှောင်းလိက မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်ပြီး မမျှော်လင့်မထားလောက် တည်ငြိမ်နေလေသည်။ "တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ... ဒီနေ့ ခရိုင်အားလုံးက ညီအစ်ကိုတွေ ဒီမှာ ရှိနေကြတယ်။ တကယ်လို့ မင်း မတရားခံရတယ်လို့ ခံစားရရင် စစ်သူကြီးလျို... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခုခံကာကွယ်ဖို့ ကြိုဆိုပါတယ်"

လျိုပြောင်သည် သူတို့ကို ဝန်းရံထားသော လူအုပ်ကြီးကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ အားလုံးသည် ထုန်ကျိုးရှိ ခရိုင်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှ ထင်ရှားသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ လှောင်ပြောင်ပြီး အထင်အမြင်သေးသော အကြည့်များအောက်တွင် သူ၏ရင်ဘတ်ထဲ၌ မမြင်ရသော မီးတောက်တစ်ခု လောင်ကျွမ်းသွားပြီး သူ့ကို အတွင်းအပြင်ပါ လောင်ကျွမ်းသွားစေသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

ရေဝပ်နေပြီဖြစ်သော ရွှံ့ထူထပ်သည့် မြေပြင်ပေါ်သို့ သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသော မိုးရေများ ကျဆင်းနေပြီး သူသည် ရှောင်းလိကို စိုက်ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် ရူးသွပ်ပြီး လှောင်ပြောင်ကာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"သူတို့ အားလုံးက အခု မင်းလက်အောက်မှာ အမှုထမ်းနေကြတာ... မင်းရဲ့ အမိန့်ကို ဆန့်ကျင်ပြီး ဘယ်သူကများ စကားပြောရဲမှာလဲ"

"ဒီနေ့ ငါ လျိုပြောင် မင်းရဲ့ လက်ထဲကို ကျရောက်သွားပြီ။ ဒါက ငါ့ကံကြမ္မာပဲ။ မင်း ငါ့ကို ဒီစွဲချက်တွေနဲ့ ထောင်ချောက်ဆင်ဆင်၊ သတ်ဖို့ပဲ ဆုံးဖြတ်ဆုံးဖြတ်၊ အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ဖို့ပဲ ဆုံးဖြတ်ဆုံးဖြတ်... ငါက မင်းရဲ့ သနားညှာတာမှုအောက်မှာပဲ ရှိပါတယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်၏။ "လုပ်စရာရှိတာသာ လုပ်လိုက်ပါတော့"

လျိုပြောင်၏ စကားများကြောင့် ကျန်းဟူနှင့် အခြားသူများ ဒေါသတကြီး အံကြိတ်နေချိန်မှာပင် ရှောင်းလိ၏ ရယ်မောသံကို သူတို့ ကြားလိုက်ရသည်။

"ငါ မင်းကို 'စစ်သူကြီး' လို့ ခေါ်လိုက်တော့ မင်းကိုယ်မင်း တကယ်ပဲ တစ်ခုခုလို့ ထင်သွားတာလား"

ရှောင်းလိသည် ချောမောသော်လည်း သဲကြီးမဲကြီး ရွာနေသော မိုးထဲမှ သူ၏အပြုံးသည် ရှင်းပြ၍မရနိုင်သော ခြိမ်းခြောက်မှု အငွေ့အသက်ကို သယ်ဆောင်ထားလေသည်။

လျိုပြောင်သည် မတုံ့ပြန်ရသေးခင်မှာပင် ပြင်းထန်သော ကန်ချက်တစ်ခုက သူ့ကို ရွှံ့ထဲသို့ လဲကျသွားစေခဲ့သည်။ စူးရှသော နာကျင်မှုတစ်ခုက သူ့ရင်ဘတ်ကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး မျက်နှာကို နာကျင်မှုကြောင့် ရှုံ့မဲ့သွားစေ၏။ ထို့နောက် အနက်ရောင် ပိုးထည်ဖိနပ်တစ်ရံက သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ဖိချလာပြီး အသက်ရှူလိုက်တိုင်း အပ်များနှင့် အထိုးခံရသလို ခံစားရစေတော့သည်။

...

