အခန်း ၁၃၂

အခန်း (၁၃၂) နည်းပြကို မီးရှို့ခြင်း၊ မီးငြိမ်းသတ်သည့် ဗုံးများ ပေါ်ထွက်လာခြင်း

"ဘာအနံ့ကြီးလဲ..."

ယွမ်ကော်ကော်သည် တစ်စုံတစ်ခု လွဲမှားနေကြောင်း ရိပ်မိလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ခြေဖဝါးဖြင့် ကျောက်ဆောင်ထောင့်များကို အသာအယာ နင်းလိုက်ကာ ကျောက်တုံးကြီးပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် တုန်းဖန်ရှန်း၊ ယွီယွင်ထင်နှင့် ဗိုလ်ချုပ်ဖုန်းတို့သည် ပေတစ်ရာခန့်အကွာတွင် ရပ်နေကြပြီး ယွမ်ကော်ကော်တို့ လေးယောက်အား ရွံရှာဖွယ်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

သူတို့၏ ပတ်လည်တွင် စစ်သူကြီးသုံးပါးတောင်ကြားမှ ဓားပြ နှစ်ရာခန့်က ဝိုင်းရံထားပြီး တစ်ယောက်စီတွင် အနက်ရောင် အဝတ်အိတ်လုံးကြီးများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြ၏။

ကျန်နည်းပြ သုံးယောက်ကလည်း ယွမ်ကော်ကော်၏ နမူနာအတိုင်း လိုက်လုပ်ကာ ကျောက်တုံးများပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်ကြသည်။

"ငါတို့ကို ဝိုင်းထားတာလား..."

နည်းပြတစ်ယောက်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

နည်းပြလေးယောက်၏ စွမ်းအားဖြင့် ကြေးဝါအရေပြားနယ်ပယ်နှင့် သံမဏိအရိုးနယ်ပယ်မှ ဓားပြများကို ကြောက်ရွံ့နေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

ယွမ်ကော်ကော်တို့ လေးယောက်သည် ဓားပြများကို အထင်သေးစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး သူတို့အား အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေကြသည်။

"သေသင့်တဲ့ကောင်တွေ..."

ယွမ်ကော်ကော်တို့ ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ တုန်းဖန်ရှန်းက အေးစက်သော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"စစ်သူကြီးသုံးပါးတောင်ကြားက လူတွေ အကုန်နားထောင်... ရေနံတွေကို ပစ်ပေါက်ပြီး မြှားနဲ့ ပစ်ကြ..."

ယွီယွင်ထင်ကလည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ဓားပြနှစ်ရာက အဝတ်အိတ်များကို အသုတ်လိုက် ပစ်ပေါက်လိုက်ရာ ယွမ်ကော်ကော်တို့ လေးယောက်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာသည်။

လေးသမား ဓားပြလေးယောက်ကလည်း ရေနံစိမ်ထားသော အဝတ်စများကို မြှားဖျားတွင် ရစ်ပတ်ပြီး မီးရှို့ကာ ချက်ချင်းပင် ပစ်ခတ်လိုက်၏။

"ဒါ ဘာလုပ်တာလဲ..."

စစ်သူကြီးသုံးပါးတောင်ကြားမှ လူများ၏ လုပ်ရပ်ကို မြင်သောအခါ ယွမ်ကော်ကော်မှာ ခဏတာ မှင်တက်သွားသည်။

အဝတ်အိတ်ပေါင်း ဒါဇင်ချီ ပစ်ပေါက်ခံရပြီးနောက် မီးမြှားများဖြင့် ပစ်ခတ်လိုက်သောအခါ မီးတောက်များ ရုတ်တရက် ထလောင်လာပြီး နည်းပြ လေးယောက်အား မီးကွင်းဖြင့် ဝိုင်းရံလိုက်သည်။

ထိုအတောအတွင်း ရေနံဖြည့်ထားသော အဝတ်အိတ်များကို ဆက်တိုက် ပစ်ပေါက်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

"အဲ့ဒါ ရေနံပဲ..."

"ရေနံတွေ ကိုယ့်ကိုယ်ပေါ် မကျအောင် ရှောင်ကြ..."

