အခန်း ၃၂၉

အခန်း (၃၂၉) - ငွေမင်ရောင် စောင့်ကြပ်သူ (၁)

နိုးထလာသော မိစ္ဆာနဂါး၏ ဟိန်းဟောက်သံသည် ထာဝရရေခဲဗဟိုချက်၏ သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်မှုကို ဆုတ်ဖြဲသွားသည်။

ရှေးဟောင်းနဂါးကြီးမြတ်မှုနှင့် မျိုးသုဉ်းခြင်း ဥပဒေသများ ပါဝင်သော အသံလှိုင်းများသည် ရှေ့ဆုံးတွင်ရှိနေသော လင်းထျန်းလုံနှင့် ယင်းဖုန်းတို့ထံသို့ ရေခဲအပ်ပေါင်း ဘီလီယံနှင့်ချီ၍ ထိုးစိုက်လိုက်သကဲ့သို့ တိုးဝင်သွားသည်။

“ဝီ…”

လင်းထျန်းလုံ၏ ဝိညာဉ်သည် အေးစက်သော ငရဲခန်းထဲသို့ ပစ်ချခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထာဝရတိုက်ပွဲဝိညာဉ်၏ ရွှေရောင်‌ရောင်ဝါများသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် ရူးသွပ်စွာ လင်းလက်လာပြီး ဝိညာဉ်ရေးရာ ရိုက်ခတ်မှုကို အတင်းအဓမ္မ ခုခံလိုက်သည်။

သူစီစဉ်ထားသော အလစ်အငိုက်တိုက်ခိုက်မှု၏ မူလစည်းချက်မှာ လုံးဝပျက်စီးသွားပြီး နက်နဲရေခဲကောင်းကင်ဆုတ်ဖြဲလက်သည်း၏ စွမ်းအားများသည် ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ပြန့်ကျဲသွားသည်။

ဘေးဘက်ရှိ ယင်းဖုန်းမှာမူ ပို၍ပင် ဆိုးရွားသည်။

ငွေဖြူရောင်ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်သွားပြီး ဗလာအရိပ် အခြေအနေမှ ချက်ချင်းထွက်ခွာသွားရသည်။ သူ၏ ပါးစပ်ထောင့်မှ အမည်းရောင် သွေးများ ယိုစီးလာပြီး အရိပ်တိုက်စားခြင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။

ဤသည်မှာ အရှင်သခင် နိုးထလာခြင်း၏ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးသက်ရောက်မှု သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

ရေခဲအရိုးစုမိစ္ဆာနဂါး၏ အကြွင်းမဲ့အမှောင်ထုရှိ မျက်လုံးအိမ်များသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာပြီး ယခုလေးတင် သူ၏ မျက်ခွံကို တိုက်ခိုက်ရန် ရဲဝံ့ခဲ့သည့် ရန်သူကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။

၎င်း၏ မေးရိုးအောက်ပိုင်းသည် အနည်းငယ် ပွင့်ဟသွားပြီး လည်ချောင်းထဲတွင် အပြာရောင်ရင့်ရင့် အလင်းတစ်ခု စုစည်းလာသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုသည် ခြောက်သွေ့သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး အလင်းရောင်များသည် ထိုအမှတ်တစ်ခုတည်းဆီသို့ လိမ်ဖည်စီးဆင်းသွားသည်။ နိဗ္ဗာန်နဂါးအသက်ရှူခြင်းကို အသက်သွင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။

“အဲဒါကို ဝင်နှောင့်ယှက်”

လင်းထျန်းလုံသည် ဝိညာဉ်ကွန်ရက်မှတစ်ဆင့် အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး သူ၏ ဆူပွက်နေသော သွေးများကို အတင်းအဓမ္မ ဖိနှိပ်ကာ ကောင်းကင်ဘုံကိုးထပ် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်ကို အကန့်အသတ်အထိ တွန်းတင်လိုက်သည်။

