အခန်း ၃၃၀

အခန်း (၃၃၀) - ငွေမင်ရောင် စောင့်ကြပ်သူ (၂)

“ဆုတ် မြန်မြန်ဆုတ်”

“ဝိညာဉ်နယ်မြေ အစွန်အဖျားဆီ ပြန်ဆုတ်”

ရန့်မြဲ့၏ အသံသည် ဝိညာဉ်ကွန်ရက်မှတစ်ဆင့် ထွက်ပေါ်လာပြီး အာဏာစက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ထျန်းပင်းနှင့် သွေးမိစ္ဆာတို့သည် ရူးသွပ်နေသော မိစ္ဆာများအလား ဖြစ်နေပြီး လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများနှင့် သွေးအစွယ်တော်အစောင့်အရှောက်များကို ဦးဆောင်၍ အသက်စွန့်တိုက်ခိုက်ကြသည်။ မိစ္ဆာနဂါးနှင့် အသက်ဝင်လာသော အရိုးစုများ၏‌ နှောင့်ယှက်မှုကို ခေတ္တ တားဆီးလိုက်သည်။

ယင်းဖုန်းသည် သတိလစ်နေသော လင်းထျန်းလုံကို သယ်ဆောင်ကာ ယွဲ့ရီ၏ ပုံရိပ်ယောင်အကာအကွယ်ဖြင့် စစ်မြေပြင်မှ အရင်ဆုံး ထွက်ခွာနိုင်ခဲ့သည်။

အစောင့်အရှောက်များသည် ရွေ့လျားနေသည့် ရေခဲသလင်းကျောက် တံတိုင်းကြီးတစ်ခုအလား ဖွဲ့စည်းကာ အဓိကတပ်ဖွဲ့ကို ကာကွယ်ပြီး ဆုတ်ခွာခဲ့သည်။

တပ်ပျက်မလိုဖြစ်သောကြောင့် အလျင်စလိုဖြစ်နေပြီး ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် သွေးနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ စွန်းထင်းနေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့များသည် သာမန်စစ်သည်များ၏ အသက်ဆယ်ဂဏန်းခန့် ပေးဆပ်မှုဖြင့် ဝိညာဉ်နယ်မြေ၏ အတော်အတန် ဘေးကင်းသော ဧရိယာဖြစ်သည့် ရေခဲပင်မသလင်းကျောက် သတ္တုကြောအနီးသို့ ခက်ခက်ခဲခဲ ဆုတ်ခွာနိုင်ခဲ့သည်။

မိစ္ဆာနဂါးသည် လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်တွင် လွှမ်းမိုးနေဆဲဖြစ်သော ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားမှာမူ ဓားတစ်လက်အလား ထက်ရှနေသည်။

အလျင်စလို တည်ဆောက်ထားသော ရိုးရှင်းသည့် စခန်းထဲတွင် လေထုမှာ သံမဏိအလား လေးလံနေသည်။

ယွဲ့ရီသည် သတိလစ်နေသော လင်းထျန်းလုံဘေးတွင် နီးကပ်စွာ ရှိနေသည်။

သူမ၏ တစ်ချိန်က ကျက်သရေရှိသော ပွယောင်းယောင်းအမြီးသည် အားအင်မရှိဘဲ တွဲလျားကျနေပြီး သူမ၏ ခရမ်းရောင်မျက်ဝန်းများမှာ စိုးရိမ်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူမသည် ပျံ့နှံ့နေသော မျိုးသုဉ်းခြင်း ဥပဒေသကို ငြိမ်းချမ်းစေရန် မြေခွေးမျိုးနွယ်စု လျှို့ဝှက် နည်းစနစ်များကို အကြိမ်ကြိမ် အသုံးပြုရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူမ၏ စွမ်းအားမှာ ရွှံ့နွံထဲသို့ ကျသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ကုသနိုင်စွမ်းရှိသော ရေပြာကြေးခွံအစောင့်အရှောက်တစ်ဦးသည် ဝံပုလွေဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသက်စွမ်းအင်ဖြင့် အာဟာရဖြည့်တင်းရန် စိုးရိမ်တကြီး ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ထိုဒဏ်ရာကို မတတ်နိုင်ဘဲ စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် မျက်လုံးများ နီရဲလာသည်။

“နည်းလမ်းမရှိဘူး... ဒီလို ဒဏ်ရာမျိုး... ကျုပ်တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး...”

