အခန်း ၁၁၉

အပိုင်း (၁၁၉.၁)

မိန်းမစိုးလီနှင့် တော်ဝင်အစောင့်တစ်စု၏ အနောက်တွင် ကွယ်နေသော ချန်ဝမ်သည် ဝိန်းယွီကို လက်ညိုးထိုးကာ အက်ကွဲသောအသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဒီလျန်အမျိုးသမီးက ဘုရင်ကို လုပ်ကြံဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ ရှင်းနေတာပဲ။ သူ့ကို ချက်ချင်း ဖမ်းလိုက်စမ်း"

ထုန်ချွဲသည် ဝိန်းယွီ၏ အရှေ့သို့ ထွက်ရပ်ကာ အော်ပြောလိုက်၏။ "ဘယ်သူ အတင့်ရဲမလဲ ကျွန်မ ကြည့်ချင်သေးတယ်။ ကျွန်မတို့ မင်းသမီးက တာ့လျန်တစ်ပြည်လုံးနဲ့အတူ မဟာမိတ်ပြုဖို့ ဒီကို ရောက်လာတာ။ ဒါပေမဲ့ ရှင်တို့ရဲ့ ချန်နိုင်ငံက ကျွန်မတို့ သခင်မကို အကြိမ်ကြိမ် ဖိနှိပ်နေတယ်။ ပိုင်ယန်တောင်ကြားမှာ တပ်စွဲထားတဲ့ တပ်မကြီးက စက္ကူနဲ့ လုပ်ထားတယ်လို့ ရှင်တို့ ထင်နေသလား။ ကျွန်မတို့ မင်းသမီးဆီကနေ ၁လအတွင်း ဘာစာမှ နန်းတော်ထဲကနေ ထွက်မလာဘူးဆိုရင် တောင်ကြားက ချန်စစ်တပ်တွေ နောက်လအတွက် ရိက္ခာရမလား၊ မရဘူးလားဆိုတာ စောင့်သာ ကြည့်နေလိုက်"

ထိုစကားများကြောင့် တော်ဝင်အစောင့်များသည် လန့်ဖြန့်သွားကြပြီး လှုပ်ရှားရန် တွန့်ဆုတ်နေကြသည်။

ခန်းမဆောင်ကို ဝန်းရံထားသော တော်ဝင်အစောင့်များထံမှ သံချပ်ကာအင်္ကျီများ ထိခိုက်သံက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ မကြာမီတွင် ခါး၌ ဓားရှည်တစ်လက်ကို ချိတ်ဆွဲထားကာ တောက်ပနေသော သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကျန်းယွီသည် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ မိန်းမစိုးလီသည် သူ့ကို ကယ်တင်ရှင်တစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ကြည့်ကာ အလျင်စလို အော်ခေါ်လိုက်၏။ "စစ်သူကြီးကျန်း၊ မြန်မြန်လာပြီး ဒီအခြေအနေကို ဖြေရှင်းပေးပါဦး"

တော်ဝင်အစောင့်တပ်မှူးတစ်ဦးအနေဖြင့် ထင်ရှားသော စစ်ရေးအောင်မြင်မှုများ ရရှိထားပြီး မယ်တော်ကြီးနှင့် ပတ်သက်မှုများ ရှိထားသောကြောင့် ကျန်းယွီသည် ဧကရာဇ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဓားကိုင်ဆောင်ခွင့် အခွင့်ထူးကို ရရှိထားသည်။

ဝိန်းယွီက ဓားဆွဲထုတ်ကာ ခန်းမဆောင်အတွင်း လူသတ်ခဲ့သည့်အကြောင်းကို ကြားထားပုံရသဖြင့် သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ ချန်ဝမ်ဘက်သို့ အရိုအသေ ပေးလိုက်ပြီးမှ ဝိန်းယွီဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "မယ်မယ်၊ လက်ထဲက ဓားကို ချထားလိုက်ပါ”

ဝိန်းယွီသည် ကျန်းယွီကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး သွေးများ ပေကျံနေဆဲဖြစ်သော သူမ၏ ဖြူလျော့နေသည့် လက်ချောင်းထိပ်များမှ ဓားကို အလိုက်သင့် လွှတ်ချလိုက်ရာ ဓားသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ချလွမ်ခနဲ ကျသွားလေသည်။

သံမဏိသံ ပဲ့တင်ထပ်သွားချိန်တွင် မျက်နှာပေါ်သို့ လွှင့်စင်လာသော သွေးများမှ သံနံ့များ နံနေဆဲဖြစ်သည့် ချန်ဝမ်သည် ဝိန်းယွီက မျက်တောင်မခတ်ဘဲ မည်သို့ ခုတ်ပိုင်းခဲ့သည်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွား၏။ မပြယ်သေးသော ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် တုန်ယင်နေရင်း သူက သူမကို လက်ညိုးထိုးကာ ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။ "သူ့ကို ချက်ချင်း ဖမ်းလိုက်စမ်း"

ကျန်းယွီသည် ဝိန်းယွီကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ "မယ်မယ်၊ ဒီလို စော်ကားမိတဲ့အတွက် ကျွန်တော်မျိုး တောင်းပန်ပါတယ်”

ထုန်ချွဲနှင့် ချင်းယွင်အဖွဲ့သည် ဝိန်းယွီကို အခိုင်အမာ ဝန်းရံထားကြပြီး ဆုတ်ခွာမည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မပြကြချေ။

သွေးများသည် ဝိန်းယွီ၏ ပါးပြင်ပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပန်းပွင့်တစ်ပွင့်နှယ် ခြယ်မှုန်းနေသည်။ သူမသည် ကျန်းယွီကို ခပ်ဖျော့ဖျော့ လှောင်ပြုံးတစ်ခုဖြင့် ကြည့်လိုက်ကာ "အရှင်မင်းကြီးနဲ့ စစ်သူကြီးကျန်းက အာဏာကို မလေးစားဘဲ အထက်လူကြီးကို စော်ကားရဲတဲ့ ကျွန်တစ်ယောက်ကို သတ်မိတဲ့အတွက် ဒီမိဖုရားကို အပြစ်ပေးဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား"

ကျန်းယွီက နောက်တစ်ကြိမ် ဦးညွှတ်လိုက်၏။ "ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဧကရာဇ်ရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာ ဓားကိုင်ဆောင်ခွင့် မရှိပါဘူး။ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ သားတော်တောင်မှ ဥပဒေကို ချိုးဖောက်ရင် သာမန်ပြည်သူတွေနဲ့ တန်းတူ ဥပဒေအတိုင်း ခံယူရတာပါ။ မယ်မယ် နားလည်ပေးဖို့ ကျွန်တော်မျိုး တောင်းပန်ပါတယ်”

ဝိန်းယွီ လက်နက်မဲ့သွားပြီး ခန်းမဆောင်ကို တော်ဝင်အစောင့်များက တင်းကျပ်စွာ ဝန်းရံထားသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ဝမ်သည် နောက်ဆုံးတွင် လုံခြုံသွားပြီဟု ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့ရှေ့က မိန်းမစိုးလီနှင့် အစောင့်များကို ဘေးသို့ တွန်းဖယ်လိုက်သည်။ သူက ဝိန်းယွီကို သရော်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ဧကရာဇ်ရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာ ဓားဆွဲထုတ်တာက ဆွေမျိုး ၉ဆက်ကို သုတ်သင်ရမယ့် ပြစ်မှုပဲ။ မင်းလို မောက်မာတဲ့ လျန်က ဝိန်းအမျိုးသမီး ဘယ်လောက်ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့"