ကြမ်းတမ်းသော ရွှေအိုရောင်နတ်ဘုရားမိုးကြိုးများသည် လေထုကို ဆုတ်ဖြဲကာ မိစ္ဆာနဂါး၏ ဦးခေါင်းကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်မည့် မိုးကြိုးလှံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းတွင် သူသည် ဗလာလေပြင်းထွက်ပြေးခြင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် အသုံးပြုကာ အကွာအဝေးကို ပိတ်ဆို့ပြီး အားနည်းချက်ကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် မိစ္ဆာနဂါးသည် ၄င်း၏ ဦးခေါင်းကို အေးအေးဆေးဆေးသာ လှုပ်ယမ်းလိုက်သည်။

မျိုးသုဉ်းခြင်းနဂါးအရိုး၏ ဥပဒေသ လက္ခဏာရပ်က အသက်ဝင်လာချေသည်။

သူ့အပေါ်ကျရောက်လာမည့် သာမန်ဘုရင်တစ်ဦးကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်သော လျှပ်စီးများမှာ မမြင်နိုင်‌သော အကာအကွယ်တစ်ခုကြောင့် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားရ‌တော့သည်။

၎င်းတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရိုးစုတောင်တန်းများအပေါ်၌ ရေခဲသလင်းကျောက် ကောင်းကင်တစ်ခုအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး အနည်းဆုံး ကြေးခွံတစ်ခုကိုပင် ခြစ်ရာမပေါ်စေခဲ့ပေ။

တစ်ချိန်တည်းတွင် ယွဲ့ရီသည် သူမ၏ လက်သည်းရှိ ပုံရိပ်ယောင်ကြေးမုံမှ လရောင်များ စီးဆင်းလာစဉ် ဝိညာဉ်ကိုတုန်လှုပ်စေသည့် ထိတ်လန့်မှုကို တောင့်ခံထားသည်။

သူမ အံတင်းတင်းကြိတ်ကာ သူမ၏ အသက်စွမ်းအင်ကို လုံးဝမနှမြောဘဲ ထူးခြားသော ပုံရိပ်ယောင် အလွှာများစွာကို ရက်လုပ်လိုက်သည်။

ဟင်းလင်းပြင်၏ လိမ်ဖည်နေသော ခံစားချက်များ၊ အချိန်၏ ပရမ်းပတာစီးဆင်းမှုများနှင့် အခြား အားကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေးရောင်ဝါတစ်ခုကို ပုံတူကူးခြင်းတို့ဖြင့် မိစ္ဆာနဂါး၏ အာရုံများကို ရှုပ်ထွေးအောင်လုပ်ပြီး လင်းထျန်းလုံအတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖန်တီးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် မိစ္ဆာနဂါး၏ အကြည့်သည် ပုံရိပ်ယောင်ကို ထိုးဖောက်ကာ သူမကို ချက်ချင်း ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။

ဤအဆက်မပြတ် “နှောင့်ယှက်မှု” ကြောင့် ဒေါသထွက်သွားပုံရပြီး အားယူနေသော အပြာရောင်ရင့်ရင့် အသက်ရှူခြင်းသည် ရုတ်တရက် ဦးတည်ချက် ပြောင်းသွားသည်။

ပျက်သုဉ်းခြင်းရောင်ဝါသည် သူမထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်။

ထိုနိဗ္ဗာန်နဂါးအသက်ရှူခြင်းသည် တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း အတွေးထက်ပင် မြန်ဆန်သည်။

၎င်းဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် ဟင်းလင်းပြင်သည် လုံးဝဖျက်ဆီးခံရပြီး မြူမှုန်ကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ယွဲ့ရီထံသို့ ဦးတည်နေသော ဗလာနယ်၏ စိတ်ပျက်အားငယ်ဖွယ် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ယွဲ့ရီ၏ ခရမ်းရောင်သူငယ်အိမ်များသည် ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားပြီး သူမတစ်ကိုယ်လုံးရှိ သွေးများ အေးခဲသွားသည်။

သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ ပုံရိပ်ယောင်လကြေးမုံသည် ခံနိုင်ရည်မရှိတော့ဘဲ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာသည်။