ရေပြာကြေးခွံအစောင့်အရှောက်၏ အသံတွင် အားမလိုအားမရမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ယင်းဖုန်းသည် ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေပြီး သူ၏ ငွေဖြူရောင်အမွေးအမျှင်များမှာ ဖုန်မှုန့်များနှင့်သွေးများ စွန်းထင်းနေကာ ရောင်ဝါမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အေးစက်နေသည်။

ရန့်မြဲ့သည် အနိမ့်ဆုံးကာကွယ်ရေးနယ်ပယ်ကို ထိန်းသိမ်းရန် အတင်းအဓမ္မ ကြိုးစားနေရပြီး သူ၏ ရေခဲမျက်ဝန်းပြာများတွင် သွေးကြောများ ပြည့်နှက်နေသည်။

အဓိကအဖွဲ့ဝင်အားလုံးသည် ဤနေရာတွင် စုဝေးပြီး သူတို့၏ ခွန်အားကြီးမားသော ဘုရင်ကို စိုးရိမ်တကြီး‌ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ တစ်ခါမှမကြုံဖူးသော ထိတ်လန့်မှုနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတို့သည် အသိစိတ်နေရာလွတ်အတွင်း တိတ်ဆိတ်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်...

လင်းထျန်းလုံ၏ အသိစိတ်သည် အဆုံးအစမရှိသော အေးစက်မှုနှင့် နာကျင်မှုများကြားတွင် လွင့်မျောနေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ညာဘက်တစ်ခြမ်းသည် ဗလာနယ်အဖြစ်သို့ “ဖျက်ဆီး” ခံလိုက်ရသည့် ခံစားချက်များကိုသာ ခံစားနေရသည်။

ခေတ်သစ်မှတ်ဉာဏ်များနှင့် ဝံပုလွေဘုရင်၏ မှတ်ဉာဏ်များသည် ကွဲအက်နေသော မှန်စများအလား သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရူးသွပ်စွာ လင်းလက်နေပြီး ထိုအပြာရောင်ရင့်ရင့် မျိုးသုဉ်းခြင်း စွမ်းအားကြောင့် အဆက်မပြတ် တိုက်စားခံနေရသည်။

သူ၏ အသိစိတ်သည် ထာဝရအမှောင်ထုနှင့် ဗလာနယ်ထဲသို့ လုံးဝ ကျရောက်တော့မည့် အခိုက်အတန့်တွင်...

ကြယ်တာရာအလား ငွေမင်ရောင် အလင်းစက်လေးတစ်ခု သူ၏ အသိစိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် လင်းလက်လာသည်။

ဤအလင်းသည် မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပခြင်း မရှိသော်လည်း ၎င်းတွင် နွေးထွေးပြီး ခိုင်မာသော “သတိရှိမှု” ဟူသော မယိမ်းမယိုင်သည့် ဆန္ဒပါဝင်နေသည်။

၎င်းသည် အေးစက်မှုနှင့် ဗလာနယ်အချို့ကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်ပြီး ကွဲအက်တော့မည့် သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်အတွက် တစ်ခုတည်းသော ကျောက်ဆူးကို ပံ့ပိုးပေးလိုက်သည်။

“မျိုးသုဉ်းခြင်းကြောင့် ဒီလောက်အထိ ဒဏ်ရာရရတယ်လို့... ငါ့ရဲ့... ဆက်ခံသူ...”

