အခန်း (၂၁၁-၂၁၂)

အခန်း (၂၁၁) ဩဇာအာဏာ တည်ဆောက်မည့် တိုက်ပွဲ (အပိုင်း ၂)

ကျိုးယွမ်၏ လက်သီးသည် ကြိတ်ဆုံတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော မီးတောက် ဓားရှည်များနှင့် တိုက်ရိုက် ရိုက်ခတ်သွားလေ၏။

"ချွင်... ချွင်..."

ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်သံများသည် အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကြိတ်ဆုံသည် မရေမတွက်နိုင်သော ဓားရှည်များကို ကြိတ်ခြေပစ်လိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိသော်လည်း ကောင်းယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ထားသော အရှိန်အဝါ လွှာမှာ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်ခံလိုက်ရသဖြင့် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားရလေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် နေရာတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လူအများအပြား၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာကြလေ၏။

ကောင်းမိသားစုတွင် အမြဲတမ်း မျက်နှာငယ်ရသော တတိယသခင်လေးသည် ဤမျှလောက် အစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။

ကောင်းချုံးကျင်းနှင့် ကောင်းဝူဖိန် တို့၏ မျက်နှာအရောင်များ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ကျိုးယွမ်ကို တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြလေ၏။

ကောင်းယန်၏ မျက်နှာမှာ အလွန် ဆိုးရွားနေပြီးနောက် သူ အော်ဟစ်လိုက်ကာ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို မြှောက်ပြီး ကျိုးယွမ်ဆီသို့ ဓားသုံးချက် ဆက်တိုက် ခုတ်ချလိုက်လေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းယန်၏ လက်ထဲတွင် အထူး တံဆိပ်တုံးကြီးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

တံဆိပ်တုံးကြီး၏ အထက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော အာဃာတဝိညာဉ်များ ရှိနေပြီး အာဃာတဝိညာဉ်များသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စူးရှသည့် အော်ဟစ်သံများကို ထုတ်လွှတ်ကာ တံဆိပ်တုံးကြီးကို အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်နေကြသော်လည်း မဖောက်ထွက်နိုင်ကြချေ။

ကောင်းမိသားစု၏ အကောင်းဆုံး ဝိညာဉ်လက်နက်ဖြစ်သော ဝိညာဉ်တစ်သောင်း တံဆိပ် ဖြစ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကို အဓိက တိုက်ခိုက်သော ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ဤတစ်ကြိမ် အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေနှင့် စုန်းဟူနယ်မြေတို့၏ စစ်ပွဲကြီးတွင် အနာဂတ် ခေါင်းဆောင်လောင်းအနေဖြင့် ရှေ့တန်းသို့ ကိုယ်တိုင်လာရောက်ရာတွင် သဘာဝကျကျပင် ကိုယ်ပိုင် အကာအကွယ်အချို့ ယူဆောင်လာရန် လိုအပ်ပေသည်။

ဝိညာဉ်တစ်သောင်း တံဆိပ်ကို ကောင်းယန် ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး ယခင်ကလည်း အသုံးပြုဖူးသဖြင့် နေရာရှိ လူများမှာ အံ့အားသင့်ခြင်း မရှိကြချေ။

"ဝိညာဉ်တစ်သောင်း တံဆိပ်... ဖိနှိပ်စမ်း..."

ကောင်းယန် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ ဝိညာဉ်တစ်သောင်း တံဆိပ်သည် ပျံထွက်သွားကာ လျင်မြန်စွာ ကြီးမားလာပြီး ကျိုးယွမ်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာကာ ကျိုးယွမ်ကို ဖိနှိပ်လိုက်လေ၏။

ကောင်းယန်၏ ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ကိုပင် ဒဏ်ရာရစေနိုင်သဖြင့် သူ အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိနေလေသည်။

[ဒင်! အကောင်းဆုံး ဝိညာဉ်လက်နက် ဝိညာဉ်တစ်သောင်း တံဆိပ်ကို တွေ့ရှိပါသည်... ပိုင်ရှင်အနေဖြင့် ထိန်းချုပ်မှုကို လုယူနိုင်ပါသည်... လုယူမည်လား...]

