အခန်း (၇၃-၇၅)
Vol. 7 Ch. 73-75
အခန်း ၇၃ - ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ်
"ကားက မိုက်တယ်နော်.. ရှားပါးတဲ့ လျှပ်စစ်ကားပဲ"
ဝမ်ထောင် ကားကို စခန်းထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ မောင်းဝင်သွားစဉ် ကားဘေးမှ လမ်းလျှောက်လာသည့် စစ်သားတစ်ဦးက စကားစလိုက်သည် ။
"အဆင်ပြေပါတယ်ဗျာ။ ဒါပေမဲ့ လူနည်းတဲ့နေရာတွေမှာပဲ သုံးရတာပေါ့၊ မဟုတ်ရင် လျှပ်စစ်ကားလည်း အသုံးမဝင်ပါဘူး"
ဝမ်ထောင် ခေါင်းခါလိုက်သည် ။
"အဲဒါတော့ ဟုတ်တယ် ၊ တကယ်လို့သာ ဇွန်ဘီလှိုင်းလုံးကြီးနဲ့ တွေ့လိုက်ရင် ဘယ်ကားမှ အသုံးမဝင်တော့ဘူး..."
စစ်သားက ထိုစကားကို အပြည့်အဝ ထောက်ခံသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် ။
"ဆေးလိပ်သောက်မလား"
ဝမ်ထောင်သည် အိတ်ထဲမှ စီကရက်တစ်ဗူးကို ထုတ်ကာ တစ်လိပ်ဆွဲထုတ်၍ စစ်သားကို ကမ်းပေးလိုက်၏ ။
စီကရက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စစ်သားမှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း ခေါင်းခါ၍ ငြင်းပယ်လိုက်သည် ။
"စည်းကမ်းတွေက ဒီလောက်တောင် တင်းကျပ်တာလား"
ဝမ်ထောင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည် ။ ယခုမှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ဖြစ်နေပြီ၊ သူတို့က စည်းကမ်းတွေကို ဒီလောက်ထိ တိတိကျကျ လိုက်နာနေကြတုန်းလား။
စစ်သားက ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်သည် ။
"အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး။ ကားထဲက လူတွေနဲ့ ပစ္စည်းတွေအားလုံး အဆင်ပြေကြောင်း အရင်ဆုံး စစ်ဆေးမှု ခံယူရမှာမို့လို့ပါ..."
"ဩော်... ကျွန်တော် သဘောပေါက်ပါပြီ"
စည်းကမ်းတွေ တင်းကျပ်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူစိမ်းများကို အလွန်သတိထားပြီး စောင့်ကြည့်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဝမ်ထောင် နားလည်သွား၏ ။
ဝမ်ထောင်လည်း စီကရက်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည် ။
မကြာမီ ကားသည် စခန်းအတွင်းရှိ စစ်ဆေးရေးဂိတ်သို့ ရောက်ရှိလာ၏။
"မင်္ဂလာပါ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ။ စစ်ဆေးမှု ခံယူဖို့အတွက် ကားပေါ်ကနေ ဆင်းပေးပါ"
ဝမ်ထောင်နှင့် ဟန်ရွေတို့ ကားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ကြသည် ။ အဖြူရောင်ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသူ နှစ်ဦးမှာ လက်နှိပ်ဓာတ်မီးများကို ကိုင်ဆောင်ကာ သူတို့ဆီ ချဉ်းကပ်လာကြ၏ ။
"နှာခေါင်းစည်းကို ချွတ်ပြီး ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပါ"
ဝမ်ထောင်သည် နှာခေါင်းစည်းကို ချွတ်လိုက်ပြီး မိမိရှေ့ရှိသူကို ကြည့်လိုက်သည် ။
ထိုသူသည် လက်နှိပ်ဓာတ်မီးကို ထုတ်ယူကာ ဝမ်ထောင်၏ မျက်လုံးထဲသို့ ထိုးကြည့်ပြီး ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် သူ၏ နောက်ကလူကို အချက်ပြလိုက်သည် ။
ဟန်ရွေ၏ စစ်ဆေးမှုလည်း ပြီးဆုံးသွားပြီး သူမလည်း အဆင်ပြေနေ၏။
ထို့နောက် ထိုသူတို့သည် ဝမ်ထောင်နှင့် ဟန်ရွေကို ခဏစောင့်ရန် ပြောကာ ကားကို စစ်ဆေးရန် သွားကြသည် ။
ဝမ်ထောင်က စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည် ။
"ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်ခံထားရသလားဆိုတာ မျက်လုံးကို ကြည့်ရုံနဲ့ သိနိုင်တာလား"
အဖြူရောင်ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံ ဝတ်ထားသူတစ်ဦးက ရှင်းပြ၏ ။
"ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်ခံထားရသူတွေရဲ့ မျက်ဆန်က ဖြူသွားပြီး မျက်လုံးအဖြူသားမှာ အမည်းရောင် သွေးကြောမျှင်လေးတွေ ပေါ်လာတတ်တယ်။ ရောဂါလက္ခဏာ ပိုပြင်းထန်လေ ကူးစက်မှု ပိုနက်လေပါပဲ။ အနာဂတ်မှာ ဒီလိုလူမျိုးတွေနဲ့ တွေ့ရင် လုံးဝ သတိမလျော့ပါနဲ့"
"ဒီလိုလား..."
ဝမ်ထောင် ဗိုင်းရပ်စ်ပျိုးချိန်ကာလတွင် ရှိနေသူများနှင့် အဆက်အသွယ် မရှိခဲ့ဖူးသဖြင့် ထိုသို့သော အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို မသိရှိခဲ့ပေ ။
"ဟင်"
ထိုအချိန်တွင် ကားနောက်ဖုံးကို စစ်ဆေးနေသူက အံ့ဩတကြီး အော်လိုက်သည် ။
အခြားသူများနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စစ်သားများလည်း စပ်စုစွာဖြင့် အနားသို့ တိုးကပ်လာကြ၏ ။ အကယ်၍ အန္တရာယ်ရှိပါက သူတို့သည် "အန္တရာယ်" သို့မဟုတ် "သံသယဖြစ်ဖွယ်ပစ္စည်း" ဟု အော်ပြောကြလိမ့်မည်။
ဝမ်ထောင်လည်း ဘာကို တွေ့ရှိသွားသလဲဆိုတာ မရှင်းမလင်း ဖြစ်သွားသည် ။ အစားအစာ အနည်းငယ်မှလွဲ၍ ကားထဲတွင် ဘာမှ ထည့်မထားကြောင်း သူ မှတ်မိနေသည် ။
"ဘုရားရေ၊ အစားအစာတွေကလည်း များလိုက်တာ၊ စီကရက်တွေပါပါတာလား"
ရုတ်တရက် စစ်သားတစ်ဦးက မသိမသာ ရေရွတ်လိုက်သည် ။
"..."
