အခန်း ၁၄၃

အခန်း (၁၄၃) သူ့၏ဇနီးအဖြစ် သတ်မှတ်သော်လည်း မင်္ဂလာဆောင်မပြုလုပ်ခြင်း

"ရှင်က စတုတ္ထအဆင့် ဝိညာဉ်သစ်သီးဖြစ်တဲ့ ဗာမီလီယံကြယ်သစ်သီးကို တကယ်ပဲ ပိုင်ဆိုင်ထားတာလား..."

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်သည် ထိုအနီရောင် သစ်သီးကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံယူလိုက်၏။

ကျောက်လင်က အနည်းငယ် ပြုံးလျက်…

"ဒါက ငါ့အမေ... ဆိုလိုတာက မင်းရဲ့ ယောက္ခမက ငါ့ဇနီးအတွက် ပေးလိုက်တာလေ... အခု မင်းရောက်လာပြီဆိုတော့ မင်းကို ပေးအပ်တာက အသင့်တော်ဆုံးပါပဲ..."

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်လင်က မုသားစကားဆိုလိုက်သည်။

အမှန်စင်စစ် ဤသစ်သီးများကို စနစ်ဈေးဆိုင်မှ ဝယ်ယူထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်တွင် လက်ရှိ၌ စနစ်အမှတ်များစွာ ရှိနေသည့်အတွက် သူလိုချင်သည့် ရတနာများကို အမြောက်အမြား ဝယ်ယူနိုင်ပေသည်။

【ဗာမီလီယံကြယ်သစ်သီး - ၁၂၀,၀၀၀ အမှတ်】

ကျောက်လင်သည် ဗာမီလီယံကြယ်သစ်သီး (၁၀) လုံးကို ဝယ်ယူလိုက်ပြီး သူ၏ ဇနီးများအားလုံးအတွက် စီစဉ်ပေးထားလိုက်၏။

"ဒါဆိုရင်လည်း ကျွန်မ အားမနာတော့ပါဘူး... ဒီနေရာမှာပဲ ကျင့်ကြံပြီး အောင်မြင်အောင် လုပ်လိုက်တော့မယ်..."

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်၏ စရိုက်က ထိုအတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။

ဤဗာမီလီယံကြယ်သစ်သီးသည် သူမ၏ စွမ်းအားကို တိုးတက်စေနိုင်သည့်အတွက် သူမသည် ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်၏။

ကျောက်လင်က ဘေးတစ်နေရာတွင် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေရင်း တောင်ထိပ်မှတစ်ဆင့် အောက်ခြေရှိ လှုပ်ရှားမှုများကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

"လက်ရှိမှာ ငါတို့ လုပ်ကိုင်နေတဲ့ လုပ်ငန်းတွေက အရမ်းကို နည်းပါးလွန်းနေတယ်..."

"ငါး၊ ကြက်၊ ဘဲ၊ ယုန်... ဒါတွေက စားဝတ်နေရေး ပြဿနာကို ဖြေရှင်းတာလောက်ပဲ ရှိသေးတယ်..."

"ငါတို့တွေ အမြတ်အစွန်း ပိုရမယ့် လုပ်ငန်းတွေကို ပိုပြီး ရှာဖွေရဦးမယ်... အဲ့ဒီလိုမှသာ စနစ်ဈေးဆိုင်က ပိုပြီး အကျိုးရှိမှာ..."

ကျောက်လင်က တွေးတောရင်း နစ်မွန်းနေမိသည်။

မည်သို့ဆိုစေ သူတို့သည် တောင်တန်းပေါင်း တစ်ရာကျော်အတွက် မြေယာများကို ဝယ်ယူထားပြီးဖြစ်သည်။ ဤမျှကြီးမားသည့် ဧရိယာကို ကိုယ်ပိုင်ထူးခြားသည့် လုပ်ငန်းများဖြင့် မဖော်ထုတ်ပါက အလဟဿ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

"တောင်ထိပ်ပေါင်းတစ်ရာကို ဆက်သွယ်ဖို့ဆိုရင် လမ်းတွေ အရင်ဆုံး ဖောက်ရမယ်..."

