အခန်း (၁၉၇၉-၁၉၈၀)

အခန်း (၁၉၇၉) - မင်းတို့သုံးယောက်ကိုပဲ

ဝမ်ကျိလုံက ဤမျှအထိ ပြတ်သားရဲရင့်လိမ့်မည်ဟု လူတိုင်း မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ...၊ သူသည် မိမိ၏ တစ်သက်တာလုံးစာ သက်တမ်းကို တိုက်ရိုက် လောင်ကျွမ်းစေပြီး... ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ဤမျှအဆင့်ရှိ ဓားအသိတစ်ခုကို စုစည်းထုတ်ဖော်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုပြင်ပမျိုးနွယ် သုံးဦးမှာမူ... အသိဝင်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်မှနေ၍ တောက်ပလွန်းလှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဝမ်ကျိလုံ၏ ဤဓားချက်ကို... ထိုသုံးဦးက အလွယ်တကူပင် ခုခံတားဆီးလိုက်နိုင်ပြီး... ကြီးမားသော လှိုင်းဂယက်မျိုး အနည်းငယ်မျှပင် ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ချေ။

“ဓားဂိုဏ်း ရဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေကတော့... တကယ့်ကို အလွယ်တကူ စော်ကားလို့မရတဲ့ ကောင်တွေပဲ...”

လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာက ထူးဆန်းနေကြသည်။

ဝမ်ကျိလုံအနေဖြင့် မိမိ၏ ဤဓားချက်က ဤကဲ့သို့သော ရလဒ်မျိုး ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်ကို ကြိုတင်မတွေးမိဘဲ နေမည်ဟု သူတို့မယုံကြည်ကြချေ။

သို့သော်ငြားလည်း... ဝမ်ကျိလုံသည် တစ်ဖက်လူ၏ ဖိနှိပ်ချုပ်ကိုင်မှုကို မခံရသေးသည့် အခြေအနေမျိုးတွင်... ကျန်ရှိနေသေးသော သက်တမ်းများကို တိုက်ရိုက်လောင်ကျွမ်းပစ်ကာ... အသက်ကို ပဓာနမထားဘဲ မိမိတို့ဘက်က သိက္ခာကို တစ်ချက်ပြန်ဆယ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟော်ဆွေ့ သွေးမျိုးဆက်မှ ပြင်ပမျိုးနွယ် သုံးဦးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး... မျက်နှာများက တဖြည်းဖြည်းနှင့် သံမဏိရောင်ကဲ့သို့ ညိုမည်းလာခဲ့သည်။

“သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ် က ရှိနေသေးတယ်...”

“ယင်လောကထဲ ဝင်ရောက်တဲ့နည်းလမ်း က... ဒီနေရာမှာ သုံးလို့ရ၊ မရ မသိဘူး...”

“စမ်းကြည့်တာပေါ့... သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ဖမ်းဆီးပြီးတော့... ရှန်းဟုန်း သွေးမျိုးဆက်ရဲ့ အကြောင်းတွေကို သူ့ပါးစပ်ကနေ အသေအချာ မေးမြန်းရမယ်...”

ထိုအထဲမှ တစ်ဦးက ချက်ချင်းပင် ယင်လောကထဲသို့ ဝိညာဉ်ခွဲ၍ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ရာ... ရလဒ်အနေဖြင့် ဝမ်ကျိလုံက မိမိရှေ့တွင် မတ်တတ်ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် အတိုင်းအဆမရှိ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားတော့သည်။

“ပိုးကောင်လေး... မင်းရဲ့ ဓားက ငါတို့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား...၊ မင်းက ဘယ်လိုကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်လဲ... ငါတို့ကကော ဘယ်လိုအဆင့်လဲ...”

ထိုကောင်က ပါးစပ်ကို ဖြဲလျက် ပြုံးလိုက်ပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် လှောင်ပြောင် သရော်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်...၊ သူက လက်ကိုဆန့်၍ ဝမ်ကျိလုံကို ဖမ်းဆီးရန် ပြင်လိုက်သည့် အချိန်မှာပင်... ပတ်ဝန်းကျင်၌ ရုတ်တရက် အဆုံးအစမရှိလှသော မြူခိုးဖြူကြီးများ လိပ်တက်လာခဲ့တော့သည်။

မြူခိုးဖြူကြီးများထဲမှနေ၍ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာကြရာ... ခဏလေးအတွင်းမှာပင် တောင်တန်းတစ်ခုလုံးနှင့် ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးတွင်... ယင်စစ်သည်တော်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

“တော်သေးတယ်... အမှီ လိုက်လာနိုင်ခဲ့လို့...”

ရှကျီနှင့် အခြားသော ယင်လောက အုပ်ချုပ်ရေးဌာန၏ စစ်သူကြီးအချို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး... ဤနေရာတွင် ကြီးမားလှသော သေကျေပျက်စီးမှုမျိုး မရှိသေးသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့်... အားလုံးက စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ကြသည်။

ဝမ်ကျိလုံကို ဖိနှိပ်ရန် ပြင်နေသည့် ထိုပြင်ပမျိုးနွယ်သည်... ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ယင်စစ်သည်တော်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှနေ၍... မိမိကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော စွမ်းအားလှိုင်းကြီးကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့်... ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကာ ချက်ချင်းပင် နောက်လှည့်၍ လူ့လောကထဲသို့ အလျင်အမြန် ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

“ဘယ်လိုလဲ...”

ကျန်ရှိနေသည့် နှစ်ဦးက ချက်ချင်းပင် မေးမြန်းလိုက်ကြသည်။

ထိုသူ၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် တောင့်တင်းနေပြီး... နှုတ်ခမ်းများ လှုပ်ရှားသွားကာ ဘာမှပင် မပြောရသေးခင်မှာပင်... သူတို့နောက်ကွယ်ရှိ မြေသားများက ရုတ်တရက် ဘေးပတ်ပတ်လည်သို့ လွင့်စင်ထွက်သွားခဲ့ပြီး... နက်မှောင်လှသော ခေါင်းတလားတစ်ခု ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ခေါင်းတလားအဖုံး ပွင့်ဟသွားသည့် အခါတွင်မူ... ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်လုယွမ် က အပြင်သို့ တစ်လှမ်းချင်း လှမ်းထွက်လာခဲ့ပြီး... မိမိရှေ့မှောက်က ရှုပ်ထွေးပွေလီလှသော မြင်ကွင်းကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်တော့သည်။

“မင်းတို့ သုံးယောက်ကတော့... ငါ့ကို ဆူညံအောင် လုပ်လွန်းလို့ သေတော့မယ်...”

