အခန်း ၉
Vol. 1 Ch. 9
အခန်း (၉) - ကျုပ်တစ်ယောက်တည်း
“လင်းဖန်၊ မင်း ဒီအပြင်မှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ”
“မင်းလို လူငယ်လေးတစ်ယောက်အတွက် အန္တရာယ်များတယ်”
“လူကြီးတွေပဲ အကုန်ရှင်းပါစေ”
ရွာသူရွာသားများသည် လင်းဖန်ကို သတိပြုမိသွားချိန်တွင် အိမ်သို့ပြန်ရန် အကြံပေးကြလေသည်။
‘ဒီလင်းဖန် ဘာတွေတွေးနေတာလဲ’
သူတို့တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်ကြလေသည်။
လင်းဖန်က ပခုံးတွန့်လိုက်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ဘာတွေ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေတာလဲဆိုတာ သိချင်ရုံလေးပါ။ အဘွားလင်း ဘာမှမဖြစ်လို့ တော်သေးတာပေါ့”
“ကဲကဲ အားလုံးပဲ၊ ဒီမှာ ကြည့်စရာ ဘာမှမရှိတော့ဘူး”
“ကိုယ်အိမ်ကိုယ်ပြန်ပြီး သတိနဲ့နေကြပါ”
“မင်းတို့နှစ်ယောက် အလောင်းတွေကို ရှင်းလိုက်။ ဟိုတစ်ယောက် အဘွားလင်းကို အိမ်ပြန်ပို့ပေးလိုက်”
ဟိုဖူက လူအုပ်ကြီးကို နှင်ထုတ်လိုက်ပြီး လင်းဖန်ဘက်လှည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။
“မင်းကို လျိုနဲ့ တစ်ဖွဲ့တည်းကျအောင် ငါကြိုးစားပြီး စီစဉ်ပေးမယ်။ ဒါက လင်းယဲ့အတွက် ငါလုပ်ပေးနိုင်တဲ့အရာပဲ”
“ရပါတယ် ရွာသူကြီး။ ကျုပ်က ကိုယ့်ဘာသာတောင် တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်နေတဲ့ မုဆိုးတစ်ယောက် ဖြစ်နေပါပြီ။ ဒုက္ခသည်တွေကို ကျုပ် ရှင်းနိုင်ပါတယ်”
လင်းဖန်က ဟိုဖူအတွက် အခက်အခဲ မဖြစ်စေလိုချေ။
သူသည် အခြားသူများ၏ စေတနာကို တန်ဖိုးထားတတ်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့။ မနက်ဖြန်ကျရင် အရာအားလုံးကို ငါကိုင်တွယ်လိုက်မယ်”
ဟိုဖူက သူ၏ဆေးတံကို ဖွာရှိုက်လိုက်ပြီး လင်းဖန်အား နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။
“မနက်ဖြန်တော့ အလုပ်တွေရှုပ်မယ့် နေ့တစ်နေ့ ဖြစ်တော့မှာပဲ”
ဟိုဖူ တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း လင်းဖန်က သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
…
နောက်တစ်နေ့…
ရွာသူကြီး၏ အိမ်ရှေ့တွင် လူတိုင်း စုဝေးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
ထန်မိသားစုမှလွဲ၍ လူအားလုံးရောက်ရှိနေကြပြီး သူတို့ကမူ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် အိမ်တော်ထိန်းလီကိုသာ စေလွှတ်ထားလေသည်။
