အခန်း (၁၂၄-၁၂၆)

အခန်း (၁၂၄)

ချူရွှမ်လောက် မကောင်းဘူး

တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသွားသည့်အလား လက်ဝဲအမတ်ချုပ်သည် လှောင်ပြုံး ပြုံးကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ သူ့ဘေးတွင် ရပ်နေသော နျူဖူ၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်၊ လက်ဝဲအမတ်ချုပ် လှောင်ပြုံးပြုံးတိုင်း ဒုက္ခတစ်ခုခု ရောက်တတ်သည် မဟုတ်ပါလား။ ဒါက အရေးကြီးသည့် သတင်းအချက်အလက်တစ်ခုပဲ... ဒါပေမဲ့ သူ ဘာလုပ်သင့်လဲ၊ သူ့၏ မွေးစားအဖေကို ပြောပြရမလား တကယ့်ကို စိတ်ပျက်စရာကောင်းလိုက်တာ။

မိစ္ဆာကွပ်မျက်ရေး စင်မြင့်ထက်တွင်။

ချူရွှမ်သည် ရာနှင့်ချီသော ပြည်သူလူထုကြီး၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို လုံးဝ ခံနေရသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် မိစ္ဆာချီများကြောင့် မည်သူမျှ သူ့အနားသို့ မချဉ်းကပ်ရဲကြသော်လည်း... ၎င်းက ပြည်သူလူထုအနေဖြင့် ချူရွှမ်ကို စစ်မှန်သော ကြည်ညိုလေးစားမှုဖြင့် ကြည့်ရှုခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် မြို့တော်တစ်ခုလုံးနှင့် မဟာချင်ပြည်ကြီးတစ်ခုလုံးတွင် ဤအရာက မကြုံစဖူး ထူးခြားသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကွပ်မျက်ခံရသော မိစ္ဆာများ၏ အသားနှင့် သွေးများကို ပြည်သူလူထုအကြား ဝေငှပေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သတင်းများ ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ ၎င်းက မြို့တော်တစ်ခုလုံးတွင် လျင်မြန်စွာပင် ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ပိုမိုများပြားလှသော ပြည်သူလူထုကြီးသည် ကွပ်မျက်ရေးကွင်းနှင့် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်ဆီသို့ တရဟော တိုးဝှေ့လာကြတော့သည်။

“ပုံမှန်ဆိုရင် ကွပ်မျက်မှုတွေရှိတဲ့ အချိန်ကလွဲလို့ သာမန်ပြည်သူတွေက ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင် ဘေးပတ်ပတ်လည်ကို ရှောင်သွားကြတာ၊ ငါတို့လို ထောင်စောင့်တွေကို မြင်ရင် သေမတတ် ကြောက်မသွားရင်ပဲ ကံကောင်းလှပြီ။ ငါတို့တစ်တွေ ပြည်သူလူထုရဲ့ ဝိုင်းရံပြီး ကျေးဇူးတင်တာကို ခံရမယ့် နေ့မျိုး ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ တစ်ခါမှ မထင်ထားခဲ့ဘူး။”

ဝမ်ရှန့်က အလှူငွေကို ဦးဆောင်လှူဒါန်းခဲ့ခြင်းကြောင့် ချူရွှမ်သာ ပြည်သူလူထု၏ ကျေးဇူးတင်ခြင်းကို ခံရသည်မဟုတ်ဘဲ ဝမ်ရှန့်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်မှ ထောင်စောင့်အားလုံးသည်လည်း ကျေးဇူးတင်ခြင်းကို ခံရပြီး မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးအရာရှိများပင် အကျိုးကျေးဇူး ခံစားခဲ့ရသည်။

ဤမိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးအရာရှိများထဲမှ အများစုမှာ အလှူငွေ တစ်ပြားတစ်ချပ်မျှ မလှူဒါန်းရသေးသော်လည်း ပြည်သူလူထု၏ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ကျေးဇူးတင်နေကြသည်ကို မြင်ရသောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ရှက်သွေးဖြာကာ နီမြန်းသွားရတော့သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနနှင့် မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာန တို့၏ တာဝန်ဝတ္တရားများမှာ ကွဲပြားသော်လည်း သူတို့၏ အဆုံးစွန်သော ရည်မှန်းချက်မှာ တူညီကြသည်။

မဟာချင်ပြည်ထောင်ကြီးကို မိစ္ဆာများနှင့် မကောင်းဆိုးဝါးများ၏ နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးမှုဘေးမှ ကာကွယ်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လက်ဝဲအမတ်ချုပ် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးအရာရှိများသည် မည်သည့်တွန့်ဆုတ်မှုမျှ မရှိတော့ဘဲ သူတို့၏ အိတ်ကပ်များကို ရက်ရက်ရောရော ဖွင့်လှစ်လိုက်ကြတော့သည်။

ထိုမျှမက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးအရာရှိ အများအပြားသည် ကွပ်မျက်ခံရသော မိစ္ဆာများ၏ အသားနှင့် သွေးများကို စီမံဆောင်ရွက်ရာတွင် ကူညီရန်အတွက် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်တွင် စေတနာ့ဝန်ထမ်းအဖြစ် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။ ကျန်ရှိနေသော မိစ္ဆာသွေးများကို ထိုနေရာရှိ ပြည်သူလူထုအားလုံးထံသို့ တိုက်ရိုက် ဝေငှပေးလိုက်သည်။ ဝမ်ရှန့်သည် မြို့တော်အနီးနားရှိ စားသောက်ဆိုင်များမှ စာဖိုမှူးအားလုံးကိုပင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ငှားရမ်းလိုက်ပြီး မိစ္ဆာအသားနှင့်သွေးများကို အသုံးပြုကာ စွပ်ပြုတ်နှင့် အသားဟင်းများ ချက်ပြုတ်စေခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုစာဖိုမှူးများသည် ၎င်းက မြို့တော်တစ်ခုလုံးရှိ ပြည်သူလူထုအတွက် ဖြစ်ကြောင်း ကြားသိရသောအခါ လုပ်အားခများကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြပြီး ကူညီရန် စေတနာ့ဝန်ထမ်းအဖြစ် လာရောက်ခဲ့ကြသည်။

ထို့ကြောင့် အလွန်လျင်မြန်စွာပင်... မူလက မိစ္ဆာများကို ကွပ်မျက်ရန်အတွက်သာ အသုံးပြုခဲ့သော ကွပ်မျက်ရေးကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးထဲတွင် ဧရာမ အိုးကြီးပေါင်း သောင်းချီ၍ အတန်းလိုက် တည်ဆောက်လိုက်ကြတော့သည်။ မိစ္ဆာအသားများနှင့် သွေးများကို ခုတ်ထင်လှီးဖြတ်ကာ စီမံပြီးနောက် အမျိုးမျိုးသော အရသာရှိလှသည့် အသားစွပ်ပြုတ်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပေးခဲ့သည်။ ဝမ်ရှန့်သည် မြို့တော်တစ်ခုလုံးရှိ ပြည်သူလူထုကိုလည်း အုပ်စုနှစ်စု ခွဲခြားလိုက်သည်။

ပထမအုပ်စုမှာ မည်သည့်ဆုံးရှုံးမှုမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ရသော သာမန်ပြည်သူများ ဖြစ်ကြပြီး... သူတို့က စွပ်ပြုတ်သောက်ရန်အတွက်သာ တန်းစီနိုင်သည်။ အခြားအုပ်စုမှာမူ မိစ္ဆာကပ်ဘေးအတွင်း ဆုံးရှုံးမှုများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ပြည်သူများ ဖြစ်ကြပြီး... သူတို့က စွပ်ပြုတ်သောက်နိုင်ရုံသာမက မိစ္ဆာအသားတစ်လုပ်ကိုပါ စားသုံးခွင့် ရရှိကြသဖြင့် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကို များစွာ တိုးတက်ကောင်းမွန်စေသည်။ အကယ်၍ မိသားစုတစ်ခုခုက ဆွေမျိုးသားချင်း ဆုံးရှုံးခဲ့ရပါက နစ်နာကြေးအဖြစ် အသပြာငွေများကိုလည်း ရရှိကြသည်။

