အခန်း ၂၀၂

အခန်း (၂၀၂) အထူးတောင်းဆိုချက်

ထိုအချိန်တွင် သူ၏လက်ထဲ၌ ကျောက်စိမ်းပြားနှစ်ခု ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး တိရှားခေါင်းဆောင်က ယခုလေးတင် ပေးပို့လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် သူသည် ပုရွက်ဆိတ်နှစ်ကောင်ကြောင့် သူ၏ လက်ရှိ စိတ်အခြေအနေကောင်းကို အပျက်ခံမည် မဟုတ်ချေ။

သူသည် ကျောက်စိမ်းပြားနှစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်ရတနာပစ္စည်းများစွာကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ အထဲတွင် ဘုရင်အဆင့်နှင့် ဧကရာဇ်အဆင့် ရတနာပစ္စည်းများပင် ပါဝင်နေပေသည်။

ထိုလေးယောက်က သူ၏အစေခံများ ဖြစ်လာပြီး သူတို့ကိုယ်သူတို့ သူ့ထံ အပ်နှင်းခဲ့ကြပြီဖြစ်ရာ သဘာဝကျကျပင် သူတို့အား အကျိုးအမြတ်အချို့ ပေးအပ်ရန် လိုအပ်ပေသည်။

ဤသည်မှာ အကောင်းဆုံးသော ကိုယ်ကာကွယ်ရေး ဝိညာဉ်ရတနာ ဖြစ်ပြီး လက်ရှိအချိန်အတွက် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်အမြစ်များနှင့် ပတ်သက်၍မူ အချိန်အတန်ကြာလျှင် မြင့်မြတ်နယ်မြေသို့ သွားရောက်ကာ မိခင်ဖြစ်သူနှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီးမှသာ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် သူ ရည်ရွယ်ထားပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ နန်ကုန်းရိုရွှယ် အပါအဝင် အခြားသူများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး ပြောခဲ့သော လိမ်ညာမှုများအရ ယခုအခါ သူ့တွင် ကောင်းကင်အလိုကိုဆန့်ကျင်ကာ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မည့် အခွင့်အရေး သုံးကြိမ်သာ ကျန်ရှိတော့ပေသည်။

ဤအခြေအနေမျိုးတွင် မိခင်ဖြစ်သူ၏ လိမ်ညာမှုကို ဖော်ထုတ်သင့်၊ မဖော်ထုတ်သင့် (သို့မဟုတ်) မည်သို့ ပြောဆိုရမည်ဆိုသည်ကို မိခင်နှင့် တိုင်ပင်ရမည့်အချိန် ရောက်လာပြီ ဖြစ်ပေသည်။

နန်ကုန်းယွီသည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ငါ့နောက်ကို လိုက်လာပြီး ခဏလောက် တိတ်တိတ်လေး နေကြ... မီးတောက်တွေက မင်းတို့ကို ထိခိုက်မိမှာစိုးလို့ ဟိုဒီ လျှောက်မပြေးကြနဲ့..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်လေး..."

သူတို့လေးယောက်လုံး အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေကာ သူတို့၏သခင်လေးမှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့မခန်းဖြစ်ပေသည်။

ဤဘဝတွင် ဤကဲ့သို့သော လူတစ်ယောက်အား အလုပ်အကျွေးပြုရခြင်းမှာ သူတို့အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပင် ဖြစ်သည်။

နန်ကုန်းယွီသည် လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ဆေးဖိုဖျက်ဆီးခြင်း သန့်စင်သောမီးတောက်သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်ရတနာပစ္စည်းများအားလုံးကို ရစ်ပတ်သွားခဲ့ပြီး ရာနှင့်ချီသော ဤပစ္စည်းများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါင်းစပ်ကာ လျင်မြန်စွာ သန့်စင်ဖန်တီးရန် ရည်ရွယ်ထားပုံရပေသည်။

ယခုအခါ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သူမျှမရှိဘဲ ချိုးယဲ့တို့ လေးယောက်သာ သူ၏အနီးတွင် ရှိနေသဖြင့် သူ၏စွမ်းရည်များကို ဖုံးကွယ်ထားရန် ဆန္ဒမရှိပေ။

သေချာပေါက်ပင် အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဝိညာဉ်ရတနာများ ဖန်တီးခြင်းတွင်သာ ကန့်သတ်ထားပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အဆင့်မြင့်မားလွန်းပါက သူတို့အတွက် အသုံးပြုရန် ခက်ခဲမည်ဖြစ်ရာ အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဝိညာဉ်ရတနာများကိုသာ ဦးစွာ ဖန်တီးပေးခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် လိုအပ်လာပါက ပြန်လည်ပေါင်းစပ်ပြီး သူတို့အတွက် အဆင့်မြှင့်တင်ပေးလိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

