အခန်း ၁၂၁

အပိုင်း (၁၂၁) လျှို့ဝှက်ချက်များ

ရွှေရောင် လပြည့်ဝန်းက ကောင်းကင်ထက်တွင် မြင့်မားစွာ တည်ရှိနေပြီး ညဉ့်အမှောင်ထု၏ ခြုံလွှာအောက်တွင် ချန်ဝမ်၏ တော်ဝင်နန်းတော်တစ်ခုလုံးက အိပ်မောကျနေသော သားရဲကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူညီနေခဲ့၏။

အထိန်းတော်ကြီးတစ်ဦးက သူမ၏လက်များကို ရှေ့တွင်ယှက်ထားလျက် နန်းတော်တံတိုင်းတစ်လျှောက် ခပ်သွက်သွက် လျှောက်လာခဲ့ပြီး သူမ၏အနောက်တွင် တောင့်တင်းသော မိန်းမစိုးအတော်များများ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ သူတို့ထဲမှ ၂ယောက်က လုံးဝ သတိလစ်မေ့မြောနေပြီဖြစ်သော ကျန်းယွီကို တွဲထားကြ၏။

သစ်ပင်အရိပ်များ ကခုန်နေကြပြီး အထိန်းတော်ကြီးက ကျန်းနဉ်နန်းဆောင်၏ ဘေးတံခါးကို ဖွဖွလေး ခေါက်လိုက်သည်။ အထဲရှိ နန်းတွင်းအစေခံများက တံခါးကိုဖွင့်ပေးပြီး ထိုအဖွဲ့ကို ရိုသေစွာဖြင့် ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုလိုက်၏။

ဘေးဘက်ခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ကြပ်နေသော သင်ကြားရေးအထိန်းတော်ကြီးသည် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ရသည်။ သူမက လည်ပင်းကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်နေချိန်မှာပင် အထိန်းတော်ကြီးနှင့် သူမ၏အဖွဲ့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သူတို့ကို ကြိုဆိုရန် အလျင်စလို ရှေ့သို့ထွက်လာကာ ကျန်းယွီကို ခန်းမဆောင်ထဲသို့ သယ်ဆောင်သွားရန် ညွှန်ကြားလိုက်လေသည်။

အတွင်းခန်းမဆောင်သို့ ဝင်ရောက်သွားချိန်တွင် အထိန်းတော်ကြီးသည် ကျန်ရစ်နေသော နံ့သာပေါင်းအနံ့ကို ရှူရှိုက်မိသွားခဲ့သည်။ သင်ကြားရေးအထိန်းတော်ကြီး ကမ်းပေးသော စိုစွတ်နေသည့် လက်ကိုင်ပဝါဖြင့် သူမ၏ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်ကို ဖုံးအုပ်ထားလိုက်ကာ မည်းနက်သော ဆံပင်များက တိမ်တိုက်များကဲ့သို့ ဖြာကျနေပြီး ကုတင်ပေါ်တွင် သတိလစ်မေ့မြောနေသော ဝိန်းယွီကို သူမက အကဲခတ်လိုက်၏။ သူမက မေးလိုက်သည်။

"လျန်အမျိုးသမီးဘေးမှာ အရမ်းတော်တဲ့ သိုင်းပညာရှင် အစေခံမလေး ၂ ယောက် ရှိတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်။ သူတို့ကို သေသေချာချာ နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ပြီလား"

သင်ကြားရေးအထိန်းတော်ကြီးက ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်ကာ "စိတ်ချပါ အစ်မကြီးရယ်။ လျန်အမျိုးသမီး မရောက်လာခင်ကတည်းက ခန်းမဆောင်ထဲက နံ့သာပေါင်းက ၁နာရီလောက် လောင်ကျွမ်းနေခဲ့တာ။ လဲလှယ်မယ့် အဝတ်အစားတွေ အားလုံးကိုလည်း မေ့ဆေးရည်ထဲမှာ ကြိုပြီး စိမ်ထားခဲ့တာလေ။ ဒီခန်းမဆောင်ထဲကို ဝင်လာတဲ့ ဘယ်သူမဆို အချိန်တိုအတွင်းမှာပဲ သတိလစ်သွားလိမ့်မယ်... နွားတစ်ကောင်တောင်မှ မေ့မြောသွားနိုင်တယ်။ ဘာအမှားအယွင်းမှ မဖြစ်အောင်လို့ ခန်းမဆောင် တံခါးကို မဖွင့်ခင် နောက်ထပ် မေ့ဆေးအခိုးအငွေ့တွေကို အထဲကို မှုတ်သွင်းဖို့ ကျွန်မ အမိန့်ပေးခဲ့သေးတယ်။ လျန်အမျိုးသမီးက နန်းတွင်းညစာစားပွဲကို အစေခံမလေး ၁၂ယောက် ခေါ်လာခဲ့ပြီး အားလုံးကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ပါပြီ... တစ်ယောက်မှ မလွတ်ပါဘူး။ သူတို့အားလုံးကို ဘေးအခန်းမှာ သော့ခတ်ထားတယ်"

အထိန်းတော်ကြီးသည် စိတ်အေးသွားပြီး မိန်းမစိုးငယ်လေးများ၏ သံချပ်ကာဝတ်စုံကို ချွတ်ခံနေသော ကျန်းယွီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။ "ဒါဆိုရင် ဒီကိစ္စကို နင့်ဆီမှာပဲ လွှဲထားခဲ့တော့မယ်။ ငါ မယ်တော်ကြီးဆီကို သတင်းသွားပို့ရဦးမယ်"

သင်ကြားရေးအထိန်းတော်ကြီးက သူမကို ခန်းမဆောင် အဝင်ဝအထိ လိုက်ပို့ပေးပြီးနောက်မှသာ သူမ၏ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်မှ စိုစွတ်နေသော လက်ကိုင်ပဝါကို ဖယ်ရှားလိုက်လေသည်။ သူမက ပြောလိုက်သည်။

"ဂရုစိုက်သွားပါ အစ်မကြီး"

အနောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျန်းယွီ၏ သံချပ်ကာကို လုံးဝနီးပါး ချွတ်ပြီးသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ကျန်းယွီကို ဝိန်းယွီ လဲလျောင်းနေသော ကုတင်ပေါ်သို့ သယ်ဆောင်သွားရန် မိန်းမစိုးများကို အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး နန်းတွင်းအစေခံများကို ညွှန်ကြားလိုက်၏။ "ကာမဆန္ဒကြွစေတဲ့ နံ့သာပေါင်းကို မီးညှိလိုက်ကြ"

ထိုအချိန်မှာပင် ခန်းမဆောင် တံခါးက နောက်တစ်ကြိမ် အခေါက်ခံလိုက်ရသော်လည်း အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ကြပ်နေသော နန်းတွင်းအစေခံများထံမှ ကြေညာသံ ထွက်မလာခဲ့ချေ။ သင်ကြားရေးအထိန်းတော်ကြီးကို ရုတ်တရက် စိုးရိမ်မှုတစ်ခုက လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ သူမက စူးရှစွာ မေးလိုက်၏။ "ဘာကိစ္စလဲ"

"အထိန်းတော်ကြီး၊ ကျွန်တော်မျိုးမ သတိလည်စေတဲ့ ဆေးလုံးတွေ ယူလာခဲ့ပါတယ်" တံခါးခေါက်နေသော နန်းတွင်းအစေခံက ပြန်ဖြေလေသည်။

သင်ကြားရေးအထိန်းတော်ကြီးက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ယနေ့ညတွင် သူမကိုယ်တိုင် အရမ်း စိုးရိမ်လွန်နေသည်ဟု အပြစ်တင်လိုက်သည်။

ဝိန်းယွီ၏ သိုင်းပညာရှင် အစေခံများကို သေချာပေါက် မေ့ဆေးမိစေရန် အစောပိုင်းက နံ့သာပေါင်း ပမာဏကို အများကြီး အသုံးပြုရန် သူမ ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ ထိုနည်းတူစွာပင် မယ်တော်ကြီး၏ အမိန့်ဖြင့် ကျန်းယွီကို သတိလစ်စေရန် အသုံးပြုခဲ့သော ဝိုင်တွင်လည်း ပြင်းထန်သည့် မေ့ဆေးများ ပါဝင်နေခဲ့၏။ ဝိန်းယွီနှင့် ကျန်းယွီတို့ အချိန်မီ သတိမရလာဘဲ ကာမဆန္ဒကြွစေသော နံ့သာပေါင်းက အသုံးမဝင်ဖြစ်သွားကာ တော်ဝင်သွေးဆက်ခံခိုင်းမည့် မယ်တော်ကြီး၏ အစီအစဉ်ကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မေ့ဆေးအာနိသင်များကို ဖြေဖျောက်ရန် သတိလည်စေသော ဆေးလုံး ၂ လုံးကို ယူခိုင်းခဲ့ရပြန်သည်။

သင်ကြားရေးအထိန်းတော်ကြီးသည် တံခါး၏ ပိုးသားဇာကာရှိ အပေါက်ငယ်လေးမှတဆင့် ချောင်းကြည့်လိုက်ရာ သူမလွှတ်လိုက်သည့် နန်းတွင်းအစေခံက ဆေးပုလင်းကို ကိုင်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ စိတ်အေးသွားကာ သူမက တံခါးကိုဖွင့်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကြာနေရတာလဲ။ ပေးစမ်း____"

ထိုစကားလုံးများက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းမှ ဆုံးအောင် ထွက်မလာနိုင်ခဲ့ချေ။ တံခါး၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ဓားများဆွဲထုတ်ထားသော တော်ဝင်အစောင့်များနှင့် အေးစက်နေသော မျက်နှာဖြင့် ချန်ဝမ်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူမ၏ ခြေထောက်များက ခွေယိုင်သွားပြီး ဒူးထောက်ကျသွားကာ တုန်ယင်စွာဖြင့် စကားထစ်အသွားခဲ့၏။ "အ... အရှင်မင်းကြီး..."

ဆေးကို ကိုင်ထားသော နန်းတွင်းအစေခံမှာ ဒူးထောက်ကျနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး ထိန်းမရအောင် တုန်ယင်နေခဲ့သည်။

ချန်ဝမ်က ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ရှေ့သို့ဝင်လာခဲ့ပြီး နှစ်များစွာ နေရောင်ခြည်နှင့် ကင်းကွာခဲ့သော ဖြူရော်နေသည့် မျက်နှာတွင် ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းထား၏။ သူ၏ မျက်လုံးအောက်ရှိ ညိုမည်းနေသော မျက်ကွင်းများက သူ၏ ရက်စက်ပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အငွေ့အသက်ကို ပိုသိသာစေသည်။ သူက သင်ကြားရေးအထိန်းတော်ကြီးကို ကြည့်ကာ သူတို့၏ အကြံအစည်များကို မသိဟန်ဆောင်လျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"မိဖုရားက အဝတ်အစားလဲနေတာ အချိန်တော်တော် ကြာနေပြီး ပြန်မလာသေးဘူးလေ။ ငါကိုယ်တော် သူ့ကို လာကြည့်တာ"

အခိုက်တန့်တွင် သင်ကြားရေးအထိန်းတော်ကြီးသည် မျှော်လင့်မထားသော သတ္တိများကို ရှာတွေ့သွားပြီး ချန်ဝမ်၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ရန် နန်းဆောင်အဝင်ဝတွင် ခေါင်းမာစွာ ဒူးထောက်နေခဲ့သည်။ တုန်ယင်လျက် သူမက တောင်းပန်လိုက်လေသည်။ "အရှင်... အရှင်မင်းကြီး ဝင်သွားလို့ မရပါဘူး..."

