အခန်း ၁၃၉

အခန်း (၁၃၉) မွေးရာပါ ဝိညာဉ်နိုးထခြင်း သစ်သီး

"ဒီလူက... တကယ့်ကို ထိန်းမရနိုင်အောင် စည်းကမ်းမဲ့တာပဲ..."

ယွီဝမ်ချန်က ကျောက်လင် ပြန်ရောက်ရောက်ချင်း ရှန်ချန်းရွှယ်ကို ဂူထဲရှိ အခန်းဆီ ဆွဲခေါ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ လောကအမြင်များပင် ယိုင်နဲ့သွားရ၏။ မနေ့က ဟေးလုံစခန်းမှ ထွက်ခွာလာပြီး ဟေးဆုံကျေးရွာသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ကျောက်လင်၌ ဇနီးငါးယောက် ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်ကြောင်း သူမ သိရှိခဲ့ရသည်။ ထိုအချိန်က ယွီဝမ်ချန်မှာ ထွက်ပြေးရန်ပင် ကြံရွယ်ခဲ့ဖူး၏။ မဟာလီမင်းဆက်၏ မင်းသမီးတစ်ပါးဖြစ်သော ယွီဝမ်ချန်အတွက်မူ ဤမျှ လူရာမသွင်းဘဲ ကာမဂုဏ် လိုက်စားသည့် အပြုအမူမျိုးမှာ လုံးဝ လက်ခံနိုင်စရာ မရှိချေ။

သို့သော်လည်း မနေ့ညက စားသောက်ဖွယ်ရာတို့ကို မြိန်ယှက်စွာ သုံးဆောင်ရင်း စုယောင်၊ ရှန်ချန်းရွှယ်၊ ယဲ့လင်အာ၊ ပိုင်ဝမ်ချင်းနှင့် ထျန်ကျီလင်တို့ ငါးဦးအကြား ရှိနေသော ရင်းနှီးနွေးထွေးသည့် ဆက်ဆံရေးကို မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ စိတ်ထဲ၌ ပြင်းပြသော စူးစမ်းလိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကျောက်လင်သည် သူ့ဇနီးငါးယောက်ကို အချင်းချင်း အပြန်အလှန် လေးစားမှုရှိအောင် မည်သို့များ စွမ်းဆောင်ထားသနည်း။

နံနက်စာ မပြင်ဆင်မီအချိန်တွင် ယွီဝမ်ချန်က တဲကြီး၏ အောက်ရှိ ခုံတန်းရှည်ပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း ဂူဝင်ပေါက်ဆီသို့သာ မျက်စိစိုက်ကြည့်နေမိ၏။

"မမလေး... ကျောက်လင်က ဒီလောက်တောင် စည်းကမ်းမဲ့နေတာ... မမလေးက တကယ်ပဲ သူ့ဆီ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပ်နှံတော့မှာလား..."

ယွီဝမ်ချန်ကို စောင့်ရှောက်ပေးနေသည့် အမျိုးသမီး အစောင့်နှစ်ဦးမှာ သူမ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေကြပြီး တစ်ဦးက တိုးတိုးလေး မေးမြန်းလိုက်သည်။ အပြင်ဘက်တွင်မူ ထိုအစောင့်နှစ်ဦးက သူမကို "မင်းသမီး" ဟု ဘယ်သောအခါမျှ မခေါ်ရဲဘဲ "မမလေး" ဟုသာ ခေါ်ဆိုကြ၏။

"ငါ သူ့ကို ပြောပြီးသား... သူသာ ငါ့ကို ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်အထိ ပြန်ရောက်အောင် ကူညီပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် ငါ သူ့ကို လက်ထပ်ပေးမယ်လို့..."

"ပြောစမ်းပါဦး... သူသာ တကယ်ပဲ ဒီစွမ်းရည် ရှိနေမယ်ဆိုရင် ငါက သူ့ကို လက်ထပ်ပေးရမှာ မဟုတ်ဘူးလား... ဒါဟာ လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တဲ့ ကိစ္စပဲမဟုတ်လား..."

ယွီဝမ်ချန်က ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်၏။

"ဒါပေမဲ့ မမလေး... မမလေး လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာက တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စပါ... သူလို နယ်ခြားစောင့်တပ်သား တစ်ယောက်က မမလေးကို ဘယ်လိုများ ကူညီနိုင်မှာလဲ..."

