အခန်း (၉၆၁-၉၆၂)

အခန်း (၉၆၁) - ကြေးနီမီးအိမ်၊ နတ်ဓား နှင့် မြေပြင်နတ်ဘုရား ဖြစ်လာမည့် အခွင့်အရေး

အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးမှာ ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားသည်။

သူမသည် ထိုလူငယ် တာအိုဆရာသည် မည်သည့်နေရာမှ ရောက်လာမှန်း မမြင်လိုက်ရပေ။ သူမ၏ သိမ်မွေ့လှပသော မျက်ခုံးများမှာ နက်ရှိုင်းစွာ တွန့်ချိုးသွားသည်။

သူမ၏ စရိုက်မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်ပြီး ရူးသွပ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက်

လက်ဝါးတစ်ချက်ကို ရုတ်တရက် ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ လေထုထဲတွင် ဝဲဂယက်သဏ္ဌာန် စွမ်းအားလှိုင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး လီယန်ချူ၏ ရှေ့တည့်တည့်သို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်သည်။ ထိုစွမ်းအားမှာ အသက်ဝင်နေသော ငါးရောင်စုံ သားရဲကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အလွန်ပင် လက်တွေ့ကျလှသည်။

လီယန်ချူသည် လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး လက်ညှိုးဖြင့် တစ်ချက်ထိုးလိုက်သည်။

ငါးရောင်စုံ သားရဲကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဗုန်း

အသံကျယ်ကြီးတစ်ခု မြည်ဟိန်းသွားသည်။

အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးမှာ မိုးကြိုးပစ်ခံရသကဲ့သို့ တစ်ကိုယ်လုံး နောက်ပြန်လွင့်ထွက်သွားပြီး သွေးအလိမ်းလိမ်း အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။

"ဒီလောက်ပဲလား"

လီယန်ချူသည် ခနဲ့သောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြုံးသည်။

"ငါ့လက်ညှိုးတစ်ချောင်းတည်းနဲ့ နင့်ကို ကြိတ်ချေနိုင်တယ်"

အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကာ ဒေါသထွက်သွားသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ တောက်လောင်နေသည်။

ဤလူငယ် တာအိုဆရာသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်တန်ခိုးများကို မသုံးစွဲထားသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသည့် အရှိန်အဝါမှာ လူကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစေသည်။

သူမသည် တစ်ခဏချင်းမှာပင် အနီရောင်ချည်မျှင်များနှင့် အမည်းရောင် ဓားတိုကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ခေါင်းနောက်မှ ဆံပင်များ လွင့်ပျံလာပြီး သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ အမြင့်ဆုံးအထိ တက်လှမ်းသွားသည်။

"တာအိုဆရာ၊ နင့်ပါးစပ်ကတော့ တကယ်ကို ကြမ်းတာပဲ"

"ငါ့တစ်လက်မတည်းနဲ့ နင့်ကို သတ်ပြမယ်"

စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အနီရောင်ချည်မျှင်များမှာ မြစ်ရေကဲ့သို့ လီယန်ချူဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်သည်။

အလွန်ထက်မြက်သည့် အမည်းရောင် ဓားတိုမှာလည်း ထိုချည်မျှင်များကြားတွင် ပုန်းကွယ်လျက် အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ဝင်ရောက်လာသည်။

လီယန်ချူသည် လက်ညှိုးတစ်ချောင်း ထိုးလိုက်သည်။ သူ၏ သွေးသားစွမ်းအားများမှာ မီးဖိုကြီးတစ်ခုပမာ ပူပြင်းလောင်ကျွမ်းနေသည်။

တတိယအဆင့် ပညာရှင်ကိုပင် ထောင်ချောက်ဆင်နိုင်သော ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ချည်မျှင်များမှာ ထိမိသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွားသည်။

ထိုမျှသာမက အထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ဓားတိုနှင့် သူမကိုယ်ပေါ်ရှိ မည်သည့်အရာကိုမဆို ခုခံနိုင်သော အလင်းဖြူမှာလည်း တစ်ပြိုင်နက် ပျက်စီးသွားသည်။

သူမ၏ အကာအကွယ်မှာ ထိုအမျိုးသမီးကို လုံးဝ မကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြေမွပျက်စီးသွားတော့သည်။

ရှဲ

ဝိညာဉ်စွမ်းအား တစ်ခုမှာ အပြင်သို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပြီး လေထဲတွင် အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးပုံစံအဖြစ် ပေါ်လာသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ နှလုံးသားမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်လှုပ်နေသည်။

သူမ မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ ဤတာအိုဆရာ ပြောသည့်အတိုင်း အမှန်တကယ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟုပင်။

တိုက်ပွဲဝင်နေချိန်တွင် ကြိမ်းဝါးစကား ပြောတတ်ကြသည်မှာ ဓမ္မတာသာဖြစ်သော်လည်း၊ သူက အမှန်တကယ် လုပ်ပြလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ရှဲမိသားစုဝင်များမှာလည်း ဤရုပ်ရည်ချောမောသော တာအိုဆရာငယ်က ရိုးရိုးရှင်းရှင်း တိုက်ခိုက်လိုက်ရုံဖြင့် ဤမျှ အရှိန်အဝါကြီးမားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြပေ။ အဖြစ်အပျက်မှာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားဖွယ်ပင်။

"သူက ဟော့ထုံတောင်ကတုန်းကထက် ပိုပြီး သန်မာနေပြီပဲ" ဟု ကျင့်ရွှမ် က တွေးလိုက်မိသည်။

"ဒီ တာအိုဆရာငယ်က ဘယ်သူလဲ၊ ဒီလောက် လျှို့ဝှက်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ပစ်နိုင်တယ်"

"ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ သွေးချီစွမ်းအား၊ သူက ကိုယ်ခံပညာကို လေ့ကျင့်ထားတာလား "

ရှဲမိသားစုဝင်များမှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် တီးတိုးပြောဆိုနေကြသည်။

အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီး၏ ဝိညာဉ်မှာ ယခုအချိန်တွင် တုန်လှုပ်နေသည်။

ခဏလေးအလိုက အရှိန်အဝါများ ယိုဖိတ်လာချိန်တွင် သူမသည် နက်ရှိုင်းသော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ ဆရာသခင် ပင်လျှင် သူမကို ဤမျှထိ ဖိနှိပ်ထားသော အရှိန်အဝါမျိုး မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။

သူမသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားရင်း

"ဆရာမရေ ကယ်ပါဦး " ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း စကားပင် မဆုံးသေးခင်မှာပင် လီယန်ချူသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဖမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းမှာ ရွှေဖြင့်သွန်းလုပ်ထားသည့်အလား နတ်ရောင်ခြည်များ တောက်ပနေပြီး အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီး၏ ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

"မလုပ်နဲ့ မလုပ်နဲ့ မလုပ်ပါနဲ့"

ဟု အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက အော်ဟစ်သည်။

လီယန်ချူ၏ အမူအရာမှာ အေးစက်နေသည်။ လက်ကို ဆုပ်လိုက်သည်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားလှိုင်းများ ဖြတ်သန်းသွားကာ အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီး၏ ဝိညာဉ်မှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွားသည်။

"…………"

ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ လီယန်ချူကို ကြည့်သည့် အကြည့်များမှာ ထိတ်လန့်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဝိညာဉ်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ပြီးလျှင် ဖျက်ဆီးရန် ခက်ခဲလှသည်ကို လူတိုင်းသိသည်။ သို့သော် ဤတာအိုဆရာ လက်ထဲတွင်မူ အလွယ်တကူပင် ဖြစ်နေသည်။

ကောင်းကင်ပေါ်မှ ပုံရိပ်တစ်ခု ပြုတ်ကျလာသည်။ သူမှာ သွေးအလိမ်းလိမ်းနှင့် အပြာရောင်ဝတ် လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

မြေပြင်ပေါ်သို့ ရောက်သည်နှင့် သွေးများကို အန်ထုတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ဖြူဖျော့နေသည်။ သူသည် ယခင်က ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်တွင် တိုက်ခိုက်ရင်း အသာစီးမရဘဲ အလွန်အန္တရာယ်များနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှဲမိသားစု၏ လျှို့ဝှက် စွမ်းအားကိုသာ အားကိုးပြီး ခါးသီးစွာ ခုခံနေခဲ့ရသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်အာရုံ လွတ်သွားသည့်အချိန်တွင် ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အလင်းတန်းတစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော ပုံရိပ်ယောင်မှာ ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်တန့်နေသည်။ သူမ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် စွမ်းအားလှိုင်းများ ဝဲပျံနေသည်။

ရှဲမိသားစုခေါင်းဆောင်နှင့် ကျင့်ရွှမ် ကဲ့သို့သော ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်များပင် နောက်သို့ ဆုတ်ပေးလိုက်ရသည်။

အလင်းတန်းများ တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျသွားပြီး အေးစက်စက် အမူအရာရှိသည့် ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမ ပေါ်လာသည်။ သူမသည် မဟာရှ ခေတ်ကတည်းက ရှိခဲ့သော ရှေးဟောင်း ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး မြေပြင် နတ်ဘုရားအဆင့် နှင့် တစ်လှမ်းသာ ကွာတော့သည်။

ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမက ဒေါသတကြီးဖြင့် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့မျက်စိရှေ့မှာ ငါ့တပည့်ကို သတ်တယ်၊ နင်က ငါ့ကို လုံးဝ အထင်သေးတာပဲ "

သူမ၏ စွမ်းအားများမှာ ထိန်းချုပ်မရတော့ဘဲ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကျယ်လောင်လှသော အသံမှာ ရှဲမိသားစု တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ သူတို့၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှိသော အစီအရင်ကြီးမှာလည်း နတ်ရောင်ခြည်များဖြင့် လင်းလက်နေသည်။

လီယန်ချူက ခနဲ့ပြုံးဖြင့်

"နင့်ကို အထင်သေးရအောင် နင်က ဘာကောင်မမို့လို့လဲ"

ဟု ပြန်ပြောသည်။

ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"တာအိုဆရာ၊ နင့်ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က မြင့်ပေမဲ့ အဆင့်အတန်းမြင့်တဲ့ သူတစ်ယောက်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာတော့ မရှိဘူးပဲ"

သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာပတ်ပတ်လည်တွင် နတ်ရောင်ခြည်များ လွှမ်းခြုံထားပြီး စကားပြောအပြီးတွင် ခေါင်းနောက်၌ အလင်းဝိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ သူမ၏ ပတ်ပတ်လည်၌ မိစ္ဆာစွမ်းအားများ လည်ပတ်နေပြီး မကောင်းသော စိတ်ဝိညာဉ်များစွာက ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို မြင်နေရသည်။

