← Chapters

ယင်းရွှယ်အာ၏ တွက်ချက်မှုများ

Vol. 42 Ch. 417

ယင်းရွှယ်အာ၏ တွက်ချက်မှုများ

Vol. 42 Ch. 417

ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသော ထိုနိယာမစွမ်းအားကို ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများက ရှင်းလင်းစွာအာရုံခံမိကြသည်။

"ဒါက ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ပဲ"

"ဟုတ်တယ်... ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အလယ်အဆင့်နီးပါးတောင် ရှိနေတာ"

ဆန်းကျီသည် မူလက တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းသွားသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ စိတ်အေးသွားကာ ထပ်တလဲလဲ ချီးမွမ်းခန်းဖွင့်တော့သည်...

"ဧကရာဇ်ကြီးဆိုတဲ့အတိုင်းပဲ... ကျင့်စဉ်အဆင့် တက်လှမ်းတာတောင်မှ ဒီလောက် ထူးခြားဆန်းပြားတာပဲ"

သူ့ဘေးတွင်ရှိသော အင်မော်တယ်မိုသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မိုးပြာနဂါးအိုကြီးကို ဘေးတိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ပြိုင်ဆိုင်မှု ပြင်းထန်လှသော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည်လည်း မူလက ထိုစကားကိုပြောရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်၏။ အဆုံးသတ်တွင်မူ သူက ဦးအောင်ပြောသွားခဲ့လေသည်။

ဒီနဂါးအိုကြီးက တကယ်ကိုလွန်နေပြီ။ သူများတွေရဲ့ စံနမူနာကို လိုက်အတုခိုးနေတာလား...

သူက ငါ့ရဲ့ နံပါတ်တစ် ယုံကြည်ရတဲ့ လူရင်းနေရာကို လုယူချင်နေတာလား...

မိုးပြာနဂါးအိုကြီးသည် သူ၏အကြည့်ကို ရှင်းလင်းစွာ အာရုံခံမိသဖြင့် ရန်စသောအကြည့်ဖြင့် ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ မြှောက်ပင့်တတ်တယ်လို့မထင်နဲ့...

တောက်... ဒါက တကယ်ပဲ သည်းခံနိုင်စရာ မရှိဘူး...

မိုချန် ဒေါသအလွန်ထွက်သွား၏။

ဆန်းလင်ကမူ ထိုနှစ်ယောက်၏ အပေါ်ယံနှင့် အတွင်းကြိတ် အားပြိုင်မှုများကို သတိမထားမိဘဲ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်...

"ဒါပေမဲ့ ဧကရာဇ် ကျန်းချန်ရဲ့ အင်မော်တယ် စွမ်းအားနယ်ပယ်က အဆင့် ၉ အင်မော်တယ် ဘုရင်အဆင့်မှာပဲ ရှိနေသေးတာ။ ဒါက ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"အမှန်ပဲ... အကယ်၍ နယ်ပယ်က ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ကို မရောက်ဘူးဆိုရင်... နောက်ဆုံးမှာတော့ ကြီးမားတဲ့ ကွာခြားချက်တစ်ခု ရှိနေဦးမှာပဲ"

"ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဆင့်မှာဆိုရင် အင်မော်တယ်နိုင်ငံတော်ရဲ့ တည်ငြိမ်မှုက အင်မော်တယ် ဘုရင်တစ်ယောက်နဲ့ ယှဉ်လို့မရနိုင်ဘူး"

နဂါးမျိုးနွယ်စုမှ အဆင့်မြင့် အဖွဲ့ဝင်အချို့က စိုးရိမ်ပူပန်သော မျက်နှာများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"မင်းတို့ရဲ့ အတွေ့အကြုံက လိုအပ်နေသေးတာပဲ"

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ မိုချန်က သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးကိုသပ်ကာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြုံးလိုက်သည်...

"ဒီအဖိုးကြီးရဲ့ အမြင်အရတော့... ဒါက မကောင်းတဲ့အရာ မဟုတ်တဲ့အပြင်၊ အမှန်တကယ်တော့ အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ အရာတစ်ခုပဲ"

"အို... ဟုတ်လား"

အစ်ကိုကြီးချန်သည်လည်း စိတ်ဝင်စားသွားကာ...