"နန်းတော်ရဲ့ အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်ကိုပဲ သွားရှာကြရအောင်... သူက သူ့ဇာတိ ရှီဆူစီရင်စုကို ပြန်သွားပြီး တောထွက် ကျင့်ကြံနေတယ်လို့ ကြားတယ်... သူသာဆိုရင် ယင်ရှာဆေးလုံးရဲ့ အဆိပ်ကို ရှင်းထုတ်ဖို့ နည်းလမ်း အသေအချာရှိမှာပါ..."

အခြားအစောင့်တစ်ဦးကလည်း စည်းရုံးရန် ကြိုးပမ်းသည်။ ယွီဝမ်ချန်ကမူ ခေါင်းကိုသာ ချက်ချင်း ခါယမ်းလိုက်၏။

"နင်တို့ ဆက်ပြီး မစည်းရုံးပါနဲ့တော့... ငါ ဟေးဆုံကျေးရွာမှာပဲ ခဏတာ ဆက်နေဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးပြီ... ငါ့ကို အစွမ်းတွေ ပြန်ရအောင် ကူညီပေးနိုင်တယ်လို့ ကြွားဝါခဲ့တဲ့ ကျောက်လင်က ဘယ်လိုနည်းလမ်းနဲ့ လုပ်ပြမလဲဆိုတာကို ငါ မြင်ချင်သေးတယ်..."

ယွီဝမ်ချန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ထိုစဉ် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သဖြင့် စကားပြောနေကြသော အမျိုးသမီးသုံးဦးမှာ နံနက်စာ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီဟု သိလိုက်ရသည်။

"လာကြ...ဆန်ပြုတ်ကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ခပ်သောက်ကြပါ... ပေါက်စီတွေလည်း ရှိသေးတယ်..."

အစေခံမလေး၏ ခေါ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ယွီဝမ်ချန်နှင့် သူမ၏ အပေါင်းပါနှစ်ဦးမှာ အခြားအမျိုးသမီးများနည်းတူ ချက်ချင်းထ၍ အလောတကြီး ပြေးသွားကြ၏။ သူမမှာ ဗိုက်ဆာခြင်းကို အလွန်ကြောက်ရွံ့နေသည်။ လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်းတွင် ရှိစဉ်က အစောင့်နှစ်ဦး၏ အကူအညီဖြင့် အသက်ရှင်သန်ခဲ့ရသော်လည်း ဓားပြများ၏ အငတ်ထားမှုကို ခံခဲ့ရသဖြင့် သူမ၏ ဝိညာဉ်မှာ ဗိုက်ဆာခြင်း၏ အရိပ်မည်းများဖြင့် ခြောက်လှန့်ခံနေရသလိုပင်။

ယခုမူ စားနိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို သူမ စားချင်နေပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အစေခံမလေး၏ အော်သံကို ကြားသည်နှင့် ယခင်က မင်းသမီးတစ်ပါး၏ ဟန်ပန်များကို မေ့ပျောက်ကာ အခြားအမျိုးသမီးများနည်းတူ ပေါက်စီအတွက် အလုအယက် ပြေးလွှားရင်း ဆန်ပြုတ်ကို တစ်ငုံချင်း စိတ်ကြိုက် သောက်လိုက်ကြသည်။

ပေါက်စီနှစ်လုံးနှင့် ဆန်ပြုတ်တစ်ပန်းကန်ကို စားသုံးပြီးနောက် ယွီဝမ်ချန်မှာ ပြည့်ဝမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျောက်လင် ဂူထဲမှ ထွက်လာသည်ကို သူမ မြင်လိုက်ရ၏။ ကျောက်လင်က ယွီဝမ်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုင်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်စမ်းပါ... မင်းရဲ့ မူလမျက်နှာက ကြည့်လို့ကောင်းတဲ့ အရာပါ..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက မိန်းမတွေကို အနိုင်ယူတဲ့ နည်းလမ်းလား..."

ယွီဝမ်ချန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြော၏။ ယွီဝမ်ချန်မှာ ယခုအချိန်တွင် မျက်နှာဖုံးကို မချွတ်ရဲသေးပေ။ ကျောက်လင်တွင် ဇနီးငါးယောက်ရှိနေကြောင်း သူမ သိထားပြီးဖြစ်ရာ သူမ၏ မျက်နှာအစစ်ကို ထုတ်ပြလိုက်ပါက ဇနီးငါးယောက်လုံး၏ ရန်လိုမှုကို ခံရမည်မှာ အသေအချာပင်။

"ကောင်းပြီ... ငါ မင်းနဲ့ အချိန်ဖြုန်းနေတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"အခု မင်းရဲ့ သိုင်းပညာတွေက ဘယ်လို အဆုံးသတ်သွားတာလဲ... မင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ပြန်ရအောင် ငါ ဘယ်လို ကူညီပေးနိုင်မလဲဆိုတာ ပြောပြနိုင်မလား..."