လီယန်ချူက အေးဆေးစွာဖြင့်

"ဂုဏ်သိက္ခာ နင့်ကို သတ်ဖို့အတွက် ဂုဏ်သိက္ခာတွေ လိုသေးလို့လား" ဟု ပြောသည်။

ကိုးယင်နတ်ဘုရားမ— "……………………"

ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမ၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လွန်းလှသည်။

အပြာရောင်ဝတ် လူငယ်က လီယန်ချူကို ကြည့်ပြီး အံ့အားသင့်သွားသည်။ ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမကိုပင် ထည့်မတွက်ဘဲ ပြောရဲသည့်အတွက် ဖြစ်သည်။

ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်သွားပြီး နောက်ကွယ်တွင် ပေပေါင်းရာချီရှိသော ငါးရောင်စုံ သားရဲကြီး တစ်ကောင် ပေါ်လာသည်။

ငှက်ကုလားအုတ် သို့မဟုတ် ဖီးနစ်ငှက်နှင့် ဆင်တူကာ နတ်ရောင်ခြည်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း လီယန်ချူမျက်လုံးထဲတွင်မူ မိစ္ဆာဆန်နေသည်။

ထိုသားရဲကြီးသည် ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ပြီး ပူပြင်းသော မီးတောက်များကို ရေလွှမ်းမိုးသကဲ့သို့ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ ရှဲမိသားစု တစ်ခုလုံးမှာ မီးပင်လယ်ထဲသို့ ရောက်သွားသည်။

ရှဲမိသားစု၏ ကာကွယ်ရေး အစီအရင်မှာ တစ်ခဏချင်းပင် ပျက်စီးသွားသည်။

လီယန်ချူသည် လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းထိပ်မှ မီးတောက်တစ်ခု ထွက်လာကာ ပေရာပေါင်းများစွာရှိသော မီးနဂါးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

နဂါးခေါင်း၊ နဂါးခြေသည်းများနှင့် အကြေးခွံများမှာ အလွန်ပင် လက်တွေ့ကျလှသည်။ ဤမီးနဂါးမှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်ပြီး ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမဆီသို့ တဟုန်ထိုး ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်သည်။

ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမ၏ နောက်တွင်ရှိသော ငါးရောင်စုံ သားရဲကြီးနှင့် လီယန်ချူ၏ မီးနဂါးမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ကြသည်။

ဗုန်း

ချက်ချင်းပင် နတ်ရောင်ခြည်များ အပြင်ဘက်သို့ ကွဲထွက်သွားပြီး မီးပင်လယ်တစ်ခုက ရှဲမိသားစုကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ဝုန်း

လီယန်ချူ၏ လက်ထဲမှ နေလပုတီးစေ့ တစ်လုံး ပျံတက်သွားသည်။ နေမင်းနှင့် လမင်း၏ ကြီးမားသော ပုံရိပ်ယောင်များက ရှဲမိသားစု တစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားလိုက်သည်။

ထိုမီးပင်လယ်ကို အပြင်ဘက်သို့ ကန့်သတ်ထားလိုက်သည်။

"နေလပုတီးစေ့..." ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမသည် လီယန်ချူ၏ ပုတီးစေ့ကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။

နေလပုတီးစေ့မှာ ပင်လယ်ပြင်ရှိ ကျိုဟွာကျွန်း ၏ ရတနာတစ်ခုဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာက ကျိုဟွာကျွန်း မှ တပည့်တစ်ဦးသည် လောကကို လှည့်လည်စဉ် ထိုရတနာကို ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူများကို အနိုင်ယူခဲ့ဖူးသည်။ ၎င်းထဲတွင် နေနှင့်လ၏ နတ်စွမ်းအားများ ကိန်းဝပ်နေသည်။

ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ပိုမိုမြင့်မားသွားပြီး ဆယ်မျက်နှာ ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း အစီအရင် ကို စတင်အသုံးပြုလိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားချက်များမှာ လေထဲတွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။

"နင်က ကျိုဟွာကျွန်းရဲ့ တပည့်ဖြစ်နေရင်တောင် ဒီနေ့ ငါနင့်ကို သတ်ပစ်မယ်"

ဟု ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမက အေးစက်စွာ ပြောသည်။

ဆယ်မျက်နှာ ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း အစီအရင်မှာ စတင်အလုပ်လုပ်သည်။

တစ်ခဏချင်းတွင် ရှဲမိသားစု တစ်ခုလုံးမှာ နတ်ရောင်ခြည်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ရှဲမိသားစုဝင် အမြောက်အမြားမှာ ကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံး တိမ်းစောင်းနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ မြေပြင်မှာလည်း ထိုအတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။

ထိုမျှသာမက ကောင်းကင်ယံတွင် လေနတ်ဘုရား၏ တိုက်ခတ်မှုများရှိပြီး မြေပြင်တွင် မြေဆီလွှာမှ မီးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လေးမျက်နှာ အရပ်ရပ်တွင် ပျံသန်းနေသော ဓားများက ဝန်းရံနေသည်။

ယခုအချိန်တွင် အဝေးမှ လှမ်းကြည့်မည်ဆိုပါက ရှဲမိသားစု တစ်ခုလုံးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစီအရင် ကြိုးများဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး အလွန် တောက်ပနေသည်ကို တွေ့ရမည်။

သို့သော်လည်း အတွင်းထဲရှိ ပုံရိပ်မှာမူ တစ်စုံတစ်ခု လွဲချော်နေသကဲ့သို့ ကွေးညွတ်နေသည်။

အပြာရောင်ဝတ် လူငယ်က သတိပေးသည်

"ဒါက ဆယ်မျက်နှာ ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း အစီအရင်ပဲ"

စကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် မိမိ၏ အားကောင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ရှဲမိသားစုကို ကာကွယ်သည်။ တောင်တန်းများနှင့် မြစ်ချောင်းများ၏ ကြီးမားသော ပုံရိပ်ယောင်မှာ ရှဲမိသားစု တစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။

လီယန်ချူသည် ခါးတွင်ချိတ်ထားသော ဓားကို ပုတ်လိုက်ရာ ချွင် ဟူသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး နဂါးအော်သံကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ ဓားအိမ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမသည် ချက်ချင်းပင် အလွန်ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် ဆယ်မျက်နှာ ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း အစီအရင်ကို အမြန်ဆုံး လှုပ်ရှားစေပြီး ဓားကို ထောင်ချောက်ဆင်လိုက်သည်။

အဖြူရောင် အလင်းတန်းမှာ အစီအရင်ထဲတွင် အဆက်မပြတ် ရွေ့လျားနေသော်လည်း အဆုံးမရှိသော နေရာသို့ ရောက်နေသကဲ့သို့ ပျံသန်းနေသည်။

ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမက စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့စွာ တွေးလိုက်သည်။

"ပင်လယ်ပြင်က တပည့်တွေထဲမှာ ဒီလောက်အဆင့်မြင့်တဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး"

ယခင်က လီယန်ချူသည် နေလပုတီးစေ့ကို ထုတ်ယူလိုက်ကတည်းက သူမသည် လီယန်ချူကို ကျိုဟွာကျွန်းမှ လေစွမ်းအားကျင့်ကြံသူဟု မှတ်ယူထားခဲ့သည်။

ယခု လီယန်ချူသည် ကုသိုလ်မှတ် တစ်သန်းသော စွမ်းအားရှိသော ကျန့်ကျောင်းဓားကို ထပ်မံထုတ်ယူလိုက်ရာ သူမကို ပို၍ပင် ထိတ်လန့်သွားစေသည်။

ဒီလောက်ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ဒီလိုစွမ်းအားမျိုး ရှိပြီး ဒီလို ရတနာကြီးတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်ဆိုရင် နောက်ခံမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလိမ့်မည်။

သူမသည် ဆယ်မျက်နှာ ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း အစီအရင်ကို အသုံးပြု၍ ဓားကို ချုပ်နှောင်ထားလိုက်သည်။ ထိုအခါမှသာ မြေပြင်မှ မီးများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

မဟုတ်ပါက ဤကောင်းကင်လေပြင်းနှင့် မြေပြင်မီး၊ ဆယ်မျက်နှာ ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း အစီအရင်ကြောင့် ရှဲမိသားစုတွင် တစ်ယောက်မျှ အသက်ရှင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

တိုက်ပွဲစတင်သည်နှင့် လီယန်ချူသည် ဆယ်မျက်နှာ ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း အစီအရင်ကို အသုံးပြု၍ နေရာကို ကွေးညွတ်စေနိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ အလွန်ဟောင်းနွမ်းသည့် ရှေးဟောင်း လေးတစ်လက်မှာ လေထဲတွင် ရပ်တန့်နေသည်။

နတ်ဘုရားဆန်ပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အလွန် ပြင်းထန်လှသည်။

ဖုန်းနတ်ဘုရား လေး

အရိုင်းကမ္ဘာတွင် သူ၏ ပုံရိပ်ယောင်ထဲ၌ ဆန္ဒတစ်ခုကို ပေါင်းထည့်ထားပြီး အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအား ရှိသည်။

လီယန်ချူသည် လေးကို တပ်ဆင်လိုက်ရာ ဖုန်းနတ်ဘုရား လေးပေါ်တွင် အရှိန်ဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ရတနာကဲ့သို့ တောက်ပသော အလင်းမြှားတစ်စင်းမှာ လေကိုခွင်း၍ ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်တွင် မီးတောက်များဖြင့် ပစ်ခတ်လိုက်သည့် ကျည်ဆန်ကဲ့သို့ အရှိန်ဖြင့် ဝင်ရောက်သွားပြီး ပြင်းထန်စွာ အပေါ်ကို ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

ဆယ်မျက်နှာ ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း အစီအရင်သည် တစ်ခုလုံး လှုပ်ခါသွားပြီး ကောင်းကင် တစ်ခုလုံး တိမ်းစောင်းနေသည်။

ဒီမြှားတစ်စင်းသည် အစီအရင်ကို ထိမှန်သွားသည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများမှာ နက်ရှိုင်းပြီး နတ်စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ စွမ်းအားမှာ နေမင်းကဲ့သို့ ပူပြင်း တောက်ပနေသည်။

သူသည် လေးကို ထပ်မံ ပစ်ခတ်လိုက်ရာ တစ်စင်းပြီး တစ်စင်း တောက်ပသော နတ်မြှားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှေးဟောင်း စစ်နတ်ဘုရားကဲ့သို့ ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

ဗုန်း ဗုန်း ဗုန်း

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်မြှားများသည် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်ကျော်ကာ ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမဆီသို့ ပစ်ခတ်သွားသည်။

ဆယ်မျက်နှာ ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း အစီအရင်၏ စွမ်းအားမှာ အဆက်မပြတ် လျော့ကျသွားသည်။ ဒီရှေးဟောင်း လေးသည် အလွန်ပင် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