ဝမ်ထောင် အနည်းငယ် ရှေ့သို့ တိုးသွားလိုက်ရာ လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေသည့် ပစ္စည်းများကို မြင်လိုက်ရသည် ။
၎င်းတို့မှာ စတိုးဆိုင်တစ်ခုမှ ယူလာသည့် သက်တမ်းတိုသော အစားအစာများသာ ဖြစ်၏ ။ ပမာဏက နည်းနည်း များချင်များနေမည်၊ သို့သော် သူက စားသောက်ချင်စိတ် ပိုရှိတတ်သဖြင့် ဒါလောက်တော့ အံ့ဩစရာ မလိုပေ။ စီကရက်များနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူကိုယ်တိုင် မသောက်ပေ။ ၎င်းတို့အများစုမှာ အလောင်းများကို ပစ္စည်းရှာဖွေရင်း ရရှိလာသည့် တိုက်ပွဲဝင်ပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများစခန်းသို့ ရောက်ပြီးနောက် အခြားအရင်းအမြစ်များနှင့် လဲလှယ်နိုင်မလားဟု ယူထားမိခြင်းပင် ။
ဟန်ရွေလည်း အစားအစာများကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် တံထွေးမြိုချမိသည် ။ သူမက နှစ်ရက်တိုင်တိုင် ဘာမှ မစားရသေးပေ ။
"ဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြဿနာရှိလို့လား"
ဝမ်ထောင် မေးလိုက်သည် ။
"ပြဿနာမရှိပါဘူး! ခင်ဗျား အစားအစာတွေနဲ့ စီကရက်တွေ အများကြီး ယူလာတာကို အံ့ဩလို့ပါ... စီကရက်တွေက ကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတွေပဲလေ"
စစ်သားက အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ပြောလိုက်သည် ။
"ဩော်... အဲဒီလိုလား၊ ဟားဟား။ ကျွန်တော်က ကံကောင်းလို့ လမ်းမှာ ကောက်ရလာတာပါ"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စစ်သားအချို့ မျက်လုံး လည်သွားကြ၏ ။
ဝမ်ထောင်၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်နှင့် ကားထဲရှိ သွေးစွန်းနေသော လက်နက်များကို ကြည့်လိုက်လျှင် ဤပစ္စည်းများမှာ ကံကောင်း၍ ကောက်ရလာခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ပြောနေသည်ကို မည်သူက ယုံမည်နည်း။
ဟုတ်ပါတယ်၊ ကံတရားက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပါဝင်မည်ကို သူတို့ မငြင်းသော်လည်း ဝမ်ထောင်သည် ဇွန်ဘီအများအပြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ရမည်မှာ သေချာသည်။ အထူးသဖြင့် စီကရက်ဗူးအချို့တွင် သွေးစွန်းနေသည်ကို မြင်နေရ၏ ။
"ဒါဆိုရင် ဒီလို စီးကရက်မျိုးကို လိုချင်တဲ့သူ ရှိလား"
ဝမ်ထောင်သည် သွေးစွန်းနေသည့် စီကရက်ဗူးတစ်ခုကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည် ။
စီကရက်ဗူးမှာ သွေးများ အတော်ပင် စွန်းပေနေသော်လည်း အတွင်းပိုင်းမှာမူ သန့်ရှင်းနေသည် ။ ဘာတစ်ခုမှ အလဟဿ မဖြစ်စေရဟူသော အယူအဆဖြင့် ဝမ်ထောင်က ယူလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် ။
သို့သော် သူက အပြင်ဗူးကို သန့်ရှင်းပေးရန် အလုပ်ရှုပ်မခံဘဲ ပုံစံမကျသည့် စီကရက်များကို သီးသန့် ခွဲထားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည် ။
"ရှိတာပေါ့! ဒီလိုစီကရက်မျိုးက စခန်းမှာ ဈေးကောင်းရတဲ့ ပစ္စည်းပဲ ၊ ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ်အတွက် စိုးရိမ်နေတာလား.. စိတ်မပူပါနဲ့။ ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ်က အိမ်ရှင်ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ထွက်ခွာပြီး ၇၂ နာရီကြာရင် လှုပ်ရှားမှု စွမ်းရည်မရှိတော့ဘူးလို့ အစိုးရက စမ်းသပ်ချက်တွေအရ အတည်ပြုထားတယ်၊ ဆိုလိုတာက သူက အဆိပ်မဖြစ်တော့ဘူး။ စိုးရိမ်ရင်တော့ စီကရက်တွေကို သုံးရက်ထက် ပိုထားလိုက်ပေါ့..."
"ဩော်... အဲဒီလို ပြောတာလား"
ဝမ်ထောင် အလွန် အံ့အားသင့်သွားသည် ။
"ဒါတွေကို ကျွမ်းကျင်သူတွေက စမ်းသပ်ပြီးမှ ကောက်ချက်ချထားတာပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာ အင်တာနက်က ပျက်သွားပြီဆိုတော့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတိုင်းဆီ ဒီအချက်အလက်ကို ပေးပို့ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး..."
စစ်သားတစ်ဦးက ရှင်းပြသည် ။
"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် ထင်ထားတာထက် ပိုကောင်းနေပြီပေါ့..."
ဝမ်ထောင် အတော်ပင် ဝမ်းသာသွားသည် ။ သူ နောက်ပိုင်းတွင် ဤသွေးစွန်းနေသည့် ပစ္စည်းများကို စုဆောင်းနိုင်ပြီ ဖြစ်၏။ သူကိုယ်တိုင်တော့ သုံးမည်မဟုတ်ပေ၊ အနည်းငယ် စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူများကို လဲလှယ်ပေးနိုင်သည် ။
ဤလူများကို ကြည့်ရသမျှတော့ ဤအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများစခန်းတွင် အရောင်းအဝယ်စျေးကွက်မျိုး ရှိနေမည်ဖြစ်၍ ရောင်းချရန်မှာ ပြဿနာရှိမည် မဟုတ်ပေ ။
ကားစစ်ဆေးမှုမှာလည်း အလျင်အမြန်ပင် ပြီးဆုံးသွားလေ၏ ။ ဝမ်ထောင် ထင်ထားသလိုမျိုး အသေးစိတ် မဟုတ်ပေ။ အဓိကအားဖြင့် မျက်လုံးပုံမှန် ဟုတ်မဟုတ် စစ်ဆေးခြင်းနှင့် ကားထဲတွင် ဇွန်ဘီများ ပုန်းနေသလား ကြည့်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သွေးစွန်းနေခြင်း၊ လက်နက်များ စသည်တို့ကိုတော့ စစ်ဆေးခြင်း မရှိပေ။ ကားထဲတွင် ဝှက်ထားသည့် ပစ္စတိုသေနတ်ကိုပင် သတိမပြုမိကြပေ ။
"ကဲ၊ အားလုံး အဆင်ပြေပါတယ်။ ဝင်လို့ရပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ အရင်ဆုံး စာရင်းသွင်းရမယ်။ အခုလောလောဆယ်တော့ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်စလုံးမှာ ယာယီအဆင့်အတန်းပဲ ရှိသေးတယ်။ အမြဲတမ်းနေထိုင်ခွင့် အဆင့်အတန်း လဲလှယ်ချင်ရင်တော့ စီမံခန့်ခွဲရေးအဆောက်အအုံကို သွားလိုက်ပါ..."
