အခန်း ၁၂၇

အပိုင်း (၁၂၇)

တောင်ပေါ်မီးသည် တစ်ညလုံး မငြိမ်းဘဲ တောက်လောင်နေခဲ့သည်။ မိုးလင်းခါနီးအချိန်တွင် အဝေးရှိ တောင်တန်းများဆီမှ အမည်းရောင် မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို မြင်တွေ့နေရဆဲ။

ကျီးကန်းမည်းများသည် ချန်စစ်တပ်၏ ချီတက်လာသော စစ်သည်များအထက်တွင် ဝဲပျံကာ အော်ဟစ်နေကြသည်။ အောက်ဘက်ရှိ စစ်သည်များသည် စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံရပြီး သူတို့၏ ခြေလှမ်းများသည်လည်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်။

တိုးကျန့်လျန်သည် သူ့မြင်းပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် တောင်ပေါ်မီး၏ ထူထပ်သော မီးခိုးငွေ့များကြောင့် အိုးမဲများ ပေကျံနေဆဲဖြစ်ကာ သူ့မျက်နှာအမူအရာသည် မည်းမှောင်ပြီး ဒေါသထွက်နေပုံရ၏။ ကောင်းကင်မှ ကျီးကန်းများ၏ အော်သံကို နားထောင်ရင်း သူသည် သူ့လက်အောက်ငယ်သားများကို ဒေါသတကြီး အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။ "အဲဒီ ကျီးကန်းတွေကို ပစ်ချလိုက်စမ်း"

ချက်ချင်းပင် မြားပစ်ကျွမ်းကျင်သော စစ်သည်များသည် သူတို့၏ လေးများကို ဆွဲတင်လိုက်ကြသည်။ မြားအနည်းငယ်သည် လေထုကို ဖြတ်သန်းကာ အသံမြည်သွားပြီး ကျီးကန်းမည်းများသည် လမ်းမကြီးဘေးရှိ မြက်ခင်းထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားကြ၏။

ထိုအခါမှသာ တိုးကျန့်လျန်သည် အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

ဖေစစ်တပ်နှင့် တွေ့ဆုံရာတွင် သူတို့က တိုက်ပွဲစတင်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့သော်လည်း တပ်နှစ်ခုသည် တောင်တစ်ဝက်တွင် ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့ကြပြီး သွေးထွက်သံယိုမှုများကို ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ခဲ့ချေ။

တိုးကျန့်လျန်သည် စစ်သည်ထောင်ပေါင်းများစွာကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီးမှ ဖေစစ်တပ်ကို အောင်မြင်စွာ ခါချနိုင်ခဲ့၏။ ဤကဲ့သို့ မလိုအပ်သော ဆုံးရှုံးမှုများကို ခံစားရခြင်းက သူ့ကို အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်မှာ သဘာဝပင်။

သို့သော် သူ့ကို ပိုလို့ပင် ဒေါသထွက်ပြီး စိုးရိမ်ပူပန်စေခဲ့သည်မှာ နှစ်ဖက်စလုံးရှိ တောင်ပေါ်မီးများက တော်တော်လေး သံသယဖြစ်ဖွယ် ကောင်းနေခြင်းပင်။

မီးသည် သူတို့ ပုန်းအောင်းနေသည့် နေရာအနောက်တွင် မည်သို့များ ရုတ်တရက် စတင်လောင်ကျွမ်းခဲ့ပြီး သူတို့ကို တောင်အောက်သို့ ဆင်းရန် ဖိအားပေးကာ ဖေစစ်တပ်၏ စစ်သည်များနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့စေခဲ့သနည်း။

ဒါက ယွမ်ဖန်းရဲ့ အရန်အစီအစဉ်လား။

ဒါပေမဲ့ ယွမ်ဖန်းရဲ့ လူတွေက ဝိုင်းရံထားတာကို ဖောက်ထွက်နိုင်မယ်ဆိုရင် ယွမ်ဖန်းကို ကာကွယ်ပြီး သူ လွတ်မြောက်နိုင်အောင် လုပ်တာက ပိုပြီး အမြော်အမြင်ရှိရာ မကျဘူးလား။

သူ့ကို ပိုပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးစေတာက တစ်ဖက်လူက သူတို့ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ နေရာကို အသေအချာ သိနေတာပဲ။

တကယ်လို့ ဒါက ယွမ်ဖန်းရဲ့ အရန်အစီအစဉ် မဟုတ်ဘဲ စတုတ္ထမြောက် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ရှိနေတယ်ဆိုရင် သူတို့က ဘာဖြစ်လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထုတ်မပြတာလဲ။

တိုးကျန့်လျန်သည် ပိုတွေးလေလေ ပိုလို့ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလေလေ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့ တစ္ဆေတွေနဲ့ တွေ့ခဲ့တာများလား။

ယွမ်ဖန်း သေသွားသရွေ့ တစ္ဆေတွေနဲ့ တွေ့ရင်တောင် ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

တိုးကျန့်လျန်၏မျက်လုံးများသည် စူးရှနေပြီး သူ့ဘေးနားရှိ လူများကို မေးလိုက်၏။ "တိုးကျဲ ပြန်ရောက်ပြီလား"

သူ့နောက်က စစ်သူကြီးများအားလုံးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ယွမ်ဖန်းကို သတ်ရန် သူ စေလွှတ်ခဲ့သော တိုးကျန့်လျန်၏ ယုံကြည်ရသည့် လက်အောက်ငယ်သားကို မတွေ့ရသဖြင့် တိုးကျန့်လျန်နှင့် အရင်းနှီးဆုံး ယုံကြည်ရသူက ပြောလိုက်လေသည်။ "သူ့အရိပ်အယောင်တောင် မတွေ့ရဘူး။ သူ ပြန်မရောက်သေးတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

