အခန်း (၁၃၀-၁၃၂)
Vol. 9 Ch. 130-132
အခန်း (၁၃၀)
အမွေအနှစ်၊ အနာဂတ်နှင့် ဘိုးဘေးနယ်မြေ
ချူရွှမ်သည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဆင်ခြင်သုံးသပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
“စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမ ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ‘မိစ္ဆာဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းကျင့်စဉ်’ က... မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ကို စုစည်းပေးနိုင်ရုံတင်မကဘူး၊ အဲဒီ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ကို သုံးပြီး မဟာပညာရှင်တွေကိုပါ တိုက်ခိုက်နိုင်တာပဲ”
“ဒီကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း လှုပ်ရှားမှုကို ‘ကောင်းကင်ဓားမ ဝိညာဉ်ဓားချက်’ လို့ အမည်ပေးထားတယ်။”
“ဒါဟာ စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ကနေ မဟာပညာရှင်အဆင့်ကို ကျိုးဖောက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့မှန်း သိလိုက်ရပြီး မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေတဲ့အချိန်မှာ ရှာဖွေဖော်ထုတ်ခဲ့တာပဲ။ ဒါဟာ နတ်အဆင့် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ မဟာပညာရှင်တစ်ယောက်ကို ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်မယ့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲ”
“ဒါတင်မကသေးဘူး... အကယ်၍ အဆုံးစွန်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်ရင် ဒဏ္ဍာရီလာ ‘ဓားမဝိညာဉ်’ ကိုတောင် စုစည်းနိုင်မှာ”
သန်မာလွန်းတယ်... တကယ့်ကို အကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် သန်မာလှသည်။
သိုင်းပညာလမ်းကြောင်းပေါ်သို့ လျှောက်လှမ်းကတည်းက ချူရွှမ်သည် မည်သူ့ကိုမျှ အထင်ကြီးလေးစားခဲ့ဖူးခြင်း မရှိချေ။ သူသည် ပထမဧကရာဇ်အပေါ်တွင်သာ ဝေဝါးသော ရိုသေလေးစားမှု ရှိခဲ့သော်လည်း... ယခုမူ စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမအပေါ်တွင်တော့ တကယ်ကို ရင်ထဲမှလှိုက်လှဲစွာဖြင့် ဦးညွှတ်အလေးပြုမိတော့သည်။
အပြင်က ကောလာဟလတွေက ချဲ့ကားထားတာ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း... ချူရွှမ်၏ စိတ်ထဲတွင်မူ စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမသည် ပထမဧကရာဇ်ကြီး ပြန်လည်ရှင်သန်လာလျှင်ပင် ဤမျှထက် ပိုလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု ခံစားနေရသည်။
“တစ်ခုတည်းသော နှမြောစရာကတော့... စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမဟာ အချိန်အခါမဟန်ဘဲ မွေးဖွားလာခဲ့တဲ့၊ စောစောစီးစီး ကွယ်လွန်သွားခဲ့ရတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာပဲ”
ချူရွှမ်သည် သွေးသောက်အရူးဓားမကို ဂရုတစိုက် ပွတ်သပ်ရင်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ရှုပ်ထွေးနေသော ခံစားချက်များကို စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြရန် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။
“စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမ... ကျွန်တော် တခြားအရာတွေကိုတော့ အာမမခံနိုင်ပေမဲ့၊ ဒီမျှော်လင့်ချက်မဲ့ပြီး သေမင်းတမန် ကွပ်မျက်သူ လမ်းစဉ်ကိုတော့ ကျွန်တော် ဆုံးခန်းတိုင်အောင် သန်သန်မာမာ လျှောက်လှမ်းသွားမှာပါ။ တစ်နေ့ကျရင်... ကွပ်မျက်သူဆိုတာ ဒီလောကမှာ အသန်မာဆုံး ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာစေရမယ်”
“မိစ္ဆာတွေကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစေရမယ်”
“မဟာပညာရှင်တွေကို ဒူးထောက်ခရစေရမယ်”
ဤအခိုက်အတန့်တွင် သွေးသောက်အရူးဓားမသည်လည်း ချူရွှမ်၏ ခံစားချက်ကို သိရှိသွားသည့်အလား... တစ်ကိုယ်လုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် ထိုမိစ္ဆာလက်နက်သည် သူ၏လက်ထဲမှ လျှောကျသွားပြီး ဓားသွားက လေထုကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။
ချက်ချင်းပင်...
မြွေနဂါးကြီးသည် ရှည်လျားစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သွေးမြွေ ငွေနဂါးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ကမ္ဘာမြေကြီးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့သည်။ ချူရွှမ်၊ မိစ္ဆာလက်နက်နှင့် မြွေနဂါးကြီးတို့အားလုံးသည် မိမိတို့ကိုယ်ပိုင် နည်းလမ်းဖြင့် စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမကို နှုတ်ဆက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းကျင့်စဉ် ပေါ်ပေါက်လာသည်နှင့်အမျှ... ချူရွှမ်သည် စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမ၏ ဤလောကတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော နောက်ဆုံးစိတ်အာရုံ အနည်းငယ်သည်လည်း လေထဲတွင် လွင့်ပျောက်ကွယ်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
“စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမရဲ့ ခေတ်ကတော့ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ... ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ခေတ်ကတော့ အခုမှ စတာ”
ကွပ်မျက်သူ မျိုးဆက်တစ်ခု၏ ကန့်လန့်ကာပိတ်သိမ်းခြင်းသည်... မျိုးဆက်သစ် ကွပ်မျက်သူတစ်ဦး ထက်မြက်လာစေရန်အတွက် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ‘အမွေအနှစ် ဆက်ခံခြင်း’ ပင် ဖြစ်သည်။
ချူရွှမ်သည် ဤအမွေအနှစ်ကို ရင်ဝယ်ပိုက်လျက်... သွေးသောက်အရူးဓားမနှင့် ရှောင်ပိုင်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက်၊ လေးလံသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ကောင်းကင်အကျဉ်းထောင်၏ ဒသမအထပ်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်၊ ထို့နောက် နဝမထပ်၊ အဋ္ဌမထပ်နှင့် သတ္တမထပ်...။ ချူရွှမ် ဖြတ်သန်းသွားသော အထပ်တိုင်းတွင် ပိတ်လှောင်ခံထားရသော မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင်အားလုံးသည် သူတို့၏ နှလုံးသားအောက်ခြေမှ ပြင်းထန်လှသော ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားလိုက်ကြရသည်။
“ဒီအရူးက... မိစ္ဆာတစ်ရာကျော်ကို သတ်ပစ်ခဲ့တာတောင် အသက်ရှင်နေသေးတယ်၊ မိစ္ဆာအဖြစ်လည်း သွေးပျက်မသွားဘူး သာမန်ကွပ်မျက်သူတစ်ယောက်က ဘယ်အချိန်ကစပြီး ဒီလောက်အထိ အကြောက်စရာကောင်းသွားရတာလဲ”
“အရှင်မင်းကြီး”
ဤအခိုက်အတန့်တွင် မည်သည့်မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင်မျှ အော်ဟစ်ဆဲဆိုခြင်း မပြုဝံ့ကြတော့ချေ။ သူတို့သည် ခေါင်းများကိုသာ ငုံ့ထားကြပြီး သူတို့ထင်မှတ်သမျှ အသင့်တော်ဆုံးသော ဘွဲ့အမည်ဖြင့်သာ ခေါ်ဝေါ်လိုက်ကြတော့သည်။
“ခေတ်ကြီးကတော့ နောက်ဆုံးမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီပဲ”
ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်၏ ပထမထပ် အဝင်ဝတွင်...
