← Chapters

အခန်း ၂၂၉

Vol. 23 Ch. 229

အခန်း ၂၂၉

Vol. 23 Ch. 229

229

ယွမ်ဒန်းချူးသည် သင်ယူလိုစိတ် ပြင်းပြပြီး ထူးချွန်သော သင်ယူနိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း အချို့သော သတင်းအချက်အလက်နှင့် အသိပညာရပ်များမှာ ကိုယ်တိုင်လေ့လာရုံမျှဖြင့် ရရှိနိုင်သည်မဟုတ်ပေ။ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း စုဟယ်မှာ ဘာသာစကားအထူးပြု တစ်ခုကိုသာ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ရာ ယွမ်ဒန်းချူး၏ သိပ္ပံနည်းကျ သုတေသနလုပ်ငန်းများကို ကူညီပေးရန် ခဲယဉ်းလှသည်။ ထို့ကြောင့် လက်ထောက်သုံးဦးမှာ ယွမ်ဒန်းချူးအတွက် သိပ္ပံသုတေသနနယ်ပယ်မှ အခြေခံဗဟုသုတ အချို့ကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ နားလည်လာစေရန် ကူညီပေးနိုင်ကြမည် ဖြစ်၏။

"မင်းတို့ ဆက်လုပ်ကြပါ၊ ငါ ဆရာယွမ်ကို သွားရှာလိုက်ဦးမယ်"

စုဟယ်သည် ယွမ်ဒန်းချူး၏ ဓာတ်ခွဲခန်းကိစ္စများကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။ ယွမ်ဒန်းချူးသည် ဓာတ်ခွဲခန်း၏ အဓိကတာဝန်ခံဖြစ်ပြီး သူသာ ဤလက်ထောက်သုံးဦး၏ နေ့စဉ်အလုပ်ပမာဏကို သဘောတူထားလျှင် သူမအနေဖြင့် ကန့်ကွက်စရာမရှိပေ။ ထိုသုံးဦးကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် စုဟယ်သည် အနောက်ဘက်အကျဆုံးရှိ အခန်းငယ်လေးဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။ ယွမ်ဒန်းချူးတွင် သီးသန့်ရုံးခန်းတစ်ခုရှိပြီး သူသည် ထိုနေရာ၌ ဖော်စပ်ပြီးသော ဆေးရည်များထဲသို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ သွင်းခြင်း ကို ပြုလုပ်လေ့ရှိ၏။ ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ဆေးရည်များကို ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကိန်းဝပ်စေကာ ရှေးဟောင်းနည်းသုံး အသားဖြူဆေးဖက်ဝင်ဆပ်ပြာနှင့် ရှေးဟောင်းနည်းသုံး အသားဖြူရေချိုးဆပ်ပြာရည် တို့သည် အဆတစ်ထောင်ခန့် အလှည့်ကျ ရောနှောလိုက်လျှင်ပင် ထူးခြားပြောင်မြောက်သော ရလဒ်များကို ပေးစွမ်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

တံခါးမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်သွား၏။ ဝတ်စုံဖြူဝတ်ထားသော ယွမ်ဒန်းချူးသည် တံခါးကို ကျောပေးလျက် စမ်းသပ်ချက်အချက်အလက်များကို မှတ်တမ်းတင်ရန် အာရုံစိုက်နေသည်။ သူ၏ လက်ချောင်းများမှာ စက္ကူပေါ်တွင် အသာအယာ ရွေ့လျားနေပြီး တိတ်ဆိတ်နေသော အခန်းထဲတွင် စက္ကူပြင်ပေါ်သို့ ခဲတံဖြင့် ရေးနေသော အသံမှာ အထူးပင် ကြည်လင်စွာ ထွက်ပေါ်နေသည်။ အခန်း၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင်မူ ငွေရောင်ပေါင်းအိုး တစ်ခုမှာ အပူပေးဖိုပေါ်တွင် တဗွက်ဗွက်ဆူနေသည်။ ပေါင်းအိုးထဲရှိ အနက်ရောင်အရည်မှာ ဆူပွက်နေပြီး အပူချိန်အလိုက် ၎င်း၏အရောင်မှာ အနက်ရောင်မှသည် အစိမ်းရင့်ရောင်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲနေသည်။