စစ်သားက လမ်းညွှန်ချက် အနည်းငယ် ပေးပြီးနောက် သူတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည် ။
ဘေးနားရှိ ဟန်ရွေမှာ နောက်ဆုံးတွင် စိတ်အေးသွားသည် ။ သူမသည် ယခင်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကြောင့် ဒုက္ခရောက်ဖူး၏ ။ ဤရွှေကျဲတက္ကသိုလ် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများစခန်းကို ယုံကြည်သော်လည်း အပြည့်အဝ မဝင်ရသေးသဖြင့် စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် ။ ယခုအခါ ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ မရှိသည်ကို မြင်လိုက်ရမှ လုံးဝ စိတ်အေးသွားတော့သည် ။
ဝမ်ထောင်က ချက်ချင်း ထွက်သွားရန် မတိုက်တွန်းပေ။ ယင်းအစား သွေးစွန်းနေသည့် စီကရက်ဗူးအချို့ကို ထုတ်ယူကာ စစ်သားများနှင့် စစ်ဆေးသူများကို ပေးလိုက်သည် ။
"ဒါ..."
"ပထမဆုံး တွေ့ဆုံခြင်းပဲလေ။ နောင်လည်း အကူအညီပေးကြတာပေါ့"
ထိုအဖွဲ့သည် ပစ္စည်းများကို တိတ်တိတ်ကလေး သိမ်းလိုက်ကြသည် ။
"ဟားဟား၊ ကျွန်တော်တို့အားလုံးက ကမ္ဘာပျက်ကပ်မှာ ရုန်းကန်နေရတဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေပါပဲ။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အကူအညီပေးကြတာက မှန်ကန်တဲ့အလုပ်ပဲလေ"
ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ထောင်နှင့် စကားစပြောခဲ့သည့် စစ်သားက ပိုမိုနီးကပ်စွာ တိုးကပ်လာပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏ ။
"ခင်ဗျားက စွမ်းရည်ရှိသူ တစ်ယောက်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ် ညီအစ်ကို၊ ဒါကြောင့် အကြံပြုချက်တစ်ခု ပေးမယ် - အမြဲတမ်းနေထိုင်ခွင့် အဆင့်အတန်းကို ရအောင် လုပ်ထားလိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ စခန်းက အခု လူသစ်တွေ ခေါ်နေတာမို့လို့ လုပ်ရတာ လွယ်ကူပါတယ်၊ ပြီးတော့ ဒီအဆင့်အတန်းမှာ အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ ပြီးတော့ ခင်ဗျားလည်း သိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ကျွန်တော်တို့ ရွှေကျဲစခန်းမှာ လူတိုင်း အလုပ်လုပ်ရတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ စခန်းအစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင် ဒါမှဟုတ် အမဲလိုက်သမား အဖြစ် လျှောက်ထားဖို့ အကြံပြုချင်တယ်၊ အထူးသဖြင့် အမဲလိုက်သမား အဖြစ်ပေါ့..."
...
အခန်း ၇၄ - အမဲလိုက်သမား
စစ်သားက ဝမ်ထောင်ကို အမြဲတမ်းအဆင့်အတန်းသက်သေခံချက် လျှောက်ထားရန် အကြံပေးသည်။ ထိုအဆင့်အတန်း ရှိခြင်းက အရာအားလုံးကို ပိုမိုအဆင်ပြေစေလိမ့်မည်ဟု ဆို၏။
ထို့နောက် အဆင့်အတန်းရပြီးလျှင် စခန်းအစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင် သို့မဟုတ် အမဲလိုက်သမား အလုပ်တစ်ခုခုကို လျှောက်ထားရန်၊ ထိုအလုပ်နှစ်ခုလုံးမှာ အတော်ကောင်းကြောင်း သူက ဆက်လက် အကြံပေးနေသည် ။
"...စခန်းအစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာတော့ ခန့်မှန်းလို့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အမဲလိုက်သမားဆိုတာ ဘာလဲဗျ"
ဝမ်ထောင် စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည် ။
"အမဲလိုက်သမားလို့ ပြောလိုက်ရင် အပြင်ထွက်ပြီး အမဲလိုက်တဲ့သူလို့ အများအားဖြင့် နားလည်ကြတာပေါ့၊ ကျွန်တော်တို့စခန်းမှာလည်း အဲဒီအတိုင်းပါပဲ - အရင်းအမြစ်တွေ ရှာဖွေဖို့ အပြင်ထွက်တဲ့သူတွေကို ခေါ်တာပါ။ အမဲလိုက်သမားတွေက ကျွန်တော်တို့စခန်းမှာ အဆင့်အတန်းမြင့်ပြီး ခံစားခွင့်လည်း အရမ်းကောင်းပါတယ်။ ဒီမှာ အလွတ်လပ်ဆုံး အလုပ်အကိုင် ဖြစ်ပြီး ဘယ်သူ့ကြီးကြပ်မှုမှ အဓိက မရှိသလောက်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အမဲလိုက်သမားဖြစ်ရတာကလည်း အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်... ဒါကတော့ ကိုယ့်ရွေးချယ်မှုအပေါ် မူတည်တာပေါ့။ ညီအစ်ကို အစားအစာတွေ အများကြီး ရှာနိုင်တာကို ကြည့်ရရင် အမဲလိုက်သမားဖြစ်တာက ညီအစ်ကိုနဲ့ အတော်ကို ကိုက်ညီလိမ့်မယ်"
စစ်သားက ဝမ်ထောင်ကို အသေးစိတ် ရှင်းပြနေစဉ် ဘေးတွင် ရပ်နေသည့် ဟန်ရွေကလည်း စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေ၏ ။
ရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီးနောက် ဝမ်ထောင် အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားသည် ။
ဤရွှေကျဲတက္ကသိုလ် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများစခန်းတွင် အရင်းအမြစ်များ ရှာဖွေရန် အပြင်ထွက်ရဲသူများကို စခန်းက အထူးကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကလည်း အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားကြသည် ။
ထို့အပြင် စခန်းက မည်သူ့ကိုမျှ အရင်းအမြစ်များ အပ်နှံရန် တွန်းအားမပေးပါ။ အပ်နှံသည်ဖြစ်စေ၊ မအပ်နှံသည်ဖြစ်စေ ကိုယ့်သဘောသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် စခန်းက ထောက်ပံ့မှုရမှတ်စနစ်ကို တည်ထောင်ထားသည်။ အရင်းအမြစ်များ အပ်နှံပါက ထောက်ပံ့မှုရမှတ်များ ရရှိပြီး ထိုရမှတ်များဖြင့် အစားအစာ၊ လက်နက်များ အစရှိသည်တို့ကို လဲလှယ်နိုင်၏။
အမဲလိုက်သမား အမျိုးအစား အများအပြား ရှိပြီး ဝမ်ထောင်ကို ပြောပြသည့် အမျိုးအစားမှာ အလွတ်လပ်ဆုံး ဖြစ်သည်။ အချို့မှာ စခန်းနှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုပြီး အပတ်တိုင်း အရင်းအမြစ်များ ပမာဏတစ်ခု ပြန်ယူပေးမည်ဟု ကတိပေးကာ စခန်း၏ အကောင်းဆုံး ခံစားခွင့်နှင့် ဝန်ဆောင်မှုကို ရယူကြသည် ။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စနစ်မှာ အလွန် ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိပြီး မည်ကဲ့သို့ ရွေးချယ်ကစားမည်မှာ ကိုယ့်အပေါ်တွင်သာ မူတည်သည် ။
