အခန်း ၆၁

အခန်း (၆၁) သန့်စင်ခြင်း အောင်မြင်သွားပြီ၊ ပြဇာတ်ကြီး စတင်တော့မည်

ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးမြင့်မြတ်တူသည် ကောင်းကင်ကပ်ဘေးနန်းတော်၏ ရတနာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ရုံသာမက ကောင်းကင်ကပ်ဘေးနန်းတော်၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ရန် သော့ချက်လည်း ဖြစ်ပေ၏။

အတွင်း၌ အလွန်ကြွယ်ဝသော မူလမိုးကြိုးဝိဉာဥ်စွမ်းအင်များ ပါဝင်ပြီး ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်နန်းတော် ကျင့်စဉ်ဖြစ်သည့် ကျီရှောင်မိုးကြိုးကျင့်စဥ်ကို ကျင့်ကြံရန်အတွက် အရေးကြီးသော အာဟာရများ ဖြစ်သည်။

နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားခဲ့သဖြင့် အတွင်းရှိ မူလမိုးကြိုးဝိဉာဥ်စွမ်းအင်များက အလွန် ကြွယ်ဝလှပေ၏။

‘ ကံကြမ္မာသားတော်ရဲ့ အခွင့်အရေးက အခု ငါ့အပိုင်ပဲ…’ ချင်လော့က စိတ်ထဲတွင် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးမြင့်မြတ်တူကို သန့်စင်ဖို့ ငါ့ကို ခေါ်သွား..." ချင်လော့၏ အသံတွင် ငြင်းဆန်၍မရနိုင်သော လေသံပါဝင်နေပေ၏။

ကျိုးလီက တစ်ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်သွားပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်သည်။ "အရှင်မင်းသား... ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးမြင့်မြတ်တူက အတော်လေး ကြမ်းတမ်းပါတယ်... မိုးကြိုးခန္ဓာကိုယ် မရှိရင် သန့်စင်လို့ မရနိုင်ပါဘူး... တကယ်လို့ အန္တရာယ်တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင်..."

"ငါ့မှာ ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိဘူး..."

"ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက လိုအပ်ချက်တွေနဲ့ ပြည့်မီရဲ့လား..." ချင်လော့က မေးမြန်းလိုက်၏။

"ကျင့်ကြံမှုက သန့်စင်ဖို့ လိုအပ်ချက်တွေကို ကပ်ပြီး ပြည့်မီပေမဲ့ အရှင့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က..."

"ဒါဆို လုံလောက်ပြီ..."

"ငါ့အတွက် အန္တရာယ် တစ်ခုခု မဖြစ်လာဖို့ မင်း ဆုတောင်းသင့်တယ်... တကယ်လို့ ငါ့အတွက် အန္တရာယ် တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင် မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး ပြီးဆုံးသွားပြီပဲ..."

သူက ကျန်ထောင်နှင့် ကျိုးလီတို့ကို ပြောဆိုလိုက်ခြင်းဖြစ်ရာ ထိုနှစ်ဦးစလုံး တင်းမာသွားပြီး သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် 'အရူးပဲ' ဟုသာ တိတ်တဆိတ် ဆိုလိုက်ကြတော့သည်။

"မှတ်ထား... ရဲ့ချန်က မင်္ဂလာဆောင်ကို လာဖျက်မယ့်နေ့ကျရင် ရဲ့ချန်နဲ့ လျိုရူယန်တို့ရဲ့ အချစ်ဇာတ်လမ်းမှာ ဗီလိန်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါ အဲ့ဒီမှာ ရှိနေရမယ်ဆိုတာကို အချိန်မီ သတိပေး..."

