အခန်း (၂၄၃-၂၄၄)

အခန်း( ၂၄၃)

မိုက်ကယ်က ရီနေးတားနိုင်ငံသားတွေကို ကုန်တိုက်အသစ်မှာရှိတဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကို လွှဲထားခဲ့ပြီးနောက် မှော်မျှော်စင်ကို ရှာဖွေဖို့အတွက် မြို့ထဲကို ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။ မျှော်စင်ကို ရှာဖွေရတာက သိပ်ပြီးတော့ မခက်ခဲလှပါဘူး။ သူလုပ်ရမှာက အပေါ်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရုံပါပဲ။ ကောင်းကင်ယံကို ထိုးဖောက်မတတ် တည်ရှိနေတဲ့ ခမ်းနားကြီးမားလှတဲ့ အဆောက်အအုံကြီးကို လှမ်းမြင်နေရလို့ပါပဲ။

သူက မျှော်စင်ရဲ့ အောက်ခြေဆီကို ရောက်သွားတဲ့ အခါမှာတော့ တစ်မျှော်စင်လုံးကို တည်ဆောက်ထားတဲ့ ဆန်းပြားလှတဲ့ အနက်ရောင် သတ္တုဒြပ်စင်ကြီးကို ရင်းနှီးစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရပါတယ်။

အရာအားလုံးက ကင်းစ်ဘရစ်ချ်မြို့မှာ ရှိတဲ့ မှော်မျှော်စင်နဲ့ ဘာမှ ကွာခြားမှု မရှိဘဲ တစ်ပုံစံတည်း တူညီနေခဲ့တာပါ။ ဒီနေရာက မျှော်စင်မှာ ရေဒြပ်စင်မှော်စင်အင်တွေ ပိုပြီးတော့ ကြွယ်ဝနေတာကလွဲရင် ကျန်တာ အကုန် အတူတူပါပဲ။

မျှော်စင်ရဲ့ ဝင်ပေါက်ကတော့ တိုက်ရိုက် အထဲကို ရောက်ရှိစေမယ့် တယ်လီပို့မှော်ဝင်ပေါက် ဖြစ်တဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ အမိုးခုံး ပုံစံ ဗိသုကာလက်ရာကြီး ဖြစ်ပါတယ်။

သူက ဝေ့ဝဲလှုပ်ရှားနေတဲ့ အစိမ်းရောင် အရည်တွေထဲကို ဖြတ်သန်းပြီး လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့ရပါတယ်။ အဲဒီလို လျှောက်လှမ်းနေရင်းနဲ့မှ ဒီမှော်ဝင်ပေါက်ရဲ့ တည်ဆောက်ပုံ စနစ်က ဂူသင်္ချိုင်းထဲမှာ သူ ဖြတ်သန်းလာခဲ့ရတဲ့ သီးခြားကမ္ဘာငယ်လေးရဲ့ ဝင်ပေါက်နဲ့ ဆင်တူနေတာကို သတိပြုမိသွားတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခုက မှော်စွမ်းအင်တွေကို ပိုပြီး ရှုပ်ရှုပ်ထွေးထွေး ချိတ်ဆက်ထားတဲ့အပြင် ရှားပါးလှတဲ့ ဒြပ်စင်ပစ္စည်းတွေကို သုံးစွဲထားတာကြောင့် ပိုပြီးတော့ အဆင့်မြင့်လှပါတယ်။ ဂူသင်္ချိုင်းက တစ်ခုကတော့ တကယ့်ကို အခြေခံကျလှတဲ့ အဆင့်မှာပဲ ရှိနေခဲ့တာကိုး။

ဒါပေါ့... မိုက်ကယ်က ဒီမှော်ဝင်ပေါက်ဆီကနေ သူ လေ့လာသိရှိနိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို စုပ်ယူလိုက်တာပေါ့။

သူ မှော်ဝင်ပေါက်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်တဲ့ အချိန်မှာတော့ ကြီးမားလှတဲ့ အမိုးခုံးမျက်နှာကြက် ရှိတဲ့ အခန်းကျယ်ကြီးတစ်ခုထဲကို ရောက်ရှိသွားခဲ့ရပါတယ်။

စာအုပ်တွေကိုယ်စီ ကိုင်ထားပြီး ဟိုဟိုဒီဒီ လမ်းလျှောက်နေကြတဲ့ မှော်ဆရာတွေနဲ့ ပညာရှိတွေ ရှိနေခဲ့ကြပြီး သူတို့တွေက ကိုယ်စီအလုပ်တွေမှာ အာရုံအပြည့် ရောက်နေကြတာကြောင့် မိုက်ကယ်ကို တစ်ချက်လေးတောင် လှည့်မကြည့်ကြပါဘူး။

သူတို့တွေက ဝတ်ရုံရှည်တွေနဲ့ အချွန်ပုံစံ ဦးထုပ်တွေကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး အချို့ဆိုရင် ဝတ်စုံရဲ့ အထည်သားပေါ်မှာတင် မှော်မန္တန်တွေကိုပါ ရက်လုပ်ထည့်သွင်းထားကြပါသေးတယ်။ ဒါက သူတို့ရဲ့ မှော်တန်ခိုးတွေကို မြင့်တက်လာစေဖို့ ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်ဆိုတာကို မိုက်ကယ် သဘောပေါက်လိုက်ပေမဲ့လည်း ဒါက အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်ပါတယ်။ မီသရယ် အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းတွေနဲ့ ယှဉ်လိုက်မယ်ဆိုရင်တော့ ရေပုံးကြီးတစ်ပုံးနဲ့ ရေတစ်စက်လိုမျိုး တကယ့်ကို ကွာခြားလွန်းနေခဲ့ရတာကိုး။