ထန်မိသားစုသည် ၎င်းတို့၏ အိမ်တော်စောင့်များကို ကာကွယ်ရေးအဖွဲ့သို့ စေလွှတ်ကူညီပေးရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ကြလေသည်။
သူတို့၏ လုပ်ပိုင်ခွင့်နှင့် သြဇာအာဏာများကြောင့် ဟိုဖူအနေဖြင့် မတတ်နိုင်ခဲ့ချေ။
ဟိုဖူသည် လူအုပ်ကြီး၏ ရှေ့တွင် မတ်တတ်ရပ်နေလေသည်။
သူသည် ရွာထဲရှိ ကျန်းမာသန်စွမ်းသော ယောက်ျားလေးအားလုံးကို အဖွဲ့သုံးဖွဲ့အဖြစ် ဖွဲ့စည်းပေးထားလေသည်။
အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့စီတွင် လူဆယ်ယောက် ပါဝင်သည်။
ဟိုဖူ ကတိပေးထားသည့်အတိုင်း လင်းဖန်အား ဦးလေးလျိုနှင့် တစ်ဖွဲ့တည်းထားပေးထားပေသည်။
“ကဲ၊ ဘယ်သူမှ ကန့်ကွက်စရာမရှိဘူးဆိုရင် အလုပ်စကြတာပေါ့။ ငါတို့ရွာထဲက လှည့်လည်သွားလာနေသူတွေနှင့် ဒုက္ခသည်တွေကို မောင်းထုတ်ကြရအောင်။”
“ကျွန်တော် ကန့်ကွက်တယ်။”
လင်းဖန်၏ဦးလေးဖြစ်သူ လင်းခယ့်က အသံကိုမြှင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ရွာသူကြီးက ဘာလို့ လင်းဖန်ကို လျိုနဲ့ တစ်ဖွဲ့တည်း ထားရတာလဲ။ အဲဒါဆို သူက လျိုကို အမှီအခိုပြုပြီး ဘာအားစိုက်ထုတ်မှုမှ လုပ်စရာမလိုတော့မှာ မဟုတ်လား”
လင်းခယ့်မှာ သူ၏မကျေနပ်ချက်များအား ဆက်လက်ပြောဆိုနေပြီး အိမ်တော်ထိန်းလီထံသို့လည်း မကြာခဏ ခိုးကြည့်နေလေသည်။
လင်းခယ့်၏ လုပ်ရပ်အား လင်းဖန်မှာ သတိပြုမိလိုက်လေသည်။
သူထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဤအိမ်တော်ထိန်းလီသည် တစ်ခုခု ကြံစည်နေပေသည်။
“ကျုပ်လည်း သဘောတူတယ် ရွာသူကြီး။ ကျုပ်တို့ရဲ့ အတော်ဆုံးလူတွေကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေသင့်ဘူး”
အိမ်တော်ထိန်းလီက ဝင်ပြောလိုက်လေသည်။
“မဟုတ်ဘူး၊ မင်းနဲ့ လင်းခယ့်ကို ငါသဘောမတူဘူး။ လင်းဖန်ကလည်း မင်းတို့အားလုံးလိုပဲ စွမ်းဆောင်ရည်ရှိတယ်။”
ဟိုဖူက ချေပလိုက်သည်။
“ဟက်၊ စွမ်းဆောင်နိုင်ရည် ရှိတယ် ဟုတ်လား။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ကျုပ်ဆီလာပြီး အစားအစာ လာတောင်းနေတာ ဘယ်သူလဲ။ ကျုပ်က သူ့ဦးလေးပါ၊ သူ ဘယ်လိုကောင်လဲဆိုတာ ကျုပ်အသိဆုံးပါ”
လင်းခယ့်က လင်းဖန်အား အကူအညီမပေးခဲ့သည်ကိုပင် ဂုဏ်ယူနေသည့်အလား မေးစေ့ကို ပင့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။
“လင်းခယ့် ပြောတာလည်း အကြောင်းပြချက် ရှိသားပဲ...”