သူ ယခုအချိန်အထိ ပြန်မလာသေးလျှင် သူ သေသွားပြီ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း အားလုံးက ကောင်းကောင်း သိထားကြသည်။ တိုးကျန့်လျန်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ပိုလို့ပင် မည်းမှောင်သွား၏။ တိုးကျဲ စစ်မြေပြင်တွင် သေသွားခြင်း ရှိမရှိကို သူ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။ အရေးကြီးသည်မှာ ယွမ်ဖန်း သေမသေ ဆိုသည့်အချက်ပင်။

သို့သော် အခြေအနေများသည် သည်အထိ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူသည် တစ်လှမ်းချင်းစီသာ သွားနိုင်တော့သည်။ ဖေစစ်တပ်က ယွမ်ဖန်း၏ အသက်ကို ချမ်းသာမပေးခဲ့ရန်သာ သူ မျှော်လင့်နိုင်တော့၏။ သူ့စစ်တပ်၏ လက်ရှိ သနားစဖွယ် အခြေအနေအရ စစ်စခန်းသို့ ပြန်ကာ သူတို့၏ ဒုက္ခရောက်မှုများကို ပုံကြီးချဲ့ပြီး ဖန့်ယွမ်ထံသို့ အစီရင်ခံရန် လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေပြီ ဖြစ်သည်။

တိုးကျန့်လျန်သည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်လုပ်ပြီး စိတ်ထဲက တွက်ချက်လိုက်သည်။

မူလ အစီအစဉ်အတိုင်း တရားလိုနေရာကနေ အရင် ဝင်ကပြပြီး အပြစ်အားလုံးကို ယွမ်ဖန်းအပေါ် ပုံချလိုက်သရွေ့... ယွမ်ဖန်းရဲ့ အကျိုးအမြတ်ကို လောဘတကြီး လိုချင်မှုက အစီအစဉ်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး ဖေစစ်တပ်ကို သတိပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားတယ်၊ ပြီးတော့ ဖေစစ်တပ်ရဲ့ အရေအတွက်က မျှော်လင့်ထားတာထက် လူ ၂၀၀၀၀တောင် ပိုများနေတယ်။ နောက်ထပ် ထိခိုက်သေဆုံးမှုတွေ မဖြစ်အောင် သူတို့ကို မကယ်နိုင်ခဲ့ဘဲ ဆုတ်ခွာခဲ့ရတယ်လို့ အကြောင်းပြလို့ ရနိုင်တယ်။ ဒီလိုဆိုရင် ဖန့်ယွမ်က ငါ့ကို အပြစ်ပေးဖို့ အကြောင်းပြချက် ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဖေစစ်တပ်ရဲ့ စစ်ကူတွေ အရေအတွက် ကွာဟနေတာက ငြင်းလို့မရတဲ့ အမှန်တရားပဲလေ။

တကယ်လို့ ယွမ်ဖန်းက ဖေစစ်တပ်ရဲ့ လက်ထဲကို ကျရောက်သွားပြီး နောက်ပိုင်းမှာ ငါ့ကို အပြစ်ဖို့ဖို့ ကြိုးစားရင်တောင် ယွမ်ဖန်းက အပြစ်လွှဲချဖို့ ငါ့ကို မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲနေတာပါလို့ ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုလို့ ရနိုင်တယ်။

သူ၏ လွတ်မြောက်ရာ လမ်းကြောင်းများ အားလုံးကို စီစဉ်ပြီးနောက် တိုးကျန့်လျန်သည် နောက်ဆုံးတွင် မြင်းပေါ်၌ သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ကို ချလိုက်လေသည်။ သူက အမိန့်ပေးလိုက်၏။ "တပ်စခန်းကို အမြန်ဆုံးနှုန်းနဲ့ ချီတက်ကြစမ်း"

အခု ငါ့ကို အစိုးရိမ်ဆုံးဖြစ်စေတာက အဲဒီခွေးကောင် ယွီဝမ်ကျင်းပဲ။ သူ့ကို လွတ်သွားခွင့် ပေးလို့ မဖြစ်ဘူး။

_____

အမိန့်ပေးရန် လွယ်ကူစေရန်အတွက် လျန်၊ ချန်နှင့် ဝေ့တို့၏ တပ်စခန်းများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု နီးကပ်စွာ တည်ရှိနေကြသည်။ တိုးကျန့်လျန်သည် ဖိအားပေးကာ ချီတက်ပြီးနောက် ချန်စစ်စခန်းသို့ အလျင်အမြန် ပြန်လာခဲ့ရာ နေမထွက်ခင်လေးတွင် ရောက်ရှိသွားလေသည်။

သူသည် ဒေါသထွက်ထွက်ဖြင့် ဗဟိုစစ်တဲအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး မြင်းကျာပွတ်ကို စားပွဲပေါ်သို့ ဆောင့်ချကာ သူ့လက်အောက်ငယ်သားများကို အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ "အဲဒီ သစ္စာဖောက်အိုကြီး ယွီဝမ်ကျင်းကို ငါ့ဆီ ခေါ်လာခဲ့စမ်း"

အစောင့်များသည် သူ့ကို ဖမ်းဆီးရန် အလျင်အမြန် သွားခဲ့ကြသော်လည်း အခိုက်အတန့်အကြာတွင် ထိတ်လန့်တကြား ပြန်ရောက်လာပြီး အစီရင်ခံလိုက်ကြသည်။ "လူ..လူကြီးမင်း။ ယွီဝမ်ကျင်း သူ့တဲထဲမှာ မရှိတော့ဘူး"