ထို “တည်ရှိမှုကို ဖျက်ဆီးခြင်း” စိတ်စွမ်းအင်လွှမ်းခြုံမှုအောက်တွင် လက်သည်းတစ်ချက် လှုပ်ရှားရန်ပင် ခက်ခဲနေသည်။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုပ်ပုံများ မရေမတွက်နိုင်အောင် ဖြတ်ပြေးသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထိုငွေဖြူရောင်ပုံရိပ်အပေါ်၌ ရပ်တန့်သွားသည်။

“မဟုတ်ဘူး…”

လင်းထျန်းလုံ၏ သူငယ်အိမ်များ အပ်ဖျားအရွယ်အစားအထိ သေးငယ်သွားသည်။

သူသည် အကျိုးအကြောင်း မစဉ်းစားတော့ဘဲ ဗလာလေပြင်းထွက်ပြေးခြင်းကို အကန့်အသတ်အထိ တွန်းတင်လိုက်သည်။

ဟင်းလင်းပြင်သည် ပြင်းအားများသော ဆုတ်ဖြဲသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ချိန်တွင် ငွေဖြူရောင်ပုံရိပ်သည် အသံထက် အရင်ဆုံးရောက်ရှိသွားကာ အေးခဲနေသော ယွဲ့ရီကို တွန်းဖယ်လိုက်သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းတွင် သူ၏ ညာဘက်လက်သည်းကို အစွမ်းကုန် လွှဲယမ်းလိုက်ပြီး နက်နဲရေခဲကောင်းကင်ဆုတ်ဖြဲလက်သည်း၏ အေးစက်သော အလင်းနှင့် ကောင်းကင်ဘုံကိုးထပ် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်၏ လျှပ်စီးတို့ ပေါင်းစပ်ကာ တားဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

“ဝီ…”

အချိန်သည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

ကျယ်လောင်သော အသံမရှိ၊ ပေါက်ကွဲသံ မရှိပေ။

ဗလာနယ်၏ အချွန်ထက်ဆုံး ဓားအလား ဖြစ်နေသော အပြာရင့်ရင့်စွမ်းအင်သည် လင်းထျန်းလုံ တားဆီးထားသော ညာဘက်ရှေ့ခြေလက်ကို ညင်သာစွာ “ပွတ်တိုက်” သွားသည်။

ထိတွေ့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ငွေဖြူရောင် အမွေးအမျှင်များ၊ မာကျောသော အရေပြား၊ အသားအရေနှင့် အရိုးစသည့် တည်ရှိမှု၏ အရိပ်အယောင် အားလုံးသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ဗလာနယ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဒဏ်ရာမှာ မှန်အလား ချောမွေ့နေသော်လည်း ထိုခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းသည် ဘယ်သောအခါမျှ မတည်ရှိခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော အခြေအနေကို ပြသနေသည်။

သက်ရှိတစ်ခုအလား အပြာရောင်ရင့်ရင့် မျိုးသုဉ်းခြင်း ဥပဒေသသည် ဒဏ်ရာတစ်လျှောက် အပေါ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူ့ကို ဆက်လက် “ဖျက်ဆီး” နေသည်။

ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ဝေဒနာဖြစ်သည့် “တည်ရှိမှု” ကိုယ်တိုင်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းမှ လာသော ထိတ်လန့်မှုသည် လင်းထျန်းလုံ၏ အသိစိတ်ကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားသည်။

သူ၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားပြီး သူ့နဖူးပေါ်ရှိ ရေခဲမိုးကြိုးသရဖူ၏ အလင်းရောင်သည် မှေးမှိန်သွားကာ ကြယ်တံခွန်တစ်ခုအလား လေထဲမှ ပြုတ်ကျလာသည်။

“ဝံပုလွေဘုရင်”

ယွဲ့ရီသည် မီတာအနည်းငယ် အကွာသို့ လွင့်စင်သွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်သောအခါ သူမ၏ နှလုံးသားမှာ ဆစ်ခနဲနာကျင်သွားသည်။

