အခန်း ၁၂၅

အပိုင်း (၁၂၅)

လမင်းက တိမ်တိုက်များနောက်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် တောင်တန်းတောရိုင်းတစ်ခွင်ကို မသဲမကွဲ မြင်နိုင်ရုံမျှ အလင်းရောင်ကို ပေးစွမ်းလိုက်၏။

ချန်စစ်တပ်၏ ပင်မစစ်သူကြီး တိုးကျန့်လျန်သည် မြင့်မားသော ကုန်းစောင်းပေါ်မှနေ၍ တောင်ကြားလမ်းကျဉ်းကို ကျော်လွန်ကာ မြွေရှည်ကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဆန့်တန်းနေသော ဖေစုန့်စစ်တပ်၏ စစ်ကြောင်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာမှာလည်း ဖြူဆုတ်နေလေသည်။

သူက တစ်ယောက်ထဲ ရေရွတ်လိုက်၏။ "ဖေစုန့်တပ်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စစ်သည် ၅၀၀၀၀တောင် ဖြစ်နေရတာလဲ။ စစ်ရိက္ခာပို့တဲ့ အစောင့်တပ်က ၁၀၀၀၀ပဲ ရှိတာလေ။ ကျင်းကျိုးကနေ အများဆုံး စစ်သည် ၂၀၀၀၀လောက်ပဲ စုစည်းနိုင်မှာကို— စစ်ရေးသတင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် မှားယွင်းနေရတာလဲ"

သူ့ဘေးတွင် ရပ်နေသော ယုံကြည်ရသည့် လက်ထောက်ဖြစ်သူသည် အောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အသည်းအသန် သတ်ဖြတ်နေသည့် အသံများကို နားထောင်ရင်း လေနှင့်အတူ ပါလာသော ပျို့အန်ချင်စရာ သွေးနံ့ကို ရှူရှိုက်မိပြီး သူ့မျက်နှာကလည်း ဖြူဆုတ်သွားခဲ့သည်။

သူက တံတွေးကို ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချလိုက်ပြီး သတိကြီးစွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။ "စစ်သူကြီး... ကျွန်တော်တို့က အဲဒီ ယွီဆိုတဲ့လူရဲ့ လှည့်စားတာကို ခံလိုက်ရတာများလား"

လွန်ခဲ့သော တစ်လခန့်က ဖေစုန့်လက်အောက်ရှိ စစ်ဗျူဟာမှူး ယွီဝမ်ကျင်းသည် ဖေစုန့်၏ ကံကြမ္မာက ကျဆင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် ပိုပြီး ပညာရှိသော သခင်သစ်ကို ရှာဖွေလိုကြောင်း အကြောင်းပြချက်ပေးကာ တိုးကျန့်လျန်ထံသို့ ဘက်ပြောင်းခိုလှုံရန် ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

သူ၏ သစ္စာရှိမှုကို ပြသသည့်အနေဖြင့် ဖေစုန့်စစ်တပ်၏ စစ်ရိက္ခာပို့ဆောင်ရေး လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းနှင့် တပ်ဖွဲ့အင်အား အရေအတွက်ကို သူနှင့်အတူ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

တိုးကျန့်လျန်သည် အစပိုင်းတွင် သံသယရှိခဲ့သော်လည်း ပြောပြထားသည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း မှန်ကန်မှုရှိမရှိ အတည်ပြုရန် ကင်းထောက်များကို စေလွှတ်လိုက်ပြီးနောက် သူတို့သည် ဖေစုန့်စစ်တပ်၏ ရိက္ခာအစောင့်တပ်ကို အမှန်တကယ်ပင် တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

ရိက္ခာကို စောင့်ကြပ်လာသော ဖေစုန့်တပ်ဖွဲ့ဝင် အရေအတွက်မှာ အတိအကျ ၁၀၀၀၀ပင်ဖြစ်ပြီး ပိုလည်းမပို၊ လျော့လည်းမလျော့ပေ။

ဤကိန်းဂဏန်းသည် ထိုသို့သော တာဝန်များအတွက် ပုံမှန်ထက် အနည်းငယ် ပိုများနေပြီး ယင်းက တိုးကျန့်လျန်၏ သံသယများကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း လျော့ပါးသွားစေခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တောင်ပိုင်းနယ်စပ်တွင် ပြင်းထန်သော ပဋိပက္ခများ ဖြစ်ပွားနေသဖြင့် ဤရိက္ခာများသည် ကျင်းကျိုးမြို့ကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည့်အရေးအတွက် အလွန် အရေးပါလှ၏။