ယွမ်ကော်ကော်တို့ လေးယောက်မှာ အခြေအနေကို ရိပ်မိသွားပြီး တောင်ကြားမှ လူများက သူတို့ကို မည်သို့ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရန် ကြံစည်ထားသည်ကို နားလည်လိုက်သည်။

သူတို့လေးယောက် ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ဆက်နေ၍ မဖြစ်တော့။ မဟုတ်လျှင် အဝတ်အိတ်များ လာထိမှန်ပြီး မီးကွင်းအတွင်း မိသွားလျှင် အလွန်ဆိုးရွားသွားလိမ့်မည်။

သူတို့လေးယောက်သည် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်သို့ ရောက်နေကြသော်လည်း ရုပ်ခန္ဓာမှာ အလွန်မာကျောသန်စွမ်းသည်ဟု ဆိုရုံသာဖြစ်ပြီး မီးကို မကြောက်ဟု မဆိုလိုပေ။

ပျံသန်းနိုင်စွမ်း မရှိသဖြင့် လေးယောက်သား အောက်သို့ ခုန်ဆင်းကာ ကျောက်တုံးများကို အကာအကွယ်ယူ၍ မီးတောက်များကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။

"အားလုံး နားထောင်... စစ်တပ်က တိုးဝင်လာပြီ... သူတို့ကို မီးရှို့သတ်ပစ်ရမယ်..."

တုန်းဖန်ရှန်းက အမိန့်ထပ်ပေးလိုက်သည်။

ဓားပြနှစ်ရာသည် မူလက ပေငါးဆယ် အဝန်းရှိသော ဝိုင်းရံမှုကို ပေနှစ်ဆယ် အဝန်းအထိ ကျဉ်းမြောင်းသွားစေသည်။

ရေနံစိမ်ထားသော အဝတ်အိတ်များကိုလည်း အောက်သို့ ဆက်တိုက် ပစ်ချနေ၏။

စစ်သူကြီးသုံးပါးတောင်ကြားတွင် ရေနံများ အလုံအလောက် ရှိနေပုံရပြီး ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပစ်ပေါက်နေသည်။

ယွမ်ကော်ကော်တို့ လေးယောက်က လက်ထဲရှိ လက်နက်များကို ဝှေ့ယမ်းကာ ခုခံနေကြသည်။

သူတို့လေးယောက်သည် အစွမ်းထက်သော ခွန်အားဖြင့် ကိုယ်တွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို လမ်းကြောင်းပေးကာ မီးတောက်များကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် လေအဟုန်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

သို့သော် သူတို့လေးယောက်စလုံး သိထားကြသည်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ အကန့်အသတ်ရှိပြီး ကြာကြာမခံနိုင်တော့ပေ။

"ချီလင်အကယ်ဒမီက နည်းပြဖြစ်နေလို့ ဘာဖြစ်လဲ... ဒီနေ့တော့ မင်းတို့ လေးယောက်လုံးကို အရှင်လတ်လတ် မီးရှို့သတ်ပစ်မယ်..."

ရေနံများ ပစ်ပေါက်နေသည်ကို ကြည့်ပြီး နည်းပြလေးယောက်က ခေါင်းမာစွာ ခုခံနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဗိုလ်ချုပ်ဖုန်းက မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

တောင်လမ်းပေါ်တွင်။

ကျောက်လင်သည် မြင်းရိုင်းတစ်ကောင်ကို စီးနင်းကာ အမြန်နှုန်းဖြင့် မောင်းနှင်နေသည်။

လေထဲတွင် ဒရုန်းများက ရှေ့ရှိ နေရာအသီးသီးကို စူးစမ်းရှာဖွေနေ၏။

"စစ်သူကြီးသုံးပါးတောင်ကြားက အနီးအနားမှာပဲ..."

ကျောက်လင်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

သံမဏိသွေးဆောင်၏ ရတနာဂိုဒေါင်မှ ပစ္စည်းများကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် ကျောက်လင်သည် ကျားသစ်နက်စစ်တပ်နှင့် မုန်တိုင်းလေချောက်ဆီသို့ သွားရောက်ကာ ဓားပြဂိုဏ်း နှစ်ခုစလုံး၏ ရတနာဂိုဒေါင်များကို လုယူခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် နောက်ဆုံးဓားပြဂိုဏ်းသို့ ရောက်ခါနီးပြီ ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် ထိန်းချုပ်လက်ကိုင်၏ စခရင်ပေါ်တွင် စစ်တပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"အိုး.. တပ်မှူးက ယွီရွှေတပ်စခန်းမှ စစ်တပ်ကိုခေါ်ပြီး စစ်သူကြီးသုံးပါးတောင်ကြားကို လာတာပဲ..."