နန်ကုန်းယွီသည် ဝိညာဉ်ရတနာပစ္စည်းများကို ပေါင်းစပ်နေစဉ် ရင်ထဲတွင် ဆက်တိုက် တွေးတောနေခဲ့ပြီး လူလေးယောက်အတွက် မည်သည့် ဝိညာဉ်ရတနာများ ဖန်တီးပေးရမည်ကို လျင်မြန်စွာ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပေသည်။

အချိန်မကြာမီမှာပင် နန်ကုန်းယွီ၏ ဆေးဖိုဖျက်ဆီးခြင်း သန့်စင်သောမီးတောက်ကို ထိန်းချုပ်ပေါင်းစပ်မှုနောက်တွင် အမျိုးမျိုးသော ပစ္စည်းများသည် မီးတောက်များထဲ၌ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

စိမ်းပြာရောင်၊ နီအရောင်၊ လိမ္မော်ဝါရောင်နှင့် နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော ဖြူအရောင်များဖြင့် သိမ်မွေ့လှပသော ပုံစံများ ထွင်းထုထားသည့် အမျိုးသမီးသုံး သပ်ရပ်လှပသော ဓားရှည်လေးလက်သည် မီးတောက်များထဲတွင် ပေါ်လာပေ၏။

ဓားများ၏ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို ကြည့်ရလျှင် အရောင်နှင့် အပေါ်ရှိ ပုံစံများမှလွဲ၍ အတိအကျ တူညီနေပြီး သူတို့လေးယောက်လုံး တစ်စုတည်း ဖြစ်သင့်သည်ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကိုလည်း သွယ်ဝိုက်ဖော်ပြနေပေသည်။

ဓားရှည်ပေါ်ရှိ ဓားရိုးနေရာတွင် လူလေးယောက်၏ အမည်များကို သီးခြားစီ ထွင်းထုထားလေ၏။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့လေးယောက်လုံး၏ မျက်နှာများ ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သွားကြပြီး သခင်လေးက သူတို့အတွက် အဝတ်အစားသစ်များ ပြင်ဆင်ပေးရုံသာမက လက်နက်များကိုပါ ပြင်ဆင်ပေးလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ကြပေ။

သူတို့လေးယောက်လုံး ဝမ်းသာပျော်ရွှင်စွာဖြင့် အခြားအရာများကို ဆက်လက် ကြည့်ရှုလိုက်ကြသည်။

ဆံထိုးများ၊ လည်ဆွဲများ၊ လက်စွပ်များ၊ ဂါဝန်ရှည်များ၊ ဖိနပ်များ အစရှိသည်တို့ ပါဝင်ပြီး အားလုံးမှာ လေးစုံစီဖြစ်ကာ အရောင်များမှာ ဓားရှည်များနှင့် လိုက်ဖက်ညီအောင် ပြုလုပ်ထားပေသည်။

သေချာပေါက်ပင် အရောင်တစ်မျိုးတည်း မဟုတ်ဘဲ ပစ္စည်းအများအပြားကို အခြားသော အရောင်ပုံစံများဖြင့် အလှဆင်ထားလေ၏။

ဂါဝန်ရှည်ကို ဥပမာအနေဖြင့် ယူရလျှင် အဓိကအရောင်အပြင် အခြားသော အရောင်စပ်မှုများလည်း ပါဝင်ပြီး ရာသီလေးခု၏ ထူးခြားသော ပန်းပုံစံများပင် ပါဝင်ရာ အရောင်တစ်မျိုးတည်းထက် များစွာ ပိုမို လှပနေပေသည်။

ထို့ပြင် ဂါဝန်ရှည် လေးထည်လုံးသည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှပြီး နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ ကျက်သရေရှိကာ ဝိညာဉ်ရေးရာနှင့် ပုံစံဖွဲ့စည်းမှု၏ ရှုပ်ထွေးမှုမှာ ပိုင်ချီချီ၏ အဝတ်အစားထက် လျော့နည်းခြင်းမရှိဘဲ ပို၍ပင် ကောင်းမွန်နေသေး၏။

ထို့အပြင် ဂါဝန်ရှည်၏ အောက်နားနှင့် လက်ဖျားများတွင် နူးညံ့သော ဇာပဝါအလွှာတစ်ခု ပါရှိပြီး ဂါဝန်၏ အလွှာများနှင့် ကျက်သရေရှိမှုကို တိုးပွားစေကာ ဂါဝန်ရှည်ကို နတ်သမီးလေးတစ်ပါးကဲ့သို့ ပိုမို လွင့်ပျံလှပနေစေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူတို့လေးယောက်လုံး အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့သြမှုများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် အလွန်သဘောကျသွားကြသည်။