"ဒါက ဘယ်လိုမျိုး ကောင်းတဲ့အရာ ဖြစ်နေလို့လဲ"

"လူတစ်ယောက်ဟာ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်းမှာပဲ နိယာမနှလုံးသားရဲ့တံဆိပ်ကို ရရှိနိုင်မယ့်အခွင့်အရေးရှိတာ"

"အခြားသူတွေ အဆင့်တက်လှမ်းတဲ့အခါ... သူတို့က တံဆိပ်ကို အောင်မြင်စွာရရှိပြီး ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်လာကြတယ်..."

"...ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း သူတို့က တံဆိပ်ကိုမရရှိဘဲ ကျရှုံးသွားပြီး နောက်တစ်ကြိမ် အဆင့်တက်လှမ်းမှပဲ ထပ်ပြီးကြိုးစားကြရတာ"

"ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကတော့ ပါရမီထူးခြားလွန်းလှပါတယ်။ မြန်နှုန်းနိယာမရဲ့ နှလုံးသားတံဆိပ်ကို အောင်မြင်စွာရရှိခဲ့တာ ထင်ရှားပေမယ့်... ကျင့်စဉ်နယ်ပယ်ကတော့ တက်လှမ်းမသွားခဲ့ဘူး"

"ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဆိုရင်... နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီးအဆင့်တက်လှမ်းတဲ့အခါ နောက်ထပ်ပင်မနိယာမတစ်ခုကို ထပ်ပြီးတံဆိပ်ခတ်နှိပ်နိုင်ဦးမှာပဲ"

မိုချန်သည် အစ်ကိုကြီးချန်ကို တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ သူ၏ အသံက ရုတ်တရက် မြင့်တက်သွားသည်...

" ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက ဘာမတော်တဆမှုမှမရှိဘဲ နိယာမတံဆိပ်နှစ်ခုရှိတဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

"ဒါက ကောင်းတဲ့အရာမဟုတ်ရင်... ဘာက ကောင်းတဲ့အရာ ဖြစ်ဦးမှာလဲ"

"ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားမှာ တစ်ဦးတည်းသော ဖြစ်တည်မှုပဲ... ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက တကယ်ကိုပဲ ကံတရားရဲ့ ရွေးချယ်ခံရသူပါပဲ"

သူသည် ပုံမှန်အတိုင်း မြှောက်ပင့်နေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူ့ရင်ထဲတွင်မူ တကယ်ပင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားနေခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းချုပ် ကျန်းရဲ့ ကံကြမ္မာက ဘယ်လောက်တောင် နက်နဲလိုက်သလဲ...

၎င်းက လုံးဝ အောက်ခြေမရှိသကဲ့သို့ပင်... ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးပင် သူ၏အပေါ်၌ ဖြစ်ပျက်နိုင်သေးသည်။

ဘေးနားရှိ အခြားသော ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများသည် ခေတ္တမျှ တွေးတောပြီးနောက် သူတို့အားလုံးသည်လည်း အလွန်ဝမ်းသာကုန်ကြသည်။

"မှန်တယ်... တကယ်ပဲ အဲဒီအတိုင်းပဲ"

"တစ်စုံတစ်ယောက်က ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ကို အမှန်တကယ် ရောက်ရှိသွားပြီဆိုရင် သူတို့မှာ ရွေးချယ်စရာ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူး"

"ဧကရာဇ်ကြီးက ကျင့်စဉ်နယ်ပယ် တက်မသွားပေမယ့် အဲ့အစား နောက်ထပ် တံဆိပ်တစ်ခုအတွက် အပိုအခွင့်အရေးတစ်ခု ရရှိခဲ့တာပဲ။ ဒါက တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ..."

"စဉ်းစားကြည့်ရင်... ဒါက တကယ်ပဲ အဆိုးထဲက အကောင်းပါပဲ"

"နိယာမတံဆိပ်နှစ်ခုက... တူညီတဲ့အဆင့်က တခြား ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းတွေထက် ပိုအင်အားကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားကို ဆောင်ကြဉ်းပေးလိမ့်မယ်"

"ဟားဟားဟား... ဒါက ငါတို့ မိုးပြာနဂါးချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးအတွက် ကောင်းချီးတစ်ခုပဲ"

