အခန်း ၁၉၆

အခန်း (၁၉၆)

စိုက်ပျိုးနိုင်ပြီ

ယောင်ရန်သည် အထုပ်နှင့် သူမ၏ မှတ်ပုံတင်ကတ်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် လုံယုနှင့် အခြားသူများကို စောင့်ဆိုင်း ရန် ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်လေသည်။

သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်ရာ အနီးနား၌ စစ်သည်တစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် သူ၏အနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားခဲ့၏ နှစ်မီတာခန့် အကွာတွင် ရပ်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ အထုပ်ကို ဖွင့်ကြည့် လိုက်လေသည်။

အထဲတွင် ဆန်ရော တစ်ကီလိုဂရမ်၊ အခွံမည်းနက်နေသော အာလူး နှစ်လုံး၊ အနီရောင်အခွံရှိ အေးခဲနေသော ကန်စွန်းဥ တစ်လုံး၊ အေးခဲနေသော ပြောင်းဖူး တစ်ဖူးနှင့် ဖိသိပ်ထားသော ဘီစကစ်မုန့် သုံးထုပ် ပါရှိ၏။

သူမသည် ကန်စွန်းဥနှင့် ပြောင်းဖူးကို သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့မှာ အေးခဲနေသည်ကို မြင်သောအခါ သာမန်အသီးအနှံများသာ ဖြစ်ကြောင်း ယောင်ရန် သိလိုက်ရ၏။

အစိုးရသည် သိုလှောင်ရုံများကို ဖွင့်လှစ်၍ နိုင်ငံသားများကို ရိက္ခာဝေငှပေးနေခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ တကယ်လို့ အစားအစာများကို အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကို မရှာဖွေနိုင်ပါက၊ မကြာမီမှာပင် ဝေငှစရာ ရိက္ခာများ ပြတ်လပ်သွားနိုင်ပေသည်။

အေးခဲနေသော ကန်စွန်းဥနှင့် ပြောင်းဖူးကို အထုပ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်ပြီးနောက် ယောင်ရန်သည် အာလူးများကို ကြည့်လိုက်၏။ ၎င်းတို့၏ အခွံမှာ မည်းနက်နေသဖြင့် ပုပ်နေပြီဟု ထင်ရသော်လည်း၊ သူမ လက်ဖြင့် ဖိကြည့် သောအခါ မာကျောနေဆဲဖြစ်ပြီး အေးခဲမနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

အနီးနားရှိ စစ်သည်သည် သူမ အာလူးများကို စစ်ဆေးနေသည်ကို စူးစမ်းစွာ ကြည့်နေရင်း အနားသို့ အနည်းငယ် တိုးလာခဲ့၏။

ယောင်ရန်မှာမူ သူမကို ကြည့်နေသူရှိကြောင်း သတိမထားမိဘဲ အာလူးများအပေါ်၌သာ အာရုံစိုက်နေမိသည်။ သူမသည် မည်းနက်နေသော အခွံကို အသာခွာကြည့်လိုက်ရာ အတွင်း၌ အညှောက်လေး တစ်ခုကို တွေ့လိုက် ရသဖြင့် သူမ၏ မျက်ဝန်းများ ဝင်းလက်သွားတော့သည်။

သူမသည် ပြုံးလိုက်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။

"ဒီအာလူးကို ပြန်စိုက်လို့ရတာပဲ...။"

စစ်သည်သည် သူမ၏ စကားကို ကြားသွားသဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"မယောင်ရန်...၊ ဒီအာလူးကို ပြန်စိုက်လို့ရတယ်လို့ ပြောလိုက်တာလား...။"

ယောင်ရန်သည် စစ်သည်၏ မေးခွန်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။ လုံယုကြောင့် သူမသည် စစ်သည်များကို စိတ်ရင်းဖြင့် ယုံကြည်မိနေပြီး သတိဝီရိယလည်း လျော့နည်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမ ထိတ်လန့်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ စစ်သည်က အားနာစွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော် ခြောက်လှန့်မိသွားရင် တောင်းပန်ပါတယ်ခင်ဗျာ...။"

ယောင်ရန်က လက်ခါပြရင်း ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ရပါတယ်...၊ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး...။"

ထို့နောက် စစ်သည်က ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်ပြန်သည်။

"မယောင်ရန်... ဤအာလူးကို တကယ်ပဲ ပြန်စိုက်လို့ရမှာ သေချာလို့လား...။"

ယောင်ရန်က ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ အာလူးအခွံအောက်ရှိ အညှောက်လေးကို ပြသလျက် ရှင်းပြလေသည်။

"ဒီမှာကြည့်လေ...၊ ဒီအာလူးက အညှောက်ထွက်နေပြီဆိုတော့ ဒီလောက် အေးစက်လှတဲ့ ရာသီဥတုမှာလည်း ရှင်သန်နိုင်မှာပါ...။"