ကျိုးယွမ် စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ရယ်မောလိုက်မိလေ၏။ ကောင်းယန်၏ မျက်နှာထား ဘယ်လိုဖြစ်သွားမလဲဆိုတာကို သူ တကယ် မြင်ချင်နေမိသည်။

"လုယူမယ်..."

[ဒင်... စနစ် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေသည်... လုယူမှု အောင်မြင်ပါသည်...]

စနစ်၏ စကားသံအဆုံးတွင် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော ဝိညာဉ်တစ်သောင်း တံဆိပ်သည် ကျိုးယွမ်ကို ချက်ချင်း ရင်းနှီးသည့် ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းလာပြီး ဝိညာဉ်တစ်သောင်း တံဆိပ်အတွင်းတွင် အညံ့ခံလိုသည့် ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာလေ၏။

လုယူမှု အောင်မြင်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် မိုင်နှစ်သောင်း ကွာဝေးသော ကောင်းမိသားစု၏ အမည်ကို အစွဲပြု၍ မှည့်ခေါ်ထားသော ကောင်းချန်မြို့တော်ရှိ ကောင်းအိမ်တော်၌ လှုပ်ရှားမှုဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

ကောင်းမိသားစု၏ လျှို့ဝှက်ခန်းအတွင်းမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အသက် ၅၀ အရွယ်ခန့်ရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် လျှို့ဝှက်ခန်းအတွင်းမှ ပျံထွက်လာလေ၏။

သူ၏ ပါးစပ်မှ သွေးတစ်လုပ် ပန်းထွက်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်နေလေသည်။

ဤသူမှာ အခြားမဟုတ် ကောင်းမိသားစု၏ ခေါင်းဆောင် ကောင်းယွီရှန်း ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်တံခါး နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံမှု ရှိလေ၏။ သူသည် ကောင်းမိသားစု၏ စစ်မှန်သည့် ထောက်တိုင်ကြီး ဖြစ်ပေသည်။

"ဘယ်သူလဲ... ငါနဲ့ ဝိညာဉ်တစ်သောင်း တံဆိပ်ရဲ့ အဆက်အသွယ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်တာ ဘယ်သူလဲ..."

ကောင်းယွီရှန်း၏ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုလေးတင် သူ၏ ဝိညာဉ်အမှတ်အသားကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သော စွမ်းအားမှာ အလွန် ကြမ်းတမ်းလွန်းလှပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ထိခိုက်သွားစေခဲ့သောကြောင့်ပင်။

ဤသို့ ပြုလုပ်နိုင်ရန်အတွက် ကောင်းယွီရှန်းထက် များစွာ သာလွန်သော ကျင့်ကြံမှုရှိမှသာ ပြုလုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်နည်းပြောရလျှင် တစ်ဖက်လူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အနည်းဆုံး ကောင်းကင်တံခါး အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင် ရှိနေပေသည်။

"ယန်အာ တို့များ သူတို့ မယှဉ်နိုင်တဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ ရန်သူတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရလို့လား..."

ကောင်းယွီရှန်း၏ မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး သူ စစ်မြေပြင်သို့ အလျင်အမြန် သွားချင်သော်လည်း အချိန်တိုအတွင်း လုပ်နိုင်မည့် ကိစ္စမဟုတ်ချေ။

ထို့ပြင် သူသည် ယခုလေးတင် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရာမှ နှောင့်ယှက်ခံလိုက်ရသဖြင့် ချီဖောက်ပြန်လုနီးပါး ဖြစ်သွားရာ အချိန်အတန်ကြာ အသက်ရှူမှန်အောင် ပြန်လည် ထိန်းညှိရမည် ဖြစ်သည်။

ကောင်းယွီရှန်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဆက်လက်၍ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေရုံသာ တတ်နိုင်တော့လေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်သည် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော ဧရာမ ဓားချီ ၃ ခုကို တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို လက်သီးဆုပ်၍ ဆက်တိုက် လက်သီးအချက်အနည်းငယ် ထိုးချလိုက်လေ၏။

"ဝုန်း..."

ကြိတ်ဆုံအသွင် ပြောင်းလဲသွားသော လက်သီးသည် အရာအားလုံးကို ကြိတ်ခြေပစ်မည့် အရှိန်အဝါများကို သယ်ဆောင်လာပြီး ကောင်းယန် ခုတ်ချလိုက်သော ဓားသုံးချက်ကို တိုက်ရိုက် ကြိတ်ခြေပစ်လိုက်လေ၏။

"သွားစမ်း..."