ဝိန်းယွီ၏ အပြုံးက ပိုထင်ရှားလာသော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများကတော့ အေးစက်သွား၏။ သူမ၏ တည်ငြိမ်သော အကြည့်ကပင် ချမ်းစိမ့်ဖွယ်ကောင်းသော ပြင်းထန်မှုကို သယ်ဆောင်ထားသည်။ "တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ။ ချန်နိုင်ငံရဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်မရဲ့ ဆွေမျိုး ၉ဆက်ထဲမှာ အရှင်မင်းကြီးနဲ့ မယ်တော်ကြီးလည်း သဘာဝကျကျ ပါဝင်နေတာပဲလေ။ ချန်နိုင်ငံရဲ့ ဥပဒေတွေက မျက်နှာလိုက်မှု မရှိဘူးဆိုတော့ ဆွေမျိုး ၉ဆက်ကို သုတ်သင်ရမယ့် ဒီသေဒဏ်ကို ဘယ်လို အကောင်အထည်ဖော်မလဲဆိုတာ ဒီမိဖုရား သိချင်မိသား"

သူမ၏ ပြန်လည်တုံ့ပြန်မှုကြောင့် ဆွံ့အသွားသော ချန်ဝမ်သည် ဝိန်းယွီကို အဆိပ်ပြင်းစွာ စိုက်ကြည့်ရုံမှလွဲ၍ ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်ခဲ့ချေ။

ဝိန်းယွီက သူ့ကို ဆက်ပြုံးပြနေပြီး "ဒီမိဖုရားကို ရာထူးကနေ ဖယ်ရှားမလို့လား။ ဒါဆိုရင်လည်း အရှင်မင်းကြီးက အမိန့်ပြန်တမ်းကို မြန်မြန်ရေးဆွဲပြီး လောကတခွင်ကို ကြေညာလိုက်ပေါ့။ ပြီးရင် တာ့လျန်ဆီကို အမြန်စာပို့စနစ်နဲ့ ပို့လိုက်သင့်တယ်"

ချန်ဝမ်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ပိုလို့ပင် မှောင်မိုက်သွားတော့သည်။ မိန်းမစိုးလီနှင့် ကျန်းယွီတို့သည် ဤအကျပ်အတည်းကို မည်သို့ ဖြေရှင်းရမည်ကို မသေချာသဖြင့် အနေရခက်သော အကြည့်များကို အချင်းချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။

ထုန်ချွဲနှင့် ချင်းယွင်အဖွဲ့သည် ကျန်းယွီနှင့် တော်ဝင်အစောင့်များကို အာရုံစိုက်ကာ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး မည်သူမဆို ဝိန်းယွီကို ထိရဲပါက သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် လိမ္မာပါးနပ်ပြီး စကားအပြောအဆို ချောမွေ့သော မိန်းမစိုးလီကသာ နှစ်သိမ့်သော အပြုံးဖြင့် ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့ရသည်။ "အို... မယ်မယ်၊ ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။ ဒါက အရှင်မင်းကြီးနဲ့ စကားများတာရယ်၊ အဆင့်နိမ့် ကျွန်တစ်ယောက်ကို ကွပ်မျက်တာရယ် သက်သက်ပါပဲ... ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ ကြီးကျယ်သွားအောင် ပြောနေရတာလဲ..."

ဝိန်းယွီသည် မိန်းမစိုးလီ၏ စကားများကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး သူမ၏ ဇာမဏီငှက်ကဲ့သို့သော မျက်လုံးများကို ပင့်ကာ ကျန်းယွီကို ကြည့်လိုက်သည်။ "စစ်သူကြီးကျန်းကို မေးပါရစေ... အခု ဒီမိဖုရားကို ရာထူးကနေ ဖယ်ရှားမယ့် အမိန့်ပြန်တမ်းကို တော်ဝင်အကျဉ်းထောင်ထဲမှာ စောင့်ရမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကျောက်ဟွာနန်းဆောင်ကို ပြန်ပြီး စောင့်ရမလား"

ကျန်းယွီသည် မူလက ချန်ဝမ်နှင့် မယ်တော်ကြီးတို့ အမိန့်မထုတ်ပြန်မချင်း ဝိန်းယွီကို တားဆီးထားခြင်းဖြင့် ချန်တော်ဝင်မိသားစု၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝိန်းယွီက သူမကိုယ်တိုင် ရာထူးမှ ဖယ်ရှားခံရမည့်အကြောင်းကို ပြောဆိုလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ နောက်ထပ် မည်သည့်လုပ်ရပ်မဆို သူမ၏ တောင်းဆိုချက်ကို သွယ်ဝိုက်သောအားဖြင့် အသိအမှတ်ပြုရာ ရောက်သွားလိမ့်မည်။

သူသည် ဝိန်းယွီ၏ နည်းဗျူဟာများကို အစောကြီးကတည်းက ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့သော်လည်း အကျပ်ရိုက်သွားရသည့် အရသာကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ကြုံတွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ သန့်စင်သော မျက်နှာအသွင်အပြင်ပေါ်တွင် အရှက်ရမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူသည် ဝိန်းယွီကို လေးနက်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "ဒီနိမ့်ကျတဲ့ စစ်သူကြီးက မလုပ်ရဲပါဘူး”

သူက ထိုကဲ့သို့ အလျှော့ပေးလိုက်သောအခါ သူ၏ လက်အောက်ရှိ တော်ဝင်အစောင့်များသည် သဘာဝကျကျပင် ဝိန်းယွီကို ချိန်ရွယ်ထားသော သူတို့၏ဓားများကို ဆက်မကိုင်ထားရဲတော့ချေ။ သူတို့သည် ဓားများကို ဓားအိမ်ထဲ ပြန်ထည့်လိုက်ကြပြီး လေးစားစွာဖြင့် လိုက်လံ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ချန်ဝမ်၏ မျက်နှာသည် ဒေါသကြောင့် ဆတ်ခနဲ တွန့်သွားတော့သည်။

ဝိန်းယွီသည် ကိုယ်လှည့်လိုက်ရာ သူမ၏ ကျယ်ပြန့်သော စကပ်ပေါ်ရှိ ရှုပ်ထွေးလှသော အနက်ရောင် ပန်းကွက်များသည် သူမ၏ ခြေရင်းတွင် အနည်းငယ် တွန့်ကြေသွားလေသည်။ ချန်ဝမ်ထံသို့ ကြည့်လိုက်သော သူမ၏ အကြည့်မှာ အေးစက်ပြီး ဂရုမစိုက်ဟန် ပေါက်နေသည်။ "ဒီမိဖုရားက ကျောက်ဟွာနန်းဆောင်ကို ပြန်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အကျယ်ချုပ် ချထားလိုက်မယ်။ ဒီမိဖုရားကို ရာထူးကချပြီး တစ်ဆွေမျိုးလုံးကို ကွပ်မျက်မယ့် အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အမိန့်ပြန်တမ်းကို စောင့်နေပါ့မယ်"

သူမသည် လှည့်ထွက်လာခဲ့လိုက်ပြီး ခန်းမဆောင်၏ ထွက်ပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားချိန်တွင် ခပ်မှိန်မှိန် အမည်းရောင် အလက်လက်လေးများဖြင့် တောက်ပနေသည့် သူမ၏ စကပ်သည် နောက်တွင် ရှည်လျားစွာ တွဲပြီးပါလာခဲ့၏။ ကျန်းဟွာဆောင်၏ ဝင်ပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ထားသော တော်ဝင်အစောင့်များသည် သူမကို မတားဆီးရဲကြဘဲ အလိုအလျောက် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။