ထို့ကြောင့် သဘာဝကျစွာပင် ဖေစုန့်က အထူး သတိထား ကာကွယ်မှုများ ပြုလုပ်လိမ့်မည်။

သို့သော် မြောက်ပိုင်းနယ်စပ် စစ်မျက်နှာတွင် အကြိမ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်မှုများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ဝေ့ချီရှန်း၏ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖိနှိပ်မှုကို ခံထားရသဖြင့် ဖေစုန့်တွင် ချထားပေးရန် စစ်သည်အင်အား ကန့်သတ်ချက် ရှိနေခဲ့ရာ ထို့ကြောင့်ပင် သိပ်လည်းမများ၊ သိပ်လည်းမနည်းသော စစ်သည် ၁၀၀၀၀ ဆိုသည့် အရေအတွက် ဖြစ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

တိုးကျန့်လျန်သည် ဤရိက္ခာများကို သဘာဝကျစွာပင် လိုချင်တပ်မက်ခဲ့၏။

နန်ချန်နှင့် တာ့လျန်တို့က မဟာမိတ် ဖွဲ့ထားသော်လည်း တာ့လျန်က သူတို့ကို ထိန်းချုပ်ရန် ရိက္ခာကို ကြိုးတစ်ချောင်းအဖြစ် အသုံးပြုနေခဲ့ရာ ထိုအခြေအနေကို တိုးကျန့်လျန်က အစောကြီးကတည်းက မကျေမနပ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သို့တိုင်အောင် ဖေစုန့် ထောင်ထားသော ကျော့ကွင်း ဖြစ်နေမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သတိထားနေခဲ့ရပြီး ဖန့်ယွမ်ထံမှ စစ်သည်များ တောင်းခံရန် သင့်လျော်သော အကြောင်းပြချက်လည်း မရှိခဲ့ပေ။

တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ရှိ ချန်၊ လျန်နှင့် ဝေ့ ဟူသော မဟာမိတ်တပ် သုံးခုက ဖန့်ယွမ်ကို စစ်သေနာပတိအဖြစ် ရွေးချယ်တင်မြှောက်ထားကြသည်။

တစ်ဖွဲ့ချင်းစီက သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်တပ်များကို စီမံအုပ်ချုပ်ကြသော်လည်း မည်သည့် စစ်ရေးလှုပ်ရှားမှုကိုမဆို ဖန့်ယွမ်ထံသို့ အရင် သတင်းပို့ရသည်။

ဖေစုန့်၏ ရိက္ခာများကို လုယူရန်အတွက် တိုးကျန့်လျန်သည် ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ရန် အနည်းဆုံး စစ်သည် ၁၅၀၀၀လိုအပ်လိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး ထိုမျှ ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုကို ဖုံးကွယ်ထားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

တိုးကျန့်လျန်တစ်ယောက် ချီတုံချတုံ ဖြစ်နေချိန်မှာပင် မြောက်ပိုင်းဝေ့၏ ရိက္ခာများ လုံးဝ ပြတ်လပ်သွားခဲ့ပြီး သူတို့က ဖန့်ယွမ်ထံသို့ အကူအညီအတွက် အကြိမ်ကြိမ် တောင်းဆိုခဲ့ကြ၏။

တိုးကျန့်လျန်က ယင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်ခဲ့သည်။

စပါးရိတ်သိမ်းချိန် မရောက်သေးဘဲ လျန်က ခွဲဝေပေးနေသော ရိက္ခာများသည် မူလက ချန်စစ်တပ်မှ တာ့လျန်ထံသို့ ကြိုတင်ပေးသွင်းထားသော စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းခြင်း လက်ဆောင်များ၏ အစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်သည်။

တာ့လျန်က သူတို့ကို စစ်ရိက္ခာဖြင့် အကျပ်ကိုင်ထားစဉ် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ထောက်ပံ့ရေး ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုကာ မြောက်ပိုင်းဝေ့၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရယူနေခြင်းမှာ— တာ့လျန် တစ်ခုတည်းသာ အကျိုးအမြတ်အားလုံးကို ရရှိစေမည့် ထိုမျှလောက် အဆင်ပြေသော အစီအစဉ်မျိုးကို မည်သို့များ ခွင့်ပြုနိုင်ပါမည်နည်း။