ကျောက်လင်က အလေးအနက်ထား၍ မေးလိုက်သည်။ ယွီဝမ်ချန်မှာ မဟာလီမင်းဆက်၏ မင်းသမီးဖြစ်ပြီး သူမ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူက လုပ်ကြံခဲ့ကြောင်း စနစ်၏ သတင်းစကားမှတစ်ဆင့် ကျောက်လင် သိထားသော်လည်း မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့် လုပ်ကြံခဲ့သည်ကိုမူ သူ မသိသေးပေ။ ယွီဝမ်ချန်၏ အခြေအနေအမှန်ကို သိရှိမှသာ ကျောက်လင်အနေဖြင့် ထိရောက်သော အကူအညီကို ပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ယွီဝမ်ချန်မှာ ကျောက်လင်က သူမကို ကူညီပေးလိုသည့် စိတ်ရင်းရှိသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အားတက်သွား၏။ ယခုအချိန်တွင် သူမသည် ကျောက်လင်ကို ယုံကြည်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး အမှန်တရား အချို့ကို ပြောပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ငါ့ကို ငါ့ရဲ့ အစ်ကိုဖြစ်သူကပဲ လုပ်ကြံခဲ့တာ... သူက ငါ့ကို ဖမ်းဆီးပြီး ယင်ရှာဆေးလုံးကို အဓမ္မမြိုချခိုင်းခဲ့တယ်... ပြီးတော့ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ စီးဆင်းမှု မရှိအောင် အရေးပါတဲ့ သွေးကြောတွေကို ပိတ်ဆို့လိုက်တယ်..."

"နောက်ပိုင်းမှာတော့ သူက ငါ့ကို အရိုးဆွေးဆေးရည်ထဲမှာ စိမ်ခိုင်းပြီး ငါ့ရဲ့ ရိုးတွင်းခြင်ဆီ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တယ်..."

"သူတို့က ငါ့ကို သွေးကြောပျက်စီးစေတဲ့ဆေးရည်ထဲမှာလည်း စိမ်ခိုင်းခဲ့သေးတယ်... အဲ့ဒါက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ကြွက်သားမျှင်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာပဲ..."

"ဒီလိုနဲ့ပဲ ငါ အသုံးမကျတဲ့သူ တစ်ယောက် ဖြစ်သွားခဲ့ရတာပါ..."

“နင် ငါ့ကို ကူညီချင်တယ်ဆိုရင် မွေးရာပါ ဝိညာဉ်နိုးထခြင်းသစ်သီးလို့ ခေါ်တဲ့ ပဉ္စမအဆင့် ဝိညာဉ်သစ်သီးကို ရှာပေးရမယ်... အဲ့ဒါကို စားပြီးရင် ငါ့ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ပြန်တည်ဆောက်နိုင်မှာ..."

"အခက်ခဲဆုံးကတော့ ယင်ရှာဆေးလုံးရဲ့ အဆိပ်ပါပဲ... အဲ့ဒီအဆိပ်ကို ဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ ပဉ္စမအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်လုံးကိုလည်း နင် ရှာပေးမှ ဖြစ်မယ်..."

ယွီဝမ်ချန်မှာ တစ်ချိန်က မဟာလီမင်းဆက်၏ ရှန်းကျင်းဌာနကို အုပ်ချုပ်ခဲ့သူဖြစ်ရာ လျှို့ဝှက်ချက်များစွာကို သိရှိထားသူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမကိုယ်တိုင်လည်း ဤအကျပ်အတည်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကို သိရှိထားသည်။ သို့သော်လည်း သူမကိုယ်တိုင်မှာ စွမ်းအားများ ဆုံးရှုံးနေပြီး သူမ၏ အစောင့်နှစ်ဦးမှာလည်း သံမဏိအရိုးနယ်ပယ်တွင်သာ ရှိနေသဖြင့် ပဉ္စမအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများကို ရှာဖွေနိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စဖြစ်သည်။

"မွေးရာပါ ဝိညာဉ်နိုးထခြင်းသစ်သီးလား..."

