အခန်း (၉၆၇-၉၆၈)

အခန်း ၉၆၇။ လျိုမိသားစု ၊ ငါက ပိုင်ယွီထန် ၊ ဖခင်က ကြင်နာပြီး သားက လိမ္မာပါပေတယ်

လျန်ယန်ခရိုင်၊ ပေါင်ဖိန် လမ်းကြား

ထိုနေရာတစ်ဝိုက်ရှိ ကုန်သည်ကြီးများ၏ ရတနာဆိုင်များ၊ ပိုးထည်ဆိုင်များနှင့် ဆန်စပါးအရောင်းဆိုင်များအားလုံးမှာ လျိုမိသားစု၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများပင် ဖြစ်သည်။ လျိုမိသားစု၏ အိမ်ကြီးသည် လှပစွာ ထုဆစ်ထားသည့် တိုင်လုံးများ၊ မြင့်မြတ်သော အမိုးခုံးများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည်။ ခရိုင်ထဲတွင် ရှိနေသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ကျင်းကျိုးရှိ အစိုးရအရာရှိများနှင့် အလွန်ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး ရှိသည်။

လျိုမိသားစု၏ အဘိုးအို လျိုယွမ်တု သည် ယခုနှစ်တွင် အသက် ၇၉ နှစ် ရှိပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ အောက်တွင် သားလေးယောက်နှင့် သမီးတစ်ယောက် ရှိသည်။ သူသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သော ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ကိုယ်ခံပညာကို စွန့်လွှတ်ကာ ကုန်သွယ်ရေးကို ပြောင်းလဲလုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီး လျိုမိသားစုအတွက် ကြီးမားလှသော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို တည်ထောင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏နာမည်အောက်တွင် စပါးစိုက်ခင်း ငါးထောင်ကျော်နှင့် မရေမတွက်နိုင်သော အခြားလုပ်ငန်းများ ရှိသည်။

လျိုမိသားစု၏ အိမ်ကြီးတွင် သုံးထားသည့် ကျောက်တုံးလှေကားထစ်များနှင့် ခြံထဲရှိ တိုင်လုံးများမှာပင် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်အောင် ရှိသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ကျန်းနန်ခရိုင်မှ ရွှေ့ပြောင်းယူဆောင်လာခြင်းဖြစ်ပြီး တိုင်တစ်လုံးစီတိုင်းမှာပင် ငွေတစ်သောင်းကျော် တန်ဖိုးရှိကာ အလွန်တရာ ဇိမ်ကျလှသည်။ လျိုမိသားစုသည် ဒေသတွင်းတွင် အာဏာကြီးမားပြီး အစိုးရနှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်ထားသည်။

အငယ်ဆုံးသား လျိုချန်မှာမူ သူတစ်ပါးကို အနိုင်ကျင့်ကာ မကောင်းမှုဟူသမျှကို ပြုလုပ်သည်။ ဒေသတွင်း အစိုးရလက်အောက်ခံ အမှုထမ်းများမှာလည်း သူ၏အိမ်မှ အစေခံများနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ ရိုးသားသော ပြည်သူများမှာ ကြောက်ရွံ့သဖြင့် အမျက်ဒေါသထွက်မိသော်လည်း ဘာမျှမပြောဝံ့ကြချေ။

ထို့အပြင် လျိုချန်၏ မောင်နှမဝမ်းကွဲ မှာလည်း ထိုနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားစေသည့် ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူသည် ထူးဆန်းသော ပညာရပ်များကို နားလည်ပြီး နဂါးကိုပင် ချုပ်ကိုင်နိုင်၊ ကျားကိုပင် နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု ပြောဆိုကြသည်။

လျိုမိသားစု၏ အိမ်ကြီးထဲတွင် မွေးမြူထားသော အစေခံများမှာလည်း သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ဝါသနာပါပြီး သွေးစွန်းသော လက်ဖြင့် သိုင်းလောကကို ဖြတ်သန်းလာသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ယခုညတွင်၊ လျိုမိသားစုအိမ်ကြီးထဲတွင် မီးရောင်များ ထိန်လင်းနေပြီး လက်နက်များ ထိခိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း

တရွတ်တိုက် အရှိန်မထိန်းနိုင်သော ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် လျိုမိသားစု၏ အဘိုးအို လျိုယွမ်တု ၏ အခန်းထဲသို့ အလောတကြီး ဝင်ရောက်လာသည်။ ထိုသူမှာ အသက် ၂၇-၂၈ နှစ်အရွယ်ခန့် ရှိပြီး ရွှေငွေများဖြင့် ဝတ်ဆင်ကာ ရုပ်ရည်မှာလည်း ထူးခြားသည်။

မျက်လုံးများမှာ ရှည်မျောမျောနှင့် အလွန်စူးရှနေသည်။ အခန်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် သူက အလောတကြီး ပြောလိုက်သည်။

"အဖေ! မကောင်းတော့ဘူး၊ ကိစ္စကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေပြီ တရားရုံးတော် က လူတွေ ရောက်လာပြီ"

လျိုယွမ်တုမှာ အသက် ၈၀ နီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး အရိုးပေါ်အရေတင် ဖြစ်နေသည်။ ရောဂါဝေဒနာကြောင့် ကုတင်ပေါ်တွင်သာ လဲလျောင်းနေရပြီး အခန်းထဲတွင် သူ၏အစေခံ မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးက ပြုစုပေးနေသည်။

"ဟွတ် ဟွတ်"

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ချောင်းဆိုးသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အစေခံမိန်းကလေးက လျိုယွမ်တု၏ ကျောကို အမြန်ပင် ပွတ်ပေးလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် လျိုယွမ်တု၏ အသံခပ်သြသြ ထွက်ပေါ်လာသည်။

" တရားရုံး‌ေတာ်က လူတွေ ဘာလို့ ရောက်လာရတာလဲ"

ချန်နိုင်ငံ၏ တရားရုံးတော် မှာ ထူးခြားသော အစိုးရအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းရန်အတွက်သာ တာဝန်ရှိပြီး သာမန် ရာဇဝတ်မှုများကို ကိုင်တွယ်လေ့မရှိပေ။

လျိုချန်က ထိတ်လန့်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်

"အဲဒီကိစ္စ... ပေါက်ကြားသွားပြီ"

သူက အသေးစိတ် မပြောသော်လည်း လျိုမိသားစု၏ အဘိုးအို လျိုယွမ်တု၏ မျက်မှောင်များမှာမူ အလွန်ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်သွားကာ အသံခပ်သြသြဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ"

လျိုမိသားစုသည် ကြာပန်းဖြူဂိုဏ်း ၏ လက်အောက်ခံဖြစ်ပြီး အပြင်လူများသာ ဖြစ်သည်။

သူတို့နှင့် ဂိုဏ်းကြား ဆက်ဆံရေးကို မည်သူမျှ မသိရှိကြသေးပေ။

လျိုချန်က ထိတ်လန့်စွာ ပြောသည်

"သားလည်း မသိဘူး။ အဲဒီလူက လူငယ်ဓားသမားတစ်ယောက်ပဲ၊ ရောက်လာတာနဲ့ လူဖမ်းမယ်လို့ ပြောတယ်။ အစ်မရဲ့ ခင်ပွန်းက သူနဲ့ တိုက်ခိုက်နေပြီ "

လျိုချန်သည် ပုံမှန်အားဖြင့် လူများကို အနိုင်ကျင့်ပြီး မကောင်းမှုမျိုးစုံ လုပ်ဆောင်ထားသူဖြစ်သည်။ ချန်နိုင်ငံ၏ ဥပဒေအရဆိုလျှင် သူသည် သေဒဏ်ပေးသည့်တိုင် မလုံလောက်ပေ။ သို့သော် လျိုမိသားစုမှာ အာဏာကြီးမားပြီး အဖြူအမည်း နှစ်ဖက်စလုံးတွင် လွှမ်းမိုးထားနိုင်သဖြင့် ယခုတိုင် အေးဆေးစွာ ရှိနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်မှာ တရားရုံး၏ လက်ထဲသို့ ရောက်သွားပြီဖြစ်သဖြင့် သူ အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်နေခြင်းဖြစ်သည်။

လျိုယွမ်တု၏ ချောင်းဆိုးသံများမှာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားပြီး သူ၏ အမူအရာမှာလည်း အလွန်အေးဆေးတည်ငြိမ်သွားကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မိုက်မဲလိုက်တာ တရားရုံးက မိစ္ဆာတွေကို ကိုင်တွယ်ရတဲ့ အဖွဲ့အစည်းပဲ၊ သူတို့လက်ထဲမှာ အထောက်အထား အတိအကျ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။ အခုချိန်မှာ သူ့ကို ရန်စပြီး တိုက်ခိုက်တာက အစိုးရကို တိုက်ခိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ မဟုတ်လား"

လျိုချန်က အလောတကြီး မေးသည်

"ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

လျိုယွမ်တုက နှေးကွေးစွာ ပြောသည်

"သူ့ကိုသတ်ပြီးမှ နောက်တစ်ခု ပြန်စဉ်းစားကြမယ်"

လျိုချန်မှာ ကြောင်အသွားသည်။ လျိုယွမ်တုက အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

"မာချွမ် ၊ မင်း လူတွေကို ခေါ်ပြီး ဝမ်ကျောက် ကို ကူညီလိုက်။ အလုပ်ကို သန့်ရှင်းအောင် လုပ်ရမယ်၊ ချက်ချင်း သွားလုပ် "

နားထင်ကြောများ ဖောင်းကြွနေပြီး စွမ်းရည်ရှိပုံရသည့် အသက်လတ်ပိုင်းလူတစ်ယောက် ထွက်လာပြီး လေးနက်စွာ ပြောသည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဤသူမှာ မာချွမ် ဖြစ်ပြီး လျိုမိသားစု၏ အိမ်ကြီးကို စီမံခန့်ခွဲသူဖြစ်ကာ လျိုယွမ်တု၏ တပည့်ဦးဆုံး ဖြစ်သည်။ လျိုချန်မှာ မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေသည်။

လျိုယွမ်တုက အေးဆေးစွာ ပြောသည်

"မင်းကို အမြဲတမ်း ဆင်ခြင်နေဖို့ ပြောခဲ့တာ၊ မင်းကတော့ အဖေကိုပဲ အမြဲအပြစ်တင်နေတယ်။ အခုတော့ ကိစ္စတွေ ပေါက်ကြားကုန်ပြီ၊ မင်းက ဒီလောက်တောင် အရည်အချင်းမရှိရင် နောက်ကျရင် ဘာကြီးကျယ်တဲ့ ကိစ္စတွေကို လုပ်နိုင်မှာလဲ "

လျိုချန်မှာ ခေါင်းငုံ့ထားပြီး တစ်ခွန်းမျှ ပြန်မပြောဝံ့ပေ။

………………

လျိုမိသားစု၏ အိမ်ကြီးသည် အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး အိမ်ထဲရှိ အစေခံများမှာလည်း ထူးချွန်သော ကိုယ်ခံပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ ယခုအချိန်တွင် လျိုမိသားစု၏ အိမ်ကြီးထဲတွင် ရုပ်အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေသည်။

ဖုန်း... ဖုန်း... ဖုန်း... ဖုန်း

ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျောက်တုံးများမှာ လွင့်စင်ကုန်သည်။ ကိုယ်ခန္ဓာကြီးမားပြီး ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် အမျိုးသားတစ်ယောက်မှာ ဓားစွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီ အလင်းကဲ့သို့ တောက်ပနေသည် ထိုအမျိုးသား၏ ကြွက်သားများမှာ သံတိုင်ကဲ့သို့ ထူထဲပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးရောင်အမှတ်အသားများ ပေါ်လာသည်။