ရိက္ခာ ပြဿနာကြောင့် မဟာမိတ်တပ် သုံးခုသည် ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။

တိုးကျန့်လျန်က တစ်ကိုယ်တော် လှုပ်ရှားရန် ဝန်လေးနေသည်ကို မြင်သောအခါ ယွီဝမ်ကျင်းက ဖေစုန့်၏ ရိက္ခာပို့ဆောင်ရေးကို တွေ့ရှိထားကြောင်း အထက်လူကြီးများထံ သတင်းပို့ရန်နှင့် မြောက်ပိုင်းဝေ့ကို ရိက္ခာများ ကိုယ်တိုင် သွားရောက် လုယူခိုင်းရန် သူ့ကို အကြံပေးခဲ့၏။

ဤနည်းအားဖြင့် မြောက်ပိုင်းဝေ့က အောင်မြင်ခဲ့လျှင် သူတို့၏ အရေးပေါ် လိုအပ်ချက်ကို ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး နန်ချန်ကလည်း သတင်းပေးပို့မှုအတွက် ဂုဏ်ပြုခံရလိမ့်မည်။

ပိုအရေးကြီးသည်မှာ ရိက္ခာလုပွဲမှတစ်ဆင့် ဝေ့စစ်တပ်ကို အင်အားနည်းပါးသွားစေခြင်းဖြင့် ကျင်းကျိုးကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် မြောက်ဘက်သို့ ဆက်လက်ချီတက်ကြသည့်အခါ အင်အားချည့်နဲ့နေသော တောင်ပိုင်းနယ်စပ်မှ ဝေ့တပ်ဖွဲ့များသည် မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်ရှိ ဝေ့ချီရှန်း၏ ပင်မတပ်ဖွဲ့များနှင့် ပူးပေါင်းပြီးနောက် သူတို့၏ နန်ချန်အပေါ် ခြိမ်းခြောက်နိုင်မှု လျော့နည်းသွားလိမ့်မည်။ နောက်ဆုံး ဝေ့ချီရှန်းသည် မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်တွင် သူ၏ အာဏာအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြောလိုက်သော စကားများဖြစ်သော်လည်း နားထောင်သူအတွက်တော့ အဓိပ္ပာယ် ပြည့်ဝနေခဲ့သည်။

ဖေစုန့်၏ ရှုံးနိမ့်မှုမှာ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်ကြောင်းနှင့် မြောက်ပိုင်းဝေ့သည် မကြာမီတွင် နန်ချန်၏ အကြီးမားဆုံး ရန်သူ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်းကို တိုးကျန့်လျန် နားလည်သွားခဲ့သည်။

ယင်းက ရိက္ခာလုယူရေး စစ်ဆင်ရေးအတွင်း တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ရှိ ဝေ့စစ်တပ်ကို လုံးဝ အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းပစ်ရန် သူ့ကို စဉ်းစားလာစေခဲ့၏။

ဝေ့စစ်တပ် တစ်ခုတည်းကသာ ရိက္ခာကို လုယူရန် ကြိုးစားခဲ့ပါက သူတို့ သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ကျင်းကျိုးရှိ ဖေစုန့်တပ်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို အသုံးချခြင်းအားဖြင့် နှစ်ဖက်စလုံးကို တိုက်ပွဲတွင် အချင်းချင်း အားကုန်ခန်းသွားအောင် သူ လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည်။ ထို့နောက် မူလက ဝေ့စစ်တပ်နှင့်အတူ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော ချန်စစ်သည် ၂၀၀၀၀ကို ဦးဆောင်ကာ ကျန်ရစ်သူများကို သူက ရှင်းလင်းပစ်လိမ့်မည်။

