အခန်း ၂၀၄

အခန်း (၂၀၄)

အာဟာရရည်

တန်ချီချီက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ကျွန်မတို့ အိမ်မှာ စောင့်နေပါ့မယ်...။"

ယောင်ရန်က ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီးနောက် သူမ၏ ကုတင်ကို သပ်သပ်ရပ်ရပ်ဖြစ်အောင် ပြင်ဆင်ပြီး ကိုယ်လက်သန့်စင် ကာ ရိုးရှင်းသော မနက်စာကို သုံးဆောင်လိုက်လေသည်။

သူမ အခန်းအမှတ် (၂၀၀၁) သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ လုံယုသည်လည်း ထိုနေရာ၌ ရှိနေခဲ့ပေသည်။ သူမ လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် မတ်တပ်ရပ်၍ သူ၏ထိုင်ခုံကို ကမ်းပေးခဲ့လေ၏။ ယောင်ရန်သည် ထိုင်ခုံ ပုလေးပေါ်၌ ထိုင်လိုက်ကာ ဝါကျင်ကျင် ဖြစ်နေသော အာလူးပင်များကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။

"သူတို့က ရိတ်သိမ်းဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပြီ...။" ဟု သူမက ပြောလိုက်၏။

သူမ စကားကို ကြားသောအခါ ကျားရှန်းနှင့် ဟွမ်ချန်တို့မှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ပြိုင် နက်တည်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြပြီး ကျားရှန်းက ပြောလိုက်လေ၏။

"ကောင်းလိုက်တာ...။"

ဟွမ်ချန်ကလည်း ၊

"ကျွန်တော် ဂေါ်ပြား သွားယူလိုက်ဦးမယ်...။"

သူတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေမှုကို ကြည့်ကာ ယောင်ရန်သည် ခပ်ဖွဖွရယ်မောလိုက်ပြီး အာလူးများကို မပျက်စီးစေဘဲ မည်သို့ ရိတ်သိမ်းရမည်ကို သရုပ်ပြသပေးခဲ့လေသည်။ အားလုံးကို ရိတ်သိမ်းရန် မိနစ်သုံးဆယ်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့၏။

ရှီရွှမ်းသည် အာလူးတစ်လုံးကို ကောက်ကိုင်လိုက်ကာ ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီအလုံးက ကျွန်တော့်လက်ထက်တောင် ပိုကြီးသေးတယ်...၊ အနည်းဆုံးတော့ အလေးချိန် ဂရမ်ဝက်လောက် ရှိလိမ့်မယ်...။"

ဟွမ်ချန်က ပိုမိုကြီးမားသော အာလူးတစ်လုံးကို ယူ၍ သူ၏ မျက်နှာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပြရင်း ပြောလိုက်၏။

"ဒါကို ကြည့်ပါဦး...၊ ကျွန်တော့် မျက်နှာထက်တောင် ပိုကြီးနေသေးတယ်...။"

ရိတ်သိမ်းထားသော အာလူးများကို အိတ်များထဲသို့ ထည့်ပြီးနောက် ယောင်ရန်က မေးလိုက်သည်။

"ရှင်တို့ ဒါတွေကို ပြန်ပြီး စိုက်ချင်သေးလား...။"

ဟွမ်ချန်က ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့၏။

"ဟုတ်ကဲ့...၊ ကျွန်တော်တို့ စိုက်ပျိုးနိုင်တုန်းမှာ အာလူးတွေကို ပိုပြီး စိုက်ပျိုးထားရမယ်...။"

သူတို့၏ ပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းသော စိတ်ခံစားချက်များက ကူးစက်တတ်သဖြင့် ယောင်ရန်သည်လည်း ပျော်ရွှင် မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမက ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ ပြောလိုက်၏။

"ကောင်းပြီ...၊ ဒါဆိုရင် မျိုးဥအဖြစ် အသုံးပြုဖို့ အာလူးအချို့ကို ရွေးချယ်ကြတာပေါ့...။"