သူက စင်္ကြံလမ်းတွေအတိုင်း လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ရာ လမ်းဘေးက လှုပ်ရှားနေတဲ့ ပန်းချီကားချပ်တွေက သူ့ကိုဖြစ်စေ၊ ဖြတ်သန်းသွားလာနေကြတဲ့ တခြားသော မှော်ဆရာတွေကိုဖြစ်စေ စကားလှမ်းပြောနေကြတာကို မြင်တွေ့ရပါတယ်။

အခုအချိန်မှာတော့ မိုက်ကယ်က မှော်ပညာရပ်မှာ အရင်ကထက် ပိုပြီး ကျွမ်းကျင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်တာကြောင့် ဒါတွေရဲ့ အနောက်ကွယ်က မှော်တည်ဆောက်ပုံစနစ်တစ်ခုလုံးကို အလွယ်တကူပဲ ကွင်းကွင်းကွက်ကွက် မြင်လိုက်ရတာပေါ့။

ပန်းချီကားထဲက ပုံရိပ်တွေကို လူသားစစ်စစ်တစ်ယောက်လို လှုပ်ရှားသွားလာနိုင်အောင် ရှုပ်ထွေးလှတဲ့ မှော်ကျင့်စဉ်တွေကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အလင်းဒြပ်စင်မှော်စွမ်းအင် လုံးဝ ရှိမနေတာကို မြင်လိုက်ရတာကြောင့် သူတို့တွေဟာ သက်ရှိသတ္တဝါတွေ လုံးဝ မဟုတ်မှန်း ကောင်းကောင်း သိလိုက်တာပေါ့။

သူတို့တွေက သူ့ရဲ့ အရင်ကမ္ဘာတုန်းက စက်ရုပ်ရုပ်သေးတွေနဲ့ ပိုပြီး ဆင်တူလှပါတယ်။ လူသားတစ်ယောက်လို လှုပ်ရှားနေကြတာ ဖြစ်ပေမဲ့လည်း ဒါက သူတို့ကို ကြိုတင်ပြီး ပရိုဂရမ်သွင်း စီစဉ်ထားခဲ့လို့သာ လှုပ်ရှားနေကြတာ ဖြစ်လို့ပါပဲ။

'ဟင်... ဒါကို ကြော်ငြာဆိုင်းဘုတ်ကြီးတွေအတွက် သုံးရင် ကောင်းမယ့်ပုံပဲ' လို့ မိုက်ကယ်က ကိုယ့်ဘာသာ တွေးလိုက်မိပါတယ်။

မှော်မျှော်စင်ရဲ့ ပထမထပ်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ သူ တော်တော်လေး ရင်းနှီးနေတဲ့ စင်္ကြံလမ်းတစ်ခုဆီကို ရောက်ရှိသွားခဲ့ရပါတယ်။ သူက အဲဒီလမ်းအတိုင်း လျှောက်လာခဲ့ရာ နောက်ဆုံးမှာတော့ စာကြည့်တိုက်တစ်ခုဆီကို ရောက်သွားခဲ့ရတာပေါ့။

အဝေးကနေ လှမ်းကြည့်လျှင်ပင် အထဲကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ သစ်သားတုံးလေးတွေ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ရိုက်ခတ်မိသံ "ကလောက်... ကလစ်" ဆိုတဲ့ အသံတွေကို ရင်းနှီးစွာ ကြားနေရပါတယ်။

မိုက်ကယ်က အနားကို တိုးကပ်သွားပြီး စာကြည့်တိုက်အထဲကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ စားပွဲဝိုင်းလေးတွေရဲ့ အပေါ်မှာ သစ်သားပတ်ကွက်တွေ တင်ထားပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေကြတဲ့ မှော်ဆရာတွေနဲ့ ပညာရှိတွေကို မြင်တွေ့လိုက်ရပါတယ်။

သူတို့တွေက ရီနေးတားစစ်တုရင်ကစားနည်းကို ကစားနေကြတာပါ။

ဒါက သူ့အတွက်တော့ လွမ်းဆွတ်စရာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ရပါတယ်။ ဒီနေရာကနေပဲ သူက ကိုယ်ခံပညာရပ်မန္တန် အမြောက်အမြားကို ရရှိခဲ့တာ မဟုတ်လား။ သူက ရီနေးတားစတုရင်ကစားနည်းကို သူကိုယ်တိုင် စတင်ဖန်တီးခဲ့တာ ဖြစ်မှန်း လုံးဝ ရိပ်မိမနေကြတဲ့ အပြစ်မဲ့ မှော်ဆရာတွေကို အနိုင်ကစားပြီး အမြတ်ထုတ်ခဲ့ရဖူးတာကိုး။

"မင်းနဲ့ ဆီဘက်စတီယန်တို့ ဒီလိုမျိုး စတင်ဆုံတွေ့ခဲ့ကြတယ်လို့ ငါ ကြားထားတယ်" မိုက်ကယ်ရဲ့ ဘေးနားမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတဲ့ သရိန်းက ဆိုပါတယ်။

"ဟုတ်တယ်။ သူ အဲဒီအကြောင်းကို အကုန် ပြောပြထားတာလား"

"ပြောပြထားတာပေါ့ ဟားဟား။ သူက အခုအချိန်အထိ အဲဒီကိစ္စကို စိတ်ခုနေတုန်းပဲ။ မင်းနဲ့တော့ ရီနေးတားစတုရင်ကစားနည်းကို လုံးဝ ပြိုင်မကစားဖို့ ငါ့ကိုကော၊ သူ စကားပြောလို့ရတဲ့သူတိုင်းကိုကော လိုက်ပြီး သတိပေးနေတာလေ။ မဟုတ်ရင် သိက္ခာအကုန် ကုန်သွားလိမ့်မယ်တဲ့"

