အခန်း (၂၃၇-၂၃၈)

အခန်း (၂၃၇)

လူတစ်ယောက်ရဲ့ အမြင်မှာတော့ မိုက်ကယ်ရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးက နံရံပေါ်က ဆေးသုတ်ထားသလိုမျိုး သဘာဝကျကျ ဖြစ်တည်နေတယ်။ တကယ်လို့ သေချာ တည့်တည့် စိုက်ကြည့်မိရင်တောင် ဘာကိုမှ သတိထားမိမှာ မဟုတ်ဘဲ အပေါ်က သစ်သား မျက်နှာကျက်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုလို့ပဲ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ထင်မှတ်သွားကြမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

သူ့ရဲ့ မှော်စွမ်းအင်အပေါ် စိုးမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ မှော်စွမ်းအင် လုံးဝ မရှိသလိုမျိုးအထိပါ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိစေခဲ့တာကိုး။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ဘာအလင်းဒြပ်စင်မှ ထွက်ပေါ်မနေတာ ဖြစ်တာကြောင့် သက်မဲ့အရာတစ်ခု၊ ပစ္စည်းတစ်ခုခုလို့တောင် မှားယွင်း ထင်မှတ်သွားနိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်။

သူက သူ့ကိုယ်သူ ဖုံးကွယ်ဖို့ အော့ခ်တွေရဲ့ အရိပ်စွမ်းရည်ကိုပဲ အလွယ်တကူ သုံးလိုက်လို့ ရနိုင်ပေမယ့်၊ ဒီနည်းလမ်းက ပုန်းကွယ်ဖို့အတွက် ပိုပြီးတော့ ကောင်းမွန်တဲ့ ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်တယ်လို့ သူက တွေးမိခဲ့တာကိုး။

"တို့တွေ ဒီကို ရောက်လာတာက အခြေအနေတွေကို ရှင်းလင်းပစ်ဖို့ပဲ။ ပြီးတော့ အဲဒါကို တို့တွေ သေချာပေါက် လုပ်ပြမှာပါ" လို့ ခေါင်းစွပ်အုပ်ထားတဲ့ လူက ဆိုတယ်။

နာရီတိုနဲ့ ဆာစူကီတို့ရဲ့ အချိန်ကိုက် သတင်းပို့မှုကြောင့်၊ မိုက်ကယ်တစ်ယောက် ခေါင်းစွပ်အုပ်ထားတဲ့ လူတွေ မြို့ထဲကို ရောက်ရှိလာတဲ့ မြင်ကွင်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

"သူတို့တွေ ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိလား" လို့ သူက သံလှိုင်းပြောင်းလဲခြင်းလို့ ခေါ်တဲ့ ကြယ်နှစ်ပွင့်မန္တန်ကို အသုံးပြုပြီး အော့ခ်တွေကို မေးလိုက်တယ်၊ အဲဒီမန္တန်က သူ့ရဲ့ စကားပြောသံတွေကို လေလှိုင်းတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ဘာအသံမှ အပြင်ကို ယိုစိမ့်မသွားစေဘဲ သူတို့ရဲ့ နားထဲကို တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားစေတာ ဖြစ်ပါတယ်။

"ကောလဟာလစကားတွေအရဆိုရင်တော့ သူတို့တွေက ဟက်ဖေးစတပ်စ် ကုမ္ပဏီကနေ အထူးလေ့ကျင့်ပေးထားတဲ့ ထိပ်သီး စစ်သည်တော် အဖွဲ့ခွဲတစ်ခုရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေ ဖြစ်ကြတယ်လို့ ကြားရပါတယ်" လို့ နာရီတိုက သူ့ရဲ့ အောက်ခြေအော့ခ်တွေ စုံစမ်းထားတာတွေကို မိုက်ကယ်ကို ပြန်ပြောပြတယ်။

သူတို့တွေက ပန်းပဲဆရာတစ်ယောက်ကို စေလွှတ်မယ့်အစား စစ်သည်တော်တွေကို လွှတ်လိုက်တယ်။ ဒါက မိုက်ကယ်ကို အချက်တစ်ခု သိစေလိုက်တာကတော့၊ သူတို့တွေက ခွန်အားကို အသုံးချပြီး သူတို့ရဲ့ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်းကို ပြသဖို့ ပြင်ဆင်နေကြတာပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ အထူးသဖြင့် ဂူသင်္ချိုင်း စီမံကိန်းတုန်းက ကျရှုံးသွားခဲ့ရပြီးတဲ့နောက်မှာပေါ့။

ဖတ်ချ်ဆီကနေ ကြားသိရသလောက်ဆိုရင်တော့ အဲဒီအချိန်တုန်းက ဘွတ်ချ်ရဲ့ အဓိက ရည်မှန်းချက်က ဂူသင်္ချိုင်းကို ပထမဆုံး သိမ်းပိုင်နိုင်တဲ့ စွန့်စားနိုင်မယ့်သူ ဖြစ်လာဖို့ပဲ ဖြစ်ပြီး၊ အဲဒီနည်းလမ်းနဲ့ အန်ဂိုရာမြို့ထဲမှာ နာမည်ကျော်ကြားမှု အများကြီး ရရှိအောင် လုပ်ဆောင်ဖို့ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ကျရှုံးမှုနဲ့အတူ အဲဒီနာမည်ကျော်ကြားမှုအချို့ကို လက်လွတ်ဆုံးရှုံးခဲ့ရတာ ဖြစ်တာကြောင့် သူတို့ရဲ့ ကုန်ပစ္စည်း အရောင်းအဝယ်တွေက တရစပ် လျော့နည်းကျဆင်းသွားခဲ့ရတယ်။

အခုတော့ ဟက်ဖေးစတပ်စ် ကုမ္ပဏီက အဲဒီကျရှုံးမှုတွေကို ပြုပြင်ပေးဖို့အတွက် ထိပ်သီး စစ်သည်တော်တွေကို စေလွှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်ပါတယ်။

"ဟမ်းမားစတုန်း ကုမ္ပဏီရဲ့ အလုပ်ရှင်ကတော့ မင်းအပေါ်ကို တကယ်ကြီး စိတ်ပျက်နေတာ။ သူက မင်းကို ဒီလောက်ဆိုရင် ဒီလုပ်ငန်းကို အဆင့် ၄၉၅ နေရာအထိ မြှင့်တင်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ အပြည့်အဝ မျှော်လင့်ထားခဲ့တာလေ။ ဒါပေမဲ့ အခုပုံစံအတိုင်းဆိုရင် ဒီလုပ်ငန်းက အဆင့် ၄၉၆ နေရာကို ရောက်သွားဖို့က ပိုပြီးတော့ သေချာနေသလိုပဲ"။