ဤအဓိကအရောင် လေးမျိုးမှာလည်း အမှန်တကယ်ပင် သူတို့ နှစ်သက်သော အရောင်များဖြစ်ကြပြီး သူတို့ စံအိမ်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်က သူတို့လေးယောက်၏ အမည်များကို ကျင်ကိုယ်လုပ်တော်က သူတို့နှစ်သက်သော အရောင်များအပေါ် မူတည်၍ သတ်မှတ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် မူလက စံအိမ်၏ အစေခံများ ဖြစ်သည့်အတွက် သူတို့၏ အဝတ်အစားများမှာ တူညီနေပြီး ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ဆံထိုးများ ဝယ်ယူကာ ပြသခဲ့ကြရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ထင်မှတ်မထားဘဲ သခင်လေးက ဤအရာကိုပါ တွေးတောပေးခဲ့ပြီး အမှန်တကယ်ပင် သူတို့အတွက် အထူးသီးသန့် ဖန်တီးပေးထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့လေးယောက်လုံး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြည်နူးမှုနှင့် ပြင်းထန်သော ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ဤအရာနှင့်အတူ သူတို့ကိုယ်သူတို့ သခင်လေးထံ ပေးအပ်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤဘဝမှာ တန်ဖိုးရှိလှပေသည်။

သူတို့လေးယောက်လုံးသည် သူတို့၏မျက်လုံးများကို ရွှေ့လိုက်ကြရာ မီးတောက်၏ ထောင့်တစ်နေရာသို့ အားလုံး ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

သူတို့လေးယောက်လုံး အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ မျက်နှာများ နီမြန်းသွားကြသည်။ ရင်ဖုံးနှင့် အတွင်းခံ လေးစုံ ဖြစ်နေပေသည်။

သူတို့လေးယောက်လုံး အချင်းချင်း ငုံ့ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း ပြုံးရွှင်နေကြ၏။ မှန်ပေသည်။ သူတို့အားလုံး ဤသို့ဖြစ်နေကြပြီဖြစ်ရာ သခင်လေးက သူတို့အား ဤအရာကို ပေးအပ်ခြင်းမှာ မှန်ကန်သည်ဟု ထင်ရပေသည်။

သူတို့လေးယောက်လုံး ပြုံးလိုက်ကြပြီး သူတို့ရှေ့ရှိ အမျိုးသားကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်များ တောက်ပနေ၏။

သို့ရာတွင် ထိုအချိန်၌ နန်ကုန်းယွီသည် သူတို့လေးယောက်လုံးထံ လှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်ဟာက မင်းတို့အတွက်လဲ ဆိုတာ မင်းတို့ ကြည့်သင့်တယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့မှာ အကြံဉာဏ်တစ်ခုခု ရှိရင် ငါ ပြောင်းပေးမယ်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် သူတို့လေးယောက်လုံး မျက်တောင်ခတ်လိုက်ကြသော်လည်း အလျင်အမြန် ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။

"သခင်လေး... သခင်လေး ကျွန်မတို့အတွက် ဖန်တီးပေးတဲ့အရာတွေကို ကျွန်မတို့ သဘောကျပါတယ်... ဘာမှ ပြောင်းလဲစရာ မလိုပါဘူး..."

နန်ကုန်းယွီသည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ငါ မင်းတို့နဲ့အတူ ခုနစ်နှစ်တာ နေထိုင်ခဲ့ပေမဲ့ မင်းတို့အကြောင်း ငါနားလည်တာက မင်းတို့ကိုယ်တိုင် နားလည်သလောက် မကောင်းဘူး... ပြီးတော့ ပြောစရာ အကြံဉာဏ်တွေ ရှိရင် ငါ့ကို ပြောပြပါ... မဟုတ်ရင် ငါ အရာအားလုံးကို ပြီးပြည့်စုံအောင် မလုပ်နိုင်ဘူး..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် သူတို့လေးယောက်လုံး အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသော်လည်း သူတို့သည် ခေါင်းကို အနည်းငယ်သာ ခါရမ်းလိုက်ကြသည်။

ဤအရာများကို သူတို့ တကယ်ပင် သဘောကျပြီး ပြောင်းလဲရန် မလိုအပ်ပေ။

သို့ရာတွင် ထိုအချိန်၌ ရှာဟယ်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် တွေးမိသွားပြီး နှုတ်ခမ်းနီနီလေးများကို အနည်းငယ် ကိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

" ကျွန်မမှာ တောင်းဆိုစရာတစ်ခု ရှိပါတယ်... သခင်လေးက ကျွန်မကို အပြစ်မတင်ဘူးလို့ ကတိပေးနိုင်မလား..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်းတို့အားလုံးက ငါ့လူတွေပဲ... ငါ့ကို မပြောနိုင်တာ ဘာရှိသေးလို့လဲ... ငါက အဲ့ဒီလောက်တောင် သဘောထားသေးသိမ်တဲ့သူလား..."

