အခန်း (၃၁၇-၃၁၈)

အခန်း။ ၃၁၇

ယွီရွှမ်းဝေက ပြုံးလျက် မိတ်ဆက်ပေးသည်။

"အန်းလီက ကျွန်မတို့ ဂိုဏ်းရဲ့ ဆေးပညာရှင်ပါ။ သခင် သူမကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့။ သူမက ဆေးဖော်စပ်တာကိုပဲ စိတ်စွဲလမ်းနေသူမို့ပါ။ ဆေးဖော်စပ်နေပြီဆိုရင် ဘေးနားမှာ ကမ္ဘာကြီး ပျက်စီးနေရင်တောင် သူမ သတိထားမိမှာ မဟုတ်ဘူး... အဟမ်း အန်းလီ အန်းလီ"

သူမက ခေါ်လိုက်သော်လည်း ဝေးလံသောနေရာတွင်ရှိသည့် ထိုအမျိုးသမီးမှာ တုံ့ဆိုင်းနေသည့်အလား ငြိမ်သက်သွားသည်။

"သွားရမလား မသွားရမလား။ သွားလိုက်ရင် အခု ဆေးဖော်နေတဲ့ အရေးကြီးတဲ့အဆင့်က ပျက်စီးသွားမှာ စိုးရတယ်။ ဒါပေမဲ့ မသွားပြန်ရင်လည်း မဖြစ်ပြန်ဘူး။ ဘယ်လိုလုပ်ရင် ကောင်းမလဲ"

သို့သော် စုန်ယန်က သူမကို ထပ်မံ အခက်တွေ့မနေစေရန် "ဒါက အဖိုးတန်တဲ့ ဆေးအိုးတစ်အိုးပဲ အလဟဿ မဖြစ်စေရဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယွီရွှမ်းဝေက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး တစ်ခုခု ပြောရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် စုန်ယန်က လက်ကာပြကာ "ကျွန်တော် ဆေးဖော်စပ်တဲ့ ပညာကို စိတ်ဝင်စားလို့ပါ။ မင်းတို့ကိစ္စ မင်းတို့ လုပ်ကြ ကျွန်တော် ဒီမှာပဲ ဆေးပညာရှင်အန်းကို စောင့်နေလိုက်မယ်" ဟု ပြောသည်။

ယွီရွှမ်းဝေမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ စုန်ယန်က သူမကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ပြတင်းပေါက်အောက်ရှိ နေရာတစ်ခုတွင် ထိုင်လိုက်သည်။

ယွီရွှမ်းဝေက အန်းလီ၏ ခေါင်းမာသော စိတ်နေသဘောထားကို သိသဖြင့် စုန်ယန် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်ကာ "ကျွန်မလည်း ဘာမှ လုပ်စရာ မရှိတော့ပါဘူး ဒီမှာပဲ စောင့်ပါ့မယ်" ဟု ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

မီးဖိုမှာ တိတ်ဆိတ်စွာ လောင်ကျွမ်းနေပြီး အခန်းအတွင်း ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိတော့။ စုန်ယန်က ဆေးဖော်စပ်နေသည့် ထိုအမျိုးသမီးကို လျှို့ဝှက်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။

သူ၏ စိတ်အစဉ်ထဲတွင် အတိတ်က ပုံရိပ်များ ထင်ဟပ်လာသည်။

ပထမဆုံး ဆုံတွေ့စဉ်က သူမမှာ မီးလောင်ထားသည့် အနံ့များဖြင့် အသားအရေမှာ ပြာနှမ်းနေပြီး အပူချိန်ကြောင့် ဆံပင်များ ကောက်နေသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူမသည် မျက်လုံးများကို အရောင်လက်စေကာ လျှာလေးထုတ်ပြီး သူခိုးဟု စွပ်စွဲခဲ့ဖူးသည်။ နောက်ပိုင်း ရင်းနှီးလာသောအခါ အန်းလီမှာ သူ၏ မှောင်မိုက်သော စိတ်နှလုံးထဲတွင် လင်းလက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ သူမ ရှိနေလျှင် အရာအားလုံးမှာ နူးညံ့ပျော့ပျောင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ခွဲခွာခဲ့ရစဉ်က သူမ အလွန်ငိုကြွေးခဲ့သည်။ ထိုနှုတ်ဆက်ခြင်းမှာ ထာဝရဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ယခုမူ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ အရောင်မဲ့နေပြီး လောကကြီးနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်နေသကဲ့သို့ ဆေးဖော်စပ်နေသည်။