တရားမျှတစွာ ပြောရလျှင် ကြားရသလောက်တော့ ဝမ်ထောင် အတော်ပင် စိတ်ဝင်စားမိ၏ ။
"ကျေးဇူးပဲ"
ဝမ်ထောင် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည် ။
" ကျွန်တော်တို့အားလုံးက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေပဲလေ၊ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကူညီကြတာက မှန်ကန်တဲ့အလုပ်ပဲ"
နှုတ်ဆက်စကား အနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် စခန်း၏ အတွင်းဂိတ်တံခါး ပွင့်လာသည် ။ ဝမ်ထောင်သည် ဟန်ရွေကို ကားပေါ်တက်ရန် အချက်ပြပြီးနောက် လူတိုင်းကို နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်လာခဲ့၏ ။
ရွှေကျဲတက္ကသိုလ်ထဲသို့ ရောက်သောအခါ ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသည်မှာ လမ်း၏ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် ထောင်ထားသည့် လက်ရေးဖြင့် ရေးသားထားသော ကြွေးကြော်သံဆိုင်းဘုတ်များ ဖြစ်သည် ။
ဘယ်ဘက်တွင် - "ကမ္ဘာပျက်ကပ်ဆိုတာ ကြောက်ဖို့မလိုပါ ၊ ဇွန်ဘီတွေက မီးနဲ့ ခေါင်းကို ပစ်ခတ်တာကို ကြောက်တယ်" ဟု ရေးထားသည် ။
ညာဘက်တွင်မူ - "လက်ပေါင်းများစွာဖြင့် အလုပ်ကို ပေါ့ပါးစေမယ်၊ အနာဂတ်ကို ဖန်တီးဖို့ စည်းလုံးညီညွတ်ကြပါစို့" ဟု ရေးထား၏ ။
မြေပြင်တွင်လည်း - "စည်းလုံးညီညွတ်မှု၊ ချစ်ခင်မှု၊ အပြန်အလှန်ကူညီမှု" "စိတ်ဝမ်းတစ်စည်းတည်း ဖြစ်ခြင်းဖြင့် တောင်ကိုပင် ရွှေ့နိုင်သည်" စသည်ဖြင့် စပရေးဆေးမှုတ်ထားသည့် ဆိုင်းဘုတ်များကို တွေ့ရသည် ။
ကမ္ဘာပျက်ကပ်မတိုင်ခင်ကသာ ဤသို့သော ဆိုင်းဘုတ်များကို မြင်ခဲ့ရလျှင် ဝမ်ထောင်သည် အလွန်အမင်း ရိုးလွန်းသည်ဟုသာ တွေးမိလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူသည် နွေးထွေးသည့် ခံစားချက်တစ်ခုကို ရရှိနေ၏ ။
သူတင်မကဘဲ ဘေးရှိ ဟန်ရွေလည်း အလားတူပင် ခံစားရသည်။ ဤအရာအားလုံးကို ကြည့်ရင်း ဟန်ရွေသည် လေထုပင် ပိုမိုလတ်ဆတ်လာသကဲ့သို့ ခံစားရလေသည် ။
ယခုလက်ရှိ ရွှေကျဲတက္ကသိုလ်သည် ဝမ်ထောင်၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ တက္ကသိုလ်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားသွားပြီ ဖြစ်သည် ။
ယခင်က တက္ကသိုလ်တွင် အလှစိုက်အပင်များ၊ မြက်ခင်းများ၊ ရုပ်တုများစွာ ရှိခဲ့သည်၊ လက်တွေ့မဆန်သော်လည်း အလွန်လှပ၏။
ယခုမူ ထိုအတားအဆီးများကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး အရောင်သွန်းစတီးပြားများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် တဲကြီးများဖြင့် အစားထိုးထားသည် ။
တဲကြီးများထဲတွင် အချို့က ယာဉ်များကို ပြင်ဆင်နေသည်၊ အချို့က အရောင်းဆိုင်ခုံများ ဖွင့်ထားသည်၊ အချို့က ဓားသွားများကို သွေးနေကြသည်... ကျောင်းဝင်းမြေပြင်နှင့် နံရံများတွင် သွေးကွက်များ၊ မီးလောင်ရာများ၊ ကျည်ဆန်ပေါက်များ ပြည့်နှက်နေသည်... ဤစခန်းကို တည်ထောင်ခြင်းမှာ လွယ်ကူလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ဝမ်ထောင်၏ ကားသံသည် တဲကြီးများထဲမှ လူများကို ချက်ချင်း အာရုံစိုက်မိသွားစေသည် ။
သူတို့က အမြဲနေနေကျသူများဖြစ်၍ ဝမ်ထောင်မှာ အသစ်ရောက်လာသူ ဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိကာ စပ်စုစွာဖြင့် အကဲခတ်နေကြ၏။
အထူးသဖြင့် ဝမ်ထောင်၏ ပြုပြင်ထားသည့် လျှပ်စစ်ကားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူအများက အားကျနေသောအမူအယာများ ပြသကြသည် ။
"ကျွန်တော် စီမံခန့်ခွဲရေးအဆောက်အအုံကို သွားမယ်။ ခင်ဗျားကရော"
ဝမ်ထောင် ဘေးထိုင်ခုံမှ ဟန်ရွေကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည် ။
"ကျွန်မလည်း အဲဒီကိုပဲ သွားမှာပါ။ အနှောင့်အယှက်ပေးမိလို့ တောင်းပန်ပါတယ်"
"ရပါတယ်"
ဝမ်ထောင်သည် ယခင်ကလည်း ဤနေရာသို့ ရောက်ဖူးသလို လမ်းညွှန်ဆိုင်းဘုတ်များလည်း ရှိနေသဖြင့် စီမံခန့်ခွဲရေးအဆောက်အအုံသို့ အမြန်ပင် ရောက်လာသည် ။
၎င်းမှာ သုံးထပ်အဆောက်အအုံ ဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ အဝင်အထွက် ရှိနေသည် ။
ဝမ်ထောင် ကားကို ရပ်လိုက်ပြီး ဟန်ရွေနှင့်အတူ အထဲသို့ ဝင်သွားကြ၏ ။
ပထမထပ်ဧည့်ခန်းမကြီးတွင် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသမီး တစ်ဦးမှာ နွမ်းနယ်နေသူများစွာ ဝိုင်းရံထားခြင်းကို ခံနေရသည် ။
ထိုအမျိုးသမီးက လက်ပ်တော့ကွန်ပျူတာကို အသုံးပြုရင်း စာရွက်ပေါ်တွင် ရေးဆွဲနေခဲ့သည် ။
ဝမ်ထောင်မှာ အရပ်မြင့်သဖြင့် အလွယ်တကူ တိုးဝင်သွားနိုင်သည်၊ ဟန်ရွေကလည်း သူ၏နောက်မှ အမြန် လိုက်သွား၏။ သူမသည် အရင်က တန်းစီခြင်းကို မုန်းတီးသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ ။
"မင်္ဂလာပါ အသစ်ရောက်လာသူများ...ယာယီနေထိုင်ခွင့်အဆင့်အတန်း လျှောက်မလား၊ အမြဲတမ်းနေထိုင်ခွင့်အဆင့်အတန်း လျှောက်မလား"
အမျိုးသမီးက သူတို့နှစ်ဦးကို ချက်ချင်း သတိထားမိပြီး ဝမ်ထောင်ကို ပို၍ အချိန်ယူ ကြည့်လိုက်သည် ။
ဝမ်ထောင်က မေးလိုက်သည် ။
"ယာယီနဲ့ အမြဲတမ်း ဘာကွာသလဲ၊ ဘာလိုအပ်ချက်တွေ ရှိသလဲ"
"ယာယီအဆင့်အတန်းက စခန်းရဲ့ လူမှုဖူလုံရေးမူဝါဒတွေကို မခံစားရသလို ထောက်ပံ့မှုရမှတ်တွေလည်း မစုဆောင်းနိုင်ပါဘူး။ အမြဲတမ်းအဆင့်အတန်းကတော့ ခံစားခွင့် အမျိုးမျိုးကို ခံစားနိုင်ပြီး ထောက်ပံ့မှုရမှတ်တွေ စုဆောင်းနိုင်ပါတယ်..."