"နှမြောစရာပဲ။ ကျွန်တော်က ဆရာနဲ့ပါ တစ်ပွဲလောက် ကစားဖို့ စိတ်ကူးနေတာ" မိုက်ကယ်က ဖြူဖွေးလှတဲ့ မုတ်ဆိတ်မွေးရှည်ကြီးတွေနဲ့ အဘိုးအိုကို သတိရပြီး ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။

"ကစားလို့တော့ ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကြေးတော့ မလောင်းကြေးနော် ဟားဟား။ ငါလည်း ဆီဘက်စတီယန်လိုမျိုး အဖြစ်ဆိုးနဲ့ မရင်ဆိုင်ချင်ဘူး"

မိုက်ကယ်နဲ့ မျှော်စင်သခင်ကြီးတို့က အောက်ထပ်က စားပွဲတစ်ခုမှာ နေရာယူလိုက်ကြတာကြောင့် ကစားနေကြတဲ့ မှော်ဆရာတွေနဲ့ ပညာရှိတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ရရှိသွားခဲ့ရပါတယ်။

"ဟော... မျှော်စင်သခင်ကြီးက ဝင်ကစားတာလား။ အဲဒီ ကလေးလေးက ဘယ်သူလဲ"

"ဒါက အနိုင်ကျင့်ရာ မကျဘူးလား။ ကလေးတစ်ယောက်နဲ့ ကစားတာက မတရားဘူးလေ မျှော်စင်သခင်ကြီး"

သရိန်းက သူ့ရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖော်တွေရဲ့ စကားကို ကြားတဲ့အခါမှာတော့ ရယ်မောလိုက်ရုံသာ ပြုလုပ်ပြီး "မင်းတို့တွေ ဒီလူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မသိကြဘူးလား" ဟု လှမ်းမေးလိုက်ပါတယ်။

ထို့နောက် သူက စစ်တုရင်ခုံတစ်ခုကို ယူပြီး အနောက်ဘက်ကို လှန်ပြလိုက်ရာ အလယ်တည့်တည့်မှာ ထွင်းထုထားတဲ့ ရိုးရှင်းပေမဲ့ ခန့်ညားထည်ဝါလှတဲ့ 'R' အမှတ်တံဆိပ်ကြီးက ပေါ်ထွက်လာပါတယ်။

ရီနေးတားကုမ္ပဏီ။ မှော်ဆရာအများစုက သူတို့ နေ့တိုင်း ကစားနေကြတဲ့ စစ်တုရင်ခုံတွေဆီကနေတစ်ဆင့် ဒီနာမည်ကို သိရှိထားကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီမှော်ဆရာတွေက တကယ့်ကို အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စမျိုး မရှိလျှင် မျှော်စင်ထဲကနေ လုံးဝ အပြင်မထွက်ကြတဲ့ အထီးကျန်လူသားတွေ ဖြစ်တာကြောင့် ဒီပစ္စည်းကလွဲပြီး တခြားသော သတင်းအချက်အလက်တွေကို သိပ်ပြီးတော့ မကြားသိထားကြရပါဘူး။

"သူက ရီနေးတားရဲ့ ပိုင်ရှင်ပဲ" လို့ သရိန်းက ဖွင့်ဟလိုက်ပါတယ်။

မှော်ဆရာတွေက မိုက်ကယ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ပြီး စိုက်ကြည့်လိုက်ကြရာ မျက်နှာပေါ်မှာ မယုံနိုင်စရာ အမူအရာတွေ ပေါ်ထွက်လာကြပါတယ်။ သူတို့တွေက ဒီကစားနည်းကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့သူက မျှော်စင်သခင်ကြီးလိုမျိုး အသက်ကြီးပြီး အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်တဲ့ အဘိုးအိုတစ်ယောက် ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြတာ ဖြစ်ပေမဲ့ တကယ့်တကယ်ကျတော့ အသက် ၁၁ နှစ်အရွယ် ကောင်လေးတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ရာ ဖြစ်နေခဲ့လို့ပါပဲ။

မိုက်ကယ်က စစ်တုရင် နယ်ရုပ်လေးကို အရှေ့ကို နှစ်ကွက် တိုးလိုက်ပြီး ကစားပွဲကို စတင်လိုက်ပါတယ်။

"မင်းတို့ရဲ့ ကုန်တိုက်အသစ်ကြီးက တကယ့်ကို ခမ်းနားလှတာပဲ။ တို့တွေတောင်မှ ကြိုတင်ပြီး မသိထားခဲ့ကြရဘူး" မိုက်ကယ်ရဲ့ ကစားကွက်အတိုင်း လိုက်ပြီး ရွှေ့ရင်း မျှော်စင်သခင်ကြီးက ဆိုပါတယ်။

"ဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ထုတ်ကုန်တွေကြောင့်ပါ၊ ဒါပေါ့... မှော်ပညာရဲ့ ကူညီမှု အနည်းငယ်လည်း ပါတာပေါ့" သူက မြင်းရုပ်လေးကို ရွှေ့ရင်း ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်တယ်။