ထောင်မှူးကြီး ဝမ်ရှန့်၊ မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနမှ နတ်အဆင့် အကျဉ်းထောင်စောင့်များ ဖြစ်ကြသည့် ကျန်းလုံ၊ ကျောက်ဟူ နှင့် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်စောင့် အားလုံးသည် ချူရွှမ်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးပြလိုက်ကြသည်။ “သခင်လေးချူ... ပြန်လာတာကို ကြိုဆိုပါတယ်”
“ထောင်မှူးချူ... မင်း ငါတို့ကို လန့်သေအောင် လုပ်တော့တာပဲ မင်းသိလား... မင်း ကျင့်ကြံခြင်းထဲ နစ်မြုပ်နေတာ သုံးလအပြည့် ရှိသွားပြီ”
“ကံကောင်းလို့ ထောင်မှူးချူ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်လာနိုင်တာ”
“ဒီနေ့တော့ ကျွန်တော်တို့ ထောင်မှူးကြီးကို အရက်တိုက်ပြီး ဧည့်ခံရမယ်”
“ပြီးတော့ ထောင်မှူးကြီး... အခုကစပြီး ကျွန်တော်တို့ အခေါ်အဝေါ် ပြောင်းရတော့မယ်၊ ထောင်မှူးချူကို ‘တရားစီရင်ရေး အရာရှိ’ လို့ ခေါ်ရတော့မယ်။ လက်အောက်ငယ်သားများက တရားစီရင်ရေး အရာရှိမင်းကြီးကို ရိုသေစွာ အလေးပြုပါတယ်” နတ်အဆင့် အကျဉ်းထောင်စောင့်များနှင့် သာမန်အကျဉ်းထောင်စောင့်များ အုပ်စုသည် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ချူရွှမ်ကို အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။
ချူရွှမ် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
“သုံးလ ဟုတ်လား၊ ငါ ကျင့်ကြံနေတာ ဒီလောက်တောင် ကြာသွားတာလား”
ကြည့်ရသည်မှာ မိစ္ဆာတစ်ရာကျော်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သတ်ဖြတ်ပြီး ၎င်းတို့ကို အပြည့်အဝ သန့်စင်ရန်အတွက် အမှန်တကယ်ပင် အချိန်ယူရပုံပေါ်သည်။
“ဒါပေမဲ့... ‘တရားစီရင်ရေး အရာရှိ’ ဆိုတာ ဘာလဲ၊ ငါမှတ်မိသလောက်တော့ ငါတို့ မဟာချင်ပြည်ထောင်မှာ ဒီလိုရာထူးမျိုး မရှိပါဘူး၊ ပြီးတော့ တော်ဝင်နန်းတွင်းက ငါ့ရဲ့ တာဝန်ပျက်ကွက်မှုကို အပြစ်မရှာတော့ဘူးလား”
လွန်ခဲ့သော သုံးလက တော်ဝင်မျိုးနွယ်စုများ ခွဲဝေယူလိုကြသည့် မိစ္ဆာအသားနှင့် သွေးအားလုံးကို သူက မြို့တော်ပြည်သူများထံသို့ အကုန်အစင် ပေးဝေခဲ့ကြောင်း သူသိသည်။ တော်ဝင်မျိုးနွယ်စုများ၏ ဒေါသကို ထားလိုက်ဦး... တော်ဝင်နန်းတွင်းကိုယ်တိုင်ကလည်း ဤကိစ္စကို ခွင့်ပြုလိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။ ချူရွှမ် ယခုတစ်ကြိမ် ကျင့်ကြံခြင်းမှ ထွက်လာသောအခါ ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်ခံရရန်ပင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် အမှန်တကယ်တွင်မူ ရာထူးတိုးသွားခဲ့သည်လား၊ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။
ချူရွှမ်သည် ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူကို ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဝမ်ရှန့်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ဝမ်ရှန့်၏ အကြည့်က တည်ကြည်နေပြီး ချူရွှမ်၏ ပခုံးကို လေးလံစွာ ပုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ “စိတ်မပူပါနဲ့... ကွပ်မျက်ရေးကွင်းက ကိစ္စကို အကျဉ်းထောင်မှူးချုပ်က မြို့တော်ကနေ မထွက်ခွာခင်ကတည်းက မင်းအတွက် အားလုံး ဖြေရှင်းပေးခဲ့ပြီးပြီ။ ဒီ အဆင့် ၅ တရားစီရင်ရေး အရာရှိ ရာထူးကိုလည်း အကျဉ်းထောင်မှူးချုပ်က မင်းအတွက် ကြိုးပမ်းပေးခဲ့တာ။”
နောက်ဆုံးအထိ ဝမ်ရှန့်သည် အကျဉ်းထောင်မှူးချုပ် လော့ခိုင်တစ်ယောက် မြို့တော်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး ဘယ်တော့မှ ပြန်လာတော့မည် မဟုတ်ကြောင်းကိုမူ ထည့်မပြောခဲ့ချေ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုသော် ဤသည်မှာ အကျဉ်းထောင်မှူးချုပ်နှင့် တော်ဝင်နန်းတွင်းကြားမှ လျှို့ဝှက် အရောင်းအဝယ်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။ အကျဉ်းထောင်မှူးချုပ် လော့ခိုင်သည် သူ၏ထွက်ခွာခြင်းနှင့် ရာထူးမှနုတ်ထွက်ခြင်းကို အသုံးပြုကာ... ချူရွှမ်အတွက် တောက်ပသော အနာဂတ်တစ်ခုကို လဲလှယ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အမှန်တကယ်တော့ ယခုအချိန်တွင် ချူရွှမ်သည် ဤအရာကို မသိသေးချေ။ သူသည် အကျဉ်းထောင်မှူးချုပ် မြို့တော်မှ ထွက်ခွာသွားကြောင်း ကြားလိုက်ရသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းသွားခဲ့ရသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်အတွင်း၌ ထောင်မှူးကြီး ဝမ်ရှန့်အပြင် သူ့ကို အဂရုစိုက်ဆုံးလူမှာ အကျဉ်းထောင်မှူးချုပ် လော့ခိုင် ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်၏။
မကြာမီ ချူရွှမ် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို ထပ်မံ ခံစားလိုက်ရသည်။ “ဘာ... တရားစီရင်ရေး အရာရှိက အဆင့် ၅ ဟုတ်လား ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်က အရာရှိမင်းကြီးနဲ့ ရာထူးအဆင့်တူ ဖြစ်မသွားဘူးလား၊ အဲဒါဆိုရင် ကျွန်တော် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်ကနေ ထွက်သွားရတော့မှာလား”