ချင်လော့က ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးမြင့်မြတ်တူကို သန့်စင်နေစဉ် ညွှန်ကြားလိုက်၏။

"အမိန့်အတိုင်းပါ..." စစ်သူကြီး ကျန်းတိုက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

ချင်လော့က မလှမ်းမကမ်းရှိ မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များ စုရုံးနေသော တောင်ထွတ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူက မိုးကြိုးနတ်ဘုရားအဖြစ် ဟန်ဆောင်နိုင်ကောင်း နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ချင်လော့က ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးမြင့်မြတ်တူကို စတင်သန့်စင်နေချိန်တွင် နတ်လက်နက်တောင်ကြား၌ ပျော်ရွင်မှု အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေပေ၏။

"ဒီမီးပုံးကို နည်းနည်း ထပ်မြှင့်ဆွဲလိုက်..."

"ဒီမီးပုံးက နိမ့်နေတယ်..."

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ... သတိထားကြ..."

"အဆင်ပြေပါတယ်... စိတ်မပူနဲ့… လုံးဝမှားယွင်းမရှိစေရဘူး"

ယခင်က နတ်လက်နက်တောင်ကြားတွင် မာနကြီးပြီး အနိုင်ကျင့်တတ်သော စုန့်ပိုယွမ်သည် မကြာသေးမီက အတော်လေး ချဉ်းကပ်ရလွယ်ကူနေခဲ့သည်။

သူ လူမရိုက်သည်မှာ ခုနစ်ရက်ရှိပြီဖြစ်ရာ နတ်လက်နက်တောင်ကြားရှိ တပည့်အများအပြားမှာ နတ်လက်နက်တောင်ကြား၏ သခင်မလေး ဖြစ်လာတော့မည့်သူကို တိတ်တဆိတ် ကျေးဇူးတင်နေကြပေသည်။

"သခင်လေး... ရဲ့ချန်လို့ခေါ်တဲ့ ကောင်လေးက မင်္ဂလာဆောင်ကို လာဖျက်မယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက် ပြောနေတာ ကြားတယ်..." စုန့်ပိုယွမ်၏ ဘေးရှိ လက်အောက်ငယ်သားက သတိပေးလိုက်၏။

စုန့်ပိုယွမ်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "မင်္ဂလာဆောင်ကို ဖျက်မယ် ဟုတ်လား... ဟားဟား... ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေကနေ နှင်ထုတ်ခံရတဲ့ အမှိုက်ကများ ထိုက်တန်လို့လား..."

"ငါ တိကျတဲ့ သတင်းရထားတယ်... မဟာချင်အင်ပါယာက နဝမမင်းသား ချင်လော့က ရဲ့ချန်ရဲ့ ဓားအရိုးကို တူးထုတ်ပစ်လိုက်တယ်တဲ့..."

"အဲဒါက ဓားအရိုးလေ... သူ့မှာ အရိုးတောင် မရှိတော့ဘူး... ငါ့ရှေ့မှာတော့ သူက ခွေးတစ်ကောင်လောက်တောင် အဆင့်မရှိပါဘူး..."

"ဒါ့အပြင် သူက ဘာလို့ လာရမှာလဲ... သူ့ရဲ့ နောက်ခံကို ငါ အရမ်းရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိတယ်... သူက စွန့်ပစ်ခံထားရတဲ့ အမှိုက်တစ်ကောင်ပါပဲ... ပြီးတော့ ယွင်ရှန်းမြို့က မိသားစုငယ်လေးတစ်ခုမှာ ဘာနောက်ခံနဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံမှ မရှိဘူး..."

"သူက ပါးစပ်လေးဟပြီး မင်္ဂလာဆောင်ကို လာဖျက်မလို့လား..."

"ဒါပေမဲ့ သူက ငါ့ကို ရွံရှာအောင် လုပ်ဖို့တော့ လာနိုင်ကောင်းပါတယ်..."

"အချိန်ကျရင် အဲ့ဒီကောင်ကို သေချာစောင့်ကြည့်ထား... တကယ်လို့ သူ လာရဲရင် သူ့ခြေထောက်ကို ချိုးပစ်လိုက်..."