"ကုမ္ပဏီအတော်များများက အဲဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တို့ဆီကို လာရောက် စုံစမ်းနေကြတယ်၊ ဒီဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းမှာ တို့ဘက်က ကူညီပေးထားတာ ရှိလားဆိုပြီးတော့ပေါ့။ သူတို့တွေက ကျောက်တုံး အဆောက်အအုံကြီးကို ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဆောက်လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို မယုံနိုင်ကြဘူးလေ။ ဒါပေါ့... တို့ဘက်ကတော့ ငြင်းဆိုလိုက်တာပေါ့။ တို့ရဲ့ မှော်မျှော်စင်က ကုန်သွယ်ရေးနဲ့ စီးပွားရေး ကိစ္စရပ်တွေမှာ အမြဲတမ်း ကြားနေအဖွဲ့အစည်းအဖြစ်ပဲ ရပ်တည်နေခဲ့တာ မဟုတ်လား"

"သူတို့က ဆရာ့စကားကို ယုံကြလား" မိုက်ကယ်က တစ်ဖက်က နယ်ရုပ်လေးကို စားလိုက်ရင်း မေးလိုက်ပါတယ်။

"အများစုကတော့ ယုံကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီထဲမှာ တကယ့်ကို ဇွတ်တရွတ်နိုင်လှတဲ့ အဖွဲ့တစ်ခု ရှိနေခဲ့တယ်။ မင်းလည်း သူတို့အကြောင်း သိထားလောက်မှာပါ၊ သူတို့တွေက အန်ဂိုရာမြို့မှာ မင်းတို့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နေခဲ့တာကိုး"

မိုက်ကယ်က သရိန်းကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး "ဟမ်းမားစတုန်း ကုမ္ပဏီလား" လို့ ခန့်မှန်းလိုက်ပါတယ်။

"ဟုတ်တယ်။ သူတို့က ဟက်ဖေးစတပ်စ် လုပ်ငန်းစုကြီးရဲ့ လက်အောက်ခံ ကုမ္ပဏီတစ်ခုဆိုတတော့ သူတို့ရဲ့ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ဖယ်ရှားဖို့အတွက် တော်တော်လေး ခက်ခဲလှပါတယ်။ သူတို့နယ်မြေထဲမှာလည်း အလားတူ ကုန်တိုက်ကြီးတစ်ခု ဆောက်လုပ်နိုင်ဖို့အတွက် တို့တွေကို ကူညီပေးဖို့ ပိုက်ဆံအမြောက်အမြားနဲ့ ကမ်းလှမ်းလာခဲ့ကြသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ တို့ဘက်ကတော့ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ရှိတဲ့ ပိုက်ဆံအားလုံးနဲ့ လာပြီး ကမ်းလှမ်းရင်တောင်မှ တို့အနေနဲ့ ဒီကိစ္စမှာ ကူညီပေးလို့ မရဘူးလို့ ပြန်ပြောလိုက်တယ်" သရိန်းက ဘုရင်မရုပ်လေးကို ပိုပြီး အားသာတဲ့ အနေအထားဆီ ရွှေ့ရင်း ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်တာပါ။

"သူတို့တွေက မြို့ထဲမှာ အကြီးမားဆုံး ကုမ္ပဏီ ဖြစ်လာဖို့အတွက် တကယ့်ကို နည်းလမ်းပေါင်းစုံနဲ့ အတင်းအကျပ် ကြိုးစားနေကြတာကို ကျွန်တော် သတိပြုမိပါတယ်။ ဒါက ဘာလို့လဲ" မိုက်ကယ်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ပါတယ်။

သရိန်းက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဘေးက ကြည့်ရှုနေကြတဲ့သူတွေ သူတို့ရဲ့ စကားတွေကို မကြားနိုင်အောင် ရိုးရှင်းတဲ့ တိတ်ဆိတ်ခြင်းမန္တန်အကာအကွယ်တစ်ခုကို သူတို့ရဲ့ ပတ်ပတ်လည်မှာ အကာအကွယ် ဖန်တီးလိုက်ပါတယ်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့တွေက မြို့တစ်ခုလုံးရဲ့ စီးပွားရေးကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ဖို့ စီစဉ်နေကြလို့ပဲ" သရိန်းက လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖွင့်ဟလိုက်ပါတယ်။

"သူတို့က သတ္တုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ပစ္စည်းမှန်သမျှကို တစ်ဦးတည်းသော ဖြန့်ချိသူ ဖြစ်ချင်နေကြတာ။ အဲဒီလို လုပ်ဆောင်နိုင်မှသာ ဟမ်းမားစတုန်းရဲ့ ပိုင်ရှင်က ပြိုင်ပွဲမှာ အခွင့်အရေး ပိုပြီး သာလွန်လာမှာ ဖြစ်လို့ပါပဲ"

မိုက်ကယ်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိပါတယ်။

"ဘာအတွက် ပြိုင်ရမှာလဲ"

"အခုလောလောဆယ် ကွင်းစ်နယ်မြေထဲမှာ ပြိုင်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေခဲ့တာလေ။ အန်ဂိုရာမြို့က နယ်မြေရဲ့ အချက်အချာကျတဲ့ နေရာနဲ့ ဝေးကွာနေသေးတာ ဖြစ်တာကြောင့် အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေကို သိပ်ပြီးတော့ မခံစားရသေးပေမဲ့ တို့တွေလည်း မလွဲမသွေ ဒီကိစ္စထဲ ပါဝင်ပတ်သက်လာရမှာပဲ။

ဟမ်းမားစတုန်း ကုမ္ပဏီလိုမျိုး လုပ်ငန်းစုကြီးတွေရဲ့ လက်အောက်ခံ ကုမ္ပဏီတွေက ပိုက်ဆံတွေနဲ့ နယ်မြေတွေကို အရင်ကထက် ပိုမို မြန်ဆန်တဲ့နှုန်းနဲ့ ရရှိနိုင်ဖို့အတွက် အကြီးအကျယ် လှုပ်ရှားနေကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။