စုန်ယန်မှာ စိတ်ရှင်းလင်းသွားပြီး သူမကို ကြည့်သည့်အကြည့်တွင် ဖော်ပြ၍မရသော နူးညံ့မှုများ ကိန်းအောင်းနေသည်။

တခါတရံ သင်တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ကြိုက်နှစ်သက်ခြင်းမှာ သူမသည် တစ်မူထူးခြားနေ၍ မဟုတ်ဘဲ သင်၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုများနှင့် တောင့်တမှုများဖြင့် သူမကို လောကတွင် အလှပဆုံး အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ပေးထားသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

သူမ အိုမင်းသွားသော်လည်း သင့်မျက်လုံးထဲတွင် ပထမဆုံး ဆုံတွေ့ခဲ့စဉ်က ရုပ်ပုံအတိုင်း ထာဝရ တည်ရှိနေဆဲပင်။ အန်းလီမှာ စုန်ယန်၏ ခရမ်းရောင်နန်းတော် အလယ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် အဓိက အခွင့်အရေး ဖြစ်သည်။

ယွီရွှမ်းဝေက ထိုနူးညံ့သော အကြည့်ကို သတိထားမိသော်လည်း အကြောင်းရင်းကို မသိရှိနိုင်ပေ။ ဆေးဖော်စပ်မှု ပြီးဆုံးပြီး ဆေးနံ့များ သင်းပျံ့လာမှသာ အန်းလီက ရောက်ရှိလာပြီး "နှုတ်ဆက်ပါတယ် သခင်" ဟု တောင့်တင်းစွာ အရိုအသေပေးသည်။

စုန်ယန်က ဘာမှ မပြန်ပြောသဖြင့် ယွီရွှမ်းဝေက "သခင်" ဟု ခေါ်သည်။

စုန်ယန်က သတိပြန်ဝင်လာပြီး "ဆေးပညာရှင် အန်းကို ကြည့်ရတာ ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းဟောင်းတစ်ယောက်ကို သတိရမိလို့ပါ" ဟု ပြောကာ ရယ်မော၍ "ဆေးပညာရှင် ခေါက်ဆွဲတစ်ပွဲလောက် ပြုလုပ်ပေးနိုင်မလား" ဟု မေးသည်။

အရင်က ဝမ်ရွှေကျွန်းတွင် ဆေးဖော်စပ်ရာ၌ မီးဖိုပေါက်ကွဲတတ်သူ အန်းလီမှာ ရိုးရှင်းသော ခေါက်ဆွဲကိုသာ ပြုလုပ်ပေးတတ်သည်။

အန်းလီ အံ့အားသင့်သွားပြီး "ခေါက်ဆွဲ မရှိဘူး" ဟု အေးစက်စက် ပြန်ပြောသည်။

ယွီရွှမ်းဝေက "ကျွန်မ... ကျွန်မ မိစ္ဆာဂိုဏ်းကနေ ရှာခိုင်းလိုက်မယ်" ဟု ပြောသည်။

အန်းလီက သက်ပြင်းချကာ "အဲဒါတွေကို မထိတွေ့တာ နှစ်တစ်ရာကျော်ပြီ..." ဟု ပြောပြီး "ခွင့်လွှတ်ပါ သခင် ကျွန်မ မီးဖိုကို သန့်ရှင်းရဦးမယ်" ဟု ပြောကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

စုန်ယန်က "ဒီစိတ်နေသဘောထားက ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းဟောင်းနဲ့ တစ်ပုံစံတည်းပဲ" ဟု ပြုံး၍ ပြောသည်။

သူက ထရပ်လိုက်ပြီး "မနက်ဖြန်မှ ထပ်လာခဲ့မယ်" ဟု ဆိုကာ ယွီရွှမ်းဝေကို ကြည့်၍ "မင်း လိုက်မလာနဲ့တော့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

...

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် စုန်ယန်သည် အရင်းအမြစ်များဖြင့် သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ဆက်လက် မြှင့်တင်နေသည်။ တစ်ဖက်တွင်လည်း မီးတောက်ပုံစံ ဝတ်ရုံရှင် မူလီယန် ရောက်ရှိလာသည်။

မူလီယန်က အရိုအသေပေးပြီး "သခင် မှားယွင်း နားလည်သွားတာပါ။ သခင် လိုချင်တာက လျှို့ဝှက်နည်းစနစ် မဟုတ်ဘဲ ဒီနေရာက ထွက်တဲ့ မီးပုံဆောင်ခဲတွေပါ" ဟု ပြောကာ သိုလှောင်အိတ်တစ်လုံးကို ပေးအပ်သည်။