လုယွမ်၏ အကြည့်က ပထမဦးဆုံး အခိုက်အတန့်မှာပင်... ဟော်ဆွေ့ သွေးမျိုးဆက်မှ ထိုပြင်ပမျိုးနွယ် သုံးဦးထံသို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

“ဒီနေရာမှာ... ဘယ်တုန်းကတည်းက တန်ခိုးစွမ်းအားရှိသူ တစ်ယောက် ပုန်းကွယ်နေတာလဲ...”

ကျန်ရှိနေသည့် နှစ်ဦး၏ မျက်နှာအမူအရာက ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး... နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ ၎င်းတို့နှစ်ဦးက နားလည်မှုအပြည့်ဖြင့် လုယွမ်ထံသို့ တိုက်ရိုက် လက်ဦးမှုရယူ၍ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြတော့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်ဖက်လူက ဤမျှအထိ ပုန်းကွယ်နေနိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကို မရိပ်မိစေခဲ့ခြင်းက... လုယွမ်၏ စွမ်းအားမှာ သူတို့ထက် မနိမ့်ကျနိုင်မှန်း သက်သေပြနေပြီး... ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း အဆင့်ရှိ သန်မာသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေရန် အလားအလာ အလွန်များပြားလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုနှစ်ဦး၏ စွမ်းအားမှာလည်း... အမှန်တကယ်တော့ ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း အဆင့်သို့ အကန့်အသတ်မရှိ နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ရွှင်ကော်ကျူးနှင့် အခြားသူများမှာလည်း... သုံးလောကတောင်တန်း ဘက်တွင် ဤကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်သူအဆင့် တန်ခိုးရှင်တစ်ယောက် ပုန်းခိုနေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသဖြင့်... ၎င်းမှာ ဖန့်ချန် ကြိုတင်စီမံထားခဲ့သည့် နောက်ချန်အင်အားစု ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု အလိုအလျောက် တွေးတောမိလိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် နောက်ပိုင်းတွင် ဖြစ်ပျက်လာခဲ့သည့် အရာများကလည်း... ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲက ခန့်မှန်းချက်ကို ပိုမို၍ သေချာသွားစေခဲ့သည်။

လုယွမ်သည် ထိုနှစ်ဦးက မိမိကို လက်ရဲဇာတ်ရဲ တိုက်ခိုက်ရဲကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ... အဆင့် ၉ အဆင့်အတန်းထက် များစွာကျော်လွန်လှသော အရှိန်အဝါများကို တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး... ဖျော့တော့လှသော ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခုဖြင့်... ထိုနေရာမှာတင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို ဖိနှိပ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

ဤအရာကို ရေစီးကြောင်းက တစ်လှည့်စီ ပြောင်းလဲခြင်း ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်...၊ ထိုနှစ်ဦးမှာ ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း စွမ်းအားဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် မှောက်ခုံလဲကျသွားကာ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့သည့် အခါတွင်မူ... ရွှင်ကော်ကျူးနှင့် အခြားသူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ဖိအားများလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရသည်။

လူတိုင်းက ပထမဦးဆုံး အချိန်မှာပင် မြေပြင်ပေါ်ကနေ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြပြီး... စိတ်ထဲ၌ ကံကောင်းသွားသလို ခံစားရသလို... တစ်ဖက်လူ ဒုက္ခရောက်သွားသည်ကို ဝမ်းသာလိုသည့် စိတ်မျိုးလည်း ဖြစ်ပေါ်နေကြသည်။

“ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း...”

ဟော်ဆွေ့ သွေးမျိုးဆက်မှ ထိုပြင်ပမျိုးနွယ် နှစ်ဦးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး... နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လေးနက်တည်ကြည်ရသည့် အရိပ်အယောင်များကို မြင်လိုက်ကြရသည်။

ထိုအချိန်ကျမှသာ... ၎င်းတို့က ကျန်ရှိနေသည့် တစ်ဦးမှာ မူလနေရာတွင် တောင့်တောင့်ကြီး ရပ်နေပြီး အနည်းငယ်မျှ မလှုပ်ရှားသည်ကို သတိပြုမိသွားကြသဖြင့်... မနေနိုင်ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်ကြတော့သည်။

“သခင်လေး ငါတို့ကို ပေးထားတဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း ရုပ်သေး ကို အမြန်ဆုံး ထုတ်ပြီးတော့... သူ့ကို ဖိနှိပ်စမ်း...”

ထိုတောင့်တောင့်ကြီး ဖြစ်နေသည့် တစ်ဦးက... တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ရုပ်သေးရုပ်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ဤရုပ်သေးရုပ် ထွက်ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင်... လုယွမ်ပင်လျှင် လေးလံလှသော ဖိအားကြီးတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့်... မျက်နှာအမူအရာက ရုတ်တရက် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားရတော့သည်။

သူမသည် ရေတွက်၍မရနိုင်သော နှစ်ပေါင်းများစွာပတ်လုံး အသည်းအသန် ကျင့်ကြံခဲ့ပြီးမှသာ... မကြာသေးမီကမှ အဆင့် ၉ ၏ ကန့်သတ်ချက် အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး... ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်အတန်းသို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း မိမိရှေ့မှောက်က ဤအဆင့် ၉ အဆင့်ရှိသူ သုံးဦးကမူ... သူမထက်ပင် စွမ်းအား ပိုမိုသန်မာလှသော ရုပ်သေးရုပ်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားပါမည်နည်း။

ဒါက ဘာကိစ္စကြီးလဲ။

ဤကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း ရုပ်သေးရုပ် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်... လုယွမ်နှင့် ချက်ချင်းပင် လက်ရည်ယှဉ် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်...၊ နှစ်ဦးစလုံးက မြေပြင်ပေါ်ကနေ ကောင်းကင်ထက်သို့ တိုက်ခိုက်သွားကြရာ... အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော လှုပ်ခတ်မှုကြီး ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ တကယ်လို့ လုယွမ်က ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း စွမ်းအားဖြင့် တိုက်ပွဲ၏ နောက်ဆက်တွဲ စွမ်းအားလှိုင်းများကို ဘေးပတ်ပတ်လည်သို့ မပျံ့နှံ့အောင် ထိန်းသိမ်းမထားခဲ့ဘူးဆိုရင်... ရွှင်ကော်ကျူးနှင့် အခြားသူများသည် ပထမဦးဆုံး ထွက်ပေါ်လာသည့် တိုက်ပွဲလှိုင်းဂယက်ကိုပင် တောင့်ခံနိုင်ကြမည် မဟုတ်ချေ။