သူတို့တွေ ကိုယ်ပိုင် ရွှေလမ်းမကြီးတွေ ဖန်တီးဖို့ စီစဉ်နေကြတယ်လို့ ငါ ကြားသိရပါတယ်"

* * * * * * * * *

စာစဉ်(၂၁)

အခန်း(၂၄၄)

မိုက်ကယ်က တကယ်ပဲ အံ့ဩသွားခဲ့ရပါတယ်။ သူက တစ်ဒေသလုံးမှာ ရွှေလမ်းမကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးနေတာ သူတစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတယ်လို့ ထင်ထားခဲ့တာကိုး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မူလ ရွှေလမ်းမကြီးက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက အစွန့်ပစ်ခံလိုက်ရပြီး ဖုန်မှုန့်တွေကြားထဲ ကျန်ရစ်ခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား။

"သူတို့တွေလည်း ကိုယ်ပိုင် ရွှေလမ်းမကြီးတွေကို ဆောက်လုပ်နေကြတာ ဟုတ်လား" လို့ သူက တိုက်ဆိုင်မှုအပေါ် မယုံနိုင်ဘဲ မေးလိုက်ပါတယ်။ သူက ကိုယ်ပိုင်စီမံကိန်းကို စတင်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာတင် တခြားသူတွေကလည်း သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စီမံကိန်းတွေကို စတင်လာကြလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ။

"ဟုတ်တယ်" လို့ တြာကီးယပ်စ်က သူ့ရဲ့ ဘုရင်ရုပ်ထုကို ထောင့်စွန်းဆီ ရွှေ့ရင်း အတည်ပြုပေးလိုက်ပါတယ်။ "ကွင်းစ်နယ်မြေထဲက ထွန်းသစ်စ ကုမ္ပဏီတွေကြားထဲမှာ ပြိုင်ပွဲတစ်ခု စတင်နေပြီဆိုတာ တို့လို ခေါင်းဆောင်တွေအတွက်တော့ အများသိတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုပါပဲ။

ပထမတော့ သူတို့တွေက အမြတ်အစွန်းကလွဲလို့ တခြား သီးခြားရည်ရွယ်ချက် မရှိဘဲ အချင်းချင်း မိတ်ဆွေဆန်ဆန် ပြိုင်ဆိုင်နေကြတာ သက်သက်ပဲလို့ တို့တွေ ထင်ခဲ့ကြတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာတော့ အဲဒီကုမ္ပဏီတွေ အကုန်လုံးက လက်ရှိ ကမ္ဘာ့ဈေးကွက်ကို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ ထိပ်တန်း လုပ်ငန်းစုကြီးတွေနဲ့ ဆက်နွှယ်နေတာကို တို့တွေ သတိပြုမိသွားခဲ့တယ်။ ဒါက ဘယ်လိုမှ တိုက်ဆိုင်မှု မဟုတ်နိုင်ဘူး။

ဒီထဲမှာ ထူးဆန်းတာတစ်ခုက အဲဒီ လုပ်ငန်းစုကြီးတွေ ကိုယ်တိုင်က လှုပ်ရှားမှုတွေ လုပ်နေတာ မဟုတ်ဘဲ သူတို့ရဲ့ ကုမ္ပဏီခွဲတွေကပဲ လုပ်ဆောင်နေတာ ဖြစ်နေတာပဲ။

မင်းက ဒါကို ဘာမှ မသိဘူးလား။ မင်းရဲ့ ဝမ်းကွဲတွေ ဒါမှမဟုတ် အဒေါ်တွေ၊ ဦးလေးတွေက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကုမ္ပဏီတွေနဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေ လုပ်နေကြတာဆိုတော့ ဗန်ဒါဘစ် မိသားစုလည်း ဒီထဲမှာ ပါဝင်နေမှာ သေချာသလောက်ပဲ"

သူက ခေါင်းခါပြလိုက်ပါတယ်။ သူက ဗန်ဒါဘစ် မိသားစုဝင် တစ်ယောက် ဖြစ်ပေမဲ့ နာမည်အရသာ ပတ်သက်မှု ရှိရုံတင် ရှိတာကိုး။

သူ့ကို ဒါတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာမှ အသိမပေးထားတဲ့အပေါ် သူက မအံ့ဩပါဘူး။ မိုက်ကယ် သူ့ရဲ့ အဆင့်မြင့်စွမ်းရည် ဖြစ်တဲ့ ပါရမီကို နိုးထစေခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းကတောင် သူ့ရဲ့ အဘိုးက ရောက်တောင် လာခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလေ။ သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှ ရီနေးတားလုပ်ငန်းအကြောင်းကို သိကြမှာတောင် မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် သူက ဗန်ဒါဘစ်မိသားစုရဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေထဲမှာ ဘယ်တော့မှ ပါဝင်ခွင့်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောနိုင်ပြီး အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် သူကိုယ်တိုင်လည်း ဒါကို စိတ်မဝင်စားပါဘူး။

သူတို့တွေ ဘာပဲ စီစဉ်နေပါစေ သူကတော့ ပါဝင်ပတ်သက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ ဗန်ဒါဘစ် ဆိုတဲ့ နာမည်မျိုးနဲ့တော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့။

"သူတို့တွေ ဘာလို့ ကိုယ်ပိုင် ရွှေလမ်းမကြီးကို စတင်ချင်ကြလဲဆိုတာ ကျွန်တော် နားလည်နိုင်ပါတယ်" လို့ သူက စဉ်းစားရင်း ဆိုပါတယ်။