အစိုးရသည် အအေးဒဏ်ခံအပင်များကို သုတေသနပြုနေကြောင်း သူမ သိသော်လည်း၊ ၎င်းမှာ လျှို့ဝှက်သတင်း ဖြစ်နေပေသည်။ ဤစစ်သည် သိမသိ သူမ မသေချာသဖြင့် ထိုအကြောင်းကိုမူ ထည့်မပြောတော့ပေ။

စစ်သည်သည် အနီးကပ် ကြည့်လိုက်ရာ အညှောက်လေးကို တွေ့သွားသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားတော့သည်။ သူက အလျင်အမြန် မေးလိုက်လေ၏။

"မယောင်ရန်...၊ ကျွန်တော့်ကို ဒီအာလူး ပေးလို့ရမလား...။ အစားထိုးအနေနဲ့ နောက်တစ်လုံး ကျွန်တော် ပြန်ပေးပါ့မယ်...။"

ယောင်ရန်သည် စစ်သည်၏ ချောင်ကျနေသော ပါးပြင်ကို ခဏမျှ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အာလူးကို ကမ်းပေး လိုက်လေသည်။

"ရပါတယ်...၊ ယူလိုက်ပါ...။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ခင်ဗျာ...။"

စစ်သည်သည် ထိုအာလူးကို ရတနာတစ်ခုကဲ့သို့ တမြတ်တနိုး ကိုင်ဆောင်ထားခဲ့လေသည်။

"ခဏလောက် စောင့်ပေးပါဦး...။ ကျွန်တော် နောက်ထပ် အာလူးတွေ သွားယူပေးပါ့မယ်...။"

ယောင်ရန်က ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ စောင့်နေလိုက်ရာ၊ စစ်သည်သည် တဲတစ်လုံးဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားသည်ကို တွေ့ရ၏။ သူသည် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် စကားပြောရင်း သူမရှိရာသို့ လက်ညှိုးထိုးပြကာ အာလူးကို ကမ်းပေး လိုက်လေသည်။ မကြာမီမှာပင် စစ်သည်သည် နောက်ထပ် အာလူးသုံးလုံးနှင့်အတူ ပြန်ရောက်လာခဲ့လေသည်။

သူက ယောင်ရန်ထံသို့ ကမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

"မယောင်ရန်...၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အထက်လူကြီးက ဒီအာလူးသုံးလုံးကို ယူသွားပါလို့ ပြောလိုက်ပါတယ်...။"

ယောင်ရန်သည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ လက်ခံလိုက်၏။ လုံယုနှင့် အခြားသူများ တန်းစီနေဆဲဖြစ်သဖြင့် သူမသည် ထိုအာလူးသုံးလုံးကို စစ်ဆေးနေလိုက်လေသည်။ သူမ စစ်ဆေးနေစဉ် စစ်သည်သည်လည်း သူမဘေးမှနေ၍ စူးစမ်းစွာ ကြည့်နေခဲ့လေသည်။

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် သူမသည် အာလူးတစ်လုံးကို စစ်သည်ထံသို့ ပြန်ပေးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒီတစ်လုံးမှာလည်း အညှောက်တွေ ထွက်နေပြီပဲ...၊ ရှင် ယူထားလိုက်ပါ...။ ကျွန်မကတော့ ဒီနှစ်လုံးပဲ ယူတော့ မယ်...။"

စစ်သည်သည် သူမ၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း အာလူးကို လက်ခံလိုက်လေသည်။ သူက သူမကို အလေးပြုလိုက်ရင်း ၊

"ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံအတွက် ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မယောင်ရန်...။"

ယောင်ရန်က ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ အာလူးများကို အခြားရိက္ခာများနှင့်အတူ သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။ သူမ ပစ္စည်း အားလုံးကို ကျောပိုးအိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်စဉ် လုံယု ချဉ်းကပ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

မထွက်ခွာမီ သူမသည် အိတ်အတွင်းမှ ကျဲထားသော ရေကန်မှ ရေ တစ်ပုလင်းကို ထုတ်ယူ၍ စစ်သည်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

စစ်သည်သည် ပုလင်းအတွင်းရှိ အေးခဲနေသော ရေကို ကြည့်ကာ တုံ့ဆိုင်းစွာ မေးလိုက်၏။

"ဒါက ဘာလဲဟင်...။"

"ဒါက ကျွန်မကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်ထားတဲ့ အာဟာရပျော်ရည်ပဲ...။ အာလူးပျိုးပင်တွေအတွက် အထောက်အကူဖြစ် မဖြစ် စမ်းကြည့်လို့ရတယ်...။ အသုံးမပြုခင်မှာ အရင် အရည်ဖျော်လိုက်ပါ...။"

ယောင်ရန်က ရှင်းပြပြီးနောက် လှည့်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

စစ်သည်သည် ယောင်ရန်နှင့် အခြားသူများ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ရပ်ကြည့်နေပြီးနောက်၊ သူ၏ လက်မောင်း အတွင်းရှိ အေးခဲနေသော ရေနှင့် အာလူးကို ကိုင်ဆောင်လျက် သူ၏ အထက်လူကြီးထံသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက် အစီရင်ခံလိုက်လေတော့သည်။