ကျောက်လင်က တိုးညင်းစွာ မေးလိုက်၏။ ယွီဝမ်ချန်က ခေါင်းညိတ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျောက်လင်၏ စိတ်အာရုံမှာ စနစ်၏ ဈေးဆိုင် မျက်နှာပြင်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ချက်ချင်းပင် ရှာဖွေလိုက်သည်။

【မွေးရာပါ ဝိညာဉ်နိုးထခြင်း အသီး - ၁,၅၀၀,၀၀၀ အမှတ်】

အမှတ် ၁.၅ သန်း ပဲလား။

စနစ်အမှတ် - ၁,၆၂၀,၆၆၀

လက်ရှိ စနစ်မျက်နှာပြင်တွင် အမှတ်ပေါင်း ၁.၆ သန်းကျော် ရှိနေသည်။ ထို့အပြင် ကျောက်လင်၏ စနစ်နေရာလွတ်ထဲတွင်လည်း ငွေပြားပေါင်း ၆၀၀,၀၀၀ ကျန်ရှိနေသေးရာ စနစ်အမှတ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်နေသေးသည်။ ကျောက်လင်၏ လက်ရှိ ကြွယ်ဝမှုနှင့်ဆိုလျှင် အမှတ် ၁.၅ သန်းမှာ ငွေပြား ၁,၅၀၀ နှင့် ညီမျှသဖြင့် အလွန်ပင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရှိလှသည်။ ကျောက်လင်က ချက်ချင်းပင် ထိုအသီးကို ဝယ်ယူလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ထုတ်ပေးရန်မူ အဆင်မပြေပေ။ ယွီဝမ်ချန် ပြောပြီးပြီးချင်း ချက်ချင်း ထုတ်ပေးလိုက်လျှင် မည်သို့ ရှင်းပြရမည်နည်း။ သူမ၏ စိတ်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်ရန်အတွက် ဤပစ္စည်းကို ရှာဖွေရသည့် ခက်ခဲသော လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုကို ဖန်တီးရပေဦးမည်။

"ကောင်းပြီ... ငါ သိလိုက်ပြီ..."

"စိတ်မပူပါနဲ့... ငါ့မိသားစုရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို အသုံးချပြီး ရှာပေးမယ်... မကြာခင်မှာပဲ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်နိုးထခြင်း သစ်သီးကို ငါ ရှာပေးနိုင်မှာပါ..."

ကျောက်လင်က ကြိုတင်ကာကွယ်သည့်အနေဖြင့် အရင်ဆုံး ပြောလိုက်ပြီး ရက်အနည်းငယ်ကြာမှသာ အသီးကို ထုတ်ပေးကာ ရှင်းပြရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

"နင့်ရဲ့ မိသားစုလား..."

ယွီဝမ်ချန်က ကျောက်လင်၏ စကားထဲမှ အဓိကအချက်ကို ချက်ချင်း ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

"အများကြီး မမေးပါနဲ့တော့... ငါ့မိသားစုက အလွန်အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာလောက်ပဲ သိထားပါ... ဒီလောကမှာ ငါ့မိသားစုကို အဟန့်အတား ဖြစ်စေနိုင်တဲ့ အရာဆိုတာ မရှိဘူး..."

ကျောက်လင်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြုံးရင်း ရယ်မောလိုက်၏။ ယွီဝမ်ချန်မှာ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စိတ်ထဲ၌ လှိုင်းထန်သွားရသည်။ သူမ၏ ပင်ကိုယ်အာရုံက ကျောက်လင်၏ စကားမှာ အပိုအလို မဟုတ်ဘဲ အမှန်တရား ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ပြောပြနေ၏။ ထိုကြောင့် ယွီဝမ်ချန်မှာ ကျောက်လင်အပေါ် ပို၍ စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့သည်။

ကျောက်လင် စကားပြောပြီးသည်နှင့် ထရပ်လိုက်သည်။

"မင်း ဟေးဆုံကျေးရွာမှာပဲ စိတ်အေးလက်အေး နေလိုက်ပါ... ငါ အခု မိသားစုဆီ အကြောင်းကြားလိုက်မယ်... သတင်းကောင်းကိုသာ စောင့်မျှော်နေပါ..."

ပြောပြီးသည်နှင့် ကျောက်လင်သည် မြင်းရိုင်းတစ်ကောင်ကို စီးကာ ဟေးဆုံတောင်ထွတ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် စီးနင်းသွားတော့သည်။

"မမလေး... မမလေး သူ့ကို တကယ်ပဲ ယုံကြည်တာလား... သူ တကယ်ပဲ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်နိုးထခြင်းသစ်သီးကို ရှာနိုင်ပါ့မလား..."

ထိုအချိန်တွင် အစောင့်အမျိုးသမီးက ယွီဝမ်ချန်ကို စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းသည်။

"ငါ သူ့ကို ယုံတယ်..."

မိမိ၏ ပင်ကိုယ်အာရုံကို အခြေခံ၍ ယွီဝမ်ချန်မှာ ကျောက်လင်ကို အမှန်တကယ်ပင် ယုံကြည်နေမိသည်။