ခေတ်ကာလများ၏ အပြောင်းအလဲများနှင့် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုတို့ကို သယ်ဆောင်လာသော ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည့် ရှေးဟောင်းအတွေးတစ်ခုသည် ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခုအလား ပရမ်းပတာဖြစ်မှုကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

လင်းထျန်းလုံ၏ ကျန်ရှိနေသော အသိစိတ်သည် ကြည့်လိုက်ရာ တစ်ကိုယ်လုံး သန့်စင်သော ငွေမင်ရောင် အလင်းများ စီးဆင်းနေသည့် ဧရာမဝံပုလွေကြီးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ်ယောင်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

၎င်း၏ ပုံရိပ်သည် သူနှင့် ၇၀ ရာခိုင်နှုန်း တူညီသော်လည်း ပိုမိုရှေးကျပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားကာ အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို အေးခဲစေပြီး ထာဝရကာကွယ်ပေးနိုင်စွမ်းရှိသည့် အံ့မခန်းရောင်ဝါဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ သွေးမျိုးဆက်၏ အရင်းအမြစ်၊ ဝိညာဉ်နယ်မြေ အစောင့်အရှောက်များနှင့် ရှေးဟောင်း သားရဲဝိညာဉ်တို့ ပြောဆိုခဲ့သည့် “ရေခဲအကျဉ်းထောင် စောင့်ကြည့်သူ” ပင်ဖြစ်သည်။

“အကြီးအကဲ...”

လင်းထျန်းလုံ၏ အသိစိတ်က ရှုပ်ထွေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အားနည်းသည့် လှိုင်းတစ်ခုကို ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

ဤ “အတိတ်ဘဝ” အဘယ်ကြောင့် ပေါ်လာသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ပေ။

“အကြီးအကဲ မဟုတ်ဘူး... ငါက မင်းပဲ၊ မင်းက ငါပဲ... မတူညီတဲ့ အချိန်နဲ့ ဟင်းလင်းပြင်တွေရဲ့... ပုံရိပ်ယောင်တွေ...”

ငွေမင်ရောင် ဝံပုလွေကြီး၏ ပုံရိပ်သည် လင်းထျန်းလုံ၏ အဆက်မပြတ် တိုက်စားခံနေရသော အသိစိတ် ခန္ဓာကိုယ်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ အကြည့်များသည် ညာဘက်ခြေလက် ပုံရိပ်ယောင်အပေါ် ကျရောက်သွားကာ သူ့အတွေးတွင် မကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

“ကာကွယ်ဖို့ ဆန္ဒက ကျန်ရှိနေသေးပေမဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးပြုပုံက... အလွန် ကြမ်းတမ်းလွန်းတယ် ဒီလောက်ပြန့်ကျဲနေတဲ့ မျိုးသုဉ်းခြင်းကြောင့် ဒဏ်ရာရရတယ်လို့...”

ဝံပုလွေကြီး၏ ပုံရိပ်သည် မှုန်ဝါးနေသော ခြေသည်းတစ်ခုကို မြှင့်လိုက်သည်။

ရေခဲနှင့် နှင်းများ၏ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး၏ မွေးဖွားခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းတို့ ပါဝင်ပုံရပြီး အလွန် ဖိသိပ်ထားသည့် ငွေမင်‌ရောင်အလင်းစက်လေးတစ်ခုသည် ဖြည်းညင်းစွာ ပျံသန်းထွက်လာပြီး လင်းထျန်းလုံ၏ အသိစိတ် ဗဟိုချက်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားသည်။

“ဒါက ငွေမင်ရောင် စောင့်ကြပ်သူပဲ... ငါ့ရဲ့ တာဝန်နဲ့ ကျိန်ဆိုချက်တွေကို သယ်ဆောင်ထားတယ်... မင်းရဲ့ သွေးမျိုးဆက် နိုးထသင့်တဲ့ ပုံစံလည်း ဖြစ်တယ်...”

ဤစွမ်းအား ပေါင်းစပ်သွားချိန်တွင် ရေခဲ ဥပဒေသ၏ အနှစ်သာရ၊ ဝိညာဉ်ခိုင်ခံ့မှု၏ လျှို့ဝှက်ချက်များ၊ “အဆုံးသတ်ခြင်း” နှင့် “မျိုးသုဉ်းခြင်း” တို့ကို မည်သို့ တိုက်ခိုက်ရမည်ဟူသော နည်းလမ်းများသည် ရေတံခွန်တစ်ခုအလား လင်းထျန်းလုံ၏ အသိစိတ်ထဲသို့ စီးဝင်လာသည်။