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်တစ်ခုတည်းတွင် အဆင့်တူ အရာရှိနှစ်ဦး ရှိနေ၍ မရနိုင်ချေ။ သို့မဟုတ်ပါက အမိန့်ပေးသည့်အခါ လက်အောက်ငယ်သားများ မည်သူ့စကားကို နားထောင်ရမည်မှန်း သိတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ ရာထူးအဆင့်တူသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်မှာ ဧကန်အမှန် အဝေးသို့ ရာထူးပြောင်းရွှေ့ခံရမည် ဖြစ်သည်။
ချူရွှမ် ချက်ချင်းပင် စိုးရိမ်သွားခဲ့သည်။ “ထောင်မှူးကြီး... ကျွန်တော် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်ကနေ မထွက်ချင်ဘူး။ ဒီတရားစီရင်ရေး အရာရှိ ရာထူးကိုလည်း မယူချင်တော့ဘူး။”
ဝမ်ရှန့် မျက်လုံးပြူးသွားခဲ့သည်။ “မင်းက ရာထူးက နုတ်ထွက်ချင်တယ် ဟုတ်လား၊ မင်း သဘောတူရင်တောင် ငါသဘောမတူဘူး အကျဉ်းထောင်မှူးချုပ်က မင်းအတွက် ဒီရာထူးရဖို့ ဘယ်လောက်တောင် အားစိုက်ထုတ်ခဲ့ရလဲ မင်းသိလား၊ ပြီးတော့ မင်းမေ့သွားပြီလား၊ မြို့ထဲမှာ မိစ္ဆာတွေ သောင်းကျန်းပြီးတဲ့နောက်... တော်ဝင်နန်းတွင်းက ငါတို့ မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနနဲ့ သွေးဝတ်စုံဝတ် အစောင့်တပ်က နတ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူအားလုံးကို ရာထူးတစ်ဆင့်စီ တိုးပေးခဲ့တယ်။ အခု ငါက အဆင့် ၄ ထောင်မှူးကြီး ဖြစ်နေပြီ၊ မင်းထက် အဆင့်မြင့်သေးတယ်”
“ပြီးတော့... အကျဉ်းထောင်မှူးချုပ် မထွက်ခွာခင်က ငါ့ကို မှာသွားခဲ့တယ်၊ မင်း ကောင်ကလေး ကျင့်ကြံခြင်းကနေ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ထွက်လာတာနဲ့... ငါ မင်းကို နေရာတစ်ခုဆီ ခေါ်သွားရမယ်တဲ့။ ကဲ... ကျန်းလုံ၊ ကျောက်ဟူ... မြင်းတွေ အမြန်ပြင်စမ်း”
များမကြာမီ အချိန်အတွင်း မြင်းအမြန်နှစ်ကောင်ကို ဆွဲခေါ်လာခဲ့ကြသည်။ ချူရွှမ်နှင့် ဝမ်ရှန့်တို့သည် မြင်းတစ်ကောင်စီ စီးနင်းကာ ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်ပြင်ပသို့ တိုက်ရိုက် ဒုန်းစိုင်းမောင်းနှင် ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြတော့သည်။
သို့သော် မထွက်ခွာမီ ဝမ်ရှန့်သည် တစ်ခုခုကို မေ့လျော့နေသကဲ့သို့ ဝေဝါးစွာ ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ခဏမျှ စဉ်းစား၍ မရခဲ့ချေ။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်... စစ်ဆေးရေးရုံးခန်းနှင့် ကပ်လျက်ရှိသော စာကြည့်တိုက်အတွင်း၌။
မိန်းမစိုးအိုကြီး လျိုကျင်းသည် မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် ထိုနေရာတွင် ထိုင်ကာ လက်ဖက်ရည် သောက်နေခဲ့သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူသည် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ အမိန့်တော်ကို လာရောက်ထုတ်ပြန်ရန် အမိန့်ပေးခြင်း ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပြီး... အမိန့်တော်ခံယူမည့်သူ မရှိပါက သူ စောင့်ဆိုင်းနေရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိချေ။
သို့သော် စောင့်ရင်းစောင့်ရင်းဖြင့်... မိန်းမစိုး လျိုကျင်းသည် သူ ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်ထဲတွင် အလုပ်မရှိဘဲ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ရသည်မှာ သုံးလအပြည့်... သုံးလတိတိ ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။ မိန်းမစိုး လျိုကျင်း ခံစားနေရသည်မှာ... သူသာ ထပ်ပြီး စောင့်နေရဦးမည်ဆိုပါက သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် မှိုများပင် ပွင့်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။
“ဒါ... ငါ့အတွက် ဝဋ်လိုက်တာပဲ”
“ထောင်မှူးချူ... ကျေးဇူးပြုပြီး အမြန်ထွက်လာပြီး အမိန့်တော်ကို ခံယူပေးပါတော့။”
မိန်းမစိုး လျိုကျင်းသည် သူ၏ နှလုံးသားအောက်ခြေမှနေ၍ ဘယ်နှစ်ကြိမ်မြောက်မှန်း မသိအောင် ဆုတောင်းနေမိတော့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။
ဝမ်ရှန့်၏ လျင်မြန်လှသော မြင်းကို လိုက်ပါစီးနင်းရင်း... ချူရွှမ်သည် မီးလျှံတိမ်တိုက်ဂူသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့သည် အတွင်းသို့ မဝင်ရောက်ဘဲ... မီးလျှံတိမ်တိုက်ဂူကို လှည့်ပတ်ကျော်ဖြတ်ကာ ဂူ၏နောက်ကွယ်ရှိ ဧရာမ ချိုင့်ဝှက်ကြီးတစ်ခုအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြသည်။
ထိုချိုင့်ဝှက်ကြီးအတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည့်အခါ... ချူရွှမ်သည် ရေတွက်မရနိုင်သော သန်မာလှသည့် နတ်အဆင့် အရှိန်အဝါ အမြောက်အမြားကို ချက်ချင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။
၎င်းအပြင်... ထိုသူအားလုံးမှာ နတ်အဆင့် နဝမအလွှာ အဆင့်မြင့် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။
ချူရွှမ် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ပြီး အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်သည်။ “ထောင်မှူးကြီး... ဒါက...”