ထုန်ချွဲနှင့် အခြားသူများသည် ကျောကို မတ်မတ်ဆန့်လိုက်ကြပြီး ဝိန်းယွီ၏ နောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်သွားကြသည်။ သူတို့သည် တုန်ယင်နေသော သမားတော်ဖန်းကို ထူမပေးလိုက်ကြပြီးနောက် တခြားဘယ်သူမှ မရှိသည့်အလား ခန်းမဆောင်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ထွက်ခွာသွားသော သူတို့၏ကျောပြင်များကို ကြည့်ရင်း ချန်ဝမ်သည် ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားကာ စားပွဲပေါ်မှ ကြွေထည်များကို ဆွဲယူပြီး ရမ်းကားစွာ ပေါက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ နီရဲနေပြီး အံကြိတ်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။ "ပုန်ကန်တာပဲ။ ဒါက ပုန်ကန်တာပဲ။ ငါကိုယ်တော့်ကို ရာထူးကနေ ဖယ်ရှားခံရမယ်ဆိုတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုနဲ့ အကျပ်ကိုင်နေတာ... ငါကိုယ်တော်က သူ့ကို ကြောက်နေမယ်လို့ သူ တကယ် ထင်နေတာလား" မိန်းမစိုးလီသည် ချန်ဝမ်ကို ပစ္စည်းများ ထပ်မံ မဖျက်ဆီးဖို့ တားဆီးရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ့ဒေါသကို ပိုမို ဆွပေးမိမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အော်ဟစ်ရင်း တားဆီးနေသလို ဟန်ရေးပြလိုက်ရသည်။ "အို... အရှင်မင်းကြီး၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိခိုက်မိအောင် သတိထားပါဦး"

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းယွီသည် တော်ဝင်အစောင့်များကို ဦးဆောင်ကာ ခန်းမဆောင် အလယ်၌ ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်ပြီး ချန်ဝမ်ထံမှ အပြစ်ပေးခံရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။ "အရှင်မင်းကြီးကို လုံလုံလောက်လောက် မကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့တာက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အပြစ်ပါ။ သင့်တော်တဲ့ ပြစ်ဒဏ် ချမှတ်ပေးဖို့ အရှင်မင်းကြီးကို ကျွန်တော်တို့ တောင်းပန်ပါတယ်"

ကျန်းယွီ၏ ခြေရင်းတွင် နောက်ဆုံး ကြွေထည်အပိုင်းအစကို ပေါက်ခွဲလိုက်ပြီးနောက် ချန်ဝမ်သည် သူ၏ ချောမောပြီး သန့်စင်သော မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "မင်းကို အပြစ်ပေးရမယ် ဟုတ်လား။ ငါကိုယ်တော်က ဘယ်လိုလုပ် ရဲမှာလဲ။ မယ်တော်ကြီးနဲ့ မင်းတို့ ကျန်းမိသားစုရဲ့ အကြံအစည်တွေကို ငါကိုယ်တော် မသိတာ မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ရင် မယ်တော်ကြီးက သတို့သမီးကို သွားကြိုဖို့ မင်းကို ဘာလို့ လွှတ်လိုက်မှာလဲ။ မင်းနဲ့ အဲ့ဒီ လျန်အမျိုးသမီးက—"

"အရှင်မင်းကြီး၊ စကားကို ဆင်ခြင်ပြောပါ” ကျန်းယွီက သူ့ကို ရုတ်တရက် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ သူ့အသံမှာ အေးစက် လေးလံနေကာ သူ၏ အကြည့်များသည် ထက်ရှ အေးစက်သွားပြီး အရှက်ရမှုနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာ ကျဆင်းရမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရောယှက်လို့နေသည်။

ချန်ဝမ်သည် သူ၏ ရုတ်တရက် ဒေါသတကြီး ပြောဆိုမှုကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကာ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

ကျန်းယွီသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ထားသော အနေအထားကို ထိန်းသိမ်းထားရင်း ခေါင်းကို ပိုငုံ့ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "အရှင်မင်းကြီးကို မကာကွယ်နိုင်ခဲ့တာက ကျွန်တော့်ရဲ့ တာဝန်ပျက်ကွက်မှုပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပြစ်ဒဏ်ကို ကိုယ်တိုင်ပဲ ခံယူပါ့မယ်”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည်လည်း ခန်းမဆောင်ထဲမှ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ထွက်သွားတော့သည်။

အကျယ်ကြီး ဖွင့်ထားသော ခန်းမဆောင် တံခါးများနှင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သော တော်ဝင်အစောင့်များကို စိုက်ကြည့်ရင်း ချန်ဝမ်သည် ထိန်းချုပ်မရနိုင်တော့သော ဒေါသများက ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။ စားပွဲပေါ်တွင် ပေါက်ခွဲစရာ ဘာမှမကျန်တော့သဖြင့် သူသည် နဂါးရုပ် ထွင်းထုထားသော စားပွဲကို ကန်လှဲပစ်လိုက်၏။ အနီးနားရှိ မိန်းမစိုးများနှင့် သူ၏ ကိုယ်လုပ်တော်တို့သည် ကြောက်လန့်တကြား အပြေးအလွှား ရှောင်ပြေးသွားကြသည်။

ထို့နောက် သူသည် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းစင်ပေါ်ရှိ စာအုပ်များနှင့် ကြွေထည်များကို ဖျက်ဆီးရန် လှည့်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့ကို ဖျက်ဆီးရင်း အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အော်ဟစ်နေသည်။ "ပုန်ကန်တာပဲ။ ပုန်ကန်တာပဲ။ နောက်ဆုံးလူတစ်ယောက်အထိ ငါကိုယ်တော့်ကို ဆန့်ကျင်နေကြတယ်။ ဒါက ငါကိုယ်တော်ရဲ့ နိုင်ငံ ဟုတ်သေးရဲ့လား။ ကျန်းမိသားစုရဲ့ ပိုင်နက်ဖြစ်သွားတာ ကြာပြီ မဟုတ်လား" ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် ရူးသွပ်စွာဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် ရယ်မောလိုက်ပြန်သည်။

တော်ဝင်အစောင့်များနှင့် မိန်းမစိုးများသည် ကြမ်းပြင်တစ်လျှောက်တွင် ဒူးထောက်နေကြပြီး အားလုံးက နားပင်း၊ မျက်ကန်းဟန် ဆောင်နေကြသည်— သူတို့သည် ဤစကားများကို မကြားခဲ့သလို၊ ဧကရာဇ်၏ အိန္ဒြေပျက်ယွင်းမှုကိုလည်း မကြည့်ရဲကြချေ။

ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ ခွဲလို့ရသမျှ ပစ္စည်းတိုင်းကို ချန်ဝမ်က ခွဲပစ်ပြီးနောက် သူသည် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ဝတ်ရုံများနှင့် ပြေကျနေသော ဆံပင်များဖြင့် အပျက်အစီးများကြားတွင် ထိုင်ချလိုက်၏။ အဆုံးတွင် လှေကားထစ်အောက်၌ ငိုမဲ့မဲ့နှင့် ကွေးကွေးလေး ထိုင်နေသော မိန်းမလှလေးကို သတိထားမိသွားသည်။ အချို့သော ရူးသွပ်မှုနှင့် စွဲလမ်းမှုတို့က သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရုတ်တရက် ပြန်လည် တောက်လောင်လာပြီး သူက ရက်စက်စွာ ပြုံးကာ သူမထံသို့ လက်ကမ်းပေးလိုက်သည်။ "အချစ်ဆုံး ကိုယ်လုပ်တော်... ဒီကို လာခဲ့"