ချန်ဝမ်က ဟာသတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ချန်နိုင်ငံ တစ်ခုလုံးက ငါ့အပိုင်ပဲ။ ဒီတော်ဝင်နန်းတော်မှာ ငါ သွားလို့မရတဲ့ နေရာ ရှိသေးလို့လား"

အထိန်းတော်ကြီးက မျက်ရည်များဖြင့် တစ်ဆို့နေသော အသံဖြင့် ဦးတိုက်လိုက်၏။ "မယ်တော်ကြီးက ဒီအရာအားလုံးကို အရှင်မင်းကြီးအတွက် လုပ်ပေးခဲ့တာဆိုတာ အရှင်မင်းကြီး ကောင်းကောင်း သိပါတယ်!"

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ချန်ဝမ်၏ ပြုံးနေသော မျက်နှာက ခက်ထန်သွားခဲ့သည်။ သူက အထိန်းတော်ကြီး၏ ရင်ဘတ်ကို ကန်ကြောက်လိုက်ပြီး သူမမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။ သူက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "မင်းတို့ရဲ့ အကြံအစည်တွေကို ငါကိုယ်တော် မသိဘူးလို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား။ ငါ့ကိုယ်တော်အတွက် ဟုတ်လား။ ဒါမှမဟုတ် ကျန်းမိသားစုအတွက်လား"

အထိန်းတော်ကြီးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဆက်ပြောရန် ကြိုးစားနေစဉ် ချန်ဝမ်က အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်၏။ "အပြင်လူတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး အရှင်သခင်ကို လှည့်စားရဲတဲ့ ဒီကျွန်,မကို အပြင်ကို ဆွဲထုတ်သွားကြစမ်း!"

ချန်ဝမ်အပေါ် သစ္စာရှိသော တော်ဝင်အစောင့်များက အထိန်းတော်ကြီးကို လျင်မြန်စွာ ပါးစပ်ဆို့လိုက်ပြီး ခေါ်ဆောင်သွားကြလေသည်။

ခန်းမဆောင် အတွင်းရှိ နန်းတွင်းအစေခံမလေးများနှင့် မိန်းမစိုးများသည် ချန်ဝမ် ရောက်ရှိလာချိန်ကတည်းက ထိတ်လန့်နေခဲ့ကြပြီး ဒုန်းခနဲ အသံများနှင့်အတူ ဒူးထောက်ကျသွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့က အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။ "ကျွန်တော်မျိုးတို့ကို ချမ်းသာပေးပါ အရှင်မင်းကြီး! အထိန်းတော်ကြီးရှင်းက ကျွန်တော်မျိုးတို့ကို လုပ်ခိုင်းလို့ပါ..."

သံချပ်ကာ ချွတ်ခံထားရပြီး အတွင်းခံများသာ ကျန်ရှိတော့သော ကျန်းယွီမှာ ကုတင်ပေါ်သို့ မရွှေ့ပြောင်းရသေးချေ။ သူသည် ကော်ဇောခင်းထားသော ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် သတိလစ်မေ့မြောနေလေသည်။

ချန်ဝမ်က ကုတင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော ဝိန်းယွီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းယွီဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားခဲ့သည်။ အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် သူက သူ၏ ဖိနပ်ထိပ်ကို အသုံးပြုကာ ကျန်းယွီ၏ မျက်နှာကို တွန်းပုတ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ဖိနပ်အောက်ခြေဖြင့် ကျန်းယွီ၏ ပါးပြင်ကို ကြမ်းတမ်းစွာ ဖိချကာ အားကုန်သုံး၍ ပွတ်တိုက်လိုက်၏။

"တကယ့်ကို သစ္စာရှိတဲ့ အမတ်၊ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ဝမ်းကွဲညီအစ်ကိုပဲ!"

နန်းတွင်းအစေခံများမှာ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် သူတို့၏ နဖူးများကို ကြမ်းပြင်နှင့် ဖိကပ်ထားကြပြီး အသံတစ်သံမှ မထွက်ရဲကြချေ။

ကျန်းယွီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဖိနပ်ဖြင့် ဖိထားဆဲဖြစ်လျက် ချန်ဝမ်က သူ၏ ဓားဖျားကို အသုံးပြုကာ ကျန်းယွီ၏ အပေါ်ဝတ်ရုံကို ခွဲဟလိုက်ပြီး အောက်ပိုင်း ဝမ်းဗိုက်ဆီသို့ ရောက်သည်အထိ အောက်ဘက်သို့ ရွှေ့သွားခဲ့သည်။ သူ၏ အပြုံးက တဖြည်းဖြည်း ရူးသွပ်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။

ချန်ဝမ်အပေါ် သစ္စာရှိသော တော်ဝင်အစောင့်များ၏ ဒုတိယတပ်မှူးက ဓားရိုးကို လျင်မြန်စွာ ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး အကြံပေးလိုက်၏။

"အရှင်မင်းကြီး၊ လုပ်လို့ မဖြစ်ပါဘူး! တကယ်လို့ အရှင်မင်းကြီးက ကျန်းယွီကို အင်္ဂါချို့တဲ့အောင် လုပ်လိုက်ရင် အမတ်ချုပ်ကျန်းက သေချာပေါက် ဒေါသထွက်သွားလိမ့်မယ်။ တကယ်လို့ သူက အရာအားလုံးကို ဖွင့်ချလိုက်ပြီး တော်ဝင်မိသားစုထဲကနေ ဘုရင်သစ်တစ်ပါးကို ရွေးချယ်လိုက်ရင် မယ်တော်ကြီးတောင်မှ အရှင်မင်းကြီးကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အကျိုးအမြတ်ထက် ဆုံးရှုံးမှုက ပိုများသွားလိမ့်မယ်..."