အပိုင်း (၁၁၆.၂)

လျိုပြောင်သည် အာရုံစိုက်ကာ ကြည့်လိုက်သောအခါ မိုးရေထဲတွင် ရှောင်းလိ၏ ထင်ရှားပြတ်သားလှသော မေးရိုးအချိုးအစားကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

“ညီအစ်ကိုတွေ ပြောတဲ့စကားတွေက အမှန်လား အမှားလားဆိုတာ မင်းရင်ထဲမှာ မင်းအသိဆုံးပါပဲ။ ဖိန်တန်းစီရင်စုရဲ့ ခေါင်းဆောင်နေရာကို မင်း ဘယ်လိုရခဲ့သလဲဆိုတာကို အားလုံးက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့ပြီးသားပါ”

ရှောင်းလိက မြေပြင်ပေါ်တွင် ခွေးသေတစ်ကောင်လို လဲကျနေသည့် လျိုပြောင်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။“ ဖိန်တန်းစီရင်စုသာ မရှိရင် ဒီနေ့ဒီအချိန်မှာ ငါ ရှောင်းလိဆိုတာ ရှိလာမှာ မဟုတ်ဘူးပေါ့လေ။ ဟုတ်လား”

သူက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ဖုံးကွယ်မထားသော ရည်မှန်းချက်များနှင့် ကြီးမားလှသောဆန္ဒများက ထင်ဟပ်နေ၏။ “ဒါဆို မင်းကို ငါပြောပြမယ်— ဖိန်တန်းစီရင်စု မရှိခဲ့ရင်တောင် ဖိန်ကုစီရင်စု၊ ဖိန်ဖုန်းစီရင်စုဆိုတာ ရှိနေအုံးမှာပဲ။ ဒီနေ့ မင်းကို ဖမ်းဆီးရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ မင်းက ငါတို့ကို အတွင်းကနေ သစ္စာဖောက်ပြီး ဖေဓားပြတပ်နဲ့ ပူးပေါင်းခဲ့လို့ မင်းနဲ့ထိုက်တန်တဲ့ အပြစ်ကို ခံရတာပဲ”

ကျန်းဟူက ရွံရှာစွာဖြင့် တံတွေးထွေးလိုက်လေသည်။ “မင်းဘာသာ သေးပေါက်ပြီး မင်းရုပ်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်ဦး။ အခုချိန်ထိတောင် ဖိန်တန်းစီရင်စုက ညီအစ်ကိုတော်တော်များများက မင်းကို လက်မခံကြသေးဘူး။ မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်လောက်တန်ဖိုးရှိလဲဆိုတာ မမြင်ဘူးလား။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းကသာ စစ်ဗျူဟာမှူးနဲ့ ငါ့ညီ အားနျိုတို့က မင်းကိုလာပြီး မပံ့ပိုးပေးခဲ့ဘူးဆိုရင် ဖိန်တန်းစီရင်စုက အိမ်နီးချင်းအင်အားစုတွေရဲ့ ဝါးမြိုခံရတာ ကြာလှပြီ။ ဒီ့အပြင် မင်းလူတွေကိုယ်တိုင်ကလည်း မင်းကို နေရာကနေ ဖယ်ရှားပစ်တာ ကြာလှပေါ့”

အနီးအနားရှိ အခြားစီရင်စုများမှ ခေါင်းဆောင်ငယ်များကလည်း လှောင်ပြောင်မှုတွင် ပါဝင်လာကြသည်။ “ဒီအရူးက ဒေသခံအာဏာရှင်ဖြစ်ဖို့ အိပ်မက်မက်ပြီး ရည်မှန်းချက်တွေကြောင့် မျက်ကန်းဖြစ်နေတာ။ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးနဲ့ စစ်ဗျူဟာမှူးတို့က သူ့အတွက် ဖိန်တန်းစီရင်စုကို တည်ငြိမ်အောင် အရင်လုပ်ပေးမယ့်အစား ငါတို့ရဲ့ယန်ကုစီရင်စုကို အရင်ကူညီဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဓားပြစီရင်စုတွေကို အောင်နိုင်ပြီး ထုန်ကျိုးကို စည်းလုံးဖို့က အင်အားတစ်ဝက်လောက်ပဲ သုံးရမှာ”

လူအုပ်ထဲရှိ ဖိန်တန်းစီရင်စုမှ စစ်သည်များက ကျယ်လောင်စွာ ဆန္ဒပြလိုက်ကြ၏။ “ငါတို့ ဖိန်တန်းစီရင်စုက အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကိုပဲ အသိအမှတ်ပြုတယ်။ လျိုပြောင်က ဖိန်တန်းစီရင်စုက လူအားလုံးအတွက် ကိုယ်စားပြုတယ်လို့ ပြောရအောင် သူ့ကိုယ်သူ ဘာကောင်မှတ်နေလဲ။ ငါကတော့ ဒါကို လက်မခံနိုင်ဘူး”