ဥပမာအားဖြင့် မိသားစုဝင် သုံးဆယ်ကျော် ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး မြေးမလေးတစ်ဦးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် ထိုအဖိုးအိုသည် နစ်နာကြေးအဖြစ် အသပြာငွေ တစ်ရာ ရရှိခဲ့ရုံသာမက ဧရာမ မိစ္ဆာအသားတုံးကြီးတစ်တုံးကိုပါ ရရှိခဲ့သည်။ ထိုအခါ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် ထိုအဖိုးအိုသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ထပ်မံ ဒူးထောက်ကာ သည်းထန်စွာ ငိုကြွေးလေတော့သည်။

“ထောင်မှူးချူ... မင်းက သက်ရှိနတ်ဘုရားပဲ ထောင်မှူးကြီးဝမ်... ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်မှာရှိတဲ့ လူတိုင်းက အရာရှိကောင်းတွေပါပဲ ပြီးတော့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးအရာရှိတို့... ဒီအဖိုးအို အခုမှပဲ သဘောပေါက်တော့တယ်၊ အာဏာပိုင်တွေအပြင် ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ အရာရှိကောင်းတွေ ရှိသေးတယ်ဆိုတာကို...”

ထိုအဖိုးအိုသည် စွပ်ပြုတ်ကို သောက်ရင်း ငိုကြွေးနေခဲ့ပြီး သူ၏မျက်ရည်များက ပန်းကန်လုံးထဲသို့ တောက်တောက် တိတ်တိတ် ကျဆင်းနေခဲ့သည်။ ထိုမိစ္ဆာအသားတုံးကြီးကိုမူ သူက မစားရက်ဘဲ... ၎င်းကို သူ၏ရင်ခွင်ထဲတွင် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ပိုက်ထွေးထားကာ အိမ်ပြန်ရောက်လျှင် မြေးမလေးအား ကျွေးမွေးရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကွပ်မျက်ရေးကွင်းပြင်၏ မနီးမဝေး အပြင်ဘက်သို့ နောက်ထပ် လူအုပ်စုတစ်စု ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူတို့ကို ဦးဆောင်လာသူမှာ နဂါးနှင့်ကျားကဲ့သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာပြီး ဒေါသမပါဘဲ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်နေသည့် အဖိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထိုအဖိုးအို၏ နောက်ကွယ်တွင် တရားရေးဝန်ကြီးဌာနမှ အရာရှိအုပ်စုကြီး တစ်စု လိုက်ပါလာကြသည်။ သူတို့ကို ဦးဆောင်လာသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ လက်ယာအမတ်ချုပ် စွန်းချွမ်းထင်ပင် ဖြစ်သည်။

ချူရွှမ်က ကွပ်မျက်ရေးကွင်းတွင် လက်ဝဲအမတ်ချုပ်ကို သိက္ခာကျအောင် ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း ကြားသိရသောအခါ စွန်းချွမ်းထင်သည် အတော်လေး ကျေနပ်မိသွားသည်။ သို့သော်... ချူရွှမ်က သူရရှိခဲ့သော မိစ္ဆာအသားနှင့် သွေးအားလုံးကို ပြည်သူလူထုအား ဝေငှပေးလိုက်ကြောင်း၊ ၎င်းက ရာနှင့်ချီသော ပြည်သူလူထုကြီးအား ဒူးထောက်ဦးချလာအောင် ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ကြောင်း၊ ထို့အပြင် ထောင်မှူးကြီး ဝမ်ရှန့်က ထောင်မှူးတစ်ဦးဖြစ်ပါလျက် ၎င်းကို တားဆီးခြင်း မပြုသည့်အပြင် အလှူငွေများကိုပါ ဦးဆောင်လှူဒါန်းခဲ့ကြောင်း ကြားသိလိုက်ရသောအခါ လက်ယာအမတ်ချုပ် စွန်းချွမ်းထင်၏ နဖူးပြင်တွင် ချက်ချင်းပင် ချွေးစေးများ ပြန်လာခဲ့တော့သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လက်ယာအမတ်ချုပ်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးက ဘာကို ရည်ညွှန်းနေကြောင်း သူ့ထက်ပို၍ မည်သူမျှ နားမလည်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူနှင့် အကျဉ်းထောင်မှူးချုပ် လော့ခိုင်တို့သည် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့ တစ်လှမ်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ။ ကွပ်မျက်ရေးကွင်းတစ်ခုလုံး၏ အတွင်းအပြင်တွင် ပြည်သူလူထုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီး... တစ်ဦးချင်းစီက မိစ္ဆာစွပ်ပြုတ်ကို သောက်လျက်၊ မိစ္ဆာအသားကို စားလျက်၊ သူတို့၏ မျက်နှာထက်တွင် ပျော်ရွှင်စရာ အပြုံးများနှင့် မဟာရန်ကြွေးကို ကလဲ့စားချေနိုင်ခဲ့သည့် စိတ်သက်သာရာရမှုများ ယှက်သန်းနေခဲ့ကြသည်။

စွန်းချွမ်းထင်၏ နဖူးပြင်တွင် ချွေးစေးများ ပြန်ရုံတင်မကဘဲ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများပါ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ “ချူရွှမ်က ရူးသွပ်သွားပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ဝမ်ရှန့်ကပါ ဘာလို့ အတူတူ လိုက်ရူးနေရတာလဲ ဒီအကြောင်းအရာက တော်ဝင်မိသားစုနဲ့ အရှင်ဧကရာဇ်ရဲ့ နားထဲကို ရောက်သွားရင်တော့... မဖြစ်ဘူး၊ ငါတို့ သူတို့ကို ချက်ချင်း တားရမယ်” လက်ယာအမတ်ချုပ်သည် အမိန့်ပေးရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် လက်တစ်ဖက်က သူ့ကို လှမ်းတားလိုက်သည်။

“ထောင်မှူးချုပ်ကြီး... ခင်ဗျား...”

“လက်ယာအမတ်ချုပ်... ကြည့်လိုက်စမ်းပါ၊ အရှင်ဧကရာဇ် နန်းတက်ကတည်းက ကမ္ဘာလောကကြီးက ပရမ်းပတာဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာတွေ သောင်းကျန်းနေခဲ့တာ၊ မြို့တော်က ပြည်သူလူထုရဲ့ မျက်နှာထက်မှာ ဒီလိုအပြုံးမျိုး မမြင်ရတာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာခဲ့ပြီလဲ အမှန်တော့ ပြည်သူလူထုရဲ့ တောင်းဆိုချက်က အရမ်းရိုးရှင်းပါတယ်။ စားရဖို့၊ ဝတ်ရဖို့၊ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ကာကွယ်ပေးဖို့... ဒါက သူတို့ တောင်းဆိုသမျှ အားလုံးပါပဲ။”

“ဒါပေမဲ့ အခု အရှင်ဧကရာဇ်ကတော့ ‘သက်ရှည်ဆေးလုံး’ ဖော်စပ်ဖို့ပဲ စိတ်အာရုံ စိုက်နေပြီး... အာဏာပိုင်တွေကလည်း မိစ္ဆာအသားနဲ့ သွေးတွေကို ဘယ်လိုခွဲဝေရမလဲဆိုတာကိုပဲ အာရုံစိုက်နေကြတယ်။ ငါတို့ထဲက ဘယ်သူကများ ဒီပြည်သူလူထုအတွက် ဤမျှလောက် တွေးပေးခဲ့ဖူးလို့လဲ မင်းလား... ဒါမှမဟုတ် ဒီအဖိုးအိုလား” ထောင်မှူးချုပ် လော့ခိုင်၏ အမူအရာက အတော်လေး ဆွေးမြေ့နေပုံရပြီး သူက ဆက်ပြောသည်။