အစီအရင်သည် ရှေးဦးစွာ ကုသိုလ်မှတ် တစ်သန်း စွမ်းအားရှိသော ကျန့်ကျောင်း ဓားကို ထိန်းချုပ်ထားရသဖြင့် စွမ်းအားများစွာကို အသုံးပြုထားရပြီးဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဤနတ်လေးဖြင့် တိုက်ခိုက်ခံရပြန်သည်။

လီယန်ချူသည် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် မြှားပေါင်းရာချီကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ဆယ်မျက်နှာ ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း အစီအရင်မှာ ပြိုကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ချွင်

ကျန့်ကျောင်း ဓားမှ ကြည်လင်သော နဂါးအော်သံကဲ့သို့ အသံမျိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။ အဖြူရောင် အလင်းတန်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စွမ်းအားများကို ချေမှုန်းပစ်သည်။

တစ်ခဏချင်းတွင် သူသည် ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမ၏ နောက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ပတ်ပတ်လည်ကို ပတ်လိုက်သည်။

ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမ၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ်များ တိုးပွားလာသည်။

ဒီဓားသည် သူမ၏ အသက်ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်သည်။

တစ်ခဏချင်းတွင် ကြေးနီမီးအိမ်တစ်ခု သူမ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ ပုံစံမှာ အလွန်ပင် ရှေးကျပြီး မီးအိမ်ကိုယ်ထည်မှာ ကြေးနီရောင်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အပေါ်တွင် မီးတောက်တစ်ခုသာ ရှိပြီး တစ်ခဏချင်းတွင် သူမ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ လွှမ်းခြုံသွားသည်။

နတ်အရှိန်ဝါများ ရေတံခွန်ကဲ့သို့ ကျဆင်းလာပြီး ဓားကို အပြင်ဘက်သို့ ကန့်သတ်ထားလိုက်သည်။

ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင်

မီးပွားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

ဤကြေးနီမီးအိမ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အလင်းရောင်မှာ ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမကို ကာကွယ်ထားသည်။

အပြာရောင်ဝတ် လူငယ်က စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်စွာ တွေးလိုက်သည်။

"နှလုံးသားမီးအိမ် ဒီပစ္စည်းက ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမ လက်ထဲမှာ ရှိနေတာပဲ၊ သူက အစကတည်းက သူ့ရဲ့ စွမ်းအားအပြည့်ကို မသုံးခဲ့တာပဲ"

ထိုအချိန်တွင် ရှဲမိသားစု၏ ဘိုးဘေးသည် ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို ပို၍ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤမဟာရှခေတ်က ရှေးဟောင်းပုဂ္ဂိုလ်၏ ကျင့်စဉ်မှာ အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးပြီး ရတနာ များမှာလည်း မူလအစကတည်းက ထူးခြားလှသည်။

သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ထိုတာအိုဆရာ သည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြီးမားသော အရှိန်ဝါများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သွေးချီစွမ်းအားများမှာ ပင်လယ်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်သည်။

လူတိုင်း သူမော့ကြည့်ရန်ပင် မဝံ့ရဲပေ

"ရှဲမိသားစုက ဘယ်အချိန်ကတည်းက ဒီလို ကျွမ်းကျင်သူမျိုးနဲ့ သိကျွမ်းနေတာလဲ "

ရှဲမိသားစု ဘိုးဘေးမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

လီယန်ချူသည် ကျောပြင်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားပြီး လေးကို တပ်ဆင်၍ ပစ်ခတ်လိုက်သည်။ သူသည် ရှေးဟောင်း လူသားဘုရင်တစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ဖုန်းနတ်ဘုရား လေး အတွင်းရှိ ရှေးဟောင်း စိတ်ဆန္ဒများ နိုးထလာပြီး မြှားတစ်စင်းမှာ ကောင်းကင်ကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။

ယခင်က ဆယ်မျက်နှာ ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း အစီအရင်ထဲတွင် ဖမ်းဆီးထားခံရသော နတ်မြှားများအားလုံးမှာ လွတ်မြောက်သွားသည်။

တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

ဆယ်မျက်နှာ ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း အစီအရင်သည် ဒီတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် တစ်စစီ ပြိုကျသွားသည်။ ကောင်းကင် လေပြင်းများနှင့် မြေပြင် မီးများမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဗုန်း ဗုန်း

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်မြှားများမှာ ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမပေါ်သို့ တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ သူမကို လွင့်ထွက်သွားစေသည်။

ဆယ်မျက်နှာ ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း အစီအရင်မှာ ဒီတိုက်ခိုက်မှုဖြင့် လုံးဝ ပျက်စီးသွားသည်။

လီယန်ချူသည် ဖုန်းနတ်ဘုရား လေးကို သိမ်းလိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျန့်ကျောင်း ဓားသည်လည်း သူ၏ လက်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

ဓားဖြင့် တစ်ချက် ခုတ်ချလိုက်သည်။

ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ နတ်အရှိန်ဝါများမှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

သူမသည် ကြေးနီမီးအိမ်ကို အလျင်အမြန် လှုပ်ရှားစေလိုက်ရာ မဆုံးနိုင်သော မီးပင်လယ်များမှာ အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

လီယန်ချူသည် မီးပင်လယ်ထဲတွင် ရပ်နေသော်လည်း ထိခိုက်မှု မရှိပေ။

ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမကို လွင့်ထွက်သွားစေသည်။

ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမသည် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ မီးအိမ်အတွင်းရှိ မီးတောက်များမှာ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်နှစ်ခုလုံးကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။

ဒီလူငယ် တာအိုဆရာက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဘာမှမဖြစ်ရတာလဲ။

လီယန်ချူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ငါးရောင်ခြယ် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမ လက်ထဲမှ ကြေးနီမီးအိမ်ကို ခဏတာ ပျောက်ကွယ်သွားစေပြီး သူမနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားသည်။

လီယန်ချူသည် ကျောက်စိမ်း ပေတံ ကို ပိုမို အသုံးပြုလာလေ၊ ၎င်းမှာ စည်းမျဉ်းဆိုင်ရာ ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ပိုမို ခံစားလာရလေဖြစ်သည်။

ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမသည် စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားပြီး အလွန်မြန်ဆန်စွာ တုံ့ပြန်သည်။ သူမသည် လက်များကို လှုပ်ယမ်းကာ ကြေးနီမီးအိမ် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နေရာကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

လီယန်ချူသည် ပစ္စည်းများကို ခိုးယူရန် နည်းလမ်းကို အသုံးပြုသော်လည်း အလုပ်မဖြစ်ခဲ့ပေ။

ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမသည် ကြေးနီမီးအိမ်ကို ပြန်လည် ရရှိသွားပြီးနောက် ခဏတာ အံ့ဩသွားပြီး ဒေါသထွက်သွားသည်။

"ငါးရောင်ခြယ် အလင်းတန်း ၊ ကျောက်စိမ်း ပေတံ "

သူမသည် ကြေးနီမီးအိမ်ကို ဆက်လက် အသုံးပြုရန် မဝံ့ရဲတော့ဘဲ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် လေဟာနယ်ထဲမှ ရှေးဟောင်းဓားတစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ဓားဖြင့် လီယန်ချူကို တိုက်ခိုက်သည်။

ဤအမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် မိစ္ဆာစွမ်းအားများ လည်ပတ်နေပြီး အငြိုးအတေးများမှာ လက်တွေ့ကျနေသည်။

သို့သော် သူမ လက်ထဲရှိ ရှေးဟောင်းဓားမှာမူ ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။

ချွန်ကျွင်းဓား

ဤရှေးဟောင်းဓားမှာ မဟာရှ ခေတ်က ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ ဓားဖြစ်ပြီး နိုင်ငံတော်၏ ကံကြမ္မာ ကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

ဓားဖြင့် ထိုးခြင်း၊ ခုတ်ခြင်း၊ ပိတ်ဆို့ခြင်း၊ ဖြတ်တောက်ခြင်း ကျင့်စဉ်များမှာ အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်ပြီး ဓားစွမ်းအားများမှာ နေရာအနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့နေသည်။

လီယန်ချူသည် ဓားကို ခုတ်ချလိုက်သည်။ နက်နဲသော စည်းချက်များမှာ သူ၏ ဗဟိုချက်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။

လူတိုင်း မြင်နေရသည်မှာ ကောင်းကင်ယံတွင် လင်းလက်နေသော အလင်းတန်းနှစ်ခုမှာ လိုက်လံ ပျံသန်းနေပြီး သတ္တုချင်း ထိမိသံများမှာ နားစည်ကို ထိုးဖောက်မတတ် ကြားနေရသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားလှိုင်းများမှာ ရှဲမိသားစု၏ အပေါ်တွင် ပေါက်ကွဲနေသည်။

ရှဲဝမ်ရင်သည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ပြီး တင်းမာစွာ ကြည့်နေသည်။

သူမသည် ဝူလော ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်၍ အာရုံငါးပါးမှာ အလွန်အားကောင်းသည်။

ယခုအခါ ရှဲမိသားစုရှိ တတိယအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူအချို့မှလွဲ၍ သူမသာလျှင် သူတို့နှစ်ဦး၏ တိုက်ပွဲကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သည်။

ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမသည် လီယန်ချူ၏ တစ်ချက်တည်းသော ဓားချက်ဖြင့် လွင့်ထွက်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်စွာ တွေးလိုက်သည်။

"ဒီလူက ဒီလောက်တောင် အားကောင်းတာလား"

သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်မှာ ထုံကျင်သွားပြီး သူမသည် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ပယ်ဖျက်ရန် ဖိအားကို အလျင်အမြန် စုစည်းလိုက်သည်။

ဗုန်း ဗုန်း ဗုန်း

ခဏအကြာတွင် နိုင်ငံတော်၏ ကံကြမ္မာကို သယ်ဆောင်ထားသော ချွန်ကျွင်း ရှေးဟောင်းဓား ကို တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ပြုတ်ကျသွားသည်။

ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမသည် လီယန်ချူ၏ ဓားချက်ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမှန်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် အစားထိုး တိုက်ခိုက်မှုနည်းလမ်း ကို အသုံးပြုကာ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းသွားသည်။

ဝုန်း

လီယန်ချူသည် အနီးသို့ ကပ်သွားပြီး တံတောင်ဆစ်ဖြင့် သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ခိုက်သည်။

ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမ၏ ရင်ဘတ်မှာ ချက်ချင်းပင် ချိုင့်ဝင်သွားပြီး သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။ လီယန်ချူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် နောက်တစ်ကြိမ် လွင့်ထွက်သွားပြန်သည်။

"ကျိုဟွာကျွန်း က ကျင့်စဉ်နေရာတစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား၊ ဘာလို့ ဒီလို ကိုယ်ခံပညာရှင် အရိုင်းစိုင်း မျိုးကို မွေးထုတ်လိုက်ရတာလဲ"

ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ဖဲကြိုးတစ်ခုကို လက်ဖြင့် ကိုင်ထားပြီး ကောင်းကင်အစွန်းသို့ ထွက်ပြေးသွားသည်။