သူမ အမြဲတမ်း ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သော မြေခွေးမျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်၏ အိန္ဒြေကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ချေ။ သူမသည် နာကျင်စွာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ရာ ခရမ်းရောင်မျက်ဝန်းထဲတွင် သွေးကြောများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

အရာအားလုံးကို လျစ်လျူရှုကာ ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး အနီးနားရှိ အန္တရာယ်ကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ လင်းထျန်းလုံဆီသို့ ချက်ချင်း ပြေးဝင်သွားသည်။

“ဘုရင်မင်းမြတ်”

ယင်းဖုန်း၏ ပုံရိပ်မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား ဖြစ်ပြီး လင်းထျန်းလုံ၏ အောက်တွင် အရင်ဆုံး ပေါ်လာရန် ဗလာအရိပ်ကို အကန့်အသတ်အထိ တွန်းတင်လိုက်သည်။

သူ၏လက်သည်းများဖြင့် ပြုတ်ကျလာသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောဒဏ်ရာနှင့် အဆက်မပြတ် မှေးမှိန်နေသော ရောင်ဝါကို ခံစားရပြီးနောက် ငွေဖြူရောင်ဝံပုလွေခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်လှုပ်သွားသည်။

“ဖွဲ့စည်းပုံ ဖွဲ့”

“ကာကွယ်”

ရန့်မြဲ့၏ ဟိန်းဟောက်သံသည် တုန်လှုပ်မှု၊ ဒေါသနှင့် ပြတ်သားမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ တောပြင်တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ထာဝရနှင်းခဲကာကွယ်မှုနယ်ပယ်သည် ရူးသွပ်စွာ ကျယ်ပြန့်သွားပြီး အပြာရောင်ဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်းသည် လင်းထျန်းလုံကို ဖုံးအုပ်ရန် ကြိုးစား‌နေသည်။

ထျန်းပင်းနှင့် သွေးမိစ္ဆာတို့၏ မျက်လုံးများ ကွဲထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး ဟိန်းဟောက်ကာ သူတို့ စွမ်းအားအားလုံးကို ပေါက်ကွဲထွက်စေသည်။

မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် အရူးနတ်ဘုရားနှင့် သွေးသတ်ဖြတ်ခြင်း ထာဝရခန္ဓာ၏ အလင်းရောင်များ‌ ပေါင်းစပ်ကာ မိစ္ဆာနဂါး၏အာရုံကို နှောင့်ယှက်ရန် အရူးအမူး တိုက်ခိုက်ကြသည်။

“‌ ဝေါင်း ”

ရေခဲအရိုးစုမိစ္ဆာနဂါးသည် ပုရွက်ဆိတ်သာသာ တိုက်ခိုက်မှုကို လှောင်ရယ်ရင်း ခပ်နိမ့်နိမ့် နဂါးဟိန်းဟောက်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ဖြည်းညင်းစွာ နိုးထလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရိုးစုတောင်တန်းများသည် တုန်လှုပ်ကာ အသက်ဝင်လာသည်။ အရိုးပုံများမှ ရေခဲအရိုးစုအစောင့်အရှောက်များ ပိုမိုထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှေးဟောင်းနဂါးကြီးမြတ်မှုနှင့် ထာဝရရေခဲနှလုံးသားနယ်ပယ်တို့ အပြည့်အဝ ကျယ်ပြန့်သွားပြီး ကျောချမ်းဖွယ် တိတ်ဆိတ်မှုသည် စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ခေါင်းဆောင်သည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရကာ သေလုနီးပါးဖြစ်နေပြီး အရှင်သခင်၏ လွှမ်းမိုးခြင်းခံထားရသည်။

စစ်ပျက်အားငယ်မှုသည် စစ်တပ်ရှိ စစ်သည်တိုင်း၏ ဝိညာဉ်ထဲသို့ ရေခဲချောက်နက်ကြီး၏ အအေးဒဏ်အလား စိမ့်ဝင်သွားတော့သည်။