ကျားဦးခေါင်း၊ မြင်းကိုယ်ခန္ဓာ၊ သမင်အမြီး၊ ချွန်ထက်သော လက်သည်းများ! သူကား လျိုယွမ်တု ၏ သမက် ဟုန်ဝမ်ကျောက် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ အလွန်သန်မာပြီး ကျောက်တုံးများကိုပင် ဖောက်ထွက်နိုင်ကာ ထိပ်တန်း ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ဒါသာမကသေး၊ သူသည် ထူးဆန်းသော ပညာရပ်များကိုလည်း ကျွမ်းကျင်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သွေးရောင်အမှတ်အသားများကို ခေါ်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် သွေးမြူခိုးများ ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်ကာ ကာကွယ်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

သူနှင့် တိုက်ခိုက်နေသူမှာ အသက် ၂၅-၂၆ နှစ်အရွယ် လူငယ်ဓားသမားတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်ခုံးများမှာ စူးရှနေပြီး ရဲရင့်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ထားသော ရှေးဟောင်းဓားမှာ နတ်ဘုရားအလင်း များ တောက်ပနေပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန်မြန်ဆန်သည်။

ဟုန်ဝမ်ကျောက်မှာ ထိပ်တန်း ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း သူ့ကို လုံးဝ မနိုင်ပေ။

ဟုန်ဝမ်ကျောက်၏ လည်ချောင်းထဲမှ တိရစ္ဆာန်ကဲ့သို့ အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူသည် လေထဲတွင် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျောက်တုတောင်တစ်လုံးကိုပင် နှစ်ပိုင်းဖြစ်သွားစေသည်။

လူငယ်ဓားသမားမှာ လက်ကောက်ဝတ်ကို လှည့်လိုက်ပြီး ဟုန်ဝမ်ကျောက်၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးလိုက်သည်။ ဟုန်ဝမ်ကျောက်မှာ ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ပြီး သွေးရောင်မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူငယ်ဓားသမား၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပါးလွှာသော အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ တရားရုံးတော် ၏ အကာအကွယ် ပစ္စည်းဖြစ်သည်။

ထို့နောက် လူငယ်ဓားသမားသည် ဓားထိုးချက်ကို မရပ်တန့်ဘဲ...

တစ်ချက်ထိုးလိုက်ရာ ဟုန်ဝမ်ကျောက်၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ သုံးလက်မခန့် စိုက်ဝင်သွားသည်။ ဟုန်ဝမ်ကျောက်မှာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားသည်။

ကလစ်

မြေပြင်ရှိ ကျောက်ခင်းများမှာ သူ၏ အရှိန်ပြင်းသော ခြေလှမ်းကြောင့် ကွဲအက်သွားသည်။

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း

နားထင်ကြော ဖောင်းကြွနေသော အသက်လတ်ပိုင်းလူတစ်ယောက်သည် အစေခံတစ်ဒါဇင်ကျော်ကို ခေါ်ဆောင်ပြီး ရောက်လာသည်။ အစေခံများမှာလည်း ကြွက်သားများ တောင့်တင်းပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ သက်လတ်ပိုင်းလူမှာ လျိုယွမ်တု၏ တပည့်ဦးဆုံး မာချွမ် ဖြစ်သည်။

သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အစေခံများမှာ ခါးတွင်ချိတ်ထားသော ခရမ်းရောင် ပုံစံစာရွက်များကို ဆွဲဖြဲလိုက်ကြသည်။ ခရမ်းရောင် ပုံစံစာရွက်များ ပြဲသွားပြီးနောက်၊ စွန်း... စွန်း... စွန်း သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် နှစ်မီတာခန့် မြင့်မားသော ကြွက်သားများ၊ စိမ်းညိုသော မျက်နှာ၊ ချွန်ထက်သော အစွယ်များဖြင့် မိစ္ဆာများ ဖြစ်သွားကြသည်။ ဤအောက်လမ်း ပညာရပ်များကို အသုံးပြုသည့် ပုံစံစာရွက်များမှာ ခဏတာအတွင်း ဓားမဝင်၊ လှံမဝင်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီး အလွန်အမင်း သန်မာသွားစေသည်။

အစေခံများမှာ လူငယ်ဓားသမားကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။ လူငယ်ဓားသမားမှာ ပိုင်ယွီထန် ဖြစ်ပြီး ချန်နိုင်ငံ၏ တရားရုံးမှ လာသူဖြစ်သည်။ သူသည် ကြာပန်းဖြူဂိုဏ်း၏ ကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ရန် ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် လျန်ယန်ခရိုင်ကဲ့သို့သော နေရာသေးသေးလေးတွင် ဤကဲ့သို့ အိမ်ကြီးမျိုး ပုန်းကွယ်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ အတွင်းထဲရှိလူများမှာ သန်မာသော ကိုယ်ခံပညာရှင်များသာမက ထူးဆန်းသော မိစ္ဆာပညာရပ်များကိုပါ ကျွမ်းကျင်သည်။ ထို့အပြင် သူတို့သည် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ဝါသနာပါပြီး တရားရုံးကိုပင် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

ပိုင်ယွီထန်မှာ အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် ဓားကို ကိုင်ကာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ ရှေးဟောင်းဓားမှာ သံကိုပင် စက္ကူကဲ့သို့ လှီးဖြတ်နိုင်ပြီး ဓားစွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ လျိုမိသားစု၏ အစေခံများမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သူ၏ဓားအောက်တွင် ကျဆုံးသွားသည်။ သို့သော် သက်လတ်ပိုင်းလူမှာ စွမ်းအားကြီးမားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သွေးစွမ်းအားမှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေကာ မျက်လုံးများမှာ နက်နဲသော ရေအိုင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ပိုင်ယွီထန်က တိုက်ခိုက်ကာ မိစ္ဆာကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ဟုန်ဝမ်ကျောက်ကို နောက်ဆုတ်သွားအောင် လုပ်လိုက်သည်။ သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုအသက်လတ်ပိုင်းလူ၏ အကြည့်ကို ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျော့ခွေသွားပြီး ခြေလက်များမှာ တုန်ယင်သွားသည်။

ဖုန်း

ထိုသက်လတ်ပိုင်းလူ၏ တစ်ချက်ရိုက်လိုက်သော စွမ်းအားမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ် ကျရောက်သွားသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် တရားရုံးတော်၏ အကာအကွယ် ပစ္စည်းရှိနေသဖြင့် ထိုရိုက်ချက်ကို တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

ဟုန်ဝမ်ကျောက်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ တရားရုံးတော်သည် မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းရန်သာ ဖြစ်သည်။ သူသည် လျန်ယန်ခရိုင်ကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ရန် လွယ်ကူလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် လျိုမိသားစုမှာ ဤမျှထိ နက်နဲနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဤနေရာကိစ္စ... သူ ကိုင်တွယ်နိုင်မည့် အနေအထား မဟုတ်ပေ။

လူငယ်ဓားသမားက ဓားကို ရင်ဘတ်တွင် ကန့်လန့်ဖြတ် ကိုင်ထားပြီး အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

" တရားရုံးကို လက်နက်အားကိုးနဲ့ တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့၊ မင်းတို့က သေလမ်းကို ရှာနေတာပဲ "

သူ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်ပြီး အောင်နိုင်သူကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူက ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်သည်။

"ညီအစ်ကိုတို့၊ တိုက်ကြ"

သွေးရောင်အမှတ်အသားများရှိနေသော ဟုန်ဝမ်ကျောက်နှင့် နားထင်ကြော ဖောင်းကြွနေသော အသက်လတ်ပိုင်းလူမှာ ခဏမျှ ကြောင်သွားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဒီနေ့ တရားရုံးက ဒီလူငယ်ဓားသမားတစ်ယောက်တည်း လာလိမ့်မယ်လို့ ထင်ထားခဲ့တာ။

ဒါဆိုရင် ဒီနေ့မှာ အကူအညီတွေ ရှိနေတာလား

သို့သော် ပိုင်ယွီထန်၏ စကားအဆုံးတွင် သူသည် အမြန်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားသည်။ လုံးဝ တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိပေ။

ဟုန်ဝမ်ကျောက်မှာ အလွန်ဒေါသထွက်သွားသည်

"သူ့ကို ဖမ်း၊ သတင်းမပေါက်ကြားစေရဘူး"

သူ၏ စကားအဆုံးတွင် သူ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်မှာ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားပြီးနောက် ပြေးထွက်သွားရာ မြေပြင်ရှိ ကျောက်ခင်းများမှာ ကွဲအက်သွားသည်။ အသက်လတ်ပိုင်းလူမှာ အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ဟုန်ဝမ်ကျောက်ထက်ပင် မြန်ဆန်စွာ လိုက်သွားသည်။ သူ့နောက်တွင် နှစ်မီတာ မြင့်မားသော၊ စိမ်းညိုသော မျက်နှာဖြင့် လျိုမိသားစု အစေခံများ ရှိနေကြသည်။

ပိုင်ယွီထန်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံးပင် ကြက်သီးထသွားသည်။ ဤသူတို့မှာ ထိုမျှတောင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ သူက ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်သည်။

"ငလူးမသားတွေ ငါ အကူအညီ ခေါ်လာပြီးတာနဲ့ မင်းတို့ကို တစ်ယောက်မကျန် သတ်ပစ်မယ် "

သူ့စကားအဆုံးတွင် ဟုန်ဝမ်ကျောက်က လက်ထဲရှိ ခေါင်းလောင်းဓားကို အရှိန်ပြင်းစွာ ပစ်လိုက်သည်။ ခေါင်းလောင်းဓားမှာ လေထဲတွင် အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပေါ်လာပြီး ပိုင်ယွီထန်၏ နောက်ကျောကို ဖြတ်တောက်ရန် ရည်ရွယ်သည်။

ပိုင်ယွီထန်မှာ ထိုစူးရှသော စွမ်းအားကို ခံစားမိပြီး လက်ထဲရှိ ရှေးဟောင်းဓားဖြင့် နောက်သို့ လှည့်ကာ တားဆီးလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အရှိန်ကို အသုံးပြုကာ ပြင်ပသို့ ပြေးထွက်သွားသည် သို့သော် သူ၏ လက်မှာ ထုံကျင်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကောင်ရဲ့ အားက ဒီလောက်တောင် ကြီးရတာလား၊ မိစ္ဆာတစ်ကောင်နဲ့တူတယ် "

ဟုန်ဝမ်ကျောက်၏ ဟိန်းသံ ထွက်ပေါ်လာသည်

"သူ့ကို တား"

ဒီညပြီးရင် လျိုမိသားစုက ဘယ်လို အခြေအနေ ဖြစ်မလဲဆိုတာ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘူး၊ ဒီလူငယ်ဓားသမားကိုတော့ လွှတ်မပေးရဘူး။

သက်လတ်ပိုင်းလူ၏ ပုံရိပ်မှာ လေထဲတွင် အရိပ်များအဖြစ် ပေါ်လာသည်။ လူငယ်ဓားသမား ပိုင်ယွီထန်မှာ အနည်းငယ် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သက်လတ်ပိုင်းလူ၏ ပုံရိပ်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့်