ရပ်ကွက်ကော်မတီ မှ ထွက်လာပြီးနောက် ယောင်ရန်က သူမ၏ သူငယ်ချင်းများကို ပြောပြလိုက်၏။

"ကျွန်မ အာလူးတွေ၊ ကန်စွန်းဥတွေနဲ့ ပြောင်းဖူးတွေကို စစ်ဆေးပြီးပြီ...။ ကန်စွန်းဥနဲ့ ပြောင်းဖူးကတော့ အေးခဲ နေလို့ ပျိုးပင်အဖြစ် သုံးလို့မရဘူး...။"

"ဒါပေမဲ့ အာလူးတချို့မှာတော့ အညှောက်တွေ ထွက်နေပြီ...။ နောက်မှ အဲဒါတွေကို စိုက်ကြည့်ကြတာပေါ့...။ အညှောက်မထွက်သေးတဲ့ အာလူးတွေကိုတော့ အပူပေးစက်နားမှာ ထားထားပြီး၊ အညှောက်ထွက်လာမှ မြေချစိုက်ကြတာပေါ့...။"

ထိုသတင်းကောင်းကို ကြားရသောအခါ လူတိုင်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြလေသည်။

ရွမ်ယင်းသည် သူမ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ၊ မျက်ဝန်းများ နီမြန်းလျက် မေးလိုက်၏။

"မောင်...၊ ကျွန်မတို့ကိုယ်တိုင် စားစရာတွေ တကယ် စိုက်ပျိုးနိုင်မှာလား...။"

စီမာဟောက်သည် စိုက်ပျိုးရေးအကြောင်းကို များစွာမသိသော်လည်း၊ သူ၏ မိဘများမှာ တစ်သက်လုံး လယ် သမားများ ဖြစ်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ပေသည်။ သူတို့ သိကြလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်သဖြင့် သူက ခေါင်းငြိမ့်ကာ ပြော လိုက်လေသည်။

"ဟုတ်တယ်... ငါတို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြတာပေါ့...။ ရှောင်ပေါင် နဲ့ ငါတို့ မိဘတွေကို ကျွေးနိုင်အောင် ငါတို့ ကြိုးစားကြမယ်လေ...။"

သူမ၏ ခင်ပွန်း စကားကြောင့် ရွမ်ယင်း ပြုံးလိုက်မိလေသည်။ ရာသီဥတု အလွန်အေးသောကြောင့် သူမ မငိုရဲ သဖြင့် ပျော်ရွှင်လွန်းသော မျက်ရည်များကို ထိန်းချုပ်ရန် မျက်တောင်ကို ခပ်မြန်မြန် ခတ်လိုက်ရ၏။

ယောင်ရန်သည် သူမ၏ သူငယ်ချင်းများ၏ မျက်ဝန်းထဲရှိ မျှော်လင့်ချက်များကို မြင်သောအခါ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြော လိုက်လေသည်။

"ဒါဆို ကုန်သွယ်ရေးစင်တာကို သွားကြရအောင်...။ စိုက်ပျိုးဖို့ အိုးတွေ၊ မြေကြီးနဲ့ မြေဩဇာတွေ ရနိုင်မလားဆို တာ သွားကြည့်ကြတာပေါ့...။"

ကုန်သွယ်ရေးစင်တာ သို့ ရောက်ရှိသောအခါ၊ အပြင်ဘက်၌ အဝတ်စများ ခင်း၍ ရိုးရှင်းသော ဈေးဆိုင်တန်းများ ပြုလုပ်ထားကြသည်ကို တွေ့ရ၏။ ကုန်သွယ်ရေးစင်တာ အတွင်းသို့ ဝင်သူ နည်းသော်လည်း၊ အပြင်ဘက်တွင်မူ ဈေးစကားပြောဆိုခြင်းများဖြင့် စည်ကားနေလေသည်။

ထိုမျှ စည်ကားနေသော မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ယောင်ရန်သည် ယနေ့ မည်သို့သော ပစ္စည်းကောင်းများကို ရှာတွေ့ဦးမည်နည်းဟု မစောင့်နိုင်အောင် ဖြစ်နေတော့သည်။

သူတို့သည် ဆိုင်တစ်ဆိုင်ပြီးတစ်ဆိုင် လျှောက်ကြည့်ကြသော်လည်း စိုက်ပျိုးရန် အိုးများ၊ မြေကြီးနှင့် မြေဩဇာ များကိုမူ မတွေ့ရှိကြပေ။ သူတို့ မျှော်လင့်ချက် ပျက်လုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်မှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က လှမ်းခေါ် လိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုလုံ...၊ မယောင်ရန်...။"

ရင်းနှီးနေသော အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် လုံယု လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ယွမ်ရီဟွေး ထိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ ၏။ သူက လုံယုကို လက်လှမ်းပြကာ မေးလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုလုံ...၊ နေကောင်းရဲ့လား...။"