“ဟုတ်တယ်... ငါလည်း လက်မခံဘူး”

“ငါက အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ကြားလို့ စစ်တပ်ထဲ ဝင်လာတာ။ လျိုပြောင်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ငါတို့ ဖိန်တန်းစီရင်စုရဲ့ နာမည်ကို မဖျက်ဆီးပါနဲ့”

သည်းထန်စွာ ရွာနေသောမိုးအောက်တွင် လျိုပြောင်ကဲ့သို့ပင် ဒူးထောက်နေကြသော လျိုမိသားစုရွာမှ ရွာသူရွာသားများက လည်ပင်းများကို ပုထားပြီး တိတ်ဆိတ်နေကာ ငုံးငှက်များကဲ့သို့ တုန်ယင်နေကြသည်။

ခြံဝင်းအတွင်းအပြင်ရှိ စစ်သည်များကြားမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က ၎င်းတို့၏ လက်နက်များကို မြောက်ကာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ “အုပ်ချုပ်ရေးမှူး... အုပ်ချုပ်ရေးမှူး...”

အစပိုင်းတွင် ပြန့်ကျဲနေသော လူ ၁၀၀ခန့်သာ ရှိသော်လည်း မကြာမီတွင် အော်ဟစ်သံများက မိုးသံများနှင့် ရောယှက်သွားကာ ဟိန်းဟောက်နေသော ဒီရေလှိုင်းကြီးတစ်ခု၏ အရှိန်အဟုန်ကဲ့သို့ စွမ်းအားပြည့်ဝပြီး စည်းလုံးညီညွတ်သွားလေ၏။

ထိုအရာက လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေပြီး ရှောင်းလိနောက်သို့ လိုက်ပါလာခဲ့ကြသော ကျန်းဟူနှင့် အခြားသူများပင်လျှင် အခိုက်တန့် မှင်သက်သွားခဲ့ရသည်။ ထို့နောက်တွင် သွားများပေါ်သည်အထိ ပြုံးရယ်လိုက်ကြပြီး ကျန်သူများကဲ့သို့ပင် လက်နက်များကို မြှောက်ကာ ရှောင်းလိအတွက် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးဟု အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

လျိုပြောင်က မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင် တစ်စုံတစ်ရာ မရှိတော့ဘဲ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့ခြင်းနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတို့ဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ပုန်ကန်မှုက အရိပ်အယောင်မကျန်အောင် လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။

ရှောင်းလိက လျိုပြောင်နှင့် သူ၏ဆွေမျိုးများကို တစ်ညလုံး စစ်ကြောမေးမြန်းခဲ့သော်လည်း ရလဒ်များက သူ့ကို အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။

ထုန်ချန်မှ ဖေစစ်တပ်က သူ့ကို အနာဂတ်တွင် ထုန်ကျိုးအား သိမ်းပိုက်ရန် ကြီးမားသောအကျိုးအမြတ်များ ပေးမည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း လျိုပြောင်က ဖေစစ်တပ်၏ နောက်ဆက်တွဲအစီအစဉ်များကိုတော့ မသိရှိခဲ့ပေ။

သူ၏ရည်မှန်းချက်များက မြင့်မားစွာ တက်ကြွနေသော်လည်း သူက သတိထားတတ်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မဆင်မခြင်လုပ်ရပ်များကို ဘယ်တော့မှ ပြုလုပ်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူက ထိုအကြံအစည်ကို လက်ခံစဉ်းစားခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ဖေစစ်တပ်က ကမ်းလှမ်းလာသည့် အခြေအနေများက အလွန် ရှင်းလင်းပြတ်သားနေခြင်းကြောင့်ပင်။

လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်က သူ့ကို စည်းရုံးရန် ထုန်ချန်မှ သံတမန်များကို စေလွှတ်ခဲ့ချိန်တွင် ဖိန်အန်းစီရင်စုရှိ ဓားပြများကို နှိမ်နင်းပြီးဖြစ်ကြောင်းကို သူတို့ မသိခဲ့ကြပေ။ သူတို့က လျိုပြောင်နှင့် မာလောင်စန်းတို့ကို ကတိပေးခဲ့သည်။ အကယ်၍ လက်နက်ချပြီး ထုန်ကျိုးရှိ အခြားအင်အားစုများကို လဝက်လောက် ချုပ်နှောင်ထားနိုင်ကာ ဖေစစ်တပ်က စစ်သည်များလွှတ်၍ သူပုန်များကို ချေမှုန်းရန် စောင့်ဆိုင်းနိုင်ပါက ထုန်ကျိုးသည် ဖိန်အန်းစီရင်စုမှ ဓားပြများအပိုင် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟူ၍။

အခြေခံအားဖြင့် ဤသတင်းကို ထိုနေ့တွင်ပင် ရှောင်းလိထံသို့ ချက်ချင်း သတင်းပို့သင့်ပေသည်။ သို့သော် လျိုပြောင်က ဉာဏ်နီဉာဏ်နက် သုံးခဲ့သည်။ ထုန်ချန်သံတမန်များ ရောက်ရှိလာခြင်းကို စခန်းရှိ လူတိုင်းက မြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီး ရှောင်းလိကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ကြောင်း သိထားသောကြောင့် သူက စာရေးကို ထုန်ချန်မှ လူများစေလွှတ်ကာ လက်နက်ချရန် စည်းရုံးခဲ့ကြောင်းကို စာထဲတွင် အမှန်အတိုင်း မှတ်တမ်းတင်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သော်လည်း ဖေစစ်တပ်က စစ်သည်များ လွှတ်ပေးရန် စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်အတွင်း လဝက်လောက် အပြန်အလှန် ပဋိပက္ခဖြစ်ပွားရန် လိုအပ်ချက်ကို ဖော်ပြခြင်း မပြုဘဲ ချန်လှပ်ထားခဲ့လေသည်။

လျိုပြောင်လိုပင် စာမတတ်သော မာလောင်စန်း၏ အနီးတွင်လည်း စာတတ်ပေတတ် အကြံပေးတစ်ဦး ရှိနေခဲ့သည်။ လျိုပြောင်က ထိုအကြံပေးအား စာကို အသေးစိတ်အပြည့်အစုံ ဖတ်ပြရန် တိတ်တိတ်လေး လာဘ်ထိုးခဲ့ပြီး ဘာကိုမှ ချန်လှပ်မထားရန် လုပ်ဆောင်ခဲ့၏။

ဘာကိုမှ သံသယမဖြစ်ခဲ့သည် မာလောင်စန်းက လျိုပြောင်နှင့်အတူ ၎င်းတို့၏ လက်ဗွေရာများကို နှိပ်ကာ စာကို ပြန်ပို့ခဲ့လေသည်။ လျိုပြောင်သည် နောက်ကွယ်ကရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် ထုန်ချန်ရှိ ဖေစစ်တပ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် လျှို့ဝှက်စွာ ဆက်သွယ်ခဲ့ပြီး သူက ဖိန်အန်းစီရင်စုတွင် ဒုတိယခေါင်းဆောင်သာဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူ၏ညီအစ်ကိုတစ်ဦးက သဘောမတူကြောင်း မသဲမကွဲ အရိပ်အမြွက် ပြောကြားခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူက ၎င်းတို့အပေါ် သစ္စာခံပြီး ထိုကိစ္စကို လဝက်လောက် နှောင့်နှေးစေမည်ဆိုလျှင် ယခင်ကတိများက ဆက်လက် တည်မြဲစေမည်လားဆိုသည့် ဖေစစ်တပ်၏ ရပ်တည်ချက်ကို သူက တီးခေါက်ချင်ခဲ့သည်။

သူနှင့် ဆက်သွယ်ခဲ့သော ဖေစစ်တပ်ကိုယ်စားလှယ်က သူသည် ထုန်ကျိုးရှိ စီရင်စုအသီးသီးမှ သူပုန်များကို လဝက်လောက် ဟန့်တားထားနိုင်ပြီး ကျင်းကျိုးစစ်မြေပြင်အပေါ် မည်သည့်သက်ရောက်မှုမှ မရှိစေရန် တားဆီးနိုင်သရွေ့ အခြေအနေအားလုံးက ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း အာမခံခဲ့သည်။