မိန်းမလှလေး၏ ညှပ်ရိုးများနှင့် ပခုံးများသည် သူမ၏ အဝတ်အစားများ အပြင်ဘက်သို့ အများစု ပေါ်လွင်နေသည်။ ချန်ဝမ်၏ ကမ်းပေးထားသော လက်နှင့် ထိုအပြုံးကို မြင်သောအခါ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိန်းမရအောင် တုန်ယင်သွားသော်လည်း ယခင်ကဲ့သို့ပင် မျက်နှာချိုသွေးကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးကို အတင်းအကျပ် ဖန်တီးလိုက်ရပြီး ချန်ဝမ်ထံသို့ ခြေလက်လေးဖက်ဖြင့် ဖြည်းညင်းစွာ တွားသွားသွားလေသည်။

မိန်းမစိုးလီသည် ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် အဓိပ္ပာယ်မဲ့မှုတို့ကို စောင့်ကြည့်နေပြီး သူ၏ မွေးစားသားများကို ချန်ဝမ်အား ဝန်းရံရန်၊ ချော့မော့ရန်နှင့် သူ၏ ဆန္ဒများကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် မျက်လုံးများဖြင့် အချက်ပြလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် ခန်းမဆောင်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်လာခဲ့ပြီး မယ်တော်ကြီး နေထိုင်ရာ လင်ရှီးနန်းဆောင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားလေတော့သည်။

ဝိန်းယွီသည် ကျောက်ဟွာနန်းဆောင်သို့ ပြန်ရောက်လာပြီး သမားတော်ဖန်း၏ ပြုတ်နေသော မေးရိုးကို ပြန်တပ်ပေးရန် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူမက သူ့ကို မေးလိုက်သည်။ "ချန်ဝမ်က ရှင့်ကို ဘာလို့ ဒီလောက် ရုတ်တရက်ကြီး ဆင့်ခေါ်ရတာလဲ"

သေဘေးမှ နောက်တစ်ကြိမ် သီသီလေး လွတ်မြောက်လာခဲ့သော သမားတော်ဖန်းသည် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် အဖြစ်အပျက်ကြောင့် ခြေလက်များ အေးစက်နေဆဲပင်။ သူက ဇဝေဇဝါနှင့် ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဒီနိမ့်ကျတဲ့ အရာရှိက မသိပါဘူး။ ကျွန်တော်က ပုံမှန်အတိုင်း တော်ဝင်ဆေးရုံတော်မှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေတုန်း ရုတ်တရက် ကျန်းဟွာဆောင်ကနေ လူတစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို ဆင့်ခေါ်လာတယ်။ အရှင်မင်းကြီး နေမကောင်းဘူးလို့ ပြောပြီး သူ့ကို သွားကြည့်ဖို့ အမိန့်ပေးလာတာပါ..."

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ သမားတော်ဖန်းသည် မနေနိုင်ဘဲ နောက်တစ်ကြိမ် ငိုကြွေးလိုက်ပြန်သည်။ "မယ်မယ်သာ အချိန်မီ မရောက်လာခဲ့ရင် ဒီနိမ့်ကျတဲ့ အသက်က ငရဲမင်းကြီးရဲ့ လက်ထဲကို ရောက်နေလောက်ပြီ..."

သမားတော်ဖန်းထံမှ အသုံးဝင်သော သတင်းအချက်အလက် မရနိုင်ကြောင်းကို မြင်သောအခါ ဝိန်းယွီသည် ဤသည်မှာ အတွင်းရေးဌာနမှ မိန်းမစိုးများအပေါ် အာဏာပြရန်အတွက် ချန်ဝမ်နှင့် မယ်တော်ကြီးကျန်းတို့က သမားတော်ဖန်းကို သတ်ဖြတ်လိုခြင်းမျှသာ ဖြစ်နိုင်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝိန်းယွီဆိုသည့် သူမနှင့် ပူးပေါင်းသူများအတွက် မည်သည့် ကံကြမ္မာက စောင့်ကြိုနေမည်ကို တော်ဝင်နန်းတော်အတွင်းရှိ လူတိုင်းအား ပြသခြင်းဖြစ်သည်ဟု မှန်းဆလိုက်သည်။

သို့သော် ကျန်းဟွာဆောင်တွင် ချန်ဝမ်နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့စဉ်အတွင်း သမားတော်ဖန်းသည် မယ်တော်ကြီးကျန်းက သူမကို "ချီးမြှင့်" ထားသူဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုခြင်းဖြင့် သူမသည် တမင်သက်သက် တုန့်ပြန်ခဲ့သည်။ ချန်ဝမ်၏ တုံ့ပြန်မှုအရ သူသည် မယ်တော်ကြီးကျန်းနှင့် အတော်လေး သဘောထားကွဲလွဲနေပုံရပြီး သမားတော်ဖန်းကို ဆန့်ကျင်သည့် လုပ်ရပ်ကို သူမနှင့်ပင် ညှိနှိုင်းခဲ့ခြင်း မရှိလောက်ချေ။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယများ ကြီးထွားလာပြီး ဝိန်းယွီက သမားတော်ဖန်းကို ပြောလိုက်လေသည်။ "ရှင် ဒီနေ့ တော်တော်လေး လန့်သွားခဲ့ပြီ။ အခု ပြန်သွား ရပါပြီ”

ထိုအခါ ကြောက်လန့်နေသော သမားတော်ဖန်းသည် ခန်းမဆောင်ထဲမှ ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။

ထုန်ချွဲသည် ဝိန်းယွီကို လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ဆက်သလိုက်ပြီး စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်၏။ "သမားတော်ဖန်းကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပေမယ့် ဆောင်းလယ်ပွဲတော်က နီးကပ်လာပြီ။ မယ်မယ်က ကျောက်ဟွာနန်းဆောင်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အကျယ်ချုပ် ချထားလိုက်တော့ နန်းတွင်းပွဲတော်ကို ဘယ်လို စီမံခန့်ခွဲမလဲ"

ဝိန်းယွီ ပြန်မဖြေနိုင်ခင်မှာပင် ချင်းယွင်အဖွဲ့၏ သတင်းပို့သံက ခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်မှ ပဲ့တင်ထပ်လာ၏။ "မယ်မယ်၊ မိန်းကလေးကျောင်းပိုင် ပြန်ရောက်လာပါပြီ"

ဝိန်းယွီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်သည်။

ခါးရှိ ဓားရှည်ပေါ်တွင် လက်ကို တင်ထားသော ကျောင်းပိုင်သည် ခန်းမဆောင်အတွင်းသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်လာသည်။ ပြန်လာစဉ်အတွင်း ကျန်းဟွာဆောင်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်များကို ကြားထားပုံရသဖြင့် သူမ၏ အကြည့်များသည် စူးရှနေပြီး ခက်ထန်လို့နေ၏။ ဝိန်းယွီ ဘေးကင်းကြောင်းကို အတည်ပြုပြီးမှသာ သူမသည် စိတ်အေးသွားပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော်မျိုးမ ရှက်ရွံ့မိပါတယ်။ အတွင်းရေးဌာနက အဲ့ဒီ မိန်းမစိုးတွေက ကျွန်မကို သူတို့ရဲ့ လှည့်ကွက်တွေနဲ့ အချိန်ဆွဲထားခဲ့ပါတယ်။ လျှို့ဝှက်စာရင်းစာအုပ်တွေကို နေရာပြောင်းသွားပါပြီ"

...