"ရေတိုမှာတင်မကဘဲ ရေရှည်မှာပါ အမြတ်အစွန်း ရရှိနိုင်ချေက အဆမတန် မြင့်မားလွန်းလို့ပါပဲ။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် သူတို့တွေ ဘာလို့ အခုအချိန်အထိ တစ်ခါမှ မကြိုးစားခဲ့ကြဘဲ အခုမှ ကြိုးစားကြတာလဲဆိုတာကိုပဲ ကျွန်တော် စဉ်းစားလို့ မရ ဖြစ်နေတာ"

သူကတော့ ဟိုးအချိန်တုန်းက အရာအားလုံး စတင်ခဲ့တဲ့ အော်ကပ်စ်မြို့ ဆီကို တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ရောက်ရှိသွားခဲ့လို့သာ ဒီစီမံကိန်းကို စတင်ဖြစ်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် သူလည်း တွေးတောမိသွားပြီး… "ဘာလို့ အခုမှလဲ" လို့ ထရက်ကီးယပ်စ်ကို မေးလိုက်ပါတယ်။ "သူတို့တွေ ရုတ်တရက် ရွှေလမ်းမကြီး ဆောက်လုပ်တာက အမြတ်အစွန်း ရှိတယ်လို့ ထင်သွားရတဲ့ အကြောင်းရင်း ရှိလို့လား"

ထရက်ကီးယပ်စ် က ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး စတုရန်းကွက်ပေါ်မှာ နောက်ထပ် ရွှေ့ကွက်တစ်ခု ရွှေ့လိုက်ပါတယ်။

"ဒါက ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်သက်သက်၊ ပြောရရင်တော့ အထောက်အထားရှိတဲ့ ခန့်မှန်းချက်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အရာအားလုံးက လက်ရှိ ရေလူသားဘုရင်နဲ့ နဂါးဘုရင်မတို့ကြားက သဘောတူညီချက်နဲ့ သက်ဆိုင်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်"

မိုက်ကယ်က ထရက်ကီးယပ်စ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ စကားတွေကို ဆက်ပြောပြဖို့ မျှော်လင့်နေမိတာပေါ့။

"အကျဉ်းချုပ် ပြောရရင်တော့ အခု အုပ်ချုပ်သူ နှစ်ယောက်ကြားက သဘောတူညီချက်ကြောင့် တိုက်ကြီးတွေကြားထဲ ကူးသန်းသွားလာရတာ ပိုပြီး လွယ်ကူမြန်ဆန်လာလိမ့်မယ်။ ဒါဟာ လာမယ့် နှစ်တွေအတွင်းမှာ ကမ္ဘာ့အနှံ့အပြားကနေ လာကြမယ့် ခရီးသွားဧည့်သည် အမြောက်အမြားကို တို့တွေ မြင်တွေ့ရတော့မယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။ ရွှေလမ်းမကြီးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့ ဘယ်လောက်တောင် အရေးကြီးလဲဆိုတာကို မင်းလည်း မြင်သာမှာပါ…"

မိုက်ကယ်တစ်ယောက် မှင်တက်သွားခဲ့ရပါတယ်။ ကမ္ဘာ့နိုင်ငံရေးမှာ ဒီလောက် ကြီးမားလှတဲ့ အပြောင်းအလဲကြီး တစ်ခုက သူတောင် မသိလိုက်ဘဲ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့တာကို သူ လုံးဝ မသိခဲ့လို့ပါပဲ။

ခရီးသွားလုပ်ငန်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဒါရဲ့ သက်ရောက်မှုတွေကို သူ ချက်ချင်းပဲ မြင်ယောင်လိုက်နိုင်ပါတယ်။ ကုမ္ပဏီတွေက နောင်အနာဂတ်မှာ ပေါ်ပေါက်လာမယ့် ခရီးသွားဧည့်သည်တွေရဲ့ အရှိန်အဟုန်အောက်မှာ နေရာကောင်းတစ်ခု ရရှိဖို့အတွက် ရွှေဒင်္ဂါး ကုဋေပေါင်းများစွာကို ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အလုံးအရင်းနဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံနေကြလဲဆိုတာ မဆန်းတော့ပါဘူး။

ရွှေလမ်းမကြီးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့တွေက ခရီးသွားဧည့်သည်တွေရဲ့ စီးဆင်းမှုနဲ့ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးကိုပါ ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ ဖြစ်လို့ပါပဲ။

မိုက်ကယ်က သူ အော်ကပ်စ်မြို့ဆီ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ရောက်သွားပြီး ရွှေလမ်းမကြီးကို တွေ့ရှိခဲ့တဲ့အပေါ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တကယ့်ကို ကံကောင်းလွန်းတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ လုံးဝကို တိုက်ဆိုင်သွားခဲ့တာကြောင့် သူ မသိလိုက်ဘဲနဲ့တင် ရီနေးတားကုမ္ပဏီကို နောင်ပေါ်လာမယ့် ခရီးသွားလုပ်ငန်း အရှိန်အဟုန်ကြီးမှာ ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်နိုင်အောင် ပြင်ဆင်ပေးပြီးသား ဖြစ်သွားခဲ့တာကိုး။

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်တော်လည်း ကိုယ်ပိုင် ရွှေလမ်းမကြီး တစ်ခုကို ဆောက်လုပ်နေတာပါ" လို့ သူက ထရက်ကီးယပ်စ်ကို ဖွင့်ဟဝန်ခံလိုက်ပါတယ်။