သက်ရှိမျက်မြင်သက်သေများ မရှိသဖြင့် နောက်ပိုင်းတွင် ဖန့်ယွမ်က သူ့ကို တာဝန်ယူခိုင်းလျှင်တောင် သူက ယွမ်ဖန်း၏ မဆင်မခြင် ရည်မှန်းချက်ကြီးမှုအပေါ် အပြစ်ပုံချနိုင်၏။ နန်ချန်က ဂုဏ်ကျေးဇူးကို လုယူသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဖေစုန့်တပ်၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်သူများ တောင်ကြားထဲသို့ အပြည့်အဝ မဝင်ရောက်မီ ယွမ်ဖန်းက တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်ခဲ့သည်ဟု သူက စွပ်စွဲလိမ့်မည်။

ယင်းက ဖေစုန့်တပ်ကို ထောင်ချောက်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သတိထားမိသွားစေပြီး သူတို့ကို ဆုတ်ခွာသွားစေကာ သူတို့ ကြိုတင်စီစဉ်ထားသော ခြုံခိုတိုက်ခိုက်မှုကို အချည်းနှီး ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်— တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြောက်ပိုင်းဝေ့က သူ၏ကိုယ်ပိုင် လောဘကြောင့် ဆိုးကျိုးများကို ခံစားရပြီး အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံလိုက်ရသည်ဟု သူက ဆိုလိမ့်မည်။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော သက်သေ တစ်ယောက်မှ မရှိသဖြင့် ဖန့်ယွမ်က ဤရှင်းပြချက်ကို သံသယရှိလျှင်တောင်မှ နန်ချန်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း အပြစ်မပေးနိုင်ပေ။ ထို့ပြင် ဖေစုန့်၏ စစ်ရိက္ခာများကို သိမ်းပိုက်လိုက်ခြင်းက သူတို့သည် ထောက်ပံ့ရေးအတွက် လျန်အပေါ် မှီခိုနေရခြင်းမှ လွတ်ကင်းစေမည်ဖြစ်ပြီး ဖန့်ယွမ်၏ လက်စားချေမည်ကို ကြောက်ရွံ့ရခြင်းကိုလည်း ဖယ်ရှားပေးလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ဝေ့ချီရှန်းက တောင်ပိုင်းနယ်စပ်တွင် စစ်သည် ၂၀၀၀၀ဆုံးရှုံးသွားသဖြင့် သူက လျန်စစ်စခန်းကိုလည်း မလွှဲမသွေ အပြစ်တင်လိမ့်မည်။ လျန်က ဤကိစ္စကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ဝေ့ချီရှန်း၏ မကျေနပ်မှုကို မျက်နှာချိုသွေးမည်လား၊ သို့မဟုတ် မျက်ကွယ်ပြုထားပြီး ဘုံရန်သူကို ဆန့်ကျင်ရန် နန်ချန်နှင့် ပူးပေါင်းမည်လား။ တော်ဝင်နန်းတော်သို့ ထိမ်းမြားပေးလိုက်ရသော သူတို့၏ မင်းသမီးအတွက် သူတို့သည် မည်သို့သော ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်ရမည်ကို သိထားသင့်ပေသည်။

သို့သော် ယခုတော့ ဤအစီအစဉ်များအားလုံး အငွေ့ပျံ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။

နောက်မှ လိုက်လာသော ဖေစုန့်တပ်က အင်အား ၂၀၀၀၀မဟုတ်ဘဲ— ၅၀၀၀၀တောင် ဖြစ်နေသည်။

သူတို့က ဝေ့စစ်တပ်နှင့် အစကတည်းက ပူးပေါင်းခဲ့လျှင်တောင် လွတ်မြောက်ရန် ဆုံးရှုံးမှုအကြီးကြီးကို ခံစားရလိမ့်မည်။ ယခုတော့ ဝေ့စစ်တပ်က လုံးဝ ဝိုင်းရံခံထားရသဖြင့် သူတို့အတွက် အောင်ပွဲခံနိုင်မည့် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။

တိုးကျန့်လျန်၏ မျက်နှာက ပြာနှမ်းနေ၏။ ဖေစုန့်နှင့် သူ၏ စစ်ဗျူဟာမှူး ထောင်ထားသော ကျော့ကွင်းထဲသို့ သူတို့ ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်းကို လူမိုက်တစ်ယောက်ပင်လျှင် သဘောပေါက်လိမ့်မည်။ သူ၏မျက်လုံးများက ဒေါသကြောင့် ပြူးကျယ်နေပြီး အံကြိတ်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။ "ဖေစုန့်... ခွေးကောင်။ ယွီဝမ်ကျင်း... သစ္စာဖောက် ကြွက်စုတ်"

