အခန်း (၈၆၃-၈၆၄)

အပိုင်း(၈၆၃) ယွီယန်အား "ကုသပေးခြင်း"

သုမာရု ဟင်းလင်းပြင်။

ပြင်းထန်သော လှုပ်ရှားမှုများအပြီး အချိန်အတန်ကြာသော် လုယွီယန် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်၏။ သူမသည် အလွန်အညီမ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသဖြင့် မျက်လုံးဖွင့်ရန်ပင် အတော်လေး အားယူနေရသည်။

ထို့အပြင် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဟော်မုန်းပမာဏသည်လည်း အတော်လေး ကျဆင်းသွားပုံရသည်။

ထိုထူးဆန်းသော ခံစားချက်ကြီးမှာလည်း ထက်ဝက်ကျော်ခန့် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်တော့ သူမက စောစောကတည်းက သတိပြန်လည်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် အရေးကြီးသော အချိန်ရောက်နေသဖြင့် ထိုခံစားမှုထဲတွင် အပြည့်အဝ နစ်မျောနေခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်၏။

ယခုအချိန်အထိ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပြည့်အဝ ပြန်လည်မကောင်းမွန်သေးသော်လည်း အသိစိတ်ကမူ လုံးဝ ကြည်လင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က သူမကို ဖက်ထားရင်း ကျောပြင်လေးအား ဖွဖွလေး ပွတ်သပ်ပေးနေသည်။

သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းက ပုံမှန်အတိုင်း တည်ငြိမ်နေပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ များများစားစား မတွေ့ရပေ။

အမှန်တော့ သူ၏ လက်ရှိ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု အရည်အသွေးများအရ ဤမျှလောက် လှုပ်ရှားမှုလေးက သူ့ကို ပင်ပန်းစေမည် မဟုတ်သည်မှာ သဘာဝပင်။

"ညီမလေး... အဆင်ပြေရဲ့လား"

လုယွီယန်က ရေနစ်နေသူတစ်ဦး ရေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည့်အလား အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ရင်း "အဆင်... အဆင်ပြေသွားပါပြီ အစ်ကို"

လင်းယွမ်က ထိုအခြေအနေကို ကြည့်ပြီးနောက် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားကာ "ဒီကိစ္စကို... အစ်ကို အစအဆုံး ရှင်းပြပေးမယ်"

လုယွီယန်က သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် တိုးဝှေ့ရင်း လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို နားထောင်နေသည်။

ထိုအခါမှသာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့သည်ကို သူမ တဖြည်းဖြည်း သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

အမှန်တော့ သူမသည် လူဆိုးများ၏ စော်ကားခြင်းကို ခံရမလို ဖြစ်ခဲ့ပြီး အစ်ကိုလင်းကသာ ကယ်တင်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်တွင် သူမ ရုတ်တရက် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားပြီး သမင်ပေါက်လေးကဲ့သို့သော မျက်လုံးလေးများထဲ၌ မျက်ရည်များ ပြည့်ဝဲလာသည်။

လင်းယွမ်က သူမ၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေကို ရိပ်မိသွားပြီး အမြန် ငုံ့ကြည့်လိုက်ကာ "ညီမလေး... ညီမ ဘာလို့ ငိုနေတာလဲ"

လုယွီယန်က ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ တရှုံ့ရှုံ့နှင့် အသံထွက်လာသည်အထိ ငိုကြွေးနေလေသည်။

လင်းယွမ်က အလျင်အမြန် တောင်းပန်လိုက်သည်။ "ညီမ အစ်ကိုနဲ့ အတူမနေချင်လို့လား... ခွင့်လွှတ်ပါ... တကယ်တော့ ဒီကိစ္စကို တခြားနည်းလမ်းနဲ့ ဖြေရှင်းလို့ ရနိုင်ပေမဲ့ ညီမကို စိတ်ငြိမ်ဆေးတွေ ဆက်တိုက်ထိုးပေးနေရင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်မှာ စိုးရိမ်လို့ပါ"

"နောက်တစ်ခုက... ညီမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တုံ့ပြန်မှုတွေက တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုပြင်းထန်လာတယ်... အစ်ကို ညီမကို နည်းနည်းလေး ထိလိုက်တာနဲ့ ညီမက... ဟူး... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အစ်ကို တောင်းပန်ပါတယ်"

လင်းယွမ်က လုယွီယန်တစ်ယောက် သူမ၏ အပျိုစင်ဘဝကို သူ့ကြောင့် ဆုံးရှုံးလိုက်ရသဖြင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် လုယွီယန်က ထိုအချိန်တွင် မော့ကြည့်လာပြီး ငိုယိုကာ မေးလိုက်သည်။ "အစ်ကိုလင်း... အစ်ကို... အစ်ကိုက ညီမ ဒီအဆိပ်မိသွားလို့ ယူလိုက်တာလားဟင်"

"တကယ်လို့... တကယ်လို့ ညီမသာ အဆိပ်မမိခဲ့ရင် အစ်ကို... အစ်ကို ညီမကို သဘောကျဦးမှာလား"

"ဒါမှမဟုတ် အခု ညီမ နေကောင်းသွားပြီဆိုတော့ အစ်ကို... အစ်ကို ညီမကို မလိုချင်တော့ဘူးလား"

လုယွီယန်က ငိုယိုလျက် မေးလိုက်သည်။

ဒါကမှ သူမ အမှန်တကယ် ငိုကြွေးရသည့် အကြောင်းရင်းပင်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လင်းယွမ် ခုနက အစအဆုံး ရှင်းပြခဲ့ရာတွင် သူမအပေါ် သဘောကျသည့် ခံစားချက်မျိုးကို လုံးဝ ထည့်သွင်းပြောဆိုခဲ့ခြင်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူမ အမှန်တကယ် ဂရုစိုက်နေသည်မှာ ထိုအချက်ကိုပင်။

လင်းယွမ် ရုတ်တရက် ကြောင်အမ်းသွားပြီး ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

သူ အဓိကအချက်ကို လွဲမှားစွာ တွေးမိသွားပုံရ၏။

သူက သူမကို အလျင်အမြန် တင်းကြပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်ပြီး "ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ညီမက အစ်ကို့လူ ဖြစ်နေပြီပဲ... အစ်ကိုက ညီမကို ဘယ်လိုလုပ် မလိုချင်ဘဲ နေမှာလဲ"

လုယွီယန်က ချက်ချင်းပင် အံ့သြဝမ်းသာစွာဖြင့် မော့ကြည့်လာသည်။ "တ... တကယ်လားဟင်"

"တကယ်ပေါ့"

