အခန်း ၁၂၉

အပိုင်း (၁၂၉.၁)

မြို့ရိုးအောက်ရှိ လျန်စစ်တပ်၏ တိုက်ပွဲဗျူဟာအခင်းအကျင်းများ လုံးဝဆုတ်ခွာနိုင်ခြင်းမရှိမီ ကျင်းချန်၏ မြို့တံခါးကြီးများသည် အနောက်ဘက်မှ ရုတ်တရက် ဝုန်းခနဲ ပွင့်ဟလာခဲ့သည်။ ဟန်ချီသည် သူ့တပ်ဖွဲ့များကို ကိုယ်တိုင်ဦးဆောင်၍ ဒုန်းစိုင်းထွက်လာခဲ့ပြီး ဟစ်အော်လိုက်လေသည်။ "မင်းတို့ လျန်အကြွင်းအကျန်တွေ ဘယ်ပြေးမလို့လဲ”

လျန်စစ်တပ်၏ ဗျူဟာအခင်းအကျင်းနောက်တန်းတွင် ခြေလျင်တပ်သားများ ရှိနေကြသည်။ ဖေစစ်တပ်သည် ရှေ့တန်းမှ မြင်းတပ်အင်အားကို အသုံးချကာ လျန်ခြေလျင်တပ်၏ ဆုတ်ခွာမည့်လမ်းကြောင်းကို အရင်ဆုံး ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီးနောက် မြို့တံခါးများအတွင်းမှ တရဟောပွင့်ထွက်လာသော ဖေခြေလျင်တပ်များနှင့်အတူ သူတို့ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

ဖန့်ယွမ်သည် ရှေ့ပြေးတပ်ကို ဦးဆောင်နေစဉ် သူ့အနောက်ဘက်ဆီမှ တိုက်ပွဲသံများကို ကြားလိုက်ရ၏။ သူသည် နောက်သို့လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏ နောက်တန်းခြေလျင်တပ်မှာ ဖေစစ်တပ်၏ ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံထားရသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ ဤလှုပ်ရှားမှုမှာ သေချာပေါက် ထောင်ချောက်ဖြစ်ရမည်ဟု သိလိုက်သဖြင့် သူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အမြန်ဆုံး ဆုတ်ခွာကြ။ တိုက်ပွဲကို အချိန်မဆွဲကြနဲ့”

သူသည် ဝိုင်းရံခံထားရသော ခြေလျင်တပ်ကို ကူညီရန် မြင်းစီးလေးသမားတပ်ဖွဲ့တစ်ခုကို စေလွှတ်လိုက်သည်။ မြင်းတပ်သည် မြင်းပေါ်မှနေ၍ လေးကြိုးများကိုဆွဲကာ အနောက်သို့ ပြန်လည်ဒုန်းစိုင်းသွားကြပြီး လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေသော ဖေစစ်တပ်ပေါ်သို့ မြားမိုးရွာချလိုက်ရာ မဆုတ်မနစ်လိုက်ပါလာသော ဖေခြေလျင်တပ်ကို ခဏတာ နှောင့်နှေးသွားစေရန် အောင်မြင်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ဝိုင်းရံခံထားရသော လျန်ခြေလျင်တပ်သည် ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ စစ်ကူပြတ်တောက်သွားသော ဖေစစ်သည်များကို တစ်စစချင်း ချေမှုန်းလိုက်ကြသည်။

သို့သော်လည်း ဖေမြင်းတပ်သည် မကြာမီမှာပင် ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီမှ ဝန်းရံလာခဲ့ပြီး လျန်မြင်းစီးလေးသမားများ၏ မြင်းခြေထောက်များကို လှံရှည်များဖြင့် ခုတ်ပစ်ကြတော့သည်။

ပေါ့ပါးသော မြင်းတပ်၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် ဟန်ချီသည် ဖေစစ်တပ်၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ထားသော လျန်မြင်းတပ်၏ ခံစစ်ကြောင်းကို ဖောက်ထွက်ခဲ့လေသည်။ သူ၏ လှံရှည်သည် လမ်းပိတ်နေသော လျန်စစ်သည်များကို ဘေးသို့လွှဲဖယ်ပစ်လိုက်ပြီး ဖန့်ယွမ်ရှိရာဆီသို့ တည့်တည့်ဦးတည်ကာ ဒုန်းစိုင်းလာရင်း ရန်စလိုသော လေသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "လျန်ပြည်က သစ္စာဖောက်ကောင်။ မင်းရဲ့ အဘိုးဟန်ကို ရဲရဲရင်ဆိုင်ရဲလား”

ဖန့်ယွမ်သည် စစ်တပ်၏ဆုတ်ခွာမှုကို ညွှန်ကြားနေစဉ် ထိုစိန်ခေါ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူသည် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဖေစစ်တပ်မှ လူငယ်စစ်သူကြီးတစ်ဦးသည် မြင်းအဟုန်ဖြင့် စစ်သည်အမြောက်အမြားကို တိုက်ခိုက်လဲပြိုစေလျက် သူ့ထံသို့ တည့်တည့်ဒုန်းစိုင်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

သူသည် အစပိုင်းတွင် တိုက်ခိုက်ရန် ဆန္ဒမရှိခဲ့သော်လည်း ရန်သူက သူ့နေရာအထိ ဖောက်ထွက်လာပြီဖြစ်ရာ ဆုတ်ခွာရန် လမ်းမရှိတော့ချေ။ သူသည် ချက်ချင်းပင် သူ့လက်နက်ကို ကောက်ကိုင်ကာ စိန်ခေါ်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် မြင်းစီး၍ ထွက်လာခဲ့ပြီး တံတွေးထွေးကာ ပြောလိုက်သည်။ "နို့နံ့မစင်သေးတဲ့ကောင်။ မင်းအသက်ကို ငါ့လက်ထဲ လာအပ်တာပဲ”

သူတို့၏ စစ်မြင်းများသည် အချင်းချင်း ရင်ဆိုင်ဖြတ်ကျော်သွားကြပြီး ရှည်လျားသော လက်နက်များသည် စူးရှသော အသံဖြင့် ထိခိုက်မိသွားကြကာ ထိုသူနှစ်ဦးသည် တိုက်ပွဲကို ဆက်လက်ဆင်နွှဲရန် သူတို့၏မြင်းများကို ပြန်လှည့်လိုက်ကြသည်။

အပြန်အလှန် အကြိမ်အနည်းငယ် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် နှစ်ဦးစလုံးသည် တစ်ဖက်လူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အကဲခတ်မိသွားကြသည်။ ဟန်ချီသည် မြင်းပေါ်မှနေ၍ လှမ်းအော်လိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ သိုင်းပညာနဲ့ဆိုရင် ရှောက်ကျင်းဧကရာဇ်လက်ထက်မှာ ဘာလို့ နာမည်မရှိခဲ့တာလဲ။ ဒီလောက်အထိ အကျင့်ပျက်ခြစားနေတဲ့ လျန်မင်းဆက်က မင်းရဲ့ သစ္စာစောင့်သိမှုကို ခံယူဖို့ ထိုက်တန်လို့လား”

ဖန့်ယွမ်သည် သူ၏ လှံသိုင်းကွက်ကို ကြည့်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို မှတ်မိသွားပုံရကာ သူ၏ ရန်လိုမှုများမှာ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ ဓားရှည်ကို မြင်းအနောက်ဘက်တွင် စောင်းထားလိုက်ပြီး ဟန်ချီကို သေသေချာချာ အကဲခတ်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်း သုံးတာ ဟန်မိသားစုရဲ့ လှံသိုင်းကွက်ပဲ။ မင်းက ဟန်မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်လား”

ဟန်ချီက နှာခေါင်းရှုံ့လျက် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်အဖေက ဟန်စုန်းယဲ့ပဲ။ သူက စစ်သူကြီးချင်ယီအတွက် ရှေ့နေလိုက်ပေးခဲ့ရုံလေးနဲ့ မင်ချန်ဧကရာဇ်ရဲ့ ဖမ်းဆီးတာကိုခံရပြီး စစ်သူကြီးနဲ့အတူ ပုန်ကန်သူအဖြစ် ထောင်ကျခဲ့ရတာ”

ဖန့်ယွမ်က ပြောလိုက်သည်။ "မင်းသမီးက ချန်ဝမ်ရဲ့ နန်းတော်ကို မသွားခင်ကတည်းက စစ်သူကြီးချင်ယီရဲ့ အမှုဟောင်းကို စုံစမ်းစစ်ဆေးနေခဲ့တာ။ အဲဒီအမှုမှာ မတရားစွပ်စွဲခံခဲ့ရတဲ့ အရာရှိတိုင်းကို နာမည်ရှင်းလင်းပေးဖို့အတွက် သူက မှတ်တမ်းတွေနဲ့ သက်သေတွေအားလုံးကို စစ်ဆေးနေခဲ့တယ်။ ငါတို့ လော့ယန်ကို ပြန်သိမ်းပိုက်ပြီး တရားရေးဝန်ကြီးဌာနကနေ အမှုတွဲမှတ်တမ်းအပြည့်အစုံကို ရပြီဆိုရင် မတရားစွပ်စွဲခံခဲ့ရတဲ့သူတွေအတွက် မင်းသမီးက သေချာပေါက် နာမည်ပြန်ရှင်းပေးလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ဒီကိစ္စနဲ့ သတ်သတ်စီပဲ။ တကယ်လို့ မင်းက ဖေစုန့်နောက်ကို လိုက်ပြီး ဖျက်ဆီးမှုတွေ လုပ်နေဦးမယ်၊ ဒီမြေပြင်ကို ပရမ်းပတာဖြစ်အောင် လုပ်နေဦးမယ်ဆိုရင် မင်းသမီးက မင်းကို ညှာတာမှာ မဟုတ်ဘူး”

ဟန်ချီက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "မင်းတို့မင်းသမီးက လူတွေရဲ့ နှလုံးသားကို ဘယ်လိုသိမ်းကျုံးရမလဲဆိုတာ ကောင်းကောင်းသိတာပဲ။ ပြီးတော့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေနဲ့ အမှားအမှန်ကို လှည့်စားတတ်သေးတယ်။ ဒီမြေပြင်ကို ပရမ်းပတာဖြစ်အောင် လုပ်တဲ့နေရာမှာ သူ့ရဲ့ ဝိန်းမျိုးနွယ်စုထက် ဘယ်သူက သာဦးမှာလဲ။ လူတွေက သူ့ရဲ့ ဝိန်းမျိုးနွယ်စုကြောင့် မတရားနှိပ်စက်ခံရပြီး သေကုန်ကြပြီလေ။ အခုမှ အမှုတွေကို ပြန်စစ်ဆေးတယ်ဆိုတဲ့ မိကျောင်းမျက်ရည်က ဘာအသုံးကျမှာလဲ။ ဒါမှမဟုတ် ဒီလို အမှုပြန်စစ်တယ်ဆိုတာက သူ နာမည်ကောင်းရဖို့အတွက် လောကကြီးကို လှည့်စားနေတဲ့ နည်းလမ်းသက်သက်များလား”

စကားအဆုံးသတ်တွင် ဟန်ချီသည် အမုန်းတရားများ လုံးလုံးလျားလျား လွှမ်းမိုးသွားပုံရပြီး သူ၏လှံကို မြှောက်ကာ အောက်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချရင်း မြင်း၏နံဘေးကို သူ၏ဖနောင့်ဖြင့် ရန်လိုစွာ ဆောင့်ကန်လိုက်လေသည်။ သူ၏ နုပျိုသော မျက်နှာသည် ပူပြင်းလှသော နေရောင်အောက်တွင် နီမြန်းနေပြီး ရှုပ်ပွနေသော ဆံပင်များသည် ဖုန်မှုန့်များ ထူပြောနေသော လေထဲတွင် လွင့်ဝဲနေကာ သူ့မျက်လုံးများတွင်တော့ နှစ်ပေါင်းများစွာ အောင့်အီးနေခဲ့သော မကျေနပ်မှုများနှင့် ဒေါသများက တောက်လောင်နေတော့သည်။