"ဒီလိုနေရာသေးသေးလေးမှာ ဒီလို အဆင့်မြင့်သူ ရှိနေတယ်ပေါ့၊ ခက်ပြီ "

သက်လတ်ပိုင်းလူ မာချွမ်မှာ လျိုမိသားစုတွင် အစေခံတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ခံပညာမှာ အလွန်အားကောင်းသည်။ ယခုတွင် သူ၏ မျက်လုံးများမှ အေးစက်သော အလင်းတန်းနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပိုင်ယွီထန်မှာ အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး ခြေထောက်မှာ ပျော့ခွေသွားကာ လူးလှိမ့်သွားသည်။ သူ အခြေအနေ မကောင်းမှန်း သိလိုက်သဖြင့် လက်ထဲရှိ ရှေးဟောင်းဓားကို ရင်ဘတ်တွင် ကာထားသည်။

အသက်လတ်ပိုင်းလူ မာချွမ်က လက်နှစ်ဖက်ကို ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေများမှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးခဲသွားပြီး လည်ပတ်နေသော စွမ်းအားများဖြင့် ပိုင်ယွီထန်၏ ရင်ဘတ်ကို ရိုက်လိုက်သည် ပိုင်ယွီထန်မှာ စိုးရိမ်သွားသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အကာအကွယ် ပစ္စည်းမှာ ဆက်တိုက် ထိခိုက်နေရပြီး ကွဲအက်တော့မည်ဖြစ်သည်။ ထိုရိုက်ချက်ကိုသာ ခံလိုက်ရလျှင် သေသည်ဖြစ်စေ၊ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရသည်ဖြစ်စေ၊ ထို့နောက်တွင် လျိုမိသားစုထဲမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ရုတ်တရက်

နားထဲတွင် လေကိုဖြတ်သန်းသွားသည့် အသံပြင်းပြင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကိုယ်ခံပညာ မြင့်မားပြီး မိစ္ဆာပညာရပ်များကို ကျွမ်းကျင်သော အသက်လတ်ပိုင်းလူ မာချွမ်၏ ဦးခေါင်းမှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ထိုနေရာတွင်ပင် သေဆုံးသွားသည်။

သူ၏ ရေခဲစွမ်းအားများမှာ အရှိန်ပျက်သွားပြီး ပိုင်ယွီထန်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်သွားသော်လည်း အကာအကွယ် ပစ္စည်းကို မဖောက်နိုင်ခဲ့ပေ။ ပိုင်ယွီထန်မှာ ခေါင်းမူးသွားသည်။

မိစ္ဆာကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ဟုန်ဝမ်ကျောက်မှာ အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်သူလဲ" သူ အလွန် ထိတ်လန့်သွားသည်။

မည်သူမျှ တိုက်ခိုက်သည်ကို မမြင်လိုက်ရဘဲ မာချွမ်မှာ အသတ်ခံလိုက်ရသည်။

ပိုင်ယွီထန်မှာ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရုပ်ရည်သန့်ပြန့်ပြီး ထူးခြားသော လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ယောက် လျှောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လူငယ်တာအိုဆရာမှာ အပြာရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး တန်ဖိုးကြီးပုံမပေါ်သော်လည်း ခါးတွင် ဓားတစ်လက် ချိတ်ထားသည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ တောင်ကြီးကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေသည်။ ခဏတာမျှ လျိုမိသားစုမှ လူများမှာ မည်သူမျှ တိုက်ခိုက်ရဲခြင်း မရှိကြတော့ပေ။

ပိုင်ယွီထန်မှာ အနည်းငယ် ခုန်ပေါက်လိုက်ပြီး ပြန်ထလာသည်။ လှည့်ကြည့်ကာ လူငယ်တာအိုဆရာကို လေးနက်စွာ ပြောသည်။

"တာအိုဆရာ၊ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ပိုင်ယွီထန် ဒီကျေးဇူးကို ဘယ်တော့မှ မေ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး "

လီယန်ချူ ၏ နှုတ်ခမ်းမှာ အနည်းငယ် တွန့်သွားပြီး လူငယ်ဓားသမားကို ကြည့်ကာ အံ့ဩစွာ မေးလိုက်သည်။

"မင်း နာမည်က ပိုင်ယွီထန် ဟုတ်လား"

ပိုင်ယွီထန်မှာ စကားပြောအပြီး တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် ဘေးရှိ ထူးခြားသော လူငယ်တာအိုဆရာက မေးလိုက်သဖြင့် စိတ်ဝင်စားသွားကာ

"ဟုတ်ကဲ့၊ တာအိုဆရာ ကျွန်တော့်ကို သိလို့လား"

လီယန်ချူက ခေါင်းခါလိုက်သည်

"မသိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနာမည်က... ကောင်းသားပဲ။"

ဘိုင်ယွီထန်မှာ ကြောင်သွားသည်။ လီယန်ချူ ဘာကြောင့် ပြုံးနေမှန်း သူ နားမလည်ပေ။ သွေးရောင်အမှတ်အသားများရှိသော ခေါင်းဆောင် ဟုန်ဝမ်ကျောက်က ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်သည်။

"သူတို့ကို သတ်ပစ်လိုက် "

စကားအဆုံးတွင် နှစ်မီတာ မြင့်မားသော၊ အားကောင်းသော လျိုမိသားစု အစေခံများမှာ မျောက်ကဲ့သို့ မြန်ဆန်စွာ ပြေးဝင်လာကြသည်။ ပိုင်ယွီထန်မှာ ရှေးဟောင်းဓားကို အသုံးပြုကာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ဟွန်း တစ်ချက် အော်လိုက်သည်။ အသံမှာ ကျယ်လောင်ခြင်း မရှိသော်လည်း လျိုမိသားစု အစေခံများ၏ နားထဲတွင်မူ မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ကလစ်

လေထဲတွင် မိုးကြိုးများ ကျရောက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ အဆောင်စာရွက်များ ပြဲသွားပြီးနောက် မိစ္ဆာကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော အစေခံများမှာ ကြောက်လန့်သွားကာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မြေပေါ်သို့ လဲကျကုန်သည်။ဟုန်ဝမ်ကျောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးရောင်အမှတ်အသားများမှာလည်း ကြောက်လန့်သွားပြီး အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဟုန်ဝမ်ကျောက်မှာ မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ မြေပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားပြီး အလွန်ထိတ်လန့်နေသည်။

ပိုင်ယွီထန် - "………………"

သူသည် အံ့ဩစွာ လီယန်ချူကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်ခြင်းများ ပြည့်နှက်နေသည်။ လီယန်ချူသည် ကျင်းကျိုးမြို့မှ လာခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ကြာပန်းဖြူဂိုဏ်းမှ မိစ္ဆာ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ရှာဖွေပြီးနောက် လျန်ယန်ခရိုင်ရှိ လျိုမိသားစုမှာ ထူးဆန်းနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် အထူးပင် လာရောက်ရှာဖွေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုလူငယ်ဓားသမားကို ကယ်တင်လိုက်မိခြင်းဖြစ်သည်။ ပိုင်င်ယွီထန်၏ အံ့ဩနေပုံကို မြင်ပြီး လီယန်ချူက နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သွားကြစို့၊ လျိုမိသားစုရဲ့ အိမ်ရှင်နဲ့ သွားတွေ့ရအောင်"

ပိုင်င်ယွီထန်မှာ ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

မိစ္ဆာကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ဟုန်ဝမ်ကျောက်သည် လီယန်ချူ လျှောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် မည်သည့် အရှိန်အဝါမှ မထုတ်ပြသော်လည်း ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းချင်းစီတိုင်းမှာ သူ၏ နှလုံးသားပေါ်ကို နင်းလာသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း

ကြီးမားသော ဧရာမလူကြီးတစ်ယောက် လျှောက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ သူ လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်ပေ။ လီယန်ချူ သူ၏ဘေးမှ ဖြတ်သွားချိန်တွင် လက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့လိုက်ရာ ဟုန်ဝမ်ကျောက်၏ ဝိညာဉ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဝိညာဉ်ပေါ်တွင် ကျားဦးခေါင်း၊ မြင်းကိုယ်ခန္ဓာ၊ သမင်အမြီးဖြင့် အရိပ်တစ်ခု ရစ်ပတ်နေသည်။

"မိစ္ဆာအောက်လမ်း ပညာ"

လီယန်ချူ အေးစက်စွာ ဟွန်း တစ်ချက် အော်လိုက်ပြီး ဟုန်ဝမ်ကျောက်၏ ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက် ချေမှုန်းလိုက်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများဖြင့် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို သိမ်းပိုက်လိုက်သည်။ ဤစွမ်းရည်မှာ ပိုင်ယွီထန်ကို အံ့ဩသွားစေသည်။ သူ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လက်ထဲရှိ ရှေးဟောင်းဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်ကာ လီယန်ချူ၏ ဘေးတွင် လိုက်သွားသည်။

လီယန်ချူသည် ဝိညာဉ်ရှာဖွေသည့် ပညာဖြင့် ဟုန်ဝမ်ကျောက်၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်သွားသည်။ ဤနှစ်များအတွင်း လျိုမိသားစုသည် လျန်ယန်ခရိုင်တွင် မကောင်းမှုမျိုးစုံ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ဟုန်ဝမ်ကျောက်သည် လျိုမိသားစု၏ အိမ်ရှင် လျိုယွမ်တု အတွက် ကလေးငယ်များကို အထူး ဝယ်ယူပေးနေပြီး အနည်းဆုံး လူတစ်ထောင်ကျော် ရှိပြီဖြစ်သည်။

သူတို့ထဲမှ အချို့မှာ သူခိုးများ၊ လူကုန်ကူးသူများ၏ လက်ထဲမှ ရလာခြင်းဖြစ်ပြီး အချို့မှာ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးသော နေရာများမှ တိုက်ရိုက် ဝယ်ယူထားခြင်းဖြစ်သည်။ အရေအတွက်မှာ အလွန်များပြားသည်။

လီယန်ချူသည် ဟုန်ဝမ်ကျောက်၏ မှတ်ဉာဏ်မှ ဤကိစ္စကို သိရှိသွားပြီးနောက်

"မိစ္ဆာတွေက လူတွေကို ဒုက္ခပေးတယ်၊ လူတွေကလည်း လူတွေကို စားတယ်၊ ခွေးသား မင်းမေဘိုးပဲ "

ဟု ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

ပိုင်ယွီထန်မှာ ဘေးရှိ လူငယ်တာအိုဆရာ၏ ထူးခြားသော အရှိန်အဝါကို ကြည့်ရင်း နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ခံစားမိသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ယခုကဲ့သို့သော ရိုင်းစိုင်းသော စကားမျိုး ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကြောင်သွားပြီး လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များကို ခံစားမိကာ ထိတ်လန့်သွားသည်။

………

လျိုမိသားစု၏ အိမ်ကြီးထဲတွင် လျိုယွမ်တု ၏ ရှေ့၌ လျိုချန် ရပ်နေသည်။ အစေခံမိန်းကလေးတစ်ဦးက လျိုယွမ်တု ၏ ပခုံးကို ညင်သာစွာ နှိပ်ပေးနေသည်။