ထိုစကားများက ချန်ဝမ်၏ နှလုံးသားထဲမှ အဆိပ်အတောက်များကို စုပ်ယူသွားသကဲ့သို့ ပေါ်လာ၏။ သူက ဒုတိယတပ်မှူးကို ဓားယူခွင့်ပြုလိုက်ပြီး ခေါင်းမော့ကာ ရယ်သံလည်းမဟုတ်၊ ငိုသံလည်းမဟုတ်သော အသံတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

သည်အခြေအနေကို မြင်သောအခါ ဒုတိယတပ်မှူးက ချန်ဝမ်ကို ကူညီပေးရန် တော်ဝင်အစောင့် ၂ဦးကို လျင်မြန်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး ကျန်းယွီကို အမြန်ဆွဲထုတ်သွားရန် အခြားသူများကို အချက်ပြလိုက်၏။

သူက ချန်ဝမ်ကို ဆက်ပြီး အကြံပေးလိုက်လေသည်။ "လျန်အမျိုးသမီးက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အကြီးမားဆုံးသော ပိုင်ဆိုင်မှုပါပဲ။ ဒီလက်ထပ်မင်္ဂလာ မဟာမိတ် ရှိနေသရွေ့ အမတ်ချုပ်ကျန်းက အရှင်မင်းကြီးကို ဆန့်ကျင်ဖို့ မဝံ့ရဲပါဘူး။ လျှို့ဝှက်ချက် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သရွေ့ ချီစီးမြောင်၊ ဟန်ဝမ်ကျိနဲ့ အမတ်ချုပ်ဝေ့တို့လို ဝါရင့်အမတ်ကြီးတွေ အားလုံးက အရှင်မင်းကြီးကို ထောက်ခံကြပါလိမ့်မယ်။ အရှင်မင်းကြီး၊ လျန်အမျိုးသမီးက ဘယ်သူ့ကလေးကိုပဲ မွေးလာပါစေ၊ အဲ့ဒါကို အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ကလေးအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံရမှာပါ။ အနာဂတ်မှာ ချန်နဲ့ လျန် နှစ်နိုင်ငံစလုံးကို ပူးတွဲအုပ်ချုပ်မယ့် ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်လာဖို့ ဒီအမွေဆက်ခံသူကို အရှင်မင်းကြီး အသုံးပြုရပါလိမ့်မယ်။ သေးငယ်တဲ့ စိတ်မရှည်မှုလေးကြောင့် ကြီးမားတဲ့ အစီအစဉ်တွေကို မပျက်စီးပါစေနဲ့..."

ချန်ဝမ်က အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်၏။ "ငါ မင်းကို ရှာခိုင်းထားတဲ့သူကော"

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ခေါင်းတွင် ယားနာများနှင့် အနံ့ဆိုးများ ထွက်နေသည့် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော အမျိုးသားတစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ စဉ်းလဲသော မျက်လုံးများနှင့် ကြောက်ရွံ့နေသည့် ကိုယ်နေဟန်ထားဖြင့် သူသည် လုံးဝကို သတ္တိနည်းပုံပေါ်သော်လည်း သူ့အကြည့်က ကောက်ကျစ်သော ပျင်းရိမှုနှင့် ပါးနပ်မှုကို ဖော်ပြနေခဲ့၏။ ချန်ဝမ်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်လျက် သူသည် ထိန်းမရအောင် တုန်ယင်နေလေသည်။

ချန်ဝမ်က သူ့ကို ခေါင်းမော့ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ အမျိုးသားက မျက်နှာလိုမျက်နှာရ အပြုံးတစ်ခုဖြင့် လိုက်နာခဲ့ပြီး ညီညာမှုမရှိသော အဝါရောင် သွားများကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။

ချန်ဝမ်က အလွန်တရာ ကျေနပ်အားရမှုရှိသော ရက်စက်သည့် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မယ်တော်ကြီးက ငါ့ဆီကနေ အမွေဆက်ခံသူတစ်ယောက်ကို တောင်းဆိုနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီလူက အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်ပုံရတယ်။ လျန်အမျိုးသမီးကနေ မွေးဖွားလာတဲ့ ကလေး— ကျန်းမိသားစုက ဘယ်လိုလုပ် ငြင်းပယ်ရဲမှာလဲ"

သူ၏ မျက်လုံးများက ခမ်းနားထည်ဝါသော ရွှေလိမ္မော်ရောင် နန်းတွင်းဝတ်ရုံဖြင့် ကုတင်ပေါ်တွင် သတိလစ်မေ့မြောနေဆဲဖြစ်သော ဝိန်းယွီအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့၏။ လေးစားအားကျမှုနှင့် ခါးသီးသော မကျေနပ်ချက်များက သူ့အတွင်း၌ မြင့်တက်လာပြီး သူသည် ရူးသွပ်တော့မလို ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

"ငါက တန်ဖိုးမရှိတဲ့ အင်္ဂါချို့တဲ့သူ တစ်ယောက်အဖြစ် လျှော့ချခံလိုက်ရမှတော့ ငါ့ရဲ့ မိဖုရားလည်း ရွှံ့နွံထဲကို ဆွဲချခံရသင့်တာပေါ့။ သူက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဖြူစင်နေရမှာလဲ။ ဒီနေ့ပြီးသွားရင်... မင်း ငါ့ကို အထင်သေးတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ခေါင်းတွင်ယားနာများနှင့် အမျိုးသားသည် သူ့ကို နန်းတော်သို့ ခေါင်ယူခဲ့သည့်အကြောင်းအရင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။ ကုတင်ပေါ်တွင် သတိလစ်မေ့မြောနေသော မိဖုရားကို သူက သတိထားကာ ခိုးကြည့်လိုက်ပြီး ထိုအကြည့်တစ်ချက်နှင့်ပင် သူ၏ နှလုံးသားများ အရည်ပျော်ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရကာ လုံးဝကို ဖမ်းစားခံလိုက်ရ၏။ ချန်ဝမ်နှင့် တော်ဝင်အစောင့်များ ရှိနေခြင်းကသာ သူ့ကို ရဲတင်းစွာ မစိုက်ကြည့်ရဲအောင် တားဆီးထားနိုင်ခဲ့သည်။