လုယွီယန်၏ ဝမ်းနည်းမှုများက ပျော်ရွှင်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ဆက်မေးလိုက်သည်။ "အစ်ကို... အစ်ကို ညီမကို သနားလို့ ဒီလိုပြောနေတာ မဟုတ်ဘူးမလား"

သူမက စိတ်ခံစားလွယ်သော ကောင်မလေးတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ စိတ်ထားဖြူစင်သော်လည်း မိမိကိုယ်ကိုယ် လေးစားမှု အလွန်ကြီးမားသူ ဖြစ်၏။

ငယ်စဉ်ကတည်းက ဆွံ့အနားမကြားသူ တစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ပြီး လူအများ၏ အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသဖြင့် သူမသည် တစ်ချိန်က အလွန် သိမ်ငယ်ခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် သူမသည် သိမ်ငယ်စိတ်များကို ကျော်လွှတ်ကာ နှုတ်ခမ်းဖတ်ခြင်းနှင့် လက်ဟန်ခြေဟန်စကားကို ကြိုးစားသင်ယူရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

တစ်ခါတရံတွင် အပြင်လောကမှ ကြင်နာမှုများစွာက သူမ၏ နှလုံးသားထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာရန် ကြိုးစားတတ်ကြသည်။

သို့ရာတွင် ထိုကြင်နာမှုများ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ သနားကြင်နာမှုသက်သက်သာ ဖြစ်၏။

သူမက အမှန်တကယ်တော့ ထိုကဲ့သို့သော သနားကြင်နာမှုမျိုးကို မနှစ်သက်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူမသည် လင်းယွမ် သူမအပေါ်ထားရှိသော ခံစားချက်က သနား၍လား၊ သို့တည်းမဟုတ် တကယ် သဘောကျ၍လား ဆိုသည်ကို သေချာချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"သေချာပေါက် လုံးဝမဟုတ်ဘူး"

"ဒါ... ဒါဆို အစ်ကို ညီမရဲ့ ဘယ်အချက်ကို သဘောကျတာလဲ" လုယွီယန်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ် ရုတ်တရက် ဆွံ့အသွားသည်။

လုယွီယန်၏ မျက်ဝန်းလေးများက ပြန်လည် နီရဲလာပြီး အသံတိမ်တိမ်လေးဖြင့် ရှိုက်ငိုကာ "ညီမ သိပါတယ်... ညီမက ငယ်ငယ်ကတည်းက အ အလေးမို့လို့... လူတွေအများကြီး ညီမကို သဘောကျတယ်ဆိုတာကလည်း သနားလို့ သဘောကျကြတာချည်းပဲ"

"အဖေ့အတွက် အိမ်ရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေကို လျော့ပါးသွားအောင် ညီမ အရင်က တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ဖူးတယ်"

"ဒါပေမဲ့ သူတို့က ကွန်မန့်တွေပေးပြီး ညီမကို တိုက်ခိုက်ကြတယ်... ညီမလိုလူမျိုးက ကလေးယူဖို့ မစဉ်းစားသင့်ဘူးတဲ့... မဟုတ်ရင် အတဲ့မျိုးရိုးဗီဇက ကလေးဆီ ကူးစက်သွားလိမ့်မယ်တဲ့"

"သူတို့... သူတို့က ပြောသေးတယ်... မိန်းမတစ်ယောက်က ကလေးမမွေးနိုင်ရင် ဘာအသုံးကျတော့မှာလဲတဲ့... အဟင့်... ဟင့်..."

လုယွီယန်မှာ အတော်လေး စိတ်ဓာတ်ကျ ပြိုလဲသွားပုံရသည်။

သူမသည် ထိုအပျက်သဘောဆောင်သော မှတ်ချက်များကို ဂရုမစိုက်မိစေရန် တစ်ချိန်က ကြိုးစားခဲ့ပြီး တခြားသူများကို သူမ၏ တက်ကြွလန်းဆန်းသော အသွင်ကိုသာ ပြသချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခု လင်းယွမ်၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ သူမ၏ နှလုံးသားကို ထုတ်ယူကာ လင်းယွမ်အား ပြသလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

အကောင်းဖြစ်စေ၊ အဆိုးဖြစ်စေ... အားလုံးကို သူမက သူ့ကို သိစေချင်သည်။

အမှန်တော့ ဤသည်မှာ အချစ်ရေး အတွေ့အကြုံမရှိသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး၏ သဘာဝပင်။

အကယ်၍ အချစ်ရေး အတွေ့အကြုံ များပြားသူသာဆိုလျှင် ဤမျှလောက် ကပျာကယာဖြင့် မိမိ၏ ဆိုးရွားသော အခြေအနေများကို ပြသနေမည် မဟုတ်ပေ။

သို့ရာတွင် လုယွီယန်၏ ရိုးရှင်းသော တန်ဖိုးထားမှုများထဲတွင် မိမိ သဘောကျရသူကို သေချာသွားပြီဆိုလျှင်၊ သို့တည်းမဟုတ် ထိုသူကို လက်ခံလိုက်ပြီဆိုလျှင် မိမိ၏ အမှန်ကန်ဆုံးသော အရာအားလုံးကို တစ်ဖက်လူအား ပြသကာ မိမိအကြောင်းကို နားလည်စေချင်သည့် ဆန္ဒရှိပေသည်။

လင်းယွမ်က သူမ၏ အတွေးများကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး "တကယ်တော့ အစ်ကိုလည်း ညီမအပေါ် အမြဲတမ်း သဘောကျနေခဲ့တာပါ" ဟု ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ညီမက အသက်အရမ်းငယ်လွန်းတော့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ့်ရဲ့ခံစားချက်ကို နားလည်ဦးမှာမဟုတ်ဘူးလေ"

"အသက်အရမ်းငယ်သေးတဲ့ အချိန်မှာ ညီမရဲ့ ဘဝအတွက် အရေးကြီးတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေကို မချစေချင်ဘူး"

"အဲဒီလိုသာဆိုရင် အစ်ကိုက ကောင်မလေးတစ်ယောက်ရဲ့ ခံစားချက်ကို လိမ်ညာလှည့်စားတဲ့လူ ဖြစ်မသွားဘူးလား"

လုယွီယန်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားပြီး လင်းယွမ်ကို မော့ကြည့်ကာ တုန်ရီသော အသံဖြင့် "တ... တကယ်လားဟင်"

"ဒါ... ဒါဆို ညီမ အခု ဆယ့်ရှစ်နှစ် ပြည့်သွားပြီလေ... ညီမ လူကြီး ဖြစ်ပြီမလား"

"ညီမ... ညီမ ဆုံးဖြတ်ချက် ချနိုင်နေပြီ... ညီမ အစ်ကို့ကို သဘောကျတယ်... အစ်ကိုလင်း... အစ်ကိုရော... အစ်ကို ညီမကို သဘောကျလားဟင်"