အပိုင်း (၁၁၉.၂)

ပါးလွှာသော ဝါးကန်းလန့်ကာများသည် ပြတင်းပေါက်များပေါ်တွင် တွဲလောင်းကျနေပြီး နေရောင်ခြည်က စိမ့်ဝင်နေကာ စန္ဒကူးသစ်သားစားပွဲပေါ်တွင် အစင်းကြောင်းပုံရိပ်များကို ကျရောက်နေ၏။ ဝိန်းယွီသည် သူမ၏ ခမ်းနားထည်ဝါသော ရှုခင်းပန်းချီမှင်ရောင် စိမ်းဖျော့ဖျော့ ဝတ်ရုံကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားဆဲပင်။ သူမသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်လုံးကို ပင့်မလိုက်သောအခါ သူမ၏ကျယ်ဝန်းသော အင်္ကျီလက်များသည် အနောက်သို့ လျှောကျသွားပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါး ထိတွေ့ထားသည့်နှယ် မှိန်ဖျော့သော နေရောင်အောက်တွင် အံ့မခန်း ဖြူဖွေးတောက်ပနေသော အချိုးအစားကျလှသည့် လက်ဖျံတစ်ပိုင်းကို ပေါ်လွင်သွားစေသည်။ သူမကိုယ်တိုင်ကတော့ ဤအရာကို လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့ချေ။ သူမ၏ သွယ်လျသော လက်ချောင်းထိပ်လေးများသည် လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်လုံး၏ အဖုံးကို ဖွဖွလေး ခေါက်နေရင်း ရှင်းလင်းပြတ်သားသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါက ရှင့်အပြစ် မဟုတ်ပါဘူး။ သမားတော်ဖန်းကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်ခြင်းအားဖြင့် မယ်တော်ကြီးက ငါ့ကို အစကတည်းက သတိထားနေခဲ့တယ်ဆိုတာ ပြသလိုက်တာပဲ။ တကယ်လို့ ငါက အတွင်းရေးဌာနဆီကနေ လျှို့ဝှက်စာရင်းတွေကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ ရသွားမယ်ဆိုရင် သူ နန်းတွင်းမှာ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ စီမံခန့်ခွဲလာခဲ့တာတွေက ရယ်စရာကြီး ဖြစ်သွားမှာ မဟုတ်လား"

ကျောင်းပိုင်က ပြောလိုက်သည်။ "မယ်မယ်က သမားတော်ဖန်းကို ကာကွယ်ပေးလိုက်တော့ အတွင်းရေးဌာနက မိန်းမစိုးတွေက ခြိမ်းခြောက်ခံရတယ်လို့ ခံစားရမှာ သေချာတယ်။ မယ်တော်ကြီးကို လုံးဝ စော်ကားမိသွားမှာ ကြောက်လို့ သူတို့က လျှို့ဝှက်စာရင်းစာအုပ်တွေကို မယ်မယ့်ဆီ တိုက်ရိုက် မပေးရဲကြဘူး။ ဒါပေမယ့် မယ်မယ်က ဌာနရဲ့ အကျင့်ပျက်ခြစားနေတဲ့ စာရင်းတွေကို ဖော်ထုတ်ပြီး သူတို့ကို ဓားစာခံ လုပ်ပစ်မှာကိုလည်း သူတို့ ကြောက်နေကြတယ်။ သူတို့က မယ်မယ့်ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရဖို့ သေချာပေါက် ဆက်ပြီး ကြိုးစားနေကြလိမ့်မယ်"

လက်ဖက်ရည်သောက်ပြီးနောက် ဝိန်းယွီသည် ပန်းကန်လုံးကို ချထားကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "အတွင်းရေးဌာနက လမ်းဆုံးသွားပြီ"

ကျောင်းပိုင်သည် ဤကိစ္စကို တွေးတောစဉ်းစားနေသော်လည်း ထုန်ချွဲကတော့ လုံးဝ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေပြီး မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်လေသည်။ "မင်းသမီး၊ ဘာဖြစ်လို့ အဲဒီလို ပြောရတာလဲ"

ဝိန်းယွီက ရှင်းပြလိုက်၏။

"မယ်တော်ကြီးကျန်းရဲ့ စိတ်နေသဘောထားအရဆိုရင် အတွင်းရေးဌာနက အရာရှိတွေက သခင် ၂ယောက်ကို အစေခံတာကို သူ ဘယ်တော့မှ သည်းခံမှာ မဟုတ်ဘူး"

ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် ထုန်ချွဲသည်လည်း စိုးရိမ်လာခဲ့သည်။ "ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ သူတို့နေရာကို အစားထိုးဝင်လာမယ့်သူ ဘယ်သူမဆို မယ်တော်ကြီးရဲ့ လူတွေပဲ သေချာပေါက် ဖြစ်လိမ့်မယ်။ သူတို့က ကိစ္စတွေကို နှောင့်ယှက်နေရင် ဆောင်းဦးလယ်ပွဲတော်ကို မင်းသမီးက ဘယ်လို စီမံခန့်ခွဲမှာလဲ..."

စကားမဆုံးခင်မှာပင် ထုန်ချွဲသည် သူမ၏နဖူးကို ရိုက်ကာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။ "ကျွန်မရဲ့ မိုက်မဲနေတဲ့ပုံကို ကြည့်ပါဦး! ကျန်းဟွာခန်းမဆောင်မှာ မယ်မယ်ကိုယ်တိုင် အကျယ်ချုပ်ခံမယ်လို့ ကြေညာခဲ့တာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ဘူး - မယ်တော်ကြီးက အတွင်းရေးဌာန ဝန်ထမ်းတွေကို အစားထိုးမယ်ဆိုတာကို မယ်မယ်က ကြိုသိနေလို့ ဒီအာလူးပူကြီးကို ကြိုပြီး လွှင့်ပစ်လိုက်တာပဲ!"

ဝိန်းယွီက ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီ အတွင်းရေးဌာနက အရာရှိတွေကို စောင့်ကြည့်ဖို့ လူလွှတ်ထားလိုက်။ တကယ်လို့ မယ်တော်ကြီးက နောင်လာမယ့် ပြဿနာတွေကို အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းချင်တယ်ဆိုရင် သူတို့အပေါ် သက်ညှာမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဝိန်းယွီ၏ စကားများထဲမှ လျှို့ဝှက်အဓိပ္ပါယ်ကို ရိပ်မိသွားသဖြင့် ကျောင်းပိုင်က ပြောလိုက်သည်။ "မပြန်လာခင်ကတည်းက အတွင်းရေးဌာနကို လျှို့ဝှက်စောင့်ကြည့်ဖို့ ကျွန်မ လူတွေကို အမိန့်ပေးခဲ့ပြီးပါပြီ။ ထူးခြားတာ တစ်ခုခု ဖြစ်လာရင် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သက်သေ တစ်ယောက်ကိုတော့ အရှင်ရအောင် အနည်းဆုံး ကာကွယ်ထားပါ့မယ်"

မယ်တော်ကြီးကျန်းအတွက်တော့ သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို အကျိုးမပြုတော့ဘဲ သူမနှင့် ကျန်းမိသားစုအကြောင်း လျှို့ဝှက်ချက်များလွန်းစွာ သိထားသူများသည် သေဆုံးခြင်းဖြင့်သာ ထာဝရ နှုတ်ဆိတ်နေနိုင်ပေလိမ့်မည်။

မယ်တော်ကြီးနှင့် ကျန်းမိသားစု၏ အာဏာကို အမြဲကြောက်ရွံ့တတ်သော ထိုအတွင်းရေးဌာနမှ မိန်းမစိုးများသည် အမှန်တကယ် သေရေးရှင်ရေး အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် မယ်တော်ကြီးကို သေချာပေါက် ဆွဲသွင်းကြလိမ့်မည်။ ဝိန်းယွီသည် ဤအတွင်းရေးဌာန အရာရှိများကိုသာ အသုံးပြုပြီး မယ်တော်ကြီးကို အပြီးတိုင် ဖြုတ်ချနိုင်ရန် မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။ သူမသည် လျှို့ဝှက်စာရင်းများကို မရရှိနိုင်ခဲ့သော်လည်း မယ်တော်ကြီးနှင့် ကျန်းမိသားစုအတွက် ပြဿနာများ ပိုဖြစ်စေခြင်းက ထိခိုက်နစ်နာစရာတော့ မရှိပေ။

