အခန်း ၃၁၉

အခန်း ၃၁၉ အားကြီးသူက အားနည်းသူကို ကစားခြင်း

မင်းရဲ့အလုပ်တွေကို သွားလုပ်နေဖို့ မလိုတော့ပါဘူး... မင်းရဲ့ လက်ပါးစေတွေကို အမြစ်ပြတ်အောင် သတ်ခဲ့တဲ့လူကိုပဲ ရှာသင့်တယ်..."

ဝူဟောက်သည် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခုဖြင့် မိမိရှေ့မှောက်ရှိ နိဂုံးနတ်ဘုရားဘုရင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ့ကို အဘယ်ကြောင့် ဤကဲ့သို့ စနောက်ချင်စိတ် ပေါ်လာရသနည်းဟု ကိုယ်တိုင်တွေးတောနေမိသည်။

ဝူဟောက်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် နတ်ဘုရားဘုရင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် လေးနက်တည်ကြည်သွားခဲ့၏။

"မိတ်ဆွေ... မင်း ဒါကို ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ... မဟုတ်မှလွဲရော... မိတ်ဆွေက ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ရဲ့လက်ပါးစေတွေကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ရတာလဲ..."

နိဂုံးနတ်ဘုရားဘုရင်သည် လူအ မဟုတ်ချေ။ သူသည် မိမိရှေ့မှောက်ရှိ ဝူဟောက်မှာ မိမိ၏ လက်ပါးစေတစ်စုလုံးကို အမြစ်ပြတ်အောင် သတ်ခဲ့သည့် ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ရမည်ကို လျင်မြန်စွာ ရိပ်မိသွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း နိဂုံးနတ်ဘုရားဘုရင်အနေဖြင့် မိမိနှင့်လည်း မသိကျွမ်းသလို မည်သည့်ပတ်သက်မှုမျှမရှိသော ဝူဟောက်က အဘယ်ကြောင့် မိမိ၏ လက်ပါးစေများကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသည်ကို သူ လုံးဝနားမလည်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။ ၎င်းသည် ဝူဟောက်အတွက် မည်သည့်အကျိုးအမြတ်မှ ရှိမည်မဟုတ်ချေ။

ဝူဟောက်သည် နိဂုံးနတ်ဘုရားဘုရင်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

"ငါက လမ်းကြုံလို့ ဖြတ်သန်းလာတဲ့ တရားမျှတတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ... မင်းတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ငါကြည့်မရလို့ တရားမျှတမှုကို ဖော်ဆောင်ပေးခဲ့တာ... အကယ်၍ မင်း မကျေနပ်သေးဘူးဆိုရင်လည်း ငါ့ကို ပြန်ပြီး ကလဲ့စားချေနိုင်ပါတယ်..."

၎င်းကို ကြားသောအခါ နိဂုံးနတ်ဘုရားဘုရင်သည် စိတ်ထဲတွင် ဒွိဟဖြစ်သွားရပြီး မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် လျင်မြန်စွာပင် တည်ငြိမ်ပြီး လေးနက်သောမျက်နှာထားဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"မိတ်ဆွေ... မင်း အခုပဲ ထွက်ခွာသွားသင့်တယ်... ငါ ဒီကိစ္စကို ဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်နိုင်ပါတယ်... မဟုတ်ရင်တော့ ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားဘုရင် အထွတ်အထိပ်အဆင့် စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် မိတ်ဆွေအနေနဲ့ ငါနဲ့ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ရင်တောင် ဘာအကျိုးအမြတ်မှ ရမှာမဟုတ်ဘူး..."

"အမ်..."