လင်းယွမ်က ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် "ဒါဆို ညီမက ကိုယ့်ရဲ့ ဘယ်အချက်ကို သဘောကျတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

လုယွီယန်က သေချာစဉ်းစားပြီးနောက် "အစ်ကိုလင်းက အရမ်းတော်တယ်... ရှင့်ဘေးနားမှာ နေရတာက ညီမကို အရမ်း လုံခြုံမှုရှိစေတယ်"

"အစ်ကိုက တခြားလူတွေလို ညီမကို မသနားဘူး... ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ် ကိုယ်ရပ်တည်ဖို့ပဲ လုပ်ခိုင်းတယ်"

"ပြီးတော့... ပြီးတော့ အစ်ကိုက အရမ်းလည်း... အရမ်းလည်း ကြည့်ကောင်းတယ်လေ"

သူမက မျက်နှာလေး ရဲသွားပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွမ်တစ်ယောက် ရယ်ရခက် ငိုရခက် ဖြစ်သွားသည်။

လုယွီယန်က ခေတ္တမျှ ရပ်နားလိုက်ပြီး ရဲရင့်စွာဖြင့် "အစ်ကိုလင်း... အစ်ကို... အစ်ကို ညီမရဲ့ ဘယ်အချက်ကို သဘောကျတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က စဉ်းစားပြီးနောက် "စရိုက်ပိုင်းဆိုင်ရာကို ပြောရရင်တော့ ညီမရဲ့ တက်ကြွလန်းဆန်းပြီး ဖြူစင်ရိုးသားတဲ့ ပုံစံလေးကို အစ်ကို သဘောကျတယ်"

သူက သက်ပြင်းချရင်း "ဒီခေတ်ကြီးက ဒီလောက်တောင် ညစ်ပတ်ပျက်စီးနေတာလေ... ဒါပေမဲ့ ညီမဆီမှာတော့ လောကကြီးရဲ့ အသန့်ရှင်းဆုံး အခြမ်းကို အစ်ကို အမြဲတမ်း တွေ့နေရတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လုယွီယန်က ကြောင်သွားပြီး အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် "မ... မဟုတ်ပါဘူး... ညီမလည်း ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး... ညီမ... ညီမက နည်းနည်းလေးမှ မဖြူစင်ပါဘူး... အစ်ကို့မှာ တခြားမိန်းကလေးတွေ ရှိမှန်း သိနေရက်နဲ့ ညီမ... ညီမ အစ်ကို့ကို ခိုးပြီး သဘောကျနေသေးတာလေ"

"တစ်ခါတလေကျရင် ညီမကိုယ်ညီမ အရမ်းဆိုးတယ်လို့ ခံစားရတယ်"

လင်းယွမ် မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်မိသည်။ ဤထိုက်ယန်တောင် ရေပေါ်ကျွန်းလေးတွင် အမျိုးသမီး ဘယ်နှယောက်က သူ့အနား ကပ်နိုင်ရန် နည်းလမ်းပေါင်းစုံ သုံးနေကြမှန်း မသိနိုင်ပေ။

ဥပမာအားဖြင့် ကျွမ်းရှုယွမ်ကဲ့သို့သော သူများဆိုလျှင် သူမ၏ ရည်မှန်းချက် ကြီးမားမှုကို အနည်းငယ်မျှပင် ဖုံးကွယ်မထားပေ။

လုယွီယန်ကဲ့သို့ ဖြူစင်သော မိန်းကလေးမျိုးမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန် ရှားပါးလှသည်။

"ယွီယန်... ဒီကမ္ဘာကြီးက အရင်ကနဲ့ မတူတော့ဘူး... ညီမအနေနဲ့ ဒီလို အပြစ်မကင်းတဲ့ ခံစားချက်မျိုး ရှိနေစရာ မလိုပါဘူး"

"ညီမ နောက်ဆိုရင် အမမေ၊ အမဆုန့်ဝမ်၊ အမတုံယန်၊ အမတင်းယန်တို့နဲ့အတူတူ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေထိုင်သွားပေါ့"

လုယွီယန်က မနေနိုင်ဘဲ "သူတို့က ညီမကို လက်ခံပါ့မလားဟင်" ဟု မေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး "လက်ခံမှာပါ"

ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းကြီးက တစ်နေ့တခြား ပိုမို ကြီးမားလာသည်နှင့်အမျှ လိုအပ်သော လူအင်အားမှာလည်း ပိုမို များပြားလာသည်။ လင်းယွမ်အနေဖြင့် ယုံကြည်ရသောသူများမှလွဲ၍ တတ်နိုင်သမျှ မိသားစုချဲ့ထွင်ကာ သူ၏ မျိုးဆက်သစ်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ရမည်မှာ သေချာနေသည်။

ထိုသို့ဆိုမှသာ ထိုက်ယန်တောင် တစ်ခုလုံး အမာခံခေါင်းဆောင် ရှိလာမည်ဖြစ်ပြီး မည်သူ့နောက်သို့ လိုက်ရမည်ကို သိရှိလာမည် ဖြစ်သည်။

လတ်တလောတွင် ရန်မေ တစ်ယောက်တည်း၏ မွေးဖွားမှုအပေါ် မှီခိုနေ၍ကတော့ သေချာပေါက် လုံလောက်မည် မဟုတ်ပေ။

လင်းယွမ် ကိုယ်တိုင် ချမှတ်ထားသော ကလေးမွေးဖွားရန် အားပေးသည့် မူဝါဒကို သူကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်လုပ်ပြရမည်သာ ဖြစ်သည်။

နှစ်ယောက်သား သုမာရု ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အချိန်အတန်ကြာ ကြည်နူးနေကြသည်။

လင်းယွမ်က "အစ်ကို ညီမကို အပြင်ခေါ်သွားမယ်... အခု ထိုက်ယန်တောင်က တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ပြီးထားခါစဆိုတော့ အစ်ကို အကြာကြီး ရှောင်နေလို့ မရဘူး"

လုယွီယန်က မျက်နှာလေး ရဲသွားပြီး "ဒါ... ဒါဆို ညီမ ပြန်ရမလားဟင်" ဟု မေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "မလိုဘူး... ညီမ အစ်ကို့ဆီမှာပဲ ဆက်နေပါ"

"ဒါ... ဒါပေမဲ့..."