ဤအရာက နောက်ဆုံးတွင် လျိုပြောင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ခိုင်မာသွားစေခဲ့သည်။ ရှောင်းလိနှင့် ကျန်းဟွိုင်တို့တွင် ထုန်ချန်ကို သိမ်းပိုက်ပြီး ကျင်းကျိုးပဋိပက္ခတွင် ပါဝင်ရန် အစီအစဉ်များ ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်းကို သူ သိထားသည်။ အကယ်၍ သူက ရှောင်းလိနှင့် အခြားသူများကို မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် ဟန့်တားကာ လဝက်လောက် အချိန်ဆွဲနိုင်မည့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေနိုင်ပြီး ဖေစစ်တပ်က နာလန်ထူလာကာ ၎င်းတို့ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ချေမှုန်းရန် စောင့်ဆိုင်းနိုင်ပါက သူက ထုန်ကျိုး၏ သခင်အသစ် ဖြစ်လာနိုင်လိမ့်မည်။

ဘယ်ဘက်ကပဲ ကြည့်ကြည့် ဤအရာက ဆုံးရှုံးမှုမရှိသော သဘောတူညီချက်တစ်ခုပင်။

—ကျင်းကျိုးတိုက်ပွဲတွင် ဖေစစ်တပ်က ရှုံးနိမ့်သွားလျှင်တောင်မှ သူက နှာခေါင်းကိုပိတ်ကာ ရှောင်းလိ၏ လက်အောက်တွင် ဆက်လက်အမှုထမ်းရုံသာ ရှိသည်။ သို့သော် ဖေစစ်တပ်က အနိုင်ရခဲ့ပါက သူက ထိပ်တန်းသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။

အစီအစဉ်ကို ချောမွေ့စွာ ရှေ့ဆက်နိုင်စေရန်အတွက် လျိုပြောင်က သတင်းအချက်အလက်များ ပေါက်ကြားမှုကို တားဆီးရန် မာလောင်စန်းကို အရင်ဆုံး ပြန်ပေးဆွဲခဲ့လိုက်၏။

မကြာမီတွင် ဖေစစ်တပ်က ထိုဒေသတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ သူ၏မိခင်နှင့် ညီမဖြစ်သူတို့ ဒုက္ခရောက်မှာကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူက ထိုကိစ္စအတွက် ပူပန်နေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့အား ထုန်ကျိုးမှ လျှို့ဝှက်စွာ လိုက်ပါပို့ဆောင်ပေးရန် စီစဉ်ခဲ့လေသည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို ရှောင်းလိက အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေကြောင်းကိုတော့ သူက နည်းနည်းလေးမှ မသိခဲ့ပေ။

ကျန်းဟွိုင်က သတင်းရရှိပြီး အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ရှောင်းလိက သူ၏စစ်တဲအတွင်းတွင် ထိုင်နေဆဲဖြစ်ကာ လျိုပြောင်၏ ဖြောင့်ချက်စာမျက်နှာများကို လေ့လာရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တွေးတောနေခဲ့သည်။

အခြေအနေ အကြမ်းဖျဉ်းများကို သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် ကျန်းဟွိုင်က မှတ်ချက်ချလိုက်၏။ “နန်လျန်ရဲ့ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ ၃ခုနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမယ့် ကျင်းကျိုးက လာမယ့်တိုက်ပွဲက ရိုးရှင်းမှာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်”

ရှောင်းလိက သူ၏ကုလားထိုင်တွင် နောက်သို့မှီချလိုက်ရင်း နားထင်များကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

“ဖေစုန့်က မြောက်ပိုင်းနဲ့ တောင်ပိုင်းစစ်မျက်နှာပြင်တွေကြားမှာ ပိတ်မိနေတယ်။ ဒါ့အပြင် ဒီတစ်ကြိမ် နန်လျန်ရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ ထိုးစစ်က ကျင်းကျိုးက အစောပိုင်းတိုက်ပွဲတွေအပြီးမှာ ငါတို့တပ်တွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ပြီ။ ဒီနောက်ဆုံးခံစစ်က သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်လောက်တယ်။ ကျင်းကျိုးက ငါတို့ကို ဟန့်တားဖို့ သူပုန်စီရင်စုတွေကို အသုံးပြုပြီး ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ လုပ်ရတာလဲ။ သူတို့ ဘာတွေ စီစဉ်နေတာလဲ”

