ဘာလို့ ဆက်မလုပ်တော့တာလဲ

ဤလူစုကို အထူးသဖြင့် စီနီယာအစ်မကျိကို စိတ်အေးသွားစေရန်အတွက် ယင်းရွှယ်အာသည် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားအားထုတ်လိုက်ရသည်။

"ကျွန်မထင်တာတော့... အားလုံးက ဂိုဏ်းချုပ်ကိုလွမ်းလွန်းလို့ စိတ်ကူးယဉ်ပြီး ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်နေကြတာပဲ"

"အဲဒါက မိုးပြာနဂါးဧကရာဇ်ကြီးပဲဟာ။ ငါ အသက်ပြန်ရှင်လာတုန်းက ပထမဆုံးမြင်လိုက်ရတာ နဂါးကြီးတစ်ကောင်ပဲ"

"ပြီးတော့ သူက နဂါးမျိုးနွယ်စုရဲ့ ထူးခြားတဲ့ သွေးမျိုးဆက်ဓလေ့ကို သုံးခဲ့တာ။ အဲဒါက ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ အင်မော်တယ်ပညာရပ်နဲ့ အသက်ပြန်ရှင်စေတာမျိုး လုံးဝမဟုတ်ဘူး"

အကယ်၍ အစ်ကိုကြီးချန်သာ ဤစကားများကို ကြားခဲ့လျှင် သူမ၏ခေါင်းကို ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ပွတ်သပ်ပေးမိမည်မှာ သေချာပေသည်။

ရွှယ်အာ... မင်းက တကယ်ကိုပဲ ငါ့ရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေကို ခွဲဝေထမ်းရွက်ပေးတဲ့ အလိုက်သိဆုံးပဲ...

သို့သော်လည်း သူမ၏နောက်ကွယ်ရှိ မိုချန်၊ ရှန်ထိုက်နှင့် အခြားသူများမှာ ဆွံ့အသွားကြသည်။

မင်းကတော့ လျှောက်လုပ်ကြံပြောနေပြီ...

အသက်ပြန်ရှင်တဲ့နေ့က ဂိုဏ်းချုပ်က သိသိသာသာကြီး လူသားပုံသဏ္ဌာန်နဲ့ ရှိနေခဲ့တာကို...

ဘာ သွေးမျိုးဆက်ရိုးရာဓလေ့လဲ...

သို့သော်လည်း သူမက ထိုသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် အခြားသူများမှာ အမှန်တကယ်ပင် ရပ်တန့်သွားကြတော့သည်။ ယင်းရွှယ်အာသည် အသက်ပြန်ရှင်ခြင်းကို ကိုယ်တိုင်ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် မျက်မြင်သက်သေတစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် သူမ၏စကားများက အမှန်တရားနှင့်အနီးစပ်နိုင်ဆုံးဖြစ်၏။

"တကယ်ပဲလား"

ကျိလင်းဟန်သည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြန်ထိုင်ချလိုက်မိသည်။

ယင်းရွှယ်အာသည် သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို တည်ကြည်စွာပုတ်ရင်း...

"စီနီယာအစ်မ... အစ်မက ကျွန်မကို မယုံဘူးလား။ ကျွန်မ အစ်မကို ဘယ်တုန်းကလိမ်ဖူးလို့လဲ"

မင်း အခုပဲလိမ်နေတာလေ... ပြီးတော့ သူတို့ကို ချောက်ထဲပါ ဆွဲခေါ်သွားပြီ...

သူမ၏နောက်ကွယ်ရှိ မိုချန်၊ ရှန်ထိုက်နှင့် အခြားသူများမှာ သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် သူမကို ရူးသွပ်မတတ် ဝေဖန်ပြစ်တင်နေကြတော့သည်။

သို့သော် ကျိလင်းဟန်ကမူ အမှန်တကယ်ယုံကြည်သွား၏။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ဂိုဏ်းတွင်းရေးရာအကြီးအကဲဖြစ်သူ ယင်းရွှယ်အာသည် သူမကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မလိမ်ညာခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ဟူး... ငါပဲ အတွေးလွန်သွားတာ ထင်ပါရဲ့..."