ကျိုးယွမ်က ဝိညာဉ်တစ်သောင်း တံဆိပ်ကို လက်ညှိုးဖြင့် ညွှန်ပြလိုက်ရာ ကျိုးယွမ်ကို ဖိနှိပ်ရန် ရောက်ရှိလာသော ဝိညာဉ်တစ်သောင်း တံဆိပ်သည် ချက်ချင်း လမ်းကြောင်းပြောင်းသွားပြီး ကောင်းယန်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားကာ "ဝုန်း" ခနဲ ဖိချလိုက်သည်ကို လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ရလေ၏။

ကောင်းယန်သည် ချက်ချင်း မှင်တက်သွားပြီး တုံ့ပြန်မှု မလုပ်နိုင်မီမှာပင် ဝိညာဉ်တစ်သောင်း တံဆိပ်၏ တိုက်ရိုက် ရိုက်ခတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။

"အား..."

ကောင်းယန်၏ ပါးစပ်မှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လေထဲမှ မြေကြီးပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျသွားလေ၏။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကောင်းယန်၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားကာ လက်သီးတစ်ချက် ပြင်းထန်စွာ ထိုးချလိုက်လေ၏။

"ဘန်း" ခနဲ အသံနှင့်အတူ ကျိုးယွမ်၏ လက်သီးသည် ကောင်းယန်၏ ရင်ဘတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားလေသည်။

ကောင်းယန်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လွင့်စင်သွားပြီး "ဝုန်း" ခနဲ အသံနှင့်အတူ မြေကြီးပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျပန်းကျသွားကာ ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာလေ၏။

မြေကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ဧရာမ တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုအတွင်း သွေးသံရဲရဲ ဖြစ်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခု လဲကျနေလေ၏။

ကောင်းယန်၏ ရင်ဘတ်မှ နံရိုးများ ကျိုးပဲ့သွားပြီး ပါးစပ်မှ သွေးများ ဆက်တိုက် စီးကျနေကာ မျက်နှာမှာ စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေလေ၏။

ကောင်းချုံးကျင်းသည် ကောင်းယန်၏ အနီးသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားပြီး ကောင်းယန်ကို တွဲထူလိုက်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ကောင်းယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အဆက်မပြတ် လွှဲပြောင်းပေးကာ ကောင်းယန်၏ ဒဏ်ရာများကို တည်ငြိမ်စေလိုက်လေ၏။

ကောင်းချုံးကျင်းသည် ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ ကျိုးယွမ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေလေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် နေရာတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အပ်ကျသံကိုပင် ကြားနိုင်လောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေလေ၏။

သို့သော် ခဏအကြာတွင် လူအုပ်ကြီးထံမှ ပြင်းထန်သော အသက်ရှူသံများ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

လူအများအပြားသည် မိမိတို့၏ မျက်လုံးများကို မယုံနိုင်စွာ ပွတ်သပ်နေကြပြီး အမြင်မှားနေသည်ဟု ထင်နေကြလေ၏။

အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိသော ပထမသခင်လေးသည် တတိယသခင်လေး၏ လက်သီးတစ်ချက်ကိုပင် မခံနိုင်ခဲ့ချေ။

ထို့ပြင် ထို ဝိညာဉ်တစ်သောင်း တံဆိပ်မှာ ဘာဖြစ်သွားသနည်း။ တံဆိပ်ကို ပထမသခင်လေးက ထုတ်ယူလာသည် မဟုတ်လော။ တတိယသခင်လေး၏ အမိန့်ကို ဘာကြောင့် နာခံနေရသနည်း။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာကြလေ၏။

ချင်ယန်ယွီ နှင့် ကျိုးစု တို့သည်လည်း လေထဲရှိ ကျိုးယွမ်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေကြလေ၏။

သာမန်အားဖြင့် လူပေါင်းဆံ့မှု မရှိသော တတိယသခင်လေးသည် ဤမျှလောက် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအား ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။

ကောင်းဝူဖိန်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် မည်းမှောင်သွားပြီး ကောင်းတာဟိုင်မှာမူ ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

မဟာအကြီးအကဲ ကောင်းကျန်းကျွန်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး လေထဲရှိ ကျိုးယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ချီးကျူးသည့် အရိပ်အယောင်များ ပိုမို ပြင်းထန်လာလေ၏။

"အားနည်းလိုက်တာ... တကယ့်ကို အသုံးမကျတဲ့ကောင်ပဲ..."