“လင်းဖန် သေလုမြောပါး ဖြစ်နေတာကိုတောင် ငါမှတ်မိသေးတယ်”
“သူ့ကို အဖွဲ့ထဲကနေ ထုတ်လိုက်ပါ။ တိုက်ခိုက်ရပြီဆိုရင် သူ့ကို ပြဿနာထဲကနေ ဆွဲထုတ်မကယ်တင်ချင်ဘူး”
“အခု သူ ကျန်းမာရေး ပိုကောင်းလာပြီလား မသိဘူးလေ”
“ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာလား။ လျှောက်ပြောမနေစမ်းပါနဲ့”
ရွာသူရွာသားများသည် အချင်းချင်း ဆွေးနွေးလာကြလေသည်။
သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ လင်းဖန်နှင့် ပတ်သက်၍ မည်သည့်အရာကိုမျှ မလုပ်ချင်ကြပေ။
သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် လင်းဖန်သည် ပိန်လှီပြီး အားနည်းနေသေးသည့် လူငယ်လေးအဖြစ်သာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
အခြေအနေများမှာ သူ၏အလိုကျ ဖြစ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အိမ်တော်ထိန်းလီသည် သူ၏ရှည်လျားသော နှုတ်ခမ်းမွေးကို ပွတ်သပ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်လေသည်။
“သခင်ကြီးထန်က ကာကွယ်ရေးအဖွဲ့အတွက် လူအင်အားကို မကူညီနိုင်ဘူး ဆိုပေမယ့်လည်း...”
“သူ့ရဲ့ စိတ်နှလုံးက အားလုံးနဲ့အတူ ရှိနေပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အကူအညီအတွက် လူတိုင်းကို ကြေးဒင်္ဂါး ငါးပြားစီ ပေးချင်နေပါတယ်”
“ဒါပေမဲ့ အဖွဲ့က အကောင်းဆုံး အခြေအနေမှာ မရှိဘူးဆိုရင်တော့ သူ ပိုက်ဆံထုတ်ပေးလာအောင် ကျုပ်အနေနဲ့ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးနော်”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရွာသူရွာသားများမှာ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်သွားကြလေသည်။
ကြေးဒင်္ဂါး ငါးပြားရမည်ဆိုသည့် အတွေးက သူတို့၏ စိတ်အား လွတ်ထွက်သွားစေခဲ့သည်။
ဆောင်းဦးရာသီ ကောက်ရိတ်သိမ်းခွန် ပေးဆောင်ရန် ကျန်နေသေးရာ ထိုအချိန်မတိုင်ခင်အထိ မည်သည့်ငွေကြေးမဆို အထောက်အကူ ဖြစ်စေပေလိမ့်မည်။
“ဟိုဖူ၊ ခင်ဗျားလို ဉာဏ်ပညာရှိတဲ့လူတစ်ယောက်က မှန်ကန်တဲ့ ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်လိမ့်မယ်လို့ ကျုပ်ထင်တယ်။ ဆိုရိုးစကားရှိသလိုပဲ၊ လူအများစုကို ဘယ်တော့မှ မစော်ကားနဲ့၊ ဆန့်ကျင်ဘက် မလုပ်နဲ့လေ”
အိမ်တော်ထိန်းလီက လှောင်ပြုံးပြုံးရင်း ပြောလိုက်လေသည်။
ဟိုဖူသည် တောင်းပန်ချင်သည့် မျက်နှာဖြင့် လင်းဖန်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။
လင်းဖန်က ဟိုဖူကို ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီးနောက် ရွာသူရွာသားများဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြုံးလျက် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ကျုပ်ရဲ့ ကံကြမ္မာအတွက် စိုးရိမ်ပေးကြတဲ့ လူတိုင်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ကျုပ်ရဲ့ ချစ်လှစွာသော ဦးလေး လင်းခယ့်ကိုပေါ့”
“ကျုပ် ကတိပေးပါတယ်။ ဒီအတွက် အဆမတန် ပြန်ဆပ်ပေးပါ့မယ်”