ထိုအချိန်တွင်... ထိုပြင်ပမျိုးနွယ် နှစ်ဦးမှာမူ ဖိနှိပ်မှုများ မရှိတော့သဖြင့် ချက်ချင်းပင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြပြီး... မိမိတို့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ဖုန်မှုန့်များကို ခါယမ်းလိုက်ရင်း... စောစောက ယင်လောကထဲ ဝင်ရောက်ခဲ့သည့် တစ်ဦးကို လှမ်း၍ ဆဲရေးတိုင်းထွာလိုက်ကြတော့သည်။

“မင်းရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် နှေးကွေးနေရတာလဲ...”

“မ... မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ပါဘူး...”

ထိုသူက စကားများကို ထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ ပြောဆိုလိုက်ပြီး တစ်ခုခုကို ရှင်းပြချင်နေမိသည်။

“မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ဘာကို ပြောတာလဲ...၊ အရင်တုန်းက မင်းရဲ့ ဗီဇက ဒီလိုမျိုးဖြစ်နေမှန်း ငါတို့ ဘာလို့ သတိမထားမိခဲ့ပါလိမ့်...၊ သာမန် ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း အဆင့် ၁ ကောင်မလေး တစ်ယောက်တည်းနဲ့တင်... မင်းက ဒီလောက်အထိ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရတာလား...”

“သခင်လေးက ဒီအချက်ကို ကြိုတင်တွေးတောပြီးသားမို့လို့... ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း ရုပ်သေးကို ငါတို့ကို ပေးအပ်ခဲ့တာ...၊ မင်းကတော့ ငါတို့ကို သေအောင် သတ်တော့မလို့ပဲ...”

“ဒီတစ်ခေါက် ကောင်းမှုကုသိုလ်ရဲ့ ဝေစုကို... မင်း အနည်းငယ်ပဲ ရလိမ့်မယ်...၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့နှစ်ယောက် သေချာပေါက် သခင်လေးရဲ့ ဆီကိုသွားပြီး မင်းကို တိုင်ချက်ဖွင့်မှာ...”

“ငါ...”

“စကားတွေ အပိုပြောမနေနဲ့... တိုက်ပွဲက ပြီးဆုံးသွားပြီ...”

မျက်တောင်ခတ်ရုံမျှသော အချိန်အတွင်းမှာပင်... ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း ရုပ်သေးရုပ်က လုယွမ်၏ လည်ပင်းကို ဖမ်းဆီးလိုက်ပြီး... ထိုသုံးဦး၏ ရှေ့မှောက်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

လုယွမ်သည် ဤကဲ့သို့ တစ်ဖက်လူ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံထားရပြီး... သူမ၏ လက်နှင့်ခြေထောက်များမှာ တစ်စုံတစ်ရာသော စွမ်းအားများဖြင့် ကန့်သတ်ချုပ်ကိုင်ခံထားရသဖြင့်... လုံးဝ ပြန်လည်ရုန်းကန်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

ဟော်ဆွေ့ သွေးမျိုးဆက်မှ ထိုပြင်ပမျိုးနွယ် နှစ်ဦးသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ... မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်ကြတော့သည်။

“ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း ဖြစ်နေရင်ကော ဘာတတ်နိုင်ဦးမှာလဲ...၊ ငါတို့ရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ ကစားစရာ ဖြစ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား...”

လုယွမ်၏ မျက်နှာက သံမဏိရောင်ကဲ့သို့ ညိုမည်းနေပြီး ဒေါသများ ထွက်ပေါ်နေသည်...၊ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ဤအကြပ်အတည်းကို ကျော်လွှားနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို အဆက်မပြတ် တွေးတောနေမိသည်...၊ သူမအနေဖြင့် မိမိကိုယ်တိုင်က အခုမှ အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခါစ ရှိသေးပြီး... သူတစ်ပါး၏ လက်ထဲတွင် အသက်ပျောက်ရမည်ကို လုံးဝ မကျေနပ်နိုင်ချေ။

ထိုအချိန်တွင်... လက်ထဲ၌ ကြေးပြားဝိုင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ကောင်က ကြေးပြားဝိုင်းဖြင့် လုယွမ်ကို တစ်ချက် လှမ်း၍ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ... ထိုထွက်ပေါ်လာသည့် တောက်ပလွန်းလှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းမှာ ပိုမို၍ စူးရှတောက်ပလာခဲ့သည်။

“ဟားဟား... ဒါကလည်း ရှန်းဟုန်း သွေးမျိုးဆက်ရဲ့ အဓိက သော့ချက်ပုဂ္ဂိုလ်ပဲဟေ့...၊ ကြည့်ရတာ သူမရဲ့ အမွေအနှစ်က... ဒီလူအုပ်စုထက်တောင်မှ ပိုပြီးတော့ အစွမ်းထက်ဦးမယ် ထင်တယ်...”

“မထင်မှတ်ထားဘူး... တကယ့် အဓိက သော့ချက်ပုဂ္ဂိုလ်က... ငါတို့ရဲ့ မျက်စိအောက်မှာတင် ပုန်းကွယ်နေတာ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့...”

“သူ့ကို ဖမ်းဆီးထားလိုက်... သခင်လေး ရောက်လာတာနဲ့... ဒါက တကယ့်ကို ကောင်းကင်လောက်ကြီးမားတဲ့ ကောင်းမှုကုသိုလ်ကြီးပဲ...”