ပေါင်းအိုး၏ ပတ်လည်တွင် ထူးဆန်းသော အပင်များနှင့် သတ္တုရိုင်းအမျိုးမျိုးကို စီရီထားသော်လည်း အများစုမှာ အပိုင်းအစငယ်လေးများအဖြစ် လှီးဖြတ်ခံထားရသဖြင့် မူလပုံသဏ္ဌာန်ကို မှတ်မိရန် ခဲယဉ်းလှသည်။ ဆေးဖက်ဝင်အပင်ရနံ့တစ်ခုမှာ အခန်းထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေ၏။ ဤရနံ့မှာ သာမန်ပန်းရနံ့များနှင့်မတူဘဲ ပို၍လတ်ဆတ်ကာ မသိမသာ ခါးသက်သက်နိုင်သော အနံ့တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။ ဤရနံ့မှာ ပေါင်းအိုးထဲရှိ အရည်မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သလို အခန်းထဲရှိ အပင်များမှလည်း ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ကာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပေါင်းစပ်ပြီး ထူးခြားသော ရနံ့တစ်ခုကို ဖန်တီးထားသည်။ စုဟယ်သည် ခေတ္တမျှ တိတ်တိတ်ကလေး စောင့်ကြည့်နေပြီးနောက် တံခါးကို အသာအယာ ခေါက်လိုက်သည်။ အသံမှာ တိုးညင်းသော်လည်း အခန်းထဲမှ တိတ်ဆိတ်မှုကို ထိုးဖောက်ရန် လုံလောက်လှ၏။

ယွမ်ဒန်းချူးသည် တံခါးခေါက်သံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏လှုပ်ရှားမှုများ ခေတ္တရပ်တန့်သွားပြီးနောက် လက်ထဲရှိ စမ်းသပ်ချက်မှ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အသာအယာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်တို့မှာ ကြည်လင်ပြတ်သားပြီး ခိုင်မာလှရာ ရှုပ်ထွေးလှသော စမ်းသပ်ချက် အချက်အလက်များမှာ သူ့ကို တစ်ခါမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်အောင် သို့မဟုတ် ဖိစီးမှုဖြစ်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့သလိုပင်။ ယွမ်ဒန်းချူးသည် လက်ထဲက ဘောပင်ကို ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် မတ်တပ်ရပ်ကာ အချိန်အတော်ကြာ မတ်တပ်ရပ်နေခဲ့ရသဖြင့် တောင့်တင်းနေသော ကြွက်သားများကို ပြေလျော့စေရန် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အကြောအချို့ကို နှိပ်နယ်လိုက်သည်။

"ဆရာယွမ် နားဖို့ကိုလည်း ပိုပြီး ဂရုစိုက်သင့်တယ်နော်၊ ဆရာက ဓာတ်ခွဲခန်းထဲမှာ ညဉ့်နက်တဲ့အထိ အမြဲနေတတ်တယ်လို့ မီနာဆီက ကြားတယ်"