“မင်းနဲ့ငါဟာ မြင့်မားတဲ့ ရာထူးနေရာတွေကို ရရှိထားကြပေမဲ့... သတ္တိနဲ့ ရဲရင့်မှု အပိုင်းမှာတော့ နောက်ဆုံးမှာ ချူရွှမ်ကို လုံးဝ မမှီနိုင်ပါဘူး။ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ သူတို့ စိတ်ကြိုက် လုပ်ပါစေဦးတော့”

“အရှင်ဧကရာဇ်နဲ့ ပတ်သက်လို့တော့ ဒီအကျဉ်းထောင်မှူးချုပ်ကပဲ ကိုယ်တိုင် သွားရောက် ရှင်းလင်းတင်ပြပါ့မယ်။ ပြီးတော့ မကြာခင်မှာ ဒီအကျဉ်းထောင်မှူးချုပ်က မြို့တော်ကနေ ထပ်ပြီး ထွက်ခွာသွားတော့မှာပါ၊ အကယ်၍ မမျှော်လင့်တဲ့ အန္တရာယ်တစ်ခုခု မကြုံရဘူးဆိုရင် ငါ နောက်ထပ် ပြန်လာတော့မှာ မဟုတ်ဘူး”

“ဘာ... ဆရာကြီး... ခင်ဗျားက ထွက်သွားတော့မလို့လား” ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဖော်မပြတတ်သည့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများက လက်ယာအမတ်ချုပ် စွန်းချွမ်းထင်၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ အမှန်တော့ သူနှင့် ထောင်မှူးချုပ် လော့ခိုင်တို့သည် ဆရာနှင့် တပည့် ဖြစ်ကြသည်။

မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာန၏ သဘောထားကြီးမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်မူ... သွေးဝတ်စုံဝတ်အစောင့်တပ်အတွင်း၌မူ ချူရွှမ်က မိစ္ဆာအသားနှင့်သွေးအားလုံးကို မြို့တော်ရှိ သာမန်ပြည်သူများအား ဝေငှပေးလိုက်ကြောင်း ကြားသိရသောအခါ သွေးဝတ်စုံဝတ်အစောင့်တပ်တစ်ခုလုံး လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ အချို့က အံ့ဩကြပြီး အချို့က လေးစားမိကြသော်လည်း အများစုမှာမူ ဒေါသထွက်ကာ မကျေမနပ် ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သွေးဝတ်စုံဝတ်အစောင့်တပ်၏ ထူးခြားသော သဘာဝအရ ၎င်းက တော်ဝင်မိသားစုနှင့် အာဏာပိုင်များ၏ ဘက်တော်သားအဖြစ် သဘာဝကျကျ ရပ်တည်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ချူရွှမ် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော တစ်ရာကျော်သော ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာများကို အာဏာပိုင်များက တိတ်တဆိတ် ခွဲဝေထားပြီးသား ဖြစ်ကာ... စတုတ္ထမင်းသား တစ်ဦးတည်းပင် ဆယ်ကောင်အထိ အပိုင်တောင်းဆိုထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ မူလက သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိရမည့် ဤမိစ္ဆာအသားနှင့် သွေးအားလုံးသည် သာမန်ပြည်သူများ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားချေပြီ။ ဤကိစ္စကို နားလည်ပေးနိုင်သော်လည်း စတုတ္ထမင်းသား၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ဒေါသအလိပ်လိပ် ထွက်ပေါ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

“ဒီချူရွှမ်က တကယ်ကို ရမ်းကားလွန်းတာပဲ သူ ဒီလိုလုပ်လိုက်တာက ရေတွက်မရနိုင်တဲ့ အာဏာပိုင်တွေကို ပြစ်မှားစော်ကားမိသွားစေရုံတင်မကဘဲ... ခမည်းတော်ရဲ့ သံသယဝင်မှုကိုပါ ဆွဲဆောင်လိုက်သလို ဖြစ်သွားမယ်ဆိုတာ သူ မသိဘူးလား” ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရာနှင့်ချီသော ပြည်သူလူထုကြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဒူးထောက်ဦးချခြင်းမှာ... ဤသို့သော ဂုဏ်သတင်းအရှိန်အဝါက ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို အမှန်တကယ် ခြိမ်းခြောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒီလူကို ကိုယ့်ဘက်ပါအောင် ဆွဲဆောင်လို့ မရတော့ဘူး ထင်တယ်။ သူက ကံကောင်းတဲ့ စစ်သူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့... တစ်ဖက်မှာလည်း ဘေးဒုက္ခတစ်ခုပဲ။ သူ့ကို အတင်းအကျပ် ဆွဲဆောင်ဖို့ ကြိုးစားရင် ခမည်းတော်ကို မကျေမနပ် ဖြစ်စေပြီး... ဒီမင်းသားရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ အစီအစဉ်တွေကို ပျက်စီးသွားစေလိမ့်မယ်” ဤသို့ တွေးတောရင်းဖြင့် စတုတ္ထမင်းသားသည် ချူရွှမ်ကို တည်ခင်းဧည့်ခံရန်အတွက် ကြိုတင်ရေးသားထားပြီးသား ဖြစ်သည့် ဖိတ်စာကို ရုတ်တရက် ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်တော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တော်ဝင်နန်းတော်အတွင်း၌မူ ဆံပင်ဖြူများဖြင့် မိန်းမစိုးအိုကြီး လျိုကျင်းသည် နဂါးပလ္လင်၏ အောက်ခြေတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ဒူးထောက်နေခဲ့ပြီး သူ၏ အသံမှာ စူးရှပြတ်သားလျက် ရှိနေတော့သည်။

အခန်း (၁၂၅)

ငါ မင်းကို သတ်လို့မရဘူး

“အရှင်ဧကရာဇ်... ချူရွှမ်က တကယ့်ကို ရူးသွပ်ရမ်းကားပြီး သွေးနားထင်ရောက်နေတာပါ၊ ဥပဒေကိုလည်း လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားပါတယ်။ ပြည်သူလူထုကို နစ်နာကြေး မပေးဖို့က အရှင်ဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်တော်ဖြစ်တာကို အဲဒီကောင်စုတ်လေးက အရှင်ဧကရာဇ်ကို အတိအလင်း ဆန့်ကျင်ဝံ့တယ်။ ဒါဟာ သူ့မျက်စိထဲမှာ အရှင်ဧကရာဇ်ကို လုံးဝ မထားဘူးဆိုတာ သက်သေပြနေတာပဲ။ ဒီမိန်းမစိုးအိုကြီးရဲ့ အထင်တော့ ဒီလိုမျိုး ဆိုးသွမ်းတဲ့ သကောင့်သားကို မသတ်ပစ်ဘူးဆိုရင် ပြည်သူတွေရဲ့ ဒေါသကို ပြေငြိမ်းစေနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး”

အသပြာတစ်ပြားတည်းသာ ပါဝင်သော စာအိတ်နီအကြောင်းကို တွေးမိပြီး မိန်းမစိုး လျိုကျင်းက ဒီတစ်ကြိမ်တွင် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်တော့သည်။ သူသည် အဲဒီကောင်စုတ်လေးကို သေချာပေါက် ဒုက္ခရောက်အောင် လုပ်ရမည်။ ဧကရာဇ်အိုကြီး တုံ့ဆိုင်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ လျိုကျင်းက ယုတ်မာညစ်ကျမ်းစွာဖြင့် ထပ်မံ သတိပေးလိုက်သည်။

“ဒီမိန်းမစိုးအိုကြီး ကြားတာကတော့... ချူရွှမ်က ပြည်သူတွေကို ကူညီနေတုန်းမှာ ရာနဲ့ချီတဲ့ ပြည်သူလူထုကြီးက သူ့ကို ဒူးထောက်ဦးချရုံတင်မကဘဲ မြို့တော်မှာရှိတဲ့ ပြည်သူအများအပြားက သူ့ကို အမွှမ်းတင် ပြောဆိုနေကြတာပါ။ သူက သာမန် ကွပ်မျက်သူလေးတစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတာကို လူတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးကို ဒီလောက်အထိ သိမ်းပိုက်နိုင်နေပြီ။ ဒီကောင်လေးရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ”

“ပြီးတော့ သူက အရှင်ဧကရာဇ်ကိုရော ဘယ်နေရာမှာ ထားလို့လဲ”

“အခု မြို့တော်တစ်ခုလုံးမှာ အရှင်ဧကရာဇ်က ပြည်သူတွေရဲ့ အသက်အိုးအိမ်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ချူရွှမ်ကသာ တကယ့် သက်ရှိနတ်ဘုရား ဖြစ်တယ်လို့ ပြောနေကြပါပြီ...”