လျိုယွမ်တု ၏ အမူအရာမှာ ရုတ်တရက် အေးစက်သွားသည်။ သူသည် အိပ်ရာဘေးမှ သေတ္တာတစ်လုံးကို ထုတ်လိုက်သည်။ သေတ္တာထဲတွင် ရုပ်တုနှစ်ခု ရှိပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အလွန်တူသည်။ သို့သော် နောက်ကျောတွင် ဝါသော စာရွက်တစ်ရွက်စီ ချည်နှောင်ထားသည်။ ယခုအချိန်တွင် အဝါရောင် စာရွက်နှစ်ရွက်စလုံးမှာ မီးလောင်ပြာကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။

လျိုယွမ်တုက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်

"ဝမ်ကျောက်နဲ့ မာချွမ်တို့ နှစ်ယောက်လုံး သေပြီ"

လျိုမိသားစု၏ အဘိုးအိုက တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်နေသည်။

လျိုချန်မှာ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရပြီး ထိတ်လန့်စွာ

"အဖေ၊ ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

လျိုယွမ်တုက လေးနက်စွာ ပြောသည်

"မြေအောက်လမ်းကနေ ထွက်သွား၊ မြန်မြန်"

သူက ကုတင်ပေါ်မှ လှည့်ထွက်သွားသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန်မြန်ဆန်ပြီး ရောဂါဝေဒနာကြောင့် ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေရသော အဘိုးအိုတစ်ယောက်နှင့် လုံးဝ မတူပေ။

ဘေးရှိ အစေခံမိန်းကလေးမှာလည်း သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်။ လျိုယွမ်တုသည် အိပ်ခန်းနံရံရှိ နေရာတစ်ခုကို လှည့်လိုက်ရာ တံခါးကြီးတစ်ချပ် ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာပြီး အသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ နက်နဲသော ဂူတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

လျိုချန်မှာ အံ့ဩသွားသည်။ အဖေ့အိပ်ခန်းထဲတွင် ဤကဲ့သို့ နေရာမျိုး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် ဂူထဲမှ အေးစက်သော အငွေ့အသက်များနှင့်အတူ ရုပ်အလောင်းများ၏ အနံ့ဆိုးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လျိုယွမ်တုမှာ ဝင်သွားနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။ အစေခံမိန်းကလေးကလည်း သူ့ကို တွဲကူလျက် ရှိနေသည်။ အိပ်ခန်းထဲရှိ အစေခံများမှာ မကြာခဏ ပြောင်းလဲနေပြီး အလွယ်တကူ ပျောက်ကွယ်သွားတတ်သည်။ ဤမိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးသာ အမြဲတမ်း သူ၏အနားတွင် ရှိနေခဲ့သည်။

လျိုချန်မှာ အလောတကြီး လိုက်သွားသည်။

ဘုန်း... ဘုန်း ဘုန်း... ဘုန်း

တံခါးမှာ ပိတ်သွားပြီး နံရံပေါ်တွင် မည်သည့် အမှတ်အသားမျှ မကျန်တော့ပေ။ အပေါ်တွင် ဝိညာဉ်ခွဲအမှုန့် များကို ဖြူးထားသည်။ ဝိညာဉ်ခွဲအမှုန့်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပြီး ယန္တရားပညာဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားရှိသူများပင်လျှင် ဤအခန်းထဲတွင် လျှို့ဝှက်ခန်း ရှိနေသည်ကို ရှာဖွေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ယန္တရားပညာမှာ တစ်ခါတစ်ရံတွင် မထင်မှတ်ထားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

သူတို့သွားပြီးနောက် မကြာခင်မှာပင် အိပ်ခန်းတံခါးမှာ ပေါက်ကွဲသွားသည်။ လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ယောက်နှင့် လူငယ်ဓားသမားတစ်ယောက် အခန်းထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

လူငယ်ဓားသမား ပိုင်ယွီထန်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ

"လျိုမိသားစုသားအဖ ပျောက်သွားပြီ"

လီယန်ချူက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး နံရံကို ညင်သာစွာ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"နံရံပေါ်က အမှုန့်တွေက ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေကို ကာကွယ်ထားတာ၊ ဒီနံရံနောက်မှာ နောက်ထပ် ယန္တရားတစ်ခု ရှိတယ်။"

သူသည် တောင်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် နတ်ဘုရားပညာကို ကျွမ်းကျင်ပြီး မြေကြီး၊ ကျောက်တုံးများအပေါ် အလွန်တိကျစွာ သိရှိနိုင်သည်။

ပိုင်ယွီထန်မှာ အံ့ဩသွားသည်။ လီယန်ချူက ညင်သာစွာ လက်ကို တစ်ချက်ဝှေ့လိုက်ရာ စွမ်းအားများက နံရံကို ပေါက်ကွဲသွားစေပြီး နက်နဲသော ဂူတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဂူထဲတွင် လျိုယွမ်တုမှာ ထိုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကို ကြားလိုက်ရပြီး အမြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ရင်ခွင်ထဲမှ သေတ္တာတစ်လုံးကို ထုတ်လိုက်ရာ အထဲတွင် အနီရောင် ဆေးလုံးတစ်လုံး ရှိသည်။ သူက လျိုချန်ကို ပေးပြီး လေးနက်စွာ အော်လိုက်သည်။

"မြန်မြန် စားလိုက်"

လျိုချန်မှာ ငယ်ရွယ်သော သခင်လေးတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော်လည်း ၎င်းမှာ မိသားစုအာဏာအပေါ်တွင် အခြေခံထားခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင်မူ သူသည် အသိဉာဏ်မဲ့နေပြီ ဖြစ်သည်။ အနောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ပေါက်ကွဲသံကြောင့် သူ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်နေသည်။

ဖခင်က ဆေးလုံးပေးသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး အံ့ဩစွာ မေးလိုက်သည်။

"အဖေ၊ ဒါ ဘာဆေးလဲ"

လျိုယွမ်တုမှာ ယခုအချိန်တွင် အိုမင်းရင့်ရော်နေသည့် ပုံမပေါက်တော့ဘဲ လေးနက်စွာ ပြောသည်။

"ဒါက အသက်ကို ကယ်တင်ပေးမယ့် အတုအယောင် သေဆေးပဲ။ စားလိုက်ရင် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အသက်အန္တရာယ်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မယ်။ မင်းက လျိုမိသားစုရဲ့ သွေးသားပဲ၊ မြန်မြန်လုပ် "

လျိုချန်မှာ ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းနည်းမှုများ ပေါ်လာသည်။ သို့သော် သူသည် လိမ္မာသော သားကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်သကဲ့သို့ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ဘေးကင်းရေးကိုလည်း ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ သူသည် ဆေးလုံးကို အမြန်ပင် ယူ၍ မြိုချလိုက်သည်။

"အဖေ၊ မြန်မြန်သွားရအောင်၊ နောက်က လူတွေ လိုက်လာတော့မယ်။"

သူ့စကားအဆုံးတွင် ဖခင်ဖြစ်သူ လျိုယွမ်တုမှာ လှုပ်ရှားရန် အစီအစဉ် မရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး အမူအရာမှာ အေးစက်နေသည်။ လျိုချန်မှာ ထိတ်လန့်စွာ မေးလိုက်သည်။

"အဖေ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

လျိုယွမ်တု၏ အမူအရာမှာ ရက်စက်ပြီး အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ချန်အာ၊ အဖေ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့။ သားဆိုတာ မရှိတော့ရင် ပြန်ရနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အသက်သာ မရှိတော့ရင် အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ။"

အခန်း ၉၆၈။ လူသားတို့သည် ဝက်နှင့် ခွေးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်၊ ဆန်းဖန်းတာအိုကျမ်း နှင့် ပိုင်ယန်တာအိုဆရာ

လျိုချန်သည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ချားသွားပြီး ခြေလက်များပင် အေးစက်လာကာ ကြီးမားလှသော ကြောက်ရွံ့မှုများ စိုးမိုးသွားတော့သည်။

သူသည် ဖခင်ဖြစ်သူကို မှင်တက်စွာ ကြည့်ရင်း

"အဖေ... ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ၊ သားကို မစပါနဲ့"

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်ပင် သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲမှ အရိုးထဲအထိ စိမ့်ဝင်အောင် ပြင်းထန်လှသော ဝေဒနာတစ်ရပ် စူးရှစွာ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် နာကျင်လွန်းသဖြင့် အော်ပင်မအော်နိုင်တော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်တွင်သာ လူးလှိမ့်နေရရှာသည်။

ထို့နောက် သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲမှ နီရဲသော အသားမျှင် လက်တံတစ်ခု ဖောက်ထွက်လာပြီး သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ခေါင်းကို ဖြဲခွဲလိုက်တော့သည်။ ဆက်လက်၍ မျက်စိ၊ နား၊ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းတို့ထဲမှလည်း ထိုအသားမျှင်လက်တံများ တရွတ်တိုက် ထွက်လာကြရာ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်တရာပင် စက်ဆုပ်ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

လျိုယွမ်တုသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်သည်။ သူ၏အနားရှိ ငယ်ရွယ်ချောမောသော အစေခံမိန်းကလေးမှာမူ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပါးနီရဲရဲများ ဆိုးထားသည့် စက္ကန့်မပြတ် လှုပ်ရှားနိုင်သော စက္ကူရုပ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ် ယိမ်းနွဲ့ကာ နံရံနှင့် တစ်သားတည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးသားအသားစိုင်ကြီးသည် လျိုချန်အား မိစ္ဆာကောင်ကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ပြီး ဂူဝကို လုံခြုံကျပ်ညပ်စွာ ပိတ်ဆို့တားဆီးလိုက်တော့သည်။

လျိုယွမ်တုသည် လှည့်ထွက်၍ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

လီယန်ချူနှင့် ပိုင်ယွီထန်တို့သည် ထိုဂူဗိမာန်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ဤဂူဗိမာန်သည် အလွန်နက်နဲပြီး ခြောက်သွေ့ကာ သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်နေသော ကျောက်ဂူတစ်ခုနှင့် တူသည်။ နောက်ပိုင်းမှ ပြုပြင်မွမ်းမံထားခြင်းဖြစ်ပြီး ဤနေရာသည် အလွန်အမင်း အေးစက်လှသည်။

ရှေ့နားဆီမှ ရုတ်တရက် တရှူးရှူးတရှဲရှဲ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ပိုင်ယွီထန်မှာ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားပြီး ရှေ့သို့ မှင်တက်စွာ ကြည့်လိုက်ရာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးသားမိစ္ဆာကောင်ကြီးတစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

ထိုမိစ္ဆာကောင်သည် လူသားသဏ္ဌာန်ရှိသော်လည်း မျက်စိ၊ နား၊ ပါးစပ်၊ နှာခေါင်းတို့မှ အသားမျှင်လက်တံများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြီးမားဖောင်းပွလျက် ဂူဝတစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားလေသည်။

"ဒါ... ဒါက ဘာခွေးမသား သတ္တဝါကြီးလဲ"

ပိုင်ယွီထန်က ဆဲရေးလိုက်သည်။

ထိုမိစ္ဆာကောင်နှင့် နီးကပ်သွားသည့်အခါ ထွက်ပေါ်လာသော အေးစက်လှသည့် အငွေ့အသက်များကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ သွေးများပင် ခဲမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။

လီယန်ချူသည် ခြေလှမ်းကို ရပ်တန့်ကာ ထိုမိစ္ဆာကောင်ကို အကဲခတ်ပြီးနောက် တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"နယ်ပယ်ပြင်ပ မိစ္ဆာလား... ဒါပေမဲ့ သိပ်တော့မတူဘူး၊ အငွေ့အသက်က အများကြီး အားနည်းလွန်းတယ်"