ဘွတ်ချ်ကတော့ သူ့ရဲ့ အမှားတွေအတွက် ရှက်ရွံ့စွာနဲ့ ခေါင်းငုံ့လိုက်မိရှာတယ်။

"ကျွန်တော့်အနေနဲ့ အလုပ်ရှင်ဆီကို အနူးအညွတ် တောင်းပန်အပ်ပါတယ်။ သူက ဟက်ဖေးစတပ်စ် ကုမ္ပဏီရဲ့ တိုက်ရိုက် သွေးမျိုးဆက် ဆက်နွှယ်မှု တစ်ခုဖြစ်တာကြောင့် အကောင်းဆုံးထဲက အကောင်းဆုံးတွေကိုပဲ ရရှိပိုင်ဆိုင်ထိုက်တာပါ။ ဒီကျရှုံးမှုက ကျွန်တော့်ရဲ့ အမှားပါပဲ"။

ခေါင်းစွပ်အုပ်ထားတဲ့ လူက ဘွတ်ချ်ရဲ့ တောင်းပန်မှုကို လက်ခံတဲ့ အနေနဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တယ်။

"ဒါပေမဲ့ စိုးရိမ်မနေပါနဲ့။ ငါတို့တွေ ဒီပြဿနာကို ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် အပြီးသတ် ရှင်းလင်းပေးမှာ မို့လို့ပဲ၊ အဲလိုမှ မဟုတ်ရင် ငါတို့ကို စတုန်းကိုးလ် ဆစ်ခ်စ် လို့ ခေါ်ကြမှာ မဟုတ်တော့ဘူးလေ"

ဟမ်းမားစတုန်းရဲ့ ကျန်တဲ့ ဝန်ထမ်းတွေကတော့ အဲဒီနာမည်ကို ကြားလိုက်ရတဲ့ အခါမှာ တုန်လှုပ်သွားတဲ့ စိတ်တွေကို မနည်း ဖုံးကွယ်ထားကြရရှာတယ်။ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေအဖြစ် သူတို့ရဲ့ နာမည်ကျော်ကြားမှုက စစ်သည်တော်များအဖွဲ့ ထက်တောင် အများကြီး ပိုမို ကြီးမားလွန်းနေတာကိုး။ ကောလဟာလ စကားတွေအရဆိုရင် သူတို့တွေက သူတို့ထက် ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့် ပိုမို မြင့်မားတဲ့သူတွေကိုတောင် အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိကြတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်လေ။

မကြာခင်မှာပဲ မျှော်လင့်ချက် ပြည့်နှက်နေတဲ့ အပြုံးတွေက ဟမ်းမားစတုန်း ဝန်ထမ်းတိုင်းရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ကြရတယ်။ စတုန်းကိုးလ် ဆစ်ခ်စ် တွေ ပေါ်ထွက်လာပြီ ဖြစ်တာကြောင့် အန်ဂိုရာမြို့က လူတွေဟာ သူတို့ကုမ္ပဏီရဲ့ ခွန်အားတွေကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် မြင်တွေ့ကြရတော့မှာ ဖြစ်လို့ပါပဲ။

မိုက်ကယ်ကတော့ ဟောဒီအခန်းထဲမှာ သူတို့ထဲက ငါးယောက်ပဲ ရှိနေတာကို သတိထားမိလိုက်တယ်။ ဆိုလိုတာက တစ်ယောက် ပျောက်ဆုံးနေတာပေါ့။

"ငါ တို့လူထဲက တစ်ယောက်ကို ပထမဆုံး စစ်ဆင်ရေးအတွက် စောစောစီးစီး စေလွှတ်ထားပြီးသား ဖြစ်ပါတယ်" လို့ ခေါင်းစွပ်အုပ်ထားတဲ့ လူက ဆိုတယ်။

"စစ်သည်တော်များရုံးတော်ထဲမှာ တို့ရဲ့ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်းကို သွားပြီးချမှတ်ဖို့ပေါ့။ စတုန်းကိုးလ် ဆစ်ခ်စ် က အဲဒီစစ်သည်တော်တွေကို အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူပြီး အောင်ပွဲတွေ ယူဆောင်ပေးလာလိမ့်မယ်ဆိုတာ မင်း ယုံကြည်စိတ်ချနေလို့ ရပါတယ်"

မိုက်ကယ်က သူ့အရှေ့က အော့ခ်နှစ်ယောက်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တယ်။ သူတို့တွေ ကြားသိရမယ့် အကြောင်းအရာ မှန်သမျှကို အကုန်လုံး ကြားသိခဲ့ရပြီလေ။

သူတို့တွေက သူတို့ရဲ့ အရိပ်တွေထဲကို ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြပြီး ဘယ်သူမှ မရိပ်မိခင်မှာတင် ချက်ချင်းပဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြပါတော့တယ်။

တစ်ဖက်မှာလည်း၊ စစ်သည်တော်များရုံးတော် ဆီကို ပြန်လည် ကြည့်ရှုလိုက်မယ်ဆိုရင်တော့၊ ကွဲပြားခြားနားတဲ့ စစ်သည်တော် အစုအဖွဲ့တွေကြားထဲက ပုံမှန် ချစ်ကြည်ရေး ကစားပွဲတွေကတော့ အမြဲတမ်းအတိုင်း ဖြစ်ပွားနေခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဓား စစ်သည်တော်တွေနဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့ တိုက်ပွဲတုန်းက အနိုင်ရရှိခဲ့တဲ့ လှံကျောင်းတော် ကတော့ အခုဆိုရင် ရုံးတော်တစ်ခုလုံးမှာ လက်ရှိ အာဏာအရှိဆုံး ချန်ပီယံ ဖြစ်နေခဲ့တာပေါ့။

သူက အရှေ့ဘက်မှာ လှံအမှတ်တံဆိပ် ထိုးထားတဲ့ အစိမ်းရောင် အလံကြီးကို ကိုင်မြှောက်လိုက်တဲ့ အခါမှာတော့၊ ဘေးက ဝန်းရံကြည့်ရှုနေကြတဲ့ လူအစုအဖွဲ့ကြီးက သူ့ရဲ့ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်းအပေါ်မှာ အားပေး ချီးကျူးသံတွေ တရစပ် ထွက်ပေါ်စေခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ သူက ဤကစားပွဲရဲ့ အနိုင်ရရှိသူအဖြစ် သရဖူ မဆောင်းနိုင်ခင် အချိန်အထိတော့၊ အနောက်မှာ နောက်ထပ် စစ်သည်တော် အစုအဖွဲ့တစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးတာ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒါကတော့ တခြားသူ မဟုတ်ဘဲ ဆာဂျွန် ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်နေတဲ့ ပုဆိန်ကျောင်းတော် ပဲ ဖြစ်ရမှာပေါ့။