ဤရှင်းပြချက်ကို ကြားရသောအခါ အစ်ကိုကြီးချန်လည်း စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ နိယာမတံဆိပ်နှစ်ခုက ပိုအားကောင်းသည်ဟူသော အချက်ကိုသာ သူသေချာသိရှိရန် လိုအပ်သည်။

ဤအရာက အခြားသူများ အိပ်မက်ပင် မမက်ဝံ့သော အမှန်တကယ် ကောင်းမွန်သည့် အရာတစ်ခုဖြစ်၏။

အကြောင်းရင်းနှင့်ပတ်သက်၍မူ သူခန့်မှန်းမိသည်မှာ ဉာဏ်အလင်းပွင့် အင်မော်တယ်သစ်ပင်၏အဆင့်က မြင့်မားလွန်းနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သလို ပင်မနိယာမများ အလွန်အမင်း များပြားနေခြင်းကြောင့် နိယာမတံဆိပ်တစ်ခုတည်းဖြင့် ၎င်းတို့ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

ကောင်းတဲ့အရာက ကောင်းတဲ့အရာပင် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းက သူ အဆင့်တက်လှမ်းသည့် အခြေအနေသို့ ထပ်မံဝင်ရောက်နိုင်ရန်အတွက် ပိုမိုများပြားသော ဆေးလုံးများ လိုအပ်သည်ဟုလည်း အဓိပ္ပာယ်ရ၏။

တံဆိပ်ခတ်နှိပ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်တိုင်းသည် ကြီးမားလှသော အင်မော်တယ် စွမ်းအားပမာဏကို အထောက်အပံ့အဖြစ် လိုအပ်သည်။

ဤအစည်းအဝေးပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် သူသည် မိုးပြာနဂါးမျိုးနွယ်စုမှ အဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်အချို့ကို သီးသန့်ရှာဖွေကာ မေးမြန်းလိုက်၏။

"ငါတို့ မိုးပြာနဂါးမျိုးနွယ်စုမှာ လူသားမျိုးနွယ်တွေ သုံးလို့ရတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်တွေရှိလား။ အင်မော်တယ် လက်နက်တွေ၊ မှော်ရတနာတွေ၊ ဆေးလုံးတွေ ဒါမှမဟုတ် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး ရတနာတွေဆိုရင်ရပြီ"

"အဲဒါကတော့... ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ အချို့ ရှိပါတယ်..."

"ဒါဆိုရင် မြန်မြန်သွားယူခဲ့ချေ"

အစ်ကိုကြီးချန်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် တကယ်ပင် ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်နေခဲ့သည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်... သူသည် နဂါးဧကရာဇ်ကြီး ဖြစ်နေပါလျက်နှင့် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အနောက်ဘက်ခြံဝန်းသည်လည်း ရတနာသိုက်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်းကို မေ့လျော့နေ၏။

သို့သော်လည်း သူသည် မိုးပြာနဂါးမျိုးနွယ်စု၏ ရတနာသိုက်သို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိသွားသည့်အခါတွင်မူ ဆွံ့အသွားတော့သည်။

၎င်း၏ အတွင်း၌ ရွှေများ၊ ပုလဲများ၊ မြများနှင့် ကျောက်စိမ်းများမှာ တောင်လိုပုံလျက် တဖျတ်ဖျတ်တောက်ပနေ၏။ လူသားမျိုးနွယ်စု သုံးစွဲနိုင်သော ကျင့်ကြံခြင်းအရင်းအမြစ်များနှင့် ပတ်သက်၍ ၎င်းတို့ အမှန်တကယ် ရှိနေသော်လည်း အမြင့်ဆုံးအဆင့်မှာ အဆင့် ၇ အင်မော်တယ် လက်နက်နှစ်ခုသာဖြစ်ပြီး ကျန်သောအရာများမှာ အဆင့် ၇ အောက်တွင်သာ ရှိကြသည်။

ထို့ပြင် အရေအတွက်မှာလည်း အလွန်အမင်း နည်းပါးလှ၏။

"ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် သနားစရာကောင်းအောင် နည်းနေရတာလဲ"

အစ်ကိုကြီးချန် အလွန်စိတ်ပျက်သွားကာ...