စုဟယ်သည် ယွမ်ဒန်းချူး၏ ကျန်းမာရေးအတွက် အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေမိသည်။ ယွမ်ဒန်းချူး၏ မျက်ဝန်းများမှာ သိလိုစိတ်နှင့် စမ်းသပ်မှုအပေါ် ထားရှိသော စိတ်အားထက်သန်မှုတို့ကြောင့် တောက်ပနေ၏။ သူသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရင်း အချိန်ကြာမြင့်စွာ မတ်တပ်ရပ်ခဲ့ရသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းနေသော်လည်း စိတ်ဓာတ်မှာမူ ထူးထူးခြားခြား လန်းဆန်းတက်ကြွနေကာ ပင်ပန်းသည်ဟု လုံးဝမခံစားရပေ။ သူ့အတွက်မူ စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ခြင်းမှာ အလုပ်တစ်ခုသက်သက်မဟုတ်ဘဲ မသိသေးသော အရာများကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ခြင်းနှင့် အမှန်တရားကို လိုက်စားခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူသည် စမ်းသပ်မှုများကို အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်ဟု ထင်မြင်မိ၏။ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုချင်းစီမှာ သဘာဝတရားနှင့် စကားပြောနေရသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး လေ့လာမှုတစ်ခုချင်းစီမှာလည်း စကြဝဠာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို အဓိပ္ပါယ်ဖော်နေရသလိုပင်။ သူသည် စမ်းသပ်မှုများထဲတွင် နစ်မြောနေပြီး တွေ့ရှိမှုအသစ်တိုင်း၏ အံ့သြစရာများနှင့် အောင်မြင်မှုတိုင်း၏ ပီတိကို ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ခေတ်သစ်သိပ္ပံတွင် အသုံးပြုသော ဝေါဟာရများမှာ သူအတိတ်မှ ကျင့်ကြံစဉ်တွင် ရရှိခဲ့သော အသိပညာများနှင့် လုံးဝကွဲပြားသည်။ သိပ္ပံဆိုသည်မှာ စနစ်တကျရှိသော အသိပညာရပ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး တိကျသော စမ်းသပ်မှုနည်းလမ်းများနှင့် ယုတ္တိဗေဒဆိုင်ရာ ဆင်ခြင်မှုများမှတစ်ဆင့် ယူဆချက်များကို အတည်ပြုကာ ကမ္ဘာကြီးကို ဆင်ခြင်တုံတရားဖြင့် နားလည်စေရန် တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်၏။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ တာအိုဆိုသည်မှာ ပုံသဏ္ဌာန်မရှိ၊ ထိတွေ့၍မရဘဲ ပြုလုပ်အားထုတ်မှုမပါသော အုပ်ချုပ်မှု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သီးခြားအရာဝတ္ထုများကို ကျော်လွန်သော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။ ၎င်းသည် အရာခပ်သိမ်း၏ မူလအစဖြစ်သလို စကြဝဠာ၏ လည်ပတ်မှုနှင့် ပြောင်းလဲမှုများကို အုပ်ချုပ်နေသော နိယာမတရားလည်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယွမ်ဒန်းချူးသည် ထိုနှစ်ခုကြားတွင် တူညီသောအချက်များကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူ၏ အမြင်တွင် သိပ္ပံနည်းကျ စမ်းသပ်မှုဖြစ်စေ၊ တာအိုတရား ကျင့်ကြံမှုဖြစ်စေ နှစ်ခုလုံးမှာ သဘာဝနိယာမများကို ရှာဖွေခြင်းနှင့် ဘဝ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို စူးစမ်းခြင်းများပင် ဖြစ်၏။ တာအိုတရားသည် နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေသည်။ သိပ္ပံဓာတ်ခွဲခန်းထဲတွင်ဖြစ်စေ၊ ကျင့်ကြံရာ တောတောင်ထဲတွင်ဖြစ်စေ ၎င်း၏တည်ရှိမှုကို ခံစားနိုင်သည်။ တာအိုတရားသည် စကြဝဠာ၏ နိယာမ၊ ဘဝ၏ မူလအစဖြစ်ပြီး အရာခပ်သိမ်းထဲတွင် စိမ့်ဝင်နေကာ နေရာတိုင်းတွင် ထာဝရ တည်ရှိနေ၏။ သိပ္ပံဖြစ်စေ၊ ကျင့်ကြံခြင်းဖြစ်စေ နှစ်ခုလုံးမှာ လူသားများအနေဖြင့် ကမ္ဘာကြီးကို စူးစမ်းရန်နှင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် နားလည်ရန် နည်းလမ်းများသာ ဖြစ်ကြသည်။ အတိတ်ကာလမှ သူသည် လောကအလယ်တွင် လှည့်လည်သွားလာခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ဓာတ်ခွဲခန်းထဲတွင် အခြေချနေပြီဖြစ်သည်။ မည်သည့်လမ်းကို လျှောက်သည်ဖြစ်စေ ဒါဟာ သူ၏ တာအိုတရားကို ရှာဖွေသော ခရီးစဉ်ပင် ဖြစ်၏။