နိဂုံးနတ်ဘုရားဘုရင်၏ စကားကြောင့် ဝူဟောက် နေရာမှာတင် ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်။ နိဂုံးနတ်ဘုရားဘုရင်က ဤကဲ့သို့သော စကားမျိုး ပြောလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝမျှော်လင့်မထားခဲ့မိချေ။ ဤကဲ့သို့သော လူစားမျိုးက တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားဘုရင်အဆင့်အထိ ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့လေသလော။

သို့သော်လည်း ဤအချက်က နိဂုံးနတ်ဘုရားဘုရင်ကို သူ ဖျက်ဆီးပစ်ရန်အတွက် အဟန့်အတား မဖြစ်စေခဲ့ချေ။ ဦးနှောက်မရှိခြင်းနှင့် ဆိုးယုတ်ခြင်းက သီးခြားစီ ဖြစ်ပေသည်။ တစ်ဖက်လူ ၏ ဦးနှောက်မရှိခြင်းက သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် အဟန့်အတား မဖြစ်နိုင်ချေ။

ဝူဟောက်၏ ထူးဆန်းသောအမူအရာကို သတိပြုမိသွားသောအခါ နိဂုံးနတ်ဘုရားဘုရင်သည် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ထပ်မံပြောဆိုလိုက်ပြန်သည်။

"မိတ်ဆွေ... ငါ့မှာ နတ်ဘုရားအရှင်မြတ်တစ်ပါးဆီက အကြွေးတင်နေတဲ့ ကျေးဇူးတစ်ခု ရှိတယ်... အကယ်၍ ငါသာ အဲဒီကျေးဇူးကို သုံးပြီးတော့ အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်ကို လှုပ်ရှားခိုင်းလိုက်ရင် မိတ်ဆွေလည်း အကောင်းအတိုင်း လွတ်မြောက်နိုင်မယ်လို့ ငါမထင်ဘူး..."

၎င်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဝူဟောက်၏ မျက်နှာပေါ်၌ အံ့အားသင့်သွားသော အမူအရာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ နိဂုံးနတ်ဘုရားဘုရင်၏ နောက်ကွယ်တွင် နတ်ဘုရားအရှင်မြတ်တစ်ပါး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မျှော်လင့်မထားခဲ့မိချေ။ ထို့ကြောင့် ဝူဟောက်သည် ခေါင်းငုံ့ကာ အချိန်အတော်ကြာအောင် တွေးတောနေမိတော့သည်။

'အကယ်၍ ငါက နတ်ဘုရားအရှင်မြတ်တစ်ပါးရဲ့ မူလရင်းမြစ်စွမ်းအားကို သုံးပြီးတော့ ရွှမ်ယွမ်နယ်မြေရဲ့ လောကမူလရင်းမြစ်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးမယ်ဆိုရင်၊ ရွှမ်ယွမ်နယ်မြေကို နတ်ဘုရားဘုရင်အဆင့်အထိ တောင့်ခံနိုင်တဲ့ အဆင့်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်... ဒါဆိုရင် နတ်ဘုရားအရှင်မြတ်ကို အသုံးချတာက ပိုပြီးတော့ ကောင်းမွန်တဲ့ ရွေးချယ်မှုဖြစ်ပုံရတယ်၊ နိဂုံးနတ်ဘုရားဘုရင်ကိုတော့ နောက်ဆုံးကျမှ တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်လိုက်လို့ရတာပဲ...'

'ဒါပေမဲ့ ငါက ငါ့ရဲ့လုပ်ရပ်တွေအတွက် တရားမျှတတဲ့ အကြောင်းပြချက်ရှိတာကို ပိုပြီးတော့ သဘောကျတယ်... ဒါကြောင့် ငါကိုယ်တိုင် မလှုပ်ရှားခင်မှာ နိဂုံးနတ်ဘုရားဘုရင်ကို အဲဒီနတ်ဘုရားအရှင်မြတ်ရဲ့ ကျေးဇူးကို အရင်ဆုံး အသုံးချခိုင်းဖို့ လိုအပ်တယ်...'

