အခန်း ၂၂၂

222

အမှန်ပင် ထိုပိုက်ဆံအိတ်ကို ပိုင်ရှင်ထံ ပြန်လည်ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော အပြုအမူမျိုးသည် ဖျော်ဖြေပွဲ၏ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများနှင့် ညီညွတ်ခြင်းမရှိပေ။ စားပွဲထိုးသည် ပိုက်ဆံအိတ်ကို လျင်မြန်စွာ တွေ့ရှိသွားပြီး ချက်ချင်းပင်ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ သူသည် ထိုအပြုအမူကို ပြတ်သားစွာ တားဆီးလိုက်ပြီး ပိုက်ဆံအိတ်ကို ပစ်ခဲ့သည့် ဝတ်စုံရှည်ဝတ်အဒေါ်ကြီးအား အကယ်၍ နောက်နောင်တွင် ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုး ထပ်မံဖြစ်ပွားပါက ဆရာကျိပိုင်အနေဖြင့် မည်သည့်လက်ဆောင်ကိုမျှ လက်ခံတော့မည်မဟုတ်ကြောင်း ပန်းစည်းများကိုပင် လက်ခံတော့မည်မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြောကြားလိုက်၏။ ဝတ်စုံရှည်နှင့် အဒေါ်ကြီးသည် ပြန်ပေးလာသော ပိုက်ဆံအိတ်ကို လက်ခံယူလိုက်စဉ် သူမ၏မျက်နှာတွင် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှုနှင့် နောင်တရိပ်များ ယှက်သန်းသွားသည်။ ကောင်းမွန်သော လက်ဆောင်မျိုးကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်မထားမိခြင်းအတွက် သူမ နောင်တရနေမိသည်။ စားပွဲထိုးသည် ပရိသတ်အားလုံးဘက်သို့ လှည့်ကာ စိတ်ရှည်လက်ရှည်နှင့် ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ရှင်းပြလိုက်၏။

"လေးစားအပ်ပါသော မိဘပြည်သူများခင်ဗျာ၊ ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ ယဉ်ကျေးသော အနုပညာခံစားမှုကို အားပေးလိုပါတယ်၊ ပရိသတ်တစ်ဦးစီဟာ စင်ပေါ်ကို အများဆုံး ပန်းတစ်ပွင့်စီသာ ယူဆောင်လာနိုင်ပါတယ်၊ ဆရာကျိပိုင်ကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေဖို့ မေတ္တာရပ်ခံအပ်ပါတယ်၊ သင်တို့ပေးတဲ့ ပန်းတွေကိုလည်း ကျွန်တော်တို့ တည်းခိုခန်းရဲ့ ပန်းနံရံမှာ စနစ်တကျ စုဆောင်းချိတ်ဆွဲထားမှာဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်တို့အားလုံးရဲ့ လှပတဲ့ အမှတ်တရတွေ ဖြစ်လာမှာပါ"

ဆရာကျိပိုင်သည် စင်ပေါ်မှ ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ပရိသတ်များမှာမူ သူ၏ဖျော်ဖြေမှု ရသအရှိန်အဝါအတွင်းဝယ် နစ်မျောနေဆဲဖြစ်ကာ အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ မထွက်ခွာနိုင်ဘဲ ရှိနေကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့ထိုင်ခုံများတွင် ထိုင်နေကြရင်း ဖျော်ဖြေပွဲအပေါ် သူတို့၏ ခံစားချက်များကို တိုးတိုးဖော်ဖော် ဆွေးနွေးနေကြကာ မျက်နှာများတွင် ကျေနပ်မှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြုံးများ ဝေဆာနေကြ၏။ ဤအခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ စားပွဲထိုးသည် ဧည့်သည်များကို နှင်ထုတ်ခြင်းမပြုဘဲ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်လျက် အနည်းငယ်ပြုံးလျက် သူတို့၏အစီအစဉ်ကောင်း တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

"ဒီနေ့ဟာ ဆရာကျိပိုင်ရဲ့ ဒီဖျော်ဖြေပွဲခန်းမမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖျော်ဖြေမှုဖြစ်တဲ့အတွက် ကျွန်တော်တို့က လူတိုင်းအတွက် အမှတ်တရပစ္စည်းတွေ ပြင်ဆင်ထားပါတယ်၊ အပြင်ဘက်မှာ အမှတ်တရပစ္စည်းတွေ ထုတ်ယူနိုင်ဖို့ စနစ်တကျ ထွက်ခွာပေးကြပါခင်ဗျာ"

