အခန်း ၂၁၀

210

အသစ်ငှားရမ်းထားသောရုံးအဆောက်အဦးမှာ လူများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရာ ရန်လီယွမ်သည် ခန့်အပ်ရန် လိုအပ်နေသေးသော ဝန်ထမ်းအရေအတွက်ကို တွက်ချက်ပြီး စုဟယ်ထံ လျှောက်ထားလွှာတင်ကာ နောက်ထပ် ရုံးခန်းအလွှာတစ်ခုကိုပါ ထပ်မံငှားရမ်းလိုက်သည်။ ပထမရုံးခန်းအလွှာတွင် စီမံခန့်ခွဲရေး၊ ဘဏ္ဍာရေး၊ လုပ်ငန်းလည်ပတ်ရေးနှင့် လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ် စသည့် ဌာနများမှ ဝန်ထမ်းများ အခြေစိုက်ကြပြီး ထိုသူအားလုံးမှာ ရန်လီယွမ်ကိုယ်တိုင် စိစစ်ခေါ်ယူထားသူများ ဖြစ်ကြ၏။ ယခုအခါ သူတို့အားလုံးသည် ဟိုတယ်မဖွင့်လှစ်မီ နောက်ဆုံးပြင်ဆင်မှုများကို လက်တွဲလုပ်ဆောင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဒုတိယရုံးခန်းအလွှာကိုမူ လုပ်ငန်းခွင် လေ့ကျင့်ရေးနယ်မြေအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ဧည့်ခန်းဌာနကို ခယ့်ဖန်မှ ကြီးကြပ်ပြီး အခန်းများထဲတွင် စံနှုန်းမီကုတင်များ ထားရှိကာ ဘေးတွင် အိပ်ရာခင်း အစုံအလင်ကိုလည်း ပြင်ဆင်ထားလေသည်။ ခယ့်ဖန်သည် ဧည့်ခန်းဌာန သန့်ရှင်းရေးစံနှုန်းများကို ကိုင်ဆောင်ကာ အရှေ့ဆုံးတွင်ရပ်ပြီး အသစ်ခန့်အပ်ထားသော အခန်းထိန်းသိမ်းရေး ဝန်ထမ်းများကို အချက်တစ်ချက်ချင်းစီ သေသေချာချာ ရှင်းပြနေ၏။ ဝန်ထမ်းများမှာလည်း အလွန်အာရုံစိုက်ကာ နားထောင်နေကြသည်။ ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းမှ ပေးသော လစာနှင့် စွမ်းဆောင်ရည်အလိုက် ဆုကြေးများမှာ အလွန်ကောင်းမွန်လှသဖြင့် သူတို့အနေဖြင့် အမှားအယွင်း မလုပ်လိုကြပေ။ ထို့ပြင် ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းသည် လေ့ကျင့်ရေးကာလအတွင်းမှာပင် လစာကို ပုံမှန်အတိုင်း ပေးချေထားပြီး ထိုကာလကိုပင် အစမ်းခန့်ကာလအဖြစ် သတ်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ လေ့ကျင့်ရေးတွင် အခန်းထိန်းသိမ်းရေး ဝန်ထမ်းပေါင်း (၁၂၀) ပါဝင်သော်လည်း လေ့ကျင့်ရေးပြီးဆုံး၍ ဟိုတယ် တရားဝင်ဖွင့်လှစ်ချိန်တွင် ဝန်ထမ်း (၁၀၀) သာ ခန့်ထားမည်ဖြစ်ရာ အားလုံးမှာ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေကြတော့၏။

အခန်းထိန်းသိမ်းရေး ဝန်ထမ်းများအပြင် စားပွဲထိုးများ၊ ဧည့်ကြိုဝန်ထမ်းများ၊ နှုတ်ဆက်သူများ၊ လုံခြုံရေးများ၊ ဖောက်သည်ဝန်ဆောင်မှုများနှင့် ဒရိုင်ဘာများမှာလည်း ကျွမ်းကျင်မှုဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်ရေးများကို ခံယူကြရသည်။ ရန်လီယွမ်သည် လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ်ဌာနကို ဦးဆောင်ကာ ရာထူးတစ်ခုချင်းစီအတွက် အသေးစိတ် လေ့ကျင့်ရေးလက်စွဲစာအုပ်များကို ပြုစုထားပြီး လေ့ကျင့်ပြီးသား ဝန်ထမ်းများမှာ ဧည့်သည်များကို ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဝန်ဆောင်မှု ပေးနိုင်ရန် သေချာအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့၏။ လက်ရှိတွင် ဝန်ထမ်းအင်အား မတည်ငြိမ်သေးသည့် တစ်ခုတည်းသောဌာနမှာ စားသောက်ကုန်ဌာနပင် ဖြစ်သည်။