ကျန်းဟွိုင်ကလည်း အဖြေရှာမရဘဲ ရယ်သွမ်းသွေးကာ ပြောလိုက်၏။ “ဒါက နောက်ဆုံးအချိန် ရုန်းကန်မှုများ ဖြစ်နေမလား။ ကျွန်တော်တို့က နန်လျန်ဆီကို လက်နက်ချသွားပြီး ကျင်းကျိုးကို ကျိုးပဲ့သွားစေမယ့် နောက်ဆုံးကောက်ရိုးတစ်မျှင် ဖြစ်လာမှာကို သူတို့ ကြောက်နေတာလား”

ရှောင်းလိ၏ မျက်နှာအမူအရာက ရုတ်တရက် အေးစက်သွားခဲ့သည်။ “ငါက နန်လျန်နဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး”

ကျန်းဟွိုင်၏ အပြုံးက အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။ ရှောင်းလိ၏အသက်ကို ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သော အဆိပ်လူးမြားကို ပြန်အမှတ်ရသွားပြီး သူက တစ်စုံတစ်ရာကို နားလည်သွားဟန်ဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။ “အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရဲ့ စဉ်းစားတွေးတောမှုတွေက စေ့စပ်သေချာလှပါတယ်။ နန်လျန်ရဲ့ မဟာမိတ် ၃ဖွဲ့က နေရာချပြီးပြီဖြစ်လို့ အခု ကျွန်တော်တို့ဆီက ဘယ်လိုကမ်းလှမ်းမှုမျိုးမဆို မထီမဲ့မြင်ပြုခံရဖို့ များတယ်။ ကျွန်တော်တို့က ဖေစုန့်ကို ဆန့်ကျင်နေပြီပဲ၊ အခြားသူတွေကို အသိပေးဖို့ ဘာလို့ ဒုက္ခခံနေတော့မလဲ။ ကျင်းကျိုးစစ်မြေပြင်ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ လူတစ်ယောက်ကို စေလွှတ်လိုက်မယ်။ ထုန်ချန်မှာရှိတဲ့ ဖေစစ်တပ်တပ်ဖွဲ့ကို ချေမှုန်းပြီးတာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ လှုပ်ရှားဖို့ အချိန်ကောင်းကို စောင့်ဆိုင်းနိုင်ပြီ”

____

ကျင်းကျိုး၊ လျန်စစ်တပ်ကွပ်ကဲရေးစစ်တဲ။

ဖန့်ယွမ်က အကျယ်ကြီး ဖွင့်ထားသည့် စစ်တဲတံခါးဝတွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်လုံးတစ်လုံးကို ကိုင်ထားရင်း မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းတွင် စုဝေးနေသော မုန်တိုင်းတိမ်တိုက်များနှင့် အဝေးမှ ပြင်းထန်သောလေများကြောင့် လွင့်စင်လာသော ဖုန်မှုန့်များနှင့် သဲများကို ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူက သဘောကျသွားသလို ပြောလိုက်၏။ “လွန်ခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းတုန်းကပဲ ပေါင်းအိုးလို ပူအိုက်နေခဲ့တာ၊ အခု ဆောင်းဦးပေါက်လာတော့လည်း မရပ်မနား တိုက်ခတ်နေတဲ့ လေနဲ့ မိုးကလွဲရင် ဘာမှမရှိတော့ဘူး”

စားပွဲခုံပေါ် အစီရင်ခံစာပုံများကြားတွင် နစ်မြုပ်နေသော လီရွှင်က ခေါင်းပင်မမော့ဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “ကောင်းကင်က မိုးရွာချင်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အမေက နောက်အိမ်ထောင်ပြုချင်တာပဲဖြစ်ဖြစ် ဘယ်သူက တားနိုင်မှာလဲ”

ဖန့်ယွမ်က ပြောလိုက်လေသည်။ “ပြီးခဲ့တဲ့ ၂ရက်လောက်ကတည်းက ငါ့မျက်ခွံတွေ လှုပ်နေတာ။ နောက် ၂ရက်နေရင် ဖြစ်မယ့် ငါတို့ရဲ့ မြို့ရိုးသိမ်းတိုက်ပွဲအတွက် စိုးရိမ်နေမိတယ်။ ငါတို့သာ မုန်တိုင်းပြင်းပြင်းနဲ့ ကြုံရရင် ငါတို့အတွက် ဆိုးရွားလိမ့်မယ်”

လီရွှင်က ပြောလိုက်သည်။ “စိတ်လျှော့ထားစမ်းပါ။ နောက် ၂ရက်နေရင် ရာသီဥတုသာယာမယ်လို့ နန်းတော်နက္ခတ်ဗေဒင်ဆရာက တွက်ချက်ထားပြီးပြီ”