စားပွဲထိုး၏ အသံတွင် ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခု ကိန်းအောင်းနေသည်။ ထိုသတင်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ပရိသတ်များ၏ မျက်နှာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များကြောင့် ဝင်းလက်သွားကြ၏။ စားပွဲထိုး၏ လမ်းညွှန်မှုနှင့်အတူ သူတို့သည် မိမိတို့ထိုင်ခုံများမှ စနစ်တကျ ထကာ ဖျော်ဖြေပွဲခန်းမ အပြင်ဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားကြတော့သည်။

"ဒါက အမှတ်တရပစ္စည်းလား၊ တကယ့်ကို အနုစိတ်လွန်းတာပဲ"

ဖန်းခဲ့သည် သူမ၏လက်ထဲက အမှတ်တရ လက်မှတ်လေးကို ကိုင်ထားရင်း အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ အမှတ်တရ လက်မှတ်လေးမှာ အရွယ်အစား အနေတော်ဖြစ်ပြီး လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားပါက အတော်လေး အလေးချိန်ရှိသည်ကို ခံစားရ၏။ လက်မှတ်၏ အရှေ့ဘက်တွင် ဖျော်ဖြေပွဲပြုလုပ်သည့် အချိန်နှင့် နေရာကို ခန့်ညားသော စာလုံးပုံစံဖြင့် ရှင်းလင်းစွာ ရိုက်နှိပ်ထားသည်။ စာလုံးတစ်လုံးချင်းစီကို သေချာစွာ ပုံဖော်ထားသဖြင့် အလွန်တရာမှ နုနယ်လှပသည်။ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖျော်ဖြေမှု ဟူသော စာလုံးများကိုလည်း ရွှေမှုန်များဖြင့် ခြယ်သထားရာ ယနေ့ဖျော်ဖြေပွဲ၏ ထူးခြားမှုကို ပေါ်လွင်စေသည်။ ဤအချက်အလက်များကို လက်မှတ်၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ပါးနပ်စွာ စီစဉ်ထားသဖြင့် အသုံးဝင်သလို တစ်ဖက်တွင်လည်း အနုပညာရသ မြင်ကွင်းကို မပျက်စီးစေပေ။

မျက်စိအဆွဲဆောင်ဆုံး အချက်မှာ လက်မှတ်၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ဆရာကျိပိုင်၏ ကုချင်း ပုံပင် ဖြစ်သည်။ ကုချင်းပုံကို နူးညံ့သော မျဉ်းကြောင်းများဖြင့် ရေးဆွဲထားပြီး ကိုယ်ထည်အကွေးအဆန့်များမှာ စီးဆင်းနေသလိုရှိကာ ကြိုးများမှာလည်း အထင်သား မြင်တွေ့နေရသဖြင့် ၎င်းမှ ထွက်ပေါ်လာမည့် သာယာသော အသံကို ကြားယောင်နေရသလိုပင်။ ထိုပုံ၏ အောက်တွင် ဆရာကျိပိုင်၏ လက်မှတ်ကိုလည်း ရိုက်နှိပ်ထားသည်။ လက်မှတ်၏ ဘေးဘက်တွင်မူ သေးငယ်သော်လည်း သိသာထင်ရှားသည့် ခလုတ်လေးတစ်ခု ပါရှိသည်။ ထိုခလုတ်ကို အသာအယာ နှိပ်လိုက်ပါက ဆရာကျိပိုင်၏ ကုချင်းတီးခတ်သံ အသံဖိုင်လေးတစ်ခု လက်မှတ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာမည်ဖြစ်၏။ ဤအသံသွင်းထားမှုမှာ အစွမ်းကုန် ဂရုစိုက်တည်းဖြတ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး အထိမိဆုံး သံစဉ်များကို ရွေးချယ်ထားသဖြင့် လူတိုင်းကို ဖျော်ဖြေပွဲ၏ ခံစားချက်ထဲသို့ အချိန်မရွေး ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားစေနိုင်သည်။ လက်မှတ်တစ်ခုလုံးကို ဖောက်ထွင်းမြင်ရသည့် ပလတ်စတစ် ဖြင့် ပြုလုပ်ထားရာ ခိုင်ခံ့ရုံသာမက ခေတ်မီပြီး ကြည်လင်တောက်ပသည့် ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းသည်။ ပလတ်စတစ်ပြားအတွင်းမှတစ်ဆင့် စနစ်တကျ ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော ရွေ့လျားနေသည့် သဲမှုန်လေးများကို မြင်တွေ့ရ၏။ ထိုသဲမှုန်လေးများသည် ပလတ်စတစ်ပြားအတွင်း လွတ်လပ်စွာ စီးဆင်းနေကြပြီး ငွေရောင်များ တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပနေသည်မှာ လှပသော ကြယ်စုံညကောင်းကင်ယံကဲ့သို့ ရှိနေကာ အဆုံးမဲ့ စိတ်ကူးယဉ်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ လက်မှတ်လေးကို အသာအယာ လှုပ်ယမ်းလိုက်ပါက သဲမှုန်လေးများသည် ပလတ်စတစ်ပြားပေါ်မှ ကုချင်းပုံနှင့်အတူ လိုက်ပါ ကခုန်နေကြသည်။ ထိုငွေရောင်သဲမှုန်လေးများသည် ကုချင်းမှ စီးထွက်လာသော ဂီတသံစဉ်များကဲ့သို့ ရှိနေသဖြင့် ဤအမှတ်တရလက်မှတ်လေးကို သာ၍ပင် အနုစိတ်ကာ အလွှာအလိုက် လှပစေတော့၏။ ဖန်းခဲ့သည် အမှတ်တရလက်မှတ်လေး၏ ခလုတ်ကို ဖွင့်ကာ ဂီတကို တစ်ခါမျှသာ နားထောင်ပြီးနောက် ဤတန်ဖိုးရှိသော အမှတ်တရပစ္စည်းကို ဂရုတစိုက် ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ရှောင်ယန်၏ လက်ထဲမှ အမှတ်တရလက်မှတ်ကို လုယူကာ ဂီတကို ဖွင့်ပြီး ထိမိလှသော ကုချင်းသံကို ထပ်ခါတလဲလဲ နားထောင်နေတော့သည်။