ကျောင်းပိုင်က စေ့စပ်သေချာစွာ စီစဉ်ထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဝိန်းယွီသည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် မေးလိုက်လေသည်။ "ဒီနေ့ ကျန်းဟွာခန်းမဆောင်က အဲဒီ အလှလေးက ဘယ်ကိုယ်လုပ်တော်လဲ"

ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ထုန်ချွဲက ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "အဲဒါက ရှင်းယွီနန်းဆောင်က ကိုယ်လုပ်တော်လီပါ"

ယနေ့မတိုင်မီအထိ ရှင်းယွီနန်းဆောင်မှ နာမည်ကျော် မိန်းမလှလေး ကိုယ်လုပ်တော်လီသည် မြှူဆွယ်တတ်သော မိန်းမယုတ်တစ်ဦးဟု သူမက အမြဲထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ကောလာဟလထွက်နေသော ဤအချစ်တော် ကိုယ်လုပ်တော်ကို ချန်ဝမ်က မည်သို့ ဆက်ဆံခဲ့သည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံရပြီးနောက် ထုန်ချွဲသည် သူမ ခံစားရသည်ကို မဖော်ပြနိုင်တော့ဘဲ အရှင်မင်းကြီး၏ အချစ်တော်ဆိုသည်မှာ ထိုကဲ့သို့ မဖြစ်သင့်ဘူးဟုသာ တွေးနေမိသည်။

ဝိန်းယွီက ပြောလိုက်၏။ "ရှင်းယွီနန်းဆောင်မှာလည်း စောင့်ကြည့်မယ့်လူတချို့ ထားလိုက်"

ယခင်က ချန်ဝမ်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ခြေရာခံရန် ရွံရှာခဲ့သော်လည်း ယနေ့ အဖြစ်အပျက်များအပြီးတွင် ချန်ဝမ်နှင့် မယ်တော်ကြီး နှစ်ဦးစလုံးသည် တစ်စုံတစ်ရာ ထူးဆန်းနေသည်ဟု သူမ ပိုလို့ပင် ခံစားလာရသည်။

သို့သော်လည်း တော်ဝင်သက်တော်စောင့် တပ်မှူးနှတဖြစ်လဲ မယ်တော်ကြီး၏ တူဖြစ်သူ ကျန်းယွီသည် ချန်ဝမ် နေထိုင်ရာ ကျန်းဟွာနန်းဆောင်ကို ကိုယ်တိုင် စောင့်ကြပ်နေ၏။ ယနေ့ သူမသည် ချင်းယွင်ကိုယ်ရံတော်များကို အာရုံလွှဲခိုင်းပြီး ကျန်းယွီကို မျှားထုတ်ပြီးမှသာ ခန်းမဆောင်ထဲသို့ အတင်းဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤလူသည် ပါးနပ်ပြီး ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲလှသည်။ အကယ်၍ သူမသည် ကျန်းဟွာခန်းမဆောင်တွင် သူလျှိုများ ထည့်သွင်းထားပါက သူနှင့် မယ်တော်ကြီးကျန်းကို သေချာပေါက် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ အလွန်အကျွံ စိတ်အားထက်သန်မှုကြောင့် ကိစ္စများကိုပင် ဖျက်ဆီးမိနိုင်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ရှင်းယွီနန်းဆောင်သည် ကိုယ်လုပ်တော်လီ၏ နေအိမ်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ လုံခြုံရေးသည် ကျန်းဟွာခန်းမဆောင်လောက် မတင်းကြပ်ချေ။ ချန်ဝမ်သည် ထိုနေရာသို့ မကြာခဏ လာရောက်တတ်သောကြောင့် ရှင်းယွီနန်းဆောင်ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ခြင်းက သူ့လျှို့ဝှက်ချက်များကို ပိုပြီး ဖော်ထုတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

____

လင်းရှီးနန်းဆောင်။

မိန်းမစိုးလီ၏ ပြန်အစီရင်ခံခြင်းကို နားထောင်ပြီးနောက် မယ်တော်ကြီးကျန်း၏ လက်မသည် သူမ၏ ဗောဓိပုတီးစေ့များကို အလွန်အားပြင်းစွာ ဖိချမိသွားသဖြင့် ကြိုးပြတ်သွားကာ ပုတီးစေ့များသည် ကြမ်းပြင်တစ်လျှောက် ပြန့်ကျဲသွားတော့သည်။

မိန်းမစိုးလီသည် အကြောက်လွန်ကာ တုန်ယင်နေပြီး ဝပ်တွားလျက် တောင်းပန်လေသည်။ "မယ်တော်ကြီး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒေါသကို ထိန်းတော်မူပါ!"

မယ်တော်ကြီးကျန်းသည် အကြည့်ကို ပင့်လိုက်၏။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဗုဒ္ဓဘာသာကို ကိုင်းရှိုင်းခဲ့သော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ ဖိနှိပ်ထားသော ဒေါသသည် ထင်ရှားနေဆဲ။ "ဒါက မင်းပြောတဲ့ အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ဟာလား"

မိန်းမစိုးလီက ငိုယိုလေတော့သည်။ "ဖန်းချီရှန်းရဲ့ အသက်ကြီးနေပြီဖြစ်တဲ့ အမေ၊ ဇနီးနဲ့ ကလေးတွေ အားလုံးက မိဖုရားခေါင်ကြီးရဲ့ မင်္ဂလာလက်ဖွဲ့အောက်က လက်မှုပညာရှင်တွေရဲ့ စခန်းထဲကို ခေါ်ဆောင်သွားခံရတယ်။ ဒီအစေခံအိုကြီးမှာ သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ နည်းလမ်း မရှိတော့ဘူး! အဆိပ်ခတ်ဖို့ ကိစ္စကျတော့လည်း သူကိုယ်တိုင်က သမားတော်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတော့ သူ စားသောက်တဲ့ အရာတွေအပေါ် အရမ်းကို သတိထားတယ်။ ကျွန်တော်မျိုး လုပ်ကြံသူတွေ လွှတ်လိုက်တော့ သူက ကျွမ်းကျင်တဲ့ အစောင့်တွေရဲ့ ကာကွယ်မှုအောက်ကို ရောက်နေပြီ… ရနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတိုင်းကို ကျွန်တော်မျိုး ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။ ဒီနေ့ မိဖုရားခေါင်ကြီးက အတွင်းရေးဌာနက အဲဒီ သစ္စာဖောက် အရာရှိတွေကို ခေါ်ယူပြီး မယ်တော်ကြီးက ကျွန်တော်မျိုးကို အရေးတကြီး ခေါ်ယူတဲ့အချိန်မှာ အဲဒီ ကျေးဇူးကန်းတဲ့ ဖန်းချီရှန်းကို အရှင်မင်းကြီးကိုယ်တိုင် သတ်ပစ်အောင် လုပ်ဖို့ဆိုတဲ့ ကြံမိကြံရာ လောင်းကြေးထပ်တာကလွဲပြီး ကျွန်တော်မျိုးမှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပါဘူး…"

မယ်တော်ကြီးကျန်း၏ အသံသည် စူးရှစွာ မြင့်တက်သွားသည်။ "မင်း ဘယ်လိုတောင် ရဲတင်းရတာလဲ!"