အစေခံတစ်ဦးထံမှ အေးစက်နေသော လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ကို ယူလိုက်ခါစဖြစ်သော တိုးကျန့်လျန်သည် ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ကာ ခွက်ကို ရိုက်ခွဲလိုက်ပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။ "အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ။ သူ့ကို သူ့တဲထဲမှာပဲ အကျယ်ချုပ် ချထားဖို့ ငါ အမိန့်ပေးထားတယ်လေ"

လျန်နယ်မြေရှိ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာကို ဦးဆောင်ရန် နန်ချန်မှ စေလွှတ်ခြင်းခံရသော တိုးကျန့်လျန်သည် အရူးတစ်ယောက် မဟုတ်ခဲ့ချေ။ ယွီဝမ်ကျင်း၏ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လိုသည့် အပြုအမူများအပေါ် သူ အမြဲတမ်း သံသယရှိခဲ့သည်။ ထိုညက ဝေ့စစ်တပ်ကို ရှင်းလင်းရန် သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်သည် လှုပ်ရှားမှုအတွက် လုံလောက်သော အကြောင်းပြချက် ရှိသည်ဟု သူ ယုံကြည်သည့်အရာအပေါ်တွင် အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်၏။

သို့တိုင်အောင် စစ်တပ်များ မထွက်ခွာမီတွင် သူသည် ယွီဝမ်ကျင်းအား သူ့တဲအတွင်း၌ အကျယ်ချုပ်ချထားရန် လက်အောက်ငယ်သားများကို အမိန့်ပေးခဲ့သေးသည်။

အာဏာရှင်တို့၏လောကတွင် လူများသည် အပေါ်ယံ၌ ရင်းနှီးဖော်ရွေပြီး အဆင်ပြေဟန်ဆောင်ကာနေကြပြီး နောက်ကွယ်တွင်တော့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကာကွယ်စောင့်ကြည့်နေခြင်းက အထူးအဆန်း မဟုတ်ချေ။ ထိုညက သူသည် ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများကို အောင်မြင်စွာ သိမ်းပိုက်နိုင်ပြီး ဖေနှင့် ဝေ့စစ်တပ်များကို ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ကာ အမြင့်ဆုံးသော အကျိုးအမြတ်ကို ရရှိနိုင်သရွေ့ သူ ပြန်လာပြီးနောက် ယွီဝမ်ကျင်းကို ယဉ်ကျေးစွာ ဆက်ဆံနိုင်လိမ့်မည်။ ယွီဝမ်ကျင်း၏ ကိုယ်ပိုင် ရည်ရွယ်ချက်များ မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ အနည်းဆုံးတော့ လူအများရှေ့တွင် သူသည် တိုးကျန့်လျန်ကို လေးစားမှု ပြသရလိမ့်ဦးမည်။

တိုးကျန့်လျန်သည် လက်နက်စင်မှ သူ့ဓားကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး ယွီဝမ်ကျင်းကို အကျယ်ချုပ်ချထားသော တဲဆီသို့ ဒေါသတကြီး လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူသည် တဲတံခါးကို လှပ်ဖွင့်ရင်း ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "စစ်စခန်းကို အခိုင်အမာ စောင့်ကြပ်ထားတာကို။ သူလို အဘိုးကြီးတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လေထဲကို ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ရတာလဲ"

တဲအနောက်ဘက်ရှိ ထက်မြက်သော ကိရိယာတစ်ခုဖြင့် လူတစ်ကိုယ်စာ ဖြတ်တောက်ထားသော အပေါက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ့ဒေါသသည် ပိုလို့ပင် ပြင်းထန်လာတော့သည်။ တဲကို စောင့်ကြပ်ရန် တာဝန်ရှိသော အစောင့်၏ ရင်ဘတ် တည့်တည့် ကန်လိုက်ပြီး ဆဲဆိုလိုက်တော့သည်။ "အသုံးမကျတဲ့ကောင်"

အစောင့်တစ်ဦးသည် တဲကို စစ်ဆေးလိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်ရှိ မပိတ်ရသေးသော စာတစ်စောင်ကို တွေ့ရှိသွားကာ တိုးကျန့်လျန်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။ "လူကြီးမင်း... သစ္စာဖောက်က လူကြီးမင်းအတွက် စာတစ်စောင် ချန်ထားခဲ့ပါတယ်"

ဒေါသထွက်နေဆဲဖြစ်သော တိုးကျန့်လျန်သည် စာကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အလျင်အမြန် ဖတ်ရှုလိုက်သည်။ သူသည် ဖတ်လေလေ သူ့မျက်နှာသည် ပိုပြီး တွန့်ရှုံ့လာလေလေဖြစ်ပြီး မျက်နှာအမူအရာသည်လည်း လူတစ်ယောက်ကို အရှင်လတ်လတ် မျိုချတော့မည့်အလား မည်းမှောင်လာတော့သည်။ အဆုံးတွင် သူသည် စာကို ကြမ်းတမ်းစွာ ဆုပ်နယ်လိုက်ပြီး တဲတွင်းရှိ စားပွဲရှည်ကြီးကို မှောက်ချလိုက်ကာ အော်ဟစ်လေတော့သည်။ "အဲဒီ ခွေးကောင်။ အဲဒီ ခွေးအိုကြီး ယွီဝမ်ကျင်း"

အစောင့်များသည် တိုးကျန့်လျန်တစ်ယောက် ဤမျှလောက် ဒေါသပေါက်ကွဲနေသည်ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြချေ။ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပစ်ချထားသော စုတ်ပြဲနေသည့် စာကို သတိထားကာ ခိုးကြည့်လိုက်ပြီး ပထမစာကြောင်းအနည်းငယ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

