အခန်း ၁၀

အခန်း (၁၀) - ကြာနက်ဂိုဏ်း

ထန်အိမ်တော်…

မြင့်မားသော တံတိုင်းများ၊ သာယာလှပသော ဥယျာဉ်တစ်ခုရှိသည့် အိမ်တော်ကြီးအတွင်း၌ ရွှေချည်ထိုး ပိုးထည်ဝတ်ဆင်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်ဝဝဖိုင့်ဖိုင့်ရှိသော အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် သူ၏ သစ်နီကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေလေသည်။

သူသည် လက်ထဲရှိ လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်လုံးထဲမှ လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီးနောက် စားပွဲပေါ်သို့ ပြန်ချထားလိုက်လေသည်။

ဘေးတွင် ရပ်နေသော အစေခံမိန်းကလေးမှာ ထိုအရာအား မြင်သောအခါ အဘိုးအို၏ပါးစပ်ကို သူမ၏လက်ကိုင်ပဝါဖြင့် အလျင်အမြန် သုတ်ပေးလိုက်သည်။

“ဘယ်လိုလဲ... အဆင်ပြေရဲ့လား။”

ထန်မိသားစု၏ အကြီးအကဲဖြစ်သော အဘိုးအိုက မေးလိုက်သည်။

“သခင်ကြီးထန်... အရှင်ညွှန်ကြားထားတဲ့အတိုင်း လိုအပ်တဲ့အစီအစဉ်တွေကို ကျွန်တော် လုပ်ဆောင်ထားပြီးပါပြီ”

အိမ်တော်ထိန်းလီက ခေါင်းငုံ့ကာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

ထို့နောက် သခင်ကြီးထန်သည် အခန်း၏ မှောင်မိုက်သောထောင့်ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။

ထိုအမှောင်ထုထဲတွင် အမည်းရောင်မျက်နှာဖုံးနှင့် ဝတ်ရုံမည်းအား ဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်ယောက် ရပ်နေပေသည်။

“ကောင်းတယ်... မင်းတို့ ဒီရွာက ရွာသားတွေအားလုံးကို အောင်အောင်မြင်မြင် မောင်းထုတ်နိုင်တဲ့အခါ ငါတို့ ကတိပေးထားတဲ့အတိုင်း ကျန်နေသေးတဲ့ဆုလာဘ်တွေကို ကြာနက်ဂိုဏ်းက ချီးမြှင့်ပေးလိမ့်မယ်”

မျက်နှာဖုံးမည်းနှင့်လူက ပြောလိုက်ရင်း အမည်းရောင်ပုလင်းတစ်လုံးအား သခင်ကြီးထန်ထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်လေသည်။

သခင်ကြီးထန်သည် ပုလင်းအား လက်ဖြင့်ဖမ်းယူလိုက်ပြီး မျက်နှာဖုံးရှင်ကို ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်လေသည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အမှောင်တမန်တော်... ကြာနက်ဂိုဏ်းက ကျွန်တော့်ကို တောင်းဆိုထားတာတွေကို ပြီးမြောက်အောင် အစွမ်းကုန် လုပ်ဆောင်ပေးပါ့မယ်”

ဝှစ်...

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း၌ အမှောင်တမန်တော်သည် ထိုမှောင်မိုက်သောထောင့်မှ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

“သခင်ကြီးထန်... ဒီကိုးပတ်လည် ချီစုစည်းမှုဆေးလုံးတွေက တကယ် အလုပ်ဖြစ်မယ်ဆိုတာ သေချာလို့လား”

အိမ်တော်ထိန်းလီသည် သခင်ကြီးထန်၏ လက်ထဲရှိ ပုလင်းအား ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

“ချီစုစည်းနိုင်စွမ်းမရှိတဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ချီစုစည်းနိုင်စွမ်း ရှိလာစေတယ်တဲ့”