ဖန့်ယွမ်သည် သူ၏ဓားရှည်လက်ကိုင်ဖြင့် ထိုရိုက်ချက်ကို ကာကွယ်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "မင်ချန်ဧကရာဇ်ရဲ့ နောက်ပိုင်းနှစ်တွေက မိုက်မဲမှုတွေကြောင့် ကြီးမားတဲ့ အမှားတွေ ဖြစ်ခဲ့ရတာ မှန်ပါတယ်။ ရှောက်ကျင်းဧကရာဇ်လက်ထက်မှာလည်း နန်းတွင်းကို မယ်တော်ကြီးဘက်က ဆွေမျိုးတွေက ရေရှည်ကြိုးကိုင်ခဲ့လို့ ပြည်ထောင်ရဲ့ နာတာရှည်ရောဂါတွေ ပိုဆိုးလာခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါတွေက ချန်လျန်ဝမ်ရဲ့ မျိုးနွယ်စုနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ချန်လျန်ဝမ်နဲ့ သူ့သားက သူတို့သက်တမ်းတစ်လျှောက်မှာ ပြည်သူတွေအတွက် အုပ်ချုပ်ရေးကိစ္စတွေကို မနားမနေ ကြိုးစားခဲ့ကြပြီး ဒီပြိုလဲလုနီးပါးဖြစ်နေတဲ့ ပြည်ထောင်ကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ရုန်းကန်ခဲ့ကြတာ။ သူတို့က မတရားစွပ်စွဲခံရတဲ့ အရာရှိတွေရဲ့ မျိုးဆက်တွေကို ဘယ်နေရာမှာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှာဖွေပြီး စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့ကြတယ်။ ဖေစုန့် မပုန်ကန်ခင်ကတည်းက သူတို့က မတရားနှိပ်စက်ခံခဲ့ရတဲ့ ဝန်ကြီးအမြောက်အမြားရဲ့ အမှုတွဲမှတ်တမ်းတွေကို ပြုစုထားခဲ့ပြီးသား။ အောဝ်အဖွဲ့ကို ဖြိုဖျက်ပြီး ထီးနန်းတက်တဲ့အခါ ဒီအရာရှိတွေကို လူသိရှင်ကြား နာမည်ရှင်းလင်းပေးဖို့ပဲ စောင့်နေခဲ့ကြတာ။ မင်းက ဖေစုန့်နောက်ကို လိုက်ပြီး လော့ယန်ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့တာဆိုတော့ တရားရေးဝန်ကြီးဌာနရဲ့ မော်ကွန်းတိုက်ထဲက ဒီအမှုတွဲမှတ်တမ်းတွေကို မမြင်ခဲ့ဘူးလား”

ဖန့်ယွမ်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ဟန်ချီသည် ခဏတာ မှင်သက်သွားသော်လည်း သူ၏လက်နက်ကို ချက်ချင်းပြန်ရုပ်သိမ်းကာ တိုက်ခိုက်မှုကို ဆက်လက်ဆင်နွှဲရင်း လှောင်ပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ လျန်အရာရှိတွေက မင်းတို့မင်းသမီးလိုပဲ စကားအပြောကောင်းပြီး ဝိန်းမျိုးနွယ်ကို ဆက်ပြီးထောက်ခံနေအောင် သာမန်ပြည်သူတွေကို လှည့်စားနေကြတာပဲ။ အဲဒါကို ဘယ်သူက မသိဘဲနေမှာလဲ။ ဒီစစ်သူကြီးက ဒီလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို တကယ်ပဲ ယုံလိမ့်မယ်လို့ မင်းက ထင်နေတာလား”

ဖန့်ယွမ်သည် ဟန်ချီ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရင်း ပြန်လည်ချေပလိုက်၏။ "ငါ့စကားကို မင်း သံသယရှိနိုင်ပေမဲ့ လော့ယန်ရဲ့ တရားရေးဝန်ကြီးဌာန မော်ကွန်းတိုက်ထဲမှာ ပြုစုထားတဲ့ အမှုတွဲမှတ်တမ်းတွေကိုကော အတုလုပ်လို့ ရနိုင်ပါ့မလား”

ဟန်ချီ၏ နောက်ဆုံးထိုးချက်သည် ဖန့်ယွမ်၏ ဓားရှည်လက်ကိုင်ကြောင့် နောက်တစ်ကြိမ် ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြန်သည်။ ပြင်းထန်သော တွန်းထုတ်မှုတစ်ခုနှင့်အတူ ဖန့်ယွမ်သည် ဟန်ချီနှင့် သူ့မြင်းကို နောက်သို့ နှစ်လှမ်းခန့် ဆုတ်သွားစေရန် အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်လိုက်၏။

မြေပြင်ပေါ်သို့ တံတွေးထွေးလိုက်ပြီး ဟန်ချီက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "မင်းတို့က လူအတွေ ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ ဒီမြေပြင်က သာမန်ပြည်သူတွေကတော့ လူအတွေ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ကို ဘယ်သူက ကောင်းကောင်းဆက်ဆံလဲဆိုတာ သူတို့ ကောင်းကောင်းသိတယ်”

သူ၏ စကားသံ ဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ငန်းမွှေးမြားတစ်စင်းသည် ဖန့်ယွမ်၏ နောက်ကွယ်မှ နေ၍ တည့်တည့်တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ သတိမထားမိဘဲ ရှိနေစဉ် ထိုမြားသည် သူ၏ ကျောဘက် သံချပ်ကာကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့ပြီး မြားတံဘေးပတ်လည်တွင် သွေးများ ချက်ချင်း စိမ့်ထွက်လာတော့သည်။

ဖန့်ယွမ် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ တိုးကျန့်လျန်သည် ချန်စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်၍ ရှေ့သို့ တိုးလာနေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ အောက်ခြေရှိ လျန်စစ်သည်များသည် တိုးကျန့်လျန်၏ သစ္စာဖောက်မှုကို မသိရှိကြဘဲ သူ့ကို စစ်ကူဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသဖြင့် သတိလက်လွတ် ဖြစ်နေခဲ့ကြပြီး ဖန့်ယွမ်သည်လည်း ဟန်ချီနှင့် လုံးထွေးနေခဲ့သောကြောင့် တိုးကျန့်လျန်ကို ဤသစ္စာဖောက်တိုက်ကွက်အတွက် အခွင့်အရေး ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

မြားဖြင့် ဖန့်ယွမ်ကို ထိမှန်သွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် အလွန်ဝမ်းသာသွားသော တိုးကျန့်လျန်သည် သူ၏မြင်းကုန်းနှီးပေါ်မှနေ၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "လျန်စစ်တပ်ကို ဝိုင်းပြီး အကုန်သတ်ပစ်ကြ”

ဖန့်ယွမ်သည် ဒေါသကြောင့် သူ၏နားထင်ကြောများ ထောင်တက်လာခဲ့ပြီး ဟန်ချီကို ကြည့်ကာ "အောက်တန်းကျလှချည်လား” ဟု တစ်လုံးချင်း ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့ဓားကို အနောက်သို့ လွှဲလိုက်ကာ မြားတံအများစုကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်ပြီး တိုတောင်းသော မြားငုတ်တိုလေးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။ သူ၏မြင်းကို ပြန်လှည့်လိုက်ရင်း သူက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "အားလုံး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ ငါ့အမိန့်ကို နာခံကြ။ ဒိုင်းသံမဏိ တိုက်ပွဲဗျူဟာအခင်းအကျင်း... ရှေ့တိုး။ လေးသမားတပ်ဖွဲ့... မြားလွှတ်”

ဟန်ချီသည်လည်း တိုးကျန့်လျန်၏ ရုတ်တရက် မြားပစ်လိုက်မှုကြောင့် ထိုနည်းတူစွာ မှင်သက်သွားခဲ့ရသည်။ ဖန့်ယွမ်က သူ့ကို ထိုစကားတစ်လုံး ကျိန်ဆဲသွားပြီးနောက် သူ၏ရင်ထဲတွင် ကြီးမားသော အရှက်ရမှုလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု ရိုက်ခတ်သွားခဲ့၏။

ဒဏ်ရာရထားသော ဖန့်ယွမ်သည် ကွပ်ကဲမှုကို ရယူရန် စစ်တန်းများဆီသို့ ပြန်သွားခဲ့သော်လည်း ဟန်ချီသည် သူ့နောက်သို့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုတော့ချေ။ အသစ်ခန့်အပ်ခံထားရသော သူ၏ မြင်းတပ်ဒုစစ်သူကြီးက လိုက်လံတိုက်ခိုက်ရန် သူ၏မြင်းကို ရှေ့သို့ အတင်းမောင်းနှင်လိုက်သောအခါ ဟန်ချီသည် သူ၏လှံရှည်ဖြင့် ထိုသူကို တားဆီးလိုက်သည်။

ဒုစစ်သူကြီးသည် အတွေ့အကြုံ မရှိသေးသဖြင့် ဇဝေဇဝါဖြင့် သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ "စစ်သူကြီး”

ဟန်ချီ၏ မျက်နှာသည် ဒေါသကြောင့် မည်းမှောင်နေခဲ့သည်။ "ငါ ဟန်ချီက မရိုးသားတဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ အနိုင်ယူရမယ့်လူ မဟုတ်ဘူး”

ဒုစစ်သူကြီးက ငြင်းဆိုရန် ကြိုးစားလိုက်၏။ "ဒါပေမဲ့..."

ဟန်ချီထံမှ အေးစက်သော စိုက်ကြည့်မှုကြောင့် ထိုသူသည် စကားသံ တိတ်သွားတော့သည်။

ဖန့်ယွမ်သည် ဒဏ်ရာရထားသော်လည်း စစ်တပ်ဗျူဟာ အခင်းအကျင်းများကြားတွင် မြင်းစီးကာ သွားလာရင်း ရန်သူကို ခုခံကာကွယ်ရန် သူ့စစ်သည်များကို စုစည်းလိုက်လေသည်။ သူ၏ ကြိုးပမ်းမှုများကြောင့် တိုးကျန့်လျန်၏ နောက်ကွယ်မှ သစ္စာဖောက်တိုက်ကွက်သည် နောက်ဆုံးတွင် တပ်ဖွဲ့ဝင်များအပေါ် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကို မဖြစ်စေခဲ့ချေ။ သို့သော်လည်း ဖန့်ယွမ်သည် အနောက်သို့ ပြန်လည်ဒုန်းစိုင်းလာစဉ် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အကြောင်းရင်းကို ခွဲခြားမရဘဲ ရုတ်တရက် ယိမ်းယိုင်သွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် မြင်းပေါ်မှ တည့်တည့် ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။ ဘေးနားရှိ ကိုံယ်ရံတော်အချို့က ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် "စစ်သူကြီး” ဟု အော်ဟစ်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာကြ၏။

အဝေးတွင်ရှိနေသော ဟန်ချီသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။ ဖန့်ယွမ်ကို သူ၏ကိုယ်ရံတော်များက မထူလိုက်ကြချိန်တွင် သူ၏မျက်နှာမှာ ညိုမဲနေခဲ့ရာ—သေချာပေါက် အဆိပ်မိနေသည့် လက္ခဏာပင်။

ဟန်ချီ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ချက်ချင်းပင် ပိုမည်းမှောင်သွားတော့သည်။

စစ်တပ်အချင်းချင်း စစ်ခင်းရာတွင် လိမ္မာပါးနပ်သော ဗျူဟာများနှင့် မျှော်လင့်မထားသော နည်းဗျူဟာများကို အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။

