အခန်း ၃၂၂

အခန်း (၃၂၂) - ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာမှုနှင့် ပဲ့တင်ထပ်မှု (၁)

ဝံပုလွေအသိုက်၏ နံနက်ခင်းသည် တည်ငြိမ်ပြီး မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည့် တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခုဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသည်။

ထာဝရရေခဲဗဟိုချက်သို့ ချီတက်မည့်အချိန် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ နောက်ဆုံးပြင်ဆင်မှုများကို အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ လုပ်ဆောင်နေကြသည်။ လေထုထဲတွင် ရေခဲသလင်းကျောက်များနှင့် ဆူပွက်နေသော တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်တို့ ရောနှောနေသည့် ထူးခြားသော ရနံ့တစ်ခု ပြည့်နှက်နေသည်။

ပင်မလေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ အစွန်းတွင် သေးငယ်သော ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် သူတို့၏ နေ့စဉ် နံနက်ခင်း လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်ကို လုပ်ဆောင်နေကြသည်။ သူတို့ပတ်လည်တွင် စီးဆင်းနေသော စွမ်းအင်များသည် အဝေးရှိ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အေးစက်ပြီး သေမင်းတမန်ခေါ်သံနှင့် သိမ်မွေ့စွာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ရှောင်လန်၏ အရောင်ဖျော့ဖျော့ ရွှေရောင်နှင့်ငွေဖြူရောင် ရောယှက်နေသော ဆံပင်များသည် နံနက်ခင်း နေရောင်အောက်တွင် နူးညံ့စွာ ပျံ့လွင့်‌နေသည်။။

သူမ၏ ရေခဲမျက်ဝန်းပြာများသည် အရှေ့ကို အာရုံစိုက်နေသည်။ သူမ၏စွမ်းအင် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ သူမရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင်သည် မမြင်နိုင်သော လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ချိုးလိမ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ သိသာစွာ လိမ်ဖယ်ပြီး ခေါက်ဝင်သွားသည်။

ဤသည်မှာ ထာဝရရေခဲဗဟိုချက်မှ စွမ်းအင်လှုပ်ခတ်မှုများကြောင့် အဆက်မပြတ် လှုံ့ဆော်ခံနေရသော ကြေးမုံပန်းရေလစွမ်းရည်၏ သဘာဝကျသော တိုးချဲ့မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ပုံရိပ်ယောင်များ ဖန်တီးခြင်းနှင့် အကွာအဝေးတို ဟင်းလင်းပြင်ခုန်ပျံခြင်းတွင် အကန့်အသတ် မရှိတော့ဘဲ ဟင်းလင်းပြင်ဖွဲ့စည်းပုံ၏ ပိုမိုအခြေခံကျသော ရှုထောင့်များကို ထိတွေ့လာပြီဖြစ်သည်။

“ဒီနေရာက... ပိုပြီး‘ပါးလွှာ’ လာပြန်ပြီ”

ရှောင်လန်က သူမ၏ လက်ငယ်လေးကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်များဖြင့် လိမ်ဖယ်နေသော ဧရိယာကို ဂရုတစိုက် စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ပြီး အခြားတစ်ဖက်မှ ပိုမို ရှင်းလင်းပြီး အေးစက်သော တိတ်ဆိတ်မှုကို ခံစားလိုက်သည်။

“ကြည့်ရတာ နည်းနည်း ဝေဝါးနေသေးပေမဲ့ နည်းနည်းလောက် ပိုပြီးဝေးဝေး ‘မြင်’ နိုင်ပြီလို့ ခံစားရတယ်”

မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှောင်ယင်း၏ ခရမ်းရောင်ဆံပင်တိုလေးသည် လေမတိုက်ဘဲ လှုပ်ရှားနေသည်။

သူမ၏ ခရမ်းရောင်မျက်ဝန်းသည် သေးငယ်သော သဲနာရီလေးတစ်ခု၏ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ပြေးသွားသော ပုံရိပ်တစ်ခု လင်းလက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သူမပတ်လည်ရှိ အလွန်သေးငယ်သော ဧရိယာအတွင်း အချိန်စီးဆင်းမှုသည် ပရမ်းပတာ အတက်အကျဖြစ်နေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ မြေကြီးပေါ်ရှိ ဖုန်မှုန့်များသည် ချက်ချင်း မြင့်တက်သွားပြီး လွင့်မျောနေတတ်သည်။ ပြန်ကျလာသည့်အခါ စက်ဝန်းကို ပြီးဆုံးသွားလောက်အောင် မြန်ဆန်နေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ အလင်းရောင်ပင် မှေးမှိန်သွားသကဲ့သို့ နှေးကွေးသွားသည်။