“တိုးလူကြီးမင်းရဲ့ ရက်ရောတဲ့ ဆက်ဆံမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ဖေစစ်စခန်းကို ပြန်ရောက်နေပါပြီ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ သခင်က လူကြီးမင်းကို အရမ်း လေးစားပါတယ်။ တကယ်လို့ လူကြီးမင်းက သူ့ကို အလုပ်အကျွေးပြုဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်ဆိုရင် သူက လူကြီးမင်းရဲ့ အရည်အချင်းတွေကို သေချာပေါက် တန်ဖိုးထားမှာပါ။ တကယ်လို့ လူကြီးမင်းက လူကြီးမင်းရဲ့ သစ္စာစောင့်သိမှုမှာ ခိုင်မြဲနေမယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ သခင်က လူကြီးမင်းကို ဆုံးရှုံးရတဲ့အတွက် အလွန် ဝမ်းနည်းမှာဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အပေးအယူတွေ အားလုံးကို လျန်ပြည်ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရုံကလွဲပြီး တခြားရွေးချယ်စရာ ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး...”

_____

မိုးလင်းနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း နေလုံးနီကြီးကတော့ မထွက်ပေါ်လာသေးချေ။

ကျင်းမြို့၏ တံခါးမျှော်စင်သည် လောက်လွဲမှပစ်လွှတ်လိုက်သည့် ကျောက်ခဲများနှင့် လွင့်စင်လာသော လက်နက်များကြောင့် ချိုင့်ခွက်များ ဖြစ်နေလေသည်။ ထိုညက လျန်စစ်တပ်၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် အယောင်ပြသက်သက်သာ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့သည် ယုံကြည်လောက်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ရသည်။ အားစိုက်ထုတ်မှု သိသာစွာ လျော့နည်းနေပါက မြို့တွင်းရှိ ဖေစစ်တပ်များကြားတွင် သံသယများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပေသည်။

မြို့ရိုးများဆီမှ အမည်းရောင် မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်နေပြီး မျှော်စင်အောက်ရှိ ကွင်းပြင်သည် ဖေစစ်တပ်၏ လောက်လွဲကျောက်ခဲများဖြင့် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် မည်းနက်သော ချိုင့်ခွက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။ လောက်လွဲများဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်သော ဤလက်နက်များကို အမည်းရောင် ဆီတစ်လွှာ သုတ်လိမ်းထားသော ကွန်ရက်ကြိုးများဖြင့် ထုပ်ပိုးထားသည်။ ပစ်လွှတ်လိုက်ချိန်တွင် အပြင်ဘက် ကွန်ရက်ကို မီးရှို့လိုက်ကာ တံခါးမျှော်စင်အထက်သို့ ခြိမ်းခြောက်နိုင်သော အင်အားဖြင့် ပျံသန်းသွားကြသည်။ ဤကျောက်ခဲများ ထိမှန်ခြင်း သို့မဟုတ် လွင့်စင်လာသော အပိုင်းအစများကြောင့် ဒဏ်ရာရရှိသော မည်သည့်စစ်သည်မဆို ချက်ချင်း အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ရုံသာမက သူတို့၏ ဒဏ်ရာများမှတစ်ဆင့် သေစေနိုင်သော ကူးစက်ရောဂါ အန္တရာယ်ကိုပါ ရင်ဆိုင်ရပြီး ဒုတိယအကြိမ် သေမင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်လေသည်။

ဖေစုန့်သည် မြို့မျှော်စင်ထက်တွင် ရပ်နေပြီး အောက်ဘက်တွင် ပုရွက်ဆိတ်မည်းများကဲ့သို့ စီတန်းထားသော လျန်စစ်တပ်၏ တိုက်ပွဲဗျူဟာအခင်းအကျင်းများကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။ သူ့မျက်လုံးများသည် အနောက်ဘက်ရှိ လျန်စစ်သည်များ တင်းကြပ်စွာ ဝန်းရံထားသော တပ်မှူး၏ နေရာဆီသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်များတွင် မှိန်ဖျော့ပြီး အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

"ဒီလျန်စစ်သူကြီး... သူ့နာမည်ကို ငါ အရင်က တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ နည်းဗျူဟာတွေကတော့ ချီးကျူးစရာပဲ။ နှမြောစရာကောင်းလိုက်တာ"

မြို့ကို ကာကွယ်ရန် တာဝန်ရှိသော စစ်သူကြီး ဟန်ချီသည် ဖေစုန့်၏ အကြည့်ကို လိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဖန့်ယွမ်ရှိရာဖက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"သူ့နာမည်က ဖန့်ယွမ်ပါ။ သူ့ကို အရင်က ချန်လျန်ဝမ်က ဖိန်ကျိုးမှာ တပ်စွဲထားခဲ့တာ။ ချန်ဝေရဲ့ နာမည်ကျော်ကြားမှုအောက်မှာ ဖုံးကွယ်ခံထားရလို့ လူသိပ်မသိတာပါ။ ပြီးခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်အတွင်းမှာ ကျွန်တော် သူနဲ့ တိုက်ပွဲပေါင်း အကြီးအသေး ဒါဇင်နဲ့ချီပြီး တိုက်ခဲ့ဖူးတယ်။ သူက သူ့ရဲ့ နည်းဗျူဟာတွေမှာ အရမ်းကို သတိထားတတ်တယ်... သူ သေချာပေါက် မနိုင်နိုင်တဲ့ တိုက်ပွဲမျိုးကို ဘယ်တော့မှ မတိုက်ဘူးလို့တောင် ပြောလို့ရတယ်"