ထိုနှစ်ဦးက အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်မြူးထူးနေကြပြီး... ကျန်ရှိနေသည့် တစ်ဦး၏ မျက်နှာကမူ မြေကြီးကဲ့သို့ ညိုမည်းနေသည်ကို လုံးဝ သတိမပြုမိကြချေ။

ထိုနှစ်ဦးက ကောင်းမှုကုသိုလ် ရရှိတော့မည်ဆိုသည့် အကြီးအကျယ် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်မှုထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသည့် အချိန်မှာပင်... ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှနေ၍ လက်တစ်စုံက ရုတ်တရက် ဆန့်ထွက်လာခဲ့ပြီး... ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း ရုပ်သေးရုပ်၏ ဦးခေါင်းကို တိုက်ရိုက် ဆွဲဖြတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

ဦးခေါင်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီးနောက်... ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း ရုပ်သေးရုပ်သည် ၎င်း၏ စွမ်းအားအားလုံး ချက်ချင်း ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရကာ... မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျော့ခွေလဲကျသွားခဲ့ပြီး... လုယွမ်လည်း ချက်ချင်းပင် လွတ်လပ်ခွင့် ပြန်လည်ရရှိသွားခဲ့သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင်... တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်သော ပုံရိပ်များသည် လူတိုင်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ ထွက်ပေါ်လာကြတော့သည်။

ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း ရုပ်သေးရုပ်၏ ဦးခေါင်းကို ဆွဲဖြတ်လိုက်သည့် ယင်စစ်သည်တော်သည် ဦးခေါင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း... ရှကျီ၏ နောက်ကွယ်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

“အတည်ပြုပြီးပြီ... မင်းတို့ သုံးယောက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်...၊ တကယ်ကို မထင်မှတ်ထားဘူး... ငါတို့က မင်းတို့ကို ရှာဖွေပြီး လက်စဖျောက်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတုန်းရှိသေးတယ်... မင်းတို့ကိုယ်တိုင်က တံခါးဝအထိ ရောက်လာကြလိမ့်မယ်လို့...၊ မင်းတို့ရဲ့ ခြေလှမ်းတွေကတော့... သာမန်ထက်ကို မြန်ဆန်လွန်းလှပါတယ်တကား...”

ရှကျီက ပြုံးစိစိ အမူအရာဖြင့်... ဟော်ဆွေ့ သွေးမျိုးဆက်မှ ထိုပြင်ပမျိုးနွယ် သုံးဦးကို စိုက်ကြည့်လိုက်တော့သည်။

သူ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင်... ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း အဆင့်ရှိသူ ကျွမ်းကျင်သူပေါင်း ရာဂဏန်းကျော် မတ်တတ်ရပ်နေကြပြီး... ထိုအထဲမှ နှစ်ဦးမှာမူ ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း၏ အဆင့် ၃ ရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။

၎င်းတို့အားလုံးသည်... ဆယ့်ရှစ်ထပ် ငရဲမျှော်စင်အတွင်းရှိ ယင်စစ်သည်တော်များ ဖြစ်ကြပြီး... ဖန့်ချန်က ရှကျီကို အသုံးပြုနိုင်ရန် ချန်ထားပေးခဲ့သည့် အင်အားစုများ ဖြစ်ပေသည်။

“ဒီလောက်များပြားလှတဲ့... ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်းတွေ ဟုတ်လား...”

ထိုနှစ်ဦး၏ မျက်နှာပေါ်က အပြုံးများက ချက်ချင်းပင် တောင့်တင်းသွားခဲ့ရပြီး... ၎င်းတို့က ရှကျီနှင့် အခြားသူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ဝိညာဉ်မျိုးနွယ် နှင့် ဆင်တူလှသော အရှိန်အဝါများကို ခံစားမိလိုက်ကြသည့် အခါတွင်မူ... စောစောက မိမိတို့၏ အဖော်ဖြစ်သူက ယင်လောကထဲ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ဘာဖြစ်လို့ ချက်ချင်း လူ့လောကထဲ ပြန်ပြေးလာခဲ့ပြီး မျက်နှာအမူအရာက အလွန်အမင်း ဆိုးဝါးနေရတာလဲဆိုတာကို ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားကြတော့သည်။

မိမိတို့ သုံးယောက်၏ အကြီးမားဆုံးသော ဖဲချပ်ဖြစ်သည့်... ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း ရုပ်သေးရုပ်မှာ... တစ်ဖက်လူ၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေးမိလိုက်သည့် အခါတွင်မူ... သုံးဦးစလုံး၏ စိတ်ခံစားချက်မှာ ကောင်းကင်ဘုံထက်မှနေ၍... တစ်ခဏချင်းအတွင်း ချောက်နက်ကြီးထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ရတော့သည်။

ရွှင်ကော်ကျူးနှင့် အခြားသူများသည် ရှကျီနှင့် အခြားသူများ ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ... စိတ်ထဲ၌ သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ကြပြီး... ထိုအထဲမှ လူအများအပြားသည် ရှကျီကို မှတ်မိကြသည်...၊ ဤသူသည် တစ်ချိန်က နဂါးစားဘုရင် ၏ မွေးစားသား ဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီး... လက်ရှိအချိန်တွင်မူ ၎င်း၏ တကယ့် အစစ်အမှန် အဆင့်အတန်းမှာ... ယင်လောက လျှိုဝှက်စောင့်ရှောက်ရေးဌာန ၏ ဌာနမှူး ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် တန်ခိုးအာဏာမှာ... အရင်တုန်းကထက်စာရင် အဆပေါင်း သန်းချီ၍ မြင့်မားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ... နယ်မြေကိုးခု အတွင်းရှိ တကယ့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများထဲက တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

လုယွမ်သည်လည်း ထူးဆန်းလှသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ရှကျီနှင့် အခြားသူများကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်...၊ သူမအနေဖြင့် ရှကျီ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ နတ်ဘုရား ဝိညာဉ်များထဲတွင်... ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ မိမိထက် များစွာ ကျော်လွန်လှသောသူများစွာ ရှိနေသည်ကို ခံစားမိလိုက်သည့် အခါတွင်မူ... လုံးဝ စိတ်မအေးနိုင်တော့ချေ။

ဒါက ဘယ်လောက်တောင် ကြာသွားလို့လဲ။ ဘာဖြစ်လို့ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ လက်အောက်ငယ်သားတွေက... ဤမျှအထိ မြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားကြရတာလဲ။

သူမအနေဖြင့် မိမိကိုယ်တိုင်က... ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် သတိရလာခဲ့ပြီးနောက်... သုံးလောကတောင်တန်းတွင် နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း သောင်းချီ၍ အိပ်ပျော်နေခဲ့မိတာများလားဟုပင် သံသယဝင်မိသွားတော့သည်။