သူ၏လက်ထောက်က သူတို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဖန့်ယွမ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည့် အကျိုးဆက်များကို ကြိုတွေးကြည့်မိနေပြီဖြစ်ကာ ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။ "စစ်သူကြီး... ကျွန်တော်တို့ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ"

တိုးကျန့်လျန်က တောင်အောက်သို့ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သွားသည်။ "ဒီကနေ့ ဒီတောင်ကြားထဲကနေ မြောက်ပိုင်းဝေ့စစ်သား တစ်ယောက်မှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်မသွားနိုင်သရွေ့ သူတို့ သုတ်သင်ခံလိုက်ရတာက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် မဆင်မခြင် လုပ်ရပ်ကြောင့်လို့ အပြစ်ပုံချလို့ရလိမ့်မယ်။ သူပုန်ဖေစုန့်က ကောက်ကျစ်တယ်— ရိက္ခာတွေကို ပြန်ယူဖို့ စစ်သည် ၅၀၀၀၀ကို တစ်နည်းနည်းနဲ့ ချထားနိုင်ခဲ့တယ်။ အခု ငါတို့က ဝေ့စစ်တပ်ကို မကယ်နိုင်တော့ဘူး။ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ ထိခိုက်သေဆုံးမှုတွေ ထပ်မဖြစ်ရအောင် ငါတို့ ဆုတ်ခွာရမယ်"

လက်ထောက်ကလည်း တောင်အောက်သို့ ကြည့်လိုက်၏။ အော်ဟစ်သံများနှင့် လက်နက်ချင်း ရိုက်ခတ်သံများ မှေးမှိန်သွားခဲ့ပြီး ညလေညင်းနှင့်အတူ ပါလာသော ပိုပြင်းထန်လာသည့် သွေးနံ့သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

ခဏတာ ကြောင်အမ်းသွားပြီးနောက် သူက လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ တိုးကျန့်လျန်ကို မြှောက်ပင့်ပြောဆိုလိုက်လေသည်။ "စစ်သူကြီး ပြောတာ လုံးဝ မှန်ပါတယ်။ အဲဒီ ယွမ်ဖန်းက ဂုဏ်ပကာသနကို အမြဲ မက်မောနေတော့ စစ်သူကြီးကို အန္တရာယ်ပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ချန်စစ်တပ်ထဲမှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သေဆုံးမှုတွေကို ဖြစ်စေခဲ့တာပဲ"

တိုးကျန့်လျန်က တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး အောက်ဘက်သို့ စိုက်ကြည့်နေစဉ် သူ၏ အကြည့်က ပိုလို့ပင် မှောင်မိုက်လာသည်။ သူက အနီးနားတွင် ရပ်နေသော စကားနည်းသည့် ချန်အရာရှိတစ်ဦးကို ခေါ်ယူကာ လေသံတိုးတိုးဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။ "လူတွေကို ခေါ်ပြီး တောင်အောက်ကို တိတ်တိတ်လေး ဆင်းသွား။ ယွမ်ဖန်း သေပြီလား ဒါမှမဟုတ် ဖမ်းဆီးခံရပြီလား ဆိုတာကို စစ်ဆေးကြည့်။ တကယ်လို့ သူ အသက်ရှင်နေသေးရင် မင်းကိုယ်တိုင် သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်"

သက်သေ တစ်ယောက်မှ မကျန်တော့သရွေ့ သူ ပြန်ရောက်သောအခါ အကူအညီ ပေးရန် ပျက်ကွက်ခဲ့မှုနှင့် ပတ်သက်၍ ဖန့်ယွမ်က တာဝန်ယူခိုင်းမည်ကို သူ ကြောက်ရွံ့နေမည် မဟုတ်ပေ။