သူမ၏ လမ်းညွှန်ချက်အတိုင်း သူတို့သည် မျိုးဥများအတွက် အာလူးများကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြလေသည်။ ထို့နောက် ရှီရွှမ်းသည် အာလူးအချို့ကို ယူ၍ မနက်စာ ပြင်ဆင်ရန် ထွက်သွားခဲ့ပေသည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် သူသည် အာလူးမုန့်ပြားများ ထည့်ထားသော ပန်းကန်ကို ကိုင်ဆောင်၍ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ကို ကြည့်ရင်း ဟွမ်ချန်က ပြောလိုက်၏။

"ကြည့်ရတာ အရသာရှိမယ့်ပုံပဲ...။"

ရှီရွှမ်းသည် ပန်းကန်ကို စားပွဲပေါ်၌ တည်ခင်းလိုက်ကာ ပန်းကန်ငယ်လေးများနှင့် တူများကို ဝေမျှပေးရင်း ပြော လိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ မြည်းစမ်းကြည့်ကြပါဦး...။"

လူတိုင်းက မုန့်ပြားတစ်ချပ်စီ ယူကြပြီးနောက် လုံယုသည် သူကိုယ်တိုင်အတွက် မယူမီ ယောင်ရန်၏ ပန်းကန် ထဲသို့ မုန့်ပြားတစ်ချပ် ဦးစွာ ထည့်ပေးခဲ့၏။ မွှေးပျံ့လှသော အနံ့မှာ စားချင်စဖွယ် ကောင်းလှသော်လည်း ယောင်ရန်သည် တစ်ကိုက် ကိုက်ကြည့်လိုက်သောအခါ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်မိသွားလေသည်။

အာလူးများမှာ ပုံမှန်အာလူးများကဲ့သို့ အရသာမရှိသော်လည်း ဗိုက်ပြည့်စေပေသည်။ ဤအာလူးများတွင် သူမ၏ နေရာလွတ်အတွင်း စိုက်ပျိုးထားသော အာလူးများထက် ကစီဓာတ် ပိုမိုများပြားစွာ ပါဝင်နေ၏။

စားသောက်ပြီးနောက် ဟွမ်ချန်သည် သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ကျေနပ်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မဆိုးဘူးပဲ...။"

ရှီရွှမ်းကလည်း သဘောတူညီစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်တော် ပုံမှန်အတိုင်းပဲ လုပ်ထားတာပေမယ့် အရသာကတော့ နည်းနည်း ကွဲပြားနေတယ်...။ ပုံမှန်အာလူး တွေလောက်တော့ အရသာမရှိဘူး...။ စားစရာ မရှိတဲ့ လူတွေအတွက်တော့ ဒီအအေးဒဏ်ခံ အာလူးတွေက အသက်ရှင်သန်ဖို့ ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်...။"

ယခုကဲ့သို့သော ကမ္ဘာကြီးတွင် ချမ်းသာကြွယ်ဝပြီး အာဏာရှိသူများသာ ဤကဲ့သို့သော အစားအစာများကို အထင်သေးကြပေလိမ့်မည်။ လူအများစုအတွက်မူ ဗိုက်ပြည့်အောင် စားသောက်နိုင်ခြင်းကပင် ကောင်းချီး တစ်ရပ် ဖြစ်နေပြီပင် ဖြစ်၏။

ပထမဆုံးအကြိမ် ရိတ်သိမ်းပြီးနောက် ရှီရွှမ်းနှင့် အခြားသူများသည် အာလူးများကို ပိုမိုစနစ်တကျ ပြုစုပျိုးထောင် ခဲ့ကြ​လေသည်။ နှစ်ရက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ချွမ်ယွမ်ဝေ့သည် သတင်းကောင်းတစ်ခုနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

အခန်းအမှတ် (၂၀၀၁) ၏ ဧည့်ခန်းတွင် ထိုင်နေရင်း ချွမ်ယွမ်ဝေ့သည် အခြားသူများကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက် လေသည်။