အမျိုးသမီးက ဝမ်ထောင်ကို စာရွက်တစ်ရွက် ပေးလိုက်သည် ။
စာရွက်ထဲတွင် ရွှေကျဲတက္ကသိုလ်စခန်း၏ အမြဲတမ်းအဆင့်အတန်းမှ ရရှိမည့် ခံစားခွင့်များကို ရေးထားသည် ။
အသေးအဖွဲ ခံစားခွင့်များကို ကျော်လိုက်လျှင် ပိုမိုအရေးကြီးသည်မှာ စခန်း၏ အကာအကွယ်ရရှိခြင်း၊ ထောက်ပံ့မှုရမှတ်များ စုဆောင်းနိုင်ခြင်းနှင့် အလုပ်နှင့် နေအိမ်ကို အခမဲ့ ပေးအပ်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည် ။
အစားအစာအတွက်ဆိုလျှင် အလုပ်လုပ်မှသာ အစားအစာတံဆိပ်ခေါင်းများ ရရှိမည် ဖြစ်သည် ၊ ဤရှေးဟောင်းခေတ် စည်းကမ်းများမှာ ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာပြီ ဖြစ်၏။ ကြိုးစားပမ်းစား လုပ်ကိုင်ပါက နေ့တိုင်း အစားအစာတံဆိပ်ခေါင်း တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခု ရနိုင်သည်။ တစ်ခုဖြင့် လဲလှယ်ရသည့် အစားအစာက ဝလောက်အောင် မဖြစ်စေနိုင်သော်လည်း ငတ်သေခြင်းမှတော့ အသေအချာ ကာကွယ်ပေးလိမ့်မည် ။
"လိုအပ်ချက်တွေကတော့ ယာယီအဆင့်အတန်းအတွက် ဘာမှ မလိုပါဘူး၊ ကျွန်မဆီမှာ စာရင်းသွင်းရုံပါပဲ။ အမြဲတမ်းအတွက်ဆိုရင်တော့ အခြေအနေနှစ်ခု ရှိပါတယ်၊ တစ်ခုခုကို ရွေးရမယ်။ တစ်ခုက ထောက်ပံ့မှုရမှတ် ၁၀၀ ပေးအပ်ခြင်း သို့မဟုတ် ထောက်ပံ့မှုရမှတ် ၁၀၀ တန်ဖိုးရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေ အပ်နှံခြင်းပါ။ နောက်တစ်ခုကတော့ တစ်ပတ်တာ အခမဲ့ လုပ်အားပေးခြင်း ဖြစ်ပါတယ် ၊အခြေခံအသက်ရှင်သန်မှု အာမခံချက်တော့ ကျွန်မတို့ ပေးပါ့မယ်"
ဤအခြေအနေ နှစ်ခုမှာ အတော်ပင် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည် ။
အသစ်ရောက်လာသော သာမန်အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အများစုမှာ ထောက်ပံ့မှုရမှတ်များ မရှိကြသလို လက်ထဲတွင်လည်း တန်ဖိုးရှိသည့် ပစ္စည်းများ မရှိကြပေ။
ထို့ကြောင့် အမြဲတမ်းအဆင့်အတန်းကို လိုချင်ပါက ဒုတိယနည်းလမ်းကိုသာ ရွေးချယ်နိုင်သည် ။
ဒုတိယအခြေအနေက ပထမတစ်ခုထက် ပိုရိုးရှင်းသည်။ တစ်ပတ် အခမဲ့ လုပ်အားပေးသည်ဟု ဆိုသော်လည်း ထိုတစ်ပတ်အတွင်း စခန်းက အခြေခံအသက်ရှင်သန်မှု အာမခံချက်ကို နေ့တိုင်း ပေးသွားမည် ဖြစ်သည် ။
ထို့အပြင် ဤတစ်ပတ်အတွင်း စခန်းက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို အန္တရာယ်များသည့် အလုပ်မျိုး ခိုင်းစေမည် မဟုတ်ပေ။ ဆောက်လုပ်ရေး၊ တူးဆွခြင်း သို့မဟုတ် သယ်ယူပို့ဆောင်ခြင်း အစရှိသည့် အန္တရာယ်ကင်းသော အလုပ်များသာ ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းပါက ကင်းစောင့်ခြင်း သို့မဟုတ် ဧည့်ကြိုလုပ်ငန်းများပင် ဖြစ်လာနိုင်သည် ။
ဤအရာမှာ စခန်းက အခမဲ့ လုပ်အားရယူရန် ကြိုးစားနေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ဝမ်ထောင် ခံစားမိသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအချိန်ထိ သူ၏ အတွေ့အကြုံအရ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အများစုမှာ အတော်လေး ဒုက္ခရောက်နေကြသည်မှာ သေချာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အစားအစာနှင့် အကာအကွယ်သာ ပေးနိုင်မည်ဆိုလျှင် အလုပ်လုပ်ရန်မှာ ပြဿနာမဟုတ်ပေ ။
ဝမ်ထောင်က ဤတစ်ပတ်မှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို အကဲခတ်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်ဟု ယူဆမိသည် ။ ဥပမာ - ပျင်းရိသောသူ၊ လူဆိုးလူမိုက်များ သို့မဟုတ် မရိုးသားသူများကို တွေ့ရှိပါက စခန်းက သူတို့ကို ငြင်းပယ်နိုင်သည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ် ဖြစ်သော်လည်း လူဦးရေမှာ အရေးကြီးသည်၊ သို့သော် "လူဆိုးလူမိုက်" ကြောင့် အဖွဲ့တစ်ခုလုံး ပျက်စီးစေလို့ မဖြစ်ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းမှာ လူရာပေါင်း၊ ထောင်ပေါင်းများစွာ၏ အသက်များအပေါ်တွင် မူတည်နေ၏ ။
"ကျွန်တော် ပစ္စည်းတွေ အပ်နှံပါ့မယ်"
ဝမ်ထောင် တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည် ။
အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွား၏ ။
ထောက်ပံ့မှုရမှတ် ၁၀၀ ဆိုသည်မှာ နည်းသော ပမာဏ မဟုတ်ပေ၊ အရင်က ပစ္စည်းကို တိုက်ရိုက် အပ်နှံသူဟူ၍ မရှိသလောက်ပင် ။
"ဟုတ်ကဲ့ လူကြီးမင်း၊ ခဏလောက် စောင့်ပေးပါ"
သူမက ဟန်ရွေကို ကြည့်လိုက်သည် ။
ဝမ်ထောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ဟန်ရွေက ပြောလိုက်၏။
"ကျွန်မလည်း အမြဲတမ်းအဆင့်အတန်း လိုချင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ပတ် အခမဲ့ လုပ်အားပေးတာကိုပဲ ရွေးချယ်ပါ့မယ်"
"ဟုတ်ကဲ့၊ ရှင်တို့နှစ်ယောက် ကျွန်မနောက်ကို လိုက်ခဲ့ပေးပါ..."