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ အနီရောင်ဒဏ္ဍာရီအောက်အဆင့် လှုပ်ခတ်မှုများကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ကာကွယ်လိုသည့် ဆန္ဒကို သယ်ဆောင်လာသည့် ရှုပ်ထွေးပြီး အားကောင်းသော လက္ခဏာရပ် တည်ဆောက်ပုံတစ်ခုသည် သူ၏ ဝိညာဉ် မူလအစပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းစွာ ရိုက်နှိပ်ခံလိုက်ရသည်။

[ငွေမင်ရောင်စောင့်ကြပ်သူ (အနီရောင် ဒဏ္ဍာရီအောက်အဆင့်)]

• လက္ခဏာရပ် [စောင့်ကြပ်သူ၏ ကတိကဝတ်] - မိမိကိုယ်ကိုယ် သို့မဟုတ် အသိအမှတ်ပြုထားသော ကာကွယ်ရမည့် ပစ်မှတ်တစ်ခုသည် သေစေနိုင်သော ခြိမ်းခြောက်မှု သို့မဟုတ် မရှောင်လွှဲနိုင်သော ဥပဒေသ တိုက်စားမှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အကြွင်းမဲ့ ကာကွယ်မှုအခြေအနေသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်ရန် မိမိ၏ သွေးမျိုးဆက် မူလအစကို လောင်ကျွမ်းနိုင်သည်။

- ၎င်းသည် တစ်ကြိမ်တည်းသော သေစေနိုင်သည့် ထိုးနှက်ချက် သို့မဟုတ် ဥပဒေသအဆင့် တိုက်စားမှုကို ခုခံနိုင်စွမ်း ပေးစွမ်းပြီး တိုက်ခိုက်မှု၏ စွမ်းအား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို အားကောင်းသော ကာကွယ်ရေး တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးသည်။

• လက္ခဏာရပ် [ရှေးဟောင်း ကတိကဝတ်] - ရေခဲနှင့် ဝိညာဉ်အမျိုးအစား ဥပဒေသများအပေါ် ဆက်နွှယ်မှုနှင့် နားလည်သဘောပေါက်မှုကို ကြီးမားစွာ တိုးမြှင့်ပေးပြီး ဆက်စပ် ဥပဒေသများ၏ အားနည်းချက်များနှင့် လုပ်ဆောင်ချက် အခြေခံမူများကို ခံစားသိမြင်ရန် ပိုမို လွယ်ကူစေသည်။

“မျိုးသုဉ်းခြင်း” နှင့် “အဆုံးသတ်ခြင်း” အမျိုးအစား ဥပဒေသများအပေါ် ခုခံနိုင်စွမ်းကို သိသိသာသာ အားကောင်းစေသည်။

• လက္ခဏာရပ် [သွေးမျိုးဆက် ပဲ့တင်ထပ်ခြင်း] - တူညီသော သွေးမျိုးဆက် အရင်းအမြစ် သို့မဟုတ် ကာကွယ်လိုသည့် ဆန္ဒရှိသော ပစ်မှတ်များနှင့် နက်ရှိုင်းသော ပဲ့တင်ထပ်မှု ဖြစ်ပေါ်စေရန် တက်ကြွစွာ လှုံ့ဆော်နိုင်ပြီး ခုခံနိုင်စွမ်းနှင့် စွမ်းအား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ခေတ္တ မျှဝေခံစားနိုင်သည်။

(မှတ်ချက် - ဤစွမ်းရည်သည် အပြန်အလှန် သဘောတူညီမှုနှင့် ဆန္ဒ ထပ်တူကျမှု လိုအပ်သည်)

“ရှေ့က မိစ္ဆာနဂါး... အဲ့တာရဲ့ စွမ်းအား ဗဟိုချက်က... ပျက်စီးနေတဲ့ ‘နယ်နိမိတ် အမှတ်အသား’ တစ်ခုနဲ့ ချိတ်ဆက်နေတယ်...”

“အဲဒါကို ရှာ... အဲဒီအခါကျမှ မင်း... ဒီအရာကို အဆုံးသတ်နိုင်လိမ့်မယ်...”