သို့သော် စစ်သူကြီးအချင်းချင်း ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်ချိန်တွင်တော့ ဘယ်လို ယုတ်မာသည့် လှည့်ကွက်ကိုမှ မသုံးသင့်ပေ။

ဖန့်ယွမ် လဲပြိုသွားခြင်းနှင့်အတူ လျန်စစ်တပ်၏ မနည်းထိန်းသိမ်းထားရသော စိတ်ဓာတ်သည် ချက်ချင်းပင် နောက်တစ်ကြိမ် ပျက်ပြားသွားခဲ့ရပြန်ပြီး ချန်စစ်တပ်ကို သူတို့၏ ဒိုင်းတံတိုင်းအတွင်းသို့ ချက်ချင်း ဖောက်ဝင်ခွင့် ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

တိုးကျန့်လျန်သည် ရှေ့ဆုံးမှနေ၍ မြင်းတပ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ ဖန့်ယွမ် အဆိပ်မိပြီး မြင်းပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ့စိတ်ဓာတ်များမှာ တက်ကြွလာခဲ့ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "လျန်စစ်တပ်ရဲ့ စစ်သူကြီး ဖန့်ယွမ်ကို အရှင်ဖမ်းမိတဲ့သူကို ရွှေလျန် ၁၀၀ ဆုချမယ်”

အောက်ခြေရှိ ချန်စစ်သည်များသည် သွေးညှီနံ့ရလိုက်သော ခွေးအုပ်များကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် ပြေးဝင်လာကြတော့သည်။

ဖန့်ယွမ်၏ လက်အောက်ရှိ စစ်သူကြီးအချို့က ကာကွယ်ရေးအတွက် သူတို့၏တပ်များကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းရန် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်နေကြဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ စစ်သူကြီး မြင်းပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်းနှင့် သူတို့၏ ဒိုင်းဗျူဟာအခင်းအကျင်းမှာ ချန်စစ်တပ်၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရခြင်းတို့ကြောင့် စစ်သည်များ၏ စိတ်ဓာတ်သည် ချန်စစ်တပ်၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို တောင့်ခံနိုင်ရန်အတွက် ပိုဆိုးရွားစွာ ပျက်ပြားသွားခဲ့ရလေပြီ။

ယခင်က လျန်စစ်တပ်၏ မြင်းစီးလေးသမားများကြောင့် နောက်ဆုတ်နေခဲ့ရသော ချန်စစ်သည်များသည် ယခုအခါတွင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြပြီး အတူတူတိုက်ခိုက်ကာ လျန်စစ်တပ်ကို လုံးဝချေမှုန်းရန် ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသော်လည်း ဟန်ချီ၏ ကိုယ်ရံတော်များထံမှ အချက်ပြအလံများကြောင့် သူတို့ တားဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်နေသော ဒုစစ်သူကြီးက မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်တော့သည်။ "စစ်သူကြီး၊ တကယ်လို့ ကျုပ်တို့က ဖန့်ယွမ်နဲ့ လျန်စစ်တပ်ကို လွှတ်ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင် နောက်ကျရင် အမတ်ချုပ်ကြီးကို ဘယ်လို ရှင်းပြမှာလဲ”

အကယ်၍ သူတို့သည် ဖန့်ယွမ်ကို သတ်ပြီး ရှေ့တန်းက လျန်စစ်တပ်ကို လုံးဝချေမှုန်းနိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် လျန်စစ်စခန်းက တောင်ဘက်နယ်စပ်တွင် ပြည်နယ် ၃ ခုနဲ့ ခရိုင် ၁ခုကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သေးလျှင်တောင်မှာ သူတို့မှာ မြောက်ပိုင်းစစ်ဆင်ရေးကို ချက်ချင်းစတင်ဖို့အတွက် အင်းအားမဲ့သွားမည်မှာ မလွဲပင်။ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ခံရချိန်တွင် ခုခံဖို့အတွက်ပင် ရုန်းကန်နေရလောက်သည်။

တောင်ဘက်နယ်စပ်ကို စုစည်းပြီးနောက် သူတို့သည် ပိုင်ယန်တောင်ကြားလမ်း၏ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို အသုံးချကာ နန်ချန်ကို တောင်ကြားလမ်းအပြင်ဘက်တွင် ပိတ်ဆို့ထားနိုင်လိမ့်မည်။

အဲဒီနောက်မှာတော့ ကျန်ရှိနေသည့် တစ်ခုတည်းသော ရန်သူကြီးက မြောက်ဘက်နယ်စပ်က ဝေ့ချီရှန်းသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ သူတို့သည် ယန်ယွင် ၁၆ ပြည်နယ်ကို သိမ်းပိုက်ပြီးသည်နှင့် ပြည်မကြီးတစ်ခုလုံးက ဖေစုန့်၏လက်ထဲသို့ ရောက်သွားလိမ့်မည်။

ဤကဲ့သို့သော အလားအလာကောင်းလှသည့် အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသဖြင့် တိုးကျန့်လျန်က ဖန့်ယွမ်ကို သတ်ပြီး အကြီးမားဆုံးသော အောင်မြင်မှုကို ရယူသွားမှာကို ဒုစစ်သူကြီးက စိုးရိမ်နေမိသည့်အပြင် ဟန်ချီက သူတို့ကို ဤတိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ခွင့်မပြုဘဲ တားဆီးနေခဲ့သည်။ သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများအပြင် ဒုစစ်သူကြီးသည် မကျေနပ်မှုအချို့ကိုလည်း မပြောဘဲမနေနိုင် ဖြစ်နေခဲ့၏။

ဟန်ချီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်လို့ အမတ်ချုပ်ကြီးက အပြစ်တင်မယ်ဆိုရင် ငါတစ်ယောက်တည်း တာဝန်ယူမယ်။ တိုးကျန့်လျန်က တခြားသူတွေကို ဒဏ်ရာရစေဖို့နဲ့ လျန်စစ်တပ်ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ပျက်ပြားစေဖို့အတွက် အဆိပ်မြားတွေကို သုံးခဲ့တဲ့ နည်းလမ်းကို ငါကတော့ ရွံရှာတယ်။ ကျင်းချန်စစ်တပ်က ၁နာရီအတွင်း ဒီရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုမှာ ပါဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

ဒုစစ်သူကြီးသည် ဟန်ချီတွင် စစ်သူကြီးတစ်ဦး၏ စိတ်နေစိတ်ထားရှိကြောင်း သိထားသော်လည်း စစ်မြေပြင်ဆိုသည်မှာ မူဝါဒများကို ထိန်းသိမ်းရမည့် နေရာမဟုတ်ချေ။ သူက ဆက်ဖျောင်းဖျလိုက်၏။ "စစ်သူကြီး၊ ကျုပ်တို့က စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်သင့်ဘူး..."

ဟန်ချီသည် ခေါင်းကိုလှည့်ကာ ဒုစစ်သူကြီးကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းက စိတ်ဓာတ်ပျက်ပြားနေတဲ့ အင်အား ၂၀၀၀၀တောင်မပြည့်တဲ့ ဒီလျန်စစ်တပ်ကို နန်ချန်က အပြင်းအထန် မချေမှုန်းနိုင်မှာ စိုးရိမ်နေတာလား”

ဒုစစ်သူကြီးက လိမ္မာပါးနပ်စွာဖြင့်သာ အရိပ်အမြွက် ပြောနိုင်တော့သည်။ "ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ တိုးကျန့်လျန်က ဖန့်ယွမ်ရဲ့ ခေါင်းကို ယူသွားခဲ့ရင်..."

"သူ့ရဲ့တပ်တွေလည်း ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အများကြီး သေကြေပျက်စီးရမှာပဲ။ သူက ဒီအကြီးမားဆုံး အောင်မြင်မှုကို ယူသွားမယ်ဆိုရင်ကော ဘာဖြစ်မှာလဲ”

...

အပိုင်း (၁၂၉.၂)

ဟန်ချီ၏မေးခွန်းက ဒုစစ်သူကြီးကို ဆွံ့အသွားစေခဲ့သည်။ ဒုစစ်သူကြီး၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည့်အလား ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

တိုးကျန့်လျန်သည် ယွီဝမ်ကျင်း၏အကွက်များကြောင့် အတင်းအကျပ် ပုန်ကန်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် စစ်တပ်အင်အားကို ဆက်လက်ထိန်းထားနိုင်သရွေ့ အစွယ်ရှိသည့်ကျားတစ်ကောင်အဖြစ် ရှိနေဦးမည်ဖြစ်ရာ ဖေစုန့်ကိုယ်တိုင်ပင် သူ့ကို အနားတွင်ထားရန် စိတ်ချလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ လျန်စစ်တပ်ကို အသုံးချပြီး သူ၏တပ်ဖွဲ့အများစုကို ချေမှုန်းခိုင်းလိုက်ခြင်းက တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ် ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

တိုးကျန့်လျန် ဦးဆောင်သည့် ချန်စစ်တပ်သည် ပြင်းထန်သောအဟုန်ကို ထိန်းထားရင်း ဖန့်ယွမ်နောက်သို့ မနားတမ်း လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခဲ့ကာ လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် လျန်စစ်စခန်းမှ စစ်သည်အမြောက်အမြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း လျန်စစ်သူကြီးများသည် သူတို့၏တပ်ဖွဲ့များကို ဦးဆောင်ကာ အသက်လု၍ နောက်တန်းမှ ခုခံခဲ့ကြသဖြင့် တိုးကျန့်လျန်သည် ကိုယ်ရံတော်များက မြင်းပေါ်သို့တင်၍ လမ်းငယ်တစ်ခုအတိုင်း ထွက်ပြေးသွားသော ဖန့်ယွမ်နောက်သို့ အမီမလိုက်နိုင်ခဲ့ချေ။

စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပိုလို့ပင် ကြီးထွားလာစဉ် တိုးကျန့်လျန်သည် ဟန်ချီက ကျင်းကျိုးမှ ဖေစစ်တပ်နှင့်အတူ ဘေးတွင်ရပ်ကြည့်နေရုံသာ ရှိနေသည်ကို သတိထားမိသွားသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ချန်စစ်တပ်တွင် အထိအခိုက် အကျဆုံး များပြားနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ တိုးကျန့်လျန်သည် ဖေစစ်စခန်း၏ အကွက်ကို တဖြည်းဖြည်း ရိပ်မိသွားတော့သည်။ ယင်းမှာ သူနှင့် လျန်စစ်တပ်ကို အချင်းချင်း အပြန်အလှန် ချေမှုန်းခိုင်းပြီး နှစ်ဦးစလုံး ပျက်စီးသွားစေရန်ပင်။

စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်ရင်း တိုးကျန့်လျန်သည် မိမိကိုယ်မိမိ ထွက်ပေါက်မရှိသော ထောင်ချောက်ထဲတွင် ပိတ်မိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်၏။ သူသည် ဖန့်ယွမ်၏ဦးခေါင်းကို ဖမ်းဆီးကာ ဖေစုန့်ထံသို့ အောင်မြင်မှုအဖြစ် တင်ဆက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး သူ့စစ်တပ်ကို ဤနေရာတွင် အလဟဿ အကုန်မခံနိုင်ဟု သန္နိဋ္ဌာန်ချလိုက်တော့သည်။

သူသည် လက်အောက်ခံစစ်သူကြီးများကို လျန်စစ်တပ်နောက်သို့ မနားတမ်းလိုက်လံတိုက်ခိုက်နေခြင်းကို ရပ်တန့်ရန်နှင့် ဟန်ပြသက်သက်သာ လုပ်ဆောင်ရန် ချက်ချင်းအမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် သူသည် သူ၏ အထူးစစ်သည်တပ်ဖွဲ့ကို ရွေးချယ်ကာ ဖန့်ယွမ်နောက်သို့ လိုက်ရန် ထိုလမ်းငယ်အတိုင်း ကိုယ်တိုင်ဦးဆောင်၍ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