"မိုးပြာနဂါးမျိုးနွယ်စုမှာ ဒီလောက်ပဲရှိတာလား"

ဆန်းကျီ၊ ဆန်းချုံး၊ ယီခုန်းနှင့် အခြားသူများအားလုံး ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် သူတို့၏ခေါင်းများကို ငုံ့လိုက်ကြသည်။

"မျိုးနွယ်စုက မကြာသေးမီနှစ်တွေအတွင်းမှာ အလွန်အမင်းဆုတ်ယုတ်သွားခဲ့တာ။ တိုက်ပွဲတွေလည်း အများကြီးမတိုက်ခဲ့ရသလို... ရရှိခဲ့တဲ့ အရင်းအမြစ် အများစုကိုလည်း ထျန်းရှုဂိုဏ်းမှာ လဲလှယ်ခဲ့ကြတာ"

"အဲဒါအပြင်... ဦးဆောင်မယ့် ဧကရာဇ်လည်း မရှိခဲ့တော့..."

အစ်ကိုကြီးချန် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်... ဘာမှမတတ်နိုင်။

ဆေးလုံးများနှင့်လဲလှယ်ရန် ကံကြမ္မာအမှတ်များ ပိုမိုရရှိလိုပါက အခြားနည်းလမ်းများကို ရှာဖွေရမည့်ပုံရသည်။ သူ့လက်စွပ်အတွင်းရှိ အဆင့် ၈ နှင့် အဆင့် ၇ အင်မော်တယ် လက်နက်များကိုကြည့်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့ကို ဖေးရှန်ဂိုဏ်းမှတပည့်များအား ဦးစွာခွဲဝေပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်မှသာ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာတွင် အမြတ်အစွန်းပိုမိုရရှိနိုင်မည်။

လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း လျိုယွမ်၊ ချင်ချန်နှင့် ထန်ရှုကဲ့သို့သော ရှေ့တန်းမှတပည့်များသည်လည်း ဂိုဏ်းအမိန့်ကို လက်ခံရရှိကာ ရှေ့တန်းမှ အပြေးအလွှား ပြန်လာခဲ့ကြရာ စုစုပေါင်း လူဦးရေကိုးဆယ်ကျော်ရှိနေသည်။

"စီနီယာအစ်မကျိ... ငါတို့ကို ဒီလောက် အရေးတကြီး ပြန်ခေါ်လိုက်တာက။ ဒီနဂါးချိုင့်ဝှမ်းမှာ ကြီးမားတဲ့ကိစ္စတစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်နေလို့လား"

"စီနီယာအစ်မယင်း၊ မင်းတို့အားလုံးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အသက်ပြန်ရှင်လာကြတာလဲ"

"ဟုတ်ပ... ငါတို့က ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး မိုးပြာနဂါးချိုင့်ဝှမ်းမှာ လာနေနေကြတာလဲ"

"မိုးပြာနဂါးမျိုးနွယ်စုက တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် စိတ်ထားကောင်းတာလား"

"ငါတို့ရဲ့ ဂျူနီယာတွေကော ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တက်လာကြတာလဲ။ အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင် မလိုဘူးလား"

ဖေးရှန်ဂိုဏ်းအတွင်း... ကျိလင်းဟန်သည် သူမ၏လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ ငြိမ်သက်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

"ဂျူနီယာမောင်လေးလျို... ဂျူနီယာမောင်လေးချင်၊ ဒါက ဒီလိုရှိတယ်..."

သူမသည် ဤကာလအတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ပြန်လည်ပြောပြခဲ့ပြီး အဆုံးတွင် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ထင်မြင်ချက်ကို ထည့်သွင်းပြောကြားခဲ့သည်။

"ဒီမိုးပြာနဂါးဧကရာဇ်ကြီးက ငါတို့အပေါ် ကောင်းလွန်းတယ်။ ငါ အမြဲတမ်းခံစားနေရတာက... သူက ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"သူက ဘာဖြစ်လို့ အဲဒါကိုဝန်မခံတာလဲဆိုတာကိုပဲ ငါမသိတာ"

ဤဖြစ်ရပ်များကို ကြားရပြီးနောက် လျိုယွမ်၊ ချင်ချန်၊ ထန်ရှုနှင့် အခြားသူများအားလုံး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ခုန်ထကြတော့သည်။

"ဘာတွေ ခန့်မှန်းနေဖို့လိုသေးလဲ။ အဲဒါ သေချာပေါက် ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းပဲ"