စုန်ယန် စစ်ဆေးကြည့်ရာ အနီရောင်နှင့် အမည်းရောင် ရောစပ်နေသော ပုံဆောင်ခဲများ ဖြစ်သည်။

မူလီယန်က "ဒီပုံဆောင်ခဲတွေက အရိပ်ရုပ်သေးတွေကို အစွမ်းထက်စေပေမဲ့ အရိပ်ရုပ်သေးတွေနဲ့ စက္ကူလူရုပ်တွေက မြန်မြန် ဆွေးမြည့် ပျက်စီးသွားတတ်ပါတယ်" ဟု ရှင်းပြသည်။

အခန်း။ ၃၁၈

"အမတ်တော်ကြီး သင်ယူချင်နေတဲ့ အရေပြားလုပ်နည်းအတွက်ဆိုရင်တော့ အကြီးအကဲဝမ်ကိုပဲ ရှာလိုက်ပါ။ သူက ဒီအလုပ်မှာ တကယ့်ကို ကျွမ်းကျင်တာ ကျွန်တော်တောင် သူ့လက်ရာကို မမီပါဘူး။ ပြီးတော့ ကျင့်စဉ်တွေအတွက်လည်း ကျွန်တော် အကုန်ယူလာခဲ့ပြီးပြီ။ အမတ်တော်ကြီး ကြည့်ပြီး အဆင်ပြေရင် ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့အမှတ်တွေနဲ့ပဲ လဲလိုက်ကြတာပေါ့ဗျာ"

စုန်ယန်က ခေါင်းညိတ်သည်။ မူလီယန်က ချက်ချင်းပင် ကျောက်စိမ်းလိပ်စာအုပ်အချို့ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လိပ်စာအုပ်များ တောက်ပလာပြီး လေထဲတွင် ကျင့်စဉ်အမည်များနှင့် အနှစ်ချုပ်များကို ပြသလာသည်။

"မီးကို အကဲခတ်နည်း"

ထူးကဲချီစွမ်းအင်ကို ကျင့်ကြံသည့် ကျင့်စဉ်၊ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ မီးဓာတ်သွင်းယူခြင်း၊ မီးဓာတ်ဖြင့် ထိုးဖောက်တိုက်ခိုက်ခြင်းတွင် ကျွမ်းကျင်သည်။

"မီးကိုးကွယ်သူ ကျင့်စဉ်"

ကြက်သွေးနီရောင်နန်းတော်အဆင့် ကျင့်စဉ်၊ သွေးထဲတွင် မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းစေပြီး အလွန်ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲအားရှိသည်။

"သရဲကလေး ကျမ်း"

ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် ကျင့်စဉ်၊ မှားယွင်းသော သရဲကလေးကို တည်ဆောက်ပြီး ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်တွင် သရဲကလေးကို စုစည်းနိုင်ကာ နောက်ပိုင်းတွင် နတ်ဘုရားကလေး အဆင့်သို့ ချောမွေ့စွာ တက်လှမ်းနိုင်သည်။

စုန်ယန်၏ အကြည့်မှာ သရဲကလေး ကျမ်းပေါ်တွင် ရပ်တန့်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ "အဒေါ်ရှီ ဒီကျင့်စဉ်သုံးခုအပေါ် အဒေါ်ရှီ ဘယ်လို ထင်လဲ" ဟု မေးသည်။

မင်းသမီးရှီက "သရဲကလေး ကျမ်းက မပြည့်စုံဘူးလို့ ကြားဖူးတယ် ဂိုဏ်းချုပ်မူ ဒါမှန်လား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မူလီယန်က သက်ပြင်းချကာ "ဟုတ်ပါတယ်။ အမတ်တော်ကြီးနဲ့ မင်းသမီးရှီဆီမှာတော့ ဘာမှ မလျှို့ဝှက်ပါဘူး။ ဒီကျမ်းရဲ့ အနှစ်သာရက နတ်ဘုရားကလေးအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်တဲ့ လမ်းစကို ဖော်ပြထားတာပါ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘိုးဘေး ဝူဟွမ်ဇင်ရန်က ဒီကျင့်စဉ်နဲ့ပဲ နတ်ဘုရားကလေးအဆင့်ကို ရောက်ခဲ့တာလေ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီတက်လှမ်းတဲ့ နည်းလမ်းက ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ ဒါက ဂိုဏ်းအတွက်တော့ တကယ့်ကို ရှက်စရာပါပဲ" ဟု ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

မင်းသမီးရှီက မထီတရီ ပြုံးကာ "ဂိုဏ်းချုပ်မူ ကိုယ်တိုင် ဖျက်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား" ဟု ပြောသည်။