"သူ့ကို ခွေးကြိုးနဲ့ ချည်ပြီး ငါ့ရဲ့ မင်္ဂလာခန်းမ တံခါးဝမှာ ချည်ထားလိုက်... ငါနဲ့ ရူယန်တို့ရဲ့ အသံတွေကို နားထောင်ခိုင်းပြီး သူ့ကို ပါဝင်ပတ်သက်ခွင့် နည်းနည်းပေးလိုက်မယ်... ဟားဟားဟား..."

ဤမြင်ကွင်းကို တွေးကြည့်ရင်း စုန့်ပိုယွမ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။

လျိုရူယန်က အလွန်လှပပြီး ငယ်ရွယ်လွန်းလှသည်။

ယခု သူက လျိုရူယန်နှင့် လက်ထပ်ပြီးပြီဖြစ်ရာ နောင်တွင် လျိုရူယန် ကြီးပြင်းလာချိန်၌ ပို၍ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိလာပေလိမ့်မည်။

သူက ဘဝ၏ အောင်နိုင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

"ဒါပေမဲ့ သခင်လေး... နဝမမင်းသားက လာမယ်လို့ ထင်လား..." သူ့လက်အောက်ငယ်သားက ရင်းနှီးစွာ သတိပေးလိုက်၏။

"သူလား..." စုန့်ပိုယွမ်၏ အသံတွင် အထင်အမြင်သေးသည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။

"သူ့ရဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို စုဆောင်းဖို့ လူတစ်ယောက်ကို ငါ ခိုင်းထားတယ်... သူ ပြန်ရောက်ရောက်ချင်းမှာပဲ မဟာချင်အင်ပါယာမြို့တော်မှာ လူအများကြီးကို စော်ကားခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်..."

"မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးဘုရင်ရဲ့ မြေးမလေးကိုတောင် မျက်နှာကို ရိုက်ရဲတယ်ဆိုပဲ... သေရမှာကို မကြောက်တဲ့ကောင်..."

"အခု သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် မကာကွယ်နိုင်ဘဲနဲ့ မင်္ဂလာဆောင်ကို လာဖျက်ဦးမလို့လား... ရယ်စရာပဲ... ဒါ့အပြင် ရူယန်က သူ့ကို အဆက်အသွယ် ဖြတ်ထားပြီးပြီ... ရူယန်က ငါ့ရဲ့ အမျိုးသမီး ဖြစ်လာဖို့ ကံကြမ္မာပါလာပြီးသားပဲ... ဘယ်သူမှ လုယူသွားလို့ မရဘူး..."

စုန့်ပိုယွမ်က ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သခင်လေး... အရင်က ကိစ္စတစ်ခုကို မှတ်မိသေးလား... သခင်လေးကို စော်ကားခဲ့တဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်လေ... သူ့မိသားစုတစ်ခုလုံးကို သတ်ပစ်ဖို့ ကျွန်တော်တို့ကို ခိုင်းခဲ့ပေမဲ့ သူက တစ်ယောက်တည်း ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့တယ်..."

"အစ်မဖြစ်သူက အရမ်းလှတယ်ဆိုတဲ့ ကောင်လေးလား..." စုန့်ပိုယွမ်က မှတ်မိသွားပုံရသည်။

"ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... အဲ့ဒီကောင်လေးပဲ..."

"သူ မထွက်ပြေးခင်မှာ နောက်တစ်ချိန်ကျရင် သခင်လေးဆီ လက်စားချေဖို့ ပြန်လာမယ်၊ နတ်လက်နက်တောင်ကြားကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်လို့ ကြုံးဝါးသွားခဲ့တယ်..."

"ဘာလဲ... အဲ့ဒီကောင်လေးကို ဖမ်းမိပြီလား..." စုန့်ပိုယွမ်က ဂရုမစိုက်စွာ မေးမြန်းလိုက်၏။

ထိုကောင်လေး၏ အစ်မဖြစ်သူက အနည်းငယ် ဆွဲဆောင်မှု မရှိလျှင် စုန့်ပိုယွမ်က သူ့ကို မေ့နေလောက်ပြီဖြစ်သည်။

"မမိသေးဘူး... ဒါပေမဲ့ သူ့ဆီက သတင်းရတယ်... သူ စာတစ်စောင် ပို့လိုက်တယ်..."