ချန်ရင်သည် စားသောက်ကုန်ဌာနအတွက် အလွန်မြင့်မားသော စံနှုန်းများကို သတ်မှတ်ထားသည်။ သူမသည် ကိုယ်ရေးရာဇဝင် တင်သွင်းမှုကာလကို တစ်လထပ်တိုးလိုက်ပြီး ပိုမိုသင့်တော်သော စားဖိုမှူးများကို ရှာဖွေရန် သူမ၏ အဆက်အသွယ်များကို အသုံးပြုကာ လှုပ်ရှားနေ၏။ သို့သော်လည်း ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းအသစ် ဖွင့်လှစ်ရန်မှာ မဝေးတော့သဖြင့် ချန်ရင်သည် စားသောက်ကုန်အဖွဲ့ကို တည်ဆောက်ပြီး ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်း၏ အမှတ်အသားပြု ဟင်းလျာများကို ဖော်ထုတ်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။ ယနေ့တွင် ချန်ရင်သည် ရုံးအဆောက်အဦးအတွင်း၌ စားသောက်ကုန်ဌာနအတွက် လူတွေ့စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်နေပြီး စုဟယ်မှာလည်း သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ပန်းကန်နှင့်ဇွန်းကို ယူဆောင်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ တရုတ်စားဖိုမှူးများအတွက် ပထမအဆင့် လူတွေ့စစ်ဆေးမှုမှာ 'ထမင်းကြော်' ပေါ်တွင် အာရုံစိုက်ထားသည်။ ရိုးရှင်းပုံရသော်လည်း ဤစမ်းသပ်မှုမှာ စားဖိုမှူးတစ်ဦး၏ အခြေခံကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ဖန်တီးနိုင်စွမ်းကို အကဲဖြတ်ရန် အခက်ခဲဆုံး စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်သူ တစ်ဦးချင်းစီ၏ ရှေ့တွင် တူညီသော ပါဝင်ပစ္စည်းများဖြစ်သည့် ကြက်ဥ၊ ဝက်ပေါင်ခြောက်၊ ထမင်းနှင့် ကြက်သွန်မြိတ်တို့ကို ချပေးထားသည်။ သူတို့သည် ကန့်သတ်ထားသော အချိန်အတွင်း ဤရိုးရှင်းသော ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ပါးစပ်ထဲတွင် အရသာတွေ့စေမည့် ထမင်းကြော်တစ်ပွဲအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရမည် ဖြစ်သည်။ မီးဖိုများမှ အခိုးအငွေ့များ ထွက်ပေါ်နေပြီး အရသာရှိသော အနံ့များမှာ လေထုထဲတွင် ပြန့်လွင့်နေ၏။ စုဟယ်သည် စားဖိုမှူးများမှာ သူတို့၏ ထူးခြားသော အစွမ်းအစများကို ပြသနေသည်ကို ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။ ပထမဆုံး တင်ဆက်လာသော ထမင်းကြော်ပန်းကန်မှာ မွှေးပျံ့သောရနံ့ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ကြက်ဥများကို နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ ကြော်ထားပြီး ဝက်ပေါင်ခြောက်များကို အတုံးလေးများတုံးကာ ထမင်းနှင့် ရောနှောထားသည်။ ထမင်းစေ့ တစ်စေ့ချင်းစီမှာ လုံးဝန်းကာ ဆီရောင်တောက်နေပြီး လတ်ဆတ်သော ကြက်သွန်မြိတ်နံ့လေး သင်းနေသည်မှာ သွားရည်ကျစရာပင်။ စုဟယ် တစ်လုပ် မြည်းကြည့်လိုက်ရာ အလွန်ကျေနပ်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။ တကယ်ပင် အရသာရှိလှ၏။ သူမ ကိုယ်ရေးရာဇဝင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ဤစားဖိုမှူးမှာ 'ရန်ကျိုး' မှ ဖြစ်သည်။