သူတို့သည် တောင်ကြားလမ်းတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းစဉ် လျန်စစ်သည်များ၏ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်လှသော ဟစ်အော်သံများနှင့်အတူ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီမှ ကျောက်တုံးကြီးများ ရုတ်တရက် ပြုတ်ကျလာခဲ့၏။ — ဤနေရာတွင် ခြုံခိုတိုက်ကွက်တစ်ခု ဆင်ထားခဲ့ခြင်းပင်။

တိုးကျန့်လျန်သည် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ သူ့လက်ထဲတွင် စစ်အင်အားအနည်းငယ်သာ ရှိသဖြင့် ပြုတ်ကျလာသော ကျောက်တုံးကြီးများကို ရှောင်ကွင်းရင်း မြင်းကို အလျင်အမြန် ပြန်လှည့်၍ ဆုတ်ခွာခဲ့ရသည်။

လီရွှင်သည် သူတို့ကြားတွင် ထူးချွန်သော သိုင်းပညာရှင်စစ်သူကြီးတစ်ဦးမှမပါဘဲ စစ်သည် ၂,၀၀၀ကို ဦးဆောင်လာခြင်းဖြစ်ရာ တိုးကျန့်လျန်နောက်သို့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ရန် မစွန့်စားဝံ့ခဲ့ချေ။ ရန်သူကို ယာယီအားဖြင့် လန့်ပြေးအောင် လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် တောင်ကြားလမ်းကို ပန်းကန်လုံးခန့် ထူထဲသော သစ်ပင်များနှင့် ကျောက်တုံးကြီးများဖြင့် ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး သူတို့သည် ဖန့်ယွမ်နောက်သို့ လိုက်ရန် အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာခဲ့ကြသည်။

အတန်ငယ် ဆုတ်ခွာခဲ့ပြီးနောက် လျန်စစ်တပ်မှ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်သည့် တပ်ဖွဲ့များ လိုက်လံတိုက်ခိုက်လာခြင်းမရှိသည်ကို မြင်ရသဖြင့် တိုးကျန့်လျန်သည် သံသယဝင်လာခဲ့၏။ သူသည် နောက်သို့ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ တောင်ကြားလမ်းသည် ပြန့်ကျဲနေသော ကျောက်တုံးကြီးများနှင့် လဲကျနေသော သစ်ပင်များဖြင့် ပိတ်ဆို့နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အစောပိုင်းက ဟစ်အော်သံများသည် ခြိမ်းခြောက်ရုံသက်သက်ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်ရတော့သည်။

တိုးကျန့်လျန်သည် သေချာပေါက် အောင်နိုင်မည့်ပွဲကို လက်လွတ်လိုက်ရသည့်အတွက် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် လမ်းပိတ်နေသော လဲကျနေသည့် သစ်ကိုင်းတစ်ခုကို ရိုက်ပစ်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး တံတွေးထွေးကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ပြန်ကြမယ်”

—

ထိုအဖွဲ့သည် ယခင်စစ်မြေပြင်ဆီသို့ မြင်းစီး၍ ပြန်လာခဲ့ကြသော်လည်း လျန်စစ်တပ်မှာ မရှိတော့ချေ။ ကျယ်ပြောလှသော တောရိုင်းမြေပြင်ကြီးတွင် ယခုအခါ ဖေစစ်တပ်နှင့် ချန်စစ်တပ်တို့သာ အချင်းချင်း ရင်ဆိုင်လျက် ရှိနေကြတော့သည်။

တိုးကျန့်လျန်သည် ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် မျက်ခွံများ ဆတ်ခနဲ လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။ သူ၏ စစ်တန်းဆီသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ရှေ့ဆုံးက စစ်သူကြီးကို မေးလိုက်လေသည်။ "လျန်စစ်သည်တွေ ဘယ်မှာလဲ”

စစ်သူကြီးက လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "လျန်စစ်တပ်ကို အသေအလဲ မတိုက်ခိုက်ဖို့ စစ်သူကြီးရဲ့ အမိန့်အတိုင်းပါပဲ၊ ပြီးတော့ ကျင်းကျိုးက ဖေစစ်တပ်က ဘေးကနေ ရပ်ကြည့်နေချိန်မှာ သူတို့ကလည်း ဆက်တိုက်ဖို့ စိတ်မရှိကြတော့တာနဲ့ ကျွန်တော်မျိုး သူတို့နောက်ကို ၂လီလောက် လိုက်တိုက်ပြီးမှ... လွှတ်ပေး... လိုက်မိတာပါ..."

တိုးကျန့်လျန်သည် သူ၏နားထင်ကြောများ တလှပ်လှပ် တုန်ယင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် စစ်သူကြီး၏ မျက်နှာကို ကျာပွတ်ဖြင့် ဖြတ်ရိုက်လိုက်ပြီး ကျိန်ဆဲလိုက်လေသည်။ "လူမိုက်”

သူသည် လျန်စစ်တပ်အပေါ် အစွမ်းကုန် အားမစိုက်ရန် သူတို့ကို အမိန့်ပေးခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း ဖေစစ်တပ် မမြင်နိုင်သော နေရာတွင် သူတို့ကို လွတ်မြောက်ခွင့် မပေးခဲ့သင့်ချေ။ အကယ်၍ လျန်စစ်သည်တွေက ဖေစစ်တပ်၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်ဆိုလျှင် သူက ဖေစုန့်ကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ဆင်ခြေတစ်ခု အသင့်ရှိနေလိမ့်မည်။

သို့ပေသိ ယခုတော့ ဖန့်ယွမ်၏ဦးခေါင်းကို ယူမလာနိုင်ခဲ့သည်သာမက ဤအသုံးမကျသော လက်အောက်ငယ်သားများသည် လျန်စစ်တပ်နောက်သို့ ဝေးလံသောနေရာအထိ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ဖေစစ်တပ် မမြင်ကွယ်ရာတွင် လွတ်မြောက်ခွင့် ပေးလိုက်ကြသည်။

ဖေစုန့်ဖက်င ဗျူဟာမှူးများ၏ နည်းဗျူဟာများကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသဖြင့် တိုးကျန့်လျန်သည် ဤကျရှုံးမှု နှစ်ခုကို နောင်တွင် သူ့ကို အကျပ်ကိုင်ရန် သေချာပေါက် အသုံးချလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း သိနေသည်။

တစ်ခုတည်းသော စိတ်သက်သာရာရစရာမှာ သူ့လက်အောက်တွင် စစ်သည် ၁၀,၀၀၀ ကျော် ကျန်ရှိနေသေးခြင်းပင်။ ဖေစုန့်သည် သူ့ကို အနည်းငယ်တော့ သတိထားနေဦးမည်ဖြစ်ကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖိနှိပ်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

တိုးကျန့်လျန်သည် လွတ်လပ်စွာ ရပ်တည်ရန် စဉ်းစားခဲ့ဖူးသော်လည်း လျန်စစ်စခန်းကို သစ္စာဖောက်ခဲ့သော ချန်စစ်တပ်အနေနှင့် သူတို့သည် လျန်နယ်မြေအတွင်း မည်သည့်နေရာတွင်မဆို လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်း ခံရလိမ့်မည်။ သူတို့သည် ပြန်လည်အင်အားကောင်းလာသော လျန်စစ်စခန်း၏ လက်စားချေမှုကို မတောင့်ခံနိုင်သလို ဖေစုန့်၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုကြားတွင်လည်း ရှင်သန်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

သူ့အတွက် ယခုအချိန်တွင် လျှောက်လှမ်းနိုင်သော တစ်ခုတည်းသော လမ်းမှာ ဖေစုန့် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဖေယင်းထံသို့ သွားရောက်ပူးပေါင်းရန်သာ ရှိတော့သည်။ ထိုကျာပွတ်ချက်ကို လွှဲလိုက်ပြီးနောက် တိုးကျန့်လျန်သည် သူ့ရင်ထဲက ဒေါသအချို့ကို ဖြေဖျောက်လိုက်၏။ သူသည် ဖေစစ်တပ်၏ စစ်တန်းရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ ဟန်ချီကို ပြောလိုက်လေသည်။ "ကျွန်တော် အမတ်ချုပ်ဖေကို တွေ့ချင်တယ်”

ဟန်ချီသည် သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ ဆုတ်ခွာရန် တိုက်ရိုက်အချက်ပြလိုက်ကာ လှည့်ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။

ဒါသည် လုံးဝကို ဖုံးကွယ်မထားသည့် အထင်သေးမှုပင်။

ဟန်ချီက သူ့ဘေးမှ မြင်းစီးကာ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက်တွင် တိုးကျန့်လျန်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် လုံးဝ မည်းမှောင်သွားတော့သည်။ မေးရိုးကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် စေ့ထားပြီး သူါမျက်နှာမှာ လူတစ်ယောက်ကို အရှင်လတ်လတ် ဝါးမြိုပစ်ချင်နေသည့်အလား ပြင်းထန်သော ဒေါသများကြောင့် ရှုံ့မဲ့နေတော့သည်။

အတူလိုက်ပါလာသော စစ်သူကြီးက သူ့ကို သတိလေးနှင့် လှမ်းခေါ်လိုက်၏။ သွားများကို ကျိတ်ရင်း တိုးကျန့်လျန်သည် အံကြိတ်ကာ စကားနှစ်လုံးကို ထွေးထုတ်လိုက်လေသည်။ "သူတို့နောက် လိုက်သွား”

ကျင်းချန်၏ မြို့တံခါးသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ဖေစုန့်သည် သူ့ကို ကြိုဆိုရန် အရာရှိအုပ်စုတစ်စုနှင့်အတူ ကိုယ်တိုင် ထွက်လာခဲ့သည်။ "စစ်သူကြီးတိုးရဲ့ သတ္တိကို ကျွန်တော် ကြားသိနေခဲ့တာ ကြာပါပြီ။ မင်း ကျွန်တော့်ဖက် ဝင်လာတာက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကံကောင်းခြင်းပဲ”

တိုးကျန့်လျန်သည် ရင်ထဲတွင် အမုန်းတရားများဖြင့် ပေါက်ကွဲနေသော်လည်း မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုကို ထိန်းထားဆဲ ဖြစ်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို အလျင်အမြန် ယှက်ကာ အရိုအသေပေးရင်း နှိမ့်ချစွာ ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်တော်မျိုး ဒီလိုချီးကျူးမှုကို မခံယူဝံ့ပါဘူး” သူက ဆက်ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်တော်မျိုးက လျန်စစ်တပ်ရဲ့ စစ်သူကြီး ဖန့်ယွမ်ရဲ့ ဦးခေါင်းကို အမတ်ချုပ်ကြီးထံ ဆက်သဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ လမ်းခရီးမှာ လျန်စစ်စခန်းက စစ်ကူတွေရဲ့ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်တာကို ခံခဲ့ရတယ်။ အဲဒီယုတ်မာတဲ့ ဖန့်ယွမ်ကတော့ အဆိပ်မြား ထိမှန်သွားပေမဲ့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့တယ်။ အဆိပ်က သူ့ကို ချက်ချင်း မသေစေရင်တောင်မှ သူ သေချာပေါက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရသွားလိမ့်မယ်”

ဖေစုန့်သည် သူ့စကားနောက်ကွယ်က အဓိပ္ပာယ်ကို ရိပ်မိလိုက်သည်။ သူသည် ဟန်ချီကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးမှ ပြုံးကာ ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။ "မင်း ဘာဖြစ်လို့ ရန်သူနောက်ကို တစ်ယောက်တည်း လိုက်ခဲ့တာလဲ”