"ရှဲယူ၊ ငါ နင့်ကို ဘယ်တော့မှ ခွင့်မလွှတ်ဘူး၊ ဒီလူက နင့်ကို ဘယ်လောက်ထိ ကာကွယ်ပေးနိုင်မလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့ "

ထိုအသံသည် ကောင်းကင်အစွန်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အပြာရောင်ဝတ် လူငယ်သည် စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဒီလို လူမျိုးရဲ့ ပစ်မှတ် ဖြစ်လာတဲ့အတွက် ရှဲမိသားစုဝင်တွေဟာ ရေခဲပြင်ထဲ ရောက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမ၏ စကားသံမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

သို့သော် သူမသည် ကောင်းကင်အစွန်းသို့ အောင်မြင်စွာ မထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့ပေ။ လီယန်ချူသည် လက်ကို ထုတ်လိုက်ရာ နတ်ပန်းချီကား ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမကို အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ရှဲမိသားစုဝင်များ— "……………………"

ဒီနေ့တစ်နေ့တည်းမှာပင် အတက်အကျများစွာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ သူတို့၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအတွက် အလွန်ပင် ကြီးမားသော စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

အပြာရောင်ဝတ် လူငယ်သည် တည်ငြိမ်စွာ မျက်လုံးကို မှေးမှိတ်ပြီး ထို ပန်းချီကား ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်တန့်နေပြီး ရှေ့တွင် ဖြန့်ထားသော နတ်ပန်းချီကား ရှိသည်။

ယခုအခါ တောင်တန်းများနှင့် ရေတံခွန်များ ဆွဲထားသော ပန်းချီကားထဲတွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးကြီးတစ်ဦးသည် ပြားကပ်နေသည်။

ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမသည် ထိုထဲတွင် ရှိနေပြီး ကြီးမားသော တောင်တန်းများက သူမကို တိုက်ခိုက်ရန် လာနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ဒီတာအိုဆရာ က ဒီလို နည်းလမ်းမျိုးတွေလည်း ရှိသေးတာလား "

သူမသည် နတ်တန်ခိုးကို အသုံးပြု၍ တောင်တန်းများကို ဖျက်ဆီးသည်။

လီယန်ချူသည် ပန်းချီကားကို ပိတ်လိုက်သည်။ ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတို့ ဖိညှပ်ခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားလှိုင်းများ သူမဆီသို့ စုစည်းလာသည်။

ကြေးနီမီးအိမ်ထဲမှ မီးပင်လယ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်ခုလုံးသည် စိတ်မငြိမ်သက်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမမှာ ဒီထဲမှ လွတ်မြောက်သွားသည်။

သို့သော် သူမ အပြင်သို့ ထွက်လာသည်နှင့် ငါးရောင်စုံ နတ်ရောင်ခြည်များ ရောက်လာပြီး ကြေးနီမီးအိမ်မှာ ပြုတ်ကျသွားသည်။

ဗုန်း

နေလပုတီးစေ့မှာ ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ သူမ၏ ဦးခေါင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ဒီပုတီးစေ့တွင် နေနှင့်လ၏ စွမ်းအားများ ပါဝင်ပြီး အလွန်ပင် လေးလံသည်။

လီယန်ချူသည် ကြေးနီမီးအိမ်ကို လက်ထဲသို့ ဆွဲယူလိုက်သည်။

ဤကြေးနီမီးအိမ်မှာ ပုံစံအလွန်ပင် ရှေးကျပြီး အတွင်းရှိ မီးဆီများမှာ ရွှေရောင် ဖြစ်နေသည်။

နတ်စွမ်းအား များဖြင့် တောက်ပနေသည်။

လီယန်ချူသည် ထိုထဲမှ အလွန်ပင် ပြင်းထန်သော သွေးသားစွမ်းအားများကို ခံစားမိသည်။

"ဒါမှမဟုတ် စွမ်းအားကြီးတဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ သွေးလား "

လီယန်ချူက တွေးလိုက်သည်။

ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမမှာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် ဒီလို တာအိုဆရာငယ် လက်ထဲတွင် ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် အလွန်ပင် ကြီးမားသော ဝိညာဉ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မရှိသော အမျိုးသမီး နတ်ဘုရားမတစ်ပါး ဖြစ်သည်။ လက်ရှစ်ချောင်း ပါရှိပြီး လက်ထဲတွင် ရတနာပုလင်း၊ ရတနာပုတီးစေ့၊ ရတနာအိုး နှင့် တံဆိပ်တုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

အလွန်ပင် တိုတောင်းသည်။

"ခွေးမသား"

လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပုလင်းနှင့် တံဆိပ်တုံးထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲကြီးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တောင်နှင့်ပင်လယ် ကျမ်း ထဲမှ ရှေးဟောင်း သားရဲကြီးများဖြစ်သည့် ပိဖန်း ၊ ရွှေရောင်အတောင်ပံရှိသောဂဠုန်၊ ငါးရောင်ခြယ် ဥဒေါင်း...

တစ်ခဏချင်းတွင် ကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံး ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

တတိယအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများပင်လျှင် ဒီဖိအားအောက်တွင် အသက်မရှူနိုင်တော့ဘဲ တုန်လှုပ်နေကြသည်။

အထူးသဖြင့် ဒီသားရဲကြီးများ၏ အတောင်ပံများမှာ ရာပေါင်းများစွာရှိပြီး ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသဖြင့် ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီထဲက အတိုင်းပင်။

မဟာရှ ခေတ်က ဤရှေးဟောင်း ကျွမ်းကျင်သူသည် အမှန်ပင်စွမ်းအား ကြီးသူ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင်

သူမသည် စွမ်းအားအပြည့်ဖြင့် အသုံးပြုလိုက်ရာ ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမမှာ မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့် ၏ အတားအဆီးကို ထိမိသွားသည်။

သူမပင်လျှင် ဤအချိန်တွင် နားလည်သဘောပေါက်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

တစ်ခဏချင်းတွင် ဒီသားရဲကြီးများ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

လီယန်ချူသည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့်

"ဖာ့ထျန်းရှန့်တီ " ဟု ပြောသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ရှဲမိသားစုထဲတွင် တောက်ပသော နတ်အရှိန်ဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ပေရာပေါင်းများစွာရှိသော ဧရာမ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ လက်ထဲတွင် ဓားကို ကိုင်ထားပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရှေးဟောင်းသားရဲကြီးများမှာ တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် ကျဆုံးသွားသည်။

ဒီကြီးမားသော အမျိုးသမီး နတ်ဘုရားမ ဝိညာဉ်မှာ ပုလင်းနှင့် တံဆိပ်တုံးကို အလျင်အမြန် လှုပ်ရှားစေပြီး နတ်စွမ်းအားများဖြင့် လီယန်ချူကို တိုက်ခိုက်သည်။

ဓားအလင်းဖြတ်သွားရာ ကြီးမားသော နတ်ဘုရားမ၏ ခေါင်းမှာ ပြတ်ထွက်သွားသည်။

ရတနာပုလင်းနှင့် တံဆိပ်တုံးများ ပေါက်ကွဲသွားပြီး နတ်စွမ်းအားတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်သို့ တည့်တည့် ပျံသန်းသွားသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မှိုပုံသဏ္ဌာန် မီးခိုးလုံးကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဒီအမျိုးသမီး နတ်ဘုရားမ၏ အရှိန်အဝါမှာ ရုတ်တရက် ကျဆင်းသွားသည်။

သူမ မထင်ထားသည်မှာ ဒီတာအိုဆရာငယ်၏ ဓားချက်မှာ ဤမျှ မြန်ဆန်လိမ့်မည်ဟုပင်။

"ဒီနေ့ မြေပြင်နတ်ဘုရား ဖြစ်လာနိုင်မယ်လို့ သိရင် ရှဲမိသားစုကို လာမှာ မဟုတ်ဘူး"

ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမမှာ နောင်တရသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ လမ်းကြောင်းမှာ ပိုမို ရှင်းလင်းလာသည်။

လူတိုင်း သူမ သေဆုံးတော့မည်ဟု ထင်နေချိန်တွင်

ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများ သူမထံသို့ စုစည်းလာသည်။

သူမ၏ ဝိညာဉ်မှာ ပိုမိုသန်မာလာသည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် နတ်ဘုရားသံများ ကြားနေရပြီး သူမ၏ စွမ်းအားမှာ အဆင့်ဆင့် တက်လှမ်းနေသည်။

"ငါ မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်ကို ရောက်ပြီ၊ ပထမဦးဆုံး နင့်ကို သတ်ပစ်မယ် "

ကြီးမားသော အသံမှာ ကောင်းကင်ယံတွင် မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

စွမ်းအားနည်းသော ရှဲမိသားစုဝင်များမှာ သတိလစ်သွားပြီး မျက်လုံး၊ နား၊ နှာခေါင်း၊ ပါးစပ်တို့မှ သွေးများ စီးကျလာသည်။

လီယန်ချူသည် တည်ငြိမ်နေပြီး နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများဖြင့် ကျန့်ကျောင်း ဓားကို ကိုင်ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ရပ်နေသည်။

ရှေးဟောင်း စစ်နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ပင်။

အခန်း (၉၆၂) - ကောင်းကင်လူသားတို့၏ ကပ်ဘေး ၊ အစစ်မှန်ဆုံး ရည်ရွယ်ချက်

ဧရာမ အမျိုးသမီးနတ်ဘုရား ဝိညာဉ်ကြီးကို ဗဟိုပြု၍ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြားရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ပင်လယ်ပြင်ပမာ စုစည်းရောက်ရှိလာပြီး နတ်အရှိန်ဝါများမှာလည်း အဆက်မပြတ် ကျဆင်းလာသည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် ကပ်ဘေးမုန်တိုင်း တိမ်တိုက်များ ရုတ်တရက် အုံ့ဆိုင်းလာပြီး တိမ်လိပ်များမှာ ထူးခြားစွာ လှုပ်ခတ်နေသည်။

ထိုမြင်ကွင်းမှာ ကောင်းကင်လူသားတို့ အလွန်အမင်း အမျက်ဒေါသ ထွက်နေသည့်အလားပင်။

“သတ္တိကောင်းလှချည်လား”

ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမ၏ အရှိန်အဝါမှာ အဆင့်ဆင့် မြင့်တက်လာနေချိန်၌ ကိုးကောင်းကင်အထက်မှ ကောင်းကင်လူသားတို့၏ အမျက်ဒေါသသံမှာ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမမှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ရာ၊ တိမ်လိပ်များအထက်တွင် နတ်အရှိန်ဝါများ တောက်ပနေသည့် ကောင်းကင်လူသားတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်ယောင်မှာ ထင်ရှားစွာ ပေါ်လာသည်။

ချက်ချင်းပင်

ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်မှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြုတ်ကျလာပြီး ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