ကျိုးယွမ်သည် အောက်ဘက်ရှိ ကောင်းယန်ကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ကောင်းယန်၏ မျက်လုံးများသည် ကျိုးယွမ်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး ကျိုးယွမ်၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ဝဲပျံနေသော ဝိညာဉ်တစ်သောင်း တံဆိပ်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ အမူအရာမှာ ရူးသွပ်လုမတတ် ဖြစ်လာလေ၏။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး... မင်းက ဝိညာဉ်တစ်သောင်း တံဆိပ်ကို ဘယ်လိုများ ထိန်းချုပ်လိုက်တာလဲ... ငါတောင် သူ့ကို ခက်ခက်ခဲခဲ ထိန်းချုပ်ရတာကို..."

ကျိုးယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ နေပြီးနောက် ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဝိညာဉ်တစ်သောင်း တံဆိပ်က ဝိညာဉ်ရှိတဲ့ အကောင်းဆုံး ဝိညာဉ်လက်နက်ပဲ... သူက မင်းလို အသုံးမကျတဲ့ကောင်ကို အထင်မကြီးဘူး..."

"ကောင်းဖေး... မင်းက သေချင်နေတာပဲ..."

ကျိုးယွမ်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကောင်းယန်၏ မျက်နှာမှာ တွန့်လိမ်သွားပြီးနောက် သူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဆေးလုံးတစ်လုံးကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ယူလိုက်လေ၏။

"သခင်လေး... မလုပ်ပါနဲ့..."

ကောင်းချုံးကျင်းသည် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အလွန် အံ့အားသင့်သွားပြီး အလျင်အမြန် တားဆီးရန် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဦးလေးကောင်း... ကျွန်တော် ရှုံးလို့ မဖြစ်ဘူး..."

ကောင်းယန်က ကောင်းချုံးကျင်းကို ပြောဆိုလိုက်ပြီးနောက် ဆေးလုံးကို ပါးစပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် မြိုချလိုက်လေ၏။

ကောင်းချုံးကျင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နာကျင်သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ နောက်ဆုတ်သွားကာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေလေ၏။

အကယ်၍ သူ လုပ်နိုင်ပါက သူ ချက်ချင်း လှုပ်ရှားပြီး ကျိုးယွမ်ကို ထိုနေရာတွင်ပင် သတ်ပစ်ချင်နေလေ၏။

"ရူးသွပ်မိစ္ဆာ ဆေးလုံး... ကောင်းယန် ရူးသွားပြီပဲ... ဒီလို ဆေးလုံးမျိုးကိုတောင် သူ သောက်ရဲတယ်..."

တတိယအကြီးအကဲ ကောင်းဝူဖိန်၏ မျက်နှာမှာ အလွန် ဆိုးရွားနေလေ၏။

ရူးသွပ်မိစ္ဆာ ဆေးလုံးသည် အဆင့် ၅ ဆေးလုံး ဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည်။ မြိုချလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အချိန်တိုအတွင်း သာမန်တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား၏ ၅ ဆကို ပေါက်ကွဲထွက်စေနိုင်သည်။

သို့သော် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများမှာလည်း အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

အပေါ့စားဆိုလျှင် အကြောများ ပျက်စီးပြီး အပြင်းစားဆိုလျှင် သွေးကြောများ ပြတ်တောက်သွားနိုင်သည်။

ပထမတစ်ခုဆိုလျှင် လအနည်းငယ်ကြာအောင် အနားယူကုသရန် လိုအပ်ပြီး၊ ဒုတိယတစ်ခုဆိုလျှင် အသုံးမကျသူအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ခြေ အလွန်များပြားလှပေသည်။

ထို့ကြောင့် ရူးသွပ်မိစ္ဆာ ဆေးလုံးကို မလွှဲမရှောင်သာသော အခြေအနေမျိုး မဟုတ်လျှင် လွယ်လွယ်ကူကူ မသောက်သုံးသင့်ချေ။