.....
အခန်း ၇၅ - ထောက်ပံ့မှုရမှတ်များနှင့် အစားအစာကူပွန်များ
ဟန်ရွေက သူမ အပ်နှံရန်အတွက် ဝမ်ထောင်ထံမှ အစားအစာအချို့ကို ငှားရမ်းလိမ့်မည်ဟု ဝမ်ထောင် ထင်ထားခဲ့သော်လည်း သူမသည် အခမဲ့လုပ်အားပေးရန် ရွေးချယ်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဤအချက်က ဝမ်ထောင်ကို သူမအပေါ် အမြင်သစ်တစ်ခု ဖြစ်စေသည်၊ သူသည် ဤကဲ့သို့ အမှီအခိုကင်းသော အမျိုးသမီးမျိုးကို နှစ်သက်၏။
လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးသည် ကျန်သောသူများကို ကြည့်ရှုပေးရန် မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦးကို ခေါ်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို ဘေးခန်းသို့ ခေါ်သွားသည်။ ထို့နောက် သူမသည် စာအုပ်ငယ်လေးတစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူကာ ဝမ်ထောင်ကို ပေးလိုက်၏ ။
"ဒါက ကျွန်မတို့ရဲ့ ထောက်ပံ့မှုစနစ်ပါ၊ ကြည့်လိုက်ပါဦး..."
ထို့နောက် သူမသည် ဟန်ရွေဘက်သို့ လှည့်ကာ -
"မစ်ဟန်ရွေ၊ ရှင့်ရဲ့ အရင်အလုပ်က ဘာလဲဆိုတာ ပြောပြပေးနိုင်မလား။ ရှင့်ကို သင့်လျော်တဲ့ ရာထူးနေရာမှာ ခန့်အပ်ဖို့အတွက် ရှင့်ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုအရည်အချင်းတွေကို သိဖို့လိုပါတယ်"
"ရဲအရာရှိ၊ ရာဇဝတ်မှုစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးပါ"
"ရဲအရာရှိ..ရာဇဝတ်မှုစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးတဲ့လား ၊ အဲဒါကို စောစောကတည်းက ဘာလို့ မပြောရတာလဲ"
လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးသည် သူမ၏ ပေါင်ကို ရိုက်လိုက်ပြီး ဟန်ရွေကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် ထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည် ။
"အရာရှိဟန်၊ ကျွန်မတို့စခန်းက ရှင့်လို တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းရည်ရှိတဲ့သူတွေကို အမြဲတမ်း ဦးစားပေးဆက်ဆံပါတယ်။ ရှင် အခမဲ့လုပ်အားပေးစရာ မလိုပါဘူး၊ ရှင်သာ သဘောတူရင် ကျွန်မတို့စခန်းကို ချက်ချင်း ဝင်ရောက်နိုင်ပါတယ်"
"ကောင်းပါပြီ"
ဟန်ရွေ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း သူမသည် အလွန်အမင်း တင်းကျပ်သူမျိုး မဟုတ်သဖြင့် ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည် ။
"ကောင်းလိုက်တာ၊ ခဏလောက် စောင့်ပေးပါ"
လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးသည် ဟန်ရွေ ဖြည့်စွက်ရန် ပုံစံစာရွက်တစ်ရွက် ယူလာပေး၏ ။
၎င်းမှာ အခြေခံအချက်အလက်များသာဖြစ်၍ အမြန်ပင် ပြီးဆုံးသွားသည်။ ထို့နောက် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးသည် အခြား မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦးကို ခေါ်ပြီး ညွှန်ကြားလိုက်သည် ။
"အရာရှိဟန်ကို အရာရှိဖန်းဆီ ခေါ်သွားပေးလိုက်..."
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဟန်ရွေ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းမြောက်မှု အရိပ်အယောင်လေး ပေါ်လာသည်။ ဤအရာရှိဖန်းမှာ သူမ၏ အထက်လူကြီးဟောင်း၏ သူငယ်ချင်း ဖြစ်သည် ။
"အရာရှိဟန်၊ သူမနဲ့အတူ လိုက်သွားပေးပါ။ ရဲအရာရှိဟောင်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကို အရာရှိဖန်းကပဲ စီမံခန့်ခွဲတာပါ..."
"ဟုတ်ကဲ့၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ဟန်ရွေ ကျေးဇူးတင်ပြီးနောက် ဝမ်ထောင်ကို ခေါင်းညိတ်ကာ ထိုမိန်းကလေးနှင့်အတူ ထွက်သွားသည် ။
ထိုအခါမှ လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးသည် ဝမ်ထောင်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်၏ ။
"မစ္စတာဝမ်၊ ဘယ်ပစ္စည်းတွေကို အပ်နှံဖို့ စဉ်းစားထားပါသလဲ"
"အီလက်ထရောနစ်ပစ္စည်းတွေပါ"
ဝမ်ထောင် ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည် ။
စာအုပ်ငယ်ထဲတွင် အစားအစာ၊ ဆေးဝါး၊ ကိရိယာများ၊ ယာဉ်များ၊ အီလက်ထရောနစ်ပစ္စည်းများ စသည်ဖြင့် ပစ္စည်းအမျိုးအစား များစွာရှိသည်။ ဤအရာအားလုံးကို ထောက်ပံ့မှုရမှတ်များနှင့် လဲလှယ်နိုင်သည် ။
သူသည် ဇွန်ဘီများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် တိုက်ခန်းတွဲအဆောက်အအုံတွင် ပစ္စည်းရှာဖွေခြင်းတို့မှ ဖုန်းများ၊ ကွန်ပျူတာများကဲ့သို့ အီလက်ထရောနစ်ပစ္စည်းများစွာ ရရှိထားသည်။ ဤအရာများသည် သူ့အတွက် အသုံးမဝင်သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် အသုံးဝင်ကောင်းဝင်နိုင်မည်ဟု တွေးကာ သိမ်းထားခဲ့သည်။ ယခုမူ ၎င်းတို့ကို အကျိုးရှိရှိ အသုံးချနိုင်ပြီ ဖြစ်သည် ။
သူ၏ကားထဲတွင် အီလက်ထရောနစ်ပစ္စည်းအချို့ ရှိနေသည်၊ အချို့မှာ သူထွက်လာကတည်းက ယူလာခြင်းဖြစ်ပြီး အချို့မှာ လမ်းတစ်လျှောက် အလောင်းများထံမှ ရရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤအီလက်ထရောနစ်ပစ္စည်းများကို စခန်းက မည်သို့အသုံးပြုမည်ကို မသိသော်လည်း သူတို့က လိုချင်ပြီး သူက မလိုအပ်သဖြင့် ထောက်ပံ့မှုရမှတ်များ ရရှိရန်အတွက် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည် ။
"ဟုတ်ကဲ့၊ ဘယ်တော့လောက်..."