စခရင်ပေါ်က ရုပ်ပုံကို မြင်သောအခါ ကျောက်လင်က အံ့သြသွားသည်။

အစီအစဉ်အရ ယွီရွှေတပ်စခန်းမှ စစ်တပ်သည် ရှရွှယ်ချန်တောင်ခြေတွင်သာ တပ်စွဲထားမည်ဖြစ်ပြီး ဓားပြဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်မည် မဟုတ်ပေ။

ယွီရွှေတပ်စခန်းက ရောက်နေပြီဖြစ်၍ ကျောက်လင်သည် သာမန်လမ်းကြောင်းအတိုင်း စစ်သူကြီးသုံးပါးတောင်ကြားထဲ ဝင်၍ မရတော့ပေ။

မဟုတ်လျှင် သူ စစ်သူကြီးသုံးပါးတောင်ကြားသို့ ရောက်ခဲ့ကြောင်းနှင့် ရတနာများ ပျောက်ဆုံးသွားကြောင်း လူအများ သိသွားပါက သူ့ကိုသာ သံသယဝင်ကြလိမ့်မည်။

ဒရုန်းက စစ်သူကြီးသုံးပါးတောင်ကြားကို ပျံသန်းဖြတ်သန်းသွားသည်။

"အဲ့ဒီဓားပြတွေက မီးနဲ့ ဘာလို့ တိုက်ခိုက်နေတာလဲ..."

စခရင်ပေါ်က ရုပ်ပုံကို မြင်သောအခါ ကျောက်လင် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ကျောက်လင်သည် စခရင်ကို ချက်ချင်း ချဲ့ကြည့်လိုက်ရာ ယွမ်ကော်ကော်တို့ လေးယောက်က မီးကို ခုခံနေသည့် မြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဆရာယွမ်နဲ့ သူ့အပေါင်းအပါတွေက ဘယ်လိုလုပ် ဓားပြတွေ ဝိုင်းထားခံရတာလဲ..."

ကျောက်လင်က အတော်လေး သိချင်စိတ် ဖြစ်မိသည်။

သို့သော် အခြေအနေက အရေးကြီးနေ၍ အကြောင်းရင်းကို စဉ်းစားမနေတော့ပေ။

ကျောက်လင်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မြင်းရိုင်းက တောင်တစ်လုံးကို တိုက်ရိုက် ကျော်ဖြတ်လိုက်ပြီး အောက်တွင် စစ်သူကြီးသုံးပါးတောင်ကြား ရှိနေသည်။

ကျောက်လင်သည် မြင်းပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ တောင်ကြားအစွန်းသို့ အမြန်ပြေးသွားပြီး လက်တစ်ဖက်တွင် ဒရုန်းထိန်းချုပ်လက်ကိုင်ကို ကိုင်ကာ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မြေပြင်ရှိ ကျောက်တုံးများကို ထိလိုက်သည်။

ကျောက်သားတစ် ကုဗမီတာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဒရုန်း၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ကျောက်လမ်းမြှောင်ကို အမြန်တူးပြီး တောင်ကြားအလယ်ပိုင်းသို့ နီးကပ်သွားသည်။

တစ်မိနစ်အတွင်းမှာပင် ကျောက်လင်သည် ဆယ်ပေမြင့်သော ကျောက်တုံးကြီး၏ ခြေရင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျောက်လင်က ဒရုန်းကို မြင်းရိုင်းအနီးတွင် ဆင်းသက်စေသည်။

ထိန်းချုပ်ကိရိယာကို သိမ်းပြီးနောက် ကျောက်လင်က စနစ်ဈေးဆိုင်မျက်နှာပြင်တွင် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

"ဒီမီးတွေကို ငြိမ်းဖို့ ဘာနည်းလမ်းသုံးရမလဲ..."

