အခန်း ၁၃၈

အခန်း (၁၃၈) ကျုပ်က ခင်ဗျားရဲ့ ဘိုးဘိုးကြီးပဲ

ဤအခိုက်အတန့်တွင် မုန်တိုင်း၏ ဗဟိုချက်တွင် ရှိနေသော ရှောင်ရှန်းမှာ ရူးချင်စိတ်များပင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

‘ သူ့ဟာသူ အိပ်ချင်ရုံလေးပါ… နိုးလာလာချင်း ဘာအကြောင်းရင်းမရှိဘဲ အဖိုးကြီးတစ်ယောက်က ဘာလို့ သူ့ကို ဘိုးဘေးတစ်ယောက်လို လာကန်တော့နေတာတုန်း၊ ပြီးတော့ လူတိုင်းကလည်း သူ့ကို သားရဲတစ်ကောင်လို ဝိုင်းကြည့်နေပြန်တယ်…’

ရှောင်ရှန်းတစ်ယောက် နေရထိုင်ရခက်လာပြီး ဆူးပုံပေါ်ထိုင်နေရသည့်အလား ခံစားနေရသဖြင့် မိမိထံ ကပ်တွယ်နေသော ထိုအဖိုးကြီးကို အမြန်ဆုံး မောင်းထုတ်ရန် ကြံရွယ်လိုက်တော့သည်။

ထို့ကြောင့် ရှောင်ရှန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် စိတ်မရှည်သော အမူအရာဖြင့် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

“စီနီယာကြီး ဘာစီနီယာကြီးလဲ..ငါကဖြင့် မင်းရဲ့ မြေးထက်တောင် ငယ်ဦးမယ်၊ စီနီယာကြီးလို့ ခေါ်မနေနဲ့တော့ ငါ့ကို ဘိုးဘိုးကြီးလို့ပဲ ခေါ်လိုက်ပါတော့လား”

သူ၏ မူလရည်ရွယ်ချက်မှာ ဤကဲ့သို့ ရိုင်းပျသော စကားလုံးများဖြင့် တစ်ဖက်လူကို ဒေါသထွက်အောင်လုပ်ပြီး မောင်းထုတ်ရန် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုစကားသံအဆုံးတွင် အကြီးအကဲကူထုံမှာ မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ နေရာတွင်ပင် တောင့်တင်းသွားသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် မျက်ရည်များပင် ဝဲတက်လာခဲ့တော့သည်။

ဘိုးဘိုးကြီးတဲ့လား…

‘သူ…အခု သူ့ကိုယ်သူ ဘိုးဘိုးကြီးလို့ ခေါ်လိုက်တာလား..’

အကြီးအကဲကူထုံ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ဖုန်တက်နေခဲ့သော မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုသည် ရုတ်ချည်းဆိုသလို နိုးထလာခဲ့သည်။

ထျန်းယန်ဂိုဏ်း၏ အစောဆုံးသော ဂိုဏ်းစည်းကမ်း မှတ်တမ်းများအရ ဂိုဏ်းတည်ထောင်သူ ဘိုးဘေးတို့၏ မျိုးဆက်၊ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တတ်လှမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော ဂိုဏ်း၏ အမြင့်ဆုံး တည်ရှိမှုကြီးများကိုသာ ‘ဘိုးဘိုးကြီး’ ဟူသော စကားလုံးနှစ်လုံးဖြင့် ရိုသေစွာ ခေါ်ဆိုနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

‘ ဒါဆိုရင်... ဒါဆိုရင် ဒီအိမ်ရှေ့စံမင်းသားဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး၊ ဒဏ္ဍာရီထဲမှာ လူပြန်ဝင်စားသွားခဲ့ပြီလို့ ကောလဟာလထွက်နေတဲ့ ငါတို့ ဂိုဏ်းရဲ့ ‘ရှောင်ယောင် ဘိုးဘေးကြီး’ နဲ့ ပတ်သက်နေတာလား’

“ဟုတ်... ဟုတ်ကဲ့ပါ ဂျူနီယာ... ဂျူနီယာ နားလည်ပါပြီ”

အကြီးအကဲကူထုံမှာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် စကားများပင် ထစ်ငေါ့နေကာ ရှောင်ရှန်းကို အမှန်တကယ်ပင် ဒူးထောက်၍ အရိုအသေပေးရန် ပြင်ဆင်ပြန်သည်။