မဟာအကြီးအကဲ ကောင်းကျန်းကျွန်းလည်း အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသော်လည်း မတားဆီးခဲ့ချေ။

ကောင်းမိသားစုသည် ဤ နှစ်တစ်ထောင် သမိုင်းကြောင်းကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် သံမဏိသွေးစက်ကဲ့သို့ ခိုင်မာသော ဆက်ခံသူတစ်ဦး လိုအပ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် အမွေဆက်ခံမည့် မျိုးဆက်သစ် ခေါင်းဆောင်တိုင်းသည် သွေးနှင့်မီးတောက်များကြားမှ ထွက်ပေါ်လာသူဖြစ်ပြီး ဤသည်မှာ အမှားအယွင်း မရှိချေ။

အခန်း (၂၁၂) ဩဇာအာဏာ တည်ဆောက်မည့် တိုက်ပွဲ (အပိုင်း ၂)

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းယန်သည် ရူးသွပ်မိစ္ဆာ ဆေးလုံးကို မျိုချလိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါများ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် မြင့်တက်လာလေ၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ အရှိန်အဝါများ အဆမတန် တိုးပွားလာပြီး နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်နှင့် ညီမျှသော ဖိအားများ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

ကောင်းယန်၏ ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး လေမတိုက်ဘဲ လွင့်ဝဲနေကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်ရှိ သွေးစများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ တစ်ကိုယ်လုံးသည် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အလှတရားတစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေလေ၏။

"ကောင်းဖေး... ဒါတွေအကုန်လုံး မင်း ငါ့ကို အတင်းအကျပ် လုပ်ခိုင်းတာပဲ... လာပြီး သေလိုက်စမ်း..."

ကောင်းယန်သည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ချပ်ဝတ်တန်ဆာတစ်စုံ ပျံထွက်လာကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အလိုအလျောက် ဝတ်ဆင်သွားလေ၏။

ဤသည်မှာလည်း ကာကွယ်ရေး ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်စုံ ဖြစ်ပြီး ကောင်းယန်က ထုတ်ယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကောင်းယန်သည် ကောင်းယွီရှန်းက မျှော်လင့်ချက်ကြီးမားစွာဖြင့် အနာဂတ် ခေါင်းဆောင်လောင်းအဖြစ် ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ခံရသူဖြစ်ရာ သူတစ်ယောက်တည်းတွင်ပင် ဝိညာဉ်လက်နက် အများအပြား ရှိနေလေ၏။

တစ်ဖက်တွင် ကောင်းဖေးမှာလည်း တရားဝင်သား ဖြစ်သော်လည်း ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခုမျှ မရှိဘဲ အဆင့်မြင့် မှော်လက်နက် တစ်ခုသာ ရှိရာ သူတို့ နှစ်ဦးကြား ကွာဟချက်မှာ အတော်လေး ကြီးမားလှပေသည်။

အောက်ဘက်ရှိ တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုနေသူများသည် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်နေကြပြီး ဤတတိယသခင်လေးသည် ပထမသခင်လေး၏ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးနိုင်မည်လား ဆိုသည်ကို ကြည့်ချင်နေကြလေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ အမူအရာမှာ ရေကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေသည်။ သူ၏ အမြင်တွင် ဤအခိုက်အတန့်၌ ကောင်းယန်သည် လူရွှင်တော် တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

"ဆေးလုံး မျိုချလိုက်ပေမဲ့ မင်းက ငါ့မျက်စိထဲမှာတော့ အသုံးမကျတဲ့ကောင် ပါပဲ..."

"အမှိုက်ဆိုတာ အမြဲတမ်း အမှိုက်ပဲ... ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ထားရင်တောင် အမှိုက်ပဲ ဖြစ်နေဦးမှာပဲ..."

ကျိုးယွမ်သည် စကားပြောပြီးနောက် ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလိုက်ရာ သူ၏ အရှိန်အဝါများ ရူးသွပ်စွာ မြင့်တက်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်လေ၏။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် ကောင်းယန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အခြေခံအားဖြင့် အဆင့်နှစ်ဆင့် ကွာခြားနေပေသည်။

"ထူထပ်တယ်၊ ကြမ်းတမ်းတယ်၊ ပြင်းပြတယ်..."