အခန်း (၁၉၈၀) - ဆက်ရိုက်စမ်း

ဟော်ဆွေ့ သွေးမျိုးဆက်မှ ထိုပြင်ပမျိုးနွယ် သုံးဦးမှာ... မိမိတို့သုံးယောက်စလုံးမှာ ကြိုတင်၍ အချိန်အတော်ကြာကတည်းက စောင့်ကြည့်ခြင်း ခံထားရသည်ဟူသော အမှန်တရားကို... ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး ရောက်ရှိလာသည့် အခါတွင်မှ မရိပ်မိဘဲ အဘယ်မှာ နေပါတော့မည်နည်း။

“ရှန်းဟုန်း သွေးမျိုးဆက်ရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေပီပီ... တကယ့်ကို အထင်သေးလို့မရဘူးပဲ...၊ မျက်နှာပျက်ပြီး လေလွင့်နေရတဲ့ မျိုးနွယ်စုတစ်ခု ဖြစ်နေရင်တောင်မှ... နည်းလမ်းအချို့တော့ ရှိနေသေးသားပဲ၊ ဒီနယ်မြေက ဒီလောက်အထိ ကျယ်ပြောလှတာကို... ငါတို့သုံးယောက် ဒီကို ရောက်လာတာနဲ့ မင်းတို့ဘက်က ချက်ချင်း တုံ့ပြန်နိုင်တယ်ပေါ့...”

ထိုအထဲမှ ပြင်ပမျိုးနွယ် တစ်ဦးက ရုတ်တရက် လှောင်ပြောင် သရော်သံဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး

“ဒါပေမဲ့လည်း... ဒါကကော ဘာဖြစ်မှာမို့လို့လဲ၊ သခင်လေးက မကြာခင်မှာပဲ ဒီကို ရောက်လာတော့မှာ...၊ အဲဒီအချိန်ကျရင်... ဒီကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးက...”

သူက လက်ကိုဆန့်၍ ဘေးပတ်ပတ်လည်ကို ဝေ့ယမ်းပြလိုက်ရင်း

“သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်တည်နေတဲ့ သံလှောင်အိမ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်...၊ မင်းတို့တွေကကော ဘယ်ကို ထွက်ပြေးနိုင်ဦးမှာလဲ...”

“အဲဒီလိုအချိန်မျိုး မရောက်ခင်မှာ... ဒီအချိန်လေးကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ငါတို့သုံးယောက်ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဖားထားကြစမ်းပါ...၊ ဒါဆိုရင် အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းတို့အတွက် သခင်လေးရှေ့မှာ စကားကောင်း တစ်ခွန်းစ၊ နှစ်ခွန်းစလောက် ကူညီပြောပေးနိုင်ပြီး... မင်းတို့တစ်မျိုးနွယ်လုံး အပြတ်အသတ် ချေမှုန်းမခံရအောင် ကယ်တင်ပေးနိုင်ရင် ပေးနိုင်ဦးမှာ...”

“မိုက်မဲလိုက်တာ... အခွက်ရိုက်စမ်း...”

ရှကျီက အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြုံးလျက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဝံပုလွေများနှင့် ကျားသစ်များကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ယင်စစ်သည်တော်များသည်... ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ အလုံးအရင်းဖြင့် ပြေးဝင်သွားကြပြီး... ထိုပြင်ပမျိုးနွယ် သုံးဦးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိနှိပ်ကာ... အရေခွံများ စုတ်ပြတ်သွားသည်အထိ အားရပါးရ ထိုးနှက်ကန်ကျောက်ကြတော့သည်။

ရှကျီက ထိုသုံးဦးကို တစ်ချက်မျှပင် လှည့်မကြည့်တော့ဘဲ... လုယွမ်ထံသို့ အကြည့်ကို ပို့လွှတ်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို စုစည်းကာ ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“လျှိုဝှက်စောင့်ရှောက်ရေးဌာန ရဲ့ ဌာနမှူး ရှကျီ... ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်...”

ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်...

လူတိုင်းက စိတ်ထဲ၌ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ရွှင်ကော်ကျူးနှင့်... ယခုအခါတွင်မူ ဝိညာဉ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သော ဝမ်ကျိလုံတို့သည်... တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လုယွမ်ထံသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့ဩမှင်တက်ရသည့် အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေကြသည်။

ကုရှီးနှင့် အခြားသူများသည်လည်း... တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဆွံ့အနေမိကြသည်...၊ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ် ဟုတ်လား။

“အားလုံးပဲ... သိပ်ပြီးတော့ သိကြဦးမှာ မဟုတ်သေးဘူး...၊ ဒီအရှင်က ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးရဲ့ အချုပ်အခြာဖြစ်တဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ဖြစ်ပါတယ်...၊ သာမန် နယ်မြေတစ်ခုတည်းကိုပဲ အုပ်ချုပ်တဲ့ ခေါင်းဆောင်မျိုး မဟုတ်ပါဘူး...”

“ဒါပေမဲ့လည်း... လက်ရှိအချိန်မှာတော့ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ယင်လောကထဲကို ပူးပေါင်းဝင်ရောက်ပြီးသား ဖြစ်လို့... ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဌာန အဖြစ် ပြောင်းလဲဖွဲ့စည်းထားပြီးပါပြီ...၊ငရဲမင်း ပြန်လာတာနဲ့... ဒီအရှင်က ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဌာနရဲ့ ဌာနမှူး ဖြစ်လာမှာမို့လို့... နောင်တစ်ချိန်မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦး ဖြစ်လာမှာပါ...”