ငွေမင်ရောင် ဝံပုလွေကြီး၏ ပုံရိပ်သည် နောက်ဆုံး နည်းလမ်းကို ပြောပြပြီးနောက် လေတိုက်ခံနေရသော ဖယောင်းတိုင်တစ်ခုအလား ပိုမို မှေးမှိန်သွားသည်။

“ဒီစွမ်းအားကို ကောင်းကောင်း အသုံးချ... မကျဆုံး‌စေနဲ့... ငွေမင်ရောင်ရဲ့ နာမည်ကို...”

အဆုံးမဲ့ အပ်နှံမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များ ပါဝင်သော နောက်ဆုံး အတွေးသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လင်းထျန်းလုံ၏ သွေးမျိုးဆက် နက်ရှိုင်းရာသို့ လုံးဝ ပေါင်းစပ်သွားသည်...

စစ်မှန်သော ကမ္ဘာတွင်၊ ဝိညာဉ်နယ်မြေ ရေခဲပင်မသလင်းကျောက် သတ္တုကြော၏ အစွန်း၌။

ယာယီစခန်းအတွင်းတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှု၏ လေထုမှာ အေးခဲသွားလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

ယွဲ့ရီသည် လင်းထျန်းလုံ၏ ညာဘက် ရှေ့ခြေလက်ပေါ်တွင် အဆက်မပြတ် ပျံ့နှံ့နေသော စွမ်းအင်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ၏ လက်သည်းထိပ်ဖျားများသည် မြေကြီးထဲသို့ နစ်ဝင်လုမတတ် ထိုးစိုက်မိနေသည်ကို သူမကိုယ်တိုင်ပင် သတိမထားမိချေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်…

သတိမေ့မြောနေသော လင်းထျန်းလုံ၏ နဖူးပေါ်ရှိ မှေးမှိန်နေသော ရေခဲမိုးကြိုး သရဖူအထက်တွင် အစေ့တစ်ခု ပေါက်ဖွားလာသကဲ့သို့ အလွန် ပါးလွှာသော်လည်း အနှိုင်းမဲ့ သန့်စင်ပြီး ရှေးဟောင်းငွေမင်ရောင် အလင်းတန်း တစ်စက် လင်းလက်လာသည်။

ထိုပျံ့နှံ့နေသော မျိုးသုဉ်းခြင်း ဥပဒေသသည် သဘာဝရန်သူတစ်မျိုးမျိုးနှင့် တွေ့ဆုံသွားသကဲ့သို့ တိုက်စားနှုန်းမှာ ရုတ်တရက် နှေးကွေးသွားသည်။

ထိုငွေမင်ရောင် အလင်းတန်းသည် အားနည်းသော်လည်း ၎င်းတွင် မပြောင်းလဲနိုင်သော ဥပဒေသ စွမ်းအား တစ်မျိုးမျိုး ပါဝင်နေသည်။

၎င်းသည် လင်းထျန်းလုံ၏ ညာဘက် ရှေ့ခြေလက်ပေါ်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒဏ်ရာတစ်လျှောက် ဖြည်းညင်းစွာ စီးဆင်းနေသည်။

အံ့ဖွယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“တည်ရှိမှုကို ဖျက်ဆီးခြင်း” ကို ကိုယ်စားပြုသော အဆက်မပြတ် ပျံ့နှံ့နေသည့် အပြာရောင်ရင့်ရင့် မျိုးသုဉ်းခြင်း ဥပဒေသသည် ငွေမင်ရောင် အလင်းတန်းနှင့် ထိတွေ့လိုက်သောအခါ မီးတောက်တစ်ခုနှင့် တွေ့လိုက်ရသည့် ရေခဲအလား ဖြစ်သွားသည်။

တိုက်စားနှုန်းမှာ သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သည်အထိ နှေးကွေးသွားသည်။

“ဒါက...”