သူတို့တွေက ဤကစားပွဲရဲ့ တကယ့် လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ထားနိုင်တဲ့ ချန်ပီယံအစစ်အမှန်တွေ ဖြစ်ကြတာလေ။ အထူးသဖြင့် ဆာဂျွန် ကတော့ ဘယ်သူမှ အလွယ်တကူ မနိုင်နိုင်တဲ့ တကယ့်ကို ခက်ခဲလှတဲ့ ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။

စစ်သည်တော် နှစ်ယောက် စတင် တိုက်ခိုက်ကြတဲ့ မြင်ကွင်းက ပိုပြီးတော့ သိသာလွန်းလှပါတယ်။ ဆာဂျွန်ရဲ့ ပုဆိန်ကြီးက တောင်ကုန်းတစ်ခုလိုမျိုး တကယ့်ကို လေးလံလွန်းလှတာဖြစ်ပြီး၊ အဲဒီလို လေးလံနေတာကိုတောင် သူ့ရဲ့ ဝှေ့ယမ်းချက်တွေက သာမန် ဓားအပါးလေးတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားသလိုမျိုး တကယ့်ကို လျင်မြန်လွန်းနေတာကိုး။

သူက မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာတင် အလွယ်တကူ အနိုင်ရရှိသွားခဲ့ပြီး ကစားပွဲရဲ့ ချန်ပီယံ ဖြစ်လာခဲ့ရတာ အံ့ဩစရာ မရှိပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဆာဂျွန်က အောင်ပွဲရဲ့ အမှတ်အသားအနေနဲ့ သူ့ရဲ့ အလံကို ကိုင်မြှောက်ဖို့ ပြင်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာပဲ၊ လူအစုအဖွဲ့ကြားထဲကနေ တစ်စုံတစ်ယောက်က အေးစက်လှတဲ့ အပြာရောင် လက်အိတ်တစ်ခုကို ကွင်းပြင်ထဲကို ရုတ်တရက် ပစ်ပေါက်လိုက်တာကြောင့် အဲဒါက သူ့ရဲ့ အရှေ့တည့်တည့် မြေပြင်ပေါ်ကို လာပြီး ကျရောက်ခဲ့ရတယ်။

ဆာဂျွန်က အဆိုပါ လက်အိတ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးတဲ့နောက် လူအစုအဖွဲ့ ရှိရာဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တာပေါ့။

ဒါက ဘာကို ဆိုလိုလဲဆိုတာ သူ ကောင်းကောင်း သိနေခဲ့တာကိုး။

ဒါက တရားဝင် စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုပဲ ဖြစ်ရမှာပေါ့။

"ကျွန်တော့်အနေနဲ့ လူကြီးမင်းရဲ့ ပညာရပ်တွေကို နည်းနည်းလောက် သင်ယူပါရစေ" လို့ ခေါင်းစွပ်အုပ်ထားတဲ့ လူက ဆိုတယ်။

ဂုဏ်ယူတတ်တဲ့ စစ်သည်တော်တစ်ယောက်အနေနဲ့၊ ဆာဂျွန်က ဘယ်လို တိုက်ပွဲမျိုးကိုမဆို ဘယ်တော့မှ နောက်ဆုတ်မယ့်သူ မဟုတ်ပါဘူး။ စိန်ခေါ်မှုမှန်သမျှကို အမြဲတမ်း တလေးတစားနဲ့ လက်ခံပါ့မယ်လို့ သူက သစ္စာဆိုထားခဲ့တာကိုး။

"ကောင်းပါပြီ" လို့ ဆာဂျွန်က အရှေ့က ခေါင်းစွပ်အုပ်ထားတဲ့ လူကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးကြည့်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။ "ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ ငါ့ရဲ့ ခွန်အားတွေကို ချန်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းက ငါ့ထက် ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့် ပိုပြီး နိမ့်ကျနေတဲ့သူ ဖြစ်နေရင်တောင်မှပေါ့"။

အဝေးကနေ ကြည့်နေတာ ဖြစ်ပေမဲ့လည်း၊ ဆာဂျွန်က သူ့ကို စိန်ခေါ်တဲ့သူဟာ ကြယ်၄ပွင့်အဆင့် ရှိတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ယောက် သာ ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို အလွယ်တကူ ခွဲခြားသိရှိနိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

"ဒါက တကယ့်ကို တရားမျှတပါတယ်" လို့ ခေါင်းစွပ်အုပ်ထားတဲ့ လူက ပြုံးရင်း ဆိုတယ်။

အဲဒီနောက်မှာတော့ သူက ကွင်းပြင်ထဲကို ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ခေါင်းစွပ်ဝတ်ရုံကို လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုတည်းနဲ့တင် ချက်ချင်းပဲ ချွတ်ပစ်လိုက်တာပေါ့။

သူ့ကိုယ်သူ ထုတ်ပြလိုက်တဲ့ အခါမှာတော့ ရှုပ်ထွေးလှတဲ့ ရေခဲပြာရောင် ဝတ်စုံအပြည့် ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ ကတုံးနဲ့ ယောကျ်ားရင့်မာကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ သတ္တုဝတ်စုံထဲမှာ သူ့ရဲ့ ကြွက်သားတွေက ပြီးပြည့်စုံစွာ ဖွံ့ဖြိုးနေတာဖြစ်ပြီး ကြည့်ရတာ အဲဒီဝတ်စုံက သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွက်တင် သီးသန့် ပုံသွင်းပြုလုပ်ထားသလိုမျိုး ဖြစ်နေတာကိုး။

သူ့ရဲ့ နောက်ကျောဝတ်စုံပေါ်မှာတော့ နံပါတ် ၅ ဆိုတဲ့ စာလုံးကို ရိုက်နှိပ်ထားခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

"မင်းကို ငါ ဘယ်လို ခေါ်ရမလဲ" လို့ ဆာဂျွန်က မေးလိုက်တယ်။

"မင်း ငါ့ကို ဖိုက်ဗ် လို့ ခေါ်လို့ရပါတယ်" လို့ ကတုံးနဲ့ လူက ပြန်ဖြေတယ်။

ဘေးက ဝန်းရံကြည့်ရှုနေကြတဲ့ လူအစုအဖွဲ့ကြီးဆီကနေ ဆူညံစွာ အော်ဟစ် အားပေးသံတွေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရတာပေါ့။ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတဲ့ စိန်ခေါ်သူအသစ်ကြောင့် သူတို့တွေရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေက အဆုံးမရှိ ဖြစ်ပေါ်ကုန်ကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ဝတ်စုံကို ကြည့်ရုံနဲ့တင် ဒါက တကယ့်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မယ်ဆိုတာ သူတို့ ကောင်းကောင်း သိနေကြတာကိုး။