မိန်းမစိုးလီသည် ကြမ်းပြင်နှင့် ပိုကပ်သွားအောင် ဝပ်တွားလိုက်ပြီး သက်ညှာရန် အကြိမ်ကြိမ် တောင်းပန်နေလေသည်။

မယ်တော်ကြီးကျန်းက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်၏။ "ဖန်းချီရှန်း တစ်ယောက်ကို ရှင်းလင်းဖို့အတွက် အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ကိစ္စတွေကို မင်းက ဖော်ထုတ်ရဲတယ်ပေါ့"

မိန်းမစိုးလီက အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်၏။ "ကျွန်တော်မျိုး ဘယ်လိုလုပ် အတင့်ရဲဝံ့မှာလဲ။ အရှင်မင်းကြီးကို ခစားနေတဲ့ သမားတော်ဟန်နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖန်တီးခဲ့ရုံပါ။ အရှင်မင်းကြီးအတွက် တော်ဝင်သမားတော်ဌာနကနေ သမားတော်ဟန် ရယူခဲ့တဲ့ ဆေးညွှန်းကို ဖန်းချီရှန်း မြင်သွားတယ်လို့ အရှင်မင်းကြီး ယုံကြည်သွားအောင် ကျွန်တော်မျိုးတို့ လုပ်ခဲ့တာပါ။ အဲဒါကြောင့်မို့လို့ အရှင်မင်းကြီးက ဒေါသထွက်ပြီး ဖန်းချီရှန်းကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာပါ!"

သည်စကားကို ကြားသောအခါ မယ်တော်ကြီးကျန်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းသွား၏။ သူမ၏ အချွေအရံအထိန်းတော်၏ အကူအညီဖြင့် သူမသည် နေရာတွင် ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး ဒူးထောက်နေသော မိန်းမစိုးကို အေးစက်စက် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကာ "လီတယ်မောက်၊ မင်းက နှစ်တွေကြာလာတာနဲ့အမျှ ဆုတ်ယုတ်လာတယ်။ ဒီလို အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးကိုတောင် မင်း သေသေချာချာ မကိုင်တွယ်နိုင်တော့ဘူး"

မိန်းမစိုးလီသည် ဦးချလိုက်၏။ သူ့မျက်လုံးများက သိမသာ လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း သူ၏ စကားများကမူ ဖော်ရွေယဉ်ကျေးနေဆဲပင်။

"ဒီအစေခံက တကယ်ကို မိုက်မဲတယ်ဆိုတာ မယ်တော်ကြီး ကောင်းကောင်း သိပါတယ်။ မယ်တော်ကြီးရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုသာ မရှိရင် နန်းတွင်းမှာ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ လက်ရှိ အဆင့်အတန်းကို ဘယ်လိုလုပ် ရနိုင်မှာလဲ…"

သူ၏ မြှောက်ပင့်စကားများက မယ်တော်ကြီးကို အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရစေခဲ့သည်။ အချွေအရံ ကမ်းပေးသော လက်ဖက်ရည်ကို ယူကာ သူမသည် ဘေးစားပွဲပေါ်သို့ အားဖြင့် ချလိုက်ပြီး သူမ၏ စိတ်ပျက်မှုများက ထင်ရှားနေဆဲ။

"အဲဒီ လျန်အမျိုးသမီးက ကောက်ကျစ်တယ်! ဖန်းချီရှန်းကို အသုံးချပြီး အတွင်းရေးဌာနက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လက်မောင်းကို ဖြတ်ပစ်ဖို့ သူက ငါ့ကို အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခဲ့တာပဲ!"

မိန်းမစိုးလီသည် ဝပ်တွားလျက်ပင် ရှိနေပြီး မတုံ့ပြန်ရဲချေ။ အထိန်းတော်က နှစ်သိမ့်စကား အနည်းငယ် ပြောကြားပြီးနောက် မယ်တော်ကြီးကျန်းက အေးစက်စွာ ကြေညာလိုက်လေသည်။ "သူ့ရဲ့ ယာယီအောင်ပွဲမှာ သူ ပျော်ပါစေဦး။ နောက် ၂ရက်နေရင် ဆောင်းဦးလယ် ပွဲတော်ကို သူ ဘယ်လို ကိုင်တွယ်မလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်!"

ထိုအချိန်တွင် နန်းတွင်းအစေခံမလေး တစ်ဦး ရောက်လာပြီး အစီရင်ခံလေသည်။ "မယ်တော်ကြီး၊ ကျောက်ဟွာနန်းဆောင်က လူတစ်ယောက် ရောက်လာပါတယ်"

မယ်တော်ကြီးကျန်းသည် သူမ၏ မျက်ခွံများကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်၏။ "ဘာကိစ္စလဲ"

အစေခံမလေးသည် စာချွန်လွှာတစ်ခုနှင့် အလှဆင်ထားသော သေတ္တာတစ်လုံးကို ဆက်သလိုက်ပြီး စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြန်ဖြေလေသည်။ "မိဖုရားခေါင်ကြီးက သူ့ကိုယ်သူ ရာထူးကနေ ဖယ်ရှားပေးဖို့ တောင်းဆိုထားတဲ့ စာချွန်လွှာကို ဇာမဏီတံဆိပ်တုံးနဲ့အတူ ပေးပို့လိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ သူက… ရာထူးကနေ ဖယ်ရှားဖို့ တောင်းဆိုတဲ့ စာချွန်လွှာရဲ့ မိတ္တူတစ်ခုကို ယခင်နန်းတွင်းက တော်ဝင်စစ်ဆေးရေးမှူးကျောင်းဆီကို ပေးပို့လိုက်တယ်လို့လည်း ပြောပါတယ်။ သူ့ကို ရာထူးကနေ ဖယ်ရှားဖို့ ဆုံးဖြတ်ချက် မချမချင်း မိဖုရားခေါင်ကြီးက ကျောက်ဟွာနန်းဆောင်မှာ အကျယ်ချုပ်နေထိုင်မှာဖြစ်ပြီး ဆောင်းဦးလယ် ပွဲတော်ကို ဆက်ပြီး စီမံခန့်ခွဲတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူးတဲ့။ ဒါကြောင့် သူက ဇာမဏီတံဆိပ်တုံးကို မယ်တော်ကြီးဆီ ပြန်ပေးလိုက်တာပါ"

မယ်တော်ကြီးကျန်း၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသလှိုင်းတစ်ခု ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။ တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ရရှိသွားချိန်တွင် သူမသည် အံ့အားသင့်မှုနှင့် ဒေါသတို့ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိတော့သည်။ "အဓိပ္ပါယ်မရှိတာ!"

အကယ်၍ ဝိန်းယွီသည် သူမကိုယ်သူမ အကျယ်ချုပ်ချထားပြီး ပွဲတော်များကို စီမံခန့်ခွဲရန် ငြင်းဆန်ရန် အလွတ်သဘော ခြိမ်းခြောက်ရုံမျှသာဆိုလျှင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းလို့ ရနိုင်သေးသည်။ မယ်တော်ကြီးကျန်းသည် အသေးအဖွဲ ဆုလာဘ်အချို့နှင့် လက်အောက်ငယ်သားများမှတစ်ဆင့် ပေးပို့သော နှစ်သိမ့်စကား အနည်းငယ်ဖြင့် သူမကို နှစ်သိမ့်ပေးကာ ထိုအဖြစ်အပျက်ကို အတင်းအကျပ် ချောမွေ့သွားအောင် လုပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဝိန်းယွီသည် မိဖုရားခေါင်အဖြစ်မှ ဖယ်ရှားခံရန် တောင်းဆိုခဲ့ပြီး တော်ဝင်နန်းတော်သို့ ပေးပို့သည့် တရားဝင်စာတစ်စောင်ကို ရေးဆွဲခဲ့သည်— ကိစ္စက အတွင်းနန်းဆောင်ထဲတွင်သာ တိတ်တဆိတ် ဖြေရှင်းနိုင်သော ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်တော့ချေ။