အရိုအသေပေးထားဆဲ ဖြစ်ရင်း တိုးကျန့်လျန်သည် ဟန်ချီကို ဘေးစောင်းကြည့်လိုက်ပြီး အလွန်အခက်တွေ့နေသည့်အလား လမ်းလွှဲကာ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။ "စစ်သူကြီးဟန်နဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အရာရှိတွေက လျန်စစ်တပ်ရဲ့ ပင်မအင်အားကို အတူတူ ပိတ်ဆို့ထားခဲ့ကြတာပါ”

သူ့စကားလုံးများသည် လိမ္မာပါးနပ်လှ၏— ဟန်ချီက ဘေးကနေ ရပ်ကြည့်နေခဲ့သည်ဟု တည့်တည့်စွပ်စွဲခြင်း မဟုတ်သလို လျန်စစ်တပ်ကို လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးခဲ့သည့် တာဝန်မှလည်း သူ့ကို ကင်းလွတ်ခွင့် မပေးခဲ့ချေ။

အဆိပ်မြားအကြောင်း ပြောဆိုမှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီးနောက် ဖေစုန့်သည် ထိုသူနှစ်ဦးကြားက မသင့်မြတ်မှုကို အတော်အတန် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် မျက်နှာပေါ်တွင် ဘာအမူအရာမှ မပြဘဲ ဟန်ချီ၏ နာမည်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။ "မင်း ကိုယ်တိုင် ရှိနေတာတောင် လျန်စစ်တပ်ရဲ့ နောက်တန်းကို ဖြတ်ပြီး ဘာလို့ လွတ်မြောက်ခွင့် ပေးလိုက်တာလဲ”

သို့သော်လည်း ဟန်ချီသည် အလျှော့မပေးဘဲ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်မိမိ မည်သည့်ကာကွယ်ချက်မျှ မပြုဘဲ သူသည် ရှေ့သို့တစ်လှမ်းတက်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်၍ အရိုအသေပေးရင်း ပြောလိုက်လေသည်။ "ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ တာဝန်ပျက်ကွက်မှုပါ။ ကျွန်တော် ပြစ်ဒဏ်ကို ကြည်ကြည်ဖြူဖြူ ခံယူပါ့မယ်။ ကျင်းကျိုးကနေ ရှင်းကျိုးအထိ သွားဖို့ လမ်းခရီး လီရာဂဏန်း ကျန်သေးတယ်။ လျန်စစ်တပ်က လမ်းခရီးမှာရှိတဲ့ ဝါယောင်ပေါင်မှာပဲ ယာယီ ခိုလှုံနိုင်လိမ့်မယ်။ ကျွန်တော် တပ်ဖွဲ့တွေကို ဦးဆောင်ပြီး သူတို့ကို အမှုန့်ကြိတ်ပစ်ပါ့မယ်”

သို့သော် ဖေစုန့်က ကြေညာလိုက်လေသည်။ "မင်းရဲ့ ကျရှုံးမှုကို ဝန်ခံတဲ့အတွက် စစ်စည်းကမ်းအရ အချက် ၂၀ သွားရောက် ရိုက်နှက်ခံလိုက်၊ ပြီးမှ မင်းရဲ့ အမှားကို ပြန်သုံးသပ်ပါ။ ငါ ကိုယ်တိုင် စစ်သူကြီးတိုးနဲ့အတူ လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုကို ဦးဆောင်မယ်”

ဤစကားကြောင့် ဟန်ချီရော တိုးကျန့်လျန်ပါ အံ့အားသင့်သွားကြတော့သည်။

သူ့အနောက်တွင် ဖေစုန့်၏ လက်ချောင်းများသည် မသိမသာ ပွတ်သပ်နေခဲ့ကြပြီး သူ၏ တိုက်ပွဲဆင်နွှဲလိုသော စိတ်ဓာတ်ကို မနည်း ထိန်းထားရ၏။

တိုးကျန့်လျန် ပြောခဲ့သော လျန်စစ်တပ်မှ စစ်ကူသည် ရှောင်းလိ ဟုတ်သည်ဖြစ်စေ မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ သူသည် ထိုသူကို ပေါ်ထွက်လာအောင် အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်လိမ့်မည်။

တိုးကျန့်လျန်က ဖေစုန့်ထံ သစ္စာခံလိုက်သည့် သတင်း၊ လျန်စစ်သူကြီး ဖန့်ယွမ် ဒဏ်ရာရပြီး ဆုတ်ခွာသွားသည့် သတင်းနှင့် တောင်ဘက်နယ်စပ် ရှေ့တန်းမှ လျန်စစ်တပ်တစ်ခုလုံးသည် ရှင်းကျိုးသို့ ဆုတ်ခွာစဉ် ဖေစစ်တပ်နှင့် ချန်စစ်တပ်တို့၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရသည့် သတင်းများသည် ဒုတိယနေ့ကျမှ ရှောင်းလိထံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် ယွမ်ဖန်း၏ အခန်းထဲ၌ ရှိနေပြီး ထိုနေ့က ဖြစ်ရပ်များ၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို သူ့ကို မေးမြန်းနေခဲ့သည်။ ကင်းထောက်က သတင်းကို ပို့ဆောင်ပေးပြီးနောက် ယွမ်ဖန်းသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများ လွှမ်းမိုးလာသဖြင့် သူ၏ ဆေးပန်းကန်ကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်ပြီး ကုတင်ကို နာကျင်စွာ ထုနှက်ရင်း ငိုကြွေးမြည်တမ်းလေတော့သည်။ "လောင်ဖန့်... လောင်လီ... သူတို့လည်း အဲဒီခွေး ဖေစုန့်နဲ့ နန်ချန်က သစ္စာဖောက် ကျွန်တွေရဲ့ လက်ချက်နဲ့ ဒုက္ခရောက်ကုန်ကြပြီ”

သည်ဖြစ်ရပ်နှင့်အတူ တောင်ဘက်နယ်စပ် မဟာမိတ်အဖွဲ့သည် လုံးဝကို ကျိုးပျက်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဝေ့စစ်တပ်သည် ချေမှုန်းခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ချန်စစ်တပ်သည် သစ္စာဖောက်သွားခဲ့ကာ ကျန်ရှိနေသော လျန်စစ်တပ်သည်လည်း ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကို ခံခဲ့ရသည်။ ဖေစစ်တပ်နှင့် ချန်စစ်တပ်တို့၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် သူတို့ ရှင်းကျိုးသို့ ပြန်လည်လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိမှာ မသေချာတော့ချေ။

ခဏတာ တွေးတောပြီးနောက် ရှောင်းလိက ပြောလိုက်လေသည်။ "စစ်သူကြီးယွမ်၊ ထုန်ကျိုးက ရေရှည်နေဖို့ နေရာမဟုတ်ဘူး။ ဖေစုန့်က တောင်ဘက်နယ်စပ်မှာ ဘာခြိမ်းခြောက်မှုမှ မရှိတော့တာနဲ့ ထုန်ချန်မှာရှိတဲ့ ဖေစစ်တပ်ရဲ့ တပ်စွဲရာနေရာကို ကျွန်တော်တို့ သိမ်းပိုက်ထားတာကို သူ မကြာခင် သိသွားလိမ့်မယ်။ သူက ထုန်ကျိုးမှာ အမှန်တရားဘက်တော်သားတပ်ဖွဲ့နဲ့ ပုန်ကန်သူတပ်ဖွဲ့တွေကြားမှာ ဘာတိုက်ပွဲမှ မရှိတော့တာကိုလည်း ရိပ်မိသွားလိမ့်မယ်။ ဖေစစ်တပ်က ကျင်းကျိုးအတွင်းက မဟာတံတိုင်းဟောင်းကို ပြန်မပြင်ရသေးခင်မှာ ခင်များကို မြောက်ဘက်နယ်စပ်အထိ ပြန်ပြီး ပို့ဆောင်ပေးဖို့ ကျွန်တော် လူလွှတ်လိုက်မယ်”

ဖေစုန့်က ထုန်ကျိုးသည် အင်အားကြီးမားသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုအဖြစ် စည်းလုံးသွားကြောင်း သိရှိသွားသည်နှင့် ၎င်းကို တိုက်ခိုက်ရန် တပ်ဖွဲ့များကို သေချာပေါက် စေလွှတ်လိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း ယွမ်ဖန်းတစ်ယောက် ကောင်းကောင်း သိနေသည်။

ယခင်က လျန်၊ ချန်၊ ဝေ့တို့မှ သူတို့၏ မဟာမိတ် ပုံမှန်တပ်ဖွဲ့များသည် တောင်ဘက်နယ်စပ်ရှိ ဖေစစ်တပ်ကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့ကြသည်။ လက်နက်များနှင့် သံချပ်ကာများ လုံလောက်အောင် တပ်ဆင်ထားခြင်းမရှိသေးသော ထုန်ကျိုးမှ အမှန်တရားဘက်တော်သားတပ်ဖွဲ့သည် ဖေစုန့်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တောင့်ခံနိုင်ပါ့မည်နည်း။

သူသည် ချက်ချင်းပင် အကြံပြုလိုက်လေသည်။ "ညီအစ်ကိုရှောင်း... မင်းက သတ္တိရော ဖြတ်ထိုးဉာဏ်ပါ ရှိတဲ့သူပဲ၊ လူတွေထဲက တကယ့်သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ပေါ့။ ဒါ့အပြင် မင်းက ငါ့ရဲ့အသက်ကို တစ်ခါ ကယ်ဖူးတယ်။ ထုန်ကျိုးက ညီအစ်ကိုတွေကို ဦးဆောင်ပြီး ငါနဲ့အတူ မြောက်ဘက်နယ်စပ်ကို လိုက်ခဲ့ပါလား။ နယ်စားက အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေကို အမြဲ အလေးထားတတ်တာမို့ မင်းကို ကြီးမားတဲ့ တာဝန်တွေ သေချာပေါက် အပ်နှင်းလိမ့်မယ်၊ အဲဒီကျရင် မင်းရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်မှာပေါ့”

ရှောင်းလိသည် စဉ်းစားခန်း ဝင်နေသည့်အလား ချက်ချင်း ပြန်မဖြေခဲ့ချေ။ ယွမ်ဖန်းက သူ့ကို ဆက်ပြီး ဖျောင်းဖျလိုက်၏။ "ထုန်ကျိုးရဲ့ မြို့ခံစစ်က အားနည်းတယ်၊ ပြီးတော့ တောင်ဘက်နယ်စပ်က အဓိက လက်နက်တိုက်တွေကို လျန်စစ်တပ်နဲ့ ဖေစစ်တပ်တို့က သိမ်းပိုက်ထားကြတာဆိုတော့ လက်နက်တွေ ထောက်ပံ့မှု ပြတ်တောက်နေတာ။ တကယ်လို့ ဖေစုန့်ရဲ့ ပင်မအင်အားက တိုက်ခိုက်လာမယ်ဆိုရင် ဒါက သေချာပေါက် အသက်လုရမယ့် တိုက်ပွဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်”

ခဏတာ တွေးတောပြီးနောက် ရှောင်းလိက ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။ "ထုန်ကျိုးရဲ့ ၁၇ခရိုင်က သူတို့ဘာသာ သီးသန့် အုပ်ချုပ်နေစဉ်တုန်းက သာမန်အရပ်သားပြည်သူတွေက စစ်ဘေးစစ်ဒဏ်ကို မတောင့်ခံနိုင်ကြတော့ဘဲ သူတို့ရဲ့ မိသားစုတွေနဲ့အတူ ပြောင်းရွှေ့သွားခဲ့ကြပြီ။ ကျန်နေခဲ့တဲ့သူတွေက အများအားဖြင့် လက်နက်စွဲကိုင်ထားတဲ့ ပုန်ကန်သူတွေ ဒါမှမဟုတ် တောင်ပေါ်တက်သွားတဲ့ ဓားပြတွေပဲ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေကို ထုန်ကျိုးကနေ ခေါ်ထုတ်သွားဖို့ စိုးရိမ်မနေပါဘူး၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဖေစုန့်က သာမန်ပြည်သူတွေအပေါ် လက်စားချေမှာကို ကျွန်တော် မကြောက်လို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ လျန်စစ်တပ်က ဖေစုန့်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ တကယ်ပဲ ချေမှုန်းခံလိုက်ရပြီး သူက သူ့အစွမ်းကုန်အင်အားကို မြောက်ဘက်နယ်စပ်ဆီ ဦးတည်လိုက်မယ်ဆိုရင် ဒါက နယ်စားအတွက် ကောင်းတဲ့နိမိတ် ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး”