ကျောက်လမ်းမြှောင် တူးနေစဉ်အတွင်း အခြေအနေကို မည်သို့ ဖြေရှင်းရမည်ကို စဉ်းစားနေသည်။

မီးသတ်ဆေးဘူး... မီးငြိမ်းသတ်ဆေးရည်... မီးမလောင်စေသည့် ပစ္စည်းများ…

ဤပစ္စည်းများဖြင့် မီးကို ငြိမ်းသတ်နိုင်သော်လည်း ကျောက်လင်သည် သူကိုယ်တိုင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ယွမ်ကော်ကော်တို့ လေးယောက်အား ပေးအပ်ချင်စိတ် မရှိပေ။

ဆိုလိုသည်မှာ ကျောက်လင်သည် သူ စစ်သူကြီးသုံးပါးတောင်ကြားသို့ ရောက်နေကြောင်း အခြားသူများကို မသိစေချင်ပေ။

ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်၏ စိတ်အာရုံက စနစ်ဈေးဆိုင်ထဲရှိ အရင်းအမြစ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

【မီးငြိမ်းသတ်သည့် ဗုံး - ၁၀၀,၀၀၀ အမှတ်】

ဤသည်မှာ အမှုန့်ခြောက် မီးငြိမ်းသတ်သည့် ဗုံးဖြစ်သည်။ ပစ်ပေါက်လိုက်ပါက အရာဝတ္ထုမာများနှင့် ထိမိသည်နှင့် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲမည်ဖြစ်ပြီး အမှုန့်များပျံ့နှံ့ကာ မီးငြိမ်းသတ်နိုင်သည့် ဧရိယာကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးမည် ဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်က မတွန့်ဆုတ်တော့ပေ။ အစွမ်းထက်သည့် မီးငြိမ်းသတ်သည့်ဗုံးကို ချက်ချင်း ဝယ်ယူလိုက်သည်။

ကျောက်လင်သည် ကျောက်နံရံကို ထပ်မံ ထိလိုက်သည်။ ကျောက်သား တစ်ကုဗမီတာ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ မြေပြင်ပေါ်သို့ ခုန်ချလိုက်ပြီး မီးငြိမ်းသတ်သည့်ဗုံးကို လေထဲသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

ကျောက်လင်သည် လက်ရှိ ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသဖြင့် ခွန်အားမှာ တစ်ထောင်ကျင်းခန့် ရှိပြီး ဗုံးကို လေထဲသို့ ပစ်လွှတ်ရန် လုံလောက်သည်။

ဗုံးကို ပစ်လိုက်ပြီးနောက် ကျောက်လင်သည် ကျောက်လမ်းမြှောင်ထဲသို့ ချက်ချင်း ပြန်ခုန်ဝင်ကာ ကျောက်တုံးများကို ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။

"ဘုန်း..."

မီးငြိမ်းသတ်သည့်ဗုံးသည် ကျောက်တုံးပေါ် ကျရောက်သည်နှင့် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားပြီး အမှုန့်များက မြှားတစ်စင်းအလား လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ထိုအတောအတွင်း အမှုန့်ခြောက်များသည် ပေါက်ကွဲမှုဖြစ်စဉ်ကြောင့် အောက်ဆီဂျင်မဲ့ဇုန်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလိုက်သည်။

ရေနံမီးတောက်များမှာ ထိုပေါက်ကွဲအားကြောင့် ရုတ်တရက် ငြိမ်းသတ်ခံလိုက်ရသည်။

ထို့ပြင် ပေါက်ကွဲမှု၏ ပြင်းထန်သော အားသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဓားပြများဆီသို့လည်း ရိုက်ခတ်သွား၏။

"အား..."

ရုတ်တရက် မီးတောက်များက ရေနံအိတ်များ ကိုင်ထားသော ဓားပြများဆီသို့ ကူးစက်သွားပြီး သူတို့၏ အိတ်များမှာလည်း မီးစွဲလောင်သွားသည်။

ယွမ်ကော်ကော်တို့ လေးယောက်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တစ်ဝက်ခန့် ကုန်ဆုံးနေပြီဖြစ်သည်။ ပေါက်ကွဲသံကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် သူတို့ပတ်လည်ရှိ မီးတောက်များ ငြိမ်းသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအခါ သူတို့ လေးယောက်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က လျှို့ဝှက် ကူညီနေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ပြင်းထန်သော ဒေါသဖြင့် လေးယောက်သား ကျောက်တုံးပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဓားပြများကို ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။