ယွဲ့ရီ၏ ခရမ်းရောင်သူငယ်အိမ်များ ရုတ်တရက် လင်းလက်သွားပြီး သူမမျက်လုံးကိုပင် မယုံနိုင် ဖြစ်နေသည်။

ဝံပုလွေဘုရင်အတွင်း၌ ဖျက်ဆီးနိုင်သော မျိုးသုဉ်းခြင်းစွမ်းအားကို ဆန့်ကျင်ပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် တည်မြဲနေသည့် ရှေးဟောင်းနှင့် အဆုံးအစမရှိသော ကာကွယ်လိုသည့် ဆန္ဒတစ်ခု နိုးထလာနေကြောင်း သူမ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနိုင်သည်။

ရေပြာကြေးခွံအစောင့်အရှောက်လည်း သူ၏ ကုသနိုင်စွမ်းသည် နောက်ဆုံးတွင် အချည်းနှီး မဖြစ်တော့ကြောင်း ဝမ်းမြောက်စွာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

သူသည် ထိုသဘောတရားဆိုင်ရာ ဒဏ်ရာကို မကုသနိုင်သော်လည်း ဝံပုလွေဘုရင်၏ ဒဏ်ရာရနေသော အရင်းအမြစ်ကို အာဟာရဖြည့်တင်းပေးရန်နှင့် လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းနေသော သူ၏ ရောင်ဝါကို တည်ငြိမ်အောင်လုပ်ရန် ထိုငွေမင်ရောင် အလင်းတန်းမှတစ်ဆင့် လမ်းညွှန်ခံလိုက်ရသည်။

“ဘုရင်မင်းမြတ်ရဲ့ ဒဏ်ရာ တည်ငြိမ်သွားပြီ”

ရေပြာကြေးခွံအစောင့်အရှောက်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ယင်းဖုန်း ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ငွေဖြူရောင် မျက်လုံးများတွင် စူးရှသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

“ဒီစွမ်းအား... ဒါက ဘုရင်မင်းမြတ်ရဲ့ ဒဏ်ရာကို ပြုပြင်ပေးနေတာပဲ၊ နှေးကွေးပေမဲ့ သေချာပေါက် ထိရောက်တယ်”

ရန့်မြဲ့သည် ခေါင်းကို ငုံ့ကာ လင်းထျန်းလုံ၏ အခြေအနေကို သေချာစွာ ခံစားလိုက်သည်။

သူ၏ ရေခဲမျက်ဝန်းပြာများတွင် မျှော်လင့်ချက် မီးပွားတစ်ခု ပြန်လည် လင်းလက်လာသည်။

“မှန်တယ် ဒီငွေမင်ရောင်စွမ်းအားက အလွန်မြင့်မားတဲ့ အဆင့်ရှိတယ်၊ ဒါက မျိုးသုဉ်းခြင်း ဥပဒေသနဲ့တောင် ရင်ဆိုင်နိုင်တယ်”

တစ်စခန်းလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသော လေးလံသည့် လေထုမှာ ဤ ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အပြောင်းအလဲကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်း၏ ရေခဲပြင်ပေါ်တွင် ပထမဆုံး အက်ကွဲကြောင်း ပေါ်လာသည်။

ယွဲ့ရီသည် သူမ၏ လက်သည်းများကြားရှိ ပုံရိပ်ယောင်လကြေးမုံကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

လင်းထျန်းလုံ၏ နဖူးပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ လင်းလက်နေသည့် ငွေမင်ရောင် အလင်းတန်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ထို့နောက် အနာသက်သာသွားသည့် သူ့ဒဏ်ရာကို ကြည့်ရင်း သွေးကြောများ ပြည့်နှက်နေသည့် မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှုအစား မကြုံဖူးသော ပြတ်သားမှုတစ်ခု အစားထိုး နေရာယူလာသည်။

သူမ ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး အနောက်ဘက်ရှိ ထာဝရရေခဲဗဟိုချက်၏ ဦးတည်ချက်၊ မိစ္ဆာနဂါး၏ ကြောက်စရာကောင်းသော ဖိအားဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏ အသံမှာ ဩရှရှဖြစ်နေပြီး ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

“သူ နိုးလာတဲ့အခါကျရင်... ငါတို့ သေချာပေါက် နောက်တစ်ခါ ထပ်မရှုံးတော့ဘူး”