"မိန်းမရယ် ကိုယ့်လက်မှတ်ကို ကိုယ်မဖွင့်ဘဲ ဘာလို့ ကိုယ့်ဟာကို လာဖွင့်နေတာလဲ"

ရှောင်ယန်မှာ အနည်းငယ် နှမြောသလို ဖြစ်သွားသည်။ သူမှာ ထိုလက်မှတ်လေးကို အိမ်ယူသွားပြီး သေသေချာချာ သိမ်းဆည်းထားချင်သည် မဟုတ်ပါလား။

ဖန်းခဲ့ နှုတ်ခမ်းလေးစူကာ ပြောလိုက်သည်။

"ရှင်ဟာပဲ အရင်နားထောင်မယ်လေ၊ ရှင့်ဟာ အားကုန်သွားမှ ကျမဟာကို ထပ်သုံးရင် ပိုမကောင်းဘူးလား"

ရှောင်ယန် ခေါင်းညိတ်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ရုတ်တရက် သတိဝင်လာသည်။

"မမှန်ဘူးလေ မိန်းမရဲ့၊ မင်းရဲ့ အမှတ်တရလက်မှတ် အားကုန်သွားမှ ကိုယ့်ဟာကို နားထောင်ရင်ရော မရဘူးလား"

"မိန်းမ မိန်းမရေ ဖန်းခဲ့ ကျေးဇူးပြုပြီး ကိုယ့်အမှတ်တရပစ္စည်းလေး ပြန်ပေးပါဦး ဟုတ်ပြီလား"

ရှောင်ယန်မှာ သူ၏အမှတ်တရပစ္စည်းလေးကို ပြန်ရချင်လွန်းသဖြင့် အငြိမ်မနေ ဖြစ်နေရှာသည်။ သို့သော် အိမ်တွင်းအဆင့်အတန်း နိမ့်ပါးရှာသော ရှောင်ယန်မှာ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရ၏။ မိသားစုထဲတွင် ဆရာကျိပိုင်ကို နောက်ဆုံးမှ ကြိုက်မိသည့်သူ ဖြစ်နေသည်။ သူသည် စားပွဲထိုးထံသို့ သွားကာ ခါးသီးစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ရတော့၏။

"ဟို အမှတ်တရပစ္စည်း နောက်တစ်ခုလောက် ထပ်ယူလို့ ရမလားခင်ဗျာ၊ ကျွန်တော်တို့ မိသားစုက စုစုပေါင်း ငါးယောက်မို့လို့ပါ"

စားပွဲထိုးမှာ အားနာစွာဖြင့် တောင်းပန်လိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် ဧည့်သည်တော် ကျွန်တော်တို့က ထိုင်ခုံအလိုက်ပဲ ဝေပေးတာမို့ပါ၊ ထိုင်ခုံရတဲ့ ပရိသတ်တစ်ဦးစီက အမှတ်တရပစ္စည်း တစ်ခုစီပဲ ရနိုင်ပါတယ်၊ ဧည့်သည်တော်ရဲ့ ကလေးက လူကြီးနဲ့အတူ ထိုင်တာဖြစ်တဲ့အတွက် နောက်တစ်ခု ထပ်ပေးလို့ မရပါဘူးခင်ဗျာ၊ ဒါပေမဲ့ အခုလောလောဆယ် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တရားဝင်အကောင့်မှာ အမှတ်တရပစ္စည်း လက်ဆောင်ပေးတဲ့ အစီအစဉ် ရှိပါတယ်၊ အဲဒါလေးကို စမ်းကြည့်ပါ ကံကောင်းရင်ပေါက်နိုင်ပါတယ်"