ဒုတိယမြောက် ထမင်းကြော်ပန်းကန်မှာမူ အစားအစာဆိုးဆေးများ ထည့်ထားသည့်အလား ထူးထူးခြားခြား ရွှေရောင်တောက်နေသည်။ အားလုံးမှာ တူညီသော ကြက်ဥကို သုံးထားကြသော်လည်း ဤစားဖိုမှူးမှာ မည်သို့လုပ်ဆောင်လိုက်သည်ကိုမူ မည်သူမျှ မသိနိုင်ကြပေ။ တတိယမြောက် ပန်းကန်မှာမူ မီး

ကင်ထားသည့် ရနံ့လေး သင်းနေပြီး ဝက်ပေါင်ခြောက်၏ အရသာမှာ ပိုမိုပေါ်လွင်နေကာ လမ်းဘေးဆိုင်လေးမှ အရသာမျိုးကို ပေးစွမ်းနေသည်။ စုဟယ်သည် ထမင်းကြော် (၁၀) ပန်းကန်ကို တစ်ဆက်တည်း မြည်းစမ်းကြည့်ခဲ့ရာ ပန်းကန်တိုင်းမှာ သူမကို အထင်ကြီးစေခဲ့၏။ နောက်ဆုံးပိုင်းသို့ ရောက်သောအခါ စုဟယ်၏ လျှာမှာ ထုံသွားရသည်။ ဤမျှ အရသာရှိသော ထမင်းကြော်များ ရှိနိုင်ပါသေးသလား။

စုဟယ်သည် သူမကိုယ်သူမ ဆုံးဖြတ်ချက်ချရခက်သည့် ပြဿနာရှိမှန်း ဘယ်တုန်းကမှ မသိခဲ့ပေ။ ထမင်းကြော် ပန်းကန်တိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်ထူးခြားသည့် အရသာ ရှိနေကြပြီး သူမသာ ဖောက်သည်တစ်ဦးဖြစ်ပါက အားလုံးကို ကျေနပ်မိမှာ အမှန်ပင်။ သို့သော် စုဟယ်တွင် မဲတစ်မဲသာ ရှိသည်။ ချန်ရင်၊ ရန်လီယွမ်နှင့် အခြားသူများမှာ သူတို့၏ ရွေးချယ်မှုများကို ပြုလုပ်ပြီးသည်ကို တွေ့သောအခါ စုဟယ်သည် အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ပထမဆုံးပန်းကန်ကိုသာ ရွေးချယ်လိုက်တော့သည်။ ဤထမင်းကြော်ပန်းကန်မှာ အဘက်ဘက်မှ ပိုမိုမျှတမှုရှိ၏။ အခြားပန်းကန်များကဲ့သို့ ထူးခြားမှုမရှိသော်လည်း လူအများစု၏ အရသာနှင့် ကိုက်ညီမည်ဖြစ်ကာ ဂျီးများတတ်သော ဧည့်သည်များကိုပင် စိတ်ပျက်စေမည် မဟုတ်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