ဒုန်း

စကားမဆုံးခင်မှာပင် ဧကရာဇ်အိုကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် အောင့်အီးမထားနိုင်တော့ဘဲ သူ၏ နဂါးပလ္လင်ထက်မှ နဂါးခေါင်းကို အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။ ရွှေအမြောက်အမြား အောက်သို့ ကြွေကျလာခဲ့သည်။ မိန်းမစိုး လျိုကျင်းသည် ချက်ချင်းပင် ပါးစပ်ပိတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်မူ ရူးသွပ်လှသော ဝမ်းမြောက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

မင်းက ငါ့မိသားစုကို အသပြာတစ်ပြားပဲ ပေးခဲ့တယ်မလား။ ဒီတစ်ကြိမ် မင်းကို အပြတ်မရှင်းနိုင်ရင် နောက်ဆို ငါ့မျိုးရိုးနာမည်ကို ပြောင်းပစ်လိုက်မယ်။

“မိန်းမစိုး လျိုကျင်း”

“အစေခံ ရှိပါတယ် ဘုရား”

“ငါကိုယ်တော်ရဲ့ အမိန့်တော်ကို ပေးလိုက်စမ်း... ချူရွှမ်ကို ဒီကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့။ သာမန် ကွပ်မျက်သူလေး တစ်ယောက်က ဒီလောက်အထိ သစ္စာဖောက်တဲ့ လုပ်ရပ်မျိုး လုပ်ဝံ့အောင် ဘယ်လောက်တောင် သတ္တိရှိလဲဆိုတာ ငါကိုယ်တော် ကိုယ်တိုင် ကြည့်ချင်တယ်”

“အမိန့်တော်အတိုင်းပါ ဘုရား။ အရှင်ဧကရာဇ်... အစေခံအနေနဲ့ ဝိုင်ကောင်းကောင်း တချို့ ပြင်ဆင်ထားရမလား ဘုရား” မိန်းမစိုး လျိုကျင်းက ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ဧကရာဇ်အိုကြီး၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းနေခဲ့သည်။ လျိုကျင်းသည် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားပြီး... ချက်ချင်းပင် ပြင်ဆင်ရန်အတွက် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် လျိုကျင်း နောက်ဆုတ်သွားသည်နှင့်... နောက်ထပ် မိန်းမစိုးငယ်တစ်ဦး အပြေးအလွှား ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ “အရှင်ဧကရာဇ်... သတင်းဆိုးပါ ဘုရား မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနရဲ့ အကျဉ်းထောင်မှူးချုပ် လော့ခိုင်က ရာထူးကနေ နှုတ်ထွက်စာ တင်သွင်းပြီး မြို့တော်ကနေ ထွက်ခွာသွားပါပြီ၊ သူ ဘယ်တော့မှ ပြန်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလို့လည်း ဆိုပါတယ် ဘုရား။”

“ဘာ... အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ မဟာပညာရှင် လော့က ဘာလို့ ထွက်သွားရတာလဲ” ဧကရာဇ်အိုကြီးသည် ထိုင်နေရာမှ မထိုင်နိုင်တော့ပေ။

သက်ရှည်ဆေးလုံး ဖော်စပ်မှု၏ အရေးကြီးဆုံး အဆင့်ကျော်လွန်သွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဧကရာဇ်အိုကြီးက စိတ်မချနိုင်သေးပေ။ အခြေအနေပေးပါက မဟာချင်ပြည်ထောင်ကြီး၏ မဟာပညာရှင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူအားလုံးကို မြို့တော်သို့ ဆင့်ခေါ်ထားချင်သည်။ သို့သော် ၎င်းက သိပ်ပြီး လက်တွေ့မကျပေ။ အကျဉ်းထောင်မှူးချုပ် လော့ခိုင်၏ ရုတ်တရက် ထွက်ခွာသွားမှုက ဧကရာဇ်အိုကြီးကို အငိုက်မိသွားစေသည်။ သူသည် သူ၏လက်ထဲမှ တင်ပြချက်ကို အလျင်အမြန် ကောက်ယူကာ သေချာစွာ ဖတ်ရှုလိုက်သည်။

ဖတ်လေလေ... ဧကရာဇ်အိုကြီး ပို၍ ဒေါသထွက်လေလေ ဖြစ်သည်။

“လော့ခိုင်က ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ၊ ချူရွှမ်က သာမန် ကွပ်မျက်သူလေး သက်သက်ပဲ၊ လူထုရဲ့ စိတ်နှလုံးကို ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် သိမ်းပိုက်ပြီး ဧကရာဇ်ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာကို ငါက သူ့ကို မသတ်နိုင်ရုံတင်မကဘဲ အရာရှိရာထူးတစ်ခုတောင် ပေးအပ်ရဦးမယ် ဟုတ်လား၊ လော့ခိုင်တစ်ယောက် ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်နေတာလား... ဒါမှမဟုတ် ငါပဲ မျက်စိမှားနေတာလား မဖြစ်နိုင်တာ... ဒီကိစ္စကို လုံးဝ ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး။” ဧကရာဇ်အိုကြီးသည် တင်ပြချက်ကို ဒေါသတကြီးဖြင့် စုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။

မိန်းမစိုးငယ်လေးမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်ဦးချလိုက်သည်။ “အရှင်ဧကရာဇ်... ဒေါသကို လျှော့ပါဦး ဘုရား။ အကျဉ်းထောင်မှူးချုပ် လော့ မထွက်ခွာခင်မှာ အရှင်ဧကရာဇ်ထံ ပစ္စည်းတစ်ခု ဆက်သဖို့ အစေခံကို မှာကြားခဲ့ပါတယ် ဘုရား။” ပြောပြီးနောက် နောက်ထပ် သစ်သားသေတ္တာတစ်လုံးကို သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ မြှောက်တင်လိုက်သည်။

ဧကရာဇ်အိုကြီးသည် စိတ်မရှည်စွာဖြင့် လှမ်းယူလိုက်သည်။ ၎င်းကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် ဦးစွာ ကြီးမားသော ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက်... အရှက်ရခြင်း၊ ဒေါသထွက်ခြင်းနှင့် ထိန်းချုပ်မရသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါများက သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် များမကြာမီ ထိုသတ်ဖြတ်လိုသည့် စိတ်ရိုင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်ကာ စိတ်ပျက်အားလျော့သွားခဲ့သည်။

“ကောင်းတယ်... ကောင်းလှချေလား၊ မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာန၊ ကောင်းလှချေလား အကျဉ်းထောင်မှူးချုပ်လော့ မင်း မြို့တော်ကနေ ထွက်ခွာပြီး ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာချင်တာ မဆန်းတော့ဘူး။ အစောင့်တွေ... အဲဒီ ခွေးအစေခံ မိန်းမစိုး လျိုကျင်းကို ငါ့ဆီ ခေါ်ခဲ့စမ်း” မိန်းမစိုးငယ်လေးမှာ မနှောင့်နှေးဝံ့ဘဲ အပြင်သို့ အပြေးအလွှား ထွက်သွားခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် မိန်းမစိုး လျိုကျင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လျှောက်တင်သည်။ “အရှင်ဧကရာဇ်... ဝိုင်ကောင်းကောင်း ပြင်ဆင်ပြီးပါပြီ ဘုရား။ အရှင်ဧကရာဇ် အမိန့်ပေးရုံပါပဲ...”