ရှောင်ရှန်းသည် ထိုအဖိုးကြီး ထပ်မံ၍ ဒူးထောက်တော့မည်ကို မြင်သောအခါ ထိုင်ခုံပေါ်မှပင် လန့်ဖျတ်၍ ထခုန်မတတ် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း တစ်ကွင်းလုံးရှိ လေထုကြီးမှာ အထူးဆန်း‌ဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီး၊ လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ဤရယ်စရာကောင်းသော မြင်ကွင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေစဉ် ၊

အဝေးရှိ ရှောင်ကျင်း၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လှစ်ခနဲ့ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

အရက်ခွက်ကို ကိုင်ထားသော သူ၏လက်ကို မသိမသာဖြင့် အောက်သို့ ညင်သာစွာ ချလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ အချက်ပြမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အပြောင်းအလဲကြီး တစ်ခု ရုတ်ချည်း ဖြစ်ပွားခဲ့တော့သည်။

ဝုန်း——

တော်ဝင်အမဲလိုက်ကွင်း တစ်ခုလုံးသည် မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှမပြဘဲ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာခဲ့သည်။

မြေကြီးအောက်တွင် အိပ်မောကျနေသော သားရဲကြီးတစ်ကောင် ရုတ်တရက် နိုးထလာသကဲ့သို့ပင်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ…မြေငလျင်လှုပ်တာလား”

“မဟုတ်ဘူး ဒီအရှိန်အဝါက... မိစ္ဆာစွမ်းအင်တွေပဲ… ဒါဘယ်လောက်တောင် ယုတ်မာတဲ့ အစီအရင်လဲ”

ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အော်ဟစ်သံများကြားမှ အနက်ရောင် စွမ်းအင်တိုင်ကြီးများသည် မြက်ခင်းပြင်အောက်မှ ဝုန်းခနဲ ဖောက်ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

ထိုအနက်ရောင် စွမ်းအင်များသည် ပြင်းထန်စွာ ဟိန်းဟောက်နေပြီး ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော အနံ့အသက်များနှင့် နာကျည်းမှုများကို ထုတ်လွှတ်လျက်၊ ဝေဟင်ထက်တွင် လျင်မြန်စွာ ပေါင်းစည်းသွားကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမည်းရောင် နဂါးကြီးများအသွင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

“ဝေါင်း——”

ဆယ်ဂဏန်းခန့်ရှိသော မိစ္ဆာနဂါးကြီးများသည် ဟောက်သံပြုလိုက်ကြရာ တစ်ကွင်းလုံး လှုပ်ခါသွား၏။

၎င်းတို့သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသော သာမန်ကျင့်ကြံသူများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မီးတောက်များကို မှုတ်ထုတ်လျက် အမဲလိုက်ကွင်းအလယ်ရှိ အမြင့်ဆုံး တော်ဝင်ပွဲကြည့်စင်မြင့်ဆီသို့ ဦးတည်ကာ ပြေးဝင်လာကြသည်။

၎င်းတို့၏ ပစ်မှတ်မှာ နဂါးပလ္လင်ထက်တွင် ထိုင်နေပြီး သာရှမင်းဆက်၏ နဂါးအရှိန်အဝါကို ကိုယ်စားပြုသော ဧကရာဇ်မင်း ရှောင်ယွမ်ပင် ဖြစ်သည်။

“အရှင်မင်းကြီးကို ကာကွယ်ကြ”

စစ်သေနာပတိချုပ် ချင်ချန်းသည် အလျင်အမြန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။သူသည် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်နှင့် ပြင်းထန်သော ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ မိစ္ဆာနဂါးတစ်ကောင်ကို ချက်ချင်းပင် ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ စွမ်းအားရှင်ကြီးများသည်လည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း လက်နက်ထုတ်ကာ တိုက်ခိုက်ကြသဖြင့် ၊ ဝေဟင်ထက်တွင် မှော်စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ မသေမျိုးမဟာညီလာခံကြီးသည် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် သွေးချောင်းစီးရာ စစ်တလင်းပြင်ကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့သည်။

သို့သော်လည်း ထိုအနက်ရောင် စွမ်းအင်များမှာ အဆုံးမရှိပေ။ မိစ္ဆာနဂါးများကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်သော်လည်း ထပ်မံ၍ ပြန်လည် ပေါင်းစည်းလာကြသဖြင့် အစီအရင်၏ စွမ်းအားမှာ လူတိုင်း စိတ်ကူးထားသည်ထက် ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။

ဤအရာသည် မှော်နက်ဂိုဏ်း၏ အရက်စက်ဆုံးဖြစ်သော ‘အဖျက်နဂါး အသက်နှုတ်အစီအရင်’ ပင် ဖြစ်သည်။