ဗုန်း ဗုန်း ဗုန်း

ကမ္ဘာလောကကြီး တစ်ခုလုံးမှာ ဖြူဖွေးတောက်ပသွားသည်။

ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမ၏ ဝိညာဉ်မှာ ပိုမိုမှုန်ဝါး၍ ကြည်လင်လာပြီး အလျှင်အမြန်ပင် ကျုံ့ဝင်သွားကာ အလွန်အမင်း နာကျင်ခံစားနေရသည်။

သူမ၏ ခေါင်းမှာ လီယန်ချူ၏ အခုတ်ခံထားရပြီးဖြစ်ရာ ယခုအခါ အဆင့်တက်ရန် အခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ နတ်စွမ်းအင်များအား ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ သွတ်သွင်းနေစဉ် ကောင်းကင်မှ ထိုသို့သော လျှပ်စီးတန်းများ ကျရောက်လာမည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

လီယန်ချူမှာ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားပြီး မျက်ဝန်းတို့မှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ အေးစက်စူးရှကာ တိမ်လိပ်များနောက်ကွယ်မှ ပုဂ္ဂိုလ်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုသည့်အလား ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုခရမ်းရောင် လျှပ်စီးမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားထူထဲလှပြီး ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမ၏ ဝိညာဉ်ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေကာ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်စေသည်။

ဗုန်း ဗုန်း ဗုန်း

ကောင်းကင်ယံတွင် ကပ်ဘေးတိမ်တိုက်များမှာ ထပ်မံ လှုပ်ခတ်လာပြီး ရှေးဟောင်း လျှပ်စီးအိုင်ကြီး တစ်ခု ပွက်ပွက်ဆူနေသည့်အလား ဖြစ်လာသည်။

လီယန်ချူသည် စိတ်အာရုံကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး စိတ်ဓား ကို အသုံးပြုကာ ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမ၏ ဝိညာဉ်ကို အဆုံးစီရင်လိုက်သည်။

“အာ…. အာ… အာ”

ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမမှာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ယခုအခါ သူမသည် ဒဏ်ရာများ ဆက်တိုက် ရရှိထားသဖြင့် အလွန်ပင် အားနည်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုစိတ်ဓားချက်မှာ သူမ၏ ဝိညာဉ်ကို အပြီးတိုင် ပျက်သုဉ်းသွားစေသည်။

လီယန်ချူသည် ပြုတ်ကျလာသော ဦးခေါင်းကို တည်ငြိမ်စွာ ဖမ်းယူလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် လျှပ်စီးတိမ်တိုက်များမှာ ဆက်လက် ပွက်ပွက်ဆူနေပြီး အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် ပစ်မှတ် ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အလား တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ပျောက်သွားကြသည်။

လီယန်ချူမှာ ခဏမျှ စဉ်းစားဟန်ပြုပြီးနောက် ထိုလျှပ်စီးတိမ်တိုက်ဆီသို့ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်ချောင်းများမှာ ရွှေရောင် တောက်ပနေပြီး ကောင်းကင်ကို ထောက်ထားသည့် တိုင်ကြီးပမာ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် သူ၏ လက်ကြီး မရောက်ရှိခင်မှာပင် ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ လျှပ်စီးတိမ်တိုက်မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်မှာ ကြည်လင်တောက်ပနေပြီး မည်သည့် ကပ်ဘေးမျှလည်း မရှိတော့၊ ကောင်းကင်လူသားတို့၏ ပုံရိပ်လည်း မရှိတော့ပေ။

မကြာမီက ဖြစ်ပျက်သွားသော အဖြစ်အပျက်မှာ ရှဲမိသားစု ဘိုးဘေးကို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားစေသည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ မဟာလမ်းစဉ် တွေ ပျက်သုဉ်းသွားတာ ကြာပြီ၊ ဘာလို့ အခုမှ ရုတ်တရက် ပေါ်လာရတာလဲ ”

သူသည် တစ်စုံတစ်ခု လွဲချော်နေသည်ကို မသိမသာ ခံစားလိုက်ရပြီး စိတ်ထဲတွင် ဆိုးရွားသော နိမိတ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

လီယန်ချူသည် လျှပ်စီးတိမ်တိုက်ဆီသို့ လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်ကို မြင်မှသာ သူ၏ စိတ်မှာ ပြန်လည် နိုးကြားလာသည်။

“မိတ်ဆွေ၊ မလုပ်ပါနဲ့ ”

သူသည် အလျင်အမြန်ပင် မြင့်မားသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို သာမန်လူသားများ မထိပါးအပ်ပေ၊ ထိပါးမိပါက အသက်ပျက်စီးရလိမ့်မည်။

သို့သော် လီယန်ချူ၏ စွမ်းအားများဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လက်ကြီးမှာ ထိုကပ်ဘေးတိမ်တိုက်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီးနောက် ဘာမှမရှိတော့သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊

သူ၏ မျက်မှောင်ကြားတွင် မယုံသင်္ကာဖြစ်မှုများမှာ ပိုမို ကြီးထွားလာသည်။

………………

လီယန်ချူသည် စွမ်းအားကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး မျက်ဝန်းတွင် စူးစမ်းလိုသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှဲမိသားစုဝင်များမှာ မည်သူမျှ ရှေ့သို့ မတက်ရဲကြပေ။

ရှဲဝမ်ရင် သာလျှင် လျင်မြန်စွာ လျှောက်လှမ်းလာပြီး သူမ၏ နုဖတ်သော ပါးပြင်များမှာ ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် နီမြန်းနေသည်။

သို့သော် အမြဲတမ်း သွက်လက်ပြီး စကားပြော ကျွမ်းကျင်သော ထိုမိန်းကလေးမှာ ယခုအခါ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။

လီယန်ချူသည် သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူမကို နူးညံ့စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ၊ ကြောက်သွားတာလား”

ရှဲဝမ်ရင်၏ ကြည်လင်သော မျက်ဝန်းများမှာ မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာပြီး လီယန်ချူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

“ဒီနေ့တော့ သေရတော့မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ”

ထိုသို့ ပြောဆိုရင်း လီယန်ချူ၏ ရင်ခွင်တွင် မျက်နှာအပ်ကာ တရှုံ့ရှုံ့ ငိုကြွေးနေလေသည်။

လီယန်ချူမှာ ခဏမျှ ကြောင်အသွားသည်။ လူအများကြားတွင် ဖြစ်နေသော်လည်း ရှဲဝမ်ရင်ကို တွန်းမထုတ်လိုက်မိပေ။

စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး သူမကို ရင်ခွင်ထဲတွင် ငိုကြွေးခွင့် ပေးထားလိုက်သည်။

ရှဲမိသားစုဝင်များ၏ အကြည့်များမှာ ထိုနှစ်ဦးထံတွင် စုစည်းနေကြသည်။

ရှဲမိသားစုခေါင်းဆောင် ရှဲချန်ဖုန်းနှင့် ဇနီးသည် ရှုမျိုးနွယ်ဝင်တို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး အကြည့်များတွင် ဝမ်းမြောက်မှုတို့ လွှမ်းခြုံနေသည်။

အေးစက်သော ကျင့်ရွှမ် မှာလည်း နှုတ်ခမ်းကို မသိမသာ တွန့်လိုက်ပြီး ရှဲဝမ်ရင်၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း အလိုလိုပင် မနာလိုဖြစ်မိသည်။

………………

တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းသော တိုက်ပွဲကြီးမှာ ဤနေရာတွင် အဆုံးသတ်သွားသည်။

ရှဲမိသားစု၏ အဓိက ခန်းမဆောင်တွင်

ရှဲမိသားစု ဘိုးဘေးနှင့် လီယန်ချူတို့မှာ အလယ်တွင် ထိုင်နေကြပြီး အခန်းထဲတွင် ရှဲမိသားစုခေါင်းဆောင်၊ ရှဲဝမ်ရင်နှင့် ကျင့်ရွှမ် တို့သာ ရှိကြသည်။

အခြားသော ရှဲမိသားစုမှ အကြီးအကဲများနှင့် ကျွမ်းကျင်သူများမှာ ဝင်ရောက်ရန် အရည်အချင်း မရှိကြပေ။

ရှဲမိသားစု ဘိုးဘေးက

“ဒီနေ့ ရှဲမိသားစုရဲ့ အန္တရာယ်ကနေ ကယ်တင်ပေးတာဟာ တာအိုဆရာ ရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ပါ။ ရှဲမိသားစု တစ်ခုလုံး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

ဟု ပြောသည်။

လီယန်ချူက ပြုံးလျက်

“ဘိုးဘေးကြီးကလည်း၊ ဝမ်ရင်က ကျွန်တော့်ကို အကြောင်းမကြားရင် ကျွန်တော်လည်း သိမှာမဟုတ်ပါဘူး”

ဟု ပြန်ပြောသည်။

ရှဲမိသားစု ဘိုးဘေးသည် ရှဲဝမ်ရင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး

“သမီးတစ်ယောက် ရှိတာဟာ ရတနာတစ်ပါးနဲ့ တူတာပဲ” ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

ရှဲဝမ်ရင်မှာ မျက်နှာ နီရဲသွားသည်။

သူမ၏ သတင်းစကားမှာ မရောက်ရှိခဲ့ပါ၊ အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးမှာ အလွန်ပင် ရူးသွပ်ပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သဖြင့်၊

လူတစ်ယောက်ကို အပူအပင်ကင်းမဲ့စွာ အကူအညီမဲ့နေသည်ကို ကြည့်ရတာ နှစ်သက်သောကြောင့်သာ ထိုသို့ ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအခါသမယတွင် ရှဲချန်ဖုန်း ဇနီးမောင်နှံမှာ ပြောပိုင်ခွင့် မရှိကြပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ အဘိုးအိုမှာ ဒီမှာ ထိုင်နေပြီး၊ ဤလီတာအိုဆရာ မှာ အသက်အရွယ် ငယ်သော်လည်း ဘိုးဘေးထက်ပင် သာလွန်သော ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သောကြောင့် နတ်ဘုရားဟု ခေါ်ဆိုလျှင်ပင် မမှားပေ။

ရှဲမိသားစု ဘိုးဘေးမှာ သိရှိပြီးနောက်တွင် ရှဲဝမ်ရင်နှင့် လီယန်ချူတို့မှာ သူငယ်ချင်းအဆင့်မျှသာ ဖြစ်သည်ကို သိရှိရသဖြင့် နမြောတသ ဖြစ်မိသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ရှဲမိသားစုဝင်များ ထွက်သွားကြပြီး အဘိုးအိုနှင့် လီယန်ချူတို့သာ အခန်းထဲတွင် အသေးစိတ် ဆွေးနွေးကြသည်။

ရှဲမိသားစု ဘိုးဘေးက တည်ကြည်စွာ

“မိတ်ဆွေ၊ မကြာမီက ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမမှာ မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်ကို တက်လှမ်းမယ့် အခွင့်အရေး ရှိနေတာကို ခံစားမိသလား”

