အခန်း ၁၃၁

အခန်း (၁၃၁) - အိပ်စက်ရင်း အောင်မြင်ခြင်း

သို့သော် သူ၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်မှာ သရဲစာလုံးများကဲ့သို့သော ပုံသဏ္ဌာန်များသာ ဖြစ်ပြီး ၊ ဘေးနားတွင်လည်း နားလည်ရခက်လှသော ကျင့်စဉ်စာသားအချို့ကို ရေးသားထားလေ၏။

၎င်းတို့မှာ မူလစွမ်းအင် ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် လှည့်လည်သွားလာခြင်း၊ အိမ်မက်ထဲတွင် ယန်စွမ်းအင်ကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်း ၊ ချီစွမ်းအင်ကို ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် လည်ပတ်ခြင်း စသည်တို့ ဖြစ်ပေရာ ၊

ရှောင်ရှန်းတစ်ယောက် ထိုစကားလုံးများကို ကြည့်ရင်းနှင့် တစ်ခေါင်းလုံး ပူထူသွားလေ၏။

“ဒါဘာတွေလဲမသိဘူး”

သူသည် ရေရွတ်လိုက်ပြီး စာမျက်နှာအချို့ကို ဆက်တိုက် လှန်ကြည့်လိုက်ရာ အတွင်း အကြောင်းအရာများမှာလည်း ထိုနည်းတူစွာပင် ဖြစ်နေပြီး ၊ အားလုံးမှာ သူ နားမလည်နိုင်သော အရာများပင် ဖြစ်ကြသည်။

သူ၏ စိတ်ပါဝင်စားမှုသည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ စာအုပ်ကို သာမန်ကာလျှံကာ ပိတ်လိုက်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

“တကယ်ကို စုတ်ပြတ်နေတဲ့ စာအုပ်ပဲ ခေါင်းအုံးလုပ်ဖို့တောင် မာလွန်းတယ်”

ပါးစပ်က မကျေမနပ် ပြောနေသော်လည်း သူ၏လုပ်ရပ်များက သစ္စာဖောက်ခဲ့သည်။ ညဘက် အိပ်စက်ချိန်တွင် သူသည် ဘာကြောင့်မှန်းရယ်မသိ ဤအိပ်မက်မဟာကျမ်းကို ခေါင်းအုံးအောက်သို့ ထိုးထည့်လိုက်မိသည်။

‘ ဘာမှမရှိတာထက်စာရင် နည်းနည်းလောက် အသုံးဝင်တော့ရော နည်းလား’

ညဉ့်နက်လာသည်နှင့်အမျှ ရှောင်ရှန်းသည် အလွန်လျင်မြန်စွာပင် အိပ်မောကျသွားပြီး၊ အိပ်ဆောင်အတွင်း၌ ဟောက်သံများ စည်းချက်ကျကျ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

သူ မသိရှိခဲ့သည်မှာ သူ အိပ်မောကျသွားပြီးနောက်၊ ခေါင်းအုံးအောက်ရှိ ထိုစုတ်ပြတ်နေသော စာအုပ်သည် လေတိုက်ခတ်ခြင်းမရှိ စာမျက်နှာများက အလိုအလျောက် လှန်လှောနေလေ၏။

စာအုပ်ထဲမှ သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော ခပ်ဖျော့ဖျော့ အလင်းများ ဖြာထွက်လာပြီး၊ ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ ခေါင်းအုံးကို စိမ့်ဝင်ကာ ရှောင်ရှန်း၏ ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံးကို ဖြည်းညင်းစွာ လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။

ဤအလင်းတန်းများသည် တစ်စုံတစ်ခုသော လမ်းညွှန်မှုကို ရရှိထားသကဲ့သို့ သူ၏ ဦးနှောက်အောက်ခြေတွင် ငြိမ်သက်နေသော ရွှေရောင် မှော်သင်္ကေတများနှင့် သူ့လည်ပင်းတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော စိတ်ဝိညာဉ် အာဟာရဖြည့်ကျောက်စိမ်းမှ နွေးထွေးသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထုနှင့် ထူးဆန်းစွာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

အိပ်မက်ထဲတွင် ရှောင်ရှန်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

သူသည် အေးစက်သော ခုတင်ပေါ်တွင် အိပ်ပျော်နေခြင်း မဟုတ်တော့ဘဲ အလွန်နွေးထွေးပြီး သက်တောင့်သက်သာ ရှိလှသော မြစ်တစ်စင်းအတွင်း၌ ရေချိုးနေသကဲ့သို့ပင်။

ရေများက ရွှေရောင်ပမာ တောက်ပနေပြီး ၊ နွေးထွေးမှုများက သူ၏ အရေပြားဆဲလ်တိုင်းကို လွှမ်းခြုံထားသဖြင့် လွန်စွာ သက်တောင့်သက်သာ ရှိပေရာ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ညည်းတွားချင်စိတ်ပင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

တောက်ပလှသော ရွှေရောင် သင်္ကေတများစွာသည် ဖျတ်လတ်လှသော ငါးကလေးအုပ်စုကဲ့သို့ သူ၏ ဘေးနားတွင် ကူးခတ်နေကြပြီး ၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လာရောက် ထိတွေ့တတ်သောကြောင့် ယားကျိကျိ ဖြစ်မိသည်။

‘ နေလို့ထိုင်လို့ ကောင်းလိုက်တာ…’

ရှောင်ရှန်းသည် အိပ်မက်ထဲတွင် ခြေလက်များကို သက်တောင့်သက်သာ ဆန့်ထုတ်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို နွေးထွေးလှသော မြစ်ရေနှင့်အတူ မျောပါခွင့်ပြုထားသည်။