"အစ်ကို သွားပြီး သူတို့ကို ပြောလိုက်ရင် ရပါပြီ... ပြီးတော့ ညီမ အခု သွားလာရတာလည်း အဆင်ပြေမှာ မဟုတ်ဘူး"

ထိုအကြောင်းကို ပြောလိုက်သောအခါ လုယွီယန်၏ မျက်နှာလေးမှာ ထပ်မံ၍ ရဲတက်သွားပြန်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်မျိုးကို သူမ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ကြုံဖူးခြင်း ဖြစ်ပြီး စစချင်းမှာပင် အစွမ်းကုန် အပြင်းအထန် ကြုံတွေ့လိုက်ရကာ တစ်ချိန်လုံး ရပ်တန့်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူမ တကယ်ကို ခံနိုင်ရည် မရှိတော့ပေ။

ယခုအချိန်အထိ ရောင်ကိုင်းနေဆဲပင်။

လတ်တလော အခြေအနေအရ သူမ လုံးဝ လမ်းမလျှောက်နိုင်တော့ပေ။

ထို့ကြောင့် မျက်နှာလေး ရဲကာဖြင့် ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်ရတော့သည်။

နှစ်ယောက်သား အချိန်ခဏမျှ ကြည်နူးနေပြီးနောက် လုယွီယန်က သူမ၏ အစ်ကိုလင်းသည် သူမ၏ ပိုမိုဖွံ့ဖြိုးနေသော နေရာကို အထူးတလည် သဘောကျနေပုံရကြောင်း သတိထားမိလိုက်သည်။

ယခုအချိန်အထိပင် လက်မှမချချင်လောက်အောင် ဆော့ကစားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထိုအသိက သူမကို ရှက်လည်းရှက်စေသလို ဝမ်းသာပီတိလည်း ဖြစ်စေသည်။

အရင်က သူမကို အသိမ်ငယ်ဆုံး ဖြစ်စေခဲ့သော နေရာက အစ်ကိုလင်း အနှစ်သက်ဆုံး နေရာဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

အစ်ကိုလင်းက သူမကို ရင်ကျပ်မဝတ်ဖို့ အရင်က အဘယ့်ကြောင့် တားခဲ့လဲ ဆိုသည်ကို ယခုမှပင် သဘောပေါက်တော့သည်။ ကြည့်ရတာ...

ထိုသို့ တွေးမိလိုက်သောအခါ သူမ ချက်ချင်းပင် ခိုး၍ ပြုံးလိုက်မိသည်။

စာဖတ်ခန်းထဲတွင် ဟင်းလင်းပြင်က အနည်းငယ် တုန်ခါယိမ်းယိုင်သွားသည်။

လင်းယွမ်က အဝတ်အစားများ သာမန်မျှသာ ဝတ်ဆင်ထားသော လုယွီယန်ကို ပွေ့ချီရင်း အခန်းထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

သူက သူမကို ကုတင်ပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ချပေးလိုက်ပြီး "လင်းယာဆီမှာ စားစရာ ရှိမရှိ သွားမေးကြည့်လိုက်ဦးမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လုယွီယန်က လိမ္မာရေးခြားရှိစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က အခန်းတံခါးကို ဖွင့်ကာ အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး ဧည့်ခန်းထဲသို့ ရောက်သောအခါ ရုတ်တရက် ကြောင်သွားသည်။

ရန်မေ၊ ဆုန့်ဝမ်တို့ အားလုံး ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

လင်းယွမ်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အမျိုးသမီးများလည်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"မောင်လေး... ဘယ်တွေသွားနေတာလဲ... ယွီယန် ပျောက်သွားပြီ"

"အစ်ကိုလင်း... အစ်ကို... အစ်ကို ဘယ်တုန်းက ပြန်ရောက်တာလဲ" ဆုန့်ဝမ်ကလည်း အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က အလျင်အမြန် နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။ "ဘယ်မှ မသွားပါဘူး... ဟိုလေ... ယွီယန်က ငါနဲ့ အတူတူ ရှိနေတာပါ"

လင်းယာက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အမြန်မေးလိုက်သည်။ "ကိုလင်းယွမ် သူ့ကို ကုပေးဖို့ ခေါ်သွားတာလား"

လင်းယွမ် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ ဒါကို ကုသပေးတယ်လို့ သတ်မှတ်လို့ ရလောက်ပါတယ်။

သူက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "အင်း... ကုပေးလိုက်ပြီ"

"အခု ဘယ်လိုနေသေးလဲ... ယွီယန် သတိရလာပြီလား" တုံယန်ကလည်း မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

သိထားရမည်မှာ လုယွီယန်က သူမထက်ပင် အသက်ငယ်သေးသည်။

သူမက ယခုနှစ်မှ အသက်နှစ်ဆယ် ပြည့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "သတိရလာပါပြီ"

"ရှင်... သတိရလာပြီ" ဆုန့်ဝမ်တို့အဖွဲ့ ချက်ချင်းပင် အလွန် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

လုယွီယန်၏ အခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့အားလုံး သိထားပြီး ဖြစ်သည်။ ယခုလို သတိရလာခြင်းက ကောင်းသော ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပေ။

ရုတ်တရက် လင်းယာက တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားပြီး လင်းယွမ်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာအမူအရာမှာ တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်သွားသည်။

လုတရုံက လင်းယွမ်ကို တစ်ဆင့် ပြောပြပေးရန် အကူအညီတောင်းခဲ့သည့် စကားကို သူမ သတိရသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကိုလင်းယွမ်ကများ...

ရန်မေတို့သည်လည်း မအကြပေ။ လုယွီယန်အား ကုသပေးသည့် နည်းလမ်းကို ချက်ချင်းပင် တွေးမိသွားကြသည်။

သူတို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် လင်းယွမ်ကို အထူးအဆန်းသဖွယ် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

လင်းယွမ် အနည်းငယ် အနေရခက်သွားပြီး "အဲဒါလေ... ငါ ရှင်းပြတာကို နားထောင်ကြပါဦး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရန်မေက ရယ်မောလိုက်ပြီး မတ်တတ်ထကာ သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးရင်း "မောင်လေးက ကုပေးနိုင်နေမှတော့ ညီမလေးကို ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဒုက္ခခံခိုင်းနေရတာလဲ... နေ့တိုင်း စိတ်ငြိမ်ဆေးတွေ ထိုးပေးနေရတယ်လို့"

ဆုန့်ဝမ်က မနေနိုင်ဘဲ "အစ်ကိုလင်း... ဒါဆို ယွီယန်ကလည်း ညီမတို့ရဲ့ ညီအမ ဖြစ်သွားပြီပေါ့နော်" ဟု မေးလိုက်သည်။

တုံယန်က သဘောမပေါက်သေးဘဲ "ဘာတွေလဲ... ရှင်တို့ ဘာတွေ ပြောနေကြတာလဲ"

ဤကောင်မလေးက ယခုအချိန်အထိ အိမ်တွင်းရေး အခြေအနေကို နားမလည်သေးပေ။

လင်းယာက ပြုံးကာ တုံယန်ကို ဆွဲယူပြီး နားနားကပ်၍ တီးတိုး ပြောပြလိုက်သည်။

တုံယန် ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး လင်းယွမ်ကို ကြည့်ကာ "အစ်ကိုလင်း... အစ်ကို... အစ်ကိုက..." ဟု အော်လိုက်သည်။

ဆုန့်ဝမ်က သူမ၏ ပါးလေးကို ဆွဲလိမ်လိုက်ပြီး "ကဲပါ ကဲပါ... အော်မနေပါနဲ့တော့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူမက တုံယန်၏ နားနားကပ်ကာ ထပ်မံ၍ စကားတစ်ခွန်းနှစ်ခွန်းလောက် တီးတိုးပြောလိုက်ရာမှ တုံယန်တစ်ယောက် မျက်နှာလေး ရဲသွားပြီး ဆက်မအော်တော့ပေ။

ဆက်ရန်...