ပထမစမ်းသပ်မှုအပြီးတွင် စားဖိုမှူးများချက်ချင်း အထုတ်မခံရသေးပေ။ ချက်ပြုတ်ရေးလောကရှိ စားဖိုမှူးတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်စတိုင်နှင့် ကျွမ်းကျင်သည့် နယ်ပယ်အသီးသီး ရှိကြသည်။ စားဖိုမှူးတစ်ဦး ဖြစ်ရခြင်းမှာ စားပွဲထိုး သို့မဟုတ် အခန်းထိန်းသိမ်းရေး ဝန်ထမ်းများ၏ အလုပ်နှင့် မတူပေ။ နောက်ဆုံးဖော်ပြပါ အလုပ်များတွင် ရှင်းလင်းသော စံနှုန်းများနှင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ ရှိသော်လည်း စားဖိုမှူးတစ်ဦး၏ ကျွမ်းကျင်မှုမှာ ပိုမိုကွဲပြားကာ ကြွယ်ဝလှသည်။ အချို့သော စားဖိုမှူးများသည် ထမင်းကြော်ကဲ့သို့ ရိုးရှင်းပုံရသော အလုပ်တွင် သာမန်အတိုင်းသာ စွမ်းဆောင်နိုင်သော်လည်း ၎င်းမှာ သူတို့၏ အလုံးစုံသော ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့် မမီခြင်းဟု မဆိုလိုပေ။ သူတို့သည် စွပ်ပြုတ်လုပ်ခြင်း သို့မဟုတ် အခြားသော ချက်ပြုတ်ရေးနယ်ပယ်များတွင် အံ့ဩစရာကောင်းသော အရည်အချင်းနှင့် ထူးခြားသော အမြင်များ ရှိနေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် စားဖိုမှူးတစ်ဦးချင်းစီ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းဆောင်ရည်ကို ဘက်စုံမှ အကဲဖြတ်နိုင်ရန် ဒုတိယစမ်းသပ်မှုကို လွတ်လပ်စွာ ရွေးချယ်နိုင်သောခြင်းအဖြစ် ဒီဇိုင်းဆွဲထားပြီး စားဖိုမှူးများအား သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်စတိုင်ကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် အခွင့်အရေး ပေးခဲ့သည်။ ဤအပိုင်းတွင် စားဖိုမှူးများသည် သူတို့ အကျွမ်းကျင်ဆုံးသော ဟင်းလျာကို လွတ်လပ်စွာ ရွေးချယ်ချက်ပြုတ်နိုင်၏။ ၎င်းမှာ သူတို့၏ ချက်ပြုတ်မှု စွမ်းရည်ကို စစ်ဆေးခြင်းသာမက သူတို့၏ ဖန်တီးနိုင်စွမ်းနှင့် ပါဝင်ပစ္စည်းများအပေါ် နားလည်မှုကိုပါ စိန်ခေါ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

စမ်းသပ်မှုမေးခွန်းကို ကြားရသောအခါ စားဖိုမှူးများမှာ အလုပ်ရှုပ်သွားကြတော့သည်။ အချို့မှာ ဂန္ထဝင် ဝက်သားနီချက်ကို ရွေးချယ်ကြပြီး၊ အချို့မှာလည်း ဆန်းသစ်သော ပေါင်းစပ်ဟင်းလျာများကို ပြင်ဆင်ကြကာ အချို့မှာမူ လက်ရာပြောင်မြောက်သော အချိုပွဲတစ်ခုကိုသာ အာရုံစိုက်လုပ်ဆောင်ကြ၏။ မီးဖိုချောင်အတွင်းမှ အခြေအနေမှာ ပိုမိုသက်ဝင်လှုပ်ရှားလာပြီး မီးလျှံများနှင့် အခိုးအငွေ့များမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရောယှက်နေကာ ရနံ့နှင့် အရောင်အသွေးများမှာလည်း အားပြိုင်နေကြသည်။ စားဖိုမှူးတိုင်းသည် ပါဝင်ပစ္စည်းများ၏ အထိအတွေ့ကို နှလုံးသားဖြင့် ခံစားကာ လက်နှင့် ဦးနှောက်ကို အသုံးပြု၍ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အရသာရှိသောဟင်းလျာများကို ဖန်တီးရန် အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်နေကြသည်။