ဖေစုန့်၏ အပြုံးသည် အနည်းငယ် ပိုနက်ရှိုင်းသွားသည်။ "အဲဒါကြောင့်ပဲ နှမြောစရာကောင်းတယ်လို့ ငါ ပြောတာပေါ့"

ဟန်ချီသည် ဖေစုန့်၏ အပြုံးကို အကဲခတ်လိုက်ပြီးနောက် စစ်မြေပြင်ရှိ ဖန့်ယွမ်ကို ပြန်ကြည့်ကာ တစ်ခုခုပြောတော့မည့်နှယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင်ပင် လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးက အစီရင်ခံရန် ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

"အမတ်ကြီး... ယွီလူကြီးမင်း ပြန်ရောက်ပါပြီ"

ခဏအကြာတွင် နီညိုရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အဘိုးအိုတစ်ဦးကို မျှော်စင်ပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ဖေစုန့်သည် သူ့ကို အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ မှိန်ဖျော့သော အပြုံးဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။

"ဒီခရီးစဉ်မှာ လူကြီးမင်း ပင်ပန်းသွားပါပြီ"

ယွီဝမ်ကျင်းက ချက်ချင်းပင် အရိုအသေ ပြန်ပေးလိုက်သည်။ "ကျူကျွင်းကို အလုပ်အကျွေးပြုရတာ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ဂုဏ်ယူစရာပါ"

ထို့နောက် ဖေစုန့်သည် အဘိုးအိုနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော ဖေရှစ်ဝူဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။ "လူကြီးမင်း တစ်ခုခု ထိခိုက်သွားသေးလား"

ဖေရှစ်ဝူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်လိုက်ကာ "တာဝန်ကို အမှားအယွင်းမရှိ ပြီးမြောက်ခဲ့ပါတယ်"

မိမိ၏ လုံခြုံရေးအတွက် ဖေစုန့်က စိုးရိမ်ပူပန်ပေးနေသည်ကို စိတ်ထိခိုက်သွားသော ယွီဝမ်ကျင်းသည် ချန်စစ်စခန်းသို့သွားရောက်ရသည့် အန္တရာယ်များသော ဤခရီးစဉ်က ပိုလို့ပင် တန်ဖိုးရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"အဲဒီ တိုးမျိုးနွယ် ကောင်လေးအတွက် ကျွန်တော် စာတစ်စောင် ချန်ထားခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ ပင်မစစ်တပ် စခန်းကို ပြန်ရောက်တာနဲ့ လျန်စစ်စခန်းက ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

ဖေစုန့်၏ အကြည့်သည် အောက်ဘက်ရှိ စစ်မြေပြင်ဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး သူ့အပြုံးသည် ပေါ့ပါးကာ တွယ်တာမှုကင်းမဲ့နေ၏။

"ဒီအမတ်က အဲဒီမြင်ကွင်းကို မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ စောင့်မျှော်နေပါတယ်"

ယွီဝမ်ကျင်း ပြန်ရောက်ကတည်းက စကားများကို မြိုသိပ်ထားခဲ့သော ဟန်ချီသည် အတွင်းစိတ်ထဲတွင် ရုန်းကန်နေရသည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်ကို ပြသခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ ရှေ့သို့ တိုးလာခဲ့၏။

"ကျွန်တော့်ကို စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး ဖန့်ယွမ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ဖို့ ခွင့်ပြုပေးဖို့ အမတ်ကြီးကို တောင်းဆိုပါတယ်။ သူ့ခေါင်းကို သေချာပေါက် ယူဆောင်လာခဲ့ပါ့မယ်"

ဖေစုန့်သည် တိုက်ရိုက် မတုံ့ပြန်လိုက်ပေ။ ထို့အစား သူသည် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ ဟန်ချီ၏ ပခုံးပေါ်သို့ ဖိထားလိုက်ပြီး "မင်းက ဒီစစ်သူကြီးတွေနဲ့ မင်းရဲ့ အရည်အချင်းကို စမ်းသပ်ချင်နေတယ်ဆိုတာ ငါ သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ယောက်က မင်းကိုယ်တိုင် ပါဝင်ဖို့ မတန်ပါဘူး။ စိတ်ချပါ... ငါ မင်းအတွက် ဟန်မိသားစု လှံသိုင်း ၁၉ကွက်နဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက်ကို နောက်ပိုင်းကျရင် ချန်ထားပေးပါ့မယ်"

ဟန်ချီ၏ မျက်လုံးများသည် အံ့ဩမှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားလေသည်။ "လျန်စစ်စခန်းမှာ အဲဒီလို သိုင်းသမားတစ်ယောက် ရှိတယ်လား"

ဖေစုန့်၏ စိတ်သည် ယုံချန်ရှိ လရောင်သာသော ထိုညဆီသို့ လွင့်မျောသွားလေသည်။ သူ့မျက်နှာကို ခွဲလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော ဓားရှည်ကြီးနှင့် ငရဲ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တောက်ပနေသော ထိုမျက်လုံးများ။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ အပြုံးသည် အနည်းငယ် မှိန်ဖျော့သွားခဲ့၏။ "မင်း သူ့ကို တွေ့တဲ့အခါ သိလာလိမ့်မယ်"