ဝမ်ရှန့်က ပြုံးလျက် မျက်ဝန်းများ တည်ကြည်စွာဖြင့် ဖြေကြားလိုက်သည်။
“ချူရွှမ်... ဒီနေရာက ငါတို့ မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနရဲ့ ‘ဘိုးဘေးနယ်မြေ’ ပဲ၊ ကဲ... ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့တော့”
အခန်း (၁၃၁)
သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရား ပိုင်ချီနှင့် ပထမဧကရာဇ်၏ အမိန့်တော်
ဝမ်ရှန့်သည် ဦးဆောင်ကာ ချိုင့်ဝှက်ကြီးအတွင်းသို့ ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်သွားသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ပြင်းထန်သော များသည် သူတို့ကို ဝန်းရံသွားခဲ့သည်။ ဝမ်ရှန့်သည် ကောင်းကင်အကျဉ်းထောင်၏ အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး ဖြစ်သော်ငြားလည်း ချွင်းချက်မရှိဘဲ ထိုအရှိန်အဝါများက ဖိအားပေးထားသည်။ ဤသည်မှာ မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာန၏ ဘိုးဘေးနယ်မြေ ဖြစ်သည်။
ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လျှောက်လှမ်းပြီးနောက် 'ကျူးကျော်သူများ အသတ်ခံရမည်' ဟု ရေးသားထားသော ကျောက်စာတိုင်တစ်ခုကို သူတို့နှစ်ဦး ရှေ့တွင် တွေ့လိုက်ရသည်။ ဝမ်ရှန့်သည် မနှောင့်နှေးရဲဘဲ လက်ထဲမှ ရွှေရောင်ထောင်မှူးတံဆိပ်ကို အမြန်ထုတ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်၍ အော်ပြောလိုက်သည်။ “ထောင်မှူးတံဆိပ် ရောက်ရှိပါပြီ။ လက်အောက်ငယ်သားသည် အကျဉ်းထောင်မှူးချုပ် လော့ခိုင်၏ အမိန့်အရ အဆင့် ၅ တရားစီရင်ရေး အရာရှိ ချူရွှမ်ကို နောက်ဆုံးစမ်းသပ်မှု ခံယူရန် ဘိုးဘေးနယ်မြေအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။”
မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိပါ။ သို့သော် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဖိအားပေးနေသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အရှိန်အဝါများမှာ ဒီရေကျသကဲ့သို့ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။ ထိုအခါမှသာ ဝမ်ရှန့်သည် နဖူးမှ ချွေးစက်များကို သုတ်လိုက်နိုင်တော့သည်။ သူသည် ချူရွှမ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ကျောက်စာတိုင်ကို ကျော်ဖြတ်၍ ဘိုးဘေးနယ်မြေအတွင်းသို့ တရားဝင် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦး ထွက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သက်ကြီးရွယ်အို ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသူ ဒါဇင်ကျော်တို့မှာ ထိုနေရာတွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
“မိစ္ဆာတစ်ရာကျော်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သတ်ခဲ့တဲ့ ကောင်လေးက ဒီလူပဲလား၊ စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမရဲ့ စံချိန်ကို ချိုးရုံတင်မကဘဲ အကျဉ်းထောင်မှူးချုပ် လော့ခိုင်ကိုတောင် သူ့အတွက်နဲ့ မွေးရပ်မြေကို စွန့်ခွာဖို့အထိ လုပ်ခိုင်းခဲ့တဲ့သူပေါ့”
“သူပဲ ဖြစ်ရမယ် ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်လေးက ငါတို့ မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနရဲ့ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်နဲ့ ယှဉ်ရင် ဘယ်လိုနေမလဲဆိုတာတော့ မသိဘူး။ အကျဉ်းထောင်မှူးချုပ်က သူ့အတွက် ဒီလောက်အထိ စွန့်လွှတ်ပေးရတာ တကယ်ပဲ တန်ရဲ့လား”
“ဟဲဟဲ... တန်မတန်ဆိုတာ သူ ဘိုးဘေးနယ်မြေကနေ ထွက်လာတဲ့အခါ အကုန်သိရမှာပါပဲ။”
စကားဆုံးသည်နှင့် လေပြေအေးလေး တစ်ချက်တိုက်ခတ်လိုက်ပြီး ထိုသတ်ဖြတ်လိုစိတ်ပြင်းထန်သော နတ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြသည်။ ချူရွှမ်သည်လည်း ဝေဝါးစွာဖြင့် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။ ခုနက သူ၏ အရှိန်အဝါ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ မည်သို့မျှ မခံစားလိုက်ရချေ။ သို့သော် သူ၏ မဟာပညာရှင်အဆင့် အာရုံခံစားမှုက အန္တရာယ်ရှိနေကြောင်း သတိပေးနေသည်။ မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာန၏ ဘိုးဘေးနယ်မြေသည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ ‘ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ်’ ထက်ပင် ပိုမိုအန္တရာယ်များပုံရပြီး၊ ဤချိုင့်ဝှက်ကြီးသည် အမှန်တကယ်တွင် ထူးခြားသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
ဤနေရာသည် သန်မာလှသော မိုးမြေစွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ကောင်းကင်မြစ်၏ တတိယအပိုင်းလောက်သာ ရှိသည်။ ချူရွှမ်သည် ဝေဝါးစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။ “ထောင်မှူးကြီး... ဘာလို့ ကျွန်တော်တို့ မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနမှာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနလိုမျိုး ကောင်းကင်မြစ် မရှိရတာလဲ”
“ဟဲဟဲ... ရိုးရှင်းပါတယ်။ တော်ဝင်နန်းတွင်းက ခွင့်မပြုလို့ပဲ။ တော်ဝင်နန်းတွင်းက ခွင့်ပြုရင်တောင် မဟာချင်ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စုက ခွင့်ပြုမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာကတော့ ဘိုးဘေးနယ်မြေရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာကို ရောက်ရင် သိရလိမ့်မယ်။” ဝမ်ရှန့်သည် ဆက်မပြောတော့ဘဲ တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရှေ့မှ ဦးဆောင်သွားသည်။
ချူရွှမ်သည် နောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါသွားသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူသည် ရုပ်တုများစွာနှင့် ကျိုးပဲ့နေသော လက်နက်အမျိုးမျိုးတို့ကို မြင်တွေ့ရသည်။
“ဒါတွေက ငါတို့ မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနရဲ့ ဆက်ခံလာခဲ့တဲ့ ထောင်မှူးကြီးတွေရဲ့ ရုပ်တုတွေပဲ၊ မြေပြင်ပေါ်ကဟာတွေက သူတို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ လက်နက်တွေပေါ့” ချူရွှမ် အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုလက်နက်အများစုတွင် မိစ္ဆာသွေးစွန်းထင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်ကို တွေ့ရသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ စင်ကြယ်အောင် ဆေးကြော၍ မရခဲ့ချေ။