ပိုင်ယွီထန်သည် နယ်ပယ်ပြင်ပ မိစ္ဆာ ဟူသော စကားလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်သဖြင့် ထိုလူငယ်တာအိုဆရာကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုလူငယ်တာအိုဆရာမှာ တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုသွေးသားမိစ္ဆာကောင်ကြီးသည် လူသားတို့၏ အငွေ့အသက်ကို ရရှိသွားပုံရပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို တွန့်လိမ်လျက် ဒီရေလှိုင်းကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြေးဝင်လာတော့သည်။ လီယန်ချူသည် လက်ကို ညင်သာစွာ မြှောက်လိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင်များက လက်မတင်လေး ဖြတ်သန်းသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် သွေးသားလက်တံများ ပြည့်နှက်နေသော မိစ္ဆာကောင်ကြီးအား လက်သီးဆုပ်ခန့်မျှရှိသော အသားစိုင်လေးအဖြစ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ဖိသိပ်ပစ်လိုက်သည်။

၎င်းအသားစိုင်ပေါ်တွင် လက်တံငယ်လေးများ ပြည့်နှက်နေကာ လီယန်ချူ၏ လက်ခုပ်ထဲတွင် နှလုံးသားတစ်လုံးကဲ့သို့ တဒိန်းဒိန်း ခုန်လှုပ်နေသည်။

လီယန်ချူသည် လက်ဝါးကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ လေထုထဲမှ မီးတောက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ထိုနှလုံးသားပုံစံအသားစိုင်ကို ဝါးမြိုမီးရှို့ပစ်လိုက်ရာ ကြွက်ငယ်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တကျိကျိ အသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ မီးတောက်များထဲတွင် ပိုးကောင်ငယ်တစ်ကောင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ၎င်းမှာ နှုတ်ခမ်းကို ဟစိဟစိ လုပ်နေသော သန်ကောင်တစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

"ဒါက လူက တမင်ဖန်တီးပြီး မွေးမြူထားတဲ့ပုံပဲ၊ လျိုယွမ်တုရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ တကယ်ပဲ ဘာကောင်ကြီး ရှိနေတာလဲ"

လီယန်ချူက မျက်ခုံးပင့်ကာ စဉ်းစားလိုက်သည်။

ဟုန်ဝမ်ကျောက်၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှတစ်ဆင့် လျိုယွမ်တုသည် ကြာပန်းဖြူဂိုဏ်း၏ အပြင်ပန်းအဆက်အသွယ်တစ်ခု သက်သက်သာမကဘဲ နောက်ကွယ်တွင် အနီရောင်ပိတ်စဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ပါးကိုပါ ကိုးကွယ်ထားကြောင်း သူ သိရှိခဲ့ရသည်။ ဟုန်ဝမ်ကျောက်သည် လျိုမိသားစုအတွက် သစ္စာရှိရှိ အမှုထမ်းခဲ့သော်လည်း ဤနှစ်များအတွင်း ထိုမိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို တစ်ကြိမ်သာ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

သူသည် ထိုပိုးကောင်ကို ပြာအဖြစ် တိုက်ရိုက် မီးရှို့ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး ပိုင်ယွီထန်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အတွင်းဘက်သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။

ရုတ်တရက်ပင် နံရံပေါ်တွင် အရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ မျက်နှာတွင် အနီရောင် ပါးနီကြီးများ ဆိုးထားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ်သည် အတင်းအဓမ္မ ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်လာတော့သည်။ ဤမျှ နီးကပ်သော အကွာအဝေးတွင် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အတန်း အလွန်မြင့်မားသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ပင် ဖြစ်စေဦးတော့၊ လျှပ်တပြတ် အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်ခံရပါက ဒဏ်ရာရရှိနိုင်ပြီး အသက်အန္တရာယ်ပင် ကြုံတွေ့ရနိုင်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုစက္ကူရုပ်သည် ပေါ်လာရုံသာရှိသေးပြီး လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အကာကွယ်စွမ်းအင်များနှင့် ထိမိကာ ပြာမှုန်များအဖြစ်သို့ ကြေမွ ပျက်စီးသွားတော့သည်။

ပိုင်ယွီထန်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အရာအားလုံး ဝေဝါးသွားသည်ဟုသာ ခံစားလိုက်ရသဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဘေးဘီသို့ ကြည့်ရင်း

"ခုနက တစ်ခုခု ပြေးထွက်လာတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

လီယန်ချူသည် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ဆက်လျှောက်သွားရာ ပိုင်ယွီထန်လည်း ဘာမျှ အများကြီးမတွေးတော့ဘဲ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါသွားတော့သည်။ ဤတာအိုဆရာ၏ သိုင်းပညာသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ပင် မြင့်မားလှရာ သူ၏ဘေးတွင် ရှိနေခြင်းက ပိုင်ယွီထန်အား အလွန်တရာ စိတ်အေးချမ်းမှုကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းသော မြေအောက်ဂူကြီးသည်လည်း ထိုမျှလောက် မကြောက်စရာတော့ပေ။

လီယန်ချူနှင့် ပိုင်ယွီထန်တို့ ဂူဗိမာန်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ ထိုနေရာရှိ နေရာလွတ်မှာ အလွန်တရာ ကျယ်ဝန်းလှသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းနေရာတွင် ကြီးမားလှသော သွေးရေကန်ကြီးတစ်ခု ရှိနေပြီး သွေးရေကန်ထဲတွင် လူရိုးများနှင့် လူခေါင်းများ မျောပါနေကြရာ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် ကောင်းလှသည်။ အရိုးစုများ၏ အရွယ်အစားကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သေးငယ်လှသဖြင့် ကလေးငယ်များ၏ အရိုးများဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

သွေးရေကန်၏ ဘေးတွင် နတ်ကွန်းတစ်ခုရှိပြီး အပေါ်မှ အနီရောင်ပိတ်စတစ်ခု ဖုံးအုပ်ထားသည်။ အိုမင်းရင့်ရော်နေပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် အစိမ်းကွက်များ ပြည့်နှက်နေသော အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် နတ်ကွန်းရှေ့တွင် တစ်တွတ်တွတ် ရွတ်ဖတ်ပူဇော်နေသည်။ နတ်ကွန်းရှေ့တွင် အမွှေးတိုင်အမည်းသုံးတိုင် ထွန်းညှိထားပြီး အမွှေးတိုင်မီးခိုးများမှာ တလူလူ လွင့်ပျံနေသည်။

လီယန်ချူနှင့် ပိုင်ယွီထန်တို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုအဘိုးအိုသည် ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူကား လျိုမိသားစု၏ အိမ်ရှင် လျိုယွမ်တု ပင် ဖြစ်သည်။

လျိုယွမ်တုသည် မဲ့ပြုံးပြုံးကာ အော်ဟစ်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါ့လျိုမိသားစုဟာ လျန်ယန်ခရိုင်မှာ အခြေစိုက်လာတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိပြီ၊ ဒီနေ့တော့ ထိပ်တန်းပညာရှင်တစ်ယောက် ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး"

သူ၏ အသံမှာ ဩရှရှနှင့် တိုးညင်းလှပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှလည်း ဖော်ပြရခက်သော အနံ့ဆိုးကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်။

သို့သော် လီယန်ချူကမူ သူ့ကို အရေးမစိုက်ဘဲ အကြည့်ကို နတ်ကွန်းပေါ်သို့သာ ပို့ထားလိုက်သည်။ နတ်ကွန်းပေါ်ရှိ အနီရောင်ပိတ်စသည် လီယန်ချူ၏ အမြင်အာရုံကို မတားဆီးနိုင်ချေ။ နတ်ကွန်းထဲတွင် ပူဇော်ထားသည်မှာ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော မျက်နှာထားနှင့် နတ်ဘုရားကဲ့သို့ အရှိန်အဝါရှိသော တာအိုဆရာတစ်ပါး၏ ရုပ်တုဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။

လီယန်ချူသည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။ အစကမူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ပါးကို ကိုးကွယ်ထားသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ တာအိုဂိုဏ်းမှ ထိပ်တန်းတာအိုဆရာတစ်ပါး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားမိပေ။

လီယန်ချူသည် လျိုမိသားစုအိမ်ရှင် လျိုယွမ်တုကို အေးစက်စွာ ကြည့်ရင်း

"ကလေးငယ်တွေကို သတ်ပြီး မိစ္ဆာပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံတယ်၊ မင်းက လူမဟုတ်တော့ဘူး၊ တိရစ္ဆာန်ထက်တောင် ယုတ်ညံ့သေးတယ်"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

လျိုယွမ်တု၏ မျက်နှာတွင် ရူးသွပ်သောအမှတ်အသားများ ပေါ်ထွက်လာပြီး အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ ရယ်မောလျက်

"ငါက အသက်ရှည်ဖို့အတွက် ဒါတွေလုပ်တာ ဘာအပြစ်ရှိလို့လဲ" ဟု ဆိုသည်။

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ပြုံးကာ

"မင်းလိုကောင်က အသက်ရှည်ဖို့ စကားပြောရဲသေးတယ်ပေါ့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

လျိုယွမ်တုက ဆန်းကြယ်စွာ ပြုံးရင်း -

"မှန်တယ်၊ ငါက တကယ်ပဲ နာမည်မရှိတဲ့ လူသားအသေးအဖွဲလေးတစ်ယောက်ပါ၊ ကြာပန်းဖြူဂိုဏ်းမှာတောင် အပြင်လူပဲ ရှိသေးတယ်။"

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ရူးသွပ်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာကာ -

"ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ ငါ့ထက် အသက်ရှည်ခြင်းအကြောင်းကို ပိုပြီး နားမလည်ကြဘူး။ အဆုံးမှာတော့ သေရမှာပဲ မဟုတ်လား၊ မင်းက ငါ့ကို တစ်ကြိမ်ထက်မက တရားစီရင်ပြီး ငရဲကို ပို့နိုင်လို့လား"

ဟု ပြောပြီး ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ရာ သာမန်လူနှင့်မတူဘဲ ချွန်ထက်သော သွားစွယ်များ ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ပိုင်ယွီထန်၏ မျက်မှောင်များမှာလည်း အလွန်တရာ တွန့်ချိုးသွားတော့သည်။ သူသည် ထိုအဘိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အလွန်တရာ ယုတ်ညံ့ဆိုးသွမ်းသော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များကို ခံစားမိနေပြီး ၎င်းမှာ မကြာခင်က တွေ့ခဲ့ရသော သွေးသားမိစ္ဆာထက် အဆပေါင်း ရာချီ၊ ထောင်ချီ၍ ပိုမိုပြင်းထန်လှသည်။

လျိုယွမ်တုက အော်ဟစ်လိုက်သည့်အခါ သွေးရေကန်ထဲမှ အလျား လေးငါးမီတာခန့်ရှိပြီး တိုတောင်းသော ခြေလက်လေးဖက်ရှိကာ နဂါးနှင့်တူသော မိစ္ဆာကောင်ကြီးတစ်ကောင် ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာတော့သည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အမည်းရောင် အကြေးခွံများနှင့် ဆူးချွန်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ထူးဆန်းစူးရှသော မျက်လုံးများမှာ အလွန်အမင်း အေးစက်လှသည်။