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျိုးယွမ်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အဆုံးမရှိသော မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးတောက်များ အလိုအလျောက် စုစည်းသွားကာ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မီးတောက်ချပ်ဝတ် တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ လက်ထဲတွင် မီးတောက်များ လိမ့်တက်နေပြီး မီးတောက်များဖြင့် အပြည့်အဝ ဖွဲ့စည်းထားသော ဓားရှည်တစ်လက် ပေါ်လာလေ၏။

မည်သူကမျှ မသိကြသော်လည်း မီးတောက်နီ ဓားသည် ဤမီးတောက်ဓားရှည်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေပေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်သည် မီးနတ်ဘုရား ဆင်းသက်လာသည့်အလား ဖြစ်နေပေသည်။

သူ၏ မီးတောက်ချပ်ဝတ် ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မီးဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ကျိုးယွမ်ဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ စုစည်းလာကြလေ၏။

"ဘုရားရေ... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ... တတိယသခင်လေးက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေရတာလဲ..."

"တတိယသခင်လေးက အရမ်း ခန့်ညားတာပဲ... တတိယသခင်လေး ဒီလောက် ကြည့်ကောင်းမှန်း အခုမှ ငါ ဘာလို့ သိရတာလဲ..."

"မူလက တတိယသခင်လေး သေချာပေါက် ရှုံးမယ်လို့ ထင်ထားတာ... အခု ကြည့်ရတာတော့ တကယ်ကို မသေချာတော့ဘူး..."

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်း ပြောဆိုနေကြပြီး တတိယသခင်လေး၏ စွမ်းဆောင်ရည်က သူတို့၏ အသိဉာဏ်ကို ကျော်လွန်သွားသဖြင့် အားလုံး အံ့အားသင့်နေကြလေ၏။

"မဟာအကြီးအကဲ...ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ..."

ပဉ္စမအကြီးအကဲ ကောင်းတာဟိုင်သည် မဟာအကြီးအကဲ ကောင်းကျန်းကျွန်းကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

ကျန်ရှိနေသော အကြီးအကဲများသည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ သူတို့လည်း ကောင်းကျန်းကျွန်းကို ကြည့်လိုက်ကြလေ၏။

သူတို့ ခန့်မှန်းမိသော်လည်း မသေချာကြချေ။

ကောင်းကျန်းကျွန်း၏ မျက်လုံးများ ဤအခိုက်အတန့်တွင် အရောင်လက်နေပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

"ကောင်းမိသားစုရဲ့ မှတ်တမ်းတွေအရ ကောင်းကင်အဆင့် အနိမ့်ဆုံး မီးဝိညာဉ်သွေးကြောနဲ့ အထက် ပါရမီရှိသူတွေက အနာဂတ်မှာ မီးတောက်ချပ်ဝတ်ကို ဖွဲ့စည်းနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိတယ်..."

" ဒါ့အပြင် မီးတောက်ချပ်ဝတ်ဟာ ကျင့်ကြံသူရဲ့ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ ဆက်လက် သန်မာလာမှာဖြစ်ပြီး အကန့်အသတ် မရှိဘူး..."

ကောင်းကျန်းကျွန်းသည် စကားပြောပြီးနောက် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးတောက်ချပ်ဝတ်တစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ပုံဖော်လာလေ၏။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်၏ မီးတောက်ချပ်ဝတ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ပဉ္စမအကြီးအကဲ ကောင်းတာဟိုင်နှင့် လူတိုင်းသည် မဟာအကြီးအကဲ၏ မီးတောက်ချပ်ဝတ်က ကောင်းဖေးလောက် မကောင်းမွန်ဟု ခံစားလိုက်ရလေ၏။

ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း သူတို့၏ ခံစားချက်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကျန်းကျွန်းသည် သူ၏ မီးတောက်ချပ်ဝတ်ကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ငါလည်း သိပ်မကြာခင်ကမှ အသိအမြင် တချို့ ရခဲ့လို့ ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ ကောင်းဖေးလောက်တော့ မယှဉ်နိုင်ဘူး..."

မဟာအကြီးအကဲ ကိုယ်တိုင် ဝန်ခံလိုက်ခြင်းက အကြီးအကဲ အနည်းငယ်ကို အံ့အားသင့်သွားစေပြီး လေထဲရှိ ကျိုးယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာများမှာ မတူညီကြချေ။

"သတ်..."