တရုတ်စားဖိုမှူးများကို အကဲဖြတ်ရုံနှင့်တင် စုဟယ်မှာ ဗိုက်အတော်လေး ပြည့်သွားရသည်။ ဟင်းလျာတိုင်းကို မြည်းစမ်းကြည့်ရင်း စုဟယ် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူမကဲ့သို့ အစားမရွေးတတ်သူတစ်ယောက်မှာ အစားအသောက် ဝေဖန်ရေးသမား ဖြစ်ရန် ဘယ်လိုမှ မသင့်တော်ကြောင်း သူမ သိလိုက်ရပြီ ဖြစ်၏။ စုဟယ်သည် ခက်ခဲစွာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချရင်း ယုံမြစ် ဒေသခံ စားဖိုမှူးတစ်ဦးကို မဲပေးလိုက်သည်။ အိမ်ချက်လက်ရာ ဟင်းလျာများမှာသာ လူတို့၏ နှလုံးသားကို အဖမ်းစားနိုင်ဆုံး ဖြစ်သည်။ တရုတ်စားဖိုမှူးများကို အကဲဖြတ်ပြီးနောက် ချန်ရင်သည် အနောက်တိုင်း စားဖိုမှူးများနှင့် အအေးစာ စားဖိုမှူးများအတွက် လူတွေ့စစ်ဆေးမှုများကို ဆက်လက် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ အဆုံးတွင်တော့ စုဟယ်သည် အစားအသောက်များမှာ သူမ၏ လည်ချောင်းအထိ ရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။ အစားအသောက် ဝေဖန်ရေးသမားများမှ ဝေဖန်ချက်ပေးသည့်အခါ ဘာကြောင့် အနည်းငယ်သာ မြည်းကြည့်ကြသည်ကို ယခုမှ သူမ နားလည်တော့သည်။ မဟုတ်ပါက ဤအလုပ်ဖြင့် ဝလာရန်မှာ အလွန်လွယ်ကူလှ၏။ စုဟယ်သည် သူမ၏လုံးဝန်းနေသော ဗိုက်ကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီးနောက် စိတ်ကို ပြန်လည်စုစည်းကာ မုန့်လုပ်ရန်စားဖိုမှူးများကို စတင် ရွေးချယ်တော့သည်။

ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းတွင် အကျော်ကြားဆုံး အရာမှာ ဟုန်လျန် ပြုလုပ်သောမုန့်များ ဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။ ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်း၏ မုန့်များသည် အများပြည်သူ ဝေဖန်ရေး ပလက်ဖောင်းများ၏ 'မစားမဖြစ်' စာရင်းထဲတွင် ပါဝင်နေပြီး ယုံမြစ်၏ အထူးထုတ်ကုန် တစ်ခုအဖြစ်ပင် ဖြစ်လာရာ တည်းခိုခန်းသို့ မုန့်လာဝယ်ရန် တန်းစီသူများမှာ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုများလာခဲ့သည်။ ကူညီပေးရုံသာ တတ်နိုင်သည့် ဟုန်လျန်နှင့်မစ္စကျိ နှစ်ယောက်တည်းနှင့်ဆိုလျှင် မျှော်လင့်စောင့်စားနေသော ဖောက်သည်များကို ကျေနပ်အောင် လုပ်ဆောင်ပေးရန် လုံးဝ မလုံလောက်တော့ပေ။ ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်း၏ မုန့်ဆိုင်လုပ်ငန်းကို ချဲ့ထွင်ရပေတော့မည်။ ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းအသစ်၏ ပထမထပ်တွင် ဆိုင်ခန်းလေးခန်းစာ အကျယ်အဝန်းကို ဟုန်လျန်၏ မုန့်လုပ်ခန်းအတွက် သီးသန့် ဖယ်ထားပေးခဲ့သည်။ ဟုန်လျန်သည်လည်း ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းအသစ် ဖွင့်လှစ်ချိန်တွင် မိတ်ဆက်ရန် ထုတ်ကုန်သစ်အချို့ကို ပြင်ဆင်ထားခဲ့၏။ မုန့်အမျိုးအစား များလာလေလေ ဝန်ထမ်း ပိုမိုလိုအပ်လေလေ ဖြစ်ရာ စုဟယ်သည် ဤမုန့်လုပ်ရန်စားဖိုမှူး လူတွေ့စစ်ဆေးမှုကို အထူးတလည် အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။