“နောက်ဆုံးအနေနဲ့၊ အပြင်ထွက်ပြီး လှည့်လည်သွားလာနေသူတွေနှင့် ဒုက္ခသည်တွေကို ကျုပ်တစ်ယောက်တည်း ရှင်းလင်းဖို့ အပြည့်အဝ သဘောတူပါတယ်”
သူသည် ရွာသူရွာသားအားလုံးကို လိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့အား လှောင်ပြောင်ကာ အဖွဲ့ထဲမှ ထုတ်ချင်နေသူများ၏ မျက်နှာများအား စိတ်ထဲတွင် စွဲထင်သွားစေရန် မှတ်သားလိုက်လေသည်။
လင်းဖန်မှာ အမြဲတမ်း လက်စားချေတတ်သူ ဖြစ်လေသည်။ အချိန်တစ်ခုစောင့်ရန်သာ လိုအပ်ပေသည်။
“မင်း သေချာရဲ့လား”
ဦးလေးလျိုက လင်းဖန်အနားသို့ ရောက်လာပြီး မေးလိုက်သည်။
လင်းဖန်က ဦးလေးလျို၏ မျက်လုံးများကို တည့်တည့်ကြည့်ကာ အလွန်လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့ ဦးလေးလျို။ ကျုပ်ကိုယ်ကျုပ် ဂရုစိုက်နိုင်ပါတယ်။ ဒီရက်ပိုင်း အမဲလိုက်ရတဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကြောင့် ကျုပ် ပိုသန်မာလာပါပြီ”
“ကောင်းပြီလေ၊ မင်းက အဲဒီလောက်တောင် သေချာနေမှတော့လည်း။ မှတ်ထားနော်၊ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ထွက်ပြေးပြီး ငါ့ကို လာရှာ”
ဦးလေးလျိုက ပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင်လည်း ပြီးသွားတာပေါ့။ ကလေးက သူ့ဘာသာ ပြောနေတာပဲဟာ။ ဟိုဖူ၊ ဒီကလေးက မြေကွက်လပ်ကြီးနဲ့ ရင်းနှီးပြီးသားလို့ ကျုပ်ထင်တယ်။ အဲဒီနေရာကို သွားရှင်းခိုင်းတာက သူ့အတွက် အကောင်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မယ်။”
အိမ်တော်ထိန်းလီက ဝင်ပြောလိုက်လေသည်။
“မင်း... အဟွတ်... အဟွတ်...”
ဟိုဖူမှာ အလွန်ဒေါသထွက်သွားသဖြင့် သီးသွားလေသည်။
လင်းဖန်သည် ဟိုဖူထံသို့ လျှောက်သွားပြီး ကျောကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။
သူက ဟိုဖူအား တစ်ခုခုကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပြီးနောက် ထိုမြေကွက်လပ်ကြီးမှာ သူ၏ကစားကွင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း ဟိုဖူအား အာမခံလိုက်သည်။
ဟိုဖူသည် မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။
ထို့နောက် အဖွဲ့များသည် တံစဉ်များ၊ တုတ်များနှင့် ဓားများကို ကောက်ကိုင်လိုက်ကြပြီး ရွာမှ လှည့်လည်သွားလာနေသူများနှင့် ဒုက္ခသည်များအား မောင်းထုတ်ရန် ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။
အိမ်တော်ထိန်းလီ သူ၏နောက်လိုက်များနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် လင်းဖန်က စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။
ဤပြဿနာရှာတတ်သူအား မကြာမီ ရှင်းလင်းရပေမည်။
သို့သော် ပထမဦးစွာ သူ ဖြေရှင်းရမည့် မြေကွက်လပ်ကြီး ရှိနေသေးသည်။
လင်းဖန်သည် အိမ်သို့ပြန်လာပြီး သူပိုင်ဆိုင်သော လက်နက်များအား ယူဆောင်လိုက်သည်။
သူ၏ လေးနှင့်မြားများ၊ ပုဆိန်နှင့် ဓား။
ဤအိမ်တော်ထိန်းလီသည် မြေကွက်လပ်ကြီး၌ သူ့အတွက် တစ်ခုခု ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပေလိမ့်မည်။