"ဝိုး။ သူ့ရဲ့ ဝတ်စုံကို ကြည့်လိုက်စမ်း။ အဲဒါ ဟမ်းမားစတုန်း ကုမ္ပဏီရဲ့ အမှတ်တံဆိပ် မဟုတ်ဘူးလား"။

"ဟုတ်တယ်။ သူ့ရဲ့ ရင်ဘတ်ပေါ်မှာ သေသေချာချာ ရိုက်နှိပ်ထားတာပဲ"။

မကြာခင်မှာပဲ လူတိုင်းဟာ ဤစိန်ခေါ်သူအသစ်က ဟမ်းမားစတုန်းရဲ့ ဝတ်စုံအပြည့်ကို ဝတ်ဆင်ထားတယ်ဆိုတာကို သိရှိသွားခဲ့ကြရတယ်။

ဒါပေမဲ့ အဆိုပါ ဝတ်စုံက နာမည်ကျော်ကြားလှတဲ့ ဆာဂျွန်ရဲ့ ပုဆိန်ကြီးရဲ့ ပြင်းထန်လှတဲ့ ခုတ်ထစ်မှုတွေကို တကယ် ခံနိုင်ရည် ရှိမရှိ ဆိုတာကတော့၊ တိုက်ပွဲရဲ့ ရလဒ်တစ်ခုတည်းကသာ နောက်ဆုံးမှာ အဖြေပေးသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

တစ်ဖက်မှာလည်း၊ ဇိုင်ယွန်၊ ဂရီးဗ် နဲ့ ဖတ်ချ် တို့ကတော့ ရုံးတော်ထဲမှာ ရှိသမျှ အစောင့်တန်းလျားတွေ အကုန်လုံးကို လိုက်လံစုံစမ်းပြီးတဲ့နောက်မှာ ကွင်းပြင်ဆီကို နောက်ဆုံးမှာ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြတာ ဖြစ်ရမှာပေါ့။ သူတို့တွေက ဖတ်ချ်ရဲ့ အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုမှုကြောင့် ရုံးတော်ရဲ့ ထောင့်စုံနေရာတွေကို လိုက်လံကြည့်ရှုနေခဲ့ကြရတာဖြစ်ပြီး၊ အဲဒါမှ နေရာအနှံ့အပြားမှာ သူ့ရဲ့ အရိပ်ခွဲတွေကို ဖြန့်ကြက်ထားနိုင်မှာ ဖြစ်လို့ပါပဲ။

"အား... ကြည့်စမ်း ဖတ်ချ်။ မင်းကြောင့် တို့တွေ တိုက်ပွဲကို လွဲချော်သွားခဲ့ရပြီ" လို့ ဇိုင်ယွန်က စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေတဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ ပုခုံးတွန့်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။

"ဒါ ငါ့အမှား မဟုတ်ပါဘူး" လို့ ဖတ်ချ်က ဆိုတယ်။

အဲဒီနှစ်ယောက် ဆက်ပြီး အငြင်းပွားနေကြတဲ့ အချိန်မှာပဲ၊ ဂရီးဗ်က ရှေ့ကို လှမ်းလျှောက်သွားပြီး လူအစုအဖွဲ့ကြားထဲကနေ အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တယ်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ တကယ့်ကို ထူးဆန်းလှတဲ့ မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဝန်းရံကြည့်ရှုနေကြတဲ့ လူတိုင်းက ဘာစကားမှ မပြောနိုင်တော့ဘဲ ငြိမ်သက်နေကြတာဖြစ်ပြီး၊ ကြည့်ရတာ သူတို့ မြင်တွေ့နေရတဲ့ အရာကို စိတ်ထဲကနေ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ကြသေးတဲ့ ပုံစံမျိုး ပေါက်နေတာကိုး။

ဂရီးဗ် အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တဲ့ အခါမှာတော့ ဆာဂျွန် မြေပြင်ပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေတာကို မြင်လိုက်ရတာဖြစ်ပြီး၊ သူ့ရဲ့ ပုဆိန်ကြီးကလည်း အလယ်တည့်တည့်ကနေ နှစ်ခြမ်း ကွဲအက်နေခဲ့တာ ဖြစ်ရမှာပေါ့။ သူက အမောတကော အသက်ရှူရင်း သူ့အရှေ့က တည်ရှိမှုကြီးကို မော့ကြည့်နေရှာတယ်။

"သူ ရှုံးသွားခဲ့ပြီ..." လို့ ဂရီးဗ်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိတယ်။

ဇိုင်ယွန်နဲ့ ဖတ်ချ်တို့လည်း နောက်ဆုံးမှာ ရောက်လာကြပြီး အရှေ့က မြင်ကွင်းကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ကြရတယ်။

"ဟင်။ ဆာဂျွန်ကြီးက ဘယ်လိုမျိုး ရှုံးသွားရတာလဲ" လို့ ဇိုင်ယွန်က မေးလိုက်တယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ တိုက်ပွဲမှာ အနိုင်ရရှိသွားခဲ့တဲ့ တည်ရှိမှုကြီးက လူအစုအဖွဲ့ရှိရာဘက်ကို ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။

"ဒါကတော့ တို့တွေရဲ့ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်းပဲ။ တို့တွေက အန်ဂိုရာမြို့တစ်ခုလုံးမှာ အတော်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေ ဖြစ်ကြတယ်။ ဟမ်းမားစတုန်း အဖွဲ့က အမြဲတမ်း အောင်ပွဲတွေ ရရှိနေမှာဖြစ်ပြီး၊ ဘယ်ကုမ္ပဏီကမှ တို့ထက် ပိုပြီး မကောင်းမွန်နိုင်ဘူး"

ဇိုင်ယွန်ကတော့ အဲဒီစကားလုံးတွေကို ကြားလိုက်ရတဲ့ အခါမှာ ဒေါသတွေ တလိပ်လိပ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရတယ်။

သူ ကွင်းပြင်ထဲကို ခုန်ဆင်းဖို့ ပြင်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာပဲ၊ ဘာသတိပေးချက်မှ မရှိဘဲ သူ့ရဲ့ ပုခုံးပေါ်ကို လက်တစ်ဖက်က လာပြီး အသာအယာ ပုတ်လိုက်တာကို ခံလိုက်ရတာပေါ့။

သူ အနောက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့ အခါမှာတော့ မိုက်ကယ် ကို မြင်လိုက်ရတာ ဖြစ်ပါတယ်။