ချန်စစ်သူကြီးက ခေါင်းညိတ်ရုံသာ ညိတ်ပြလိုက်ပြီး အနီးနားရှိ ချန်စစ်တပ် စစ်ကြောင်း နှစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီးနောက် သူတို့သည် ထူထပ်သော အမှောင်ထုထဲသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်— ယင်းက တိုးကျန့်လျန်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော အသေခံစစ်သည်များ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှ၏။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ဆန့်ကျင်ဘက် ဟေးချောင်တောင်ကြောတစ်လျှောက် မီးတောက်များသည် မြွေလိမ်မြွေကောက်များလို ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။ မကြာသေးမီက ဆောင်းဦးရာသီ အပူလှိုင်းကြောင့် အရာအားလုံး ခြောက်သွေ့နေခဲ့ပြီး တောင်တန်းများပေါ်တွင် ခြောက်သွေ့သော သစ်ကိုင်းများနှင့် ညှိုးနွမ်းနေသော သစ်ရွက်များ ပြန့်ကျဲနေ၏။

မီးစွဲလောင်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မီးတောက်သည် ဒေါသတကြီး လောင်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်ကြီးအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာပင် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ တောက်လောင်နေသော မီးတောက်များနှင့်အတူ ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေသော စစ်သည်များ၏ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ညအချိန်တွင် အမြင်အာရုံ ကန့်သတ်ချက်များကြောင့် သစ်တောဖုံးလွှမ်းနေသော ကုန်းစောင်းများမှ မည်သည့်စစ်တပ်က ပြေးဆင်းလာသည်ကို မသဲကွဲချေ— ဆူပွက်နေသော သန်းများကဲ့သို့ အောက်ဘက်တောင်ကြားသို့ စီးဆင်းလာသည့် ဆူညံနေသော လူရိပ်အုပ်စုကို မီးရောင်မှတစ်ဆင့် မြင်တွေ့နိုင်ရုံမျှသာ။

တိုးကျန့်လျန်က ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။ "ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ တစ်ဖက်က ခြုံခိုတိုက်မယ့် တပ်တွေကို လှုပ်ရှားဖို့ ဘယ်သူက အမိန့်ပေးလိုက်တာလဲ"

တောင်ကြားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော ဖေစုန့်တပ်ကို ထိရောက်စွာ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ရန်အတွက် တိုးကျန့်လျန်၏ ချန်တပ်ဖွဲ့များသည် တိုက်ခိုက်ရန် အချက်ပြမီးကို စောင့်ဆိုင်းရင်း တောင်ကြောနှစ်ခုလုံးတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြသည်။

သူ၏ လက်အောက်ခံ အရာရှိများကလည်း ထပ်တူ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြချိန်တွင် အနောက်ဘက် သစ်တောများမှ ဆူပူအုံကြွမှုများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။ မြင်းများသည် မထိန်းနိုင်လောက်အောင် ဟီရင်း တောင်အောက်သို့ ထိတ်လန့်တကြား ပြေးဆင်းသွားကြပြီး စစ်သားများကလည်း သူတို့နောက်မှ လိုက်ဖမ်းကြရာ သူတို့၏ တိုက်ပွဲဗျူဟာအခင်းအကျင်းများကို ပိုပြီး အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားစေသည်။

တိုးကျန့်လျန်က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။ "အခု ဘာဖြစ်ပြန်ပြီလဲ"

အနောက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သော လက်ထောက်တစ်ဦးသည် အနောက်ဘက် သစ်တောများမှ တဖြည်းဖြည်း တက်လာသော မီးတောက်များကို တွေ့လိုက်ရပြီး ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ "မီး... စစ်သူကြီး... မီးလောင်နေပြီ"

လေတိုက်ခတ်မှုကြောင့် မီးတောက်သည် သစ်တော၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အပိုင်းမှနေ၍ ရှေ့သို့ တိုးလာခဲ့သည်။ သစ်ပင်များကြားတွင် ပုန်းအောင်းနေသော စစ်သားများသည် အသည်းအသန် လုယက် ထွက်ပြေးကြပြီး ထိတ်လန့်နေသော စစ်မြင်းများကလည်း ထိန်းမရသိမ်းမရ ပြေးလွှားနေကြသည်။

ချက်ချင်းပင် တောင်စောင်း နှစ်ဖက်လုံးမှ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ရေး တပ်ဖွဲ့များသည် အောက်ဘက်သို့ စီးဆင်းသွားကြတော့သည်။ မြင်းခွာသံများနှင့် ကူးစက်နေသော မီးတောက်များကြောင့် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများ၏ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ပေါင်းစပ်မှုက လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားခဲ့၏။