အပိုင်း(၈၆၄) ကိုယ်တိုင်ရောက်ရှိလာခြင်း

"ဝုန်း"

ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် လေပေါ်ကျွန်းတစ်ခုပေါ်မှ မျိုးရိုးဗီဇ ဧရာမသားရဲကြီးတစ်ကောင် လွင့်စင်ထွက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုခဏမှာပင် လေပေါ်ကျွန်းတစ်ခုလုံး သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် တုန်ခါသွားလေသည်။

ပေ ၂၆၀ ကျော် ရှည်လျားသော မျိုးရိုးဗီဇ ဧရာမသားရဲကြီးတစ်ကောင် လေထဲတွင် ဝဲပျံလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုသားရဲကြီး၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် မည်းနက်သော အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ကြံ့တစ်ကောင်နှင့် တူသော်လည်း ကျောဘက်တွင် လက်မောင်းလေးဖက် ထွက်ပေါ်နေ၏။

၎င်း၏ ခေါင်းပေါ်တွင်လည်း မိုးပေါ်သို့ ထိုးထွက်နေသော ဦးချိုတစ်ခု ပါရှိသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဦးချိုမှ အနီရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေပြီး မျက်စိဖြင့်မမြင်နိုင်သော လှိုင်းများက အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ မည်မျှအထိ ပြန့်နှံ့သွားမှန်း မသိနိုင်အောင် လွှမ်းခြုံထားလေသည်။

"ဟမ့်... ကျင်းရှီရုံကို ထွက်တွေ့ခိုင်းလိုက်"

ထိုဦးချိုတစ်ခုတည်းပါသော သားရဲကြီးက လှောင်ပြုံး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

လွင့်စင်ထွက်သွားသော သားရဲကြီးက ရုန်းကန်ထရပ်လိုက်ချိန်တွင် လေပေါ်ကျွန်း၏ အကာအကွယ်အားလုံး ပြိုကျပျက်စီးနေပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူက တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိသေးသော်လည်း ဤနေရာရှိ အကာအကွယ်အားလုံး အလိုအလျောက် ပျက်ပြယ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ ချိုင့်ခွက်ကြီးထဲတွင် အရိုက်ခံရသော သားရဲကြီးမှာ အနည်းငယ် ရုန်းကန်လိုက်ပြီးနောက် မျိုးရိုးဗီဇသားရဲ ပုံစံကို ဆက်လက် မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ဘဲ လူသားပုံစံသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူက ကြွက်သားအမြွှာမြွှာနှင့် လူငယ်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အသက် ၃၀ ကျော်အရွယ်ခန့် ရှိကာ လက်တစ်ဖက် ပြတ်တောက်နေပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံးလည်း သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

သူက ခန္ဓာကိုယ်ကို ခက်ခက်ခဲခဲ ထောက်မလိုက်ပြီး သိုလှောင်ရေး ခရုခွံထဲမှ ဆေးရည်တစ်ပုလင်းကို ထုတ်ယူကာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများမှာ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။

ထိုအခါမှသာ သူက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချနိုင်သွားပြီး ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ပျံတက်သွားလေသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထိုလူနှင့် အရမ်းနီးကပ်လွန်းသော နေရာအထိ မပျံသန်းရဲတော့ပေ။

"ဂျိမ်းစ်... မင်းက မုန်ယာကုမ္ပဏီနဲ့ ချုပ်ဆိုထားတဲ့ အပစ်အခတ်ရပ်စဲရေး သဘောတူညီချက်ကို တကယ်ပဲ ချိုးဖောက်တော့မလို့လား" ချန်ရှုက အံကြိတ်ရင်း ဦးချိုနှင့် သားရဲကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဦးချိုနှင့် ဧရာမသားရဲကြီး၏ ကြီးမားသော မျက်လုံးကြီးများက သူ့ကို တစ်ချက်သာ စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်ပြီး ခပ်အေးအေးပင် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ "မင်းက ငါနဲ့ စကားပြောဖို့ မတန်သေးဘူး... ကျင်းရှီရုံကို သွားခေါ်လိုက်"

"မင်း..."

ချန်ရှု ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားပြီး အသက်ကို ဝဝရှူသွင်းလိုက်ကာ အသံကို နှိမ့်၍ ပြောလိုက်သည်။ "ကျုပ်က ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မုန်ယာကုမ္ပဏီရဲ့ ဒါရိုက်တာဆယ်ဦးထဲက တစ်ဦးပဲ"

"အရင်က အပစ်အခတ်ရပ်စဲရေး သဘောတူစာချုပ် ချုပ်တုန်းကလည်း ကျုပ် ကိုယ်တိုင် ရှိနေခဲ့တာ"

"အခု ခင်ဗျား ဒီလိုလုပ်တာက အရင်က သဘောတူညီချက်ကို ဗြောင်ကျကျ ချိုးဖောက်နေတာပဲ"

ဦးချိုနှင့် ဧရာမသားရဲကြီး၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "မင်းက ငါနဲ့ စာချုပ်အကြောင်း ပြောဖို့ တန်လို့လား"

"အရင်က ကျင်းရှီရုံ ငါနဲ့ စာချုပ်ချုပ်တုန်းက မင်ဟူကျွန်းကို နယ်နိမိတ်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဝင်မစွက်ဖက်ဖို့ သဘောတူထားခဲ့ကြတာ"

"ဒါပေမဲ့ အခု မင်းတို့လူတွေက လင်ကျောင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ငါတို့နဲ့ လာပူးပေါင်းတယ်... အဲဒါကို မင်းတို့လူတွေကပဲ မဟာမိတ်ကို ပြန်သစ္စာဖောက်သွားတယ်... အဲဒီတော့ ငါက မင်းတို့နဲ့ စာရင်းလာရှင်းရမှာ မဟုတ်ဘူးလား"