"မင်း မသွားခင်မှာ၊ မင်းအတွက် ငါ ပေးစရာ ဆုလာဘ် အချို့ ရှိသေးတယ်" လို့ မိုက်ကယ်က ပြုံးရင်း ပြောလိုက်ပြီး၊ ဇိုင်ယွန်အတွက် စွမ်းရည်အသစ်အချို့ကို အပ်နှင်းဖို့ သူ့ရဲ့ လက်ကို မြှောက်လိုက်ပါတော့တယ်။

* * * * * * * * *

စာစဉ်(၂၀)

အခန်း (၂၃၈)

နိုဗာ ရဲ့ ကိုယ်ခံပညာရပ်မန္တန်တွေအပေါ် ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်မှုကြောင့်၊ မိုက်ကယ်တစ်ယောက် ဇိုင်ယွန်ရဲ့ ပါရမီတွေနဲ့ အကိုက်ညီဆုံး ဖြစ်မယ့် စွမ်းရည်အသစ်တွေကို မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ ဖန်တီးပေးနိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

သတင်းအချက်အလက်တွေက လူငယ် ဒရာဂွန်ဘွန်းလေးရဲ့ ဦးနှောက်ထဲကို လှိုင်းလုံးကြီးတွေလို စီးဝင်လာခဲ့တာဖြစ်ပြီး၊ သူ့ရဲ့ ပင်ကိုယ် လှုပ်ရှားမှုတွေကို မှော်စွမ်းအင်တွေနဲ့ တစ်သားတည်းဖြစ်အောင် ပေါင်းစပ်ပစ်နိုင်မယ့် မှော်ကျင့်စဉ်တွေကို သိရှိသွားစေခဲ့တာကိုး။

သူ့ရဲ့ စွမ်းအင်ပင်လယ်နားကနေ သဟဇာတဖြစ်မှုတွေကို ဘယ်လိုမျိုး နက်နက်နဲနဲ ဆွဲထုတ်ရမလဲဆိုတာကို သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့ရပြီး၊ အဲဒါတွေကို တိကျတဲ့ ခွန်အား ပမာဏတွေအသုံးချပြီး သတ်မှတ်ထားတဲ့ ကြွက်သားအစုအဖွဲ့တွေဆီကို ဖြန့်ကြက်ပေးခြင်းအားဖြင့် လိုအပ်တဲ့ တန်ခိုးစွမ်းအားတွေကို အဆမတန် ထုတ်သုံးနိုင်စွမ်း ရှိစေခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

အရာအားလုံး အပ်နှင်းပြီးသွားတဲ့ အခါမှာတော့၊ ဇိုင်ယွန်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက အခြေအနေအားလုံးကို နားလည်သွားတဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပလာခဲ့ရတာပါ။

"မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ" လို့ မိုက်ကယ်က မေးလိုက်ပါတယ်။

"ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် အစ်ကို မိုက်။ ဒါတွေက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ" လို့ ဇိုင်ယွန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ လေထဲကို လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်တဲ့ အခါမှာတော့၊ ပြတ်သားလှတဲ့ အသံကြီးတစ်ခုက ကွင်းပြင်ထဲမှာ ဟိန်းထွက်သွားခဲ့ရတယ်။

ဒီ သေးငယ်လှတဲ့ ခွန်အား ပြသမှုလေးကတင် အောက်က လက်ရှိချန်ပီယံရဲ့ အာရုံကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်လိုက်ဖို့အတွက် လုံလောက်ခဲ့ပါတယ်။ ဖိုက်ဗ် လို့ အမည်ရတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးသမားက အပေါ်က ပွဲကြည့်စင်ဘက်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ဒရာဂွန်ဘွန်းကို သေသေချာချာ စိုက်ကြည့်ရင်း အကဲခတ်နေတာပါ။

"ဟေး လူကြီးမင်း။ နောက်တစ်ပွဲ ကျွန်တော် ယှဉ်ပြိုင်လို့ရမလား" လို့ သူက ဖိုက်ဗ်ကို လှမ်းမေးလိုက်ပြီး၊ သစ်သား လက်ရန်းတွေရဲ့ ပေါ်ကနေ ချက်ချင်းပဲ ခုန်ဆင်းလိုက်တယ်။

ကတုံးနဲ့ လူရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာတော့ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရပါတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဇိုင်ယွန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ခွန်အား အမှတ်အသားတွေက သူ့ထက် အများကြီး ပိုပြီး နိမ့်ကျနေတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရလို့ပါပဲ။

ပြီးတော့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း ခွန်အားကို တိုင်းတာကြည့်လိုက်တဲ့ အခါမှာလည်း ဒရာဂွန်ဘွန်းဟာ ကြယ်၃ပွင့်အဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတယ်ဆိုတာကို ဖိုက်ဗ် တစ်ယောက် အမှန်အတိုင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့ရတယ်။

"စောစောတုန်းက ကိစ္စက တိုက်ဆိုင်မှု သက်သက်ပဲလား" လို့ ဖိုက်ဗ်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ စက္ကန့်ပိုင်းလောက်ပဲ ကြာသေးပေမယ့် အစောနတုန်းက အဲဒီလူဆီကနေ ပြင်းထန်လှတဲ့ မှော်စွမ်းအင် ပေါက်ကွဲမှုကို သူ ခံစားလိုက်ရလို့ပါပဲ။

"ကျွန်တော် ပြောတာ ကြားရဲ့လား လူကြီးမင်း" လို့ ဇိုင်ယွန်က သူ့ရဲ့ လက်နှစ်ဖက်ကို ပါးစပ်နားမှာ ကပ်ပြီး အော်မေးလိုက်တယ်။

"မင်းက ငါ့ကို စိန်ခေါ်ချင်တာလား။ ငါကတော့ လက်ခံဖို့ အသင့်ရှိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကော သေချာရဲ့လား"

ငြိမ်သက်နေခဲ့တဲ့ လူအစုအဖွဲ့ကြီးက နောက်တစ်ကြိမ် ထူးဆန်းတဲ့ တိုးတိုးတိတ်တိတ် စကားပြောသံတွေနဲ့ ပြန်လည် ဆူညံလာခဲ့ရပြန်ပါတယ်။ ဖိုက်ဗ်က မြို့တစ်ခုလုံးမှာ အတော်ဆုံး စစ်သည်တော်တစ်ခုအပေါ်ကို ဘယ်လောက်တောင် ပြတ်သားစွာ အနိုင်ယူခဲ့လဲဆိုတာကို သူတို့ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်ဖူးထားခဲ့ကြတာ ဖြစ်လို့ပါပဲ။