ယွမ်ဒန်းချူးသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အကြောများကို နှိပ်နယ်ရင်း သူ၏ ကျန်းမာရေးကို ကောင်းစွာ ဂရုစိုက်နေကြောင်း သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် သက်သေပြလိုက်သည်။ မနက်တိုင်းတွင်လည်း သူသည် ဧည့်သည်များကို ထိုက်ချီ နှင့် ပါတုန့်ကျင်း လေ့ကျင့်ခန်းများကို ဦးဆောင်သင်ကြားပေးလေ့ရှိ၏။ ဓာတ်ခွဲခန်းထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ နေသော်လည်း သူသည် အစားကို အချိန်မှန်စားပြီး ည (၁၀) နာရီမတိုင်မီ အနားယူလေ့ရှိသည်။ သူ၏ နေထိုင်မှုပုံစံမှာ စုဟယ်ထက်ပင် ပို၍ ကျန်းမာရေးနှင့် ညီညွတ်နေသေးသည်။

"သူဌေးမစု မင်းလာတာ အတော်ပဲ၊ ကျွန်တော် ဖော်စပ်ထားတဲ့ ထုတ်ကုန်အသစ်ကို လာကြည့်ဦး"

ယွမ်ဒန်းချူး အငွေ့တထောင်းထောင်း ထွက်နေဆဲဖြစ်သော ပေါင်းအိုးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ စုဟယ်သည် ထိုအသံကြားရာသို့ ရောက်လာပြီး ဓာတ်ခွဲခန်းထဲရှိ ရှုပ်ထွေးလှသော ပစ္စည်းများနှင့် ကိရိယာများကို ကျော်ဖြတ်ကာ ပေါင်းအိုးဆီသို့ အကြည့်ပို့လိုက်၏။ သို့သော်လည်း ပေါင်းအိုး၏ ဘေးမှ ဓာတ်ခွဲခန်းစားပွဲပေါ်တွင် လျှပ်စစ်ထမင်းအိုးတစ်လုံး ဘာကြောင့် ရှိနေရတာလဲ။ ဆရာယွမ် ဓာတ်ခွဲခန်းထဲမှာ ထမင်းချက်နေတာလား။ ယွမ်ဒန်းချူးကတော့ စုဟယ်၏ ထူးဆန်းနေသော အမူအရာကို သတိမထားမိပေ။ သူ ပေါင်းအိုးထဲမှ တဗွက်ဗွက်ဆူနေသော အရည်ကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါက ကျွန်တော် ဖော်စပ်ထားတဲ့ ဆံပင်ပေါက်ဆေးပဲ"

ယခုခေတ်ကာလတွင် အရာအားလုံးပါဝင်သောထုတ်ကုန်များမှာ မခေတ်စားတော့ဘဲ သီးသန့်နယ်ပယ် တစ်ခုကိုပဲ အလေးပေး လုပ်ဆောင်ရမည်ဟု စုဟယ် ပြောခဲ့ဖူးသည်ကို သူ မှတ်မိနေသည်။ ဓာတ်ခွဲခန်းလက်ထောက် သုံးဦးနှင့် အသေးစိတ် ဆွေးနွေးပြီးနောက်တွင် ယွမ်ဒန်းချူး၏ စိတ်ကူးများမှာ ပိုမိုပြတ်သားလာခဲ့၏။

"ဒါက ရှေးဟောင်း ဆေးဖော်နည်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေနဲ့ပဲ သန့်သန့်စင်စင် လုပ်ထားတာပါ"

ယွမ်ဒန်းချူး ရှေ့သို့တိုးကာ ပေါင်းအိုးကို မွှေလိုက်သည်။ သူ မွှေလိုက်သည်နှင့်အမျှ ပေါင်းအိုးထဲမှ အရည်မှာ ပို၍ စိမ်းရင့်လာပြီး ဆေးရနံ့သင်းသင်းလေး ထွက်ပေါ်လာ၏။ စုဟယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ယွမ်ဒန်းချူး၏ အားသာချက်မှာ ရှေးဟောင်း ဆေးဖော်နည်း အများအပြားကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ရိုးရာဆေးပညာနှင့် ခေတ်သစ်သိပ္ပံကြားတွင် ထူးခြားသော ဟန်ချက်ညီမှုတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသည်။ သူသည် ရှေးဟောင်း ဆေးဖော်နည်းများကို ပုံတူကူးချရုံသက်သက် မဟုတ်ဘဲ ခေတ်သစ်နည်းပညာများနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ထိုရှေးဟောင်းနည်းစနစ်များကို ပိုမိုသန့်စင်ပြီး အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် မွမ်းမံထားခြင်း ဖြစ်၏။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့် ဆေးရည်၏ အာနိသင်ကို အပြည့်အဝ နိုးကြားစေပြီး ထုတ်ကုန်၏ ထိရောက်မှုကို များစွာ မြင့်တက်စေခဲ့သည်။