မနက်ဖြန်မနက် ညီလာခံတွင် အရာရှိများသည် သူတို့၏ လျန်အမျိုးသမီးအတွက် "တရားမျှတမှု"ကို တောင်းဆိုလျက် ဖြေရှင်းချက်တစ်ခုကို သေချာပေါက် တောင်းဆိုကြပေလိမ့်မည်။

ကျန်းမိသားစု၏ နန်းတွင်းလွှမ်းမိုးမှုသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသော်လည်း သူတို့သည် အကြွင်းမဲ့ ကြီးစိုးနိုင်သည့် အနေအထားသို့ မရောက်ရှိသေးချေ။

ရှေးရိုးစွဲ တော်ဝင်ဝါဒီများသည် အမေဘက်မှ ဆွေမျိုးများ၏ ကြီးထွားလာသော အာဏာကို အစောကြီးကတည်းက မကျေမနပ်ဖြစ်ခဲ့ကြပြီး သည်နှစ်များတစ်လျှောက် ကျန်းမိသားစုကို မကြာခဏ အပြစ်ရှာလေ့ရှိကြသည်။ အကယ်၍ ချန်ဝမ်သာ ဆင်ခြင်တုံတရားကင်းမဲ့ပြီး လူအထင်မကြီးသည့် လုပ်ရပ်များဖြင့် ထီးနန်းကို မဆက်ခံခဲ့လျှင် ကျန်းမိသားစု၏ အာဏာချုပ်ကိုင်မှုသည် သည်လောက် ချောမွေ့နေမည် မဟုတ်ပေ။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် မယ်တော်ကြီးကျန်း ကိုယ်တိုင်ပင် သူမ၏ သားတော်၏ အပြုအမူနှင့် ပတ်သက်၍ သက်သာရာရသလား၊ သို့တည်းမဟုတ် နာကျင်ရသလား ဆိုသည်ကို မခွဲခြားနိုင်တော့ချေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လျန်နိုင်ငံ၏ အကျိုးစီးပွား အားလုံးကို ကိုယ်စားပြုသော မိဖုရားခေါင်သစ် ဝိန်းယွီသည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မင်္ဂလာဆောင်အပြီး တစ်လအကြာတွင် ရာထူးမှ ဖယ်ရှားရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ လျန်နိုင်ငံရှိ စစ်ရေးအခြေအနေများ ပိုမိုတင်းမာလာသည်နှင့်အမျှ နန်းတွင်းအရာရှိများသည် လျန်နိုင်ငံ၏ အကျိုးစီးပွားများကို ကာကွယ်ရန် ဝိန်းယွီဘက်မှ သေချာပေါက် ရပ်တည်ကြပေလိမ့်မည်။

ဝိန်းယွီအတွက် သူမ ချထားခဲ့သော ရှုပ်ထွေးလှသည့် ထောင်ချောက်များ အားလုံးသည် ယခုအခါတွင် ရယ်စရာတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

ထို့အပြင် ဝိန်းယွီ၏ မင်္ဂလာပွဲဖျက်သိမ်းစာကို တော်ဝင်နန်းတော်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ပေးပို့ကတည်းက မယ်တော်ကြီးကျန်းသည် သူမ၏ ရဲတင်းသော တောင်းဆိုမှုများကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရသည်။ မင်္ဂလာအခမ်းအနားအတွင်း ဝိန်းယွီသည် သည်ကိစ္စကို အသာစီးရယူမှုအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ပြီး ချန်တော်ဝင်မိသားစု၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။

ဤကမောက်ကမဖြစ်မှု အသစ်နှင့်အတူ သူမက မည်သို့သော အလွန်အကျွံ တောင်းဆိုမှုများ တဖန် ပြုလုပ်လာမည်ကို မသေချာနိုင်တော့ချေ။

မယ်တော်ကြီးကျန်းသည် ဤအကြောင်းကို ပိုတွေးလေလေ၊ သူမ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် လောင်ကျွမ်းနေသော ဒေါသကြောင့် ပိုပြီး မွန်းကြပ်လာလေလေ ဖြစ်နေတော့သည်။ သို့သော် သတင်းပို့လာသော နန်းတွင်းအစေခံမလေးနှင့် မိန်းမစိုးလီတို့၏ ရှေ့တွင် သူမသည် တည်ငြိမ်မှုကို အပျက်ခံလို့ မဖြစ်နိုင်ချေ။ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရန် ရုန်းကန်ရင်း သူမက ပြောလိုက်လေသည်။ "ကောင်းပြီ၊ ငါ သိပြီ။ မင်းတို့အားလုံး ထွက်သွားလို့ ရပြီ"

သတင်းလာပို့သော အစေခံမလေးသည် ဆက်မနေရဲဘဲ အလျင်အမြန် အရိုအသေပေးကာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့၏။ မိန်းမစိုးလီသည်လည်း ထွက်ခွာရန် ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ ထရပ်လိုက်သော်လည်း ခန်းမဆောင်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် သူ့မျက်လုံးများထဲ၌ ထူးဆန်းသော အရောင်တစ်ခု တောက်ပနေခဲ့သည်။

တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့ချိန်တွင် မယ်တော်ကြီးကျန်းသည် ဒေါသကြောင့် သလွန်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။ နန်းတွင်းအစေခံများသည် သူမ၏ ပတ်လည်တွင် စုရုံးလာကြပြီး တချို့က အသက်ရှူရလွယ်ကူစေရန် သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို ပွတ်သပ်ပေးကြကာ တချို့က ရေကမ်းပေးခြင်း၊ ယပ်ခတ်ပေးခြင်းများ ပြုလုပ်ကြသော်လည်း သူမ၏ဒေါသကတော့ မပြေနိုင်သေးချေ။

သူမ ယုံကြည်ရသော အထိန်းတော် တစ်ဦးက အကြံပေးလေသည်။ "မယ်တော်ကြီး၊ ဒေါသကြောင့် ကျန်းမာရေး မထိခိုက်ပါစေနဲ့"

မောဟိုက်စွာဖြင့် အသက်ကို ဖမ်းရှူရှင်း မယ်တော်ကြီးကျန်းက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်၏။ "အဲဒီ လျန်အမျိုးသမီး... အရမ်း လွန်လွန်းသွားပြီ!"

အချို့သော စကားများကို လက်အောက်ငယ်သားများ မကြားသင့်ကြောင်း သိထားသဖြင့် အထိန်းတော်က အစေခံများကို ထွက်သွားရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ ထိုအခါမှသာ မယ်တော်ကြီးသည် လက်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသော ဗောဓိပုတီးစေ့ ကြိုးတစ်ဝက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အံကြိတ်ကာ ကြေညာလိုက်လေသည်။ "အဲဒီ လျန်အမျိုးသမီးအပေါ် ငါတို့ အသာစီးရနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ယူရမယ်။ အရှင်မင်းကြီးက ကျောက်ဟွာနန်းဆောင်ကို အမြဲတမ်း ရှောင်လွှဲနေလို့ မရဘူး။ ဆောင်းဦးလယ် ပွဲတော်အတွင်းမှာ နဂိုစီစဉ်ထားတဲ့အတိုင်း ဆက်လုပ်လိုက်"

အထိန်းတော်သည် သိသိသာသာ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ "ဒါပေမယ့် စစ်သူကြီးငယ်လေးဘက်က..."

ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီဖြစ်သော မယ်တော်ကြီးကျန်းသည် သူမ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်၏။ ဆံပင်ပေါ်ရှိ တောက်ပနေသော လက်ဝတ်ရတနာများက သူမ၏ နားထင်မှ ငွေရောင်ဆံပင်များကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သူမ၏ လေသံကမူ ယခင်ကထက် ပိုအေးစက်ပြီး ပြတ်သားနေလေတော့သည်။

"ဒီကိစ္စမှာ သူ့အတွက် ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး!"

...