ချန်ဝမ်က ထွက်ခွာသွားရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြောင်း သတိပြုမိသွားသဖြင့် တော်ဝင်အစောင့်များ၏ ဒုတိယတပ်မှူးက တိုက်တွန်းလိုက်လေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ အချိန်တိုတောင်းလှပါတယ်။ မယ်တော်ကြီးက မကြာခင် ရောက်လာပါတော့မယ်"

ချန်ဝမ်က ဝိန်းယွီ၏ အိပ်ပျော်နေသော ပုံစံကို ပြုစားခံထားရသကဲ့သို့ စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူတို့၏ လက်ထပ်ပွဲပြီးကတည်းက သူမနှင့် တစ်ခါမှ မနီးကပ်ခဲ့ဖူးကြောင်း အတွေးတစ်ခုက သူ့ကို ရိုက်ခတ်သွား၏။ ချန်နှင့် လျန် နှစ်နိုင်ငံစလုံး၏ အကြီးမားဆုံးသော အလှတရားဟု ချီးကျူးခံရသော ဤမိဖုရားက မကြာမီတွင် အဆင့်အတန်းနိမ့်ကျသော လမ်းပေါ်က လူတေလူလွှင့်တစ်ယောက်၏ ညစ်ညမ်းစေခြင်းကို ခံရတော့မည်။ သဘောမတူလိုသော ဆန္ဒလှိုင်းတစ်ခုက သူ့စိတ်အတွင်းထဲတွင် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

"မင်းလူတွေကို ခေါ်ပြီး အရင်ထွက်သွားလိုက်" သူက အမိန့်ပေးလိုက်၏။

ဒုတိယတပ်မှူးက အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ချန်ဝမ်က ခေါင်းတွင်ယားနာများနှင့် အမျိုးသားကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။ "သူက အထဲမှာ နေခဲ့ရမယ်"

ဘုရင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သွားကာ ဒုတိယတပ်မှူးက ဉာဏ်ရှိရှိပင် ထပ်အကြံမပေးတော့ဘဲ တော်ဝင်အစောင့်များကို ဦးဆောင်ကာ ခန်းမဆောင်ထဲမှ ထွက်သွားခဲ့သည်။

တံခါးများက နောက်တစ်ကြိမ် ပိတ်သွားခဲ့၏။ ထူထဲသော ခန်းဆီးစများဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသော အတွင်းခန်းမဆောင်တွင် ဇာပြတင်းပေါက်မှတဆင့် ငွေရောင်နေ့အလင်းတန်းလေး တစ်ခုသာ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ တစ်လှမ်းချင်းစီဖြင့် ချန်ဝမ်က ကုတင်ဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားခဲ့သည်။ ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး လှပသေသပ်သော ထိုမျက်နှာကို ငေးကြည့်ရင်း သူ၏ သွေးများ ပူနွေးလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူ၏ ခြေထောက်များက ဝါဂွမ်းပေါ်တွင် နင်းနေရသကဲ့သို့ ယိမ်းယိုင်ကာ ပေါ့ပါးနေပြီး သူ့စိတ်ကူးများကလည်း ယစ်မူးစွာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် လွင့်မျောနေခဲ့သည်။

ဟန့်ယန်၊ လျန်ရဲ့ ပုလဲရတနာ— သူ့မိဖုရား။

နောက်ဆုံးတော့ သူက သူမကို အဝေးကနေ ငေးကြည့်နေစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့!

ဒီပုလဲရတနာက အညစ်အကြေးတွေနဲ့ စွန်းထင်းသွားတာနဲ့ တပြိုင်နက် သူက ငါ့ရှေ့မှာ ဘယ်တော့မှ ခေါင်းမော့နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒီအစား သူက ရှင်းယွီနန်းဆောင်က မျက်နှာသာပေးခံရတဲ့ မိဖုရားလိုပဲ ခေါင်းငုံ့ပြီး သူ့သဘောကျ အရှက်ခွဲတာကို ခံရတော့မှာပဲ!

မဟုတ်ဘူး— တကယ်တော့ သူက လျန်ရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ မင်းသမီးတစ်ပါးအဖြစ် အမြဲတမ်း ရှိနေမှာပဲ။ ဒါပေမယ့် ဒါက ဘာအရေးကြီးလို့လဲ။

ဒီပုလဲရတနာက ငါ့လက်ထဲမှာ အပိုင်းပိုင်း အစစ ကွဲအက်သွားပြီး သူ့မျက်လုံးထဲမှာ မျက်ရည်တွေ ပြည့်လာလိမ့်မယ်!

ထိုအတွေးသက်သက်ကပင် ချန်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု လှိုင်းတံပိုးများကို ဖြတ်သန်းသွားစေခဲ့သည်။ ထုံကျဉ်သွားသည့် ခံစားချက်တစ်ခုက သူ့ကျောရိုးတစ်လျှောက် ပြေးတက်သွားပြီး သူ၏ အသက်ရှူသံများက လေးလံကာ မြန်ဆန်လာခဲ့၏။

သူသည် သူမအပေါ် ကြာပွတ်ပင် မသုံးရသေး။ အနီရောင် ကြိုးများနှင့်လည်း မတုပ်နှောင်ရသေး။ သူမ၏မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရုံနှင့်ပင် သူ့ကို ကြီးမားလှတဲ့ ကျေနပ်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့သည်။

လေဝင်လေထွက် မရှိသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော အခန်းက အသက်ရှူကျပ်ဖွယ် ကောင်းနေ၏။ ဝိန်းယွီ၏ ဖြူဖျော့သော ပါးပြင်များပေါ်တွင် ပန်းဖျော့ဖျော့ အရောင်လေးတစ်ခုက ပျံ့နှံ့နေခဲ့သည်။ ချန်ဝမ်သည် မောဟိုက်လျက် သူ၏ လက်ခုံကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူမ၏ ပျိုနီပန်းပွင့်ချပ်ကဲ့သို့သော အသားအရေကို ထိတွေ့ရန် ရည်ရွယ်လိုက်ချိန်တွင် အရိုးကွဲမတတ် အေးစက်မှုတစ်ခုက သူ့လည်ပင်းပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ဖိကပ်လာခဲ့လေသည်။