ဤဆံပင်ပေါက်ဆေးတွင် ဂျင်ဆင်း ၊ အမြစ် နှင့် လင်းဇီး ကဲ့သို့သော အဖိုးတန် ဆေးဖက်ဝင်အပင် အမျိုးမျိုးကို အသုံးပြုထားသည်။ ထိုအပင်များမှာ ရိုးရာဆေးပညာတွင် ဆံသားအားကောင်းစေရန်နှင့် ဆံပင်ပေါက်စေရန်အတွက် အကောင်းဆုံး ပါဝင်ပစ္စည်းများအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံထားရ၏။ ယွမ်ဒန်းချူးသည် ခေတ်သစ် ထုတ်ယူခြင်းနည်းပညာ များကို အသုံးပြုကာ ထိုဆေးဖက်ဝင်အပင်များမှ အစွမ်းထက် အစိတ်အပိုင်းများကို ထုတ်ယူပြီးနောက် အချိုးအစားကို ဂရုတစိုက် တွက်ချက်ကာ ဤဆံပင်ပေါက်ဆေးကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤဆံပင်ပေါက်ဆေးသည် ဦးရေပြားကို အဟာရဖြည့်ပေးပြီး သွေးလှည့်ပတ်မှုကို ကောင်းမွန်စေရုံသာမက ဆံပင်ပေါက်များကို နိုးကြားစေပြီး ဆံပင်အသစ်များ ပေါက်လာစေရန် လှုံ့ဆော်ပေးသည်။ ၎င်း၏ ပါဝင်ပစ္စည်းများမှာ သဘာဝအတိုင်းဖြစ်ပြီး ဘေးကင်းကာ မည်သည့် ဓာတုဗေဒပစ္စည်းမျှ မပါဝင်သဖြင့် ဦးရေပြား အလွန်ထိခိုက်လွယ်သူများပင်လျှင် စိတ်ချလက်ချ အသုံးပြုနိုင်သည်။

ဆံပင်ကျွတ်ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ စိုးရိမ်စရာ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သည်။ စုဟယ်ကိုယ်တိုင်လည်း စျေးကွက်ထဲမှ ကြော်ငြာနေသော ဆံပင်ကျွတ်သက်သာစေသည့် ခေါင်းလျှော်ရည် သို့မဟုတ် လိမ်းဆေးအမျိုးမျိုးကို သုံးစွဲဖူးသော်လည်း ထိုပစ္စည်းများမှာ သူတို့ ကြော်ငြာထားသလို ဆံပင်ကျွတ်သက်သာဖို့ပင် ခဲယဉ်းလှရာ ဆံပင်ပြန်ပေါက်ဖို့ဆိုသည်မှာ ဝေလာဝေးပင်။ ယခုမူ ယွမ်ဒန်းချူး ပြုလုပ်ထားသော ဆံပင်ပေါက်ဆေးမှာ ဆံပင်ပေါက်ခြင်းကို အားဖြည့်နိုင်သည်ဟု ဆိုသော်လည်း ၎င်း၏ ပါဝင်ပစ္စည်းများမှာ ဂျင်ဆင်း၊ အမြစ်၊ လင်းဇီး စသည်တို့၏ အဆီအနှစ်များသာ ဖြစ်နေဆဲပင်။ ၎င်းမှာ စျေးကွက်ထဲတွင် ရောင်းချနေသော ထုတ်ကုန်များနှင့် ဘာများ ထူးခြားနေလို့လဲ။ စုဟယ်မှာ ကောင်းကောင်း နားမလည်နိုင်သေးဘဲ ရှိနေလေတော့သည်။

All Chapters