ချန်ရှု ကြောင်အမ်းသွားပြီး နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "မဟာမိတ်... ဘာမဟာမိတ်လဲ"

သူက မဟာမိတ်ကိစ္စကို လုံးဝ သိမထားခဲ့ပေ။

ဂျိမ်းစ်က သူ့ကို ဆက်ပြောရန် စိတ်ဝင်စားမှု ကုန်ဆုံးသွားပြီး ခပ်အေးအေးပင် ပြောလိုက်သည်။ "မဟာမိတ်အကြောင်းကိုတောင် မင်းက မသိပဲ မင်းကိုယ်မင်း မုန်ယာကုမ္ပဏီရဲ့ ဒါရိုက်တာဆယ်ဦးထဲက တစ်ဦးလို့ ပြောနေသေးတယ်... စကားများမနေနဲ့တော့... ကျင်းရှီရုံကိုသာ သွားခေါ်"

"ငါ မင်းတို့ကို နာရီဝက်ပဲ အချိန်ပေးမယ်... နာရီဝက်အတွင်း သူ ထွက်မလာဘူးဆိုရင် မင်းတို့ရဲ့ ဒီဟူကွမ်းကျွန်းကို အရင်ဆုံး ဖျက်ဆီးပစ်မယ်"

ချန်ရှု၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ... ဒါရိုက်တာကျင်းကို ကျုပ် သွားရှာလိုက်မယ်... ခင်ဗျား ကျွန်းပေါ်က ခိုလှုံရေးစခန်းက လူတွေကိုတော့ ဒုက္ခမပေးနဲ့... သူတို့က အပြစ်ကင်းတဲ့သူတွေပါ"

ဂျိမ်းစ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟန်ဆောင်မနေစမ်းပါနဲ့... မုန်ယာကုမ္ပဏီရဲ့ ရှင်သန်ရေး စည်းမျဉ်းတွေကို ငါမသိဘူးများ မှတ်နေလား... အပြစ်ကင်းတဲ့ ပြည်သူတဲ့လား... ဟားဟား"

မုန်ယာကုမ္ပဏီ၏ စည်းမျဉ်းမှာ အင်အားကြီးသူကသာ အရာရာဖြစ်ပြီး ဤနေရာတွင် ရှင်သန်နေထိုင်ကြသူတိုင်းက ခွန်အားကိုသာ အလေးထားသည့် မူဝါဒကို ယုံကြည်ကြသူများ ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော မူဝါဒအောက်တွင် အားကြီးသူက အားနည်းသူကို အနိုင်ကျင့် ဗိုလ်ကျသည့် အခြေအနေများ မလွဲမသွေ ပေါ်ပေါက်လာမည်သာ ဖြစ်သည်။

ထိုဖြစ်စဉ်အတွင်းတွင်လည်း မတရားမှုများနှင့် မကျေနပ်ချက်များ အသေအချာကို ရှိနေပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ချန်ရှု ပြောသည့် အပြစ်ကင်းသော ပြည်သူများဆိုသည့် စကားကို ဂျိမ်းစ်က လှောင်ပြုံးဖြင့်သာ တုံ့ပြန်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မုန်ယာကုမ္ပဏီ တစ်ခုလုံးတွင် တစ်ယောက်မကျန် အားလုံးက အပြစ်ရှိသူချည်းသာ ဖြစ်သည်။

ချန်ရှုက ဂျိမ်းစ်နှင့် ဆက်မငြင်းခုံတော့ဘဲ အနောက်တောင်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ လှည့်၍ ပျံသန်းသွားလေသည်။

ထိုက်ယန်တောင် ကျွန်းပတ်လမ်းနှင့် မတူညီသည်မှာ မုန်ယာကုမ္ပဏီ၏ အုပ်ချုပ်ရေး အချက်အချာကျသော နေရာအားလုံးသည် လေပေါ်ကျွန်းများပေါ်တွင် တည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ပင်လယ်ပြင်ပေါ်ရှိ ရေပေါ်ကျွန်းများမှာမူ မုန်ယာကုမ္ပဏီဘက်တွင် အောက်ခြေလူတန်းစားများ နေထိုင်ရာ နေရာများ ဖြစ်လေသည်။

ကျင်းရှီရုံသည် မုန်ယာကုမ္ပဏီ၏ အကြီးဆုံးကျွန်းပေါ်တွင် တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်ပြီး ထိုကျွန်းကို မျှော်လင့်ချက်ကျွန်း ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုကျွန်းသည် မုန်ယာကုမ္ပဏီမှ ပထမဆုံး တွေ့ရှိခဲ့သော လေပေါ်ကျွန်းဖြစ်ပြီး လူတိုင်းအတွက် မျှော်လင့်ချက် ယူဆောင်လာပေးသော ကျွန်းလည်း ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ကောင်းကင်တွင် ပျံဝဲနိုင်သော ကျွန်းများသည် ရေလွှမ်းမိုးခံထားရသော ကမ္ဘာကြီးမှ လွတ်မြောက်ရန် ရေဘေးသင့်ပြည်သူများ အားလုံးအတွက် ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် အစောပိုင်းကာလများက ဤကျွန်းကို မျှော်လင့်ချက်ကျွန်းဟု အမည်ပေးခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်က မုန်ယာကုမ္ပဏီ၏ မူလ ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်သော လီထင်း သည် ကျင်းရှီရုံ၏ အကျဉ်းချခြင်းကို မခံရသေးပေ။

သို့သော် ကျင်းရှီရုံ အင်အားကြီးမားလာသည်နှင့်အမျှ မုန်ယာကုမ္ပဏီ တစ်ခုလုံးသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အလိုဆန္ဒကို အခြေခံသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ယခင်က မျှော်လင့်ချက်ကျွန်း ဖြစ်ခဲ့သော ဤကျွန်းသည် ယခုအခါ သူ၏ ကိုယ်လုပ်တော်ကျွန်း အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤကျွန်းပေါ်တွင် ဧရာမ အဆောက်အအုံကြီးများ တည်ဆောက်ထားပြီး အမြင့်ဆုံး အဆောက်အအုံမှာ သူ၏ ကိုယ်လုပ်တော်များ နေထိုင်ရာ နန်းဆောင်ပင် ဖြစ်သည်။

ချန်ရှုသည် ဤမျှော်လင့်ချက်ကျွန်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာသည်။