ကောင်းယန်၏ မျက်နှာမှာ သံမဏိကဲ့သို့ မည်းမှောင်နေပြီး ညာဘက်လက်ဖြင့် မီးရှူးမီးပန်းကျင့်စဉ် ကို အသုံးပြုကာ ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ကြိတ်ဆုံလက်သီးကို အသုံးပြု၍ ကျိုးယွမ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်လာလေ၏။

သူ၏ ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ၏ ပံ့ပိုးမှုအောက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ဓားရိပ်များသည် အဆုံးမရှိ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျိုးယွမ်ဆီသို့ လွှမ်းခြုံလာလေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြိတ်ဆုံလက်သီးကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး လက်သီးတစ်ချက်ချင်းစီတိုင်းတွင် ဧရာမ ကြိတ်ဆုံ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ပါဝင်လာကာ ကျိုးယွမ်ဆီသို့ ဖိကြိတ်လာလေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး ညာလက်ရှိ မီးတောက်ဓားရှည်ကို မြှောက်ကာ လေထဲတွင် စက်ဝိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ရာ မီးတောက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အဌဂံ ပုံစံတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာလေ၏။

"သွားစမ်း..."

ကျိုးယွမ်၏ တိုးညှင်းသော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ မီးတောက် အဌဂံပုံစံသည် ဆက်လက် လင်းလက်လာပြီးနောက် မီးတောက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဓားရှည်များသည် အဌဂံဝင်္ကပါထဲမှ အဆုံးမရှိ ပျံထွက်လာကာ ကောင်းယန် ခုတ်ချလိုက်သော မီးရှူးမီးပန်းများနှင့် ဆက်တိုက် ရိုက်ခတ်သွားလေ၏။

နှစ်ဖက်စလုံး၏ ဓားချီများသည် အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ လေထဲတွင် အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေပြီး ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေလေ၏။

ကျိုးယွမ်က ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားသွားကာ ကောင်းယန်၏ ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွား၏။ ဤသည်မှာ အရိပ်ခုန်ပျံခြင်း ကျင့်စဉ် ပင်ဖြစ်သည်။

နေ့ခင်းဘက် ဖြစ်သော်လည်း လူ၏ အရိပ်မှာ အလွန် ဝါးနေပြီး ရှင်းလင်းစွာပင် မမြင်ရသော်လည်း အရိပ်မှာ ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

အရိပ် ရှိနေသရွေ့ အရိပ်ခုန်ပျံခြင်း ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။

"ကြိတ်ဆုံလက်သီး..."

ကျိုးယွမ်၏ အမူအရာမှာ အလွန် အေးစက်နေပြီး ဘယ်လက်ကို မြှောက်ကာ ဘယ်ဘက် လက်သီးတစ်ခုလုံးကို မီးတောက်ချပ်ဝတ်ဖြင့် အပြည့်အဝ ဖုံးအုပ်လိုက်ရာ အလွန် ကြီးမားပုံရလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ တိုက်ရိုက် လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်ရာ မီးတောက်ကြိတ်ဆုံတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ကောင်းယန်ဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ဦးတည်သွားလေ၏။

ကောင်းယန်သည် အလွန် အံ့အားသင့်သွားရလေသည်။ တစ်ဖက်လူက ယခုလေးတင် သူ၏ ရှေ့သို့ မည်သို့ ရောက်လာသနည်းဆိုတာကို သူ မမြင်လိုက်ရချေ။

သို့သော် ပြိုင်ဘက်၏ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်လိုသော အကြံအစည်မှာ သူအလိုရှိသည့်အတိုင်း ဖြစ်နေပေသည်။

ရူးသွပ်မိစ္ဆာ ဆေးလုံးက ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သော အချိန်မှာ အလွန် ကြာရှည်မည် မဟုတ်ချေ။

ကောင်းယန်သည် အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ အလားတူ လက်သီးတစ်ချက်ဖြစ်သော ကြိတ်ဆုံလက်သီးဖြင့် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်လေ၏။

"ဝုန်း..."