"ဒီမီးကို ဘယ်သူရှို့တာလဲ" တိုးကျန့်လျန်က အသည်းအသန် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

သူသည် အောက်ဘက်ရှိ ဖေစုန့်တပ်နှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရန် ဘယ်သောအခါမှ မရည်ရွယ်ခဲ့ချေ။

စစ်သည် ၅၀၀၀၀တောင်လေ။

သူတို့က ယွမ်ဖန်း၏ ဝေ့စစ်သား၂၀၀၀၀နှင့်အတူ တိုက်ခိုက်ရာတွင် ဆုံးရှုံးမှုများ ခံစားခဲ့ရလျှင်တောင် ယခု သူတို့ကို ရင်ဆိုင်ခြင်းက သူ့ကို အရိုးထိအောင် ခွာချပစ်လိမ့်မည်— အင်အားများစွာကို စတေးခြင်းဖြင့်သာ လွတ်မြောက်ရန် မျှော်လင့်နိုင်ပေမည်။

ရူးသွပ်လုမတတ် ဖြစ်နေသော တိုးကျန့်လျန်က အမိန့်ပေးလိုက်၏။ "ဘယ်သူမှ တောင်အောက်ကို မဆင်းနဲ့။ မြင်းတွေကို ပြန်ယူပြီး အနောက်ဘက် ကုန်းစောင်းကနေ ဆုတ်ခွာကြ"

သို့သော် သူ၏ အော်ဟစ်သံများသည် တောက်လောင်နေသော မီးတောက်များနှင့် စစ်သားများ၏ ပရမ်းပတာ အခြေအနေများအောက်တွင် နစ်မြှုပ်သွားခဲ့သည်။ မီးက အရပ်မျက်နှာ အားလုံးသို့ ပျံ့နှံ့နေပြီး တိုးကျန့်လျန်က ထွက်ပြေးနေသော စစ်သားအချို့ကို အသည်းအသန် သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းကလည်း ကျန်သူများကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

အောက်ဘက်တွင် ယွမ်ဖန်းသည် ကျောချင်းကပ် ရပ်နေသော သူ၏ နောက်ဆုံးကျန်ရစ်သည့် အစောင့်ဆယ်ယောက်ကို မှီထားပြီး အလောင်းပုံများကြားတွင် ဝိုင်းရံခံထားရသည်။

ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး သူတို့၏ အမြင်အာရုံကို ဝေဝါးစေသော ခြောက်သွေ့နေသည့် သွေးများဖြင့် ပေကျံနေလျက် သူတို့သည် တောင်ကြောနှစ်ခုလုံးတွင် တောက်လောင်နေသော မီးတောက်များနှင့် ဆူပွက်နေသော ရေထဲသို့ ဖက်ထုပ်များ ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ တောင်အောက်သို့ စီးဆင်းလာသည့် စစ်ကူများ၏ ရေစီးကြောင်းကို မှင်သက်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး စိတ်ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်နေသလားဟုပင် အခိုက်တန့် မရေမရာ ဖြစ်သွားတော့၏။

သို့သော် သိပ်သည်းစွာ ဝိုင်းရံထားသော ဖေစုန့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များက တောင်ပေါ်တပ်များကို ရင်ဆိုင်ရန် သူတို့၏ တိုက်ပွဲဗျူဟာအခင်းအကျင်းကို ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲလိုက်သောအခါ အမှန်တရားက ရှင်းလင်းသွားခဲ့သည်။ လက်ထောက်တစ်ဦးက အလွန်အမင်း စိတ်သက်သာရာရသွားသဖြင့် ငိုကြွေးလိုက်ပြီး ယွမ်ဖန်းကို အော်ပြောလိုက်၏။ "စစ်သူကြီး... ကျွန်တော်တို့ ကယ်တင်ခံရပြီ"

ယွမ်ဖန်းက သံသယရှိနေဆဲပင်။ တိုးကျန့်လျန်၏ အကူအညီမပါဘဲ သည်လောက်အချိန်အကြာပြီး ဝိုင်းရံခံထားရပြီးနောက် ယခုမှ ဖေစုန့်တပ်ကို ဆန့်ကျင်ပြီး အရာအားလုံးကို သူက ရုတ်တရက် စွန့်စားလိမ့်မည်တဲ့လား။ သံသယများ ရှိနေသော်လည်း မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင်လေးက သူတို့ကို ပြန်လည် အားအင်ပြည့်ဖြိုးသွားစေခဲ့သည်။ သူတို့သည် မာန်သွင်းလိုက်ကြပြီး ရှေ့တိုးလာသော ဖေစုန့်စစ်သားများကို ခုတ်ထစ်ရန် သူတို့၏ လက်နက်များကို လွှဲယမ်းလိုက်ကြ၏။