ရှကျီက လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်၍ ပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်သည်။

လူတိုင်းက ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့် အခါတွင်မှ... ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်...၊ ဒါဆိုရင် ဒါက မိမိတို့ဘက်က လူတစ်ယောက်ပေါ့။

၎င်းတို့အားလုံးက ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ တိုးလာကြပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို စုစည်းကာ ရိုသေစွာဖြင့် ဂါရဝပြုလိုက်ကြသည်။

လုယွမ်သည် ဤမျှလောက်များပြားလှသော လူအုပ်ကြီး၏ ဝိုင်းအုံကြည့်ရှုခြင်းကို ခံရသည်ကို အနည်းငယ် အသားမကျသေးသလို... အခြားသူများနှင့် ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ရသည်ကိုလည်း လုံးဝ မနှစ်သက်ချေ...၊ သူမ၏ အမြင်အရဆိုလျှင် မိမိရှေ့မှောက်က လူများဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များ ဖြစ်စေ... အားလုံးမှာ သူမအနေဖြင့် အတူတူ တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်ပစ်ချင်သည့် တည်ရှိမှုများသာ ဖြစ်ပေသည်။

သူမက အေးစက်စွာဖြင့် စကားအနည်းငယ်မျှသာ ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး... မြေပြင်ပေါ်တွင် အားရပါးရ အရိုက်ခံနေရသည့် ပြင်ပမျိုးနွယ် သုံးဦးကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်...၊ ထို့နောက်တွင်မူ ရှကျီကို စိုက်ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။

“လက်ရှိအချိန်မှာ... ယင်လောကရဲ့ စွမ်းအားက ဒီမျှအထိ သန်မာနေပြီလား...”

ထိုယင်စစ်သည်တော်များ၏ စွမ်းအားက... အမှန်တကယ်ပင် သူမကို အံ့ဩမှင်တက်သွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်...၊ သို့သော်လည်း သူမ၏ ပင်ကိုယ်စရိုက်အရ... အပြင်ပန်းတွင်မူ လွန်လွန်ကဲကဲ ဖော်ပြခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ချေ။

“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်တုန်းက... ကိစ္စအချို့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့လို့ပါ...”

ရှကျီက ထိုနှစ်များအတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် ကိစ္စရပ်များကို အကျဉ်းချုပ်၍ ရှင်းပြလိုက်သည်။

ရွှင်ကော်ကျူးနှင့် အခြားသူများသည် ဤကိစ္စကို ပထမဦးဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ကြားသိရခြင်း ဖြစ်သဖြင့်... စိတ်ထဲ၌ တိတ်တဆိတ် အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားရတော့သည်။

မူလက... ယင်လောကကြီးတစ်ခုလုံးသည် သူတစ်ပါး၏ လုယက်သိမ်းပိုက်ခြင်းကို ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရတာပါလား။

“ဒီပြင်ပမျိုးနွယ် သုံးဦး ပေါ်လာတာက... ငါတို့ရဲ့ တကယ့် စစ်ပွဲကြီးကလည်း မကြာခင်မှာ ရောက်ရှိလာတော့မယ်ဆိုတာကို... ကြိုတင်ပြီး အချက်ပေးလိုက်တာပဲ...”

ရှကျီက အဆက်မပြတ် ဆဲရေးတိုင်းထွာနေသည့် ထိုပြင်ပမျိုးနွယ် သုံးဦးကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး

“သူတို့ ပါးစပ်က ပြောနေတဲ့ သခင်လေး ဆိုတဲ့သူရဲ့ စွမ်းအားကလည်း... သေချာပေါက် မနိမ့်ကျနိုင်ဘူး...၊ ဒါကြောင့်မို့လို့ လက်ရှိအချိန်မှာ နယ်မြေကိုးခု ရဲ့ ဒေသအသီးသီးမှာ စစ်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်နေကြပြီ...၊ လုဂိုဏ်းချုပ်ကော... အနားယူလို့ ဘယ်လိုနေပါပြီလဲ...”

“ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက ဖောက်ထွက်သွားခဲ့ပြီ...၊ အဆင့် ၉ ရဲ့ နောက်ဆုံးခြေလှမ်းကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တာမို့လို့... ဒီလိုမျိုး စွမ်းအားမျိုးဆိုရင်တော့ ဒီနေရာမှာ နေရာတစ်နေရာစာလောက်တော့ ရနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါထင်ခဲ့တာ...၊ အခုကြည့်ရတာတော့... မကြာခင်မှာ ရောက်လာတော့မယ့် စစ်ပွဲကြီးထဲမှာ... ငါ တတ်နိုင်တဲ့ အခန်းကဏ္ဍကလည်း အကန့်အသတ်ပဲ ရှိလိမ့်ဦးမယ်ထင်တယ်...”

“ဒါပေမဲ့လည်း မင်းတို့ စိတ်ချပါ... ငါ စွမ်းအားထုတ်ရမယ့် အချိန်ရောက်လာရင်... ငါလည်း သဘာဝအတိုင်းပဲ အင်အားစိုက်ထုတ်ပေးမှာပါ...၊ ငါတို့ရဲ့ ကြိုးပမ်းမှုတွေက... ပုစဉ်းရင်ကွဲက ရထားကို တားဆီးဖို့ ကြိုးစားသလိုမျိုး... အလကားဖြစ်မသွားဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရတာပေါ့...”

လုယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

အဆင့် ၉ ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့ပြီ ဟုတ်လား။

ရွှင်ကော်ကျူး၏ မျက်ဝန်းထဲက အကြည့်များက အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့ရသည်...၊ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ တကယ့် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ဤမျှအထိ မြင့်မားလှသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့မိချေ။

ထိုမျှမက... ဤကဲ့သို့သော သန်မာလှသည့် ကျွမ်းကျင်သူ ပညာရှင်တစ်ဦးက... ဤနေရာတွင် အချိန်အတော်ကြာအောင် တိတ်တဆိတ် အိပ်ပျော်နေခဲ့သည်ကိုလည်း ပို၍ပင် မတွေးမိခဲ့ချေ။

“မင်း စောစောက ပြောတော့... ငရဲမင်း ပြန်လာတာကို စောင့်ရမယ်ဆို...၊ ငရဲမင်းက ဘယ်နေရာကို သွားလို့လဲ...၊ စစ်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်နေတဲ့ အချိန်မျိုးမှာ... သူသာ ဒီမှာမရှိဘူးဆိုရင်... စစ်ပွဲရဲ့ အခြေအနေအပေါ်ကို သက်ရောက်မှု အလွန်ကြီးမားလိမ့်မယ် မဟုတ်လား...”

လုယွမ်က အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ကိစ္စတစ်ခု သွားလုပ်တာပါ...၊ မကြာခင်မှာပဲ ပြန်ရောက်လာတော့မှာပါ...”

ရှကျီက ပြောပြီးသည်နှင့်... ယင်စစ်သည်တော်များကို အချက်ပြလိုက်ရာ... မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖူးယောင်ညိုမည်းသွားအောင် အရိုက်ခံထားရသည့် ပြင်ပမျိုးနွယ် သုံးဦးကို လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ဆွဲခေါ်လာခဲ့ကြတော့သည်။

“မင်းတို့ ပါးစပ်က ခဏခဏ ပြောနေတဲ့ သခင်လေး ဆိုတဲ့သူက... ဘယ်လိုမျိုး အဆင့်ရှိတဲ့ စွမ်းအားလဲ...”