"အစ်ကိုဟောက်က ကျွန်တော်တို့ကို သတင်းကောင်းတစ်ခု ပါးလိုက်တယ်...။"

"ဘာသတင်းကောင်းလဲ...။" ဟု ဟွမ်ကျိဟွေးက စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်၏။

ချွမ်ယွမ်ဝေ့သည် ကြည်လင်ပြီး အေးခဲနေသော အရည်များ ပါဝင်သည့် ပလတ်စတစ်ဗူးငယ်လေးကို စားပွဲပုလေး ပေါ်၌ တင်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက စိုက်ပျိုးရေးသုတေသနသိပ္ပံက အသစ်ထုတ်လုပ်လိုက်တဲ့ အာဟာရရည်ပဲ...။ ဒီအာဟာရရည်ကို အပင် တွေကို ကျွေးမယ်ဆိုရင် အပင်တွေကို ကျန်းမာသန်စွမ်းစေပြီး အထွက်နှုန်းကိုလည်း ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက် တိုးတက်စေနိုင်တယ်...။"

ယောင်ရန်သည် ပလတ်စတစ်ဗူးကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး အတွင်းရှိ အေးခဲနေသော အာဟာရရည်ကို စစ်ဆေး ကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။ ခေတ္တမျှကြာသော် သူမက မေးလိုက်၏။

"သူတို့ ဒါကို ကျွန်မတို့ကို ပေးမှာလား...။"

ချွမ်ယွမ်ဝေ့က ခေါင်းယမ်းပြကာ၊

"မဟုတ်ဘူး... ကျွန်တော်တို့ ဒီအာဟာရရည်ကို ကုန်သွယ်ရေးစင်တာမှာ သွားပြီး လဲလှယ်ရမှာ.... အရည် မီလီ လီတာ နှစ်ရာအတွက် ရိက္ခာ လေးကီလိုဂရမ်နဲ့ ပေးချေရမယ်...။"

သူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ အခြားသူများမှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်မိကြတော့သည်။

ယောင်ရန်သည် ဗူးကို စားပွဲပုလေးပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ချလိုက်ရင်း စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်လေ၏။

"ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဈေးကြီးရတာလဲ...။"

ချွမ်ယွမ်ဝေ့က ခေါင်းယမ်းပြရင်း ထပ်မံရှင်းပြခဲ့လေသည်။

"ကျွန်တော်လည်း သေချာမသိဘူး...၊ စိုက်ပျိုးရေးသုတေသနသိပ္ပံက ဒီအာဟာရရည်ကို ထုတ်လုပ်ဖို့အတွက် ဓာတ်ကူပစ္စည်းအချို့ လိုအပ်ပေမယ့် ထိုဓာတ်ကူပစ္စည်းတွေက အကန့်အသတ်ရှိနေတယ်လို့ ကိုဟောက်ကပဲ ပြောပြတာ...။ ဒါကြောင့်မို့လို့ သူတို့က ပြည်သူတွေကို အလကား မဝေပေးနိုင်တာ ဖြစ်ရမယ်...။"

သူ၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် လုံယုက ပြောလိုက်၏။

"ဒါက သဘာဝကျပါတယ်...။ ငါတို့က ဒီအထူးအာဟာရရည် မရှိရင်တောင်မှ အာလူးတွေကို အသင့်အတင့် ရိတ် သိမ်းနိုင်တာပဲ...။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အများစုကတော့ ဒါကို လဲလှယ်ကြလိမ့်မယ် မထင်ဘူး...။ အစိုးရ ကလည်း ရိက္ခာပြတ်လပ်တဲ့ ပြဿနာကို ကူညီဖြေရှင်းနိုင်မလားဆိုတာ စမ်းသပ်ကြည့်ချင်ရုံပဲ ဖြစ်ရမယ်...။"

သူ၏ ကျိုးကြောင်းပြချက်အပေါ် အခြားသူများကလည်း သဘောတူစွာဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်ပြကြသည်။

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ချွမ်ယွမ်ဝေ့သည် သူတို့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။