အချိန်အနည်းငယ် ထပ်မံ တောင့်ခံပြီးနောက် ချန်စစ်တပ် စစ်ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသော မြင်းတပ်များက သူတို့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်ကို သူတို့ အမှန်တကယ်ပင် မြင်လိုက်ရသည်။

ယွမ်ဖန်း၏ အစောင့်များက ဝမ်းသာလုံးဆို့စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြလေသည်။ "စစ်ကူတွေ"

ယွမ်ဖန်းသည်လည်း ထပ်တူ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ စောစောက အသည်းအသန် တိုက်ပွဲအတွင်း ဖေစုန့်ထံမှ လုယူထားသော စစ်ရိက္ခာများကို ယနေ့ ပြန်လည်ရယူနိုင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ နားလည်သွားခဲ့သဖြင့် ရိက္ခာလှည်းများကို မီးရှို့ရန် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ပြတ်သားစွာ အမိန့်ပေးခဲ့၏။

လောင်ကျွမ်းနေဆဲဖြစ်သော ရိက္ခာလှည်း အနည်းငယ်၏ မီးတောက်များကြားတွင် ခေါင်းဆောင်လုပ်သူမှာ တိုးကျန့်လျန်၏ ဘေးတွင် သူ မြင်ဖူးခဲ့သော လူငယ်အရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ယွမ်ဖန်း မှတ်မိသွားခဲ့သည်။

သူက တိုးကျန့်လျန်ကို အထင်လွဲခဲ့လေသလားဟု စတင် တွေးတောလိုက်ချိန်—မျှော်လင့်မထားသော အခြေအနေ တစ်ခုခုကြောင့် အချိန်မီ စစ်ကူမပို့နိုင်ခဲ့ခြင်းများလားဟု ခန့်မှန်းနေစဉ်— လူငယ်အရာရှိက မြင်းပေါ်မှနေ၍ လေးရှည်တစ်လက်ကို မြှောက်လိုက်၏။

ထို့နောက် မြားခေါင်းက သူ့ဆီသို့ တည့်တည့် ချိန်ရွယ်ထားလေသည်။

အနီးနားရှိ အစောင့်များက သူ့ကို ကာကွယ်ရန် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာကြပြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြလေသည်။ "စစ်သူကြီး... သတိထား"

သို့သော် လွှတ်လိုက်သော မြားမှာ လေထဲတွင် ပျံသန်းနေပြီဖြစ်ပြီး အစောင့်များ၏ လှုပ်ရှားမှုများက အလွန် နှေးကွေးနေခဲ့သည်။ မြားက ယွမ်ဖန်း၏ မျက်လုံးနှစ်လုံးကြားသို့ ထိမှန်တော့မည့် ဆဲဆဲတွင် ဘေးဘက်မှ နောက်ထပ် မြားတစ်စင်း ပစ်လွှတ်လာပြီး ၎င်း၏ ထိပ်ဖျားက တိုးကျန့်လျန်၏ အစောင့် ပစ်လိုက်သော မြားကို လွှမ်းမိုးနိုင်သော အင်အားဖြင့် ဝင်တိုက်ကာ နောက်မြား၏ မြားခေါင်းကို လုံးဝ ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်၏။

လူတိုင်း မှင်သက်သွားကြသည်။ တိုးကျန့်လျန်၏ အစောင့်သည် မြားပစ်သူကို လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အရပ်မြင့်သော မြင်းတစ်ကောင်ပေါ်တွင် ခွထိုင်ကာ မျက်နှာသွင်ပြင်များကို ဖုံးကွယ်သွားစေရန် သွေးများကို သုတ်လိမ်းထားပြီး ဖေစုန့်စစ်တပ်၏ ယူနီဖောင်းကို ဝတ်ဆင်ထားသော အောက်ခြေအဆင့် စစ်သားတစ်ဦးကိုသာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

...