"လမ်းတွေကို အရင်ဖောက်မယ်... ရထားလမ်းတွေကတော့ အရမ်းကို ခေတ်မီလွန်းနေပြီး အဲ့ဒါကို တည်ဆောက်ထိန်းသိမ်းဖို့ ကျွမ်းကျင်လုပ်သားတွေကို ငါ ရှာမရနိုင်ဘူး..."

"လမ်းပြင်ဆင်ခြင်း... ဆိုလိုတာက ဒုက္ခသည်တွေကို နောက်ထပ်တစ်သုတ် ထပ်ဝယ်ရဦးမယ်..."

"ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းက မြေတစ်ရာလောက် ရှိတယ်... နောက်ပိုင်း စိုက်ပျိုးခြင်း၊ ပြုစုခြင်း၊ ရိတ်သိမ်းခြင်းနဲ့ ရောင်းချခြင်းတွေအတွက် အနည်းဆုံး လူတစ်ရာလောက် လိုအပ်လိမ့်မယ်..."

"လမ်းဖောက်လုပ်ရေးနဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့ အခြေခံအုတ်မြစ်အတွက် စနစ်နေရာလွတ်ကို သုံးနိုင်ပေမဲ့ ဘိလပ်မြေခင်းရမယ့် လုပ်အားအတွက်ကတော့ လူတစ်ရာလောက်တော့ လိုအပ်ဦးမှာပဲ..."

"လမ်းတွေက တောင်ထိပ်ပေါင်း တစ်ရာကို ဆက်သွယ်ပြီးသွားရင်တော့ ဒီတောင်ထိပ်တွေပေါ်မှာ လုပ်ငန်းအမျိုးမျိုး ဖော်ထုတ်ဖို့အတွက် လုပ်သားအများအပြားကို ခေါ်ယူရလိမ့်မယ်..."

"အဲ့ဒီလိုဆိုရင်တော့ ဒုက္ခသည်စခန်းကို သွားပြီး ဒုက္ခသည်တစ်ထောင်လောက် ဝယ်ယူရုံပဲ..."

ကျောက်လင်သည် လုပ်ငန်းဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးအတွက် တွေးတောနေစဉ် လူဦးရေ တိုးတက်လာခြင်းသည်သာ အောင်မြင်မှု၏ အဓိကသော့ချက်ဖြစ်ကြောင်း နားလည်လာ၏။

လူမရှိပါက စက်မှုလုပ်ငန်း တိုးတက်ဖို့ဆိုတာ မည်သို့ ပြောဆိုနိုင်ပါ့မလဲ။

မဟာချင်မင်းဆက်မှာ တည်ထောင်ပြီးတာ တစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးပြီး လုပ်ငန်းအားလုံးက ဖော်ထုတ်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ကူးပြောင်းလာသူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ကျောက်လင်သည် ဤသည်မှာ စက်မှုလုပ်ငန်းတွင် အသာစီးရရန် အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေးဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

လုပ်ငန်းအမျိုးမျိုးကို ကြိုတင်ဖော်ထုတ်ပြီး မင်းဆက်တစ်ခုလုံးအနှံ့ ချဲ့ထွင်လိုက်ပါက လက်မလှုပ်ဘဲ ငွေရှာနိုင်သည့် စိတ်ပူစရာမလိုသော ဘဝမျိုးဖြင့် နေထိုင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ယင်းက ဈေးကွက်ကို အရင်ဦးဆုံး ရောက်ရှိခြင်း၏ အားသာချက်ပင် ဖြစ်သည်။

"ဟေး ဟား..."

ရုတ်တရက် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်၍ ကျင့်ကြံနေသည့် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်ဆီမှ အသံထွက်ပေါ်လာ၏။

ခဏလေးအတွင်းမှာပင် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်သည် ဗာမီလီယံကြယ်သစ်သီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သန့်စင်ပြီး ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ် အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီဖြစ်သည်။

"ပေါင်ပေါင်... မင်းက တကယ့်ကို ထူးချွန်တာပဲ... ဗာမီလီယံကြယ်သစ်သီးကို ဒီလောက်မြန်မြန် သန့်စင်လိုက်နိုင်တာ..."