သူသည် မသိစိတ်မှ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ထိုရွှေရောင် ငါးလေးများသည် အမိန့်ပေးချက်ကို ရရှိလိုက်သကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းအားလုံးထဲသို့ စီးဝင်သွားပြီး လမ်းကြောင်းအတိုင်း စတင် လည်ပတ်ကြတော့သည်။

ဤသည်မှာ အိပ်မက်မဟာကျမ်းတွင် ရေးသားထားသော စစ်မှန်သည့် ကျင့်စဉ်လမ်းကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဖြင့် ညတစ်ညလုံး အေးချမ်းစွာဖြင့် ကုန်‌ဆုံးသွားခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် ပထမဆုံးသော နေရောင်ခြည်သည် ပြတင်းပေါက်ကို ဖြတ်ကျော်၍ အိပ်ဆောင်အတွင်းသို့ ကျရောက်လာခဲ့ရာ ရှောင်ရှန်းတစ်ယောက် ဖြည်းညင်းစွာ နိုးလာခဲ့သည်။

သူသည် ပျင်းရိစွာဖြင့် အကြောဆန့်ထုတ်လိုက်ရင်း လန်းဆန်းတတ်ကြွမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

နိုးလာပြီးနောက် ခံစားရသော ငိုက်မျဉ်းမှုနဲ့ ပျင်းရိငြီးငွေ့မှုများသည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မကြုံစဖူး စွမ်းအင်တစ်ခုနှင့် အစားထိုးခံလိုက်ရသကဲ့သို့ တစ်ကိုယ်လုံး အားအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

“ဒီခေါင်းအုံးက ဘယ်ဆိုးတုန်း”

သူသည် ခေါင်းကို ကုတ်ကာ လက်ကို ခေါင်းအုံးအောက်သို့ လှမ်းနှိုက်လိုက်ပြီး ထိုစုတ်ပြတ်နေသော စာအုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သူသည် လက်ကို သာမန်ကာလျှံကာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး စာအုပ်ကို ခုတင်ခြေရင်းသို့ ပစ်တင်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ၊

သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော အဖြူရောင် လေလှိုင်းတစ်ခုသည် သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်မှ တိတ်တဆိတ် ပျံထွက်လာပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ သစ်သားပြတင်းပေါက်ထဲသို့ တခဏချင်းအတွင်း စီးဝင်သွားကာ မည်သည့်အရိပ်အယောင်မျှ မကျန်ရစ်ခဲ့ချေ။

ရှောင်ရှန်းသည် ဤအရာကို ဘာမျှ သတိမထားမိဘဲ မိမိသည် အိပ်ရေးဝ၍ စိတ်လန်းဆန်းနေခြင်းသာ ဖြစ်ရမည်ဟု တွေးကာ စိတ်အခြေအနေမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်နေခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏ ရှားရှားပါးပါး ကောင်းမွန်နေသော စိတ်အခြေအနေမှာ ကြာရှည်မခံခဲ့ချေ။

မိန်းမစိုးငယ်တစ်ဦးသည် အလျင်အစလို လာရောက်၍ အမိန့်တော်ပြန်တမ်းကို ကြေညာခဲ့သည်။

ဧကရာဇ်မင်းသည် သူ့အား အမတကွပ်ကဲရေးဌာန၏ အကြီးအကဲ ကြီးကြပ်ရေးမှူးအဖြစ် "အသေးအဖွဲကိစ္စ" တစ်ခုကို ကိုင်တွယ်ရန် ဖုန်းထျန်းခန်းမဆောင် သို့ ချက်ချင်းသွားရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

အသေးအဖွဲကိစ္စ ဟု ဆိုသော်လည်း ၊ အမှန်အားဖြင့် ရွှမ်ဖူဂိုဏ်းမှ ယခုနှစ်တွင် ဆက်သလာသော မှော်ပစ္စည်းများ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်ပြီး ၊ စည်းကမ်းချက်အတိုင်း အမတကွပ်ကဲရေးဌာနမှ စစ်ဆေးကာ ဂိုဒေါင်ထဲသို့ သွင်းရမည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ အသေအချာပင် အသေးအဖွဲကိစ္စ မဟုတ်ဘဲ မင်းသား(၃) ရှောင်ကျန်းမှ ဆင်ထားသော ထောင်ချောက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ရွှမ်ဖူဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် တိတ်တဆိတ် သဘောတူညီချက် ရရှိထားပြီးဖြစ်ကာ ၊ ယနေ့ ဆက်သလာသော ပစ္စည်းများထဲတွင် အလွန် သေသပ်စွာ အတုပြုလုပ်ထားသော အရည်အသွေးနိမ့် ပစ္စည်းတစ်ခုကို ရောနှောထည့်သွင်းထားသည်။

ထိုအတုသည် အလွန် သေသပ်လှသဖြင့် သာမန်နည်းလမ်းများဖြင့် မည်သို့မျှ ခွဲခြားနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိချေ။

အကယ်၍ ရှောင်ရှန်းသည် ထိုအရာကို မမြင်ဘဲ တံဆိပ်ခတ်ကာ ဂိုဒေါင်ထဲ ထည့်သိမ်းလိုက်သည်နှင့် ၊ နောင်တစ်ချိန်တွင် ဖော်ထုတ်ခံရပါက ဧကရာဇ်ကို လှည့်စားခြင်းနှင့် ပေါ့လျော့မှုဆိုင်ရာ ရာဇဝတ်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမည် ဖြစ်သည်။