ဆာဂျွန်က သူ့အရှေ့မှာ ဘာမှမတတ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။ နာမည်ကျော်ကြားလှတဲ့ ကြယ်၅ပွင့် စစ်သည်တော်ကြီးဟာ တစ်မိနစ်တောင် မပြည့်ခင် အချိန်အတွင်းမှာတင် သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လက်နက်အပေါ်ကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ အရေးနိမ့်ခဲ့ရတာ ဖြစ်ပါတယ်။ တစ်နည်းနည်းနဲ့ ဖိုက်ဗ်က ပုဆိန်ကြီးရဲ့ ပြင်းထန်လှတဲ့ ခွန်အားတွေကို အပြတ်အသတ် အသာစီးရယူနိုင်ခဲ့ပြီး အဲဒါကို နှစ်ခြမ်း ကွဲအက်သွားအောင်အထိ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါဟာ စစ်သည်တော် အားပေးသူအားလုံးကို ဘာစကားမှ မပြောနိုင်တော့ဘဲ ဆွံ့အသွားစေခဲ့တဲ့ အချက်ပါပဲ။

ဖိုက်ဗ်က ကြယ်၄ပွင့်အဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတာဖြစ်ပေမယ့်လည်း၊ သူ့ထက် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ကြယ်တစ်ပွင့် ပိုမို မြင့်မားတဲ့သူကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

အခုတော့၊ ဇိုင်ယွန်က သူ့ထက် ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့် ပိုမို နိမ့်ကျနေရက်နဲ့တင် ဖိုက်ဗ်ကို တိုက်ရိုက် စိန်ခေါ်ဖို့ ပြင်နေခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

"တိုက်ခိုက်ကြစို့။ မင်းက ကြည့်ရတာ တော်တော်လေး ပျော်စရာကောင်းမယ့် ပုံပဲ" လို့ ဇိုင်ယွန်က ကွင်းပြင်ထဲကို ခုန်ဆင်းလိုက်ရင်း ပြောလိုက်တဲ့ အခါမှာတော့၊ သူ့ရဲ့ ခြေထောက်အောက်ကနေ ဖုန်မှုန့် အပိုင်းအစတွေက ချက်ချင်းပဲ လွင့်စင်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရတယ်။

တခြား စစ်သည်တော်တွေရဲ့ ထမ်းပိုးဆောင်သွားခြင်းကို ခံနေရတဲ့ ဆာဂျွန်ကတော့ သူ့အတွက် တစ်ခုတည်းသော သတိပေးစကားကိုပဲ ပြောနိုင်ရှာတော့တာပါ။

"သတိထားနော်" လို့ သူက ဆိုပါတယ်။

ဆာဂျွန်က သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကို အစကတည်းက တကယ့်ကို အထင်သေးမိခဲ့တာဖြစ်တာကြောင့် အခုလိုမျိုး အရှက်ရစရာကောင်းတဲ့ ရှုံးနိမ့်မှုနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတာ ဖြစ်ပါတယ်။ စစ်သည်တော်တစ်ခုအတွက် တိုက်ပွဲအတွင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်လက်နက်ကို လက်လွှတ်ဆုံးရှုံးလိုက်ရတာက အကြီးမားဆုံးသော အပြစ်ဒဏ်တွေထဲက တစ်ခုပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ပုဆိန်ကျောင်းတော် အပေါ်မှာ သူ့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုတွေအရဆိုရင် ဒါမျိုးက ဘယ်လိုမှ မဖြစ်ပေါ်လာသင့်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ရမှာပါ။ ဒါပေမဲ့လည်း၊ ဒါက တကယ်ကြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့ရတာပေါ့။

"သူ့ရဲ့ လက်နက်တွေနဲ့ ဝတ်စုံတွေက တကယ့်ကို ထိပ်တန်း အဆင့်တွေပဲ။ ဒါက ဒီပတ်ဝန်းကျင်မှာ ထုတ်လုပ်နိုင်တဲ့ ပစ္စည်းမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ဘူး" လို့ သူက ဇိုင်ယွန်ကို သတိပေးလိုက်တယ်။

ဒါပေါ့၊ အကယ်၍ သူသာ ဖိုက်ဗ်က တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ အကြီးမားဆုံးသော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစုကြီးတစ်ခုကနေ တိုက်ရိုက် လာခဲ့ကြတဲ့ စတုန်းကိုးလ် ဆစ်ခ်စ် လို့ ခေါ်တဲ့ အဆင့်မြင့် စစ်သည်တော် အဖွဲ့ခွဲရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို သိခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့၊ သူ့ရဲ့ လက်နက်က ဘာကြောင့် မရှင်သန်နိုင်ခဲ့ရသလဲဆိုတဲ့ အချက်ကို အပြည့်အဝ သဘောပေါက်သွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

"စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒါက ပျော်စရာကောင်းတဲ့ တိုက်ပွဲလေးတစ်ခုတင်ပါပဲ" လို့ ဇိုင်ယွန်က ပြင်ဆင်တဲ့ အနေနဲ့ သူ့ရဲ့ လက်ဝှေ့အိတ်တွေကို လှည့်ပတ် လှုပ်ရှားရင်း ပြောလိုက်တာပါ။

ကြည့်ရတာ သူက ဆာဂျွန်ရဲ့ သတိပေးချက်ကို အစကတည်းက လုံးဝ မကြားလိုက်ရသလိုမျိုးပါပဲ။ ပြီးတော့ သူ ဘာလို့ ကြားရမှာလဲ။ သူ့ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ သူ့ရဲ့ လက်နက်တွေနဲ့ ဝတ်စုံတွေက တခြားလူတွေလိုမျိုး ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်ဆိုတဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုမျိုး ဘာတစ်ခုမှ ရှိမနေခဲ့လို့ပါပဲ။

ဒါတွေက ရီနေးတား ကနေတစ်ဆင့် ဖန်တီးထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေလေ။ ဒီထက် ပိုမို ကောင်းမွန်တဲ့ ကိရိယာတန်ဆာပလာဆိုတာ ဘယ်နေရာမှာမှ ရှိမနေနိုင်တော့ပါဘူး။

တစ်ဖက်မှာလည်း၊ ဖိုက်ဗ်က ဇိုင်ယွန်ရဲ့ မျက်နှာကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ လှံကြီးကို လေထဲမှာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်တာပါ။ အပြာရောင် ရေခဲမှော်အစွမ်းတွေက လက်နက်ပေါ်မှာ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့ရပြီး လေထုထဲမှာ ရေနွေးငွေ့တွေ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားစေခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

"မင်း... မင်းက ရီနေးတား ကုမ္ပဏီက လာတဲ့သူ၊ ဟုတ်တယ်မလား" လို့ ဖိုက်ဗ်က လှံဦးကို ဇိုင်ယွန်ဆီ ညွှန်ပြရင်း မေးလိုက်တယ်။