ချန်ရင်တွင် အဆက်အသွယ်များစွာရှိပြီး သူမ ဖိတ်ခေါ်ထားသော လျှောက်ထားသူများမှာ ခိုင်မာသော အခြေခံကျွမ်းကျင်မှု ရှိရုံသာမက ဂျုံနယ်ခြင်းနှင့် ပုံဖော်ခြင်း နည်းစနစ်များတွင်လည်း ကျွမ်းကျင်ကြသည်။ သူတို့၏ ကျွမ်းကျင်လှသော လက်များအောက်တွင် မုန့်သားများမှာ သက်ရှိများနှယ် ဖြစ်သွားရပြီး အထိအတွေ့ ကောင်းမွန်သော မုန့်အမျိုးမျိုးကို ထုတ်လုပ်နိုင်ရုံသာမက ပုံသဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုးရှိသည့် အသက်ဝင်လှသော ပန်းများကိုပါ ပုံဖော်နိုင်ကြ၏။ လူတွေ့စစ်ဆေးသည့် နေရာတွင် လျှောက်ထားသူများမှာ သူတို့၏ အမှတ်အသားပြု ကျွမ်းကျင်မှုများကို ပြသကြသည်။ အချို့မှာ မုန့်သားကို ကျွမ်းကျင်စွာ ကိုင်တွယ်၍ အထပ်ထပ်ပါသော မုန့်ကြွပ်များကို ပြုလုပ်ကြပြီး အချို့မှာမူ နူးညံ့သော မုန့်သားပေါ်တွင် လက်ရာမြောက်သော ပုံစံများကို ထွင်းထုကာ အမြင်ရော အရသာပါ ကောင်းမွန်သော မုန့်များကို ပြုလုပ်ပြကြသည်။

စုဟယ်သည် တရုတ်နှင့် အနောက်တိုင်း စားဖိုမှူးများအပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော တောင်းဆိုချက် မရှိသော်လည်း မုန့်များနှင့် ပတ်သက်လာလျှင်မူ အလွန်ပင် ဂျီးများလှသည်။ ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်း၏ ပိုင်ရှင်ဖြစ်သောကြောင့် သူမတွင် အခွင့်ထူးအချို့ ရှိသည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုမှာ နေ့တိုင်း ဟုန်လျန်၏ မုန့်များကို အကန့်အသတ်မရှိ စားခွင့်ရခြင်းပင် ဖြစ်၏။ သူမ၏ လျှာမှာ ဟုန်လျန်၏ လက်ရာများကြောင့် အကျင့်ပျက်နေပြီဖြစ်ရာ ဤအခြားမုန့်များမှာ တစ်ခုခု လိုအပ်နေသည်ဟု သူမခံစားနေရသည်။ အပူချိန်မမှန်ခြင်း သို့မဟုတ် အရသာစပ်ပုံ လိုအပ်နေခြင်းများအပြင် အချို့မုန့်များမှာ ထိလိုက်သည်နှင့် ပါးစပ်ထဲတွင် အဖတ်များအဖြစ် ကြွေကျသွားတတ်၏။ ကြွပ်ရွှနေသော်လည်း အမြင်မှာ အလွန်ဆိုးရွားလှသည်။ ထို့ကြောင့် အရသာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူမသည် မုန့်စားဖိုမှူး၏ စိတ်နေစိတ်ထားနှင့် စရိုက်ကို ပို၍ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ သူမ ရှာဖွေနေသည်မှာ ဟုန်လျန်အတွက် ခိုင်းစေ၍ရမည့် လက်အောက်ငယ်သားများဖြစ်ပြီး ဤသာမန်မုန့်များကိုလုပ်မည့် မုန့်စားဖိုမှူးအသစ်များ မဟုတ်ပေ။ စုဟယ်သည် ကွဲပြားနေသော သဘောထားများကို ပယ်ချကာ စိတ်နေစိတ်ထားကောင်းပြီး ခိုင်းစေသမျှကို လိုက်နာမည့် မုန့်စားဖိုမှူး ဆယ်ယောက်ကို ရွေးချယ်လိုက်၏။ သူတို့၏ ကျွမ်းကျင်မှုမှာ အနည်းငယ် နိမ့်ပါးနေသော်လည်း သူတို့မှာ ဟုန်လျန်ကို ကူညီရန်သာ ဖြစ်သောကြောင့် မုန့်များ၏ အရသာကို ဟုန်လျန်ကသာ သဘာဝအတိုင်း ထိန်းချုပ်သွားမည် ဖြစ်သည်။ ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းအတွက် ဝန်ထမ်းအားလုံးကို ခန့်အပ်ပြီးပြီ ဖြစ်ကာ လေ့ကျင့်ရေးမှာလည်း နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်၏။ လူတိုင်းသည် ဖွင့်ပွဲနေ့ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မျှော်လင့်နေကြတော့သည်။