သူသည် ခေါင်းကိုမော့လိုက်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်၏။ "ဒါ့အပြင် လျန်စခန်းက ဖန့်စစ်သူကြီးက ကျွန်တော်နဲ့ မိတ်ဆွေသံယောဇဉ် အနည်းငယ် ရှိဖူးတယ်။ သူ ဒဏ်ရာရထားတဲ့အချိန်မှာ ဖေစစ်တပ်နဲ့ ချန်စစ်တပ်တို့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုအောက်မှာ ကျရှုံးသွားမှာကို ကျွန်တော် ဘေးကနေ ရပ်ကြည့်မနေနိုင်ဘူး။ ကျွန်တော့်မှာ မထိုက်တန်တဲ့ မေတ္တာရပ်ခံချက်တစ်ခု ရှိပါတယ်၊ စစ်သူကြီး... ခင်များက ကျွန်တော့်လူတွေရဲ့ ကျန်တဲ့အပိုင်းကို ဦးဆောင်ပြီး မြောက်ဘက်နယ်စပ်ကို အရင် သွားနှင့်ပေးလို့ ရမလား။ ကျွန်တော် ဖန့်စစ်သူကြီးကို အကူအညီအချို့ သွားပေးချင်လို့”

ယွမ်ဖန်းသည် အတိတ်က ဖန့်ယွမ်၊ လီရွှင်တို့နှင့် နန်းတွင်းတစ်ခုတည်းတွင် အတူတူ အလုပ်လုပ်ခဲ့ဖူးသည်။ အတိတ်တွင် သူတို့ကြား အပြန်အလှန် ဆက်ဆံရေး များများစားစား မရှိခဲ့သော်လည်း မကြာသေးခင်က မဟာမိတ်အဖွဲ့သည် စစ်မှန်သော သံယောဇဉ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ရှောင်းလိက ဖန့်ယွမ်ကို ကူညီရန် ရည်ရွယ်ထားကြောင်း ကြားရသောအခါ ယွမ်ဖန်းသည် သူတို့ကြားက မိတ်ဆွေဖြစ်တည်မှု၏ ဇာစ်မြစ်ကို စူးစမ်းချင်မိသလို ဤလူငယ်သည် ဖန့်ယွမ်နှင့်ပင် ပတ်သက်မှု ရှိနေနိုင်ခြင်းအပေါ် အထင်ကြီးသွားမိတော့သည်— ယင်းက သူသည် သာမန်လူတစ်ယောက်မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြနေလေသည်။ တောင်ဘက်နယ်စပ်နှင့်ပတ်သက်ပြီး သူ သိထားသည်များက ရှောင်းလိ၏ ဂုဏ်သတင်းကို ကြားဖူးရန်အတွက် အရမ်းကို နည်းပါးလွန်းနေခဲ့ပုံရသည်။

သို့သော်လည်း အရာအားလုံးထက် သူသည် လေးစားမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဖေစုန့်သည် တောင်ဘက်နယ်စပ် စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးတွင် လွှမ်းမိုးထားသော အနေအထားကို ရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်တွင် လျန်စစ်တပ်ကို ကူညီရန် တပ်ဖွဲ့များ စေလွှတ်ခြင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသည့် တာဝန်နှင့် မခြားနားချေ။

အရည်အချင်းရှိသူကို နှမြောတတ်သော ယွမ်ဖန်းက သူ့ကို ချက်ချင်းပင် တိုက်တွန်းလိုက်တော့သည်။ "မင်းက လူကျင့်ဝတ်ကို စောင့်ထိန်းတဲ့သူဆိုတာ ငါ သိပါတယ် ညီအစ်ကိုရှောင်း၊ ဒါပေမဲ့ ဖေစုန့်ရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေက တားဆီးလို့မရတဲ့ အဟုန်နဲ့ တောင်ဘက်ကို လွှမ်းမိုးနေတာ။ မင်းရဲ့လူတွေကို အခု အဲဒီကို ခေါ်သွားတာက မင်းတို့ရဲ့ အသက်တွေကို အလကား သွားစတေးတာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ မင်းတို့ရဲ့ အင်အားကို တတ်နိုင်သရွေ့ ထိန်းသိမ်းထားစမ်းပါ— ဖန့်စစ်သူကြီးအတွက် လက်စားချေဖို့ နောင်ကျရင် အချိန်ရှိပါသေးတယ်”

ရှောင်းလိက ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။ "လျန်စခန်းရဲ့ ရှေ့တန်းတပ်ဖွဲ့တွေအတွက် ရိက္ခာလွှဲပြောင်းပေးတဲ့ နေရာက ဝါယောင်ပေါင်မှာ ရှိတယ်။ အဲဒီက ကာကွယ်ရေးတွေက ဖေစစ်တပ်ကို အချိန်တစ်ခုအထိ တားဆီးထားနိုင်လိမ့်မယ်။ ပင်မအင်အားတွေ ရှင်းကျိုးဆီ ဆုတ်ခွာဖို့အတွက် လုံလောက်အောင် အချိန်ဆွဲထားဖို့ လျန်စစ်တပ်က ဒီတောင်ကြားလမ်းကို ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အသက်လုပြီး ကာကွယ်ဖို့ တပ်ဖွဲ့တစ်ခု သေချာပေါက် ချန်ထားခဲ့လိမ့်မယ်။ တကယ်လို့ ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်လူတွေကို အဲဒီ ခေါ်သွားမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့က သူတို့တွေ နည်းနည်းလောက် ထပ်ပြီး အချိန်ဆွဲထားနိုင်အောင် ကူညီပေးဖို့ လိုအပ်တာ”

...

အပိုင်း (၁၂၉.၃)

ရှောင်းလိသည် လျန်စစ်စခန်း၏ ရိက္ခာသယ်ယူပို့ဆောင်ရေး လမ်းကြောင်းများကို အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ယွင်ဖန်းသည် အံ့ဩမိသလို ဇဝေဇဝါလည်း ဖြစ်သွားတော့သည်။ သို့သော်ငြားလည်း သူ၏ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော အမူအရာကို စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ယခင်က စိုးရိမ်ပူပန်မှုများမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လျော့ပါးသွားခဲ့၏။

ထို့အပြင် ရှောင်းလိ၏ အစောပိုင်းက ထောက်ပြခဲ့သော အချက်မှာလည်း ခိုင်လုံလှပေသည်။ တောင်ဘက်နယ်စပ်ရှိ လျန်စစ်တပ်သည် လုံးဝဥဿုံ ပြိုလဲမသွားဘဲ ဖေစုန့်၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆက်လက်၍ လမ်းလွှဲထားနိုင်ပါက မြောက်ဘက်နယ်စပ်ရှိ သူတို့၏ စစ်ဆင်ရေးအတွက် များစွာ အကျိုးရှိလိမ့်မည်။

ယွင်ဖန်းသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ပြောလိုက်တော့သည်။ "မင်း စိတ်ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီဆိုမှတော့ ညီလေးရှောင်း... မင်းရဲ့ ခရီးလမ်း ဘေးကင်းပြီး အောင်မြင်ပါစေလို့ပဲ ငါ ဆုတောင်းပေးနိုင်တော့တယ်"

ရှောင်းလိသည် ယွင်ဖန်းကို ကျေးဇူးတင်သောအားဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

သူ၏လူများကို မြောက်ဘက်နယ်စပ်သို့ လိုက်ပါပို့ဆောင်ပေးရန် ယွင်ဖန်းကို မေတ္တာရပ်ခံခြင်းမှာ အနှစ်သာရအားဖြင့် သူတို့၏ အသက်များကို အပ်နှံလိုက်ခြင်းပင်။ အကယ်၍ သူသည် ဖန့်ယွမ်ကို ကူညီရင်းနှင့် အသက်ဘေးအန္တရာယ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရလျှင်ပင် အသက်စွန့်ပြီး သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါခဲ့ကြသော ညီအစ်ကိုများအတွက် ကောင်းမွန်သော အနာဂတ်တစ်ခုကို ရရှိစေနိုင်လိမ့်မည်။

—

ပင်မကွပ်ကဲရေးတဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ရှောင်းလိသည် သူ၏ ယုံကြည်ရသော နောက်လိုက်များ ဖြစ်ကြသည့် ကျန်းဟွိုင်၊ စုန့်ချင်၊ ကျန်းဟူနှင့် တခြားသူများကို ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်ပြီး ဆွေးနွေးရန် ချက်ချင်း ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

ကျန်းဟွိုင်က အရင်ဆုံး ကန့်ကွက်လိုက်လေသည်။ "ကျွန်တော် သဘောမတူဘူး"

ရှောင်းလိသည် နောက်ထပ် ရှင်းပြရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ "ငါ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က အပြီးသတ်ပဲ" ဟုသာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

ကျန်းဟွိုင်သည် စိတ်မရှည်တော့ဘဲ ဒေါသထွက်လာကာ "အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက သစ္စာတရားကို တန်ဖိုးထားတဲ့သူဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျင်းကျိုးတုန်းက အဲဒီလျန်စစ်စခန်းက မင်းကို အဆိပ်မြားနဲ့ ပစ်ခဲ့တာလေ။ မင်းတို့ကြားက သံယောဇဉ်တွေ ဘယ်လောက်ပဲ နက်ရှိုင်းခဲ့ပါစေ အဲဒီမြားတစ်စင်းနဲ့တင် ပြတ်တောက်သွားခဲ့သင့်ပြီ။ ကျွန်တော်တို့က မင်းရဲ့ လက်အောက်မှာ ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ ရချင်လို့ ဗျူဟာမှူးတွေအနေနဲ့ လိုက်ခဲ့တာ၊ မင်းရဲ့ အသက်ကို ဒီလို မဆင်မခြင် စတေးတာကို ထိုင်ကြည့်နေဖို့ မဟုတ်ဘူး"

စုန့်ချင်နှင့် ကျန်းဟူတို့သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နှစ်ဦးစလုံး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ရှောင်းလိသည် ကျင်းကျိုးတွင် မြားဒဏ်ရာရခဲ့ဖူးပြီး ယခင်က လျန်စစ်စခန်းတွင် နေခဲ့ဖူးသည်ကိုသာ သူတို့ သိထားကြသော်လည်း လျန်စစ်စခန်းမှ ဘာကြောင့် ထွက်လာခဲ့သည်ကိုမူ ရှောင်းလိက တစ်ခါမှ ထုတ်မပြောခဲ့သဖြင့် သူတို့လည်း ထပ်မမေးခဲ့ကြချေ။

ယခုအခါ ရှောင်းလိ၏ အသက်ကို နုတ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော အဆိပ်မြားမှာ လျန်စစ်စခန်း၏ လက်ချက်မှန်း သိလိုက်ရသောအခါ သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် မတရားလေဘူးဟု ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