ဒါပေါ့၊ အဲဒီလူက အစကတည်းက အချက်အလက်တွေကို သေသေချာချာ စုံစမ်းထားခဲ့တာ ဖြစ်ရမှာပါ။ သူတို့ရဲ့ ကျရှုံးမှုတွေရဲ့ နောက်ကွယ်က တကယ့် အကြောင်းပြချက် အစစ်အမှန်ကို မသိဘဲ နေရလောက်အောင်အထိ သူက အန္တရာယ်ရှိတဲ့လူ မဟုတ်တာကြောင့် ဖြစ်နိုင်ခဲ့တာလေ။

"ဟုတ်တယ်၊ ငါက အဲဒီကပဲ" လို့ ဇိုင်ယွန်က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာနဲ့ ကြေညာလိုက်တဲ့ အခါမှာတော့၊ ပွဲကြည့်စင်ပေါ်ကနေ ဖတ်ချ်က သူ့ကို အော်ဟစ် အားပေးလိုက်တာပါ။

ကျန်တဲ့ လူအစုအဖွဲ့ကြီးကလည်း တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် တိုးတက်ပြောဆိုသံတွေနဲ့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် လှုပ်ရှားလာခဲ့ကြရပြန်ပါတယ်။ လူအများစုက ရီနေးတား ကုမ္ပဏီအကြောင်းကို အများကြီး မကြားဖူးကြသေးတာဖြစ်ပြီး သူတို့က ချောကလက် လုပ်ငန်းမှာတင် ပါဝင်ပတ်သက်နေတယ်လို့ပဲ သိထားကြတာကိုး။ ဒါကြောင့်မို့လို့၊ ဂူသင်္ချိုင်း စီမံကိန်းတုန်းက ရီနေးတားနိုင်ငံသားတွေရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေအကြောင်း အတင်းအဖျင်း စကားတွေ ပြန့်နှံ့လာတဲ့ အခါမှာတော့၊ လူအများစုက တကယ့်ကို အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြရတာ ဖြစ်ပါတယ်။

"ဘာလဲ။ အဲဒီ ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုကို သူတို့ကပဲ အပြီးသတ် စွန့်စားနိုင်ခဲ့ကြတာ ဟုတ်လား"

"ဟုတ်တယ်၊ ပြီးတော့ ငါ ကြားသိရသလောက်ဆိုရင်တော့၊ ရီနေးတားက လူတွေက စစ်သည်တော်တွေအပြင် ဟမ်းမားစတုန်း အဖွဲ့နဲ့ပါ အပြိုင်အဆိုင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိခဲ့ကြတာတဲ့။ အဲဒီနည်းလမ်းနဲ့ပဲ သူတို့က ဂူသင်္ချိုင်းထဲမှာ နောက်ဆုံး အောင်ပွဲ ရရှိခဲ့ကြတာပေါ့"

"သူတို့တွေက ထူးခြားတဲ့ လက်နက်တွေကိုလည်း သုံးကြတယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ်နော်။ တကယ့်ကို ရှားပါးတဲ့ ပစ္စည်းတွေလေ"

"ဝိုး... ဒါဆိုရင်တော့ ငါ သူတို့ရဲ့ လက်နက်တိုက်ကို သွားရောက်လည်ပတ်ကြည့်ဖို့ လိုအပ်လာပြီ ထင်တယ်"

ဖိုက်ဗ်ကတော့ ပတ်ပတ်လည်က စကားသံတွေကို ကြားလိုက်ရတဲ့ အခါမှာ သူ့ရဲ့ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့လိုက်မိတယ်။ သူက စစ်သည်တော်တွေရဲ့ အရှေ့မှာ ခွန်အားတွေကို အတိုင်းထက်အလွန် ပြသနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုပေမယ့်လည်း၊ တစ်နည်းနည်းနဲ့ ရီနေးတား ကုမ္ပဏီကတော့ အရာရာတိုင်းကို သူတို့ဆီကနေ လုယူသွားနိုင်စွမ်း ရှိနေတုန်းပဲလေ။

အဲဒီနောက်မှာတော့ ဖိုက်ဗ်က သူ့ရဲ့ လက်မောင်းတွေကို ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး မြေပြင်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တာပါ။

"ဒီမှာ ရှိနေတဲ့ လူတိုင်း သေသေချာချာ နားထောင်ကြပါ။ ဒါက တို့တွေ ကိုယ်ပိုင်အတွက်တင် တိုက်ခိုက်မယ့် တိုက်ပွဲ မဟုတ်ဘဲ တို့တွေ ကိုယ်စားပြုထားတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေအတွက်ပါ တိုက်ခိုက်မယ့် တရားဝင် တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မှာပါ"

ပြီးတော့ သူက သူ့ရဲ့ လှံကို ဇိုင်ယွန်ဆီကို ပြန်လည် ညွှန်ပြလိုက်ပါတယ်။

"ဤတိုက်ပွဲမှာ အနိုင်ရရှိမယ့်သူကတော့ ဒီမှာ ရှိနေတဲ့ လူတိုင်းရဲ့ အားကျနှစ်သက်မှုနဲ့ လေးစားမှုတွေကို အပြည့်အဝ ခစားရရှိမှာ ဖြစ်ပြီး၊"

"ရှုံးနိမ့်သွားတဲ့သူကတော့၊ ဒီမှာ ရှိနေတဲ့ လူအားလုံးရဲ့ အရှေ့မှာတင် မိမိတို့ရဲ့ ကုမ္ပဏီက တစ်ဖက်လူထက် အဆမတန် နိမ့်ကျနေပါတယ်ဆိုတာကို အပြီးသတ် ဝန်ခံရမှာ ဖြစ်တယ်"

မီးတောက်တစ်ခုက ဇိုင်ယွန်ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ချက်ချင်းပဲ တောက်လောင်သွားခဲ့ရပါတယ်။ သူ ပွဲကြည့်စင်ဘက်ကို မော့ကြည့်လိုက်တဲ့ အခါမှာတော့ မိုက်ကယ်နဲ့ ကျန်တဲ့ သူ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေက သူ့ကို အပြုံးတွေနဲ့ ကြည့်နေကြတာကို မြင်လိုက်ရတာပါ။

"သူ့ရဲ့ ဖင်ကို ကန်ပစ်လိုက်စမ်း" လို့ ဖတ်ချ်က အော်ဟစ် အားပေးလိုက်တယ်။

"တကယ့်ကို ရှေးကျလှတဲ့ စံပြ တိုက်ပွဲတစ်ခုပေါ့။ ဟိုဟို။ ငါကတော့ အရာရာကို သိပ်မမှတ်မိတော့ဘူးဆိုပေမယ့်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ တင်ပါးကို ကန်ပစ်လိုက်ရတဲ့ အချိန်မှာ ရရှိလာမယ့် အောင်ပွဲရဲ့ ခံစားချက်ကိုတော့... ဆရာဖတ်ချ် ပြောသလိုမျိုးပဲ... တကယ့်ကို သဘောကျမိတာပေါ့။ ငါ အဲဒါကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး မြင်တွေ့ချင်သေးတယ်"