“အဲဒီအေးစက်တဲ့ ခံစားချက်က... ငါ့ရဲ့ ‘အမြန်နှုန်း’ ကို ဆွဲငင်နေသလိုပဲ၊ မြန်လိုက် နှေးလိုက် ဖြစ်နေတယ်၊ တကယ်စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာပဲ”

သူမက နှုတ်ခမ်းစူကာ ပဲ့တင်ထပ်မှုကို ဖယ်ရှားရန် ကြိုးစားရင်း အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“နင့်ဟာက အမြန်နှုန်း ပြဿနာသက်သက်ပဲ”

ရှောင်လန်က လေ့ကျင့်‌နေသည်ကို ရပ်လိုက်ပြီး ရှောင်ယင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာလေးပေါ်တွင် တွေးတောနေသည့် အမူအရာတစ်ခု ရှိနေသည်။

“ဒီမှာကတော့ ဟင်းလင်းပြင်ကိုယ်တိုင်က ‘ပျက်စီးလွယ်’ လာသလို ခံစားရတယ်၊ အချိန်မရွေး အေးခဲပြီး ကွဲအက်သွားနိုင်သလိုပဲ”

“ဟွန့်၊ နင့်ဟာက ပိုအထင်ကြီးစရာကောင်းသလိုလိုနဲ့”

ရှောင်ယင်းက မခံချင်စိတ်ဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

“ငါ့ရဲ့ ‘အမြန်နှုန်း’ က နှေးသွားတဲ့ အချိန်လေးတွေကို ဖမ်းမပေးဘူးဆိုရင် နင်လည်း အဲဒီ မှုန်ဝါးနေတဲ့ ပုံရိပ်တွေကို သေချာ မြင်ရမှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား”

“အဲလိုပါပဲ”

ရှောင်လန်က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသည့်ဟန်ဖြင့် မေးစေ့ကို အနည်းငယ် မော့လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်နှာတွင် ယုံကြည်မှုအပြည့်အဝရှိနေသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

“နင့်ရဲ့ ‘အရှိန်မြှင့်တင်မှု’ နဲ့ မပေါင်းစပ်ရင် ငါ့ရဲ့ ‘ဟင်းလင်းပြင်တွန့်ခေါက်ခြင်း’ ကလည်း အလျင်အမြန် ဖြတ်ပြေးသွားတဲ့ အပိုင်းအစလေးတွေကို ဖမ်းလို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး”

ကောင်မလေးနှစ်ယောက် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြရာ အချင်းချင်း၏ မျက်လုံးများတွင် တူညီသော စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် သိနားလည်သော နောက်ပြောင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

“နောက်တစ်ခေါက် စမ်းကြည့်မလား”

ရှောင်ယင်းက အကြံပြုလိုက်ရာ သူမ၏ ခရမ်းရောင်မျက်ဝန်းများတွင် စိန်ခေါ်လိုသည့် အလင်းရောင်တစ်ခု တောက်ပနေသည်။

“ကောင်းပြီ”

ရှောင်လန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ရာ သူမ၏ ရေခဲမျက်ဝန်းပြာများသည် အာရုံစိုက်မှုကို ပိုပြီးစိတ်နှစ်ထားသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့ သီးခြားစီ တိုက်ခိုက်မနေတော့ပေ။

ရှောင်လန်သည် ထို “ပါးလွှာနေသော” ဟင်းလင်းပြင် ပြတင်းပေါက်ကို တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားပြီး ရှောင်ယင်းက အာရုံစိုက်ကာ သူမ၏ အချိန် အရှိန်မြှင့်တင်မှုစွမ်းရည်ကို ပြတင်းပေါက်ကိုယ်တိုင်တွင် တိကျစွာ အသုံးပြုရန် ကြိုးစားရင်း အချက်အလက် စီးဆင်းမှုကို တစ်ခဏအတွင်း “တုန်လှုပ်” သွားစေသည်။

အစပိုင်းတွင် အဆင်မပြေခဲ့ပေ။

ဟင်းလင်းပြင် လိမ်ဖယ်မှုနှင့် အချိန်စီးဆင်းမှု အပြောင်းအလဲကို တစ်ပြိုင်တည်း ဖြစ်စေရန် ခက်ခဲသည်။

စမ်းသပ်မှု အနည်းငယ်က ထိုဧရိယာရှိ အလင်းရောင်ကို ပိုမိုပရမ်းပတာဖြစ်စေရုံသာ ရှိပြီး အသေးစား စွမ်းအင်မုန်တိုင်းတစ်ခုကိုပင် ဖြစ်ပေါ်စေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။