စကားပြောနေစဉ် လက်အောက်ငယ်သားက စုန့်ပိုယွမ်ထံသို့ စာကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

စာထဲတွင် ရေးထားသည်မှာ 'စုန့်ပိုယွမ်၊ မင်း လက်ထပ်တော့မယ်လို့ ကြားတယ်... မင်းကို လက်ဆောင်ကြီးတစ်ခု ပေးမယ်... မင်းရဲ့ မင်္ဂလာဆောင်ကို အသုဘအဖြစ် ပြောင်းပစ်မယ်' ဟူ၍ဖြစ်သည်။

ပေးပို့သူ - ချူဖုန်း

ဤသည်ကို မြင်ချိန်၌ စုန့်ပိုယွမ်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟားဟား... ရယ်ရလွန်းလို့ သေတော့မယ်... အရင်က ထွက်ပြေးသွားတဲ့ကောင်က ငါ့ရဲ့ မင်္ဂလာဆောင်ကို အသုဘဖြစ်အောင် လုပ်မယ်လို့ ရူးရူးမိုက်မိုက် ပြောရဲတယ်ပေါ့..."

"ငါ သခင်လေးက ကြောက်သွားမယ်လို့ မင်း တကယ်ထင်နေတာလား..."

သူက ခေါင်းလှည့်ကာ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားအချို့ကို ကြည့်ပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဒီလိုကိစ္စမျိုးက စိတ်ပူနေဖို့ တန်လို့လား... သူက ငါတို့ နတ်လက်နက်တောင်ကြားကို ဖျက်ဆီးနိုင်မယ်လို့ မင်း ထင်လား... နတ်လက်နက်တောင်ကြားက နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ အမွေအနှစ်တွေ ရှိခဲ့တာ... တောင်ပေါ်ရွာလေးက လူငယ်လေးတစ်ယောက်က လှုပ်ခါနိုင်မှာလား..."

လက်အောက်ငယ်သားက အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။ "သခင်လေး... ကျွန်တော်လည်း မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ကျွန်တော် သေချာလေ့လာထားပါတယ်..."

"ဒါကြောင့် နတ်လက်နက်တောင်ကြားက လူတွေကို စေလွှတ်ပြီး သူ့ရဲ့ ငယ်သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်..."

"သူမက အရမ်းလှတယ်... သခင်လေး ကြည့်မလား..."

စုန့်ပိုယွမ်က ဂရုမစိုက်စွာ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"သူမကို ဖမ်းဖို့ လူလွှတ်လိုက်... ရုပ်ရည်လေး သင့်တင့်တယ်ဆိုရင် သူမကို ငါ့ရဲ့အရသာ ခံစားခွင့်ပေးဖို့ ဝန်မလေးပါဘူး..."

"ချူဖုန်းဆိုတဲ့ ကောင်လေးကို ရှာပြီး သတ်ပစ်လိုက်... ငါ့ကို တိတ်တဆိတ် အမြဲတွေးနေမယ့် ရန်သူတစ်ယောက် မထားချင်ဘူး..."

"အမိန့်အတိုင်းပါ..."

ချင်လော့သည် ရှီးဟွမ်၏ အကူအညီဖြင့် ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးမြင့်မြတ်တူကို အကြမ်းဖျင်း သန့်စင်ရန် ငါးရက် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

‘ဝုန်း…’

လုံခြုံသော မိုးကြိုးသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်နန်းတော်ရှိ လူအများအပြား၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်သွားကာ ချင်လော့ရှိရာသို့ တွေဝေစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ကျိုးလီက သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်၏။ "သူ တကယ်ပဲ သန့်စင်တာ အောင်မြင်သွားတာလား..."

"ဒါဆို ကောင်းကင်ကပ်ဘေးနန်းတော်ရဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ဖွင့်လို့ရပြီပေါ့..."