ရှကျီက ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ထိုပြင်ပမျိုးနွယ် သုံးဦးမှာမူ... မျက်နှာအမူအရာများ ဖြူဖျော့ကာ အားအင်ကုန်ခမ်းနေကြပြီ ဖြစ်သည်...၊ အပြင်ပန်း ဒဏ်ရာများက သူတို့အတွက် အရေးမကြီးသော်လည်း... အရေးကြီးသည်မှာ လက်ရှိအချိန်တွင် ၎င်းတို့၏ အတွင်းဒဏ်ရာများက အလွန်အမင်း ပြင်းထန်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ထက် ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ... သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် အတိုင်းအဆမရှိလှသော အရှက်ရမှုနှင့် နာကျည်းမှုများကို ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းတို့ စတင်ချီတက်လာခဲ့ကြသည့် အချိန်ကတည်းက... မရေတွက်နိုင်သော အခြေအနေမျိုးစုံကို တွေးတောပုံဖော်ခဲ့ကြဖူးသော်လည်း... တစ်နေ့သောအခါတွင် မိမိတို့သည် ရှန်းဟုန်း သွေးမျိုးဆက်၏ အကြွင်းအကျန်များ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်ကာ... ဤမျှအထိ အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်း ဖြစ်ရလိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးချေ။

“မင်းက သခင်လေးရဲ့ စွမ်းအားကို သိချင်တာလား...”

ထိုအထဲမှ ပြင်ပမျိုးနွယ် တစ်ဦးက တံတွေးတစ်ချက် ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး... အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

“သခင်လေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ကနေ... အမွေးတစ်ပင်ပဲ လျှောကျလာရင်တောင်မှ... မင်းတို့အားလုံးကို ဖိသတ်ပစ်နိုင်တယ်...”

ရှကျီက ချက်ချင်းပင် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး

“ဆက်ရိုက်စမ်း...”

ထိုပြင်ပမျိုးနွယ်မှာ... ယင်စစ်သည်တော်များ၏ ဆွဲခေါ်သွားခြင်းကို ထပ်မံခံလိုက်ရပြန်သည်။

ကျန်ရှိနေသည့် နှစ်ဦးမှာမူ... မျက်နှာများ ချက်ချင်းပင် ဖြူလျော်သွားခဲ့ရတော့သည်။

“ဘယ်လိုလဲ... မင်းတို့နှစ်ယောက်ကော... စကားကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြောဖို့ အစီအစဉ် ရှိကြရဲ့လား...”

ရှကျီက ထိုပြင်ပမျိုးနွယ် နှစ်ဦးကို ကြည့်၍ မေးလိုက်သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက်... ထိုအထဲမှ တစ်ဦးက ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီးမှ... တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်တော့သည်။

“သခင်လေးက... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက... သူတော်စင်အဆင့် အဆင့်ကို ရောက်ရှိနေပြီးသား ဖြစ်တယ်...”

သူတော်စင်အဆင့် ဟုတ်လား။

အိုယန်ရွှမ်းကျန်းနှင့် အခြားသူများသည်... သူတော်စင်အဆင့် ဟူသော စကားလုံးက မည်သည့်အရာကို ကိုယ်စားပြုမှန်း မသိကြချေ။

သို့သော်လည်း ရှကျီကမူ... သူတော်စင်အဆင့် ဟူသည်မှာ မည်မျှအထိ ကြီးမားလှသော အဓိပ္ပာယ်မျိုး ရှိသည်ကို အသေအချာ သိရှိနေပေသည်။

“သူတော်စင် အဆင့်လား...”

ရှကျီက စိတ်ထဲ၌ သက်ပြင်းတစ်ချက် တိတ်တဆိတ် ချလိုက်မိသည်။

တစ်ဖက်လူအနေဖြင့် လိမ်လည်လှည့်ဖြားခြင်း မရှိဘဲ အမှန်အတိုင်း ပြောနေခြင်း ဖြစ်သည်ကို သူ ရိပ်မိပေသည်။

တကယ်လို့ တစ်ဖက်လူ ပြောနေသည့် သခင်လေး ဆိုသူက အမှန်တကယ်ပင် သူတော်စင် အဆင့် ဖြစ်နေမည်ဆိုလျှင်... နယ်မြေကိုးခု အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုကို ပြန်လည်ခုခံနိုင်ရန်အတွက်... သေချာပေါက် မော်ထျန်းတီကျန့် တာအိုရရှိပြီးသည့် အချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းရမည် ဖြစ်ပေသည်။

“လုဂိုဏ်းချုပ်... ဒီသုံးယောက်ကိုတော့ ကျွန်တော် အရင်ဆုံး ခေါ်သွားလိုက်ပါဦးမယ်...၊ မြေဝက်ဝံကြယ်ဘက်ကိုတော့... လုဂိုဏ်းချုပ်အနေနဲ့ ပိုပြီးတော့ ဂရုစိုက် စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ အကူအညီတောင်းပါရစေ...”

ရှကျီက လုယွမ်ကို ကြည့်၍ ပြုံးလျက် လက်နှစ်ဖက်စုကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“ရပါတယ်...”

လုယွမ်က ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။

အိုယန်ရွှမ်းကျန်း နှင့် အခြားသူများဘက်က တစ်စုံတစ်ရာ တုံ့ပြန်ခြင်းမပြုနိုင်ခင်မှာပင်... ရှကျီက လူများကို ခေါ်ဆောင်၍ ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ... သူနှင့်အတူ ပါသွားသည့်သူများထဲတွင် ဝမ်ကျိလုံလည်း ပါဝင်ပေသည်။

“ဒီလိုကြီးပဲ ထွက်သွားတာလား...”

အိုယန်ရွှမ်းကျန်း က ကုရှီး နှင့် အခြားသူများကို ကြည့်၍ ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“မဟုတ်ရင် မင်းက ဘာဖြစ်ချင်သေးလို့လဲ...၊ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက်တော့ မင်း တကယ့်ကို သတ္တိရှိခဲ့ပါတယ်...”