ဟု မေးသည်။

လီယန်ချူက သူ့ကို ရှဲမိသားစုဝင်များအားလုံးကို အပြင်ထုတ်ခိုင်းသည်ကို မြင်သဖြင့်

“မှန်တယ်၊ ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမရဲ့ အရှိန်အဝါက မြေပြင်နတ်ဘုရားထက် နည်းနည်း လျော့နည်းနေပေမဲ့၊ အရှိန်အဝါက ဆက်တက်နေတုန်းပဲ၊ တတိယအဆင့်တော့ မဟုတ်တော့ဘူး”

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှဲမိသားစု ဘိုးဘေးမှာ ကြားလိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားပြီး

“တာအိုဆရာ က တကယ်ပဲ မြေပြင်နတ်ဘုရား အစစ်ကို မြင်ဖူးနေတာလား ”

ဟု တွေးမိသည်။

ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် သူက ဆက်ပြောသည်

“လူ့လောကရဲ့ မဟာလမ်းစဉ်တွေ ပျက်သုဉ်းသွားပြီ၊ နတ်ဆိုးတွေ ဘယ်လောက်ပဲ ကျူးလွန်ကျူးလွန် ကောင်းကင်လျှပ်စီးနဲ့ မတိုက်ခိုက်ကြတော့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ကတော့ နည်းနည်း ထူးဆန်းနေတယ်”

လီယန်ချူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“မှန်ပါတယ်၊ တိမ်လိပ်တွေရဲ့ နောက်မှာတောင် ကောင်းကင်လူသားတွေရဲ့ အရှိန်အဝါ ထင်ဟပ်နေတယ်”

ရှဲမိသားစု ဘိုးဘေးက လေးနက်စွာ

“တာအိုဆရာ သိလား၊ ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမက ဘာလို့ ကျွန်တော်တို့ ရှဲမိသားစုကို ဖျက်ဆီးချင်တာလဲ” ဟု မေးသည်။

လီယန်ချူက ခေါင်းခါပြသည်။

ရှဲမိသားစု ဘိုးဘေးက

“ကျွန်တော် တစ်ခါတုန်းက ယွမ်ရှောင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ ရှေးဟောင်းမြေပုံ တစ်ခု ရခဲ့တယ်၊ အဲဒီတုန်းက အဲဒီမှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူကြီးတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်၊ မတော်တဆ ကျွန်တော့်လက်ထဲ ရောက်လာတယ်၊ အပေါ်မှာ တံခါးပုံစံ တစ်ခု ရေးဆွဲထားတယ်၊ တစ်ခုခုရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုလိုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် မသိမ်းဆည်းနိုင်ခဲ့ဘူး၊ လူတွေက လိုက်သတ်လို့ အဲဒီမြေပုံကို ပစ်ပေါက်ပြီး ထွက်ပြေးခဲ့ရတယ်”

“နောက်ပိုင်းမှာ ဘယ်လို သိသွားလဲ မသိဘူး၊ ဒီယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမက ဒီမြေပုံ ကျွန်တော့်လက်ထဲ ရှိတယ်လို့ ထင်ပြီး လာတောင်းတာ၊ အဲဒီကနေ ဒီနေ့အဖြစ်အပျက်တွေ ဖြစ်လာတာပဲ”

လီယန်ချူမှာ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားသည်။ တံခါးပုံစံရေးဆွဲထားသော ရှေးဟောင်းမြေပုံ၊ သူ၏ လက်ထဲတွင် (၃) ခု ရှိသည်။

ရှဲမိသားစု ဘိုးဘေးက ဆက်ပြောသည်

“အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော့်ကို လိုက်သတ်တဲ့သူတွေအများကြီးပဲ၊ တစ်ယောက်က နတ်ဆိုးအရှိန်အဝါတွေနဲ့၊ နတ်ဆိုး ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ရမယ်၊ ကျန်တဲ့လူတွေကိုတော့ ကျွန်တော် မသိဘူး၊ အဲဒီမြေပုံကိုသာ ချက်ချင်း မပစ်ပေါက်ခဲ့ရင် ကျွန်တော် အရင်ကတည်းက သေနေမှာပဲ”

လီယန်ချူက ခေါင်းညိတ်သည်။ လူသတ်ပြီး ရတနာလုခြင်းမှာ ကျင့်ကြံသူတို့၏ လောကတွင် အမြဲရှိနေသည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။

ရှဲမိသားစု ဘိုးဘေးက နောက်တစ်ခု ပြောပြန်သည်။

“ဒီမြေပုံသာ ကျွန်တော့်လက်ထဲ ရောက်ရင်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ငရဲရဲ့အနက်ရှိုင်းဆုံး အောက်မှာ ထာဝရ ထိန်းချုပ်ခံရပြီး ဘယ်တော့မှ လွတ်မြောက်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး”

သူက လီယန်ချူကို မယုံမှာ ကြောက်သဖြင့် ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“မလိုပါဘူး၊ ဘိုးဘေးကြီးက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောတဲ့အတွက် ကျွန်တော် ယုံပါတယ်”

သူက လူသတ်ပြီး ရတနာလုရန် စိတ်ကူးမရှိသော်လည်း၊ တစ်ဖက်လူ စိတ်အေးချမ်းစေရန်အတွက်သာ ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှဲမိသားစု ဘိုးဘေးက ရယ်မောလျက်

“ဒီမြေပုံသာ ကျွန်တော့်လက်ထဲ ရှိရင် တာအိုဆရာ ကို ပေးလိုက်တာက အကောင်းဆုံးပဲ၊ အခက်အခဲကို ဖြေရှင်းနိုင်သလို၊ မေတ္တာတရားလည်း ရတာပေါ့”

ခဏတုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် သူက

“ဒီနေ့ ကျွန်တော် တာအိုဆရာ ကို ချန်ထားတာက ဒီကိစ္စအတွက် မဟုတ်ပါဘူး၊ တာအိုဆရာ သိလား၊ မဟာရှ ခေတ်တုန်းက တကယ်ပဲ ကောင်းကင်ဘုံကို တက်လှမ်းနိုင်သလား”

ဟု ပြောသည်။

လီယန်ချူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“သိပါတယ်၊ အဲဒီတုန်းက မြို့စောင့်နတ်ဘုရားနဲ့ ငရဲပြည် ရှိတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်”

ရှဲမိသားစု ဘိုးဘေးက

“မှန်ပါတယ်၊ နတ်ဘုရားတွေက လူ့လောကကို မဆင်းနိုင်ပေမဲ့၊ ဂုဏ်းကြီးတွေမှာလည်း တက်လှမ်းသွားတဲ့ ဘိုးဘေးတွေ ရှိတယ်၊ သတင်းစကားတွေ ပို့ပေးတယ်၊ အဲဒါက နတ်ဘုရားလောက ဟာ တကယ်ရှိတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ”

လီယန်ချူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ကျားချွမ်းဖန် ကလည်း ငရဲမှာ နတ်ဆိုးတွေ၊ တစ္ဆေတွေ၊ နွားခေါင်းမြင်းခေါင်းတွေတင်မကဘဲ ငရဲမင်း (၁၀) ပါးလည်း ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့ဖူးသည်။

ရှဲမိသားစု ဘိုးဘေးက ဖြည်းဖြည်းချင်း

“မဟာရှ ခေတ်က နောက်ဆုံး မြေပြင်နတ်ဘုရား ခေတ်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ ဒဏ္ဍာရီတွေ ပျက်သုဉ်းသွားပြီး နတ်ဘုရားတွေရဲ့ လက္ခဏာတွေကို မတွေ့ရတော့ဘူး၊ အဓိကကတော့ ဒီသမိုင်းကြောင်းကို မှတ်တမ်းတင်ထားတာ မရှိဘူး၊ လူတစ်ယောက်က ဖျက်ပစ်လိုက်သလိုပဲ”

“ဒီနေ့ ကျွန်တော် ပြောချင်တာက ဒီအကြောင်းပဲ၊ အခုလက်ရှိ လောကကြီးက နတ်ဘုရားလောကနဲ့ ပြန်လည် ချိတ်ဆက်ဖို့ လုပ်နေပုံရတယ်၊ မကြာမီက အတိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရတာက ကောင်းကင်လူသားတွေပဲ”

ရှဲမိသားစု ဘိုးဘေးက အခုတော့ ဆယ်ကျော်သက် ပုံစံဖြစ်ပြီး မျက်လုံးတွေက တောက်ပနေကာ ထိုလျှို့ဝှက်ချက်တွေကို အလွန် နက်ရှိုင်းစွာ သိရှိပုံရသည်။

လီယန်ချူက ဘေးမှာ တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေသည်။

ရှဲမိသားစု ဘိုးဘေးက

“မူလတုန်းက ကျင့်ကြံတာဟာ နတ်ဘုရားဖြစ်ဖို့၊ ဒါမှမဟုတ် လောကမှာ ထာဝရ အသက်ရှင်ဖို့ပဲ၊ နတ်ဘုရားလောကသာ မရှိရင် ဘယ်ကို တက်လှမ်းရမှာလဲ ဒါက လူ့လောကက ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ကပ်ဘေးပဲ”

“ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ကောင်းကင် ကပ်ဘေးကို တွေ့လိုက်ရတယ်၊ ကောင်းကင်လူသားတွေရဲ့ အမျက်ဒေါသကို တွေ့လိုက်ရတယ်၊ ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာတယ်”

လီယန်ချူက

“ဘာအတွေးလဲ”

ရှဲမိသားစု ဘိုးဘေးက

“နတ်ဘုရားတွေ ပြန်ပေါ်လာရင်၊ လူ့လောကနဲ့ နတ်ဘုရားလောက ပြန်ချိတ်ဆက်မိရင်၊ လူ့လောကအတွက် တကယ်ပဲ ကောင်းတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဆိုးတာလား ”

လီယန်ချူမှာ ကြားလိုက်ရသဖြင့် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ရှဲမိသားစု ဘိုးဘေးက အသံအေးအေးဖြင့်

“မဟာရှခေတ်ပြီးနောက်မှာ လူ့လောကမှာ မြေပြင်နတ်ဘုရား မရှိတော့ဘူး၊ တကယ်ပဲ ဒီအတားစည်းကို ကျော်ဖြတ်နိုင်တဲ့သူ မရှိတော့တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်ယောက်ယောက်က မမြင်ချင်တာလား”

လီယန်ချူက တည်ကြည်စွာ

“မကြာမီက ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမမှာ မြေပြင်နတ်ဘုရားဖြစ်မယ့် အခွင့်အရေးကို တွေ့လိုက်ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်လူသားတွေ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိုက်တဲ့အခါ ဒီလိုပဲ ခံစားလိုက်ရတယ်”