ဖေရှစ်ဝူသည် ဖေစုန့် ပြောလိုက်သည့်လူကို အတိအကျ သိနေ၏။ လျန်စစ်စခန်းတွင် ရှောင်းလိကို သူတို့၏ တိုက်ကွက်အဖြစ် ဖုံးကွယ်ထားခြင်း ရှိမရှိ စူးစမ်းရန် လျှို့ဝှက်ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဖေစုန့်က ယွီဝမ်ကျင်းကို လူကိုယ်တိုင် ပြန်လည်ပို့ဆောင်ပေးရန် သူ့ကို အမိန့်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ယုံကျိုးမှာ ကျိုးစွေကို ကယ်တင်ခဲ့သူက ရှောင်းလိ ဖြစ်သည်။ ယင်းက သူတို့၏ ယခင်က ရန်တိုက်ပေးရန် ကြိုးပမ်းမှု ကျရှုံးခဲ့ကြောင်း ရှင်းလင်းသော သက်သေပင်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှစ၍ ရှောင်းလိသည် ခြေရာလက်ရာမကျန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားပုံရသည်။ လျန်စစ်စခန်းတွင် သူလျှိုမြောက်မြားစွာကို ထည့်သွင်းထားသော်လည်း သူနှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းအချက်အလက် တစ်ခုမှ မရရှိခဲ့ချေ။

အခြေအနေသည် ငြင်းမရအောင်ပင် ထူးဆန်းနေသည်။

လျန်စစ်စခန်းက ဒီလို အရည်အချင်းရှိတဲ့ စစ်သူကြီးတစ်ယောက်ကို ဘာဖြစ်လို့ ဖုံးကွယ်ထားရတာလဲ။

တကယ်လို့ သူတို့က တစ်ခုခု လျှို့ဝှက် ကြံစည်နေတာ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် သူတို့ မသိလိုက်ဘဲ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုခု ဖြစ်သွားတာ သေချာတယ်။

ဖေရှစ်ဝူ၏ လျန်စစ်စခန်းသို့ လျှို့ဝှက်အလည်အပတ်ခရီးသည် ဘာမှ မရခဲ့သဖြင့် ဤသည်မှာ သတင်းကောင်း မဟုတ်ကြောင်းကို သူ ကောင်းကောင်း သိထားလေသည်။ ရှောင်းလိ၏ တည်နေရာကို မသိရဘဲနှင့် သူတို့သည် လျန်စစ်စခန်းကို ဆန့်ကျင်ရာတွင် အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိနေဆဲ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ဖေစုန့်၏ အကြည့်သည် ထုံးစံအတိုင်း ဘာမှမဟုတ်သလို ဖြတ်သန်းသွားချိန်တွင် ဖေရှစ်ဝူသည် မသိမသာ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

ဖေစုန့်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အမြဲတမ်းလိုပင် ဖတ်ရခက်နေဆဲဖြစ်ကာ ဟန်ချီကို ပြောလိုက်လေသည်။ "လက်ရှိ မြင်ကွင်းကိုပဲ ခံစားလိုက်ရအောင်"

_____

လျန်စစ်စခန်း။

ယခုနှစ်၏ ဆောင်းဦးအပူဒဏ်၏ ပြင်းထန်မှုသည် လျော့ပါးသွားရန် ငြင်းဆန်နေပြီး နံနက်စောစောအချိန်လေးသာလျှင် အေးမြမှု အရိပ်အယောင်လေးကို ပေးစွမ်းနိုင်လေသည်။

လျန်စစ်စခန်း၏ ဗဟိုစစ်တဲ အဝင်ဝသည် ဟင်းလင်းပွင့်နေသည်။ အတွင်းတွင် လီရွှင်နှင့် သူ၏ အကြံပေးများသည် စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေကြ၏။ အချို့က လည်ပင်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ ကြည့်နေကြပြီး အချို့က မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ အနားယူနေကြချိန်တွင် ပိုပြီး စိတ်မရှည်သူများက ဒေါသတကြီးဖြင့် ရှေ့နောက် ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လမ်းလျှောက်နေကြလေသည်။

ဖန့်ယွမ်က ပင်မလျန်စစ်တပ်များကို ဦးဆောင်ကာ အကာအကွယ်အနေဖြင့် ကျင်းမြို့ကို အယောင်ပြတိုက်ခိုက်နေချိန်တွင် ချန်နှင့် ဝေ့စစ်တပ်များသည် ထောက်ပံ့ရေးယာဉ်တန်းကို ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ရန်နှင့် ဖေစစ်တပ်ကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းဖို့ ထောင်ချောက်ဆင်ရန် သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။ စစ်မျက်နှာ နှစ်ခုစလုံးမှ နောက်ဆုံးရသတင်းများကို အမြန်ဆုံး ရရှိရန်အတွက် သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်မှ တစ်ညလုံး မအိပ်ရဲခဲ့ကြချေ။

သတင်းအတွက် အပြင်ဘက်ကို စောင့်ကြည့်နေသော အကြံပေးတစ်ဦးက မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်လေသည်။ "လောင်ဟယ်... နားလိုက်ပါဦး။ မင်း လမ်းလျှောက်နေတာ ငါ ခေါင်းတောင်မူးလာပြီ "

လမ်းလျှောက်နေသော အကြံပေးသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ရပ်လို့မရဘူး... ငါ့ခြေထောက်တွေက ငါ့စကားကို နားမထောင်တော့ဘူး"

တဆတ်ဆတ်လှုပ်နေသော မျက်ခွံကို ဖိထားရင်း နောက်ထပ် အကြံပေးတစ်ဦးက မှတ်ချက်ချလိုက်လေသည်။ "မဟုတ်သေးဘူး။ ငါ့မျက်ခွံတွေ မနက်ကတည်းက လှုပ်နေတာ။ ဘာအမှားအယွင်းမှ မရှိပါစေနဲ့လို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ"

သူ၏စကားသည် အခြားသူများထံမှ ဆူပူကြိမ်းမောင်းမှုများကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွားလေသည်။