"ကျွန်မရဲ့ မင်းသမီးဆီကို နောက်ထပ် တစ်လက်မလောက် ထပ်တိုးကြည့်လိုက်၊ ရှင့်ရဲ့ ခေါင်းပြတ်သွားမယ်လို့ ကျွန်မ အာမခံတယ်"

ရှည်လျားသော ဓားတစ်လက်က ချန်ဝမ်၏ လည်ပင်းပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ဖိကပ်ထားပြီး ၎င်း၏ ဓားသွားက သိမ်မွေ့စွာ ဖိချထား၏။

ချန်ဝမ်၏ ခေါင်းဆီသို့ ပြေးတက်သွားသော အပူရှိန်က ရုတ်တရက် လျော့ပါးးသွားခဲ့သည်။ ကိုင်ဆောင်ထားသူက သူ့ခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်မှာ ကြောက်ရွံ့သဖြင့် သူ့မှာ အကူအညီလည်း မတောင်းရဲချေ။ သူ၏ ရှုပ်ထွေးနေသော စိတ်ထဲတွင် လွတ်မြောက်ရန် လမ်းစတစ်ခုကို အသည်းအသန် စဉ်းစားနေစဉ် ရှေ့တည့်တည့်မှနေ၍ ‌ရေခဲတမျှ အေးစက်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ "တကယ်ကို ထူးခြားပြောင်မြောက်တဲ့ တင်ဆက်မှုပဲ"

ချန်ဝမ်သည် ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ပျော့ပျောင်းသော ခေါင်းအုံးပေါ်တွင် မှီလျက် ကုတင်ပေါ်မှ ထလာသော ဝိန်းယွီကို မြင်လိုက်ရပြီး သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများက သဘာဝကျနေကာ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက ခါတိုင်းလိုပင် အေးစက်နေခဲ့သည်။ သူက အလန့်တကြား ပင့်သက်ရှိုက်လိုက်ပြီး "မင်းက သတိလစ်သွားတာ မဟုတ်ဘူးလား"

ဝိန်းယွီက သူမ၏ အင်္ကျီလက်ပေါ်ရှိ တွန့်ကြေနေသည့် အရာများကို ဖြန့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။ "မယ်တော်ကြီးက ဒီထောင်ချောက်ကို ဆင်ဖို့ အများကြီး အားထုတ်ခဲ့တာလေ။ ကျွန်မက ဟန်မဆောင်ပေးဘူးဆိုရင် တော်ဝင်နန်းတော်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သိဖို့ ဒီလို ရွှေရောင် အခွင့်အရေးကို လွဲချော်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား"

ကချေသည်က ချန်ဝမ်နှင့် ကျီစယ်နေစဉ် သူမ၏ ဝတ်ရုံပေါ်သို့ "မတော်တဆ" ဝိုင်ဖိတ်ကျသွားသည့် အချိန်ကတည်းက ကိစ္စရပ်များက ရိုးရှင်းမည်မဟုတ်ကြောင်း ဝိန်းယွီ သိနေခဲ့သည်။

ဤနန်းတွင်းညစာစားပွဲသို့ အစေခံမလေး ၁၂ယောက်က သူမနှင့်အတူ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း လိုက်ပါလာခဲ့သော်လည်း နောက်ထပ် မရေမတွက်နိုင်သော လူများက အမှောင်ထုထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြ၏။

ဝိန်းယွီက ယခုအချိန်အထိ မယ်တော်ကြီး၏ လူများနှင့်အတူ ဟန်ဆောင်ခဲ့ခြင်းမှာ သူမ၏ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်များကို ဖော်ထုတ်ရန်အတွက်သာ။

ချန်ဝမ်သည် တော်ဝင်အစောင့်များ၏ ဒုတိယတပ်မှူးနှင့် သူ၏ အစောပိုင်း စကားပြောဆိုမှုကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားကာ သူ့မျက်နှာက ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။ ဒေါသက သူ၏ ဆင်ခြင်တုံတရားကို လွှမ်းမိုးသွားပြီး ဝိန်းယွီကို ရက်စက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။ "မင်း သိသွားတော့ကော ဘာဖြစ်လဲ။ တော်ဝင်အစောင့်တွေ အားလုံးက အပြင်ဘက်မှာ တပ်စွဲထားတာ။ ငါ့ရဲ့ စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ သူတို့က ဒီနေ့ည မင်းကို တစ်လှည့်စီ ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ရသွားလိမ့်မယ်—"

ကျောင်းပိုင်က ဓားကို ရုတ်တရက် အောက်သို့ ဖိချလိုက်ရာ ချန်ဝမ်၏ လည်ပင်းမှ သွေးစများ ထွက်လာတော့သည်။ သေခြင်းတရား၏ ကြောက်ရွံ့မှုက နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို ဆင်ခြဉာဏ်များ ပြန်ရလာစေပြီး သူ့စကားများကို ဖြတ်တောက်လိုက်၏။ သို့သော် ဝိန်းယွီကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူက အားနည်းမှုကို ပြသရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ပြီး စိန်ခေါ်လိုက်လေသည်။ "ဟန့်ယန်၊ မင်း ငါ့ကို သတ်ရဲလို့လား"

သို့သော် သူ၏ အစောပိုင်း အော်ဟစ်သံက အပြင်ဘက်ရှိ တော်ဝင်အစောင့်များကို သတိပေးလိုက်ပုံရသည်။ မကြာမီတွင် ခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်မှ ဒုတိယတပ်မှူး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ "အရှင်မင်းကြီး?"