လျိုယွမ်၊ ချင်ချန်နှင့် အခြားသူများသည်လည်း ထိုကိစ္စကို လက်လျှော့လိုက်ကြ၏။

"တကယ်လို့ သူကသာ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းဖြစ်နေမယ်ဆိုရင် ဘယ်လောက်ကောင်းမလဲ"

"ဟုတ်ပါရဲ့... ဂိုဏ်းချုပ်က အသက်ရှင်နေသေးလား၊ သေသွားပြီလားဆိုတာကိုတောင် ဘယ်သူမှမသိကြဘူး"

သူတို့ စကားပြော၍ ပြီးခါနီးအချိန်တွင် အစ်ကိုကြီးချန်က လာရောက်လည်ပတ်လေသည်။

သူက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ...

အိုး...

လျိုယွမ်နဲ့ အခြားသူတွေလည်း ပြန်ရောက်နေကြပြီလား။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ခန်းမကြီးအတွင်း၌ နောက်ထပ် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း တစ်ဒါဇင်ကျော် တိုးပွားလာလေပြီ။

သူ တိတ်တဆိတ် ချွေးသုတ်လိုက်မိသည်။ တော်သေးသည်မှာ သူ၏မည်သူဖြစ်ကြောင်းကို ထုတ်ဖော်မပြောပြခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။ သို့မဟုတ်ပါက ဂိုဏ်းချုပ်၏ကျင့်စဉ်က သူ့တပည့်များလောက် မမြင့်မားပါက... မျက်နှာ တော်တော်ပျက်ရပေလိမ့်မည်။

"ဟားဟား... အားလုံး စုံနေကြတာပဲလား"

ယင်းရွှယ်အာက ပထမဦးဆုံးအဖြစ် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်...

"မိုးပြာနဂါးဧကရာဇ်ကြီး ရောက်လာတာပဲ။ ကျွန်မတို့အကြောင်းကို မေ့သွားပြီလို့ ထင်နေတာ"

သူမသည် အသိုက်သို့ပြန်လာသော ပျံလွှားငှက်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အစ်ကိုကြီးချန်၏ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားကာ... သူက မိုးပြာနဂါးပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်နေသည်ကိုပင် လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ သူမ၏ခေါင်းနှင့်ပင် ပွတ်သပ်နေလေသည်။

အစ်ကိုကြီးချန်မှာ အနည်းငယ်အာရုံလွင့်သွားကာ ရယ်မောရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်...

"ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ငါက ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းချန်ကို အလွန်အထင်ကြီးလေးစားတာ။ သူ့လူတွေက ငါ့လူတွေပဲ"

"ဒါဆိုရင်... နောက်ကျရင် ကျွန်မ လာဆော့လို့ရမလား။ ရှင်က ကျွန်မကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တာဆိုတော့... ကျွန်မ ရှင့်ကို ပိုပြီးကျေးဇူးတင်ချင်သေးတယ်"

ယင်းရွှယ်အာသည် အားနာသည်ဟူ၍အလျဉ်းမရှိဘဲ သူ၏ နဂါးလက်မောင်းပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်တော့သည်။

သူမ၏ ရှည်လျားသွယ်လျသော ခြေတံနှစ်ဖက်မှာ လေထဲတွင်တွဲလောင်းကျကာ လှုပ်ခါနေပြီး... သူမ၏ခေါင်းကို သူ့အပေါ်သို့မှီထားရင်း သွယ်လျသော လက်ညှိုးလေးဖြင့် သူ၏နဂါးလည်ပင်းပေါ်တွင် စက်ဝိုင်းပုံလေးများ အသာအယာ ဆွဲနေလေသည်။ ၎င်းက အစ်ကိုကြီးချန်အတွက် ဓာတ်လိုက်သလိုခံစားရစေကာ သူ့ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံး ပျော့ခွေသွားပြီး လဲကျလုမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။

"အဟမ်း... ငါတို့အားလုံးက တစ်ဖက်တည်းသားတွေပဲ။ ဒီလောက်အထိ ယဉ်ကျေးနေဖို့ မလိုပါဘူး..."

သူသည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို တိတ်တဆိတ် တွန့်ကွေးလိုက်မိသည်...

မင်းက ဘာတွေ လာကစားနေတာလဲ...

ငါ့ကို လူအများရှေ့မှာ လာပြီးမြူဆွယ်နေတာလား...

ညီမလေးဟန်က ဘေးနားကနေ ကြည့်နေတုန်းပဲလေ...

သူမက အခု ငါ့ကို မသိသေးပေမယ့် အနှေးနဲ့အမြန် သိသွားမှာပဲ...