ဒါက အဘိုးအိုကို တော်တော်လေး အံ့ဩသွားစေခဲ့တဲ့ ပုံပါပဲ။

"ဒါဆို မင်းက အုပ်ချုပ်သူ နှစ်ယောက်ကြားက သဘောတူညီချက်အကြောင်းကို ကြိုပြီး ဘာမှ မသိထားခဲ့ဘူးပေါ့"

မိုက်ကယ်က ခေါင်းခါပြလိုက်ပါတယ်။

"ဟားဟားဟားဟား" ထရက်ကီးယပ်စ်က အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်တာကြောင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်က ကြည့်ရှုနေကြတဲ့သူတွေကလည်း မှော်မျှော်စင်သခင်ကြီးက ဘာလို့ အသံမထွက်ဘဲ ရယ်မောနေရတာလဲဆိုတာကို စူးစမ်းသွားကြပါတယ်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ငါ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းဟောင်း ဆီဘက်စတီယန်ရဲ့ ကံမကောင်းမှုအပေါ် တကယ့်ကို ကျေနပ်မိသွားလို့ပါ။ သူက မင်းမှာ ကြီးမားလှတဲ့ ပါရမီ ရှိနေပါလျက်နဲ့ မှော်ဆရာအပြည့်အဝ ဖြစ်မလာခဲ့တဲ့အပေါ် အမြဲတမ်း နှမြောတသ ဖြစ်နေခဲ့တာလေ။

အခုမှပဲ မင်းရဲ့ စီးပွားရေး အမြင်က တို့တွေ ထင်ထားတာထက် ပိုပြီးတော့တောင် ကြောက်စရာကောင်းနေတယ်ဆိုတာ ငါ သိလိုက်ရပြီ။ မင်းက မင်းအဘိုးရဲ့ ပင်ကိုယ်သိစိတ်ကို အမွေရထားတာ ဖြစ်တာကြောင့် စီးပွားရေးသမား တစ်ယောက်အဖြစ် လမ်းစဉ်ကို ဆက်လျှောက်ဖို့အတွက် တကယ့်ကို ပိုပြီး သင့်တော်တာပေါ့"

မိုက်ကယ်က သူ့ရဲ့ နှာခေါင်းကို ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနဲ့ ကုတ်လိုက်ပါတယ်။

"ကဲ… လက်ရှိ အကြောင်းအရာဆီ ပြန်သွားရအောင်။ မင်းက ကိုယ်ပိုင် ရွှေလမ်းမကြီးကို ဆောက်နေတာ ဟုတ်လား။ ဘယ်နေရာမှာလဲ"

"နီယိုအော်ကပ်စ် ပါ။ သူတို့တွေ ကျွန်တော့်နိုင်ငံတော်ထဲ မဝင်ခင်တုန်းကတော့ အော်ကပ်စ်မြို့ လို့ လူသိများခဲ့တာပေါ့"

ထရက်ကီးယပ်စ်က အော်ကပ်စ်မြို့ဆိုတဲ့ နာမည်ကို ဘယ်နေရာမှာ ကြားဖူးပါလိမ့်လို့ အမှတ်ရဖို့ ကြိုးစားရင်း မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာပဲ ရုတ်တရက်ဆိုသလို သတိရသွားခဲ့ပါတယ်။

"အဲဒီနေရာ ဟုတ်လား။ အဲဒါက မူလ ရွှေလမ်းမကြီး တည်ရှိခဲ့တဲ့နေရာ မဟုတ်ဘူးလား။ မင်း ဒါတွေ အကုန်လုံးကို ဘယ်လိုမျိုး လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့တာလဲ။ ငါ နောက်ဆုံး ကြားသိထားရသလောက်တော့ အဲဒီနေရာက မကြာခဏဆိုသလို ငလျင်လှုပ်ခတ်တာတွေနဲ့ ရန်လိုတဲ့ အော့ခ်တွေကြောင့် ဒုက္ခရောက်နေကြတာလေ"

မိုက်ကယ်က ထရက်ကီးယပ်စ်ကို သူ အဲဒီနေရာဆီ ဘယ်လို ရောက်ရှိသွားခဲ့ပုံ၊ အဆောက်အအုံတွေကို ဘယ်လို ပြန်လည်မွမ်းမံခဲ့ပုံနဲ့ အော့ခ် မျိုးနွယ်စု နှစ်ခုကို ဘယ်လိုမျိုး ပြန်လည် စည်းလုံးစေခဲ့ပုံ အစရှိတဲ့ အကြောင်းအရာ အားလုံးကို ရှင်းပြလိုက်ပါတယ်။

မှော်မျှော်စင်သခင်ကြီးက မိုက်ကယ်ရဲ့ ပြောပြချက်တွေထဲမှာ တကယ့်ကို စိတ်ဝင်တစား နစ်မြောသွားခဲ့ရတာကြောင့် စတုရန်းကွက်ပေါ်မှာ ရွှေ့ကွက်တစ်ခု ရွှေ့ဖို့ကိုပါ မိနစ်အတော်ကြာအောင် လုံးဝ မေ့လျော့နေခဲ့ရရှာပါတယ်။

"အံ့ဩစရာကောင်းလိုက်တာ" လို့ သူက ရေရွတ်လိုက်ပါတယ်။

"မူလ ရွှေလမ်းမကြီးက ကွင်းစ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးမှာ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးကို ထိရောက်စွာ ပျံ့နှံ့စေဖို့အတွက် တကယ့်ကို စမ်းသပ်ပြီးသား အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ။ အကယ်၍ မင်းသာ ၎င်းရဲ့ ဆောက်လုပ်ရေးကို အောင်မြင်အောင် အဆုံးသတ်နိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ သူတို့တွေ ကစားနေကြတဲ့ ဘယ်လို ကစားပွဲမျိုးမှာမဆို မင်းဘက်က အနိုင်ရရှိဖို့ အခွင့်အရေး ရှိလာနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်"