ဝူဟောက် ခေါင်းငုံ့ကာ နက်နက်နဲနဲ တွေးတောနေခြင်းကို နိဂုံးနတ်ဘုရားဘုရင်ကမူ သူ ကြောက်ရွံ့သွားသဖြင့် အရှုံးပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်မည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ကောက်ယူလိုက်သည်။ ထိုသို့ တွေးတောမိသည်နှင့် နတ်ဘုရားဘုရင်သည် လှည့်၍ ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လက်ရှိအခြေအနေအရ သူသည် ဝူဟောက်ကို ယှဉ်နိုင်စွမ်းမရှိကြောင်း သိသာလွန်းနေသောကြောင့်ပင်။

သူ၏ လက်ပါးစေအများစု သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်ဆိုသော်လည်း လက်ပါးစေများကို အချိန်တိုအတွင်းမှာတင် ပြန်လည်မွေးမြူနိုင်ပေသည်။ လက်ပါးစေများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် နတ်ဘုရားအရှင်မြတ်နှင့် ရှိထားသော လူမှုဆက်ဆံရေး အကြွေးက များစွာ ပိုမိုတန်ဖိုးရှိလှပေသည်။

နိဂုံးနတ်ဘုရားဘုရင် လှည့်၍ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်၊ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ဖိအားကြီးတစ်ခုက သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့ပြီး သူ့ကို နေရာမှာတင် မလှုပ်နိုင်အောင် ချိတ်ပိတ်ထားလိုက်တော့၏။

"ရပ်လိုက်စမ်း... ငါ မင်းကို ထွက်သွားခွင့် မပေးရသေးဘူးထင်တယ်..."

"စီနီယာ... မင်းက တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားအရှင်မြတ်နဲ့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ဖို့ ရည်ရွယ်နေတာလား..."

ဝူဟောက်၏ထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက်မှသာ နတ်ဘုရားဘုရင်သည် ဝူဟောက်၏အစွမ်းက မိမိထက် များစွာ ပိုမိုထက်မြက်ကြောင်း နောက်ဆုံး၌ သဘောပေါက်သွားခဲ့တော့သည်။ သူ၏ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများနှင့် နောင်တရမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

အကယ်၍ ဤမျှအထိ အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို သွားရောက်ရန်စမိလိမ့်မည်ဟု သူသာ ကြိုတင်သိရှိခဲ့ပါက၊ မူလရင်းမြစ်စွမ်းအားများကို စုဆောင်းရန်အတွက် သူ၏လူများကို အခြားအထက်ဘုံများအား ဖျက်ဆီးခိုင်းခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော်လည်း လက်ရှိတွင် နိဂုံးနတ်ဘုရားဘုရင်၏ ရင်ထဲ၌ မျှော်လင့်ချက်အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ဝူဟောက်က သူ့ကို ချက်ချင်း မသတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ ထိုနတ်ဘုရားအရှင်မြတ်ကို တွန့်ဆုတ်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ ထင်မှတ်နေပြီး၊ မိမိအနေဖြင့် ရှင်သန်ခွင့်ရဦးမည်ဟု တွေးတောနေမိသည်။

ဝူဟောက်က ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စကားဆိုလိုက်ပြီး နိဂုံးနတ်ဘုရားဘုရင်၏ မျှော်လင့်ချက်ကို ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့၏။

"ငါ ဒီနေရာမှာ မင်းကို သတ်လိုက်ရင် အဲဒီနတ်ဘုရားအရှင်မြတ်က မင်းကို ကယ်တင်နိုင်မလားဆိုတာ ငါ တကယ်ပဲ စိတ်ဝင်စားမိတယ်..."

ပြောပြီးသည်နှင့် ဝူဟောက်သည် လက်ညှိုးတစ်ချောင်းကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် ဝူဟောက်၏လက်မှ ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီး လက်ညှိုးပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် နိဂုံးနတ်ဘုရားဘုရင်ထံသို့ ဦးတည်တိုက်ခိုက်သွားခဲ့တော့သည်။

ထိုလက်ညှိုးတိုက်ကွက်ကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်၌ နိဂုံးနတ်ဘုရားဘုရင်၏ ရင်ထဲတွင် သေမင်း၏ အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရပြီး ပင်ကိုယ်အသိစိတ်အရ အော်ဟစ်လိုက်မိတော့၏။

"ပညာအလင်း အရှင်မြတ်... ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပါဦး..."