ကျန်ထောင်၏ အသံတွင် ဝမ်းသာမှု အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။

"အရှင်မင်းသားက ငါတို့ကို အခွင့်အရေး ပေးပါမလား မသိဘူး..." ကျိုးဟုန်ယွီ၏ စကားကြောင့် အခြားသူများမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားကြပြီး ထိုစကားများက အလွန်ဆိုးယုတ်ကာ ကြက်သီးထသွားစေသည်ဟု တွေးလိုက်မိကြသည်။

ကျိုးလီ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ချင်လော့က လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ရာ အတွင်းမှ ကြွယ်ဝသော မိုးကြိုးစွမ်းအင်များကြောင့် လူအနည်းငယ်မှာ အသက်ရှူမြန်လာခဲ့ကြသည်။

သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် လောဘနှင့် တောင့်တမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး တံတွေးများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် မျိုချလိုက်ကြ၏။

ချင်လော့၏ နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားပြီး သူက လူအနည်းငယ်ကို ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ငါ လိုအပ်တဲ့အပိုင်းကလွဲရင် ကျန်တာတွေက မင်းတို့အတွက်ပဲ..."

လူအနည်းငယ်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် အလွန်ဝမ်းသာသွားကာ ချင်လော့၏ လက်ဆောင်ကို ကျေးဇူးတင်ရန် မြေပြင်ပေါ်တွင် ချက်ချင်း ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။

သူ့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းက အနည်းငယ် ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ဆိုရပေမည်။ သူက အခြားသူများ၏ ပစ္စည်းများကို လုယူခဲ့ပြီးနောက် အနည်းငယ် ထုတ်ပေးလိုက်ရာ အခြားသူများက သူ့ကို ကျေးဇူးတင်နေကြရသေးသည်။

"မင်းက အတော်လေး ရက်ရောတာပဲ..." ရှီးဟွမ်၏ အံ့အားသင့်နေသော အသံက ချင်လော့၏ နားထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်တာက ငါ့ရဲ့စွမ်းအားကို ခိုင်မာစေပြီး ငါ့ရဲ့ လုံခြုံရေးကို သေချာစေတာပဲလေ..."

"ဒါက ငါ့ကို အရင်းအမြစ်တွေ ပိုပြီး လုယူနိုင်အောင် ခွင့်ပြုပေးတယ်..."

"ငါက တွက်ခြေကိုက်အောင် တွက်တတ်ပါတယ်... ဒါ့အပြင် အခု သူတို့က ငါ့လူတွေ ဖြစ်နေပြီလေ..."

ချင်လော့က ခေါင်းလှည့်ကာ စစ်သူကြီး ကျန်းတိုကို ကြည့်ပြီး မေးမြန်းလိုက်၏။ "ရဲ့ချန် ဘာလှုပ်ရှားမှု ရှိလဲ..."

စစ်သူကြီး ကျန်းတိုက ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။ "ဓားတစ်သောင်းစံအိမ်က လူတစ်ယောက်ကို လာဘ်ထိုးခဲ့တယ်... သူပို့လိုက်တဲ့ သတင်းအရ ဓားတစ်သောင်းစံအိမ်ရဲ့ သခင်က ရဲ့ချန်ကို ကူညီဖို့ သဘောတူလိုက်ပုံရတယ်..."

သူက ချင်လော့ကို ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။ "အရှင် မှန်ကောင်း မှန်နိုင်တယ်... ရဲ့ချန်က မင်္ဂလာဆောင်ကို လာဖျက်ဖို့ စိတ်ကူးရှိပုံရတယ်..."

ချင်လော့၏ နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားသည်။ ‘ပြဇာတ်ကြီး စတင်ပြီ... ဒါရိုက်တာတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါက ဇာတ်ကွက်ရဲ့ ဦးတည်ချက်ကို ဆုံးဖြတ်ရမယ်…’

"ပြင်ဆင်ထား... အချိန်မရွေး သွားလို့ရအောင်... ပစ်မှတ်က နတ်လက်နက်တောင်ကြားပဲ..."