မိုက်ကယ်ကတော့ သူတို့ရဲ့ ပြိုင်ပွဲအတွက် လုပ်ဆောင်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ခုခုကို အနိုင်ရရှိသွားတာကလည်း မဆိုးလှပါဘူးလေ။

"အန်ဂိုရာမြို့မှာ ရှိနေတဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ရှိ ရည်မှန်းချက်တွေထဲက တစ်ခုကတော့ မြို့စားမင်းဆီကနေ ဒီနေရာမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ရွှေလမ်းမကြီး ဆောက်လုပ်ခွင့် ပြုဖို့အတွက် ခွင့်ပြုချက် တောင်းခံဖို့ပါပဲ။ ဆရာကြီးအနေနဲ့ ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးပြီး စကားကောင်းလေး နည်းနည်းလောက် ပါးပေးလို့ ရနိုင်မလား" လို့ မိုက်ကယ်က ယဉ်ကျေးစွာ မေးမြန်းလိုက်ပါတယ်။

ဒီလိုမျိုး အကူအညီကတော့ ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ သိပ်မလွယ်ကူလှပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မှော်ပညာရှင်အစည်းအရုံး က ဒီလိုမျိုး လောကီရေးရာ ကိစ္စရပ်တွေထဲမှာ အမြဲတမ်း ကြားနေအဖြစ်ပဲ နေထိုင်ဖို့ ကြိုးစားလေ့ ရှိလို့ပါပဲ။

"ဟင်း… မင်းက ဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါ့ကို ပထမဆုံး လာမေးတဲ့သူတော့ မဟုတ်ဘူး" လို့ ထရက်ကီးယပ်စ်က မျက်လုံးကို မှေးစူးရင်း ဖွင့်ဟလိုက်ပါတယ်။

"အန်ဂိုရာထဲက ကုမ္ပဏီတစ်ခုကလည်း မှော်မျှော်စင်ရဲ့ ထောက်ခံမှုကို ရရှိဖို့အတွက် ငါ့ဆီကို အရင်ကတည်းက လာရောက် ချဉ်းကပ်ခဲ့ဖူးတယ်"

မိုက်ကယ်က စတုရန်းကွက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ လျှာဖျားပေါ်မှာ ရှိနေတဲ့ နာမည်ကို ရေရွတ်လိုက်ပါတယ်။

ထရက်ကီးယပ်စ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပါတယ်။ "ဟုတ်တယ်။ ဟမ်းမားစတုန်း ကုမ္ပဏီရဲ့ ပိုင်ရှင်က ဟပ်ဖေးစတပ်စ် လုပ်ငန်းစုကြီးရဲ့ တိုက်ရိုက် အနွယ်ဝင် တစ်ယောက်ပဲ။

မင်းကိုယ်တိုင်လည်း ကြုံတွေ့ဖူးမှာ ဖြစ်တာကြောင့် ဟမ်းမားစတုန်း ကုမ္ပဏီက သူတို့ရဲ့ တန်ဖိုးကို မြှင့်တင်ဖို့အတွက် ကြိုးစားနေခဲ့တာ ကြာပါပြီ။ သူက တို့တွေနဲ့ အန်ဂိုရာထဲက တခြားသူတွေ အကုန်လုံးကို သူတို့က အမြင့်မားဆုံး အဆင့်ဆီကို ရောက်ရှိနိုင်မယ့် အလားအလာ အကောင်းဆုံး ကုမ္ပဏီ ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို သက်သေပြချင်နေတာ။

ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း ကုမ္ပဏီကြီး ၅၀၀ လေ။ သူက တစ်မြို့လုံးမှာ ဒီလိုမျိုး ထောက်ခံချက်မျိုး ရှိတဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်တာကြောင့် ဒါက သူ့ဘာသာသူတော့ တကယ့်ကို အထင်ကြီးစရာ မှတ်တိုင်တစ်ခုပေါ့။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ အဆင့်ကို အနည်းဆုံး တစ်နေရာလောက် မြှင့်တင်နိုင်ခြင်းအားဖြင့် သူက ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို အောင်မြင်တဲ့ အနာဂတ်ဆီ ဦးဆောင်နိုင်စရာ အစွမ်း ရှိတယ်ဆိုတာကို သက်သေပြနိုင်လိမ့်မယ်"

မိုက်ကယ်ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာတော့ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေတဲ့ အကြည့်တွေ ပေါ်လွင်နေခဲ့ရပါတယ်။

"သူက ဘာလို့ ဒါကို သက်သေပြချင်နေရတာလဲ"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက အန်ဂိုရာမြို့ရဲ့ အဓိက စပွန်ဆာ ဖြစ်လာချင်လို့ပဲ။ နောင်ပေါ်လာမယ့် ကုမ္ပဏီခွဲတွေကြားက ရွှေလမ်းမကြီး စစ်ပွဲအတွင်းမှာ တို့တွေကို သူ့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေထဲက တစ်ခု ဖြစ်လာစေချင်တာ။ ဒါမှသာ သူနဲ့ အဆင့်တူတွေအပေါ် ပြန်ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်ဖို့အတွက် လုံလောက်တဲ့ မဟာမိတ်တွေ ရှိနေမှာ ဖြစ်လို့ပါပဲ"

* * * * * * * * *