"တော်လိုက်တော့။ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ မပြောစမ်းပါနဲ့။ မင်း ကောင်းတဲ့စကား တစ်ခုခု မပြောနိုင်ဘူးလား"

"ဒါပေါ့။ ဖေစစ်တပ်ကို ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ပြီး ထောင်ချောက်ဆင်မယ့် ဒီအစီအစဉ်ကို ငါတို့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီးပြီပဲ။ ဘာကများ မှားယွင်းသွားနိုင်မှာလဲ"

စားပွဲရှည်ကြီး၏ တစ်ဖက်ရှိ အိမ်ရှင်နေရာတွင် ထိုင်နေသော လီရွှင်သည် အကြံပေးများ၏ အငြင်းပွားမှုများကို နားထောင်ရင်း သက်ပြင်းသာ ချနိုင်တော့သည်။ သူ့အသံကို အနည်းငယ် မြှင့်ကာ သူက ဆူပူလိုက်လေသည်။ "ငြင်းနေတာ တော်ကြတော့။ သတင်းကိုပဲ စောင့်ကြတာပေါ့"

အကြံပေးများသည် သူတို့၏ နေရာများသို့ ပြန်သွားကြပြီး ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ နန်ချန်သည် အကြောင်းပြချက်မရှိ ခေါင်းမာမာဖြင့် ဝေ့စစ်တပ်ကို ရိက္ခာချေးငှားရန် သူတို့၏ ကြိုးပမ်းမှုများကို မည်သို့ ဟန့်တားခဲ့ကြောင်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရရင်း သူတို့က လီရွှင်ကို မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်ကြလေသည်။

"လီလူကြီးမင်း... အမတ်ကြီးက စစ်စခန်းကို ဘယ်တော့ ရောက်မှာလဲ။ နောင်ကျရင် သူ ဒီမှာ တပ်စွဲထားမယ်ဆိုရင် ချန်စစ်စခန်းက နည်းနည်းလောက်တော့ ငြိမ်ကျသွားလောက်ပါတယ်"

လျန်နှင့် ချန်တို့သည် မဟာမိတ်ဖွဲ့ထားသော်လည်း အရေးပေါ်အခြေအနေများကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ချန်ဝေသည် အရေးပါသော ပိုင်ယန်တောင်ကြားကို လုံခြုံစေရန် ဖိန်ကျိုးတွင် ဆက်နေရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ပြည်နယ်သုံးခုနှင့် စီရင်စုတစ်ခုကို ထိရောက်စွာ စီမံခန့်ခွဲရန် သူ၏ တည်ရှိမှုက မရှိမဖြစ် လိုအပ်လှသည်။

စစ်ပွဲ စတင်ဖြစ်ပွားသည်နှင့် မည်မျှကြာမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ချေ — စစ်ရေးရိက္ခာများနှင့် ရန်ပုံငွေများသည် အောက်ခြေမရှိသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုပင်။ အနောက်တန်းမှ လုံလောက်သော ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး အကူအညီ မရှိပါက ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာရှိ တိုက်ပွဲများသည် ရေရှည်တည်တံ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

တာ့လျန်ပြည် မပြိုကွဲမီက ဖန့်ယွမ်သည် နန်းတွင်းတွင် ထင်ရှားသော စစ်သူကြီးတစ်ဦး မဟုတ်ခဲ့ချေ။ မဟာမိတ်တပ်များ၏ တပ်မှူးအဖြစ် သူ ရွေးချယ်ခံရခြင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် ချန်နှင့် လျန်အဖွဲ့ခွဲ နှစ်ခုစလုံးက အခြားတစ်ဖက်မှ လူများအား တောင်ဘက်နယ်စပ် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို မဦးဆောင်စေလိုသောကြောင့် သူတို့က ဖန့်ယွမ်ကို အပေးအယူတစ်ခုအနေဖြင့် တညီတညွတ်တည်း သဘောတူခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ဖန့်ယွမ်နှင့် ဝေ့စစ်တပ်မှ ယွမ်ဖန်းတို့သည် ယခင် နန်းတွင်းတွင် အတူတကွ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ကြပြီး ပြင်ပ ခြိမ်းခြောက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် တစ်ဦး၏ နောက်ကျောကို တစ်ဦး ယုံကြည်နိုင်စေရန် ရဲဘော်ရဲဘက်စိတ်ဓာတ်ကို မွေးမြူထားနိုင်ခဲ့ကြသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ချန်စစ်တပ်၏ တပ်မှူးချုပ်ဖြစ်သော တိုးကျန့်လျန်သည် ဖန့်ယွမ်နှင့် လီရွှင်တို့ကို ခေါင်းကိုက်စရာများစွာ ပေးခဲ့သော ပြဿနာရှာတတ်သူ တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။ ဤသည်မှာ လီယောင်က ကျင်းကျိုး ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာသို့ လာရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ရခြင်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းလည်း ဖြစ်၏။ လီရွှင်က ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

"အမတ်ကြီးက သူ မကြာသေးခင်က မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ယောက်ရဲ့ အရိပ်အယောင်တွေကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး သူ့ကို သီးခြားနေထိုင်ရာကထွက်လာဖို့ သွားဖိတ်ခေါ်နေတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်"