ထိုမိစ္ဆာကောင် ခုန်ထွက်လာပြီးနောက် တစ်ဂူလုံးရှိ အပူချိန်မှာ ရုတ်တရက် ထိုးဆင်းသွားတော့သည်။ ဤမိစ္ဆာကောင်ကြီးမှာ အလွန်တရာ စွမ်းအားကြီးမားသော မိစ္ဆာသားရဲကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်နေပြီမှာ ထင်ရှားလှသည်။

လီယန်ချူမှာမူ တည်ငြိမ်စွာပင် လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထိုမိစ္ဆာမိကျောင်းကြီးအား တိုက်ရိုက် ဖမ်းချုပ်ဆွဲယူလိုက်တော့သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာမိကျောင်းကြီးသည် လီယန်ချူနှင့် လျိုမိသားစုအဘိုးအို လျိုယွမ်တုတို့၏ ရှေ့မှောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ချေ။

လီယန်ချူက လှောင်ပြုံးပြုံးကာ -

"မင်းက ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ဖြစ်ဖို့ အရည်အချင်းမရှိပါဘူး"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

လျိုယွမ်တု၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တရာ ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။ ဤမိစ္ဆာမိကျောင်းကြီးမှာ သူက လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းဖြင့် မွေးမြူထားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော နာကျည်းဝိညာဉ်များနှင့် သွေးသားများကို ဝါးမြိုစေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤလူငယ်တာအိုဆရာ၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ မည်သို့မျှ ပြန်လည်မခုခံနိုင်ဘဲ အရေးနိမ့်သွားရရှာသည်။

"တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူ" လျိုယွမ်တု၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားသည်။

လီယန်ချူက ညင်သာစွာ လက်ညှိုးတစ်ချက် ထိုးလိုက်ရာ ထိုမိစ္ဆာမိကျောင်းကြီးသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တအိုနတ်မီးလျှံ ဖြင့် မီးရှို့ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ နောက်ထပ် တစ်ချက် ထိုးလိုက်သည့်အခါတွင်မူ လျိုယွမ်တုသည် ဝိညာဉ်ချုပ်စွမ်းရည်ဖြင့် ဖမ်းချုပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ချေ။

လီယန်ချူသည် အေးစက်တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် -

"မင်းကို ဆယ့်ရှစ်ထပ်ငရဲမှာ အကြိမ်ကြိမ် မသေစေနိုင်ပေမယ့်၊ မင်း သေချင်တယ်ဆိုရင်တောင် အဲဒါက လွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤလျိုမိသားစုအိမ်ရှင် လျိုယွမ်တုသည် ဆိုးသွမ်းသော မိစ္ဆာပညာရပ်အချို့ကို ကျင့်ကြံထားပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် လူမဟုတ်သော သတ္တဝါအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲထားခြင်း ဖြစ်သည်။ လီယန်ချူသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဖမ်းယူလိုက်ရာ သူ၏ ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက် ဆွဲထုတ်လိုက်တော့သည်။

ဝိညာဉ်ဆွဲထုတ်ခြင်း

ထို့နောက်တွင်မူ မီးပွားများမှာ လျိုယွမ်တု၏ ဝိညာဉ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။

"အားးးးးးးးးးးးးးးးးးး"

လျိုယွမ်တုသည် ချက်ချင်းပင် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်ညည်းတွားသံကြီးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရရှာသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်သည် အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော နာကျင်ဝေဒနာကို ခံစားနေရသည်။ လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင်မူ သူသည် သေချင်လျှင်တောင် သေခွင့်မရနိုင်ချေ။

ဝိညာဉ်သည် လေထုထဲတွင် ဖမ်းချုပ်ခံထားရပြီး မီးရှို့ချေမှုန်းခြင်း ခံနေရသဖြင့် အော်ဟစ်သံများမှာ မစဲတမ်း ထွက်ပေါ်နေသည်။ ဝိညာဉ်၏ နာကျင်မှုမှာ ရုပ်ခန္ဓာ၏ နာကျင်မှုထက် အဆပေါင်း ရာချီ၍ ပိုမိုထင်ရှားလှသည်။ လီယန်ချူ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်တည်ငြိမ်လှရာ ဤသူပြုလုပ်ခဲ့သော လုပ်ရပ်များနှင့် အပြစ်နာနာများသည် သေရုံမျှဖြင့် မကျေအေးနိုင်ချေ။

ပိုင်ယွီထန်သည် တရားရုံးတော်မှ လူဖြစ်သဖြင့် တရားရုံးတော်ရှိ လူများက ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းနည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍ မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားများအား စစ်ဆေးမေးမြန်းကာ နှိပ်စက်သည်ကို မြင်တွေ့ဖူးသည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် လျိုယွမ်တု၏ အော်ဟစ်သံများကြောင့် သူ၏ ဦးရေပြားများပင် တုန်ယင်သွားရသည်။ သူသည် ဤမျှထိ စူးရှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်သံမျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ချေ။

လီယန်ချူသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ စူးရှသော မျက်လုံးများဖြင့် ထိုနတ်ကွန်းကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ တပည့်တပန်းတွေက မင်းကို အမွှေးတိုင်တွေနဲ့ ပူဇော်နေကြတာ၊ ကိစ္စတစ်ခုခု ဖြစ်လာတော့ မင်းက ဘာမှမလုပ်ဘဲ နေနေတာလား"

နတ်ကွန်းပေါ်တွင် အမွှေးတိုင်မီးခိုးများမှာ တလူလူ လွင့်ပျံဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် အနီရောင်ပိတ်စသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်ထွက်ကာ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော မျက်နှာထားနှင့် တာအိုဆရာတစ်ပါး၏ ရုပ်တု ပေါ်လာတော့သည်။

ပိုင်ယွီထန်မှာ ဆွံ့အသွားပြီး ဤနတ်ကွန်းထဲတွင် ပူဇော်ထားသည်မှာ တာအိုဆရာတစ်ပါး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ နတ်ကွန်းပေါ်မှ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိသော်လည်း အမွှေးတိုင်မီးခိုးများမှာမူ ဆက်လက် လွင့်ပျံနေဆဲဖြစ်သည်။

လီယန်ချူက မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါ့ရှေ့ကို ထွက်ခဲ့စမ်း"

ဘုန်း

နတ်ကွန်းသည် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားပြီး အမွှေးတိုင်အမည်းသုံးတိုင်မှာလည်း မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေမွသွားတော့သည်။ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော မျက်နှာထားရှိသည့် တာအိုဆရာရုပ်တုသည် လေထဲတွင် ပေါ့ပါးစွာ နောက်သို့ လွင့်ပျံသွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် မျက်လုံးပွင့်လာတော့သည်။

ကြီးမားလှသော ဖိအားများသည် တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ တစ်ဂူလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။ ပိုင်ယွီထန်သည် ခန္ဓာကိုယ် တုန်ယင်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် သတိလစ် မေ့မြောသွားတော့သည်။ လီယန်ချူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်အသိဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ပိုင်ယွီထန်မှာ သတိလစ်သွားရုံသာရှိပြီး အသက်အန္တရာယ် မရှိကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

နတ်ကွန်းထဲမှ ရုပ်တုသည် အမွှေးတိုင်မီးခိုးများဖြင့် ဝိညာဉ်ခွဲကို ဖန်တီးခြင်းမဟုတ်ဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် အသက်ဝင် လှုပ်ရှားလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုတာအိုဆရာရုပ်တုထံမှ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ကာ -

"တာအိုဆရာငယ်လေး... မင်းက ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ကို အတင်းအဓမ္မ ထွက်လာအောင် လုပ်ရတာလဲ"

ဟု ဆိုသည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးနှစ်ဖက်ထဲတွင် တာအိုအလင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုတာအိုဆရာရုပ်တုကို ကြည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"လူတွေကို သတ်ဖြတ်ညှဉ်းပန်းတဲ့ မိစ္ဆာအောက်လမ်းကောင်၊ မင်းက နတ်ဘုရားလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခေါ်ဝံ့သေးတယ်ပေါ့ "

ဘုန်းဘုန်းဘုန်း

တစ်ဂူလုံးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားတော့သည်။ ထိုရုပ်တုက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါက ပိုင်ယန်တာအိုဆရာပဲ၊ နတ်မိစ္ဆာလောက ကနေ ‌လာတာ၊ သာမန်လူအချို့ သေတာပဲဟာ၊ မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဒေါသထွက်နေရတာလဲ"

သူက ခဏမျှ ရပ်တန့်ပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်

"ငါက မင်းကို အသက်ရှည်ခြင်း လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သင်ကြားပေးနိုင်တယ်၊ ဘေးဒုက္ခမျိုးစုံကနေ လွတ်မြောက်ပြီး ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားမှာ လွတ်လပ်စွာ ရှင်သန်နိုင်စေရမယ်။"

လီယန်ချူက ဒေါသတကြီးဖြင့်

"မင်းရဲ့ အသက်ရှည်ခြင်းပညာက ကလေးတွေကို သတ်ပြီး ကျင့်ရတာလား"

ဟု အော်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်တည်ငြိမ်လှပြီး မျက်လုံးနှစ်ဖက်မှလည်း မိုးကြိုးစွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသော အလင်းတန်းနှစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်။ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော မျက်နှာထားနှင့် ရှေးဟောင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော တာအိုဆရာရုပ်တု၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အမွှေးတိုင်မီးခိုးများ လွှမ်းမိုးနေပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသော အသံဖြင့် -

"ဒါက အသက်ရှည်ခြင်း နည်းလမ်းတစ်ခု သက်သက်ပါပဲ၊ မင်း မကြိုက်ဘူးဆိုရင် ငါက တခြားနည်းလမ်းတွေကို သင်ပေးလို့ရတယ်၊ အသက်ရှည်ခြင်း လမ်းစဉ်ကြီးဆီကို တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိစေရမယ်။ ဒေါသ မထွက်ပါနဲ့၊ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တွေ ဒီလောက်မပြင်းထန်စမ်းပါနဲ့" ဟု ဆိုသည်။

ထိုတာအိုဆရာရုပ်တုသည် အလွန်တရာ ခိုင်မာလှသည်။ မကြာခင်က လီယန်ချူ၏ အော်ဟစ်သံကြောင့် ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားများအောက်တွင်ပင် မည်သည့် ထိခိုက်မှုမျှမရှိဘဲ အကောင်းတိုင်း ရှိနေခဲ့သည်။

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်

"အခုခေတ်မှာ နတ်ဘုရားပုံပြင်တွေ ပျောက်ကွယ်ကုန်ပြီ၊ ဘယ်မှာလဲ နတ်ဘုရားလောက ဆိုတာ၊ မင်းက လူတွေကို လိမ်ညာနေတာပဲ"

မကြာခင်က သူသည် ဝိညာဥ်မျက်စိပညာဖြင့် ကြည့်ရှုခဲ့ရာ ထိုတာအိုဆရာရုပ်တု၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ကြီးမားပြီး နတ်ဘုရားအငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသဖြင့် သာမန် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားများနှင့် မတူကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် တမင်တကာပင် စကားလုံးများဖြင့် စမ်းသပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

တာအိုဆရာရုပ်တုထံမှ ခန့်ညားထည်ဝါသော အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

"မင်းတို့ ရှိနေတဲ့ လူ့လောကဟာ မဟာလောကရဲ့ ကမ္ဘာငယ်တစ်ခု သက်သက်ပဲ၊ မင်းတို့လို ကမ္ဘာတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်၊ အဲဒါကို လောကပေါင်းစုံလို့ ခေါ်တယ်။ နတ်မိစ္ဆာလောကဟာ အဲဒီလောကတွေရဲ့ အထက်မှာ ရှိနေပြီး ထာဝရ မပျက်စီးနိုင်ဘူး။ ငါက အဲဒီ နတ်မိစ္ဆာလောကကနေ လာတာ၊ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးလိုပဲ အသက်ရှည်တဲ့ စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးပဲ။"

"လောကပေါင်းစုံ ဟုတ်လား..."