"ဘယ်လို.. အစ်ကို(၂)မှာ နာတာရှည်ဒဏ်ရာ ဖြစ်သွားစေတဲ့ မြားဒဏ်ရာက လျန်စစ်စခန်းက ပေးခဲ့တာလား" ကျန်းဟူသည် စိတ်လိုက်မာန်ပါ အလုပ်လုပ်တတ်ဆုံးသူ ဖြစ်သဖြင့် လက်မခံနိုင်တော့ပေ။ “အစ်ကို(၂)... ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော် ဗျူဟာမှူးဘက်ကပဲ။ ဖေစုန့်က ခက်ခဲတဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နေပါပြီဆိုမှ အခု သူ့ဘေးမှာ အဲဒီနန်ချန်က ခွေးလည်း ရှိနေသေးတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ထုန်ကျိုးရဲ့ စစ်တပ်တစ်ခုလုံးကို ခေါ်သွားရင်တောင် သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို တောင့်ခံနိုင်ဖို့ လောက်မှာ မဟုတ်ဘူး”

စုန့်ချင်ကလည်း ပြောလေသည်။ "ညီလေး(၂)... ဒီကိစ္စကို သေသေချာချာ ပြန်စဉ်းစားတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"

ရှောင်းလိက ပြန်ပြောလိုက်၏။ "ငါ့ကို အဆိပ်မြားနဲ့ ပစ်ခဲ့တဲ့သူက ကိစ္စတစ်ခု၊ ဖန့်စစ်သူကြီးက နောက်ကိစ္စတစ်ခု။ ငါ့ဆုံးဖြတ်ချက်က လျန်စစ်စခန်းနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ ဖေစုန့်က ငါ့အမေကို သတ်ခဲ့တာ - အဲဒီအချိန်ကတည်းက ငါတို့က မပြေနိုင်တဲ့ ရန်ငြိုးတွေ ဖြစ်ခဲ့ကြတာ။ ထုန်ကျိုးက သောင်းနဲ့ချီတဲ့ ညီအစ်ကိုတွေအတွက်ကတော့ သူတို့ရဲ့ အနာဂတ်ကို ရှာဖွေနိုင်ဖို့ ဝေ့ချီရှန်းရဲ့ လက်အောက်မှာ အမှုထမ်းဖို့ ယွမ်စစ်သူကြီးကို ငါ အပ်နှံပြီးပြီ"

သူသည် ကျန်းဟွိုင်၊ စုန့်ချင်၊ ကျန်းဟူနှင့် တခြားသူများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။ "မင်းတို့အားလုံး သူတို့နဲ့အတူ လိုက်သွားကြ"

ကျန်းဟူသည် ဤစကားကို ဆက်ပြီး နားမထောင်နိုင်တော့ဘဲ မတ်တတ်ရပ်ကာ စားပွဲကို ဗုန်းခနဲ မြည်အောင် ထုလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "အစ်ကို(၂)... ဒါ ဘာစကားပြောတာလဲ။ ဒေါ်ဒေါ့်အတွက် လက်စားချေဖို့ဆိုရင် ကျွန်တော် မင်းနဲ့အတူ မလိုက်ရမယ့် အကြောင်းပြချက် ဘာရှိလို့လဲ"

စုန့်ချင်သည် ချက်ချင်း စကားမပြောသော်လည်း ရှောင်းလိမှာ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တတ်သည့် လူစားမျိုး မဟုတ်ကြောင်း ရင်ထဲတွင် အသေအချာ သိနေသည်။

ယုံကျိုးကနေ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာကတည်းက ပုန်းအောင်းပြီး သည်းခံလာခဲ့ပြီးမှ ဘာဖြစ်လို့ ရုတ်တရက် သည်းမခံနိုင်တော့ရတာပါလိမ့်။

ကျန်းဟွိုင်သည် ရှောင်းလိကို အတော်လေး ဒေါသထွက်သွားပုံရ၏။ သူ့နဖူးကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြောလိုက်တော့သည်။ "အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက လက်စားချေချင်တယ်ဆိုရင်တောင် ဝေ့ချီရှန်းရဲ့ စစ်တပ်နဲ့ ပူးပေါင်းပြီးရင် အခွင့်အရေးတွေ အများကြီး ရှိလာလိမ့်မယ်"

ရှောင်းလိသည် စစ်ရေးမြေပုံ ဖြန့်ထားသော စားပွဲပေါ်သို့ လက်နှစ်ဖက်လုံးကို တင်ထားလိုက်ပြီး မော့ကြည့်လိုက်ကာ "မင်းတို့က ငါ ဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကို စိတ်လိုက်မာန်ပါ ချလိုက်တာလို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား"

သူသည် မြေပုံပေါ်ရှိ မြောက်ဘက်နယ်စပ် အလွန်က ရိုင်းစိုင်းသော လူရိုင်းများ နေထိုင်ရာအရပ်ကို လက်ညိုးထိုးပြလိုက်ပြီး "ဆောင်းဦးက ရောက်နေတာ ကြာပြီ။ နောက်တစ်လ နှစ်လနေရင် နယ်စပ်ပြင်ပက လူရိုင်းတွေ သေချာပေါက် ကျူးကျော်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ဝေ့ချီရှန်းက ယန်ယွင် ၁၆ပြည်နယ်ကို ကာကွယ်ဖို့ တပ်တွေ ခွဲပို့ရလိမ့်မယ်။ တကယ်လို့ တောင်ဘက်မှာ ရန်သူကို ပိတ်ဆို့ထားမယ့် အင်အားမရှိတဲ့အချိန်မှာ ဖေစုန့်က ဝေ့ချီရှန်းကို သူ့ရဲ့ အစွမ်းကုန်အင်အားနဲ့ တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင် ရှေ့ကောနောက်ပါ ညှပ်တိုက်ခံရတဲ့ ဝေ့ချီရှန်းက ဘယ်လောက်ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်ပါ့မလဲ"

"ဖေစုန့်က လျန်နယ်မြေတွေကို စည်းလုံးပြီးမှ ငါတို့က သူ့ကို ရင်ဆိုင်မယ်ဆိုရင် အဲဒါက တကယ့်ကို ကြက်ဥနဲ့ ကျောက်တုံးကို ထုသလို ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ဤစကားများသည် တဲအတွင်းရှိ လူတိုင်းကို တိတ်ဆိတ်သွားစေခဲ့သည်။

ရှောင်းလိက ဆက်ပြောလိုက်၏။ "လျန်စစ်စခန်းမှာ တောင်ဘက်နယ်စပ်က ဖေစုန့်ကို ပိတ်ဆို့ထားနိုင်တဲ့ အင်အား ရှိနေသရွေ့ ထုန်ကျိုးက နောက်ထပ် အကာအကွယ် အလွှာတစ်ခု ရလာလိမ့်မယ်။ မဟာမိတ်မဖွဲ့ရင်တောင်မှ ငါတို့နဲ့ လျန်စစ်စခန်းက နှစ်ဖက်ညှပ်ပုံစံ ဖြစ်နေမှာဆိုတော့ ဖေစုန့်က ဘယ်ဘက်ကိုမဆို သူ့ရဲ့ အစွမ်းကုန်အင်အားနဲ့ မတိုက်ရဲတော့ဘူး။ အဲဒီကျရင် ငါတို့တွေ ဝေ့ချီရှန်းရဲ့ စိတ်ကြိုက်ခြယ်လှယ်တာကို လုံးဝ ခံနေစရာ မလိုတော့ဘူး"

ယင်းကို ကြားသောအခါ ကျန်းဟွိုင်၏ မျက်နှာအမူအရာသည်လည်း အထိုက်အလျောက် ပြောင်းလဲသွားပြီး မြေပုံကို စိုက်ကြည့်ကာ အလေးအနက် တွေးတောနေတော့သည်။

ရှောင်းလိ ပြောသကဲ့သို့ တောင်ဘက်နယ်စပ်ရှိ လျန်စစ်တပ်တွင် ဖေစုန့်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်သည့် အင်အား ရှိနေမှသာ သူတို့ ထုန်ကျိုးအတွက် ဘေးကင်းလိမ့်မည်။

မဟုတ်ပါက ဖေစုန့်၏ အစွမ်းကုန်တိုက်ခိုက်မှုကို မတွန်းလှန်နိုင်ဘဲ ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးကို မြောက်ဘက်နယ်စပ်သို့ ရွှေ့ပြောင်းခြင်းက ဦးဆောင်နိုင်ခွင့် အားလုံးကို ဝေ့ချီရှန်းထံ အပ်နှံလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်။

မိမိကိုယ်ပိုင် နယ်မြေကို အုပ်ချုပ်သော အင်အားကြီး မဟာမိတ် ဖြစ်ရခြင်းနှင့် လက်အောက်ခံအဖြစ် သွားရောက် ခိုလှုံရခြင်းကြားတွင် လူအတစ်ယောက်ပင်လျှင် နောက်တစ်ခုကို ရွေးချယ်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ ကျန်းဟွိုင်သည် မြေပုံကို အထပ်ထပ်အခါခါ လေ့လာကြည့်ပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ကျွန်တော် ထင်တာတော့ ဒီအစီအစဉ်က အရမ်း စွန့်စားရလွန်းတယ်..."

ရှောင်းလိက ပြန်ပြောလိုက်၏။ "ဒါကြောင့်ပဲ ငါ အရန်အစီအစဉ်တစ်ခု ပြင်ဆင်ထားတာ။ တကယ်လို့ ငါ ပြန်မလာခဲ့ရင် ယွင်ဖန်းနောက်ကို လိုက်ပြီး မြောက်ဘက်နယ်စပ်ကို သွားကြ။ ငါတို့မှာ သူ့အပေါ် အသက်ကယ်ကျေးဇူး ရှိထားတာဆိုတော့ သူ မင်းတို့ကို မတရား ဆက်ဆံမှာမဟုတ်ဘူး"

ထိုအခါမှသာ အခန်းထဲရှိ လူတိုင်းသည် ရှောင်းလိ၏ နက်ရှိုင်းသော စဉ်းစားတွေးခေါ်မှုများကို သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။ ကျန်းဟွိုင်သည် အစောပိုင်းက သူ့ကို နားလည်မှုလွဲခဲ့သည့်အတွက် အလွန်ပင် ရှက်ရွံ့သွားရသော်လည်း အမှန်တကယ်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရသည်။ သူသည် ထရပ်လိုက်ပြီး ရှောင်းလိကို လေးနက်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "လူကြီးမင်းလို ပညာရှိတဲ့ သခင်နဲ့ တွေ့ရတာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကံကောင်းခြင်းပါပဲ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး။ အစောပိုင်းက ကျွန်တော် ပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေအတွက် ရှက်မိပါတယ်။ လူကြီးမင်းက သွားဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပြီးပြီဆိုမှတော့ ကျွန်တော့်ကို လူကြီးမင်းနဲ့အတူ လိုက်ပါခွင့်ပြုဖို့ မေတ္တာရပ်ခံပါတယ်"

စုန့်ချင်နှင့် ကျန်းဟူတို့ကလည်း တပြိုင်တည်း ဝင်ပြောလိုက်ကြသည်။ "ကျွန်တော်လည်း လိုက်မယ်"

တဲအတွင်းရှိ တခြား ယုံကြည်ရသော နောက်လိုက်များကလည်း "အုပ်ချုပ်ရေးမှူး" သို့မဟုတ် "အစ်ကို(၂)" ဟု အပြိုင်အဆိုင် အော်ဟစ်ကြလျက် လိုက်ပါရန် တောင်းဆိုကြတော့သည်။

ရှောင်းလိသည် မြေပုံကို လိပ်လိုက်ပြီး ကြေညာလိုက်၏။ "ကျန်းဟူက ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့။ ကျန်းဟွိုင်... မင်းနဲ့ အကိုကြီးက လူတွေကို ခေါ်ပြီး မြောက်ဘက်နယ်စပ်ကို သွားကြ"

သူသည် စုန့်ချင်၏ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီး ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့ရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေကို ယွမ်စစ်သူကြီးဆီ အပ်နှံထားခဲ့ပေမဲ့ မင်း သူတို့နဲ့အတူ လိုက်သွားမှပဲ ငါ စိတ်အေးရလိမ့်မယ်"