ဟု ပြောသည်။

ရှဲမိသားစု ဘိုးဘေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဒါက ခန့်မှန်းချက် တစ်ခုပဲ၊ ဒီနှစ်တွေမှာ လူ့လောကမှာ မြေပြင်နတ်ဘုရား မရှိရင်၊ ကျော်ဖြတ်တဲ့အချိန်မှာ လူတစ်ယောက်က ကြားဝင် စွက်ဖက်နေလို့ဆိုရင်၊ ဒီကိစ္စဟာ လူ့လောက တစ်ခုလုံးရဲ့ ကပ်ဘေးပဲ”

……………………

ရှဲမိသားစု ဘိုးဘေးမှာ အမြင်ကျယ်လှသည်၊ လီယန်ချူ သူနဲ့ ဆွေးနွေးပြီးနောက်မှာ အမူအရာမှာ တည်ကြည်သွားသည်။

ရှဲမိသားစု ဘိုးဘေးရဲ့ လက်ထဲတွင် ရှေးဟောင်း စာအုပ်တွေ အများကြီးရှိသည်။

ရှဲမိသားစု မိသားစုအမွေအနှစ်မှာ ရှေးကျပြီး၊ အချို့သော ကိစ္စရပ်များအတွက် သူတို့မှာလည်း ကိုယ်ပိုင် ထင်မြင်ချက်တွေ ရှိသည်။

ရှဲမိသားစု အခု ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ သတင်းအချက်အလက်အရ၊ လူ့လောကနဲ့ နတ်ဘုရားလောက အခုထိ လုံးဝ ချိတ်ဆက်မှု မပြတ်တောက်သေးပေ။

ကောင်းကင်လူသားတွေက လောကီကိစ္စတွေကို ကြားဝင် စွက်ဖက်နေတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီပမာဏက ဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာတော့ မသိသေးပေ။

လီယန်ချူက ဧည့်သည်အခန်းမှာ ထိုင်နေသည်။

ရှဲမိသားစုက သူ့ကို ဧည့်သည်တော်အဖြစ် ဆက်ဆံသည်။

ဒီအခန်းက သန့်ရှင်းပြီး တိတ်ဆိတ်ကာ၊ သီးသန့် အိမ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

“မြောက်ဘက်တဲနန်းတော်ရဲ့ နတ်ဆရာ သတ်ဖြတ်ခံရတဲ့အခါ ကောင်းကင်လူသားတွေ တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်၊ တိမ်လိပ်နောက်ကွယ်မှာ ပုန်းနေကြတယ်”

“ရော်ဖူတောင်ရဲ့ ဂုဏ်းချုပ် ရှန်းချန်ချူး သတ်ဖြတ်ခံရတဲ့အခါလည်း ကောင်းကင်လူသားတွေ ကြားဝင်ခဲ့တယ်။”

လီယန်ချူက ကောင်းကင်လူသားတွေနဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် ပတ်သက်တာ မဟုတ်ပေ။

ဒါပေမဲ့ သူက ဒီကိစ္စကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မစဉ်းစားခဲ့မိဘူး။

“ရှေးဟောင်း ကျင့်ကြံတဲ့ အင်အားစုတွေ လောကထဲ ဝင်လာတယ်၊ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေထဲမှာလည်း ကျင့်ကြံသူကြီးတွေ အများကြီး ပုန်းနေတယ်၊ ပြီးတော့ လောကမှာ လျှောက်သွားနေတဲ့ လျှို့ဝှက်တဲ့ မဟာရှ ကျင့်ကြံသူတွေ၊ နောက်ပြီး ကောင်းကင်လူသားတွေနဲ့ ဆိုတော့ အခု ဒီလောကကြီးက တကယ်ကို ရှုပ်ထွေးနေပြီ ”

လီယန်ချူရဲ့ မျက်ဝန်းတွေမှာ စူးစမ်းလိုတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်လာသည်။

ဒီထဲမှာ ငရဲ ကျူးကျော်တာနဲ့ မိစ္ဆာလောကထဲက အားကောင်းတဲ့သူတွေ ထွက်လာနိုင်တာတွေ မပါသေးဘူး။

“အားလုံးက အငြင်းပွားစရာ ခေတ်ကြီးကို ပြောနေကြတယ်၊ အခု လောကကြီးက ဒီလို ပုံစံ ဖြစ်နေတာဟာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကြားထဲမှာ တွန်းအားပေးနေလို့လား ”

လီယန်ချူမှာ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားသည်။

ရုတ်တရက် သူ ရှန့်ရှန်းနန်းတော် ဆိုတဲ့ ရှေးဟောင်း ကျင့်ကြံတဲ့ အင်အားစုကို သတိရသွားသည်။

“ရှန်းရှန်းနန်းတော် အဲဒီထဲက နတ်ဘုရား ကျမ်းတွေက ယန်ဝိညာဉ်ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန်နဲ့ တတိယအဆင့်ကို ရောက်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်၊ ဒီကိစ္စကပဲ အလွန် ထူးဆန်းနေပြီ ”

လီယန်ချူက တွေးလိုက်သည်။

ဘယ်အင်အားစုနောက်ကွယ်မှာ နတ်ဘုရားတွေ ရှိနေလဲလို့ မေးရင် ဒီ ရှန့်ရှန်းနန်းတော်က အရင်ဆုံး ဖြစ်နေမှာပဲ။

“တကယ်ပဲ ကောင်းကင်လူသား၊ နတ်ဘုရားတွေ လူ့လောကကို မဆင်းနိုင်ရင်၊ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုပဲ ထုတ်သုံးပြီး တိတ်တဆိတ် တွန်းအားပေးနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ် ”

“ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်မှာက သူတို့တွေကလည်း တစ်စိတ်တည်း တစ်ဝမ်းတည်း မဟုတ်ဘဲ အသင်းအဖွဲ့အလိုက် ရှိနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ် ”

လီယန်ချူက တွေးလိုက်သည်။

သေချာတာကတော့ ဒီနေ့ကိစ္စမှာ သူ့ကို အံ့အားအသင့်ဆုံး ဖြစ်စေတာက ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမမှာ မြေပြင်နတ်ဘုရား ဖြစ်ဖို့ အရိပ်အယောင် ရှိတဲ့အချိန်မှာပဲ ကောင်းကင်လူသားတွေက လျှပ်စီး ကပ်ဘေးကို ချပေးလိုက်တာပဲ။

“သူမလိုမျိုး ဒုစရိုက်တွေ ကျူးလွန်တဲ့ နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူက မြေပြင်နတ်ဘုရား ဖြစ်တော့မှာမို့လို့ လျှပ်စီး ကျလာတာလား ”

“ဒါမှမဟုတ် အခု မြေပြင်နတ်ဘုရား ဖြစ်ဖို့ အခွင့်အရေးရရင်ပဲ အကုန်လုံးက မျက်စိကျခံရမှာလား”

လီယန်ချူရဲ့ မျက်ဝန်းတွေမှာ စူးစမ်းလိုတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်လာသည်။ ပထမအခြေအနေဆိုရင်တော့ လောကအတွက် ကောင်းတယ်။

ဒုတိယအခြေအနေဆိုရင်တော့ ကောင်းကင်လူသားတွေရဲ့ ရပ်တည်ချက်ကို မေးခွန်းထုတ်စရာ ဖြစ်လာပြီ။

“စဉ်းစားလေ ကြောက်စရာကောင်းလေပဲ”

လီယန်ချူက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်

တံခါးခေါက်သံ ကြားလိုက်ရသည်။

လီယန်ချူ တံခါးဖွင့်လိုက်ရာ အပြင်မှာ ရပ်နေတာ တခြားသူမဟုတ်၊ အစိမ်းရောင် ရင်ဖုံး အင်္ကျီဝတ်ထားတဲ့၊ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်တဲ့ ရှဲဝမ်ရင် ဖြစ်နေသည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ”

လီယန်ချူက မေးလိုက်သည်။

ရှဲဝမ်ရင် မျက်တောင်ခတ်ပြီး ပြုံးလျက်

“ဒီမှာ လာထိုင်တာပါ၊ ရှင် ကျွန်မ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးတာ ကျွန်မ မကျေးဇူးတင်ရသေးဘူး။”

လီယန်ချူက ရယ်လျက်

“တကယ်ပဲ ငါ့ကို ကောင်းကောင်း ကျေးဇူးတင်သင့်တာပေါ့ ”

ရှဲဝမ်ရင် ထိုင်ပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆန့်လိုက်ရာ ရင်ဘတ်က အနေအထားမှာ ပိုပြီး ပေါ်လွင်နေသည်။ အခု ဝတ်ထားတဲ့ အင်္ကျီက သူမ ပုံမှန်ဝတ်တာထက် ပိုနိမ့်ပြီး ရင်သား အမြောင်းလေးကို ဖော်ပြနေသည်။

ဒီလို သန့်ရှင်းတဲ့ မျက်နှာလေးနဲ့ဆိုတော့ အတော်လေး ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ မိန်းကလေးပဲ။

သူမက ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရား ကျောက်စိမ်းပြား နှစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး ကမ်းပေးလိုက်သည်။

“ဒီထဲမှာ နတ်ဘုရား ကျင့်စဉ် နှစ်ခု မှတ်တမ်းတင်ထားတယ်၊ ဘိုးဘေးက ရှင့်ကို ပေးခိုင်းလိုက်တာ။”

လီယန်ချူ အံ့အားသင့်သွားပြီး လှမ်းယူလိုက်သည်။

“ငါ နဲ့ မင်းဘိုးဘေးက စကားပြောတာ ကြာလှပြီ၊ အခုမှ သတိရတာလား”

ရှဲဝမ်ရင် မျက်နှာ နီရဲသွားပြီး အသံအေးအေးနဲ့

“ကျွန်မလည်း မသိဘူး”

သူမ အပြင်ထွက်တဲ့အခါ ရှဲချန်ဖုန်းက သူမကို စိတ်ရှည်လက်ရှည်နဲ့

“ဘိုးဘေးရဲ့ စိတ်ကူး၊ မင်း သေချာ နားလည်အောင် လုပ်၊ ဒီ လီတာပိုဆရာ နဲ့ ဆက်ဆံရေး ပိုနက်ရှိုင်းအောင် လုပ်နိုင်ရင်၊ ငါတို့ ရှဲမိသားစုက နောင်မှာ သစ်ပင်ကြီးကြီး တစ်ခုကို မှီခိုနိုင်သလို ဖြစ်မှာ ”

နောက်ပိုင်းမှာ ဇနီးသည်ရှုက ရှဲချန်ဖုန်းကို လမ်းကြောင်းလွှဲပြီး သူ့သမီးနဲ့ တိုးတိုးလေး ပြောခဲ့သေးတယ်။

သူမ ငယ်ငယ်က ရှဲဝမ်ရင်ထက် ပိုပြီး ဆိုးသွမ်းခဲ့တယ်၊ ကလေးရမှပဲ အတော်လေး နူးညံ့သွားခဲ့တယ်။