"လက်ဆောင်ပေးတဲ့ အစီအစဉ်လား"

ရှောင်ယန်သည် သူ၏ဖုန်းကို အမြန်ဖွင့်လိုက်သည်။ ဖျော်ဖြေပွဲပြီးဆုံးသည်နှင့် ရှောင်ယင်း သည် ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်း၏ တရားဝင်အကောင့်တွင် သတင်းအချက်အလက်များကို တင်လိုက်၏။

ဆရာကျိပိုင်၏ ဖျော်ဖြေပွဲ အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးခြင်း

"ချစ်ခင်လေးစားအပ်ပါသော ဂီတချစ်သူများခင်ဗျာ၊ ကျွန်တော်တို့ဟာ မေ့မရနိုင်တဲ့ နေ့လယ်ခင်းတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရပါပြီ၊ ဆရာကျိပိုင်ရဲ့ ပထမဆုံး ဖျော်ဖြေပွဲဟာ အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားပါပြီ၊ တက်ရောက်လာကြတဲ့ ပရိသတ်တစ်ဦးစီကို ကျေးဇူးအထူးတင်ရှိပါတယ်၊ သင်တို့ရဲ့ လက်ခုပ်သံတွေနဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှုတွေက ဒီဖျော်ဖြေပွဲကို အောင်မြင်စေခဲ့တာဖြစ်ပြီး မှတ်တိုင်တစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့တာပါ"

အမှတ်တရ အခိုက်အတန့်များ : ဗီဒီယိုကို နှိပ်၍ ကြည့်ရှုရန်အမှတ်တရပစ္စည်း ခံစားခွင့် : ဖျော်ဖြေပွဲ ပြီးဆုံးသွားပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အမှတ်တရပစ္စည်း လက်ဆောင်ပေးတဲ့ အစီအစဉ်ကတော့ ဆက်ရှိနေဆဲပါ၊ ဒီ Weibo ပို့စ်ကို Follow လုပ်ပြီး Repost လုပ်ပေးတဲ့ သူငယ်ချင်း (၃) ယောက်ကို ရွေးချယ်ပြီး အနုစိတ်လှပတဲ့ အမှတ်တရပစ္စည်း လက်ဆောင်ပေးသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

#ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်း #ကျိပိုင် #ကျိပိုင်ဖျော်ဖြေပွဲ

တရားဝင်အကောင့်မှ တင်လိုက်သည့် ဗီဒီယိုထဲမှာ ခမ်းနားထည်ဝါသည့် စင်မြင့်နောက်ခံများ မရှိသလို ဆရာကျိပိုင်၏ ပုံရိပ်လည်း မပါရှိပေ။ ရုပ်သေပုံရိပ်တစ်ခုသာ ပါဝင်သည်။ မျက်နှာပြင်၏အလယ်ဗဟိုတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်တည်နေသည့် ကုချင်း တစ်လက်သာ ရှိပြီး ၎င်း၏ ကိုယ်ထည်မှာ နူးညံ့သည့် အလင်းရောင်အောက်မှာ ဖျော့တော့စွာ တောက်ပနေသည်မှာ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီသည့် ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို ပြောပြနေသလိုပင်။ သို့သော် ထိုရုပ်သေပုံရိပ်ကြားမှပင် ဂီတသံစဉ်များ စီးဆင်းလာသည်။ ဆရာကျိပိုင်၏ သန့်စင်လှသော ဂီတသံစဉ်များသည် ဖုန်းမျက်နှာပြင်ကို ဖောက်ထွက်ပြီး နှလုံးသားဆီသို့ တိုက်ရိုက် ထိမှန်လာသည်။ Weibo ပို့စ်ကို နှိပ်ကြည့်လိုက်သော ရှောင်ယန်မှာ သူ၏ဝိညာဉ်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် သန့်စင်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ပို့စ်ကို အမြန်ပင် Repost လုပ်လိုက်တော့၏။ သူ ထိုအမှတ်တရပစ္စည်းလေးကို တကယ်လိုချင်နေသည် မဟုတ်ပါလား။