လီယန်ချူက လှောင်ပြုံးပြုံးကာ -

"ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးလို အသက်ရှည်တယ်ဆိုတာ မင်းရဲ့ အခုလို အခြေအနေမျိုးနဲ့လား"

ဟု မေးလိုက်သည်။

ထိုတာအိုဆရာရုပ်တုသည် ထိုစကားကို ကြားသော်လည်း ဒေါသမထွက်ဘဲ တည်ငြိမ်စွာပင် -

"ငါက လူ့လောကကို ဆင်းသက်ပြီး ဘေးဒုက္ခတွေကို ခံစားနေရလို့ အခုလို အခြေအနေမျိုး ရောက်နေရတာပဲ၊ မင်းက ငါ့ရဲ့ တပည့်ဖြစ်ဖို့ သဘောတူပြီး ငါ့ကို နတ်မိစ္ဆာလောကဆီ ပြန်ရောက်အောင် ကူညီပေးမယ်ဆိုရင်၊ မင်းကို အသက်ရှည်ခြင်း လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သင်ပေးပြီး စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာအောင် ကူညီပေးမယ်" ဟု ဆိုသည်။

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ရယ်မောရင်း -

"မင်းက စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးဆိုတာ ငါ့ကို ဘယ်လို ယုံကြည်အောင် လုပ်မှာလဲ။ နောက်ပြီး အခုအချိန်မှာ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ နေရာတွေ ပျက်စီးကုန်ပြီ၊ နယ်ပယ်ပြင်ပက မိစ္ဆာတွေကြောင့် ပျက်စီးကုန်တာ၊ နတ်မိစ္ဆာလောက ဆိုတာ ရှိနေဦးတော့ ဘေးဒုက္ခတွေထဲမှာ ရှိနေမလားဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ"

ထို့နောက် သူက အော်ဟစ်လိုက်သည်

"မင်းက တကယ်တော့ ဘာကောင်လဲ"

ထိုတာအိုဆရာရုပ်တုမှာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

"ဒေါသ မထွက်ပါနဲ့၊ ဒါတွေက ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်တွေနဲ့ သက်ဆိုင်နေတယ်။ နယ်ပယ်ပြင်ပက မိစ္ဆာလေးတွေက နတ်မိစ္ဆာလောကကို ဘယ်လိုလုပ် ဖျက်ဆီးနိုင်မှာလဲ။ ငါက မင်းကို အသက်ရှည်ခြင်း လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သင်ပေးမယ်၊ မင်း ကျင့်ကြံပြီးရင် ငါပြောတာတွေ မှန်ကန်ကြောင်း သိလာလိမ့်မယ်။"

လီယန်ချူက မျက်ခုံးပင့်ကာ အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

"တကယ်ပဲ အသက်ရှည်နိုင်မှာလား"

တာအိုဆရာရုပ်တုက

"ဒါပေါ့၊ ဘယ်လိုလဲ... ငါ့ကို ယုံပြီလား" ဟု မေးသည်။

လီယန်ချူက

"အသက်ရှည်တာကို ဘယ်သူက မကြိုက်ဘဲ နေမလဲ၊ တကယ်သာ အသက်ရှည်နိုင်မယ်ဆိုရင် မင်းကို ဆရာအဖြစ် ကိုးကွယ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တာမှ မဟုတ်တာ"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

တာအိုဆရာရုပ်တုက ပြုံးကာ

"လိမ္မာတဲ့ ကလေးပဲ၊ မင်းက ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ သိုင်းပညာ ဒီလောက် မြင့်မားနေတာ ကျွမ်းကျင်မှု အဆင့်အတန်း တော်တော်ကောင်းပုံရတယ်။ လူသားတွေကို စားရတာ မကြိုက်ဘူးဆိုရင် ငါက မင်းကို ထိပ်တန်း တာအိုပညာရပ်တွေကို သင်ပေးမယ်"

ဟု ပြောပြီးနောက် စာလုံးရေ ရာဂဏန်းခန့်ရှိသော နတ်ဘုရားကျမ်းစာတစ်စောင်ကို တည်ငြိမ်စွာ ရွတ်ဖတ်ပြလိုက်ပြီး

"ဒါက ငါ ကျင့်ကြံတဲ့ ပညာရပ်ပဲ၊ နာမည်က ဆန်းဖန်းတာအိုကျမ်းလို့ ခေါ်တယ်။ မင်း ဒီအတိုင်း ကျင့်ကြံကြည့်ရင် ဆန်းကြယ်မှုတွေကို သိလာလိမ့်မယ်"

ဟု ဆိုသည်။

ထိုသူ သင်ကြားပေးသော ကျမ်းစာမှာ စာလုံးရေ ရာဂဏန်းမျှသာ ရှိသော်လည်း အလွန်တရာ နက်နဲလှပြီး လီယန်ချူ သိရှိထားသော အခြားသော နတ်ဘုရားကျမ်းစာများထက်ပင် ပိုမိုနက်နဲလှသည်။

လီယန်ချူက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျင့်ကြံလို့ ဘာအကျိုးကျေးဇူး ရှိမှန်းမသိတဲ့ ကျမ်းစာတစ်စောင်နဲ့ မင်းက နတ်ဘုရားတစ်ပါးဆိုတာ ဘယ်လို သက်သေပြမှာလဲ"

ထိုတာအိုဆရာရုပ်တုသည် ယုံကြည်ချက်အပြည့်ရှိပုံရပြီး ပြုံးကာ

"အခုအချိန်မှာ လူ့လောကမှာ နတ်ဘုရားလောကဆီ တက်လှမ်းနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးတွေ ထွက်ပေါ်လာတော့မယ်၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ တံတားကြီး ပြန်ပွင့်လာပြီး လောကကြီးမှာ အပြောင်းအလဲကြီး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ မင်း ငါ့ရဲ့ တာအိုပညာကို ကျင့်ကြံရင် ငါ့ရဲ့ ပိုင်ယန်ဂိုဏ်းသား ဖြစ်လာပြီး အဲဒီအပြောင်းအလဲကြီးထဲမှာ အသက်ရှင်နိုင်လိမ့်မယ်"

ဟု ဆိုသည်။

လီယန်ချူသည် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး မျက်ခုံးပင့်ကာ

"ဘာအပြောင်းအလဲလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

တာအိုဆရာရုပ်တုက

"အခုအချိန်မှာ အသေးစိတ် ပြောလို့မရသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါက မင်းကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုဆီ သွားဖို့ လမ်းညွှန်ပေးနိုင်တယ်၊ နာမည်က ယူဟန်လို့ ခေါ်တယ်။ အဲဒီထဲမှာ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတစ်ပါး ချန်ထားခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက် လဲ့ချွဲချိတ်တစ်ခု ရှိတယ်၊ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိတယ်" ဟု ဆိုသည်။

"လဲ့ချွဲချိတ်..."

လီယန်ချူက မျက်ခုံးပင့်ကာ တမင်တကာပင်

"နတ်ဘုရားလက်နက် ရှိနေဦးတော့ အလွယ်တကူ ရနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

တာအိုဆရာရုပ်တုက

"သာမန်လူဆိုရင်တော့ မရနိုင်ဘူးပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ငါက အထက်လောကက စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်လို့ အဲဒီ ယူဟန်လျှို့ဝှက်နယ်မြေအကြောင်းကို အလွန်နားလည်တယ်။ ငါ မင်းကို ဂါထာတစ်ခု သင်ပေးမယ်၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် အဲဒီ နတ်ဘုရားလက်နက် လဲ့ချွဲချိတ်ကို မင်း ဖမ်းချုပ်နိုင်လိမ့်မယ်"

ဟု ပြောပြီးနောက် ယူဟန်လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တည်ရှိရာနေရာနှင့် နတ်ဘုရားလက်နက်ကို ဖမ်းချုပ်နိုင်မည့် စာလုံးရေ ဆယ်ဂဏန်းခန့်ရှိသော ဂါထာကို သင်ကြားပေးလိုက်သည်။

ထိုတာအိုဆရာရုပ်တုက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်

"ဘယ်လိုလဲ... အခုကော ငါ့ကို ယုံပြီလား။ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ တံတားကြီး ပြန်ပွင့်လာရင်တောင် အခွင့်အရေးမရှိရင် နတ်ဘုရားလောကဆီ တက်လှမ်း ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ရင်တောင် နတ်ဘုရားတွေထဲမှာ အောက်ခြေလူတန်းစားပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာတော့ အထက်လောကမှာ နောက်ခံအင်အား ရှိပြီးသား၊ ငါ့ရဲ့ ဂိုဏ်းထဲဝင်ရင် အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရှိလိမ့်မယ်။ မင်းက လူလည်တစ်ယောက်ပဲ၊ ဒါကို ချက်ချင်း နားလည်မှာပါ"

လီယန်ချူသည် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့်

"နားထောင်လို့တော့ တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသားပဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

တာအိုဆရာရုပ်တုက အားရကျေနပ်စွာဖြင့်

"စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းရုံတင် ဘယ်ကမလဲ၊ ဒါက အတုမရှိတဲ့ အခွင့်အရေးကြီးပဲ" ဟု ဆိုသည်။

လီယန်ချူက

"ဒါဆို ငါက မင်းအတွက် ဘာလုပ်ပေးရမလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

တာအိုဆရာရုပ်တုက ပြုံးကာ

"မင်းက တကယ်ပဲ ဥာဏ်‌ကောင်းလူ တစ်ယောက်ပဲ၊ ငါက အခုအချိန်မှာ ပြန်လည်သက်သာလာဖို့ လိုအပ်နေတယ်၊ မင်းကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံပြီးရင် မင်းလုပ်ပေးရမယ့် ကိစ္စအချို့ ရှိတယ်" ဟု ဆိုသည်။

လီယန်ချူက တည်ငြိမ်စွာဖြင့်

"ဥပမာ... လူတွေကို သတ်ပြီး ပူဇော်ရတာမျိုးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

တာအိုဆရာရုပ်တုက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး

"အဲဒီလို မပြောပါနဲ့၊ သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ သွေးသားတွေကို စုပ်ယူတာ သက်သက်ပါပဲ၊ များများရလေ ပိုကောင်းလေပဲ" ဟု ဆိုသည်။

လီယန်ချူက ပြန်လည်မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဒါက မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေ လုပ်တာနဲ့ ဘာကွာလို့လဲ"

တာအိုဆရာရုပ်တုက ပြုံးကာ

"နတ်ဘုရားနဲ့ သာမန်လူဆိုတာ ကွာခြားမှု ရှိပြီးသားပဲ။ သာမန်လူတွေရဲ့ အသက်က ရွှံ့နွံတွေ၊ ပုရွက်ဆိတ်တွေလိုပဲ တန်ဖိုးမရှိဘူး။ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ပြန်လည်သက်သာအောင် ကူညီပေးနိုင်တာ သူတို့အတွက် အတုမရှိတဲ့ ဂုဏ်အသရေပဲ မဟုတ်လား။ နောက်ပြီး သူတို့ သေဆုံးသွားပြီးရင် နောက်ဘဝမှာ စည်းစိမ်ချမ်းသာတွေ ခံစားရပါစေမယ်လို့ ကတိပေးလိုက်ရင် သူတို့က ငါ့ကိုတောင် ကျေးဇူးတင်ရဦးမယ်။ မင်း သွားလုပ်သာလုပ်ပါ၊ ငါ မြန်မြန် သက်သာလာလေ၊ မင်းအတွက် အကျိုးကျေးဇူးတွေ ပိုရလေပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ဟု ဆိုသည်။