အချိန်အတန်ကြာသည်အထိ လီရွှင်သည် ရှောင်းလိ၏ တည်နေရာကို ခြေရာခံနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ သူသည် ထုန်ကျိုးနှင့် ပတ်သက်၍ ဝိုးတဝါး သံသယရှိခဲ့သော်လည်း မသေချာသေးဘဲ နေရာကို လျှို့ဝှက်စွာ စောင့်ကြည့်ရန် သူလျှိုများကိုသာ စေလွှတ်ခဲ့ကာ ခိုင်လုံသော သတင်းအချက်အလက်များ ရရှိသည်နှင့် လီယောင်ထံသို့ အစီရင်ခံရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။ ထိုအတောအတွင်း လီယောင်သည် သူ့မိတ်ဆွေဟောင်း၏ အရိပ်အယောင်များကို သိရှိသွားပြီး သူ့ကို အရင်သွားရောက် တွေ့ဆုံရန် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

အကြံပေးများသည် ယခင် နန်းတွင်းရှိ လီယောင်၏ အဆင့်အတန်းကို ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသည် — တစ်ချိန်က ဂုဏ်ပြုခံခဲ့ရသော "အတွင်းဝန်ချုပ်" ဟူသည့် ဘွဲ့သည် အလကားသက်သက် မဟုတ်ချေ။ အကယ်၍ သူသာ နန်းတွင်းကို လုံးလုံးလျားလျား စိတ်ပျက်သွားပြီး တာဝန်မှ မရပ်နားခဲ့လျှင် မင်းဆရာကြီးယွီက နောက်ပိုင်းမှာ ထင်ရှားကျော်ကြားလာမှာ မဟုတ်ချေ။ သို့သော်လည်း အောဝ်အဖွဲ့ကို ဖိနှိပ်ရန်အတွက် တပည့်များကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် စုဆောင်းခဲ့ခြင်းကြောင့် ပညာရှင်များအကြား ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် သဘောကျခံခဲ့ရသည့် မင်းဆရာကြီးယွီနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူ့ဂုဏ်သတင်းသည် နန်းတွင်းနှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာနေပြီး တပည့်များကို ဘယ်သောအခါမှ လက်မခံခဲ့သဖြင့် မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။

သဘောထားသေးသိမ်သော လူများသာလျှင် သူတို့နှစ်ဦးကို ရောင့်တက်စွာ နှိုင်းယှဉ်ကြမည်ဖြစ်ပြီး ဉာဏ်ရည်နှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှု နှစ်ရပ်စလုံးတွင် အလားတူ ကင်းမဲ့နေသူများက တရားသေလက်ခံထားသော အမြော်အမြင်နည်းပါးသည့် မှတ်ချက်များကို ပြောဆိုကြလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် လီရွှင်က လီယောင်၏ မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ပြောလိုက်သောအခါ အကြံပေးများသည် မနေနိုင်ဘဲ ဝမ်းသာအားရ ပြုံးလိုက်ကြပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် မေးလိုက်ကြလေသည်။

"အမတ်ကြီး ကိုယ်တိုင် သွားဖိတ်ရတဲ့လူဆိုတော့ သာမန်လူတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အဲဒါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ လူကြီးမင်း သိလား"

သို့သော် လီရွှင်က သူတို့ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဆိုင်းငံ့ထားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "သူ အနားယူနေတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေပြီ... သူ ပြန်လာပြီး အလုပ်အကျွေးပြုမလား ဆိုတာတော့ မသေချာဘူး။ ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ သူက အနားယူရာကနေ ထွက်လာဖို့ သဘောတူခဲ့ရင်တော့..."

လီရွှင်က ပြုံးလိုက်၏။ ထိုညက သူ၏ တင်းမာနေသော အာရုံကြောများသည် နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားပြီး သူက ထပ်ပြောလိုက်လေသည်။ "ဖေစုန့်ကို ရှင်းလင်းပြီးရင် ဝေ့ချီရှန်းကို အနိုင်ယူဖို့က စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု ဖြစ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဤသည်က အကြံပေးများအားလုံး၏ စူးစမ်းလိုစိတ်ကို အောင်မြင်စွာ နှိုးဆွပေးနိုင်ခဲ့ပြီး သူတို့က အံ့ဩတကြီးဖြင့် ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။ "ဒါဆို အဲဒါက စစ်သူကြီးဟောင်း တစ်ယောက်လား"

"အမတ်ကြီးနဲ့ မိတ်ဆွေဖြစ်ခဲ့တဲ့ စစ်သူကြီးဟောင်းဆိုတော့... သူက မင်ချန်ဧကရာဇ်ကြီး အာဏာရလာချိန်မှာ အတူတူ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့တဲ့လူတစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်"

အကြံပေးများသည် ပိုစိတ်လှုပ်ရှားလာကြပြီး အသေးစိတ်ကို ထပ်မံမေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်စဉ် စစ်သည်တစ်ဦးက တဲအတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်လာလေသည်။

"သတင်းပို့ပါတယ်။ ချန်စစ်တပ်က စစ်စခန်းကို ပြန်ရောက်လာပါပြီ"

လီရွှင်သည် သူ၏ နေရာမှ ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။ "မြောက်ပိုင်းဝေ့ရဲ့ စစ်တပ်တွေကရော ဘယ်လိုလဲ"

"သတင်းပို့ပါတယ်—"

သွေးစွန်းနေသော အဝတ်စတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်လျက် နောက်ထပ် သတင်းပို့သမားတစ်ဦး အပြေးအလွှား ဝင်ရောက်လာလဲ့သည်။

"လူကြီးမင်း... တစ်ယောက်ယောက်က ဒါကို စစ်စခန်းထဲ ပစ်သွင်းလိုက်တာပါ"

လီရွှင်၏ရင်ထဲတွင် ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး သူက အရေးတကြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"မြန်မြန်... အဲဒါ ငါ့ဆီ ယူလာခဲ့စမ်း"

...