ကျောင်းပိုင်၏ မျက်နှာအမူအရာက အေးစက်သွားခဲ့သည်။ ထူထဲစွာ ကာရံထားသော အဝင်ပေါက်ကို သတိဖြင့် စောင့်ကြည့်နေစဉ် သူမက ဓားကို ချန်ဝမ်၏ လည်ပင်းထဲသို့ နောက်ထပ် မီလီမီတာဝက်ခန့် ခြိမ်းခြောက်သည့်အနေဖြင့် ဖိသွင်းလိုက်သည်။

ဝိန်းယွီက ပြောလိုက်၏။ "သူတို့ကို ထွက်သွားခိုင်းလိုက်"

သူက အသာစီးရထားသည်ဟု ယုံကြည်ကာ ချန်ဝမ်က ညှိနှိုင်းရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် ဝိန်းယွီ၏ အကြည့်နှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရခြင်းက သူ့နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့၏။

အဲ့ဒီ မျက်လုံးတွေထဲက ရေခဲလို အေးစက်မှုကို ဘယ်လို ဖော်ပြရမလဲ။

သူတို့၏ မျက်လုံးများက ခဏတာမျှသာ ဆုံတွေ့ခဲ့သော်လည်း ချန်ဝမ်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်လောက် အေးခဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် သူတို့၏ ပိုင်ရှင်က စိတ်ခံစားမှု အရိပ်အယောင် လုံးဝ မပြသခဲ့ချေ။

ဤဖိအားနှစ်ခုအောက်တွင် ချန်ဝမ်သည် သူ့ဒေါသကိုသာ ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့ပြီး အပြင်ဘက်သို့ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ "ထွက်သွားကြစမ်း! ငါက ဒီမိန်းမပျက်ကို ဆဲဆိုနေရုံလေးပဲ— မင်းတို့က တကယ် လှုပ်ရှားဖို့ စဉ်းစားရဲတယ်ပေါ့"

ကျောင်းပိုင်က ချန်ဝမ်တစ်ယောက် ဒေါသတကြီးဖြင့် ရိုက်ခွဲလိုက်သလိုဖြင့် စားပွဲပုလေးကို လျင်မြန်စွာ ကန်လိုက်ရာ ကြွေပန်းအိုးတစ်လုံး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျကွဲအက်သွားခဲ့သည်။

ဒုတိယတပ်မှူး၏ ကြောက်ရွံ့နေသော အဖြေက အပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ "ကျွန်တော်မျိုး မဝံ့ရဲပါဘူး! မယ်တော်ကြီး ရောက်လာမှာကို စိုးရိမ်လို့ပါ..."

"ဒါဆိုရင် ဝေးဝေးသွားနေကြ! မယ်တော်ကြီးရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို စောင့်ကြည့်ပြီး သတင်းပြန်ပို့စမ်း!" ချန်ဝမ်က အံကြိတ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ"

မကြာမီတွင် သံချက်ကာ အင်္ကျီများ ပွတ်တိုက်သံ ထွက်လာပြီး ဒုတပ်မှူးသည် သူ့လူများကို ခေါ်ကာ ထွက်သွားလိုက်တော့သည်။

ချန်ဝမ်က ပြောလိုက်၏။ "အခု ငါ့ကို လွှတ်ပေး—"

ကျောင်းပိုင်က ချန်ဝမ်၏ လည်ကုတ်ကို တံတောင်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။ သူ ချက်ချင်း သေသွားမှာ စိုးရိမ်၍သာ သူမ၏အားကို ထိန်းမထားခဲ့လျှင် ထိုရိုက်ချက်က ဘုရင်၏ ကျောရိုးများကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားစေနိုင်သည်။

ဝိန်းယွီအပေါ် သူ၏ စော်ကားမှုများအပေါ် အခြေခံ၍သာဆိုလျှင် ဤအာဏာရှင်ကို အကြိမ်တစ်ရာ ကွပ်မျက်ရန် သူမတွင် အကြောင်းပြချက် ရှိနေခဲ့၏။

ချန်ဝမ်၏ အမြင်အာရုံက မည်းမှောင်သွားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ခွေယိုင်ကာ လဲကျသွားခဲ့ပြီး အစောပိုင်းက ကျောင်းပိုင် သတိလစ်အောင် လုပ်ထားခဲ့သော ခေါင်းတွင်ယားနာများနှင့် ယောက်ျား၏ ဘေးတွင် လဲကျသွားလေသည်။

ကျောင်းပိုင်က ဝိန်းယွီဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ချဉ်းကပ်သွားချိန်တွင် သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက အလွန်အမင်း ခက်ထန်နေဆဲ။ "မင်းသမီး၊ ဒီချန်နိုင်ငံက... လုံးဝကို ကယ်တင်လို့ မရတော့ဘူး။ မင်းသမီးကို ဒီလိုမျိုး လှည့်စားပြီး အကြံအစည်တွေ လုပ်ရဲတယ်ပေါ့လေ! မင်းသမီးက အမိန့်ပေးမယ်ဆိုရင် မင်းသမီးကို တာ့လျန်ဆီ ပြန်ခေါ်သွားဖို့ ကျွန်တော်မျိုးမက လူတွေကို ချက်ချင်း စုဆောင်းလိုက်ပါ့မယ်!"

ဝိန်းယွီက စကားပြောရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် ကုတင်ပေါ်တွင် ထောက်ထားသော လက်က ရုတ်တရက် အားနည်းသွားခဲ့သည်။ ကျောင်းပိုင်က အလောတကြီး ရှေ့တိုးသွားကာ သူမကို တွဲထားပေးလိုက်၏။ "မေ့ဆေး အာနိသင်က မပြယ်သေးဘူးလား"

မယ်တော်ကြီး၏ လူများက တစ်ခုခု ပြုပြင်ထားခြင်း ရှိမရှိကို အတည်ပြုရန်အတွက် ဝိန်းယွီနှင့် သူမနှင့်အတူ ခန်းမဆောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော ချင်းယွင်အစောင့် ၁၂ယောက်တို့က အစပိုင်းတွင် ဖြေဆေးမသောက်ခဲ့ကြပေ။