“မလိုတော့ဘူး... မိန်းမစိုးလျို၊ ငါကိုယ်တော် မောင်မင်းကို မေးရဦးမယ်၊ ကိုယ်တော်တို့ မဟာချင်ပြည်ထောင်ကြီးရဲ့ ‘တရားစီရင်ရေး အရာရှိ’ ဆိုတာ ဘယ်လို ရာထူးမျိုးလဲ” ဧကရာဇ်အိုကြီးက နှိမ့်ချစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။ မဟာချင်ပြည်ထောင်ကြီးတွင် အရာရှိရာထူးများစွာ ရှိသော်လည်း သူသည် ဤထူးခြားသော ရာထူးကို မမှတ်မိပေ။

မိန်းမစိုး လျိုကျင်း ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။ တရားစီရင်ရေး အရာရှိ... ဤရာထူးက အနည်းငယ် စိမ်းသက်နေသလိုရှိသော်လည်း အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသလိုလည်း ခံစားရသည်။ အာ... သူ မှတ်မိသွားပြီ။

“အရှင်ဧကရာဇ်... တရားစီရင်ရေး အရာရှိ ဆိုတာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာက မဟာချင်ပြည်ထောင်ကြီးရဲ့ ရာထူးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး တရားရေးဝန်ကြီးဌာနနဲ့ မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနတို့အောက်မှာ ရှိပါတယ်။ ၎င်းက အဆင့် ၅ ရာထူးဖြစ်ပေမဲ့ ကြီးမားတဲ့ အာဏာ ရှိခဲ့ပါတယ်၊ ‘အရင်ကွပ်မျက်ပြီးမှ နောက်မှ တင်ပြခွင့်’ အာဏာ ရှိပါတယ်။ ဒါတင်မကဘဲ တရားစီရင်ရေး အရာရှိတစ်ဦးအနေနဲ့ ကွပ်မျက်ပိုင်ခွင့် အာဏာတင်မကဘဲ... အထက်မှာရှိတဲ့ မင်းသားတွေကအစ အောက်မှာရှိတဲ့ အာဏာပိုင် နယ်စားပဒေသရာဇ်တွေအဆုံး ကွပ်မျက်နိုင်စွမ်း ရှိခဲ့ပါတယ် ဘုရား”

“ဒါကြောင့် တရားစီရင်ရေး အရာရှိရဲ့ အဆင့်အတန်းက နိမ့်ပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ အာဏာကတော့ တကယ့်ကို ကြီးမားလွန်းလှပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာက မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနရဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ ကောင်းကင်ဓားမ ကွယ်လွန်သွားပြီးနောက်မှာ ဒီရာထူးကို လုံးဝ ပယ်ဖျက်လိုက်တာ ဖြစ်ပါတယ် ဘုရား။”

“ဘာ... ကောင်းကင်ဓားမ ဟုတ်လား” ဧကရာဇ်အိုကြီး၏ မျက်နှာမှာ ကြည့်ရဆိုးသွားခဲ့သည်။ သူသည် မိန်းမစိုး လျိုကျင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲမှ ဖုံးအုပ်ထားသော သစ်သားသေတ္တာကို ကြည့်လိုက်ကာ... နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ သွားများကို ကြိတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

“မိန်းမစိုး လျိုကျင်း... အခုချက်ချင်း အရာရှိဝတ်စုံနဲ့ တော်ဝင်တံဆိပ်တုံးကို သွားပြင်ဆင်ပြီး ချူရွှမ်ဆီကို အမိန့်တော် ထုတ်ပြန်လိုက်စမ်း။ ငါကိုယ်တော်က သူ့ကို အဆင့် ၅ တရားစီရင်ရေး အရာရှိ အဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့် ပေးအပ်လိုက်မယ်”

“ဗျာ... အရှင်ဧကရာဇ်... မှားများ မှားနေတာလား ဘုရား” မိန်းမစိုး လျိုကျင်းမှာ ထိုနေရာတင် ကြောင်အသွားခဲ့ပြီး အရှင်ဧကရာဇ်တစ်ယောက် ရူးသွပ်သွားတာလားဟုပင် ထင်မှတ်မိသွားသည်။ ခုနလေးတင် သူ့ကို သတ်ချင်နေပြီး... ယခုကျတော့ ချက်ချင်း ရာထူး ပေးအပ်လိုက်သည် ဟုတ်လား။

သို့သော် ဧကရာဇ်အိုကြီး၏ ယုတ်မာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အကြည့်နှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရသောအခါ လျိုကျင်းသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ဒူးထောက်ဦးချလိုက်ပြန်သည်။ “အစေခံ အမိန့်တော်အတိုင်း ဆောင်ရွက်ပါ့မယ် ဘုရား။ ဒါပေမဲ့ အရှင်ဧကရာဇ်... ဟို ဝိုင်တစ်အိုးကရော...”

“မောင်မင်းကိုပဲ ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးလိုက်မယ်။”

မိန်းမစိုး လျိုကျင်း သေမတတ် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ ထိုဝိုင်ထဲတွင် သူကိုယ်တိုင် ပြင်းထန်သော အဆိပ်များ ထည့်ထားခဲ့သည်ကို သူ အသိဆုံး ဖြစ်သည်။ သူ သောက်လိုက်လျှင် ဘာဖြစ်သွားမည်နည်း။ မိန်းမစိုး လျိုကျင်းသည် အတောင်ပံ ပါသည့်အလား အပြေးအလွှား ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

ဧကရာဇ်အိုကြီး၏ အကြည့်များမှာလည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အေးစက်သွားခဲ့သည်။

ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ငါ သည်းခံလိုက်မယ် သက်ရှည်ဆေးလုံး ဖော်စပ်ပြီးတာနဲ့ ငါ့ကို လှည့်စားတဲ့သူတွေ၊ ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်တဲ့သူတွေနဲ့ ငါ့အပေါ် မသစ္စာရှိတဲ့သူတွေအားလုံးကို အပြတ်ရှင်းပစ်မယ်။

ဝုန်း

အနှိုင်းမဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နဂါးအရှိန်အဝါက ဧကရာဇ်အိုကြီးထံမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေသော အချိန်တွင် စတုတ္ထမင်းသားသည် သွေးဝတ်စုံဝတ်အစောင့်တပ်နှင့်အတူ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သေချာစွာ စဉ်းစားပြီးနောက် စတုတ္ထမင်းသားသည် ကွပ်မျက်ရေးကွင်းတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ခမည်းတော်၏ စိတ်ထဲတွင် စွဲထင်ကျန်ရစ်စေရန်အတွက် အသေးစိတ် လာရောက်လျှောက်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သူက သိပါမည်နည်း... သူ ဝင်လာသည်နှင့် ဒေါသထွက်စရာနေရာ ရှာမတွေ့ဖြစ်နေသည့် ဧကရာဇ်အိုကြီး၏ ဒေါသပုံချစရာ သက်သက် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ပြင်းထန်စွာ ဟိန်းဟောက် ကြိမ်းမောင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်အားလျော့နေသော မိန်းမစိုးအိုကြီး လျိုကျင်းသည် ကွပ်မျက်ရေးကွင်းသို့ ထပ်မံ ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ စည်ကားသိုက်မြိုက်နေသော မြင်ကွင်းကြောင့် ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်။ နေရာတိုင်းတွင် ပြည်သူလူထုများမှာ ပြုံးရွှင်နေကြသည်။ ဟင်းရည်၏ မွှေးကြိုင်လှသော အနံ့ကို ရှူရှိုက်မိရုံမျှဖြင့် စိတ်ရွှင်လန်းသွားစေပြီး ရောဂါဝေဒနာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အလား ခံစားရစေသည်။