"အပြင်က ကားထဲမှာ ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော်နဲ့အတူ လိုက်ပြီး ယူပေးပါ့မလား"
"ရှင်က ကားတောင် စီးလာတာလား..ကောင်းလိုက်တာ"
ဝမ်ထောင်သည် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးကို သူ၏ကားဆီ ခေါ်သွားလိုက်သည် ။
ပြုပြင်မွမ်းမံထားသော ယာဉ်ကို မြင်သောအခါ လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးမှာ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ ။
စခန်းတွင် အသစ်ရောက်လာသူ မရှိသည်မှာ နှစ်ရက်ရှိပြီဖြစ်ပြီး ယခု ရောက်လာသမျှလူတိုင်းမှာ အစွမ်းထက်သူများ ဖြစ်နေကြ၏။
ရဲမေအကြောင်း ပြောစရာမလိုတော့ပေ၊ သူမလိုမျိုး တိုက်ခိုက်ရေးအတွေ့အကြုံရှိသူများသည် ယခုလက်ရှိ စခန်းတွင် အလိုအပ်ဆုံး အရည်အချင်းများ ဖြစ်သည် ။
ဤမစ္စတာဝမ်ထောင်မှာလည်း ထူးခြားသူတစ်ဦး ဖြစ်ပုံရသည်။ ခိုင်မာသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်ရှိပြီး ကားတစ်စီးနှင့် ရောက်လာနိုင်ခြင်းမှာ ထင်ရှားသော တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းရည်နှင့် အတွေ့အကြုံ ရှိကြောင်း ပြသနေသည် မဟုတ်ပါလား။
ဝမ်ထောင်သည် ကားနောက်ဖုံးထဲမှ ဖုန်းများ၊ တက်ဘလက်များ၊ လက်ပ်တော့ပ်အချို့ကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်၊ အချို့မှာ ယခုတိုင် ဖွင့်၍ ရသေးသည်။ သူသည် ၎င်းတို့ကို လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးထံ ပေးပြီး မေးလိုက်သည် ။
"ဒီလောက်ဆို လုံလောက်ပြီလား"
"လုံလောက်ပါတယ်! ကျွန်မ ရှင့်အတွက် ထောက်ပံ့မှုရမှတ်တွေကို တွက်ချက်ပေးပါ့မယ်။ ပိုလျှံတဲ့ ရမှတ်တွေကို သိမ်းထားပေးပါ့မယ်..."
လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည် ။
ရွှေကျဲတက္ကသိုလ်သည် အနည်းငယ် ဝေးလံသောနေရာတွင် ရှိပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အိမ်များကို ပစ္စည်းရှာဖွေခြင်းမှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ပစ္စည်းရှာလိုပါက ပိုဝေးသောနေရာသို့ သွားရမည်ဖြစ်ပြီး အန္တရာယ်လည်း ပိုများလာသည်။ ထို့ကြောင့် ဤပစ္စည်းများကို အပ်နှံခြင်းဖြင့် ရရှိမည့် ထောက်ပံ့မှုရမှတ်များမှာ နည်းမည် မဟုတ်ပေ ။
လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးသည် ဝမ်ထောင်ကို အထဲသို့ ခေါ်သွားပြီး တွက်ချက်မှုများ ပြုလုပ်သည် ။
"စုစုပေါင်း ၁၄၀ ပါ။ ၁၀၀ ကို နုတ်လိုက်ရင် ၄၀ ကျန်ပါမယ်... မစ္စတာဝမ်၊ ရှင်မှာ ဖုန်းရှိပါသလား"
"ရှိပါတယ်"
ဝမ်ထောင်သည် သူ၏ဖုန်းကို ထုတ်ယူပြီး သော့ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။ လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးသည် ဒေတာကေဘယ်လ်ကြိုးတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူကာ ဝမ်ထောင်၏ဖုန်းကို ကွန်ပျူတာနှင့် ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် ဝမ်ထောင်၏ဖုန်းပေါ်တွင် အက်ပလီကေးရှင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးက ရှင်းပြသည် ။
"မစ္စတာဝမ်၊ ဒီမှာ အကောင့်တစ်ခု မှတ်ပုံတင်လိုက်ပါ၊ ရှင့်ရဲ့ ထောက်ပံ့မှုရမှတ်တွေ အားလုံးကို ဒီထဲမှာ သိမ်းဆည်းပေးသွားမှာပါ"
"ဒီမှာ အင်တာနက် ရတာလား"
ဝမ်ထောင် အတော်ပင် စိတ်ဝင်စားသွားသည် ။
ဤထောက်ပံ့မှုရမှတ်များကို စာရွက်ပေါ်တွင် လက်ရေးဖြင့် မှတ်တမ်းတင်ခြင်း သို့မဟုတ် အခြား ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းများဖြင့် အစားထိုးခြင်းကဲ့သို့ ရိုးရှင်းသော နည်းလမ်းဖြင့် မှတ်တမ်းတင်လိမ့်မည်ဟု ဝမ်ထောင် ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့သည် အက်ပလီကေးရှင်းတစ်ခုနှင့် ကွန်ရက်တစ်ခုပေါ်တွင် သိမ်းဆည်းထားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဤအချက်က ဝမ်ထောင်ကို နည်းပညာမြင့်မားသော ခံစားချက်ကို ချက်ချင်း ရရှိစေသည် ။
"ဒါက တက္ကသိုလ်အတွင်းမှာပဲ သီးသန့်ရတဲ့ ဒေသတွင်းကွန်ရက်ပါ။ ကျွန်မတို့စခန်းမှာ ကွန်ရက်ချိတ်ဆက်ခြင်း ကျွမ်းကျင်သူတွေ ရှိလို့သာ ဒါကို တည်ထောင်နိုင်ခဲ့တာပါ"
လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးက ရှင်းပြသည် ။
"သဘောပေါက်ပါပြီ"
ဖုန်းကို ခဏလောက် အသုံးပြုပြီးနောက် ဝမ်ထောင် မှတ်ပုံတင်ခြင်းကို အမြန်ပင် ပြီးဆုံးသွားသည်။
အက်ပလီကေးရှင်းတွင် အချက်အလက် လေးခုသာ ရှိသည် - အမည်၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအလုပ်၊ ထောက်ပံ့မှုရမှတ်များ နှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုများ ။
သူ၏ ထောက်ပံ့မှုရမှတ်မှာ ယခုအခါ ၄၀/၁၄၀ ဖြစ်ပြီး အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအလုပ်နှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုများမှာ "မရှိပါ" ဖြစ်သည်။ ထောက်ပံ့မှုရမှတ်များမှာ စုစုပေါင်းပမာဏကိုပါ မှတ်တမ်းတင်ထားပုံရသည် ။
"ကောင်းပါပြီ၊ မစ္စတာဝမ်ဟာ အခု ကျွန်မတို့စခန်းရဲ့ တရားဝင်အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်သွားပါပြီ! ကြိုဆိုပါတယ်! ဒါက ရှင့်အတွက် ကြိုဆိုမှုလက်ဆောင်ပါ"
လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးသည် လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီး ဝမ်ထောင်ကို အစိမ်းရောင်အစားအစာကူပွန်တစ်ခု ပေးလိုက်သည် ။
ဝမ်ထောင်သည် အခမ်းအနားမပါဘဲ လက်ခံလိုက်သည်၊ ဤအရာမှာ အစားအစာတစ်နပ်အတွက် လဲလှယ်နိုင်၏ ။
လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးသည် နောက်ထပ် မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းလေးနှင့် မိန်းကလေးတစ်ဦးကို ခေါ်လိုက်သည် ။
"မစ္စတာဝမ်အနေနဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ မေးစရာရှိရင် ဒေါင်လီကို မေးနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့ အကြံပြုချက်ကတော့ အရင်ဆုံး အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအလုပ်တစ်ခု လျှောက်ထားပါ၊ ပြီးရင် နေအိမ်လျှောက်ပါ..."