နိဂုံးနတ်ဘုရားဘုရင်၏ စကားဆုံးသည်နှင့်၊ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကြီးမားလှသော ပုံရိပ်ယောင်ကြီးတစ်ခုက နိဂုံးနတ်ဘုရားဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ပြီး ဝူဟောက်၏ လက်ညှိုးတိုက်ကွက်ကို ပိတ်ဆို့တားဆီးပေးလိုက်သည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ဝူဟောက်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားခဲ့သည်။ ဤလက်ညှိုးတိုက်ကွက်တွင် သူ၏ မူလစွမ်းအား၏ သန်းဆယ်ဂဏန်းပုံတစ်ပုံခန့်သာ ပါဝင်သည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းကို ပိတ်ဆို့နိုင်ခြင်းက တစ်ဖက်လူတွင် အမှန်တကယ်ပင် စွမ်းရည်အချို့ ရှိနေကြောင်း သက်သေပြနေပေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထိုပုံရိပ်ယောင်ကြီးသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ လူသားတစ်ဦး၏ ပုံသဏ္ဌာန် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် နိဂုံးနတ်ဘုရားဘုရင်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်၏။

"နောက်ဆုံးတော့ မင်းက ငါ မင်းအပေါ် တင်ရှိခဲ့တဲ့ ဒီကျေးဇူးကို သုံးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပဲပေါ့...”

နိဂုံးနတ်ဘုရားဘုရင်သည် မိမိ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထိုပုံရိပ်ယောင် ပေါ်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုတော့ဘဲ ပြန်လည်ပြောကြားလိုက်သည်။

"ပညာအလင်းနတ်ဘုရားအရှင်မြတ်.. အရှင်မြတ်ဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက ကျွန်တော့်အပေါ် ကျေးဇူးတစ်ခု တင်ရှိခဲ့ဖူးတယ်၊ အခုကတော့ အဲဒီကျေးဇူးကို ပြန်ဆပ်ရမယ့် အချိန်ပါပဲ... ကျွန်တော့်ရှေ့က လူကို အမြစ်ပြတ်အောင် သတ်ဖြတ်ဖို့ အရှင်မြတ် ကူညီပေးစေချင်ပါတယ်... သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ပါးစေတွေကို သတ်ခဲ့တဲ့အပြင် ကျွန်တော့်ကိုပါ သတ်ဖို့ ကြံစည်နေတာပါ... ပိုပြီးတော့ အရေးကြီးတာက သူက အရှင်မြတ်ကို လုံးဝ မရိုမသေ ပြုလုပ်နေတာပဲ ..."

၎င်းကို ကြားသောအခါ ပညာအလင်းနတ်ဘုရားအရှင်မြတ်သည် မိမိရှေ့မှောက်ရှိ ဝူဟောက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ခဏမျှ အကဲခတ်ပြီးနောက်တွင်မှ ပြောဆိုလိုက်၏။

"မိတ်ဆွေ... ငါက အတိတ်တုန်းက နိဂုံးနတ်ဘုရားအပေါ် ကျေးဇူးတစ်ခု တင်ရှိခဲ့ဖူးပြီး သူ့အတွက် ဘာမဆို လုပ်ပေးဖို့ ကတိပေးခဲ့ဖူးတယ်... အခု သူက မိတ်ဆွေကို ဒီလမ်းစဉ်အတိုင်း သွားခိုင်းဖို့ တောင်းဆိုလာတဲ့အတွက်... ငါ တောင်းပန်ပါတယ် မိတ်ဆွေ..."