စုန့်ချင်၏ ကျန်ရှိနေသော ကန့်ကွက်လိုသည့် စိတ်များမှာ ဤစကားကြောင့် ငြိမ်ကျသွားခဲ့ရရှာသည်။

ကျန်းဟူသည် ဤတာဝန်၏ အန္တရာယ်များနှင့်ပတ်သက်ပြီး စုန့်ချင်၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို သိထားသဖြင့် သူ့ရင်ဘတ်ကို ထုကာ ကတိပြုလိုက်လေသည်။ "အစ်ကိုကြီး စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော် ရှိနေတာပဲ၊ အစ်ကို(၂)ကို သေချာပေါက် ကာကွယ်ပေးပါ့မယ်"

နောက်ထပ် ဖျောင်းဖျ၍ မရနိုင်တော့မှန်း သိလိုက်သဖြင့် ကျန်းဟွိုင်က အရိုးခံအတိုင်း မေးလိုက်၏။ "အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက စစ်သည်အင်အား ဘယ်လောက် ခေါ်သွားဖို့ စဉ်းစားထားလဲ"

ရှောင်းလိက ဖြေလိုက်သည်။ "ငါတို့က ဝါယောင်းခံတပ်မှာ ဖေစစ်တပ်နဲ့ ချန်စစ်တပ်ရဲ့ အင်အားကို ပိတ်ဆို့ထားဖို့ လျန်စစ်တပ်ကို ကူညီပေးရုံသက်သက်ပဲ။ စစ်သည် ၃,၀၀၀ဆိုရင် လောက်လိမ့်မယ်။ ငါ့နောက်ကို လိုက်ဖို့ ကိုယ်တိုင်ဆန္ဒရှိတဲ့သူတွေကိုပဲ ရွေးချယ်ခဲ့... အတင်းအကျပ် မဆင့်ခေါ်နဲ့"

ကျန်းဟွိုင်က လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်လျက် "သိပါပြီ။ ကျွန်တော် အခုချက်ချင်း အမိန့်ထုတ်ပြန်လိုက်ပါ့မယ်"

ကျန်းဟူက ရယ်မောလိုက်ပြီး "အစ်ကို(၂)... စိတ်အေးအေးထားလိုက်။ စစ်တပ်တစ်ခုလုံးက အဲဒီလူယုတ်မာ ဖေစုန့်ကို တိုက်ဖို့ ကိုယ်တိုင်ဆန္ဒရှိကြမှာပဲ။ ငါတို့ဆီမှာ လူတွေက လိုတာထက်တောင် ပိုနေလိမ့်မယ်။ အတင်းအကျပ် ဆင့်ခေါ်နေစရာကို မလိုတာ"

ထိုအဖွဲ့သည် ပင်မကွပ်ကဲရေးတဲအတွင်းမှ ထွက်လာသောအခါ ကျန်းဟွိုင်သည် စစ်မိန့်ကို လွှဲပြောင်းပေးပြီး ဖြစ်သဖြင့် စခန်းတစ်ခုလုံးသည် ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

အပြင်ဖက်တွင် စောင့်ကြပ်နေသော ထောင်ခွေသည် ကိုယ်ရံတော်များက ရှောင်းလိနှင့် ကျန်းဟူတို့အတွက် မြင်းများကို ခေါ်ဆောင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အရှေ့သို့ အပြေးအလွှား ရောက်လာပြီး "အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဘယ်သွားမလို့လဲ။ အားနျိုလည်း လိုက်ချင်တယ်"

သမားတော်ထောင်သည် သူ့ကို ရှောင်းလိအား သေသေသပ်သပ် ခေါ်ဝေါ်တတ်စေရန်အတွက် ကြီးစွာသော အားထုတ်မှုကို သုံးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှောင်းလိက ပြောလိုက်၏။ "မင်းက မြောက်ဘက်နယ်စပ်ကို သွားမယ့် ခရီးလမ်းမှာ ယွမ်စစ်သူကြီးကို ကာကွယ်ဖို့ မင်းရဲ့ အဘိုးနဲ့အတူ နေခဲ့လိုက်။ သူတို့ကို သေသေချာချာ စောင့်ရှောက်ပေးပါ"

ထောင်ခွေသည် မြောက်ဘက်နယ်စပ်က ဘယ်လောက်အထိ ဝေးမှန်း မသိသော်လည်း ရှောင်းလိကို တမျှော်မျှော်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်ကာ လိုက်ချင်နေသော်လည်း ပေးအပ်ထားသော တာဝန်ကို ငြင်းပယ်ရန် တွန့်ဆုတ်နေရှာသည်။

ကျန်းဟူက လှိုက်လှုက်လှဲလှဲ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့ပုခုံးကို ပုတ်ကာ "ငတုံးလေးရာ... ဒီတစ်ခေါက်တော့ မင်းရဲ့ အစ်ကိုကျန်းဟူကိုပဲ အလှည့်ပေးလိုက်ပါ။ နောက်တစ်ခါကျမှ ငါတို့ မျှမျှတတ ပြိုင်ကြတာပေါ့"

အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရသွားသဖြင့် ထောင်ခွေက "မင်း ပြောတာနော်..." ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။

ကိုယ်ရံတော်တစ်ဦး ရောက်ရှိလာပြီး ကျန်းဟွိုင်က စစ်သည်များကို ရွေးချယ်ပြီးစီးကြောင်း သတင်းပို့လေသည်။ ရှောင်းလိသည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူ၏ သားရေလက်ပတ်များကို တင်းကြပ်စွာ ချည်နှောင်ကာ မြင်းပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။ သူသည် စုန့်ချင်နှင့် ယုံကြည်ရသော စစ်သူကြီးများကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "မြောက်ဘက်နယ်စပ်ကို သွားမယ့် ခရီးလမ်းကို ညီအစ်ကိုတို့ လက်ထဲမှာပဲ အပ်နှံခဲ့ပါတယ်။ ငါ သွားပြီ"

_____

ဝါယောင်းခံတပ်။

လီရွှင်သည် အဆိပ်မြား ထိမှန်ထားသော ဖန့်ယွမ်ကို သယ်ဆောင်လာရင်း ဆုတ်ခွာလာသော လျန်စစ်တပ်၏ ပင်မအင်အားနှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ပြီးနောက် သူတို့သည် ဖေစုန့်ရော တိုးကျန့်လျန်တို့၏ တပ်ဖွဲ့များထံမှ အကြိမ်ကြိမ် လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို အသည်းအသန် ခံခဲ့ကြရသည်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရန်အတွက် နောက်တန်းတပ်ဖွဲ့များကို အကြိမ်ကြိမ် စတေးခဲ့ရပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် ဝါယောင်းခံတပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ထိုအဖွဲ့သည် မြို့အတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြ၏။ လီယောင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လီရွှင်သည် ဦးဆောင်မည့်သူ ရှိသွားသည့်အတွက် စိတ်သက်သာရာရသွားသလို လီယောင်ပါ ဖေစုန့်၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားမည်ကိုလည်း စိုးရိမ်မိသွားသည်။ သူက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။ "အမတ်ချုပ်ကြီး... ဘာဖြစ်လို့ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ တောင်ပေါ်ကနေ ဆင်းလာရတာလဲ" ဟ

စကားပြောပြီးနောက် သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ ပြန်ပြောနေသည့်အလား ဆက်ပြောလိုက်၏။ "မြန်မြန်... လူကြီးမင်းက ဖန့်စစ်သူကြီးနောက်ကို လိုက်ပြီး ပင်မစစ်တပ်နဲ့အတူ ရှင်းကျိုးဆီကိုပဲ အရင်ဆုံး ပြန်နှင့်လိုက်ပါ။ ရှင်းကျိုးမှာက မတ်စောက်တဲ့ တောင်တန်းမြေမျက်နှာသွင်ပြင်တွေ ရှိနေတော့ သဘာဝအတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်နေလိမ့်မယ်- ဖေစုန့်က ဒါကို အလွယ်တကူ ချက်ချင်း ဖောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော် ဒီမှာပဲ လူတွေကို ဦးဆောင်ပြီး အချိန်ပိုရအောင် ဆွဲထားပေးမယ်..."

ရက်ဆက်ဆိုသလို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အန္တရာယ်များနှင့် စိတ်ပျက်ဖွယ်ရာ သတင်းဆိုးများသည် လီရွှင်၏ အာရုံကြောများကို တင်းကြပ်နေစေခဲ့သဖြင့် သူသည် အနည်းငယ် ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်နေရှာသည်။ သူသည် လဲပြိုသွားပါက စစ်တပ်၏ စိတ်ဓာတ်ကို ပိုလို့ပင် ပျက်ပြားသွားစေမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်သာ မိမိကိုယ်မိမိ အတင်းအကျပ် မတ်တတ်ရပ်နိုင်အောင် ဖိအားပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေကြောင့် လီယောင်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော အသက်ကြီးပြီဖြစ်သည့် တာအိုရသေ့ကို သူ သတိမထားမိခဲ့ချေ။ ထိုလူသည် စစ်သည်များ သယ်ဆောင်လာသော ထန်းစင်ပေါ်ရှိ ဖန့်ယွမ်ထံသို့ တည့်တည့်လျှောက်သွားပြီး သတိမေ့မြောနေသည်ကိုပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် သူ၏မျက်ခွံများကို ဆွဲဖွင့်ကြည့်လိုက်ကာ ၎င်းနောက် သူ့မေးရိုးကို အတင်းဖွင့်၍ လျှာပေါ်က အမြှေးပါးများကိုပါ စစ်ဆေးနေတော့သည်။

လီရွှင်နှင့် သူ၏အဖွဲ့မှာ ဤကဲ့သို့ စုတ်ပြတ်သတ်နေသော အခြေအနေသို့ ရောက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လီယောင်သည် အခြေအနေမှာ သူ့ထံ သတင်းပို့ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုဆိုးရွားနေရမည်ကို သိလိုက်သည်။ သူက ပြောလိုက်၏။ "ကျုံးချင်... မလောပါနဲ့။ ဒီအဖိုးကြီးကို အကြောင်းစုံကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းပြစမ်းပါ"

လီရွှင်သည် အသက် ၅၀ကျော် အရွယ်သို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဤမျှလောက် ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲများကို ခံစားခဲ့ရပြီးနောက် ဖန့်ယွမ်နှင့် လျန်စစ်တပ်၏ ပင်မအင်အားတို့သည် ရှင်းကျိုးသို့ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ရောက်နိုင်ဖို့ မရေမရာ ဖြစ်နေသည့်အချိန်တွင် လီယောင်က သူ့ကို ဤကဲ့သို့ လူကြီးမိဘတစ်ဦး၏ လေသံဖြင့် နာမည်ပြောင်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်ကို ကြားရသောအခါ သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်၌ ချက်ချင်းပင် နွေးထွေးသွားရရှာသည်။ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများ လွှမ်းမိုးလာသဖြင့် သူသည် ခါးသီးစွာ ငိုကြွေးလိုက်လေတော့သည်။ "လူကြီးမင်းလီ... တိုးကျန့်လျန်က ဖေစုန့်ဆီမှာ သစ္စာခံသွားခဲ့ပြီ။ သူက ဖန့်စစ်သူကြီးကို အဆိပ်မြားနဲ့တောင် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့သေးတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ရှုံးသွားခဲ့ပြီ- တောင်ဘက်နယ်စပ်မှာ မင်းသမီး စီစဉ်ညွှန်ကြားထားခဲ့တဲ့ စစ်ရေးဗျူဟာတွေ အကုန်လုံးက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အသုံးမကျမှုတွေကြောင့် ပျက်စီးရပါပြီ”

...