ထို့နောက် သူသည် သင်္ချိုင်းအမြောက်အမြားကို မြင်လိုက်ရသည်။ တောင်ကုန်းငယ်လေးတစ်ခုအလား အရေအတွက်မရေတွက်နိုင်အောင် များပြားလှသည်။ ဝမ်ရှန့်က ပြောသည်။ “ဒါတွေအားလုံးက မဟာချင်ပြည်ကြီးအတွက် တိုက်ခိုက်ရင်း ကျဆုံးသွားတဲ့ ငါတို့ မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနရဲ့ သူရဲကောင်းတွေပဲ၊ အနာဂတ်မှာ ထူးခြားတဲ့ကိစ္စ မရှိရင် မင်းနဲ့ငါရဲ့ သင်္ချိုင်းတွေလည်း ဒီနေရာမှာပဲ ရှိလိမ့်မယ်။ အော်... ပြီးတော့ စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမရဲ့ ရုပ်အလောင်းကိုလည်း ဒီနေရာကို ပြောင်းရွှေ့မြှုပ်နှံပေးထားတယ်။”
ဝမ်ရှန့်သည် အသစ်ပြုလုပ်ထားသော သင်္ချိုင်းတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။ သူသည် မဟာပညာရှင် ထောင်မှူးကြီး မဟုတ်သော်ငြားလည်း ကွပ်မျက်ရေးသမားတစ်ဦး၏ ထူးခြားမှုကြောင့် စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမမှာ ကိုယ်ပိုင်ရုပ်တု ရှိနေသည်။ ရုပ်တုမှာ လက်ကိုနောက်ပစ်ကာ ဓားကိုကိုင်လျက်၊ အာဏာရှိလှသော အကြည့်ဖြင့် ရှေ့ကို ကြည့်နေသည်။ ချူရွှမ်သည် စကားမပြောဘဲ စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမ၏ ရုပ်တုရှေ့တွင် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ ဝမ်ရှန့်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ပြုလုပ်သည်။
ထို့နောက် သူတို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းကြသည်။ ချိုင့်ဝှက်မှာ အလွန်ကြီးမားသည်။ တစ်နာရီကြာ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် တောင်ထိပ်တစ်ခုထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားသော သင်္ချိုင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သင်္ချိုင်းဝတွင် မီတာဒါဇင်ပေါင်းများစွာ မြင့်မားသော ဧရာမရုပ်တုကြီးတစ်ခု မတ်တတ်ရပ်နေသည်။ ထိုရုပ်တုထဲမှ အမျိုးသားမှာ သွေးရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အနီရောင် တိုက်ခိုက်ရေးဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ ကမ္ဘာလောကကြီးကို အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်နေသည်။ သူ၏ ဘေးတွင် အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဝင် သားရဲကြီးတစ်ကောင်မှာ ဒူးထောက်လျက် ရှိနေသည်။
ချူရွှမ်သည် ထိုရုပ်တုကို ကြည့်လိုက်သောအခါ... ရုပ်တုသည် အသက်ဝင်လာပြီး ချူရွှမ်ကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုနေသကဲ့သို့ပင်။
ဘုန်း
တောင်တစ်လုံး၊ ပင်လယ်တစ်စင်းနှယ် ကြီးမားလှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အရှိန်အဝါများက သူ့ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လွင့်စင်လာသည်။ ချူရွှမ်သာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် 'မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်မျိုးစေ့' မရှိပါက ဤအရှိန်အဝါတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် သူ၏ အသိစိတ်မှာ ပြိုကွဲသွားနိုင်လောက်သည်။ ထိုရုပ်တုကို မြင်လိုက်ရသည့်အချိန်တွင်... စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသူ ဝမ်ရှန့်ပင်လျှင် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ဒူးထောက်လိုက်ရပြီး ခေါင်းပင်မမော့နိုင်တော့ချေ။ သူသည် အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ချူရွှမ်... အရမ်းကြည့်မနေနဲ့။ ဒါက ငါတို့ မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနကို တည်ထောင်သူ၊ ‘သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရား ပိုင်ချီ’ ပဲ”
“ဘာ... ပိုင်ချီ ဟုတ်လား” ချူရွှမ် အလွန်အံ့ဩသွားပြီး ခုန်ပေါက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
ဝမ်ရှန့်က ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ပြန်လည်ပြောပြသည်။ “ဟုတ်တယ်။ ပထမဆုံး ထောင်မှူးကြီးက ပိုင်ချီ ပဲ။ သူက မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနကို တည်ထောင်ခဲ့တာ။ မဟာချင်ဧကရာဇ်နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး မဟာချင်မင်းဆက်ကို ထူထောင်ပေးခဲ့တာ သူပဲ၊ ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးဟာ မွေးကတည်းက စကားပြောနိုင်ပြီး သိုင်းပညာကို သဘာဝအတိုင်း ကျွမ်းကျင်တယ်လို့ ဆိုကြတယ်။ ဘယ်သူ့ဆီကမှ သင်ယူစရာမလိုဘဲ စစ်ရေးဗျူဟာတွေကို သိရှိထားတယ်”
“နောက်ပိုင်းမှာ သူဟာ အရင်မင်းဆက်တုန်းက ကမ္ဘာ့နံပါတ်တစ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ နောက်တော့ မဟာချင်ဧကရာဇ်နဲ့ တွေ့ဆုံကြပြီး နှစ်ဦးသား တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတယ်။ ငါတို့ ဘိုးဘေးက တစ်ကွက်အသာနဲ့ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီး မဟာချင်ဧကရာဇ်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ သုံးနှစ်အတွင်းမှာပဲ ဧကရာဇ်အတွက် တပ်သားသုံးထောင်ကို လေ့ကျင့်ပေးခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်ကစပြီး သူတို့ဟာ ဘယ်သူ့ကိုမဆို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး နိုင်ငံပေါင်းများစွာကို ဖျက်ဆီးခဲ့တယ်။ သူတစ်ယောက်တည်း သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ ရန်သူ့တပ်သားအရေအတွက်က တစ်သန်းမနည်းဘူး”
“ဒါကြောင့် မဟာချင်မင်းဆက် တည်ထောင်ပြီးနောက် ဧကရာဇ်က သူ့ကို ရာထူးတွေ၊ နယ်မြေတွေ ပေးအပ်ခဲ့ပေမဲ့... ငါတို့ ဘိုးဘေးကိုတော့ ဘုရားတစ်ဆူအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး ‘သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရား’ လို့ အမည်ပေးခဲ့တာပဲ”
ဤအကြောင်းအရာများကို ပြောပြနေစဉ် ဝမ်ရှန့်၏မျက်လုံးများတွင် လေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ချူရွှမ်၏ နှလုံးသားမှာလည်း တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သို့သော် သူ စကားမပြောနိုင်ခင်မှာပင်... သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားရုပ်တုအထက်ရှိ ကမ္ပည်းပြားမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ အကန့်အသတ်မရှိ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချူရွှမ်ကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။