လက်သီးနှစ်ခု ရိုက်ခတ်သွားရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လှိုင်းလုံးများ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ရိုက်ခတ်သွားပြီး ကျိုးယွမ်နှင့် ကောင်းယန်တို့ နှစ်ဦးစလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ညည်းတွားလိုက်ကာ ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်သွားကြလေ၏။

"တိုက်ကြတာပေါ့..."

ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ မီးတောက်ဓားကို တိုက်ရိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်ကာ ဘယ်ညာ လက်သီးနှစ်ဖက်စလုံးဖြင့် ကြိတ်ဆုံလက်သီးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသုံးပြု၍ ကောင်းယန်ဆီသို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန် လျင်မြန်လှရာ ကောင်းယန်အနေဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဓားရှည်ကိုပင် ခုတ်ချနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ ကျိုးယွမ်နှင့် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့လေ၏။

ကျိုးယွမ် စိတ်ထဲတွင် လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်မိလေ၏။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အထောက်အထား ပေါ်လွင်သွားမည်ကို စိုးရိမ်၍ အခြား တိုက်ခိုက်ရေးသိုင်းများကို မသုံးရဲသော်လည်း

ကောင်းမိသားစု၏ တိုက်ခိုက်ရေးသိုင်းများကိုသာ တတ်ကျွမ်းထားလျှင်ပင် ကောင်းယန်ကို ကိုင်တွယ်ရန် နည်းလမ်း ရှိပေသည်။

ကောင်းယန်ကို ဖြေရှင်းရန်မှာမူ လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုနေပေသည်။

သူ ကျင့်ကြံထားသည်မှာ ရှေးဟောင်းချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ်ရာ ကျင့်စဉ် ဖြစ်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ အလွန် ပြင်းထန်ပြီး ထူထပ်လှပေသည်။

ရူးသွပ်မိစ္ဆာ ဆေးလုံးကို သောက်သုံးထားသော ကောင်းယန်ပင်လျှင် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ချေ။

လက်သီးနှစ်ဖက်စလုံးသည် ကြိတ်ဆုံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လက်သီးတစ်ချက်ချင်းစီတိုင်းတွင် ကြိတ်ဆုံ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ပါဝင်ပေါင်းစပ်နေကာ ကျိုးယွမ်ကို တိုက်ခိုက်လေလေ သွေးဆူလေလေ ဖြစ်စေလေ၏။

"ဝုန်း..."

လက်သီးလေးဖက် ရိုက်ခတ်သွားရာ ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် နှစ်ဦး တိုက်ခိုက်မှုကြားမှ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ရိုက်ခတ်သွားပြီး ကျိုးယွမ်က ခြေသုံးလှမ်း နောက်ဆုတ်သွားရသော်လည်း ကောင်းယန်မှာမူ ခြေခြောက်လှမ်း နောက်ဆုတ်သွားရလေ၏။

"ကောင်းယန်... ငါ ပြောခဲ့တယ်လေ... ငါ့ရှေ့မှာ မင်းက အမှိုက်ပဲ... ဘာမှ မဟုတ်ဘူးလို့... မင်း ဘယ်လောက်ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့..."

ကျိုးယွမ်က ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး ကောင်းယန်ဆီသို့ ဆက်တိုက် လက်သီးအချက်အနည်းငယ် ထိုးချလိုက်ပြန်လေ၏။

"ကောင်းဖေး... မင်း သေလိုက်စမ်း..."

ကောင်းယန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှ သွေးများ ထွက်ကျလာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်နေကာ သူ၏ အကြောများစွာလည်း ပျက်စီးနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်၏ မထီမဲ့မြင်ပြုသော စကားများကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ကောင်းယန်မှာ ဒေါသထွက်ပြီး ရူးသွပ်လုမတတ် ဖြစ်သွားကာ သေခြင်းရှင်ခြင်းကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ကျိုးယွမ်နှင့် အတူတကွ လက်သီးဖြင့် အပြန်အလှန် ထိုးနှက်ကြလေတော့၏။

"ဝုန်း..."

လက်သီးလေးဖက် ရိုက်ခတ်ချိန်တွင် ဧရာမ ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် အခွင့်အရေးကို မြင်သောအခါ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်သီးများသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ကောင်းယန်၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးချလိုက်လေ၏။

စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခုနှင့်အတူ ကောင်းယန်၏ ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး လေထဲမှ မြေကြီးပေါ်သို့ ကျသွားလေတော့သည်။