ရှာဟယ်သည် အလျင်အမြန် ခေါင်းခါကာ လက်ကာပြရင်း ပြောလိုက်၏။

"သခင်လေး...ကျွန်မ ဆိုလိုတာက အဲ့ဒီလို မဟုတ်ပါဘူး..."

"ကောင်းပြီ... ငါသိပါတယ်... မင်း ပြောလေ..."

နန်ကုန်းယွီက ရယ်မော၍ ပြောလိုက်သည်။

အခြားသုံးယောက်သည်လည်း ရှာဟယ်ကို ကြည့်လိုက်ကြရာ သူတို့၏မျက်လုံးများထဲတွင် စူးစမ်းလိုစိတ် အနည်းငယ် ပိုလာခဲ့၏။

ရှာဟယ်၏ လှပသောမျက်နှာလေး အနည်းငယ် နီမြန်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး သူမက တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

" ကျွန်မရဲ့ လက်စွပ်၊အတွင်းဘက်နဲ့... ရင်ဖုံးပေါ်မှာ သခင်လေးရဲ့ နာမည်ကို ထွင်းပေးလို့ ရမလား..."

ဤစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ချွန်းကျီတို့ သုံးယောက်လုံး၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး နန်ကုန်းယွီကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်ကြ၏။

အခြားအရာအားလုံးမှာ သိသာလွန်းလှပေသည်။

သို့သော် လက်စွပ် အတွင်းဘက်နှင့် ရင်ဖုံးပေါ်တွင် သခင်လေး၏ အမည်ကို ထွင်းထုနိုင်မည်ဆိုပါက အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းမွန်သော အကြံဉာဏ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ပြင် ဤလောကတွင် ရင်ဖုံးနှင့် အတွင်းခံများ ပေးပို့ခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို လူသိများပေသည်။

အကယ်၍ ရင်ဖုံးပေါ်တွင် သခင်လေး၏ အမည် ရှိနေသေးပြီး သခင်လေး ပေးအပ်ထားသည့်အရာ ဖြစ်နေပါက သူတို့အတွက် အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားသော အဓိပ္ပာယ်ရှိလှပေသည်။

နန်ကုန်းယွီသည် မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး ရှာဟယ်က ဤအချက်အလက်ကို သတိရလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့သလို သူကိုယ်တိုင်လည်း သိပ်နားမလည်ခဲ့ပေ။

သို့ရာတွင် သူမ၏ တောင်းဆိုချက်ဖြစ်သောကြောင့် သဘာဝကျကျပင် သူ ငြင်းဆိုရန် အကြောင်းပြချက် မရှိချေ။

သူက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပဲလား... တခြား လိုအပ်ချက်တွေကော ရှိသေးလား..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ရှာဟယ်၏ မျက်နှာပေါ်၌ အံ့သြသွားသည့် အရိပ်အယောင်ပေါ်လာပြီး သူမက အလျင်အမြန် ခေါင်းခါလိုက်၏။

"မရှိတော့ပါဘူး... ဒါတစ်ခုတည်းပါပဲ..."

နန်ကုန်းယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အခြားသုံးယောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် သူတို့သုံးယောက်လုံးက သူ့အား မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"သခင်လေး... ကျွန်မတို့လည်း ရှာဟယ်နဲ့ အတူတူ လုပ်လို့ ရမလား..."

"ကောင်းပြီလေ..."

နန်ကုန်းယွီက ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဆေးဖိုဖျက်ဆီးခြင်း သန့်စင်သောမီးတောက်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ရာ သူ၏အမည်သည် ရင်ဖုံးလေးထည်လုံးနှင့် လက်စွပ်လေးကွင်း၏ အတွင်းဘက်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူ၏လက်များသည် လက်ကွက်များကို ဆက်လက်ဖော်ဆောင်နေပြီး ကမ္ပည်းစာလုံးများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်တွင် ပေါ်လာစေကာ ဆေးဖိုဖျက်ဆီးခြင်း သန့်စင်သောမီးတောက်၏ အကူအညီဖြင့် ဤပစ္စည်းများအတွင်းသို့ ဆက်လက် ရိုက်သွင်းလိုက်လေ၏။