အဲဒီကျရင် ငါ ဘယ်လိုရှင်းပြရမလဲ...

"ရွှယ်အာ... ဒါက မသင့်တော်ဘူး။ အခုချက်ချင်း ဆင်းခဲ့စမ်း"

ကျိလင်းဟန်၏ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကာ မျက်နှာပျက်သွားသည်။

"မိုးပြာနဂါးဧကရာဇ်ကြီး... ကျွန်မတပည့်ရဲ့ ရိုင်းစိုင်းမှုကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။ ကျွန်မ သူမကို သေချာပေါက် အပြစ်ပေးပါ့မယ်..."

သူမသည် ယခုအခါ အစ်ကိုကြီးချန်ကို မိုးပြာနဂါးဧကရာဇ်ကြီးဟု အမှန်တကယ် ထင်မှတ်နေသဖြင့် သဘာဝကျစွာပင် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရမည်ဖြစ်၏။

အစ်ကိုကြီးချန်သည် သူ၏လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ ပြုံးလိုက်သည်...

"ရပါတယ်... ရပါတယ်။ ဒီဧကရာဇ်က ဒီလိုမျိုး လောကီစည်းကမ်းတွေကို သိပ်ပြီးဂရုမစိုက်ပါဘူး"

စီနီယာအစ်မကျိ၏ အပြစ်ပေးမည်ဟူသော စကားကြောင့်... ယင်းရွှယ်အာသည်လည်း သူမ အနည်းငယ်လွန်သွားခဲ့မှန်း သိသွားသဖြင့် မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပင် သူမ၏လျှာလေးကိုထုတ်ကာ အောက်သို့ခုန်ဆင်းလိုက်တော့သည်။ အစ်ကိုကြီးချန်သည် သူမ၏ လုပ်ရပ်များက အလွန်အမင်း ရင်းနှီးလွန်းသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ထူးဆန်းစွာ စိတ်ပျက်သွား၏။

သူမက ဘာဖြစ်လို့ ဆက်မလုပ်တော့တာလဲ...

"မိုးပြာနဂါးဧကရာဇ်ကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

"ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းဝင်အများကြီးကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့အပြင်... ကြီးမားလှတဲ့ ရတနာအမြောက်အမြားနဲ့ တည်းခိုစရာနေရာတစ်ခု ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ဖေးရှန်ဂိုဏ်း၏ ပြင်ပရေးရာအကြီးအကဲဖြစ်သော လျိုယွမ်သည် လူစုကိုဦးဆောင်ကာ ရှေ့တက်၍ ရိုသေစွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ ဒီကျေးဇူးကို ဘယ်တော့မှ မေ့မှာမဟုတ်ပါဘူး... နောင်တစ်ချိန်မှာ သေချာပေါက် ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်"

သူက ထိုသို့ပြောသည်ကို ကြားရသောအခါ ကျန်းချန် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

ဤကလေးသည်လည်း သူ့ကိုမှတ်မိပုံမရချေ။

သူသည် အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ မိုးပြာနဂါးချိုင့်ဝှမ်းမှ သူအနိုင်ရရှိခဲ့သော အဆင့် ၇ နှင့် အဆင့် ၈ အင်မော်တယ် လက်နက်များနှင့် အင်မော်တယ် ရတနာများကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကျိ... ငါ ဒီနေရာကို ရတနာတွေ လာပေးတာ"

"မင်းတို့တပည့်တွေရဲ့ ပစ္စည်းကိရိယာတွေက တော်တော်လေး စုတ်ပြတ်နေတာကို ငါမြင်တယ်... မိစ္ဆာဘုရင်တွေတောင်မှ အဆင့် ၆ ပစ္စည်းတွေကိုပဲ ဝတ်ဆင်ထားကြတယ်၊ ဒါက ငါတို့ မိုးပြာနဂါးချိုင့်ဝှမ်းရဲ့ပုံရိပ်ကို အလွန်ထိခိုက်စေတယ်..."

ဟင်...