ချူရွှမ် ခုခံရန် ကြိုးစားစဉ် ဝမ်ရှန့်က အလျင်အမြန် တားလိုက်သည်။ “ဘယ်တော့မှ မခုခံနဲ့ ဒါက မဟာချင်ဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်တော်ပဲ၊ သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရား ဘိုးဘေးနဲ့ ဧကရာဇ်ဟာ နာမည်အရ သခင်နဲ့ကျွန် ဖြစ်ပေမဲ့ လက်တွေ့မှာတော့ ညီအစ်ကိုတွေလိုပဲ။ ဒါကြောင့် ဧကရာဇ် သေဆုံးခါနီးမှာ ငါတို့ မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနကို ဒီအမိန့်တော်ကို ပေးအပ်ခဲ့တာ။”
“ဒီအမိန့်တော်မှာ အံ့ဖွယ်စွမ်းအားတွေ အများကြီး ရှိတယ်၊ မကောင်းကြံသူတွေ ဝင်လာရင် အမိန့်တော်က ဖိနှိပ်ပစ်နိုင်တယ်၊ ပါရမီရှင်တွေ ဝင်လာရင်တော့ ဆုလာဘ်တွေ ပေးနိုင်တယ်။ ဒဏ္ဍာရီအရ ဒီအမိန့်တော်ထဲမှာ ဧကရာဇ်ရဲ့ နောက်ဆုံးမှာထားခဲ့တဲ့ သေတမ်းစာ ရှိတယ်လို့ ဆိုကြတယ်။ ဒါပေမဲ့... စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမမှတစ်ပါး ဘယ်သူမှ မဖတ်နိုင်ခဲ့ကြဘူး။”
ဤအကြောင်းကို ပြောပြစဉ် ဝမ်ရှန့်၏ နှလုံးသားတွင် မျှော်လင့်ချက်အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။ ချူရွှမ်သည်လည်း ထိုအလင်းတန်းများကို ခွင့်ပြုပေးလိုက်ပြီးနောက်... သူ၏ အသိစိတ်မှာ ထူးခြားသော နေရာတစ်ခုသို့ ဆွဲခေါ်သွားခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ထိုနေရာအတွင်းမှ မြင်ကွင်းက ချူရွှမ်ကို ပိုမို၍ ထိတ်လန့်သွားစေတော့သည်။
အခန်း (၁၃၂)
ဝိညာဉ်၏လျှို့ဝှက်ချက်နှင့် ကောင်းကင်နှင့်လူသား နယ်ပယ်
ထိုနေရာအတွင်းတွင် အမိုးတိုင်များ၊ ပန်းချီကားများနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး တောက်ပခမ်းနားလှသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်တရာ တည်ကြည်ခန့်ညားသော ဧကရာဇ်နန်းတော်ကြီး ဖြစ်သည်။ ချူရွှမ်၏ အသိစိတ် ဝင်ရောက်သွားသောအခါ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသော ဖိအားတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ပြိုကျလာသကဲ့သို့ သူ၏ကိုယ်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း သက်ရောက်လာခဲ့သည်။ လျှပ်စီးသံများကဲ့သို့ အသံများက သူ၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။
“ပထမဧကရာဇ် ကြွရောက်လာပြီ၊ မင်းက ဘာလို့ ဒူးထောက်ပြီး ဂါရဝမပြုရတာလဲ”
ဘုန်း
အတိုင်းအဆမဲ့သော ဖိအားသည် ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ အကယ်၍ စိတ်စွမ်းအား အားနည်းသူသာ ဆိုလျှင် ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း မရှိဘဲ ချက်ချင်း ဒူးထောက်မိပေလိမ့်မည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ချူရွှမ်၏ ကိုယ်ထဲတွင် 'ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာ' ရှိနေရုံသာမက ဝိညာဉ်မျိုးစေ့လည်း ရှိနေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဖိအား မည်မျှကြီးမားပါစေ၊ သူက လွယ်လွယ်ဖြင့် အရှုံးပေးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဒူးမထောက်ရုံသာမက သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် ခေါင်းမာမှုနှင့် သိလိုစိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
“ဒါက အမိန့်တော်တစ်ခုပဲ ရှိတာပါ။ ဒီစမ်းသပ်မှုကိုတောင် ငါမဖြတ်ကျော်နိုင်ရင် ကွပ်မျက်သူ လမ်းစဉ်ကို ဘယ်လိုလျှောက်မှာလဲ၊ စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမနဲ့ရော ဘယ်မျက်နှာနဲ့ တွေ့မှာလဲ”
ဤသို့ တွေးမိသည်နှင့် ချူရွှမ်သည် သွားကိုကြိတ်ကာ သည်းခံလိုက်သည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဖိအားကို ခံနိုင်ရုံတင်မကဘဲ ခြေတစ်လှမ်းလှမ်း၍ ထိုခမ်းနားလှသော နန်းတော်အတွင်းသို့ လျှောက်ဝင်သွားခဲ့သည်။ ရှေ့ကို တိုးလေလေ၊ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဖိအားသည် ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းလေလေ ဖြစ်သည်။ ချူရွှမ်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် သူဖြတ်သန်းလာသော နေရာများ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် အမှန်တကယ် ပုံပျက်နေသည်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် မဟုတ်ပါ။
သူ၏ 'အသိစိတ်' ဖြစ်သည်။
အခြားနည်းလမ်းမရှိပါ။ ပထမဧကရာဇ်၏ အမိန့်တော်ထဲမှ နေရာလပ်၏ ဖိအားမှာ အလွန်ကြီးမားလွန်းသဖြင့် သူ၏ အသိစိတ်နှင့် ဝိညာဉ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် သက်ရောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ စိတ်ဓာတ် ခိုင်မာမှု မရှိသူ သို့မဟုတ် ဖြောင့်မတ်သော စရိုက်မရှိသူဆိုလျှင် ဤဖိအားကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဝိညာဉ်မှာ ချက်ချင်း ဖိနှိပ်ခံရမည် သို့မဟုတ် ပြိုကွဲသွားမည် ဖြစ်သည်။
“ဒါဟာ ငါ့အတွက် မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနရဲ့ နောက်ဆုံးစမ်းသပ်မှု ဖြစ်ဖို့များတယ်။ ဒီစမ်းသပ်မှုကို ဖြတ်ကျော်မှသာ ငါ့ရဲ့ စရိုက်ကို သက်သေပြနိုင်ပြီး မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာနရဲ့ အပြည့်အဝ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရနိုင်မှာ။”
ချူရွှမ်သည် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ အလုံခြုံဆုံးနည်းလမ်းမှာ ငြိမ်ငြိမ်နေပြီး စမ်းသပ်မှု ပြီးဆုံးသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ပြင်းထန်သော သိလိုစိတ်က သူ့ကို ရှေ့ဆက်တိုးစေသည်။ သူ၏ အသိစိတ်များ ပုံပျက်သွားလျှင်ပင် သူတွင် 'ဝိညာဉ်မျိုးစေ့' ရှိသေးသည် ဤမျိုးစေ့မှာ စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမက ကွယ်လွန်ခါနီးတွင် နောင်လာနောက်သား ကွပ်မျက်သူများအတွက် ချန်ထားခဲ့သော နောက်ဆုံးနှင့် အရေးအကြီးဆုံး ရတနာဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အမွေအနှစ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ 'မျှော်လင့်ချက်' တစ်ခုဖြစ်သည်။
“ဒီနေ့တော့ ဒီအမိန့်တော်ထဲမှာ ဘာတွေရှိနေလဲဆိုတာ ငါသိအောင် လုပ်မယ်...”