မျှော်လင့်ချက်ကျွန်း၏ အကာအကွယ်များကို ဖွင့်မထားပေ။ အကြောင်းမှာ ဤနေရာသည် မုန်ယာကုမ္ပဏီ၏ ဌာနချုပ်ဖြစ်သဖြင့် မည်သည့်ရန်သူမှ လာရောက်ကျူးကျော်ရဲမည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အနည်းဆုံးတော့ ဤယွီကျိုးပြည်နယ်အတွင်း မျှော်လင့်ချက်ကျွန်းကို မည်သူမျှ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရဲမည် မဟုတ်ပေ။

"ဝှစ်"

ချန်ရှု ကျွန်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ အရှိန်ကို ချက်ချင်း လျှော့ချလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့တစ်ခုက သူ့ကို တားဆီးလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူက အတင်းမဝင်ရဲဘဲ ချက်ချင်းရပ်တန့်ကာ စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုကို ခံယူလိုက်သည်။

"ငါ ချန်ရှုပါ... ဒါရိုက်တာကျင်းနဲ့ တွေ့ဖို့ အရေးကြီးကိစ္စ ရှိလို့"

ကင်းလှည့်အဖွဲ့ဝင်များက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လျင်မြန်စွာ ကြည့်လိုက်ကြပြီး အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။ "ဒါရိုက်တာချန်... ဘာကိစ္စများ ရှိလို့ပါလဲ"

ချန်ရှုက အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ခိုက်ရီနည်းပညာက ဂျိမ်းစ်က သဘောတူညီချက်ကို ဖောက်ဖျက်ပြီး ဟူကွမ်းကျွန်းကို လာတိုက်နေတယ်... သူက ဒါရိုက်တာကျင်းကို နာမည်တပ်ပြီး တောင်းဆိုနေတာ... မဟုတ်ရင် ဟူကွမ်းကျွန်းကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်တဲ့"

"ကိစ္စက အရေးကြီးတယ်... အမြန်ဆုံး သွားအကြောင်းကြားပေးကြပါ"

ကင်းလှည့်အဖွဲ့ဝင်များမှာ လွန်စွာ အံ့အားသင့်သွားကြပြီး အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြကာ တစ်ဦးက ကမန်းကတန်း ပြောလိုက်သည်။ "ဒါရိုက်တာချန်... ကျွန်တော်တို့နောက်က လိုက်ခဲ့ပါ"

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် သူက ချက်ချင်း လမ်းပြကာ ချန်ရှုကို ဧရာမ နန်းဆောင်ကြီးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

မကြာမီ သူတို့နှစ်ဦးသည် ရွှေရောင်လွှမ်းနေသော ခမ်းနားထည်ဝါလှသည့် နန်းဆောင်ကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

အချိန်အနည်းငယ်အကြာတွင် မြင့်မားသော စင်မြင့်ထက်၌ နေရောင်ခြည်ခံကာ ထိုင်နေသော ကျင်းရှီရုံကို ချန်ရှု တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျင်းရှီရုံသည် အနက်ရောင် ဆံပင်အရှည်ကို ချထားပြီး ညအိပ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ဘေးနားတွင်လည်း ချောမောလှပသော မိန်းမပျိုလေးများ ခြံရံလျက် ရှိနေသည်။

"သတင်းပို့ပါတယ်... ဒါရိုက်တာချန်ရှု ဝင်ခွင့်တောင်းနေပါတယ်"

ကျင်းရှီရုံက ခပ်အေးအေးပင် မေးလိုက်သည်။ "ဘာကိစ္စလဲ"

"ဟူကွမ်းကျွန်းရဲ့ လုံခြုံရေးနဲ့ ပတ်သက်နေတယ်လို့ ပြောပါတယ်... ခိုက်ရီနည်းပညာက ဂျိမ်းစ် ကိုယ်တိုင် ဟူကွမ်းကျွန်းကို လာတိုက်နေတာပါတဲ့"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ကျင်းရှီရုံက မျက်လုံးကို ကျဉ်းလိုက်ပြီး ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "သူ့ကို ဝင်လာခဲ့ခိုင်းလိုက်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

မကြာမီ ချန်ရှု လျင်မြန်စွာ ဝင်လာခဲ့ပြီး စင်မြင့်ထက်ရှိ ကျင်းရှီရုံကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ခေါင်းငုံ့၍ ဒူးတစ်ဖက်ထောက်လျက် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါရိုက်တာကျင်းကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ကျင်းရှီရုံက အသံကို နှိမ့်၍ မေးလိုက်သည်။ "ခိုက်ရီနည်းပညာက ဟူကွမ်းကျွန်းကို လာတိုက်နေတယ် ဟုတ်လား"

"ဟုတ်ပါတယ်... ဂျိမ်းစ် ကိုယ်တိုင် လာတာမို့လို့... ကျွန်တော်လည်း မယှဉ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး... သူက နာမည်တပ်ပြီး ဒါရိုက်တာကိုပဲ ထွက်တွေ့ခိုင်းနေတာပါ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျင်းရှီရုံက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "အကြောင်းပြချက်က ဘာတဲ့လဲ"

"မုန်ယာကုမ္ပဏီက မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ဖျက်ဆီးပြီး သူ့လူတွေကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်တယ်လို့ ပြောပါတယ်"

ကျင်းရှီရုံ ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။ "ဝူယောင်ပန်း ပြန်ရောက်ပြီလား"

ချန်ရှုက မသိသဖြင့် ဘေးနားရှိ အစေခံမိန်းကလေးတစ်ဦးက အလျင်အမြန် ဖြေလိုက်သည်။ "သခင်ကြီး... ဝူယောင်ပန်း ပြန်မရောက်သေးပါဘူးရှင်"

ကျင်းရှီရုံ၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် မှုန်ကုပ်သွားပြီး ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ဂျိမ်းစ်ကို သွားတွေ့လိုက်ဦးမယ်"

ထို့နောက် သူက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာသည်။

ထို့နောက် ထိုအမျိုးသမီးက မြေပြင်ပေါ်တွင် မှောက်ချလိုက်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားကာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဧရာမ အဖြူရောင် နဂါးကြီးပုံစံ မျိုးရိုးဗီဇသားရဲ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ထိုမျိုးရိုးဗီဇသားရဲကြီး၏ အရွယ်အစားမှာ ပေ ၄၀ ကျော်ခန့်သာ ရှိပြီး မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်ကို ကျော်လွန်ထားသည်မှာ သိပ်မကြာသေးပုံ ရသည်။

ဤအဆင့်ရှိသော မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့် အစွမ်းပိုင်ရှင်တစ်ဦးသည် အပြင်ဘက် မည်သည့်နေရာတွင်မဆို နယ်ပယ်တစ်ခုကို အုပ်စိုးနိုင်သော ထိပ်တန်းအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ခိုလှုံရေးစခန်း အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုကိုပင် အလွယ်တကူ တည်ထောင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သို့သော် ထိုသို့သော အစွမ်းပိုင်ရှင်မျိုးပင်လျှင် ဤမုန်ယာကုမ္ပဏီအတွင်း၌ ကျင်းရှီရုံ၏ စီးတော်ယာဉ် တစ်ခုအဖြစ်သာ နေထိုင်ခွင့် ရရှိလေသည်။