ရွှင်ကော်ကျူးက ပြုံးလိုက်ပြီး

“ပြန်ကြရအောင်... ဒီနေ့ မင်း ရရှိခဲ့တဲ့ ကောင်းမှုကုသိုလ်တွေကို... ဟိုဘက်ကနေပြီးတော့ သေချာပေါက် မှတ်တမ်းတင်ထားမှာပါ...”

“ရွှင်စီနီယာ ပြောတာ မှန်ပါတယ်...”

အိုယန်ရွှမ်းကျန်းက ဖားလိုသည့် အမူအရာဖြင့် ခေါင်းကို အဆက်မပြတ် ညိတ်ပြလိုက်တော့သည်။

“လုဂိုဏ်းချုပ်... ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့လည်း အရင်ဆုံး နှုတ်ဆက် ထွက်ခွာခွင့်ပြုပါဦး...”

ရွှင်ကော်ကျူးက လုယွမ်ကို ကြည့်၍ လက်နှစ်ဖက်စုကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

လုယွမ်က အေးစက်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး... လူုပ်စုကြီး မထွက်ခွာမီမှာပင်... သူမသည် နက်မှောင်လှသော ခေါင်းတလားအတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကာ... သုံးလောကတောင်တန်း၏ ခြေရင်းမြေသားထဲသို့ နစ်မြုပ်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး... လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းထဲမှနေ၍ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့တော့သည်။

အိုယန်ရွှမ်းကျန်းနှင့် အခြားသူများသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး... စိတ်ထဲ၌ အနည်းငယ် သက်ပြင်းချမိကြသည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် မြေဝက်ဝံကြယ်တွင် ဤကဲ့သို့သော သန်မာလှသည့် ကျွမ်းကျင်သူ တန်ခိုးရှင်တစ်ဦး စောင့်ကြပ်နေသည်ကို သိရှိလိုက်ရသဖြင့်... စိတ်ထဲ၌ သဘာဝအတိုင်းပင် လုံခြုံမှုအပြည့် ရှိသွားခဲ့ရတော့သည်။

ယင်လောက၊ ရှန်းကျင်းမြို့

တရားသူကြီးဌာန

လျှိုဝှက်စောင့်ရှောက်ရေးဌာန ထံမှ သတင်းကို လက်ခံရရှိပြီးနောက်... ဒေသအသီးသီးမှ အဆင့် ၉ အဆင့်ရှိသူ ကျွမ်းကျင်သူများသည် ယင်လောကထဲသို့ ဝိညာဉ်ထွက်၍ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြပြီး... တရားသူကြီးဌာန၏ အရှေ့ဘက်ခန်းမဆောင်တွင် စုဝေးရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

“လျှိုဝှက်စောင့်ရှောက်ရေးဌာနရဲ့ သတင်းကတော့... တကယ့်ကို မြန်ဆန်လွန်းတာပဲ...၊ ဒီလောက်အထိ မြန်မြန်ဆန်ဆန်နဲ့ အဲဒီပြင်ပမျိုးနွယ် သုံးယောက်ကို ဖမ်းဆီးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး...”

ချန်ဖေးဖေးက တဟားဟားဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

ဒေသအသီးသီးမှ အဆင့် ၉ ရှိသူများ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေကြပြီး... စိတ်ခံစားချက်မှာလည်း အနည်းငယ် ပျော်ရွှင်မြူးထူးနေကြသည်။

မူလက ဤကိစ္စသည် ၎င်းတို့၏ လည်ပင်းတွင် စူးဝင်နေသည့် ငါးဆူးတစ်ချောင်းကဲ့သို့... စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့သော်လည်း... ဤမျှအထိ လျင်လျင်မြန်မြန်ဖြင့် ဖြေရှင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြချေ။ နောက်ပိုင်းတွင် ထိုပြင်ပမျိုးနွယ် သုံးဦး၏ ပါးစပ်ထဲမှနေ၍... နယ်မြေကိုးခု အတွက် အကျိုးရှိမည့် သတင်းအချက်အလက်များကို မေးမြန်းရရှိနိုင်မည်ဆိုလျှင်... မကြာခင်မှာ ရောက်ရှိလာတော့မည့် စစ်ပွဲကြီးအတွက်လည်း အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော အကျိုးကျေးဇူးများ ရှိလာနိုင်ပေသည်။

“အားလုံးပဲ... ရှဌာနမှူးက မကြာခင်မှာပဲ ပြန်ရောက်လာတော့မှာမို့လို့... ခဏလောက် အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်စောင့်ကြပါဦး...”

ကျန်းယွီရှုက ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

လူတိုင်းက ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြပြီး... အသီးသီး နေရာယူ၍ ထိုင်လိုက်ကြသည်။

ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် တစ်နာရီခွဲခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက်...။

ရှကျီက ပထမဦးဆုံးအဖြစ် တရားသူကြီးဌာန၏ အရှေ့ဘက်ခန်းမဆောင်အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လာခဲ့ပြီး... ထိုပြင်ပမျိုးနွယ် သုံးဦး၏ ဝိညာဉ်များကိုမူ ယင်စစ်သည်တော်များက ချုပ်နှောင်၍ နောက်ကွယ်မှနေ၍ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြသည်...၊ လူတိုင်း၏ အကြည့်များသည် ပထမဦးဆုံး အခိုက်အတန့်မှာပင်... ၎င်းတို့ သုံးဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တပြိုင်နက်တည်း ကျရောက်သွားခဲ့ကြတော့သည်။

“ကျန်းဌာနမှူး... ဒီသုံးယောက်ရဲ့ ပါးစပ်က အတော်လေးကို မာနေသေးတယ်...၊ မင်း လူလွှတ်ပြီးတော့ သူတို့ကို အရင်ဆုံး အောက်ကို ခေါ်သွားခိုင်းလိုက်... ပြီးရင်တော့ ကောင်းကောင်းမွန်မွန်လေး စကားပြောဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်ဦး...၊ ငါတို့တွေကတော့ ဒီမှာပဲ အေးအေးဆေးဆေး ရေနွေးကြမ်း သောက်နေကြတာပေါ့...”

ရှကျီက ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ထိုပြင်ပမျိုးနွယ် သုံးဦးမှာမူ... ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင်... မျက်နှာများ ချက်ချင်းပင် သွေးဆုတ်ဖြူလျော်သွားခဲ့ရတော့သည်။