ဝမ်ရှန့်နှင့် ကောင်းကင်အကျဉ်းထောင်မှ ထောင်စောင့်များသည် မွန်းတည့်ချိန်မှစ၍ နောက်တစ်နေ့ မွန်းလွဲပိုင်းအထိ အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့ကြသော်လည်း အလုပ်မပြတ်သေးပေ။ အခြားနည်းလမ်းမရှိပေ၊ မြို့တော်တွင် ပြည်သူလူထုက များပြားလွန်းလှသည်။ လူတိုင်းက ယခင်က မှူးမတ်အာဏာပိုင်များသာ စားသုံးနိုင်သော မိစ္ဆာသားရဲများ၏ အသားနှင့် သွေးကို မြည်းစမ်းကြည့်ချင်ကြသည်။ အသားမစားရလျှင်ပင် ဟင်းရည်တစ်ငုံ သောက်ရခြင်းက ကြီးမားလှသော ကံကောင်းမှုကြီး ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် မည်သူမျှ မိန်းမစိုး လျိုကျင်းကို လာရောက်ကြိုဆိုရန် လက်မအားကြပေ။ နောက်ဆုံးတွင် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရန် တာဝန်ယူထားသည့် အရာရှိ လင်းရင်က ပထမဆုံး သတိထားမိပြီး ကြိုဆိုလိုက်သည်။ “မိန်းမစိုးလျို... ဘာကိစ္စကြောင့် ကြွလာတာလဲ ဘုရား ဒါက...” လင်းရင်သည် ချူရွှမ်အတွက် အနည်းငယ် စိုးရိမ်မိသွားသည်။ သူ၏ ဘဝတွင် မည်သူ့ကိုမျှ အလွယ်တကူ အရှုံးမပေးခဲ့ဖူးသော်လည်း ချူရွှမ်၏ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော လုပ်ရပ်များကြောင့် လင်းရင်သည် တကယ်ကို လေးစားမိသွားခဲ့သည်။

မိန်းမစိုး လျိုကျင်းက အေးစက်သော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “အဲဒီ ကောင်စုတ်လေး ချူရွှမ် ဘယ်မှာလဲ”

“သူ ဒီမှာ မရှိပါဘူး ဘုရား။ ထောင်မှူးချူက မိစ္ဆာသားရဲ အမြောက်အမြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ရလို့... သူတို့ရဲ့ သက်ရောက်မှုတွေကို နှိမ်နင်းဖို့အတွက် တရားထိုင်အောင်းနေပါတယ်” လင်းရင်က ပြောလိုက်သည်။

မိန်းမစိုး လျိုကျင်း၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် စိမ်းဖတ်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ နဖူးပေါ်မှ သွေးကြောများမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီလာခဲ့သည်။ “ငါတို့က တော်ဝင်အမိန့်တော်ကို လာရောက်ထုတ်ပြန်တာ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီကောင်စုတ်လေးက ဒီမှာ မရှိဘူး ဟုတ်လား ငါတို့က ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်မှာလိုပဲ သူ့ကို ရက်ပေါင်းများစွာ ထပ်ပြီး စောင့်နေရဦးမှာလား”

အခန်း (၁၂၆)

ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် နတ်အဆင့် နဝမအလွှာ

မိန်းမစိုးအိုကြီး လျိုကျင်းက အလွန်အမင်း မကျေမနပ် ဖြစ်နေသော်လည်း... ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင် ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် သွားလာလှုပ်ရှားနေကြသော ရေတွက်မရနိုင်သည့် မြို့တော်ပြည်သူလူထုကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ လက်ခံလိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။

“ငါသာ အခုအချိန်မှာ ချူရွှမ်အကြောင်း မကောင်းပြောဝံ့ရင်... ဒီမှာရှိတဲ့ ပြည်သူတွေက တစ်ယောက်တစ်ချက် တံတွေးနဲ့တင် ငါ့ကို နှစ်သတ်ပစ်နိုင်လောက်တယ်။ အင်းလေ... ငါ စောင့်ရုံပဲ ရှိတာပေါ့။”

သူက ယခင်ကလည်း မစောင့်ခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလား။ ထို့ကြောင့် မိန်းမစိုး လျိုကျင်းသည် အပြင်ဘက်တွင်သာ ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေရတော့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဝမ်ရှန့်က သူ့ကို ဒုက္ခမပေးခဲ့သည့်အပြင် လူတစ်ယောက်အား သူ့ထံသို့ မိစ္ဆာစွပ်ပြုတ် တစ်ပန်းကန် ပေးရန်ပင် မှာကြားခဲ့သေးသည်။

လျိုကျင်းက စွပ်ပြုတ်ကို တစ်ငုံ သောက်ကြည့်လိုက်ရာ အရသာက မမျှော်လင့်ဘဲ အလွန်ကောင်းမွန်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် မိစ္ဆာအသားတစ်တုံးကို ကိုက်စားကြည့်လိုက်သည်၊ ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ လူအုပ်ကြီးကြောင့်ပဲလားတော့မသိ... ကိုက်ချက်အနည်းငယ် စားပြီးနောက်တွင်မူ မိန်းမစိုး လျိုကျင်းသည်ပင် ၎င်းက အလွန်အရသာရှိလှကြောင်း တွေ့ရှိသွားတော့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်အတွင်း၌မူ။

ချူရွှမ်သည် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်၏ ဒသမမြောက်အလွှာသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဒါက ဝမ်ရှန့်၏ တောင်းဆိုချက်ကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ချူရွှမ်သည် မိစ္ဆာတစ်ရာကျော်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ... စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမ၏ စံချိန်ကို ချိုးဖျက်ခဲ့ရုံတင်မကဘဲ အဆုံးမဲ့လှသော မိစ္ဆာချီများကိုလည်း စုဆောင်းမိသွားခဲ့သည်။ ဤမိစ္ဆာချီများကို ဖယ်ရှားပစ်ခြင်း မရှိသရွေ့ ချူရွှမ်သည် မိစ္ဆာတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားမည့် အန္တရာယ်နှင့် အမြဲတစေ ရင်ဆိုင်နေရမည် ဖြစ်သည်။

“နှမြောဖို့ကောင်းတာက ထောင်မှူးကြီးက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်းရတနာ ရှိနေတယ်ဆိုတာ မသိတာပဲ။ မိစ္ဆာချီတွေ ဘယ်လောက်ပဲ များများ... ငါ့ကို မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်သွားအောင် မလုပ်နိုင်ဘူး။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ မိစ္ဆာချီတွေ ပိုများလေလေ... ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို ပိုပြီး အထောက်အကူပြုလေလေပဲ။”

“ဒါ့အပြင် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်ရဲ့ ဒသမမြောက်အလွှာက စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမရဲ့ ရုပ်အလောင်းကို နှိမ်နင်းထားတဲ့ နေရာတင်မကဘဲ... စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမ တစ်ချိန်က တရားထိုင်အောင်းခဲ့တဲ့ နေရာလည်း ဖြစ်တယ်။ ဒါဟာ တကယ့်ကို ကံကြမ္မာရဲ့ စီမံမှုလို့ပဲ ပြောရမလားပဲ။”