ကျင်းရှီရုံက အပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး အဖြူရောင် နဂါးကြီးပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ကာ နဂါး၏ ဦးချိုကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်သည်။

ထိုနဂါးကြီးက ဟိန်းဟောက်သံ တစ်ချက်ပေးလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ပျံတက်သွားလေတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကပ်ဘေးကြီး မတိုင်မီကသာ သာမန်လူများ မြင်တွေ့ခဲ့ရလျှင် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားစေမည်မှာ အသေအချာပင်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ထူးဆန်းသည့် အရာတစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ။

ချန်ရှုက ထိုအဖြူရောင် နဂါးကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ရင်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ဤကဲ့သို့သော နဂါးမျိုးရိုးဗီဇ အစွမ်းပိုင်ရှင်သည် အမှန်တကယ်တော့ ကြီးမားသော အလားအလာနှင့် ပါရမီများ ရှိသင့်ပေသည်။

အကယ်၍ သေချာ ပြုစုပျိုးထောင်မည်ဆိုပါက အလွန် အစွမ်းထက်သော အစွမ်းပိုင်ရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ခြေ များသည်။

သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူမက အရမ်း လှပလွန်းနေပြီး မျိုးရိုးဗီဇ ပြောင်းလဲသွားသော ပုံစံကလည်း လှပလွန်းနေသည်။

ကျင်းရှီရုံတွင် ခွန်အားကြီးမားသော လက်အောက်ငယ်သားများ မရှားပါးသော်လည်း ဤမျှ လှပသော စီးတော်ယာဉ်မှာမူ အလွန် ရှားပါးလှသည်။

ထို့ကြောင့် ကံဆိုးစွာဖြင့် ဤအမျိုးသမီးမှာ ကျင်းရှီရုံ၏ အသုံးအဆောင်တစ်ခု အဖြစ်သာ ကံကြမ္မာက သတ်မှတ်ထားခြင်း ခံရလေသည်။

ချန်ရှုက သူ၏ အတွေးများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ မျိုးရိုးဗီဇပုံစံမှာ မလှပသည့်အတွက် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာမိသွားသည်။

သူက အရှေ့မှ အဖြူရောင် နဂါးကြီးနောက်သို့ လျင်မြန်စွာ လိုက်ပါသွားပြီး ဟူကွမ်းကျွန်းဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပျံသန်းသွားလေသည်။

မကြာမီအချိန်အတွင်း ဟူကွမ်းကျွန်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဟူကွမ်းကျွန်း အနီးတွင် ရွှေဝါရောင် ဆံပင်နှင့် အပြာရောင် မျက်လုံးများရှိသော နိုင်ငံခြားသား လူလတ်ပိုင်း တစ်ဦး လေထဲတွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ့အနောက်တွင် အခြားလူများ မရှိသလို အုပ်စုလိုက် စစ်သင်္ဘောများကဲ့သို့သော တပ်ဖွဲ့များကိုလည်း ခေါ်ဆောင်လာခြင်း မရှိပေ။

ကျင်းရှီရုံက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရင်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ပြုံးလိုက်မိသည်။

ဤအခြေအနေမျိုးက တစ်ဖက်လူအနေဖြင့် တကယ်တမ်း စစ်တိုက်လိုခြင်း မရှိကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်ကို သူ သိထားသည်။

သို့သော် စိတ်ထဲတွင် ရှင်းလင်းစွာ သိနေသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်မူ တစ်ဖက်လူအပေါ် ကောင်းမွန်သော အမူအရာမျိုး ပြသမည် မဟုတ်ပေ။

"ဂျိမ်းစ်... မင်း ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ... ရန်ဖြစ်ချင်နေတာလား"

သူက ဂျိမ်းစ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးပြလိုက်သည်။

ဂျိမ်းစ်က မော့ကြည့်လိုက်ပြီး အဖြူရောင် နဂါးကြီးပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ကျင်းရှီရုံကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ကျင်းရှီရုံ... မင်း မုန်ယာကုမ္ပဏီမှာ ဘယ်လိုပဲ ဗိုလ်ကျနေနေ ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်းလူတွေက မဟာမိတ်စာချုပ်ကို သစ္စာဖောက်ပြီး ငါ့မိန်းမကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ရဲတယ်... ဒီကိစ္စအတွက် ငါ့ကို ဖြေရှင်းချက်တစ်ခု ပေးရမယ်"

ကျင်းရှီရုံက မျက်မှောင်ပင့်လိုက်ပြီး... "အဲ့လိုကိစ္စမျိုး ရှိလို့လား... ငါ ဘာလို့ မသိရတာလဲ"

"ဟမ့်... မင်းလက်အောက်က ဝူယောင်ပန်းဆိုတဲ့ ကောင်ကို ထွက်လာခဲ့ခိုင်းလိုက်... ငါနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရှင်းမယ်"

ကျင်းရှီရုံက ခပ်အေးအေးပင် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ "မင်းခေါ်ခိုင်းတိုင်း ငါက ခေါ်ပေးရမှာလား"

ဂျိမ်းစ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ ပေါ်လာသည်။ "ကြည့်ရတာ မင်းက ငါနဲ့ တကယ်ချချင်နေတဲ့ပုံပဲ"

"မင်းကို ကြောက်နေမယ် ထင်လား"

ကျင်းရှီရုံက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာကာ အဖြူရောင် နဂါးကြီးပေါ်မှ လေထဲသို့ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။

လေထဲတွင် ရှိနေစဉ်မှာပင် သူ၏ သွေးသားစွမ်းအင်များ ပျံ့နှံ့လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

မကြာမီ ပေ ၂၈၀ ကျော် ရှည်လျားသော ဧရာမ မျိုးရိုးဗီဇ သားရဲကြီးတစ်ကောင် လေထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ထိုသားရဲကြီး၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဖြူကောင်ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် ဆူးချွန်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ခြေလက်များရှိ ခြေသည်းများမှာ ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်ကာ ဦးချိုနှင့် ပါးစပ်တို့တွင်ပင် ထက်မြက်သော အစွန်းအဖျားများ ပါရှိနေသည်။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဤသားရဲကြီးသည် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရေးအတွက် မွေးဖွားလာသော မျိုးရိုးဗီဇ သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်ကြောင်း အသေအချာ သိနိုင်ပေသည်။

ဆက်ရန်...