ပြောပြီးသည်နှင့် ပညာအလင်းနတ်ဘုရားအရှင်မြတ်သည် လက်ဝါးတစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် ပညာအလင်းနတ်ဘုရားအရှင်မြတ်၏ မိုင်ပေါင်းများစွာအတွင်းရှိ သောင်းချီသော အထက်ဘုံများသည် အလွန်တရာ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုကြီးကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ နတ်ဘုရားဘုံတစ်ခုလုံး ပျက်စီးတော့မည့်အလား ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ နတ်ဘုရားဧကရာဇ် မရှိသောအခြေအနေမျိုးတွင် နတ်ဘုရားအရှင်မြတ်သည် အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်ပေသည်။ သူသာ လှုပ်ရှားလိုက်ပါက ရေတွက်မရနိုင်သော အထက်ဘုံများကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်၊ ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားအရှင်မြတ်တစ်ပါး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုပင်။

ထို့ကြောင့် ဤအခြေအနေတွင် ပညာအလင်းနတ်ဘုရားအရှင်မြတ်နှင့် နိဂုံးနတ်ဘုရားဘုရင်တို့၏ ရင်ထဲ၌ ဝူဟောက်သည် သေလူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုသော အကြောင်းအရင်းကြောင့် ဝူဟောက်၏ တည်ငြိမ်ပြီး အေးဆေးလှသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက်၊ သူတို့၏ရင်ထဲတွင် အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသော မသက်မသာသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ ပညာအလင်းနတ်ဘုရားအရှင်မြတ်၏ လက်ဝါးတိုက်ကွက်က ဝူဟောက်၏အပေါ်သို့ ကျရောက်ခါနီးအချိန်၌ ဝူဟောက်သည် နောက်ဆုံးတွင် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး၊ ပညာအလင်းနတ်ဘုရားအရှင်မြတ်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်တော့၏။

"အကယ်၍ မင်းသာ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစစ်အမှန်နဲ့ ဒီနေရာမှာ ရှိနေမယ်ဆိုရင် ငါ အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေဦးမှာပါ... ဒါပေမဲ့ အခု ဒီနေရာမှာ ရှိနေတာက မင်းရဲ့ စွမ်းအားအရိပ်အယောင်လေးတစ်ခုမျှသာပဲ... ဒါကြောင့် နိဂုံးနတ်ဘုရားဘုရင် ကျဆုံးသွားတာကို စောင့်ကြည့်နေလိုက် ပြီးတော့ မင်း... မင်းရဲ့ အားနည်းချက်နဲ့ အစွမ်းမဲ့မှုကိုပါ သက်သေပြပေးလိုက်မယ်..."

"ကောင်းကင်နှိမ်နင်းခြင်း လက်ညှိုး “

ဝူဟောက်၏ စကားအဆုံးတွင် သူသည် ရုတ်တရက် လက်ညှိုးတစ်ချက်တောက်လိုက်သည်နှင့် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကြီးမားလှသော လက်ညှိုးကြီးတစ်ခုက ဝူဟောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ပညာအလင်းနတ်ဘုရားအရှင်မြတ်၏ လက်ဝါးတိုက်ကွက်နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကာ ထိုလက်ဝါးတိုက်ကွက်ကို တိုက်ရိုက် လွင့်စင်သွားစေခဲ့တော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် ပညာအလင်းနတ်ဘုရားအရှင်မြတ်နှင့် နိဂုံးနတ်ဘုရားဘုရင်တို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ နောက်ဆုံး၌ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။ ပညာအလင်းနတ်ဘုရားအရှင်မြတ်သည် မိမိရှေ့မှောက်ရှိ ဝူဟောက်မှာ အနည်းဆုံးတော့ နတ်ဘုရားအရှင်မြတ်တစ်ပါး ဖြစ်ရမည်ကို သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီး၊ နိဂုံးနတ်ဘုရားဘုရင်ကမူ ပညာအလင်းနတ်ဘုရားအရှင်မြတ်ပင်လျှင် သူ့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်စွမ်း မရှိတော့ကြောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် နတ်ဘုရားဘုရင်သည် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ပြီး ထွက်ပြေးရန်အတွက် အခွင့်အရေး ရှာဖွေနေတော့၏။