“ဟေး…မြန်လွန်းတယ်၊ ဟင်းလင်းပြင် ဖွဲ့စည်းပုံက တောင့်မခံနိုင်တော့ဘူး”

ရှောင်လန်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ဟင်းလင်းပြင် ခေါက်ခြင်း ပြင်းအားကို အလျင်စလို လျှော့ချလိုက်သည်။

“အဲဒီဘက်မှာ ရုတ်တရက် ပြန်နှေးသွားလို့လေ၊ ငါ့ရဲ့ အရှိန်မြှင့်တင်မှုက ငါ့ကိုတောင် လွင့်စင်သွားစေမလို့”

ရှောင်ယင်းကလည်း ညည်းတွားလိုက်ပြီး အဝေးမှ အနှောင့်အယှက်ကြောင့် စိတ်ပျက်စွာဖြင့် ပါးပြင်ကို ဖောင်းလိုက်သည်။

သူတို့ စိတ်ဓာတ်မကျခဲ့ပေ။ ကျောက်ခဲနှစ်ခုကို ပွတ်တိုက်သကဲ့သို့ အချင်းချင်း၏ စွမ်းအင်ထုတ်လွှတ်မှု ကြိမ်နှုန်းနှင့် စည်းချက်ကို တဖြည်းဖြည်း ချိန်ညှိကြသည်။

ကျရှုံးသည်၊ ချိန်ညှိသည်၊ ထပ်မံ ကျရှုံးသည်၊ ထပ်မံ ချိန်ညှိသည်... နောက်ဆုံးတွင် မရေမတွက်နိုင်သော စမ်းသပ်မှု အကြိမ်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့် အပြီးတွင်…

ဂျွတ်။

အနှောင့်အယှက် လှိုင်းဂယက်အချို့ ပါဝင်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ဖွဲ့စည်းပုံအရ တည်ငြိမ်ပြီး အသေးစိတ် အချက်အလက်များ ပြည့်စုံသော ကြည်လင်သည့် သုံးဖက်မြင် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုသည် သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ဗလာဟင်းလင်းပြင်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် ယင်းဖုန်း ပြန်လည်ယူဆောင်လာသော ထာဝရရေခဲဗဟိုချက်ပုံရိပ်များမှ ရေခဲအရိုးစုမိစ္ဆာနဂါး၏ အသိုက်အစွန်အဖျားရှိ တိကျသော ဧရိယာတစ်ခု၏ ပုံစံငယ် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုဖြစ်သည်။

မညီညာသော ရေခဲဆူးချွန်များ၊ ဖြည်းညင်းစွာ ရွေ့လျားနေသော ရေခဲတောင် ပုံသဏ္ဌာန်များ၊ လေထုထဲတွင် လွင့်မျောနေသော အရောင်ဖျော့ဖျော့ ရေခဲဖုန်မှုန့်များကိုပင် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ရသည်။ ၎င်းသည် ဖြည်းညင်းစွာ မပျောက်ကွယ်မီ ငါးစက္ကန့်တိတိ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

အောင်မြင်ပြီ။

ကောင်မလေးနှစ်ယောက် ပြိုင်တူ သက်ပြင်းချလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ နားထင်များတွင် ချွေးပေါက်ငယ်များ ထွက်လာသော်လည်း သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် အပြုံးများဖြင့် တောက်ပနေသည်။

သူတို့အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း သူတို့၏ ပုံမှန်အကျင့်ပါနေသော ယှဉ်ပြိုင်လိုသော်လည်း နားလည်မှုရှိသည့် စကားစစ်ထိုးမှုကို မစတင်မီ အံ့အားသင့်မှုနှင့် စိတ်ဝင်စားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည့် နက်ရှိုင်းသော အသံတစ်ခု သူတို့နောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“အို ဒါက ဘယ်လိုအကွက်သစ်လဲ”

လင်းထျန်းလုံသည် မည်သည့်အချိန်ကတည်းက သစ်ပင်အိမ်အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိနေသည်မသိဘဲ ပွင့်နေသော ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် သူတို့ကို ကြည့်နေသည်။

သူ၏ ရေခဲမျက်ဝန်းပြာများတွင် ရှင်းလင်းသော အံ့အားသင့်မှုနှင့် ချီးကျူးမှုတို့ ပါဝင်နေသည်။

သူ၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်သည် သူတို့ကို မလန့်သွားစေရန် ရောင်ဝါကို တမင် ဖိနှိပ်ထားခဲ့သည်။ ယခု သူ သစ်ပင်အိမ်ထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဝင်ရောက်လာပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားနေသော သေသပ်စွာ ဖွဲ့စည်းထားသည့် ထာဝရရေခဲ ဗဟိုချက် ပုံရိပ်ယောင်၏ အကြွင်းအကျန်များကို စိတ်ဝင်စားစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။