ဖန့်ယွမ်က ပြောလိုက်၏။ “မဖြစ်သေးဘူး၊ တပ်ဖြန့်ချထားမှုမှာ လစ်ဟင်းမှုတွေ မရှိစေဖို့ တပ်စခန်းကို ငါ သွားစစ်ဆေးတာ ပိုကောင်းမယ်”

လီရွှင်က မတတ်သာတော့ဘဲ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏သူငယ်ချင်းဟောင်း၏ စိတ်နေသဘောထားကို လက်မြှောက်အရှုံးပေးထားပုံရသည်။ အထူးစာတစ်စောင်ကို သတိပြုမိသွားချိန်တွင် သူက ဖန့်ယွမ်ကို အမြန်လှမ်းခေါ်လိုက်လေသည်။ “လောင်ဖန်... မင်းလူတွေ စစ်သူကြီးရှောင်းရဲ့ သတင်းကို ရှာတွေ့ပြီလား”

ဖန့်ယွမ်က ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ကာ “သတင်းသာရရင် ငါက ဒီလောက်တောင် စိတ်ပျက်နေပါ့မလား။ ဘာဖြစ်လို့လဲ”

လီရွှင်က ခေါင်းမော့လာပြီး လေးနက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ “အမတ်ချုပ်က ကျင်းကျိုးကို ထွက်သွားပြီ... စစ်သူကြီးရှောင်းကို ပြန်ဖိတ်ခေါ်ဖို့လေ”

ဖန့်ယွမ်၏ နေလောင်ထားသော နီရဲရဲမျက်နှာပေါ်တွင် ထင်ရှားလှသော အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူက အချိန်အတော်ကြာအောင် မှင်သက်စွာ ရပ်နေခဲ့ပြီးမှ ခေါင်းမော့ကာ စစ်တဲအပြင်ဘက်ရှိ ကောင်းကင်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ “ဒီနေ့ နေက အနောက်ဘက်ကနေ ထွက်လာတာ မဟုတ်ပါဘူးနော်...”

စကားတစ်ဝက်တွင် သူက သူ၏သူငယ်ချင်းဟောင်းဘက်သို့ ပြန်လှည့်လာခဲ့၏။ “အဲ့ဒါက မင်းသမီးရဲ့ အကြံလား”

လီရွှင်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ “ငါလည်း မသိဘူး”

_____

ချန်နိုင်ငံ။

အခန်းထဲတွင် ပေသီးခေါက်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ကျောက်ဟွာနန်းဆောင်၏ ရှေ့ခန်းမတွင် ခုံရှည်တန်းများစွာကို ခင်းကျင်းထားပြီး ပေသီးတွက်ချက်မှုတွင် ကျွမ်းကျင်သော နန်းတွင်းအစေခံများက စာရင်းစာအုပ်များတွင် ခေါင်းငုံ့ကာ အထက်သို့ပင်မကြည့်ဘဲ ကြိုးစားပမ်းစား လုပ်ဆောင်နေကြလေသည်။

အခြားအစေခံများက ၎င်းတို့ကြားတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ သွားလာလှုပ်ရှားနေကြပြီး ရှင်းလင်းပြီးသား စာရင်းများနှင့် မူရင်းစာရင်းစာအုပ်များကို တစ်အုပ်ပြီးတစ်အုပ် စုဆောင်းကာ သပ်ရပ်စွာ စီစဉ်ပြီးနောက် ဝိန်းယွီ၏ စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားပေးကြသည်။

ဝိန်းယွီက သူမ၏ နူးညံ့သော ညောင်စောင်းလက်တန်းကို မှီထားရင်း နန်းတွင်းအစေခံများထံမှ ပြန်လည်တွက်ချက်ထားသော စာရင်းများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လှန်လှောကြည့်ရှုနေပြီး အတွင်းရေးဌာနမှ ပို့ပေးသော စာရင်းစာအုပ်များနှင့် တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးနေခဲ့သည်။

သူမ၏အောက်တွင်တော့ ဒူးထောက်နေကြသော အတွင်းရေးဌာနမှ ကြီးကြပ်ရေးမှူး မိန်းမစိုး၃ဦးမှာ ခြေလက်များ အားအင်ကုန်ခမ်းနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ ကျောပြင်များမှာလည်း ချွေးအေးများဖြင့် ရွှဲရွှဲစိုနေခဲ့လေသည်။

...