သူမ ရှဲဝမ်ရင်ရဲ့ နားနား ကပ်ပြီး တိုးတိုးလေး

“နင် မဝင်ခင်မှာ ရင်ဖုံးကို နည်းနည်း ထပ်ချလိုက်၊ အထူးတလည် ပြစရာ မလိုဘူး၊ ဒီ လီတာအိုဆရာ က ရုပ်ရည်လည်း ချောမောပြီး လောကမှာ ရှားပါတယ်၊ သူ့ဘေးနားမှာ မိန်းကလေးတွေ အများကြီး ရှိနေမှာ သေချာတယ်၊ မင်းအဖေက အရူးလိုပဲ တွေးနေတာ ဒီလိုလူနဲ့ သူငယ်ချင်း လုပ်နိုင်ရင် နောင်မှာ အကျိုးအများကြီး ရှိမှာ၊ ဒီ လီတာအိုဆရာ က လူတွေကို ရိုးရိုးသားသားဆက်ဆံတဲ့သူ၊ မင်းကို မနစ်နာစေရပါဘူး ”

ရှဲဝမ်ရင် စဉ်းစားကြည့်တော့ သူမအမေက ပိုနားလည်တယ်လို့ တွေးမိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူမ တွေးတာက ဒီလောက် မရိုးရှင်းဘူး။

သူမက သူမရှေ့က လီယန်ချူကို ကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်မရဲ့ ဝူလော ခန္ဓာကိုယ် က အခု ရှဲမိသားစု ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်နေတာ တစ်နေ့ထက် တစ်နေ့ တိုးတက်နေပေမဲ့၊ တတိယအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ အတားဆီးကို မထိနိုင်ဘူး၊ ကျွန်မ မေးချင်တာက၊ ရှင့်မှာ ကောင်းတဲ့ နည်းလမ်း ရှိမလား”

ဒီစကား ပြောတဲ့အခါ သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေက တကယ်ကို လေးနက်နေတယ်။

လီယန်ချူက ကြားလိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားပြီး ရယ်လျက်

“မင်းရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်စဉ်ကို ငါ မသိဘူး၊ ဘာကောင်းတဲ့ နည်းလမ်း ရှိပါ့မလဲ ”

ရှဲဝမ်ရင် ခေါင်းညိတ်ပြီး

“ကျွန်မက မိသားစုရဲ့ အကာအကွယ် ရှိရင် စိတ်ချလက်ချ နေနိုင်မယ်လို့ အမြဲ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ မိသားစုက ဖျက်ဆီးခံရမယ့် အန္တရာယ် ကြုံတဲ့အခါ ကျွန်မမှာ ဘာနည်းလမ်းမှ မရှိဘူး၊ ဒီခံစားချက်က တကယ်ကို စိတ်ပျက်ဖို့ ကောင်းတယ် ”

လီယန်ချူက ဒီ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ မိန်းကလေးမှာလည်း ပူပန်မှုတွေ ရှိနေတာကို ကြည့်ပြီး

“တကယ်ပါပဲ၊ အတွေ့အကြုံ အနည်းငယ် ရမှပဲ လူကို ကြီးပြင်းစေတာပါ ”

ရှဲဝမ်ရင်က စိတ်ညစ်စွာ

“ကျွန်မသာ အခု တတိယအဆင့်ဆိုရင် အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး ပိုရှိမလားပဲ ”

လီယန်ချူ စဉ်းစားကြည့်ပြီး

“အဲဒီ ယင်ကိုးပါးနတ်ဘုရားမရဲ့ ကျင့်စဉ်က အရမ်းမြင့်တယ်၊ မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနေတာ၊ မင်း တတိယအဆင့် ဖြစ်နေရင်တောင် အသုံးမဝင်ဘူး ”

တိုက်ပွဲဝင်စိတ် ရှိတဲ့ ရှဲဝမ်ရင် - “……………”

ခဏကြာတော့ သူမ နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်သည်။

“ရှင် လူကို အားပေးတာ တကယ်ပဲ ကောင်းတယ်နော် ”

လီယန်ချူက အခု တကယ့် မြင့်မားတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ၊ ကျင့်ကြံတဲ့ ကိစ္စအချို့မှာ နက်နဲသည်။

ရှဲဝမ်ရင်ရဲ့ ဝူလော ခန္ဓာကိုယ်က အားကောင်းတဲ့ စွမ်းအားတွေကို သယ်ဆောင်နိုင်တယ်၊ အရင်က သူမကို တံဆိပ် ဖျက်ပေးတုန်းက စွမ်းအားတွေ အထဲဝင်သွားပေမဲ့ အကုန် ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။

လီယန်ချူရဲ့ မျက်လုံးတွေ လင်းလက်သွားပြီး

“မင်းရဲ့ ဝူလော ခန္ဓာကိုယ်က ထူးခြားတယ်၊ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်တာ စွမ်းအားကို မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲထည့်လိုက်ရင်၊ ခဏလောက် အားကောင်းတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ထိန်းနိုင်မလဲတော့ မသိဘူး၊ ပြီးတော့ ငါ တစ်ခါမှ ဒီလို မလုပ်ဖူးဘူး၊ ဒီကိစ္စက အန္တရာယ် ရှိနိုင်တယ် ”

ရှဲဝမ်ရင် ကြားလိုက်ရသဖြင့် အရင်ဆုံး ပျော်သွားပြီး၊ နောက်မှ လေးနက်စွာ

“ကျွန်မ အန္တရာယ် မကြောက်ဘူး၊ ဒီနေ့လို အဖြစ်အပျက်မျိုးကို နောက်တစ်ခါ မကြုံချင်တော့ဘူး၊ ဘယ်လောက်ပဲ အန္တရာယ် ရှိရှိ မကြောက်ဘူး။”

သူမ၏ ရဲရင့်တဲ့ ပုံစံကို မြင်တော့ လီယန်ချူက ပြုံးလျက်

“စိတ်ဓာတ် ကောင်းတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ ဒီလောက်လည်း အန္တရာယ် မရှိပါဘူး ”

သူက ရှဲဝမ်ရင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ တာအိုကျင့်ကြံသူတို့၏ စွမ်းအား တစ်ခု ထားခဲ့ဖို့ စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။

သူက တတိယအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲက စွမ်းအားတွေက ပင်လယ်လိုပင်၊ ဒုတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေက လုံးဝ မခံနိုင်ပေ။

ဒါပေမဲ့ ရှဲဝမ်ရင်က အလွန် ထူးခြားတဲ့ ဝူလော ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူက ရှဲဝမ်ရင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက စွမ်းအားကို ခံစားကြည့်လိုက်ရာ အထဲမှာပဲ ကျန်နေခဲ့သည်။

လီယန်ချူက

“ဒီကိစ္စ ဖြစ်နိုင်မယ် ထင်တယ်”

သူက ခန္ဓာကိုယ်ထဲက တာအိုစွမ်းအားကို ရှဲဝမ်ရင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

တစ်နာရီလောက် ကြာတော့ ရှဲဝမ်ရင်က လီယန်ချူရဲ့ အခန်းကနေ ထွက်သွားသည်။

ချွေးတွေ ပျံနေပြီး မျက်နှာက နီရဲကာ လမ်းလျှောက်တာ နည်းနည်း မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေတယ်။

ဒါပေမဲ့ အသားအရေကတော့ အလွန်ကောင်းပြီး၊ မျက်လုံးတွေကတော့ အရမ်း တောက်ပနေတယ်။

ဂုဏ်သရေရှိပြီး လှပတဲ့ ရှုအမျိုးသမီးက ရှဲဝမ်ရင် ဒီလို ဖြစ်နေတာကို မြင်တော့ အံ့အားသင့်သွားတယ်။

“တစ်နာရီလောက်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ ဒီ လီတာအိုဆရာ က ကျင့်ကြံသူလို့ ထင်တာ၊ ဒီအချိန်ကြာချိန်ကလည်း သာမန်ပဲ ဖြစ်နေတယ် ”

“အမေ” ရှဲဝမ်ရင် မျက်နှာ နီရဲသွားပြီး

“အမေ ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ”

ရှူအမျိုးသမီး က ရယ်လျက်

“အမေက အတွေ့အကြုံ ရှိတယ်၊ အကုန်နားလည်တယ်၊ ဒါက အချိန်ကြာတာ မကြာတာ မဟုတ်ဘူး၊ အဓိကက အရည်အသွေးပဲ လာ၊ မင်းအတွက် သွေးအားကောင်းစေတဲ့ ဟင်းရည်လေး ချက်ပေးမယ် ”

ရှဲဝမ်ရင် မျက်နှာ နီရဲသွားပြီး

“အမေ၊ အမေ နားလည်မှု့ လွဲနေပြီ ”

ရှူအမျိုးသမီးက သူမလက်ကို ပုတ်ပြီး နူးညံ့စွာ ပြုံးလျက်

“ဒီလောက် ရှက်စရာ မလိုပါဘူး၊ ဘယ်ကိစ္စမဆို အစရှိတာပဲ၊ ဒီ လီတာအိုဆရာ က ချောမောတယ်၊ အမေသာ ငယ်ငယ်ကဆိုရင် မင်းအတွက် အလှည့်တောင် မရှိတော့ဘူး ”

အေးစက်တဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့ ကျင့်ရွှမ် ထွက်လာပြီး

“မင်း အခုမှလည်း မအိုသေးပါဘူး၊ မင်းက ပန်းပွင့်လေးလိုပဲ၊ လူငယ်တချို့က ဒီလိုမျိုးကို ကြိုက်တယ် မဟုတ်လား ”

ရှူအမျိုးသမီးက အံ့အားသင့်သွားသည်။ ညီမဖြစ်သူက ဒီလို ပြောမယ်လို့ မထင်ထားပေ။

စကားပြော ကျွမ်းကျင်တဲ့သူတွေ နောက်ဆုံးမှာတော့ ရှုံးသွားတယ်။

ကျင့်ရွှမ် ထွက်သွားပြီးနောက် ရှူအမျိုးသမီးက စိတ်ဝင်စားစွာ

“မင်းရဲ့ အဒေါ် ဘာဖြစ်သွားတာလဲ ပုံမှန်ဆို ဒီလောက် အေးစက်တာ မဟုတ်ပါဘူး ”

ရှဲဝမ်ရင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေး

“ဒေါ်လေးက လီတာအိုဆရာ ရဲ့ ပုံတူကို ခိုးကြည့်နေကျပါ”

ရှူအမျိုးသမီး အံ့အားသင့်သွား

“ဒါကြောင့်လား၊ အဲဒါတော့ မဖြစ်ဘူး၊ မင်းက အခု လီတာအိုဆရာ နဲ့ ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ မင်းအဒေါ်က အရွယ်ရောက်ပြီးသူပဲ၊ ဒါပေမဲ့… ဒါပေမဲ့… ဒီ လီတာအိုဆရာ ဆိုရင်တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့လည်း မပြောနိုင်ဘူး။”

ရှဲဝမ်ရင် “………………”