“ဖေဖေ”

ရှောင်ယင်း ချက်ချင်းလှည့်လိုက်ရာ သူမ၏ ခရမ်းရောင်မျက်ဝန်းများသည် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားလိုသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခုဖြင့် တောက်ပနေသည်။

“ရှောင်လန်နဲ့ သမီး အတူတူ လုပ်ခဲ့တာ၊ သမီးတို့ အဝေးကြီးက အရာတွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ပြီ”

ရှောင်လန်လည်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ စကားမပြောသော်လည်း သူမ၏ ရေခဲမျက်ဝန်းပြာများသည် လင်းထျန်းလုံကို ကြည့်နေပြီး အသိအမှတ်ပြုမှုကို မျှော်လင့်နေသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

လင်းထျန်းလုံသည် သူတို့ကြားသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ပထမဆုံးအနေဖြင့် သူ၏ခြေသည်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူ့ခြေဖဝါး၏ အနူးညံ့ဆုံး အစိတ်အပိုင်းကို အသုံးပြု၍ သမီးများ၏ နားထင်မှ ချွေးများကို ညင်သာစွာ သုတ်ပေးလိုက်သည်။သူ့လှုပ်ရှားမှုများမှာ သဘာဝကျနေသည်။

“ဖေဖေ ခံစားမိတယ်၊ အရမ်း‌ကောင်းတဲ့ စွမ်းအင်ထိန်းချုပ်မှုပဲ”

သူ၏ အသံတွင် ဖုံးကွယ်မထားသော ချီးကျူးမှု ပါဝင်နေသည်။

ထို့နောက် သူ့အကြည့်များသည် ပုံရိပ်ယောင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် နေရာသို့ ရောက်သွားပြီး သူ၏ လေသံမှာ စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်သွားသည်။

“ရှောင်လန်ရဲ့ ‘ဟင်းလင်းပြင် ခံစားသိမြင်မှု’ နဲ့ ရှောင်ယင်းရဲ့ ‘အချိန် အရှိန်မြှင့်တင်မှု’ ကို ပေါင်းစပ်လိုက်တာလား”

“ဟုတ်”

ရှောင်ယင်းက ချက်ချင်းခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ရှောင်လန်က ‘ပြတင်းပေါက်’ ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ပြီး သမီးက ‘မြင်’ တဲ့ အမြန်နှုန်းကို ပိုမြန်အောင် လုပ်လိုက်တာ၊ ဒါကြောင့် သမီးတို့ ပိုရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ရတာ”

“ဒါပေမဲ့ အဲဒါကို ထိန်းသိမ်းထားရတာ အရမ်း ပင်ပန်းတယ်”

ရှောင်လန်က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဖြည့်စွက်ပြောသည်။

“အဲဒီဘက်က စွမ်းအင်တွေက ဆက်တိုက် အနှောင့်အယှက်ပေးနေတယ်၊ လက်တွေ အများကြီးက ‘ပြတင်းပေါက်’ ကို မတူညီတဲ့ ဦးတည်ချက်တွေဆီ ဆွဲနေသလိုပဲ”

လင်းထျန်းလုံသည် တွေးတောနေသည့်ဟန်ဖြင့် မေးစေ့ရှိ အမွေးအမျှင်များကို သူ့ခြေသည်းဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

“ဟင်းလင်းပြင်နဲ့ အချိန်ကြားက ပဲ့တင်ထပ်မှု... သမီးတို့ နှစ်ယောက် ဒါကို ကိုယ်တိုင်ရှာတွေ့သွားလိမ့်မယ်လို့ ဖေဖေ မမျှော်လင့်ထားဘူး”

စဉ်းစားတွေးခေါ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

“ဒီစွမ်းရည်က အရမ်းအသုံးဝင်တယ် နောက်တစ်ခေါက် ထာဝရရေခဲဗဟိုချက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပုံတူကူးဖို့ ဖေဖေ့ရဲ့ နယ်ပယ်ကို ဖြန့်ကျက်တဲ့အခါ သမီးတို့ အဲဒီအထဲမှာ ဒါကို လေ့ကျင့်ကြည့်လို့ ရတယ်”

“အဲဒီလို ‘တိတ်ဆိတ်မှု’ အနှောင့်အယှက်အောက်မှာ ပုံရိပ်ယောင်ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်နိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ရအောင်”

သူစကားပြောနေတာကို ခဏရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကြောင့် မျက်လုံးများ ပိုမိုတောက်ပလာသော သူ့သမီးနှစ်ယောက်လုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။