“ပါဝင်ပစ္စည်းတွေက တားမြစ်ထားပြီးတော့ ရှားပါးတယ်... ကြာနက်ဂိုဏ်းနဲ့ ငါဆုံတွေ့ခွင့်ရတာက ဘိုးဘွားတွေရဲ့ ကောင်းမှုကုသိုလ်တွေကြောင့်ပဲ”

“အလုပ်ဖြစ်မဖြစ် ဆိုတာကတော့... သိနိုင်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ ရှိတယ်”

သခင်ကြီးထန်သည် ပုလင်း၏ အနီရောင်အဆို့အား ဖွင့်လိုက်ကာ အမည်းရောင်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

ချက်ချင်းပင် အခန်းထဲ၌ ပုပ်ဟောင်ဟောင်နှင့် ချိုအီအီ အနံ့တစ်ခု ပြည့်နှံ့သွားချေသည်။

အိမ်တော်ထိန်းလီမှာ အန်မထွက်လာစေရန် အစွမ်းကုန် အောင့်ထားလိုက်ရပေသည်။

ဘေးနားရှိ အစေခံမိန်းကလေးမှာမူ ထိုသို့မလုပ်နိုင်ဘဲ အန်ချလေတော့သည်။

“အသုံးမကျတဲ့ကောင်မ”

သခင်ကြီးထန်သည် အစေခံမိန်းကလေးအား ရွံရှာစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ချလိုက်လေသည်။

ထိုအရှိန်ကြောင့် သူမသည် အခန်းထဲတွင် လိမ့်ထွက်သွားပြီး ချက်ချင်း သတိလစ်သွားလေသည်။

ထို့နောက် သခင်ကြီးထန်သည် ဆေးလုံးဆီသို့ သူ၏အာရုံကို ပြန်လှည့်လိုက်သည်။

သူသည် ဆေးလုံးကို ပါးစပ်ထဲထည့်ကာ မျိုချလိုက်လေသည်။

အိမ်တော်ထိန်းလီသည် နောက်ထပ်ဖြစ်လာမည့်အရာများကို ဆက်မကြည့်ရဲသဖြင့် တစ်ဖက်သို့ လှည့်သွားပေသည်။

ထို့နောက် ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံကြီးတစ်ခုသည် ထန်အိမ်တော်မှ ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။

…

ထိုစဉ် လက်နက်များ ကိုင်ဆောင်ထားသော လင်းဖန်သည် ကွင်းပြင်တစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိလာလေပြီ။

ရင်းနှီးနေသော အသံတစ်ခုမှာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် မြည်ဟည်းသွားလေသည်။

[ဒင်]

[မလိုမုန်းထားသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသည့် ဝိညာဉ် ၅ ခုကို ထောက်လှမ်းတွေ့ရှိပါသည်]

[မလိုမုန်းထားသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည့် လူ ၅ ဦးကို သုတ်သင်ပါက လက်စားချေမှတ် ၁၀၀ ရရှိပါမည်]

‘လက်စားချေမှတ် ၁၀၀ တောင်လား။’

လင်းဖန်သည် ဤမျှများပြားသော လက်စားချေမှတ်များကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ သူ့အားသတ်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော ဤလူများသည် သာမန်လူမိုက်များ သို့မဟုတ် ဒုက္ခသည်များ မဟုတ်ချေ။

သူသည် တောယုန်၏ အကြားအာရုံကို လျင်မြန်စွာ အသက်သွင်းလိုက်ပြီး မြက်ပင်ရှည်များကြား၌ ပုန်းခိုနေသော သူတို့၏တည်နေရာအား အတိအကျ ထောက်လှမ်းလိုက်လေသည်။

သူတို့၏ အသက်ရှူသံများ၊ မြက်ခင်းများနှင့် ပွတ်တိုက်မိ၍ ထွက်ပေါ်လာသော သေးငယ်သည့် လှုပ်ရှားမှုအသံများအား လင်းဖန် ကြားနေရပေသည်။

သူတို့ ပုန်းခိုနေသည့်နေရာအား သိလိုက်ပြီးနောက် လင်းဖန်သည် သူ၏ညာဘက်သို့ မြားနှစ်စင်း ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

ခလွမ်း...

အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး မြားတစ်စင်းမှာ လွဲသွားလေသည်။

“အာ့...”

အခြားတစ်ယောက်မှာမူ ထိုမျှ ကျွမ်းကျင်မှုမရှိသဖြင့် ပေါင်အား မြားထိမှန်သွားလေသည်။

“သေနာကောင်”

ချောင်းမြောင်းနေသူများသည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြပြီး လက်ထဲတွင် ဓားများကိုင်ဆောင်ကာ လင်းဖန်ဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြလေသည်။

လင်းဖန်သည် သူ၏အနီးဆုံးလူဆီသို့ နောက်ထပ်မြားတစ်စင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ခလွမ်း...

ထိုသူသည် ၎င်း၏ဓားဖြင့် မြားကို ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

ဖြတ်သွားသော အခိုက်အတန့်လေးအတွင်း၌ ဓားအား ရစ်ပတ်လွှမ်းခြုံထားသော အဖြူရောင်အလင်းဖျော့ဖျော့ စွမ်းအင်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားချေသည်။

‘ဒီလူတွေက ဂိုဏ်းတစ်ခုခုက နည်းစနစ်တချို့ကို တတ်ကျွမ်းထားတာပဲ။’

လင်းဖန်တွင် တွေးတောနေရန် အချိန်မရှိချေ။ ဓားတစ်လက်သည် သူ၏ဘယ်ဘက်မှ ထိုးစိုက်ဝင်လာလေသည်။

သူသည် ဘယ်ဘက်သို့လှည့်လိုက်ပြီး သံမဏိလက်သည်းစွမ်းရည်အား အသုံးပြုကာ ဓားကို ခုတ်ပိုင်းပစ်လိုက်လေသည်။

“ဘာလဲဟ”

ဓားမှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ပြတ်တောက်သွားလေသည်။

ထိုလူ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် လင်းဖန်သည် သူ့အား ဘေးတိုက် ကန်ချလိုက်လေသည်။

အရိုးများကျိုးကြေသွားသည့်အသံမှာ လေထုထဲ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ထိုသူသည် ကွင်းပြင်တစ်လျှောက် လိမ့်ထွက်သွားကာ မြေပြင်မှာ ဖုန်လုံးများ ထောင်းထောင်းထသွားပေသည်။

[ဒင်... မလိုမုန်းထားသော ရည်ရွယ်ချက်ကို သုတ်သင်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်]

[လက်စားချေမှတ် + ၂၀]

[လက်ရှိ လက်စားချေမှတ် - ၅၀]

‘ကောင်းပြီ... တစ်ယောက်သွားပြီ၊ လေးယောက်ကျန်သေးတယ်’

ဤအချိန်တွင် အခြားလူတစ်ယောက်သည် လင်းဖန်အနီးသို့ ရောက်ရှိလာလေပြီ။

လင်းဖန်သည် သူ၏ဓားအား ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာဆီသို့ ဝင်ရောက်လာသောလူကို ခုတ်ချလိုက်သည်။

ထိုလူ၏ဓားတွင် အဖြူရောင်စွမ်းအင်များ ထပ်မံပေါ်ထွက်လာပြီး လင်းဖန်၏ဓားအား ဘေးတိုက် ပွတ်ဆွဲလိုက်လေသည်။

ခလွမ်း...

လင်းဖန်၏ ဓားမှာ နှစ်ပိုင်းကျိုးသွားလေသည်။

ထိုလူသည် အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ လင်းဖန်အား သူ၏ဓားဖြင့် ထပ်မံခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။

ရုတ်တရက် လင်းဖန်သည် ထိုလူ၏ မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

သူသည် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ၏ အံ့ဖွယ်ခုန်ပျံခြင်းစွမ်းရည်အတွက် အားယူလိုက်ပေသည်။

လင်းဖန်သည် အထက်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး သူ၏ဒူးဖြင့် ထိုလူ၏ခေါင်းအား တိုက်ချလိုက်လေသည်။

ဖွတ်...

ထိုရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ထိုလူ၏ မေးရိုးများမှာ ကျိုးကြေသွားပြီး သွေးများသည်လည်း နေရာအနှံ့ ပန်းထွက်သွားချေသည်။

[ဒင်... မလိုမုန်းထားသော ရည်ရွယ်ချက်ကို သုတ်သင်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်]

[လက်စားချေမှတ် + ၂၀]

[လက်ရှိ လက်စားချေမှတ် - ၇၀]

လင်းဖန် လုပ်ဆောင်ချက်ကို မြင်သောအခါ အခြားလူသုံးယောက်မှာ တိုက်ခိုက်ရန် တွန့်ဆုတ်သွားကြလေသည်။

“သူက ဘာကောင်ကြီးလဲ... သူက လူရော ဟုတ်ရဲ့လား”

“သာမန်လူငယ်လေးတစ်ယောက်က ငါတို့လို ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ထားတဲ့သူတွေကို ဘယ်လိုလုပ် အနိုင်ယူနိုင်မှာလဲ”

လင်းဖန်သည် သူတို့အား အဖြေရှာရန် အချိန်မပေးခဲ့ပေ။

သူသည် အံ့ဖွယ်ခုန်ပျံခြင်းစွမ်းရည်အား အသုံးပြုလိုက်ပြီး လူတစ်ယောက်၏အရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ထိုလူသည် အလျင်အမြန်ပင် သူ၏ဓားဖြင့် အရှေ့သို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

လင်းဖန်သည် သူ၏လက်နှစ်ဖက်လုံးဖြင့် သံမဏိလက်သည်းကို အသုံးပြုကာ ထိုဓားအား စက္ကူတစ်ရွက်ပမာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူ၏လက်နှစ်ဖက်လုံးဖြင့် ထိုလူဆီသို့ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ထိုလူသည် လင်းဖန်၏လက်များအား ကာကွယ်ရန် သူ၏လက်မောင်းများကို ကြက်ခြေခတ်လိုက်လေသည်။

သို့သော် မလုံလောက်ပေ။

လင်းဖန်၏ လက်ချောင်းများသည် ထိုလူ၏ လက်မောင်းများအား ဖောက်ထွင်းသွားပြီး ရင်ဘတ်ထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားပေသည်။

[ဒင်... မလိုမုန်းထားသော ရည်ရွယ်ချက်ကို သုတ်သင်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်]

[လက်စားချေမှတ် + ၂၀]

[လက်ရှိ လက်စားချေမှတ် - ၉၀]

ကျန်ရှိနေသော လူနှစ်ယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်သည် နောက်လှည့်ကာ ထွက်ပြေးလေသည်။

အစောပိုင်း၌ လင်းဖန်ဆီမှ မြားပစ်ခံထားရသော လူအနီးမှ ထိုသူ ဖြတ်ပြေးသွားချိန်တွင် ဒဏ်ရာရနေသောလူသည် သူ၏ပေါင်ထဲမှ မြားကိုဆွဲထုတ်ကာ ပြေးလာသူ၏လည်ပင်းအား ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

“အာ့... မင်း...”

ခေါင်းဆောင်စွမ်းရည်သည် ပြီးပြည့်စုံစွာ အလုပ်လုပ်သွားပေသည်။

ထို့နောက် လင်းဖန် ရောက်လာပြီးနောက် ကျန်ရစ်သောလူအား အဆုံးသတ်လိုက်လေသည်။

[ဒင်... မလိုမုန်းထားသော ရည်ရွယ်ချက်ကို သုတ်သင်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်]

[လက်စားချေမှတ် + ၄၀]

[လက်ရှိ လက်စားချေမှတ် - ၁၃၀]