လီယန်ချူသည် အေးစက်တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့်

"အပြောကောင်းလိုက်တာ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

တာအိုဆရာရုပ်တုက ပြုံးကာ -

"မင်းက အခုအချိန်မှာ ငယ်သေးလို့ အသက်ကြီးလာပြီး သေခါနီးအချိန်ရဲ့ နာကျင်မှုကို မခံစားရသေးတာ။ နောက်ပြီး ငယ်ရွယ်တော့ ရင်ထဲမှာ အမှားအမှန် ခွဲခြားချင်စိတ်တွေ ရှိနေသေးတာ။ အမှန်တော့ အားလုံးက အတူတူပါပဲ။ မင်းရဲ့ အဆင့်အတန်း ပိုမြင့်လာတဲ့အခါ လူသားတွေနဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေ၊ ပုရွက်ဆိတ်တွေ၊ သစ်ပင်မြက်ပင်တွေဟာ ဘာမှမထူးခြားဘူးဆိုတာ သိလာလိမ့်မယ်။

ငါက မင်းကို နတ်ဘုရားကျမ်းစာတစ်စောင် အလွယ်တကူ ပေးနိုင်သလို၊ နတ်ဘုရားလက်နက် ရှိတဲ့နေရာကိုလည်း လမ်းညွှန်ပေးနိုင်တယ်။ ဒါက မင်းဘာသာမင်း လိုက်ရှာနေတာထက် မသာဘူးလား။

ဘယ်လိုလဲ... မင်း နောက်ထပ် လူတစ်သိန်းလောက် သတ်ပြီး ပူဇော်ပေးရင်၊ ငါ မင်းကို ကျန်တဲ့ နတ်ဘုရားကျမ်းစာတွေနဲ့ ဘေးဒုက္ခမျိုးစုံကနေ ဘယ်လို လွတ်မြောက်ရမလဲဆိုတာ သင်ပေးမယ်" ဟု ဆိုသည်။

လီယန်ချူသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားသဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး -

"မင်းအမေကို သွားယိုးလိုက်" ဟု အော်ဟစ်ကာ လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

သူ၏ သိုင်းပညာစွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှပြီး သွေးသားစွမ်းအားများမှာ မီးဖိုကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။ ထိုတာအိုဆရာရုပ်တုမှာ ခဏမျှ ကြောင်သွားသည်။ လီယန်ချူ၏ လက်ဝါးချက် ရောက်ရှိလာသည်။

ဘုန်း

ရုပ်တုပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပြည့်နှက်သွားပြီး အမွှေးတိုင်မီးခိုးများမှာလည်း ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားတော့သည်။ သို့သော်လည်း လီယန်ချူ၏ သိုင်းပညာချက်ကို တားဆီးနိုင်ခဲ့ဆဲဖြစ်သည်။ ရုပ်တုမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသည်။

မကြာခင်က သူသည် လီယန်ချူ၏ သိုင်းပညာစွမ်းအားကို သိရှိထားသဖြင့် ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားမည် မဟုတ်ကြောင်း သိထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် နတ်ဘုရားကျမ်းစာတစ်စောင်နှင့် နတ်ဘုရားလက်နက် ရှိရာနေရာကို အရင်ပြသခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဤမျှလောက် ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း အရာအားလုံးမှာ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားရရှာသည်။

ထိုတာအိုဆရာရုပ်တုက ဒေါသတကြီးဖြင့် -

"ငါ စောစောက မင်းကို အများကြီး ပြောခဲ့တာ၊ မင်း တစ်ခွန်းမှ နားမထောင်ဘူးပေါ့"

ဟု အော်လိုက်သည်။

လီယန်ချူက မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းအမေကို နားထောင်ရမှာလား"

ဘုန်းဘုန်းဘုန်း

နောက်ထပ် လက်ဝါးတစ်ချက် ထပ်မံရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ သိုင်းပညာစွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသဖြင့် ထိုရုပ်တုပေါ်သို့ အပြည့်အဝ ကျရောက်သွားတော့သည်။ ရုပ်တုပေါ်တွင် ကွဲအက်သံများနှင့်အတူ အက်ကွဲကြောင်းများ ပိုမိုပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

တာအိုဆရာရုပ်တုက အေးစက်စွာဖြင့်

"အကောင်းပြောတာကို မယူဘဲ အဆိုးကို ရွေးတာပဲ။ ငါသာ သိုင်းပညာရပ်တွေကို အသုံးပြုရင် တစ်ချက်တည်းနဲ့ မင်းရဲ့ အသက်ကို ယူနိုင်တယ်။ အခုက မင်းရဲ့ အရည်အချင်းကို နှမြောလို့ပဲ၊ လူငယ်... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အမှားမလုပ်စမ်းနဲ့"

ဟု ပြောပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

ထိုအရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ တိုတောင်းလှသော်လည်း တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံမှုကိုပင် ကျော်လွန်သွားတော့သည်။

လီယန်ချူသည် အေးစက်တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် လက်ကို ကျန့်ကျောင်း ဓား၏ ဓားရိုးပေါ်သို့ တင်လိုက်ပြီး -

"မင်းလို နတ်ဘုရားမျိုးကို ငါတွေ့ရင် တွေ့သလောက် သတ်ပစ်မယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

တာအိုဆရာရုပ်တုမှာ အလွန်တရာ ဒေါသထွက်သွားပြီး ဝေဝါးမှုများကြားတွင် ကြီးမားလှသော တာအိုဆရာကြီးတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်သည် သူ၏ရှေ့၌ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ သူက လီယန်ချူကို လက်ညှိုးတစ်ချက် ထိုးလိုက်သည်။

ဤသိုင်းပညာရပ်မှာ ကြည့်ရသည်မှာ ရိုးရှင်းလှသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ခဏတာအတွင်း လီယန်ချူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ ပိတ်ဆို့ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

လီယန်ချူသည် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ တောက်ပလွန်းလှသော ဓားอလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားတော့သည်။

ထိုလက်ညှိုးသိုင်းပညာနှင့် ဓားအလင်းတန်းတို့မှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အပြန်အလှန် ထိတွေ့တိုက်ခိုက်မိကြတော့သည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားများသည် ဓားအလင်းတန်းကို ဆက်တိုက် ခြေဖျက်နေကြသည်။ ကြီးမားလှသော မြေငလျင်ကဲ့သို့ တုန်ခါမှုမျိုး မရှိသော်လည်း အလွန်တရာ အန္တရာယ်ကြီးမားလှသည်။ နှစ်ဦးစလုံးမှာ အပြန်အလှန် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံနေကြသည်။

အမွှေးတိုင်မီးခိုးများ ပြည့်နှက်နေသော တာအိုဆရာရုပ်တုက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ အသုံးပြုတာက နတ်ဘုရားပညာရပ်ပဲ၊ မင်းကတော့ အသိဉာဏ်မဲ့နေဆဲပဲ။ မင်းရဲ့ လက်ရှိ အဆင့်အတန်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ရုံပဲ ရှိတာပေါ့"

ပြောပြီးနောက် ထိုကြီးမားလှသော တာအိုဆရာကြီး၏ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

တာအိုဆရာရုပ်တုမှာ အမြင့် နှစ်ပေခန့်သာရှိပြီး လက်ညှိုးဖြင့် ညင်သာစွာ ထိုးလိုက်ရာ ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသော အလင်းတန်းတစ်ခုသည် လီယန်ချူဆီသို့ တိုးဝင်လာတော့သည်။

အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှသည်။

ဤလက်ညှိုးသိုင်းပညာမှာ ပိုင်ယန်တာအိုဆရာ၏ နတ်ဘုရားပညာရပ်ဖြစ်ပြီး ဖျက်ဆီးခြင်းလက်ညှိုးဟု ခေါ်သည်။ ၎င်းမှာ လီယန်ချူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ လီယန်ချူ၏ ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်ရာ လွင့်မျောနေပြီး ရှောင်တိမ်းရန် ခက်ခဲလှသည်။

ယနေ့တွင် လီယန်ချူနှင့် လမ်းခုလတ်တွင် ဆုံတွေ့ခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်ခွဲတစ်ခု သက်သက်သာဖြစ်ပြီး လူ့လောကတွင် အခြားသော အစီအစဉ်များ ရှိနေသေးသည်။ သို့သော်လည်း သူသည် မိမိ၏ စွမ်းအားများကို အသုံးပြု၍ နတ်ဘုရားပညာရပ်ကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ရသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဤရုပ်တုဝိညာဉ်ခွဲ ပျက်စီးသွားလျှင် သူ၏ စွမ်းအားများ အလွန်အမင်း ဆုံးရှုံးရလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

နောက်ပြီး ဤလူငယ်တာအိုဆရာမှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အလွန်ပြင်းထန်လှရာ မကြာခင်က သူပြောခဲ့သော စကားများကို လုံးဝ စိတ်မဝင်စားဘဲ မိမိ၏ စကားများကို တမင်တကာပင် စမ်းသပ်မေးမြန်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ မိမိကမူ သူ့ကို နတ်ဘုရားကျမ်းစာများကို အမှန်တကယ် သင်ကြားပေးခဲ့သလို၊ ယူဟန်လျှို့ဝှက်နယ်မြေရှိ နတ်ဘုရားလက်နက် တည်ရှိရာနေရာနှင့် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား ချန်ထားခဲ့သော လဲ့ချွဲချိတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည့် ဂါထာကိုပါ သင်ကြားပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အရာအားလုံးမှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်သည်။

ဤလူငယ်တာအိုဆရာတွင်မူ မည်သည့် သစ္စာတရားမျှ မရှိသည်ကို မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ယုတ်မာလှချည်လား

ဖျက်ဆီးခြင်းလက်ညှိုး ရောက်ရှိလာသည့်အခါ လီယန်ချူ၏ ဝိညာဉ်ထဲမှ နတ်ဘုရားအလင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားတော့သည်။ ခဏတာအတွင်း ခရမ်းရွှေရောင်အလင်းများ၊ တာအိုနတ်ဘုရားဂါထာများ၊ သိုင်းပညာဆန္ဒများ အားလုံး ထွက်ပေါ်လာပြီး လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ကောင်းကင်ဘုံမှ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ တောက်ပသွားတော့သည်။

"………………"

ထိုအမွှေးတိုင်မီးခိုးများ ပြည့်နှက်နေသော တာအိုဆရာရုပ်တုမှာ ခဏမျှ ကြောင်အသွားတော့သည်။

ချလွင်

လီယန်ချူသည် ရှေ့သို့ တိုးဝင်ကာ ဓားကို မြှောက်၍ ခုတ်ချလိုက်ရာ ဆန်းကြယ်လှသော စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဓားအလင်းတန်း ဖြတ်သန်းသွားကာ ထိုတာအိုဆရာရုပ်တုအား တိုက်ရိုက်ပင် မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေမွ ပျက်စီးသွားစေတော့သည်။