ချူရွှမ်သည် မြင့်မားသော စင်မြင့်ထက်သို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။ စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမ၏ ရုပ်အလောင်းမှာ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး... ထပ်မံ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှု မရှိစေရန်အတွက် မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနက ထိုရုပ်အလောင်းကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရန် အခြားနေရာတစ်ခုသို့ ရွှေ့ပြောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး သံကြိုးများကိုမူ ဒီအတိုင်း ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။

ချူရွှမ်က စင်မြင့်ထက်သို့ လှမ်းတက်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိလိုက်သောအခါ... တစ်ခုလုံးသော စင်မြင့်ထက်ရှိ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး သံကြိုးများအားလုံးက ကျယ်လောင်စွာ ဆူညံလျက် လှုပ်ခါသွားတော့သည်။ ၎င်းတို့ပေါ်ရှိ မှော်စာလုံးများထံမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာခဲ့သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဤသံကြိုးများသည် ဧရာမ သံကြိုးအကျဉ်းထောင်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ချူရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ခြေလက်များကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် တုတ်နှောင်လိုက်တော့သည်။ သို့သော် ချူရွှမ်ကမူ လုံးဝ ပျာယာခတ်ခြင်း မရှိပေ။

သူ ပထမဆုံး ဝင်လာစဉ်က ဝမ်ရှန့်က သူ့ကို ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။ စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမသည်လည်း ဤနည်းလမ်းအတိုင်း ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး သံကြိုးအမြောက်အမြားဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ တုတ်နှောင်ခဲ့ကြောင်း၊ အကယ်၍ သူ ကျိုးဖောက်အောင်မြင်သွားပါက သံကြိုးများက အလိုအလျောက် ပွင့်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူ ကျိုးဖောက်ရန် ပျက်ကွက်ပါကမူ... သူက မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ဤသံကြိုးများက စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမကို ထိုနေရာတွင် ထာဝရ ပိတ်လှောင်ထားမည် ဖြစ်သည်။

ချူရွှမ်အနေဖြင့် မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်သွားမည်ကို မစိုးရိမ်သော်လည်း... အကျဉ်းသားနည်းလမ်းဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းက ကွပ်မျက်ရေးသမားများ၏ ရိုးရာအစဉ်အလာတစ်ခု ဖြစ်နေသောကြောင့်... သူ ၎င်းကို လိုက်နာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“ဒီမိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး သံကြိုးတွေက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိတ်လှောင်ထားနိုင်ပေမဲ့... ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကိုတော့ မတားဆီးနိုင်ပါဘူး။ ငါ နောက်ဆုံးတော့ မိစ္ဆာကိုယ်ခန္ဓာသန့်စင်ခြင်းကျင့်စဉ်ကို ဘာအတားအဆီးမှမရှိဘဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ကျင့်ကြံနိုင်ပြီ”

ဝုန်း

အတားအဆီးမဲ့လှသော မိစ္ဆာချီများက ချူရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီး... ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်၏ ဒသမမြောက်အလွှာတစ်ခုလုံးကို ရေတွက်မရနိုင်သော မိစ္ဆာအလင်းတန်းများဖြင့် ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားစေတော့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်အတွင်းရှိ မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင်အားလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်နှင့် ကွပ်မျက်ရေးကွင်းပြင်ထံမှ ရရှိလာသော အော်ဟစ်အားပေးသံများ၊ ထို့ပြင် ဖြတ်သန်းသွားလာနေကြသော ထောင်စောင့်များ၏ စကားသံများမှတစ်ဆင့်... သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်မှ ထူးကဲပြောင်မြောက်လှသော လူတစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာပြီး တစ်ရက်တည်းဖြင့် မိစ္ဆာတစ်ရာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြောင်း သိရှိထားကြပြီး ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့ ကျူးလွန်ခဲ့သော မကောင်းမှုများစွာ ရှိသော်လည်း... ဤအကျဉ်းကျနေသော မိစ္ဆာလမ်းစဉ်သိုင်းပညာရှင်များသည် အလွန်အမင်း ရိုသေကိုင်းရှိုင်းလာကြပြီး စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ဆုတောင်းနေကြတော့သည်။ “နတ်ဘုရားတွေနဲ့ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာအားလုံး မစပါစေနဲ့... ကျေးဇူးပြုပြီး အဲဒီထူးကဲလှတဲ့ လူကြီးကို မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်မသွားပါစေနဲ့၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့လို အကျဉ်းသားတွေပဲ အရင်ဆုံး ဒုက္ခရောက်ရလိမ့်မယ်...”

“ထောင်မှူးကြီး... မင်း ထင်လား၊ အစ်ကိုရွှမ်က အဲဒီမိစ္ဆာတွေကို တကယ်ပဲ ချောချောမွေ့မွေ့နဲ့ သန့်စင်နိုင်ပါ့မလား” ကွပ်မျက်ရေးကွင်းတွင် ဝမ်ရှန့်ကို ကူညီပြီး ပြည်သူလူထုအား ဝေငှပေးနေသည့် ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့က ရုတ်တရက် စိုးရိမ်စိတ်ဝင်လာကြသည်။

ဝမ်ရှန့်၏ အကြည့်များတွင်မူ သေချာရေရာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ “တခြားလူဆိုရင် မဖြစ်နိုင်ပေမဲ့... ချူရွှမ်ကတော့ သေချာပေါက် လုပ်နိုင်တယ်။ မမေ့နဲ့ဦး... သူက ငါတို့ မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနရဲ့ ဒဏ္ဍာရီဖြစ်တဲ့ စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမ တင်ထားခဲ့တဲ့ အမြင့်ဆုံးစံချိန်ကို ချိုးဖျက်ခဲ့တဲ့သူပဲ”

သူက ထိုသို့ ပြောလိုက်သော်လည်း ဝမ်ရှန့်၏ စိတ်ထဲတွင်မူ အမှန်တကယ် အလွန်စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။ ကွပ်မျက်ရေးသမားတစ်ယောက်၏ လမ်းစဉ်က မည်မျှအထိ ခက်ခဲကြောင်း သူ့ထက်ပို၍ မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။ ဤလမ်းစဉ်ပေါ်သို့ တစ်ကြိမ် လျှောက်လှမ်းမိသည်နှင့် မည်သူ့ကိုမျှ အားကိုး၍ မရတော့ပေ။ မိမိကိုယ်ကိုယ်သာ အားကိုးရမည် ဖြစ်သည်။ ဒါက လက်ရှိ ချူရွှမ် ရင်ဆိုင်နေရသော အခြေအနေပင်ဖြစ်သည်။

အလွန်များပြားသော မိစ္ဆာချီအမြောက်အမြား သန့်စင်ခြင်းကို ခံရသည်နှင့်အမျှ... သူ၏ အသိစိတ်ထဲတွင်လည်း မလွှဲမရှောင်သာဘဲ မိစ္ဆာကဲ့သို့သော အတွေးဆိုးများစွာ မပြတ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ၏စိတ်ထဲမှ အသံတစ်ခုက သူ့အား မိစ္ဆာတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်ရန် တိုက်တွန်းနေသည့်အလား ခံစားရစေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချူရွှမ်၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် အစိမ်းရောင်ကြာ တစ်ပွင့် ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ အစိမ်းရောင်ကြာပွင့်သည် လေနှင့်အတူ ဖြန့်ကျက်သွားခဲ့ပြီး... တစ်ခဏချင်းမှာပင် ၎င်း၏ ဗဟိုချက်ထံမှ ရေတွက်မရနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အဖြူရောင် မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ပြင်းထန်လှသော မီးတောက်များအကြားတွင် ရှုပ်ထွေးပရမ်းပတာဖြစ်နေသော အတွေးဆိုးအားလုံးမှာ မည်သည့်ခြေရာလက်ရာမျှမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားရတော့သည်။