ဂရီးဗ် တောင်မှ အားအင်တွေ ပြည့်နှက်နေခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

"သွားပြီးတော့ ပျော်ပျော်ပါးပါး ကစားခဲ့လိုက်ပါ" လို့ မိုက်ကယ်က သူ့ကို လက်မထောင်ပြရင်း ပြောလိုက်တာပါ။

ဒါကတော့ ဇိုင်ယွန်အတွက် လိုအပ်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော ခွင့်ပြုချက်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ သူ ဖိုက်ဗ်ဘက်ကို ပြန်လည် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ကို လက်မထောင်ပြလိုက်ပေမယ့်၊ အဲဒီနောက်မှာတော့ လက်မကို အောက်ဘက်ဆီကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ပါတော့တယ်။

ဖိုက်ဗ်ကတော့ ဘာမှ စဉ်းစားမနေတော့ဘဲ ဇိုင်ယွန်ဆီကို တရှိန်ထိုး ပြေးဝင်လာခဲ့တာဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ အနောက်ကနေ ဖုန်မှုန့် အပိုင်းအစတွေက ချက်ချင်းပဲ လွင့်စင်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရတာပါ။ သူ့ရဲ့ လှံဦးက လူငယ် ဒရာဂွန်ဘွန်းလေးရဲ့ ဘာအကာအကွယ်မှ ဝတ်ဆင်မထားတဲ့ ရင်ဘတ်ဆီကို တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်နေခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဇိုင်ယွန်က လေထဲကို လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်တဲ့ အခါမှာတော့၊ ခွန်အားတွေက လေထုထဲကို လှိုင်းလုံးတစ်ခုလိုမျိုး စီးဝင်သွားခဲ့ပြီး အသံရဲ့ အရှိန်အဟုန်နဲ့အတူ ဖိုက်ဗ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဆီကို ချက်ချင်းပဲ ရောက်ရှိသွားခဲ့တာပါ။

လှံရဲ့ လှုပ်ရှားမှု တစ်ချက်တည်းနဲ့တင်၊ ဖိုက်ဗ်က အဆိုပါ လက်သီးရဲ့ ခွန်အားတွေကို ရှေ့ကို မရောက်ခင်မှာတင် ဖြတ်တောက်ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ အရှိန်အဟုန်မပျက်ဘဲ လှံဦးနဲ့အတူ ဇိုင်ယွန်ဆီကို ဆက်လက် ပြေးဝင်လာခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

လူငယ် ဒရာဂွန်ဘွန်းလေးကတော့ လက်ဝှေ့သမားတစ်ယောက်လိုမျိုး သူ့ရဲ့ နေရာမှာတင် စည်းချက်ကျကျ လှုပ်ရှားရင်း၊ ဘယ်ညာကို လျင်မြန်စွာ ရွှေ့လျားခြင်းအားဖြင့် သူ့ရဲ့ ရင်ဘတ်ဆီကို ဦးတည်လာတဲ့ လှံဦးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကနေ ဘေးကင်းလုံခြုံစွာနဲ့ ရှောင်ကွင်းလိုက်နိုင်တာပါ။

သူ့ရဲ့ ထိုးနှက်ချက် လွဲချော်သွားခဲ့ရတဲ့ အခါမှာတော့၊ ဖိုက်ဗ်က ဇိုင်ယွန်ဆီ ရောက်ရှိသွားဖို့အတွက် သူ့ရဲ့ လှံကြီးကို ဘေးဘက်ဆီကို ပြန်လည် ဝှေ့ယမ်းလိုက်တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဇိုင်ယွန်က နောက်ဆုံး စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာတင် အောက်ကို ငုံ့ပြီး ရှောင်လိုက်နိုင်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး၊ မေးစေ့ဆီကို ဦးတည်ထားတဲ့ ပင့်လက်သီး တစ်ချက်နဲ့တင် ချက်ချင်းပဲ တုံ့ပြန်လိုက်တာပါ။

ဖိုက်ဗ်က အနောက်ကို ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ လှံအောက်ခြေကို အသုံးချကာ ခံစစ်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ရတာဖြစ်တာကြောင့်၊ ဇိုင်ယွန်ရဲ့ လက်သီးချက်က လေထုထဲကို ပြင်းထန်လှတဲ့ လေဖိအားလှိုင်းကြီးတစ်ခုကိုသာ ဖန်တီးလိုက်နိုင်ခဲ့ပြီး ဘာကိုမှ ထိမှန်ခြင်း မရှိခဲ့ပါဘူး။

ဝန်းရံကြည့်ရှုနေကြတဲ့ လူတိုင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြပြီး၊ ဒီနေ့ သူတို့ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့နေရတဲ့ ပြင်းထန်လှတဲ့ တိုက်ပွဲအပေါ်မှာ တကယ့်ကို အံ့ဩတုန်လှုပ်နေကြရတာပါ။

ဇိုင်ယွန်က ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်။ သူက အခုမှ စတင်ရုံပဲ ရှိသေးတာလေ။

သူက ဖိုက်ဗ်ဆီကို တရှိန်ထိုး ပြေးဝင်သွားခဲ့ပြီး ဘယ်လက်သီးချက် တစ်ချက်နဲ့တင် တိုက်စစ်ဆင်လိုက်တာပါ။

ဖိုက်ဗ်က သူ့ရဲ့ လှံနဲ့အတူ အဆိုပါ လက်သီးချက်ကို ခုခံလိုက်နိုင်ခဲ့ပေမယ့်လည်း၊ ဒါက ဇိုင်ယွန်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုရဲ့ အဆုံးသတ် မဟုတ်သေးပါဘူး။

ဒါကတော့ ဝမ်းတူး လက်သီးချက် ဖြစ်ရမှာပါ။ ဇိုင်ယွန်ရဲ့ အဆမတန် မြင့်မားလှတဲ့ အရှိန်အဟုန်နဲ့ ခွန်အားတွေက ဖိုက်ဗ်ကို ဘာမှ ပြန်လည် မခုခံနိုင်တဲ့ အခြေအနေမျိုးအထိ ဖြစ်ပေါ်သွားစေခဲ့တာဖြစ်ပြီး၊ ဒရာဂွန်ဘွန်းလေးကတော့ ပြိုင်ဘက်ရဲ့ နံဘေးတည့်တည့်ဆီကို ပြင်းထန်လှတဲ့ လက်သီးချက် တစ်ချက်ကို ချက်ချင်းပဲ ပစ်သွင်းလိုက်ပါတော့တယ်။

* * * * * * * * *