တဒုန်း၊ တဒုန်း၊ တဒုန်း။
ချူရွှမ်၏ ခြေသံများသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခိုင်မာသော စိတ်စွမ်းအားနှင့် ဝိညာဉ်မျိုးစေ့ကြောင့် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းချင်းစီဖြင့် နန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာနိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဝိညာဉ်ကို ဆွဲဖြဲပစ်မည့် ဖိအားများမှာလည်း ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သို့သော် ချူရွှမ်၏ စိတ်အာရုံမှာ ပို၍ သတိထားနေမိသည်။ နန်းတော်အတွင်း ဝင်လိုက်သောအခါ သူသည် နဂါးပလ္လင်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး၊ ထိုပလ္လင်ပေါ်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ထိုင်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။
ဦးထုပ်ဆောင်းထားပြီး နဂါးကိုးကောင် ရုပ်ပုံပါသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
“ဒါ... ပထမဧကရာဇ်လား” ချူရွှမ် အလွန်အံ့ဩသွားသည်။
“မှန်တယ်၊ ငါကိုယ်တော်က မဟာချင်ဧကရာဇ်ပဲ” နဂါးပလ္လင်ပေါ်မှ ပုံရိပ်သည် ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်သည်။ ချူရွှမ်၏ ရှေ့တွင် ရှေးဟောင်း နဂါးတစ်ကောင် ပေါ်လာသကဲ့သို့ပင်။ အကြည့်တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ချူရွှမ်၏ ဝိညာဉ်မှာ လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည့်အလား၊ ဝိညာဉ်မှာ ဆွဲဖြဲခံရတော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဝိညာဉ်၊ ဒါက မိစ္ဆာဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းကျင့်စဉ်မှာ ပြောထားတဲ့ တကယ့်ကို ပြည့်စုံတဲ့ ဝိညာဉ်ပဲ၊ စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမရဲ့ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ စိတ်အာရုံထက်တောင် ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဖြစ်တည်မှုပဲ”
စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမသာ မပြောခဲ့ပါက မဟာပညာရှင်များပင် ဝိညာဉ်မျိုးစေ့ကို မပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြောင်း သိထားရမည်။ သို့သော် သူ၏ရှေ့တွင် ရှိနေသော ပထမဧကရာဇ်မှာမူ ပြည့်စုံသော ဝိညာဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ မြို့စောင့်အကျဉ်းထောင်ဌာန၏ ဘိုးဘေးနယ်မြေတွင် အစောင့်အရှောက်များစွာ ရှိနေခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ပေ။ အမိန့်တော်တစ်ခုက သူ့ကို ဤမျှ ထူးခြားသော နေရာသို့ ဆွဲခေါ်နိုင်ခြင်းမှာလည်း အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ပေ။ အကြောင်းမှာ ဤနေရာသည် အမိန့်တော်အတွင်းရှိ ပထမဧကရာဇ်၏ ဝိညာဉ်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။
ချူရွှမ်သည် ဂရုတစိုက်ဖြင့် ဦးညွှတ်ကာ “ကွပ်မျက်သူ ချူရွှမ်၊ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို အရိုအသေပြုပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူသည် မဟာချင်ဧကရာဇ်အပေါ်တွင် ရိုသေလေးစားမှုနှင့် သိလိုစိတ်များ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ပထမဧကရာဇ်၏ ဝိညာဉ်သည် ချူရွှမ်ကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။
“မင်းက ကွပ်မျက်သူတစ်ယောက်လား၊ မင်းက မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း လမ်းစဉ်ကို လျှောက်နေတာပဲ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ကိုယ်ခံပညာလမ်းကြောင်းက ဘာလို့ ပြတ်တောက်မသွားတာလဲ၊ မဟာပညာရှင်အဆင့်အထိတောင် ချိုးဖောက်ထားနိုင်တာလဲ ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး...”