"မင်းတို့ ဒီအာဟာရရည်ကို လဲလှယ်ဖို့ ကုန်သွယ်ရေးစင်တာကို သွားချင်ကြလား...။"

ထိုအာဟာရရည်အပေါ် စိတ်ဝင်စားနေသော ယောင်ရန်က ခေါင်းငြိမ့်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ တစ်ဗူးလောက် စမ်းသပ်ဖို့ သွားပြီး လဲလှယ်လိုက်ဦးမယ်...။"

သူမ သွားမည်ဖြစ်သောကြောင့် လုံယုကလည်း သဘာဝအတိုင်း ပြောလိုက်၏။

"ငါ သူမနဲ့အတူ သွားလိုက်မယ်...။"

ရှီရွှမ်းနှင့် အခြားသူများသည်လည်း အာလူး ကီလိုဂရမ် တစ်ရာကျော်ကို အခုလေးတင် ရိတ်သိမ်းထားပြီး ဖြစ်သောကြောင့် အာဟာရရည်တစ်ဗူးကို ဝယ်ယူ၍ စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

အားလုံး သွားလိုကြသည်ကို မြင်သောအခါ ချွမ်ယွမ်ဝေ့က ပြောလိုက်၏။

"စီမာယွမ်နဲ့ ကိုဟောက်တို့က မနေ့ကတည်းက သွားပြီး လဲလှယ်ထားကြလို့ ဒီနေ့တော့ သူတို့ မသွားတော့ဘူး...၊ တကယ်လို့ မင်းတို့ သွားမယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်လည်း လိုက်ခဲ့ချင်တယ်...။"

လုံယုက ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ ၊

"ကောင်းပြီ...၊ အတူတူ သွားကြတာပေါ့...။"

ဆွေးနွေးမှုများ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် လုံယုနှင့် ယောင်ရန်သည် သူတို့၏ ကျောပိုးအိတ်များနှင့် လက်နက်များကို ယူရန် ပြန်ခဲ့ကြသည်။ ငါးမိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် သူတို့သည် ကုန်သွယ်ရေးစင်တာသို့ ထွက်ခွာခဲ့ကြလေသည်။

လမ်းခရီးတွင် လူအများအပြားသည်လည်း ထိုဦးတည်ရာသို့ သွားနေကြသည်ကို သူတို့ သတိပြုမိကြ၏။ ၎င်းကို စောင့်ကြည့်ရင်း ယောင်ရန်က ပြောလိုက်သည်။

"အစိုးရက ဒီသတင်းကို ပြည်သူတွေဆီ ချပြလိုက်ပုံရတယ်...။"

ချွမ်ယွမ်ဝေ့က ပြန်လည်ဖြေခဲ့၏။

"ဟုတ်တယ်...၊ ဒီနေ့ မနက်ပိုင်းတင် သူတို့ ကြေညာလိုက်တာ...။"

ကုန်သွယ်ရေးစင်တာသို့ ရောက်သောအခါ ယောင်ရန်သည် တဲတစ်ခု၏ အနီးတွင် တန်းစီစောင့်ဆိုင်းနေသော လူအမြောက်အမြားကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမသည် လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်နေစဉ် ချွမ်ယွမ်ဝေ့က ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်တော်တို့ ဟိုဘက်မှာ သွားပြီး တန်းစီရမယ်...။"

တဲရှေ့ရှိ ရှည်လျားလှသော လူတန်းကြီးကို သတိပြုမိသောအခါ ဟွမ်ချန်က ညည်းတွားလျက် ရေရွတ်လိုက်လေ သည်။

"လူတွေ ဒီလောက်တောင် များနေတာပဲ...၊ ကျွန်တော်တို့ နာရီအနည်းငယ်လောက် ထပ်ပြီး တန်းစီရဦးမယ် ထင်တယ်...။"

ရှီရွှမ်းက သူ၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်၏။

"သွားကြစို့...၊ စောစော တန်းစီလေ စောစော ပြန်ရလေပေါ့...။"