"ဟုတ်ကဲ့"
ဝမ်ထောင် ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် ထိုမိန်းကလေးနှင့်အတူ ထွက်လာခဲ့သည် ။
"မင်္ဂလာပါ မစ္စတာဝမ်။ ကျွန်မနာမည် ဒေါင်လီပါ။ သိချင်တာရှိရင် ကျွန်မကိုသာ မေးလိုက်ပါ"
မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်း မိန်းကလေးက အမြန်မိတ်ဆက်လိုက်သည် ။
"အရင်ဆုံး အလုပ်တစ်ခု လျှောက်ဖို့ ခေါ်သွားပေးပါ"
"ဟုတ်ကဲ့"
အလုပ်ခေါ်စာရင်းသွင်းရုံးမှာ စီမံခန့်ခွဲရေးအဆောက်အအုံ၏ မျက်စောင်းထိုးတွင် ရှိပြီး ယူနီဖောင်းဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားရဲအရာရှိတစ်ဦးက စီမံခန့်ခွဲနေသည် ။
သူပေးထားသော လစ်လပ်သည့် အလုပ်နေရာများကို ကြည့်ပြီးနောက် ဝမ်ထောင်သည် အပေါ်ဆုံးတွင် ရှိသော "အမဲလိုက်သမား" ကို တိုက်ရိုက် ရွေးချယ်လိုက်သည် ။
ဝမ်ထောင် အမဲလိုက်သမားကို ရွေးချယ်သည်ကို မြင်ရသော်လည်း အမျိုးသားအရာရှိမှာ အံ့ဩခြင်း မရှိပေ။ ဝမ်ထောင်၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်ကို ကြည့်ရုံဖြင့် သူသည် သာမန်လူမဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားလေသည် ။
ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကြံ့ခိုင်မှု စစ်ဆေးခြင်း အနည်းငယ် ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဝမ်ထောင်မှာ ပြဿနာမရှိဘဲ အလွယ်တကူ အောင်မြင်သွား၏ ။
"ကြိုဆိုပါတယ် မစ္စတာဝမ်ထောင်၊ စခန်းရဲ့ အမဲလိုက်သမားတစ်ယောက်အနေနဲ့..."
အမျိုးသားအရာရှိ ပြုံးလိုက်ပြီး ဝမ်ထောင်ကို အမဲလိုက်သမား၏ လုပ်ဆောင်ရမည့် အတိုင်းအတာကို ရှင်းပြသည်။ ၎င်းမှာ ဝမ်ထောင် အရင်က စစ်သားများထံမှ ကြားခဲ့ရသည်နှင့် တူညီသည် ။
အဓိကအားဖြင့် အပြင်ထွက်၍ ပစ္စည်းမျိုးစုံ ရှာဖွေပြီး ထောက်ပံ့မှုရမှတ်များ ရရှိရန်အတွက် စခန်းသို့ အပ်နှံရန် တိုက်တွန်းခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ၄င်းကို အတင်းအကျပ် မလုပ်ပါ၊ လုံးဝဆန္ဒအလျောက် ဖြစ်၏ ။
သူသည် အမဲလိုက်သမားများမှာ အလွန်လွတ်လပ်ကြောင်း၊ ဝမ်ထောင်အနေဖြင့် သူ့အချိန်ကို သူ့သဘောအတိုင်း စီစဉ်နိုင်ကြောင်းလည်း ထည့်သွင်း ပြောကြားသွားလေသည် ။
အမဲလိုက်သမား ဖြစ်လာပြီးနောက် ဝမ်ထောင်သည် ဒေါင်လီကို သူ့နေအိမ်ဆီ ခေါ်ဆောင်သွားခိုင်းလိုက်သည် ။
"ဝါး.. ရှင်မှာ ကားတောင် ရှိတာပဲ၊ ပြီးတော့ ဒါကို စီးပြီး ရောက်လာတာပေါ့"
ဝမ်ထောင်နှင့်အတူ ကားပေါ် တက်လိုက်ပြီးနောက် ဒေါင်လီ အံ့ဩတကြီး အော်လိုက်သည် ။
ဝမ်ထောင် ပြုံးလိုက်သည် ။
"လမ်းညွှန်ပေးပါ"
"ဟုတ်ကဲ့၊ ဘယ်ဘက်ကို ကွေ့ပါ..."
မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ဝမ်ထောင် သူ၏နေအိမ်သို့ ရောက်လာသည် ။ ၎င်းမှာ ဆရာမန်တိုက်ခန်းအဆောက်အအုံ ဖြစ်သည် ။
"ဒီမှာ လူမနေတဲ့ အခန်းတွေကို ကြိုက်တဲ့နေရာမှာ ရွေးလို့ရပါတယ်"
ဝမ်ထောင် အခန်းထဲသို့ အလျင်အမြန် မဝင်ဘဲ ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည် ။
"မလောပါနဲ့ဦး။ စခန်းကို ဘယ်လို တည်ထောင်ခဲ့တာလဲဆိုတာ ပြောပြပေးနိုင်မလား"
..........