သူတို့ မေ့ဆေးမိပြီး သတိလစ်သွားပြီးနောက် သင်ကြားရေးအထိန်းတော်ကြီးများက ချင်းယွင်အစောင့် ၁၂ယောက်ကို သယ်ဆောင်သွားပြီးချိန်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော ချင်းယွင်အစောင့် အဖွဲ့ဝင်များက ထိုနေရာသို့ လျှို့ဝှက်စွာ ဝင်ရောက်လာပြီး ဝိန်းယွီ၊ ထုန်ချွဲနှင့် အခြားသူများကို မေ့ဆေးများအတွက် အသုံးများသော ဖြေဆေးဖြစ်သည့် စိတ်ကြည်ဆေးလုံးများကို တိုက်ကျွေးခဲ့ကြသည်။

ဝူနန်းဆောင်ရှိ ကိစ္စရပ်များကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ဝိန်းယွီ ပါဝင်ပတ်သက်နေသော အဖြစ်အပျက်ကို သိရှိသွားသဖြင့် ကျောင်းပိုင်သည် အလျင်အမြန် ပြန်လာခဲ့ပြီး ဝိန်းယွီကို အချိန်တိုင်း ကာကွယ်ပေးရန် ခန်းမဆောင်၏ ခေါင်မိုးတန်းများပေါ်တွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခု ဝိန်းယွီ၏ လက်ကို ထိလိုက်ပြီး ၎င်း၏ လောင်ကျွမ်းမတတ် အပူရှိန်ကို ခံစားလိုက်ရကာ ကျောင်းပိုင်က စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ "မင်းသမီး၊ အဖျား အရမ်း တက်နေပုံရတယ်..."

ဝိန်းယွီ၏ ပါးပြင်များပေါ်ရှိ နီမြန်းမှုက ပိုသိသာလာခဲ့ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပိုးမွှားများ ကိုက်ခဲနေသလို ခံစားနေရ၏။ ဖြစ်နေသည့် အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားကာ သူမသည် လက်သည်းများကို လက်ဖဝါးထဲသို့ အားဖြင့် ထိုးသွင်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက ဖျားလို့ ပူတာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ ဒီနေရာကနေ အရင် ထွက်သွားရမယ်"

ကျောင်းပိုင်တစ်ယောက် ခဏတာ မှင်သက်ကာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ချန်ဝမ်၏ နန်းတော်အတွင်းရှိ အဆိပ်ပြင်းသော အကြံအစည်များ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားပြီး နားလည်သွားခဲ့၏။ သူမ၏ အကြည့်က မီးပြန်ညှိထားသော နံ့သာပေါင်းဖိုဆီသို့ ရုတ်တရက် ရွေ့သွားခဲ့သည်။

တစ်နှစ်ပတ်လုံး သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ထားသဖြင့် ကျောင်းပိုင်သည် ကြံ့ခိုင်သော ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ခန်းမဆောင်၏ ခေါင်မိုးတန်းများပေါ်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော သူမ၏ နေရာနှင့် အရိပ်ကိုယ်ရံတော်၏ လျှို့ဝှက်အသက်ရှူနည်းများကို သူမ၏ကျွမ်းကျင်မှုတို့နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူမသည် နံ့သာပေါင်းကို အလွန်အမင်း နည်းပါးစွာ ရှူရှိုက်မိခဲ့သဖြင့် ယခုအချိန်အထိ ထူးခြားသော အာနိသင်များကို မခံစားခဲ့ရခြင်းပင်။

ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော ချန်ဝမ်နှင့် ခေါင်းတွင်ယားနာများနှင့် အမျိုးသားကို ကြည့်ရင်း ကျောင်းပိုင်သည် သူမ၏ ဒေါသကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ချေ။

ဒီညစ်ပတ်ပြီး လောက်ကောင်တွေ ပြည့်နေတဲ့ အမှိုက်ကောင်တွေက မင်းသမီးအပေါ် ဒီလို ယုတ်မာတဲ့ နည်းလမ်းတွေကို တကယ် အသုံးပြုရဲတယ်ပေါ့လေ!

သူမက အင်္ကျီလက်ထဲမှ လက်ကိုင်ပဝါတစ်ထည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်က ရေအိုးထဲမှာ ရေများကို လက်ကိုင်ပဝါပေါ်သို့ လောင်းချ၏။ ထို့နောက် ကာမဆန္ဒကြွစေသော နံ့သာပေါင်းကို ထပ်မရှူမိစေရန် ဝိန်းယွီ၏ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်ကို ဖုံးအုပ်ထားဖို့ရာ ရေစိုနေသည့်လက်ကိုင်ပဝါကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမက နံ့သာပေါင်းဖိုဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး အောက်ဘက်ရှိ ဘီရိုထဲမှ တစ်ပုံစံထဲတူသည့် နံ့သာပေါင်းများကို ထုတ်ယူကာ အားလုံးကို နံ့သာပေါင်းဖိုထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်၏။ ပိတ်ပါးခန်းဆီး တစ်ခုကို ဆွဲဖြဲပြီး ကြိုးစများ ဖြစ်အောင် ခွဲလိုက်ပြီးနောက် ချန်ဝမ်ကို ကုတင်ပေါ်သို့ ဆွဲတင်ကာ သူ့ကို တင်းကြပ်နေအောင် တုပ်နှောင်ထားလိုက်သည်။ လက်ဖက်ရည်အိုးထဲမှ ကျန်နေသော ရေများဖြင့် ခေါင်းတွင်ယားနာများနှင့် အမျိုးသားကို ညည်းတွားကာ တစ်ဝက်တစ်ပျက် နိုးလာသည်အထိ ပက်ဖျန်းလိုက်လေသည်။

ဤအလုပ်များကို ပြီးစီးပြီးနောက် ကျောင်းပိုင်သည် သတိပေးအချက်ပြအနေဖြင့် ငှက်အော်သံ လေချွန်လိုက်ပြီး ခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော ချင်းယွင်အစောင့်များကို သတိပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဝိန်းယွီကို ကျောပိုးရင်း လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အနောက်ဘက်ပြတင်းပေါက်ကို တွန်းဖွင့်ကာ အပြင်သို့ ခုန်ထွက်သွားတော့သည်။

...