"မှန်တယ်။ သူ့ပုံစံအတိုင်းပဲ... တခြားဘယ်သူမှ ဒီလောက်အထိ အံ့ဖွယ်မဖြစ်နိုင်သလို ငါတို့အပေါ်ကိုလည်း ဒီလောက်ကောင်းမှာမဟုတ်ဘူး"

"ငါ လောင်းရဲတယ်... ဒီမိုးပြာနဂါးဧကရာဇ်ကြီးက သေချာပေါက် သူ့ရဲ့ကိုယ်ပွားပဲဖြစ်ရမယ်"

"တခြားအရာတွေ မပြောနဲ့ဦး... လူတွေကို အသက်ပြန်ရှင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တာက သူတစ်ယောက်တည်းပဲ လုပ်နိုင်တဲ့အရာပဲ"

"သူ ဘယ်မှာလဲ။ မိုးပြာနဂါး ဘိုးဘွားပိုင်မြေမှာလား။ ငါတို့ အခုချက်ချင်း သွားရှာကြမယ်"

သူတို့သည် ဤနှစ်များအတွင်း သူတို့၏ဂိုဏ်းချုပ်ကို အလွန်အမင်း လွမ်းဆွတ်နေခဲ့ကြသဖြင့် ရူးသွပ်လုမတတ် ဖြစ်နေခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါ သူ ဘေးနားတွင်ရှိနေကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် မည်သို့ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပါ့မည်နည်း။

"မင်းတို့ သွားလို့မရဘူး"

ယင်းရွှယ်အာသည် ရုတ်တရက် နန်းတော်တံခါးဝကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး သူမ၏လက်များကို ဆန့်တန်းကာ လူတစ်ယောက်တည်းဖြင့် စစ်တပ်တစ်ခုကို ခုခံမည့်ဟန်ပန်မျိုး ပြုလုပ်လိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"သူက မိုးပြာနဂါးဧကရာဇ်ကြီးဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဘိုးဘွားပိုင်မြေထဲမှာရှိနေတာ။ မင်းတို့က ဒီလိုမျိုး ဇွတ်အတင်းဝင်သွားရင် မိုးပြာနဂါးမျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို မပျော်မရွှင်ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်တာမဟုတ်ဘူးလား"

လျိုယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်

"ဒါက ထင်ရှားစွာပဲ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်နေတာကို။ ဖယ်စမ်း"

ယင်းရွှယ်အာသည် လုံးဝမဖယ်ပေးခဲ့ချေ

"မိုးပြာနဂါးဧကရာဇ်ကြီးက နဂါးတံဆိပ်ခတ်နှိပ်ခြင်းရေကန်ရဲ့ စမ်းသပ်မှုကိုအောင်မြင်ခဲ့တဲ့ နဂါးအစစ်ပဲ"

သူမတွင်လည်း သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်တွက်ချက်မှုများ ရှိနေခဲ့သည်။

မူလက သူမတွင် ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းအပေါ် ထိုကဲ့သို့သော အထင်ကြီးလေးစားမှုမျိုး ရှိခဲ့သော်လည်း မျှော်လင့်ချက်အများကြီး မရှိခဲ့ချေ။

အတိတ်ကာလက ကျိလင်းဟန်၊ လင်းနင်နှင့် လန်ယီတို့၏ အခွင့်အရေးများမှာ သူမထက် ပိုများခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ယခုအခါ စီနီယာအစ်မကျိသည် ထိုသူက ဂိုဏ်းချုပ် ဟုတ်၊ မဟုတ် သေချာမသိရှိသဖြင့် သူ့ထံမချဉ်းကပ်နိုင်ချေ။

လင်းနင်က ဤနေရာတွင် ရှိမနေသလို... လန်ယီကလည်း ပျောက်ဆုံးနေ၏။

၎င်းက... သူမ၏ အခွင့်အရေး ရောက်ရှိလာပြီဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

သူမသည် အစ်ကိုကြီးချန်က မည်သည့်အခါမျှ သူမည်သူဖြစ်ကြောင်းကို ထုတ်ဖော်မပြောပြရန်ပင် ဆုတောင်းနေမိပြီး... ထိုမှသာ သူမအနေဖြင့် သူ့ကို သူမတစ်ယောက်တည်းအတွက် သိမ်းပိုက်ထားနိုင်မည့်အခွင့်အရေး အမှန်တကယ်ရှိလာနိုင်မည် ဖြစ်ပေတော့သည်။

All Chapters