ရတနာတွေပေးဖို့ ဒီလိုမျိုး အကြောင်းပြချက်တောင် ရှိသေးတာလား။

ကျိလင်းဟန်၊ လျိုယွမ်နှင့် အခြားသူများအားလုံး ဆွံ့အသွားကြတော့သည်။

မိုးပြာနဂါးဧကရာဇ်ကြီးသည် သဘောတူညီချက်အရ နဂါးတံဆိပ်ခတ်နှိပ်ခြင်း ရေကန်မှတစ်ဆင့် မိုးပြာနဂါးချိုင့်ဝှမ်းမှ ရတနာပုံကြီးကို အနိုင်ရရှိခဲ့၏။ သူတို့သည် ဤအကြောင်းကို ကြားသိခဲ့ရသော်လည်း ၎င်းက သူတို့နှင့်သက်ဆိုင်လိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးချေ။ ဤရတနာပုံကြီးက အမှန်တကယ်တော့ သူတို့အတွက် ပြင်ဆင်ပေးထားခြင်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။

လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသော ရောင်စုံ အင်မော်တယ် လက်နက်များကို ကြည့်ရင်းနှင့် အင်မော်တယ် ရတနာများထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါများကို ခံစားမိသောအခါ... တပည့်အများစု၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ သွားရည်ကျလုမတတ် ဖြစ်သွားကြသည်။

အစ်ကိုကြီးချန် ပြောသည်ကမှန်၏... သူတို့၏ လက်ရှိပစ္စည်းကိရိယာများမှာ အလွန်အမင်း စုတ်ပြတ်လွန်းနေသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် သူတို့က အခြားသော အဆင့်တူ အင်မော်တယ်ကျင့်ကြံသူများထက် တစ်ဆင့်နိမ့်ကျနေ၏။

မည်သည့် ကျင့်ကြံသူအတွက်မဆို ပစ္စည်းကိရိယာများဟူသည် ငြင်းပယ်၍မရနိုင်သော မရှိမဖြစ်လိုအပ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

"ဒါ... ဒါတွေက တကယ်ပဲ ကျွန်တော်တို့အတွက်လား"

"ဒါက အတုကြီးများ ဖြစ်နေမလား"

"ဒါတွေက တန်ဖိုးကြီးလွန်းပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လက်ခံနိုင်ပါ့မလဲ..."

လျိုယွမ်က ထိုသို့ ပြောလိုက်သော်လည်း သူ့မျက်လုံးများကမူ သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော အဆင့် ၈ အင်မော်တယ် ဓားတစ်လက်ထံမှ လုံးဝမခွာခဲ့ချေ။

ထိုဓားက မြေကမ္ဘာနိယာမဖြစ်ပြီး ၎င်းက သူ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းနယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အဓိကကျင့်ကြံခဲ့သောနိယာမဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူ ဤဓားကိုရရှိခဲ့လျှင် ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာတွင် အခြားသော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ အားသာချက်ပိုရှိလာမည်ဖြစ်ကာ အဆင့်တူမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိလာနိုင်မည်။ ဤသွေးဆောင်မှုက သူ့အတွက် ကြီးမားလွန်းလှသည်။

ကျိလင်းဟန်၏ နှုတ်ခမ်းများ လှုပ်ရှားသွားကာ သူတို့လက်မခံနိုင်ကြောင်းပြောရန်ပြင်လိုက်၏။ သို့သော်လည်း သူမဘေးရှိ ဂျူနီယာညီအစ်ကို၊ မောင်နှမများနှင့် တူတော်မောင်များ၏ တောင့်တနေသော မျက်နှာများကို မြင်ရသောအခါ ငြင်းပယ်သည့် စကားလုံးများကို မပြောရက်တော့ချေ။

"ဒါဆိုရင်လည်း... ကျွန်မတို့ ရိုသေစွာနဲ့ လက်ခံပါ့မယ်"

"ကျွန်မတို့ ဧကရာဇ်ကြီးရဲ့ကျေးဇူးကို ရင်ထဲမှာ အမြဲမှတ်ထားပါ့မယ်..."

"အကယ်၍ နောင်ကျရင် မိုးပြာနဂါးချိုင့်ဝှမ်းမှာ ဘာတာဝန်ပဲရှိရှိ... ကျွန်မတို့ သေချာပေါက် ရှေ့တန်းကနေ ပါဝင်ပါ့မယ်"

အစ်ကိုကြီးချန် ဆွံ့အသွားသည်...

မင်းတို့ကတော့ တကယ်ကို လက်တွေ့ဆန်တာပဲ...

သူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် တပည့်များသည် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် သူတို့၏ ပစ္စည်းကိရိယာအသစ်များကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ကြတော့သည်။ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အားလုံးနီးပါးသည် အဆင့် ၈ အင်မော်တယ် လက်နက်များကို ရရှိကြရာ နောက်ဆုံးတွင် အင်မော်တယ်လောကနှင့် နတ်ဆိုးလောကရှိ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများ၏ ခံစားခွင့်များကို အမီလိုက်နိုင်ခဲ့ကြလေပြီ။ မိစ္ဆာဘုရင်အဆင့်ရှိသူ အများစုမှာလည်း အဆင့် ၇ အင်မော်တယ် လက်နက်များကို ရရှိခဲ့ကြသည်။

အားလုံး၏ ပျော်ရွှင်မြူးထူးနေကြသော ပုံစံကို မြင်ရသောအခါ... ကျိလင်းဟန်သည် ကျေနပ်မိသော်လည်း တစ်ဖက်ကလည်း အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်မိပြန်သည်။

"စီနီယာအစ်မ... အားလုံးက အင်မော်တယ် လက်နက်အသစ်တွေရကြလို့ အင်အားတွေ အများကြီးတိုးလာတာကို... အစ်မက ဘာလို့ ပူပန်နေတဲ့ပုံပေါက်နေရတာလဲ"

"ဟူး..."

ကျိလင်းဟန်က အသာအယာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်...

"အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ကောင်းပြနေတာက... နောက်ကွယ်မှာ တခြားရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုခု ရှိနေတတ်တယ်။ မိုးပြာနဂါးဧကရာဇ်ကြီးက ငါတို့အပေါ်ကို ကောင်းလွန်းနေတယ်"

"ငါ သူ့ကို အဆိုးမြင်ဝါဒနဲ့ မတွေးချင်ပေမယ့်... သူ့ဆီကနေ ဒီလောက်အထိ ကျေးဇူးတွေ အများကြီးရထားတော့ စိတ်ထဲမှာ မတင်မကျဖြစ်နေရတယ်"

သူမသည် မိုးပြာနဂါးဧကရာဇ်ကြီးက တစ်စုံတစ်ခုသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ပူးပေါင်းကြံစည်မှုကို လုပ်ဆောင်နေသည်ဟု သံသယဝင်နေ၏။ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမ၏ စဉ်းစားတွေးခေါ်မှုများက ပိုမိုစေ့စပ်သေချာရန် လိုအပ်ပေသည်။

သူမ၏ ဘေးနားတွင်ရှိသော လျိုယွမ်သည်လည်း တည်ကြည်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံလိုက်သည်...

"ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ... ကျွန်တော်တို့ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုတွေနဲ့ အလှည့်အပြောင်းတွေကို အများကြီး ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာ"

"သူ့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကိုယူပြီးမှ အဲဒီလိုတွေးတာက ကျေးဇူးကန်းရာရောက်ပေမယ့်... ကျွန်တော်တို့ တကယ်ပဲ သတိနဲ့နေရမယ်"

ယင်းရွှယ်အာမှာမူ လုံးဝဆွံ့အသွားသည်။

အစ်မကြီးနဲ့ အစ်ကိုကြီးတို့ရယ်... အကယ်၍ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းသာ မင်းတို့ ဒီလိုတွေးနေတာကိုသိရင် သူ တကယ်ပဲ ဝမ်းနည်းသွားလိမ့်မယ်...

ဒါပေမဲ့... မင်းတို့ သူ့အပေါ် သတိထားနေကြတာက ငါ့အတွက်တော့ အကောင်းဆုံးပဲ...

အဲဒီလိုဆိုရင်... ငါ့အတွက် အခွင့်အရေးတွေ ပိုတောင် များလာဦးမယ်...

ထို့ကြောင့် သူမက ခေါင်းညိတ်ကာ ထောက်ခံလိုက်သည်...

"မှန်တယ်... အားလုံးပဲ သတိမလွတ်ကြစေနဲ့၊ ပြီးတော့ သူ့နားကိုလည်း အလွန်အမင်း မကပ်သွားကြနဲ့"

ငါကလွဲလို့ပေါ့ ...

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ထည့်ပြောလိုက်မိသည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင်... အစ်ကိုကြီးချန်သည် ဆန်းကျီထံမှ သတင်းစကားတစ်ခု လက်ခံရရှိလိုက်သည်။

"ချီလင်မျိုးနွယ်စု ရောက်လာပြီ"