“နိုင်ငံတော်စောင့် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်က တကယ်ကို ထိုက်တန်ပေတာပဲ။ ငါ အရင်ကတော့ ဒီလိုအာရုံနောက်စရာ အတွေးတွေကို ရှင်းထုတ်ဖို့အတွက် ‘မီးစွမ်းအင်ပုလဲ’ ဒါမှမဟုတ် ‘ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်းရတနာ’ ကို လိုအပ်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ထားခဲ့တာ၊ ဒါတောင် သန့်စင်သောမီးလျှံကျင့်စဉ်က နိုင်ငံတော်စောင့် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်တွေထဲမှာ အသန်မာဆုံး မဟုတ်သေးဘူး။”

“အသန်မာဆုံး နိုင်ငံတော်စောင့် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်ကတော့... မဟာချင်မင်းဆက်ရဲ့ ဘိုးဘေးနဂါးကျင့်စဉ်ပဲ”

“ပြောကြတာကတော့... မဟာချင်ဧကရာဇ်ဟာ အဲဒီတုန်းက ဘိုးဘေးနဂါးကျင့်စဉ်ကို အားကိုးပြီး အရပ်ရှစ်မျက်နှာနဲ့ လောကတစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်ခဲ့တာတဲ့... အကယ်၍ ငါ နောင်တစ်ချိန်မှာ အခွင့်အရေး ရခဲ့မယ်ဆိုရင် ၎င်းကို တကယ်ပဲ မျက်မြင် တွေ့မြင်ချင်မိတယ်”

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်း မြင့်မားလာလေလေ... ချူရွှမ်၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်က ပိုမို ပြင်းထန်လာလေလေ ဖြစ်သည်။ သူက သန်မာသော ပြိုင်ဘက်များနှင့် ဆုံတွေ့ရန် ပို၍ပင် တောင့်တမိလာခဲ့သည်။ မီးတောက်တစ်ခုတည်းဖြင့် ပြာကျသွားအောင် သတ်ပစ်နိုင်သည့် ‘ချင်ထျန်း မိစ္ဆာဘုရင်’ ကဲ့သို့သော ပြိုင်ဘက်မျိုးက ချူရွှမ်ကို အနည်းငယ် စိတ်ပျက်စေခဲ့သည်။

“ဒါ့အပြင်... မဟာဆရာသခင်အဆင့်ရဲ့ အထက်မှာလည်း အဆင့်အတန်း ခွဲခြားမှုတွေ ရှိသေးတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နှမြောဖို့ကောင်းတာက ငါ ၎င်းတို့ကို သိပ်ပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိသေးတာပဲ။ ပြီးတော့ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်ကနေ မဟာဆရာသခင်အဆင့်ကို ကျိုးဖောက်ဖို့က ကိုယ်ခံပညာနယ်ပယ် ထက်စာရင် အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြီး ခက်ခဲတယ်။”

ဤသို့ တွေးတောရင်းဖြင့် ချူရွှမ်သည် သူ၏မျက်မှောင်ကို ထပ်မံ ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ထို့နောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မိစ္ဆာတစ်ကောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံကဲ့သို့သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝူးးးး

ထိုအသံက ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်၏ ဒသမမြောက်အလွှာတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ပြီး အခြားသောအလွှာများဆီသို့ ဆက်တိုက် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်အတွင်း ပိတ်လှောင်ခံထားရသော မိစ္ဆာလမ်းစဉ်သိုင်းပညာရှင်အားလုံးမှာ... နတ်ဘုရားနှင့် ဗုဒ္ဓကို မယုံကြည်ကြသူများပင် ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ... ချက်ချင်းပင် အသည်းအသန် ဆုတောင်းလိုက်ကြတော့သည်။ သူတို့အနေဖြင့် ဒသမမြောက်အလွှာရှိ ထိုမိစ္ဆာကောင်ကြီးကို လုံးဝ မပြစ်မှားဝံ့ကြပေ။

“တောက်... ဒီကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်ထဲက လှုပ်ရှားမှုကို ကြည့်ရတာ... အဲဒီတိရစ္ဆာန်လေးက မိစ္ဆာချီတွေကို သန့်စင်ပြီး သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်ကို ကျိုးဖောက်ဖို့ စတင်နေပြီလား အရှင်ဧကရာဇ် ဘာဖြစ်သွားလဲမသိဘူး... ရုတ်တရက်ကြီး ဒီတိရစ္ဆာန်လေးကို ရာထူးတိုးပေးလိုက်ရအောင်။ ဒီကလေးက တကယ်ပဲ ဒုတိယမြောက် စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမ ဖြစ်လာတော့မှာလား”

“မဖြစ်နိုင်တာ... သေချာပေါက် မဖြစ်နိုင်ဘူး”

“ဒါ ငါ့ရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်မှုပဲ ဖြစ်ရမယ်”

မိန်းမစိုးအိုကြီး လျိုကျင်းသည် သူ၏စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေရန်အတွက် မိစ္ဆာစွပ်ပြုတ် သုံးပန်းကန် ဆက်တိုက် သောက်ပစ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်၏ ဒသမမြောက်အလွှာအတွင်း၌မူ။

ချူရွှမ်ကမူ တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် အဆက်မပြတ် ဟိန်းဟောက်နေခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အသား၊ သွေးနှင့် အရိုးများအားလုံး မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အသွင်ပြောင်းလဲနေသည်ကို ခံစားနေရသည်။

မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း၏ အဆုံးစွန်သော ရည်မှန်းချက်မှာ... လူသားတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မိစ္ဆာတစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တူညီသော အဆင့်အတန်းသို့ ရောက်ရှိအောင် အသွင်ပြောင်းလဲပစ်ရန် ဖြစ်သည်။ ဓားလှံပြီးခြင်း၊ ရေမီးကို ခံနိုင်ခြင်း၊ မပျက်စီးနိုင်သော... ကောင်းကင်ယံကို ထောက်ပံ့ထားသည့် တိုင်လုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ဖြစ်သည်။... အတိုချုပ်ပြောရလျှင် မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း၏ အဆုံးစွန်သောာ အခြေအနေမှာ ခန္ဓာကိုယ်၏ ကန့်သတ်ချက်များကို အစဉ်မပြတ် ကျိုးဖောက်ဖျက်ဆီးပစ်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

အလွန်များပြားသော မိစ္ဆာချီအမြောက်အမြား သန့်စင်ခြင်းကို ခံရသည်နှင့်အမျှ... ချူရွှမ်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အင်အား လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ခန္ဓာသန့်စင်ခြင်း နတ်အဆင့် တတိယအလွှာ...

နတ်အဆင့် စတုတ္ထအလွှာ...

နတ်အဆင့် ပဉ္စမအလွှာ...

နတ်အဆင့် ဆဋ္ဌမအလွှာ၊ သတ္တမအလွှာ၊ အဋ္ဌမအလွှာ၊ နဝမအလွှာ

နောက်ဆုံးတွင်... သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အင်အားက ခန္ဓာသန့်စင်ခြင်း၏ နတ်အဆင့် နဝမအလွှာအထိ တိုးတက်သွားသောအခါ... ယခင်က စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမကဲ့သို့ပင်... ချူရွှမ်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်မှာ အဆုံးစွန်သော ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

မိစ္ဆာချီများ မည်မျှပင် ထပ်မံရှိနေပါစေ... ၎င်းက သူ၏အင်အားကို မြူမှုန်မျှပင် ဆက်လက် တိုးတက်အောင် မလုပ်ပေးနိုင်တော့ပေ။ ထို့အပြင်... သူ မိစ္ဆာချီကို ထပ်မံ သန့်စင်လိုက်စဉ်မှာပင်... ချူရွှမ်သည် သူ့အား ကြီးမားလှသော ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေမည့် အရာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

“မကောင်းတော့ဘူး... ဒီမိစ္ဆာချီက အမှန်တော့...”