မူလီယန်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် "ဘိုးဘေးတွေက အမွေအနှစ်ကို ဘယ်တော့မှ မဖျက်ပါဘူး။ ကျွန်တော်က ဘာလို့ ဖျက်ရမှာလဲ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

မင်းသမီးရှီက "သခင်က မင်းတို့ဂိုဏ်းမှာ လာကျင့်ကြံတာ မင်းတို့ရဲ့ ကံကောင်းခြင်းပဲ အခွင့်အရေး မလွတ်ပါစေနဲ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် စုန်ယန်က "လဲလှယ်မယ်" ဟု ပြောလိုက်မှ သူတို့ ငြိမ်ကျသွားသည်။

မင်းသမီးရှီက အလှူငွေ အမှတ်များကို လဲလှယ်ပေးပြီး မူလီယန်က ကျောက်စိမ်းလိပ်စာအုပ် မိတ္တူများကို ပေးအပ်သည်။

စုန်ယန်က ကျောက်စိမ်းများကို သိမ်းလိုက်စဉ် ထူးဆန်းသော အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသည်။

"အရိပ်ရုပ်သေးတွေကို မီးတောက်စေပြီး ပေါက်ကွဲစေနိုင်တဲ့ မီးပုံဆောင်ခဲတွေနဲ့ လူတွေကို အားနည်းသွားစေပြီး အသက်ဓာတ်ကို လောင်ကျွမ်းစေတဲ့ ရေခဲခေါင်းတလား အစီအရင်အပြား... ဒီနှစ်ခုကြားမှာများ တစ်ခုခု ဆက်စပ်နေမလား။

ပြီးတော့... ကျန်းဟန်ရဲ့ သရဲကလေးကျမ်းကရော ဒီဂိုဏ်းကနေ ဆင်းသက်လာတာများ ဖြစ်နေမလား"

စုန်ယန်၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဂိုဏ်းတိုင်းမှာ လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိကြကာ သူ၏ လက်ရှိ အထောက်အထားက သူ့ကို အကာအကွယ်ပေးထားသော်လည်း ဂိုဏ်း၏ အဓိကအချက်ကို ရယူလိုလျှင် ထိုလျှို့ဝှက်ချက်များထဲသို့ မလွဲမသွေ ကျရောက်ရမည်ပင်။

ထိုအချိန်တွင် ဝတ်ရုံဖြူနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရောက်ရှိလာသည်။ သူမမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ဝမ်စုစုပင်။

မူလီယန်က သူမကို "အမတ်တော်ကြီးကို ဂရုစိုက်ပေးပါ" ဟု တင်းမာစွာ မှာကြားသည်။

ထိုနေ့တွင် သူတို့နှစ်ဦး အရိပ်ရုပ်သေးများကို အတူလုပ်ကြသည်။

လွန်ခဲ့သည့်ရက်များက ဝမ်စုစုမှာ စုန်ယန်နှင့် ထိမိသည်နှင့် လန့်ဖြန့်ကာ ရှောင်လွှဲတတ်သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မပြုတော့ပေ။

သူမ၏ ရင်ဘတ်မှာ အသက်ရှူနှုန်း မြန်ဆန်စွာဖြင့် တက်လိုက်ကျလိုက် ဖြစ်နေသည်။

စုန်ယန်မှာ မူလီယန်နှင့် ဝမ်စုစုတို့၏ အပြန်အလှန် ဆက်ဆံရေးကို အမှတ်ရလိုက်ပြီး ဝမ်စုစု၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။

သူမသည် စုန်ယန်အား သူမကိုယ်သူမ စင်ကြယ်သူဖြစ်ကြောင်း ပြသလိုပြီး သူ့ထံသို့ အတင်းအကျပ် ကပ်ခိုရန် ကြိုးစားနေခြင်းပင်။

စုန်ယန်မှာ အနည်းငယ် ရယ်မောမိသည်။ ဝမ်စုစု၏ သရုပ်ဆောင်မှုမှာ အလွန်ပင် နက်ရှိုင်းလှသည်။

ထို့ကြောင့် မကြာမီမှာပင် သူတို့နှစ်ဦး၏ လက်ချောင်းလေးများ ထိလုနီးပါး ဖြစ်လာသောအခါ စုန်ယန်သည် ရှောင်လွှဲလိုက်ပြီး နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။

ဝမ်စုစု အံ့အားသင့်သွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှုအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသော်လည်း ချက်ချင်းပင် အပြုံးကို ပြန်လည်ဖော်ဆောင်လိုက်သည်။