ချူရွှမ်၏ ထူးခြားသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကိုယ်ခံပညာ နှစ်မျိုးလုံး ကျင့်ကြံခြင်းကို မြင်သောအခါ ပထမဧကရာဇ်မှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ ချူရွှမ်၏ စိတ်ကို ထိုးဖောက်မြင်ရမည့်အလား တောက်ပလာသည်။ ချူရွှမ်သည် 'ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာ' ၏ လျှို့ဝှက်ချက် ပေါ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သော်လည်း၊ ပထမဧကရာဇ်က တစ်ချက်သာ ကြည့်ပြီးနောက် အကြည့်ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများတွင် အံ့ဩမှုတစ်ခု ထပ်မံ ပေါ်လာသည်။
“မင်းမှာ ဝိညာဉ်မျိုးစေ့ ရှိနေတာကိုး၊ ဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံကို တားဆီးနိုင်တာပဲ၊ ပြီးတော့ ဒီဝိညာဉ်မျိုးစေ့ရဲ့ အရှိန်အဝါက တကယ်ကို ရင်းနှီးနေတယ်... မင်းကို ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံနည်းကို ဘယ်သူသင်ပေးတာလဲ”
“စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမပါ” ချူရွှမ်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင်လည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်လေ။” ပထမဧကရာဇ်သည် ခေါင်းအနည်းငယ် ငြိမ့်လိုက်သည်။ သူ၏ အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်ဖြင့် ချူရွှမ် လိမ်ပြောခြင်း ရှိမရှိကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြန်ပေါ်လာသည်။
“အဲဒီတုန်းက ငါ သူကို ဝိညာဉ်ရဲ့ အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့အချက်တွေကိုပဲ ဖော်ပြခဲ့တာ၊ ကောင်းကင်ဓားမက ဝိညာဉ်ကို စုစည်းတဲ့ နည်းလမ်းကို ရှာဖွေနိုင်ပြီး ဝိညာဉ်မျိုးစေ့ကိုတောင် အောင်မြင်အောင် ဖန်တီးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။ ကောင်းကင်ဓားမ အခု ဘယ်ရောက်နေလဲ၊ ဘယ်အဆင့်ကို ချိုးဖောက်သွားပြီလဲ”
ပထမဧကရာဇ်၏ ဝိညာဉ်က သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းသည်။ ချူရွှမ်၏ မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းနည်းမှုများ ပေါ်လာသည်။
“ဧကရာဇ်မင်းမြတ်... စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမက လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်တစ်ရာကျော်က ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းရဲ့ မဟာပညာရှင်အဆင့်ကို ကျိုးဖောက်ဖို့ ကြိုးစားရင်း ကျရှုံးခဲ့ရပါတယ်။ မိစ္ဆာချီတွေ ဖောက်ပြန်ပြီး ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပါပြီ။”
“ဘာ ကောင်းကင်ဓားမ တကယ်ပဲ သေဆုံးသွားပြီလား။” ပထမဧကရာဇ်၏ ဝိညာဉ်မှာ မှင်တက်သွားပြီးနောက် “နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူးပေါ့။ ဒါကြောင့်လည်း သူက ဒီလိုတန်ဖိုးရှိတဲ့ ဝိညာဉ်မျိုးစေ့ကို မင်းကို ပေးခဲ့တာကိုး။ ဒီဝိညာဉ်မျိုးစေ့ဟာ ကွပ်မျက်သူတွေ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း မဟာပညာရှင်အဆင့်ကို ကျိုးဖောက်ဖို့ သော့ချက်တင်မကဘဲ... မဟာပညာရှင်တွေ ဝိညာဉ်စုစည်းပြီး ‘ကောင်းကင်နယ်ပယ်’ ကို ကျိုးဖောက်ဖို့ သော့ချက်ဆိုတာ မင်းသိလား”
“ဘယ်လို၊ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ စကားအရဆိုရင် မဟာပညာရှင်အဆင့်ထက် မြင့်တဲ့ နယ်ပယ်တစ်ခု ရှိသေးတာလား” ချူရွှမ် ဝေဝါးသွားသည်။ သူ၏ နှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်း မဟာချင်ပြည်တွင် သူသိသမျှ အစွမ်းထက်ဆုံးသူမှာ မဟာပညာရှင်သာ ဖြစ်သည်။
ပထမဧကရာဇ်၏ ဝိညာဉ်က မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်သည်။
“မဟာပညာရှင်အဆင့်ရဲ့ အထက်မှာ ကောင်းကင်နယ်ပယ် ရှိတယ် ကောင်းကင်နယ်ပယ်ကို ကျိုးဖောက်ဖို့ သော့ချက်က ဝိညာဉ်ကို စုစည်းဖို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ မဟာချင်ပြည်တစ်ခုလုံး၊ ဒီလောကတစ်ခုလုံးမှာ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံနည်း မရှိဘူး ငါ့ရဲ့ ‘ဘိုးဘေးနဂါးကျင့်စဉ်’ ကလွဲရင် စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမ ရှာဖွေဖော်ထုတ်ခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်မျိုးစေ့ပဲ ရှိတယ်။”
“ဒါကြောင့် မင်းတို့က မဟာပညာရှင်တွေကိုပဲ သိပြီး ကောင်းကင်နယ်ပယ်ကို မသိကြတာ။ ဒါဟာ ငါတို့လူသားမျိုးနွယ် တစ်ခုလုံးရဲ့ ဝမ်းနည်းစရာပဲ။”
တစ်ခုခုကို သတိရသွားသည့်အလား ပထမဧကရာဇ်၏ ဝိညာဉ်မျက်ဝန်းများတွင် ပြင်းထန်သော ဝမ်းနည်းမှုများ ပေါ်လာသည်။ ချူရွှမ်မှာလည်း ထိုဝမ်းနည်းမှုကို ကူးစက်ခံလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ချူရွှမ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပိုမိုကြီးမားသော မေးခွန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
“နေပါဦး ဧကရာဇ်မင်းမြတ်... ဝိညာဉ်စုစည်းတာက ကောင်းကင်နယ်ပယ်ကို ကျိုးဖောက်ဖို့ သော့ချက်ဆိုရင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ဟာ အသက်ရှင်စဉ်တုန်းက ကောင်းကင်နယ်ပယ်ကို ကျိုးဖောက်ပြီးသား ဖြစ်နေတာပေါ့၊ ဒါဆိုရင် အဲဒီတုန်းက ဘာလို့ ‘ပဒေသရာဇ်ဘုရင်’ နဲ့ နဂါးဖြူမြစ်မှာ သုံးရက်သုံးည တိုင်တိုင် တိုက်ခိုက်ပြီး ပြန်လာတော့ ပြင်းထန်တဲ့ဒဏ်ရာနဲ့ ကွယ်လွန်ခဲ့ရတာလဲ”
ချူရွှမ်သည် ပြဿနာတစ်ခုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ ပဒေသရာဇ်ဘုရင်ဆိုသူက အဲဒီလောက်ထိ တကယ်ပဲ အစွမ်းထက်လို့လား၊ မဟာပညာရှင်အဆင့်ကို ကျိုးဖောက်ကာစနဲ့ ကောင်းကင်နယ်ပယ်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်ရအောင်။
ချူရွှမ်၏ အတွေးကို သိသကဲ့သို့ ပထမဧကရာဇ်၏ ဝိညာဉ်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ “အဲဒီ ပဒေသရာဇ်ဘုရင်ဆိုတဲ့ ကောင်လေးက အစွမ်းထက်တာတော့ ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မဟာပညာရှင်အဆင့် ကျိုးဖောက်ကာစနဲ့ ငါ့ကို အနိုင်ယူဖို့ ကြိုးစားတာကတော့ အိပ်မက်ဆိုးပဲ ငါ သူနဲ့ သုံးရက်သုံးည တိုက်ခိုက်ခဲ့တာက ပထမအချက်က သူ့ရဲ့ ပါရမီကို မြတ်နိုးလို့၊ ဒုတိယအချက်ကတော့...”