ကျောက်လင်သည် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွား၏။

ဤသည်က ကျောက်စိမ်းရတနာ ရုပ်ခန္ဓာ၏ စွမ်းအားလော။

မှန်ကန်စွာ ကျင့်ကြံပါက တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်သည် စတုတ္ထအဆင့် ကျောက်စိမ်းသွေးကြော နယ်ပယ်သို့ အလျင်အမြန် တက်လှမ်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ယခုမူ ဝိညာဉ်သစ်သီး၏ အကူအညီဖြင့် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်၏ ကျင့်ကြံမှုသည် စားသောက်ရသကဲ့သို့ လွယ်ကူနေသည်။

"ကျွန်မရဲ့ ခင်ပွန်း... စဉ်းစားကြည့်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ကျွန်မတို့ မင်္ဂလာဆောင် မပြုလုပ်တော့ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ..."

ထိုအခိုက်တွင် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်လင်မှာ အံ့အားသင့်သွား၏။

"ကျွန်မက ဟေးလုံစခန်းရဲ့ လူငယ်ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ပါ... ရှင်နဲ့သာ လက်ထပ်လိုက်ရင် တခြားသူတွေက ကျွန်မရဲ့ အဆင့်အတန်းကို အသုံးချပြီး ရှင့်ကို ဒုက္ခပေးလိမ့်မယ်... အဲ့ဒါက ပြဿနာတွေ အများကြီး တက်လာနိုင်တယ်..."

"ပြီးတော့ ကျွန်မက နန်ယွဲ့တိုင်းပြည် နယ်စပ်ကို မကြာခဏ သွားရောက်ရဦးမှာ... ဟေးလုံစခန်းက ကျွန်မရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေကိုလည်း စွန့်ပစ်လို့ မရဘူး..."

"ဒါကြောင့် ကျွန်မကို ရှင့်ဇနီးအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပါ... ဒါပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အထောက်အထားကိုတော့ ထုတ်ဖော်မပြချင်ဘူး..."

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က အတော်လေး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သိုင်းပညာကို အလွန်အမင်း ဝါသနာပါသော်လည်း တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်သည် လောက၏ အန္တရာယ်များကို မသိနားမလည်သူ မဟုတ်ပါ။ ဓားပြတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမ၏ အထောက်အထားသည် ကျောက်လင်အတွက် ဒုက္ခများစွာ ယူဆောင်လာနိုင်မည်ကို သူမ ကောင်းစွာ သိရှိထား၏။

ကျောက်လင်က ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

ဤလောကသည် အလွန် ရှုပ်ထွေးလှသည်။ မင်းဆက်များ၊ တိုင်းပြည်များ၊ သိုင်းပညာရှင်မိသားစုများ၊ လွတ်လပ်သော သိုင်းသမားများနှင့် နေရာအနှံ့အပြားတွင် ပြန့်ကျဲနေသော ဓားပြဂိုဏ်းများ ရှိနေသည်။ လူအများအပြားမှာလည်း မှတ်ပုံတင်ထားခြင်း မရှိကြချေ။

ဆိုလိုသည်မှာ စုံတွဲအများစုသည် အစိုးရနှင့် တရားဝင် စာရင်းသွင်းထားခြင်း မရှိကြပေ။

အိမ်ထောင်စုစာရင်း မရှိသော သာမန်လူများသည် ခရီးသွားခွင့် လက်မှတ် မရရှိနိုင်ဘဲ တစ်နေရာတည်းတွင်သာ ပိတ်မိနေပြီး ခြေတစ်လှမ်းမျှပင် ရွေ့လျားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း သိုင်းပညာစွမ်းအားကြီးမားသည့် ကျင့်ကြံသူများမှာမူ ထိုကဲ့သို့ စိုးရိမ်စရာ မရှိပေ။ ခရီးသွားခွင့်လက်မှတ် မရှိသော်လည်း အစိုးရ၏ တမင်သက်သက် ဒုက္ခပေးခြင်းကို မခံရဘဲ မင်းဆက်တစ်ခုလုံးအနှံ့ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်ကြသည်။

"ကောင်းပါပြီ... မင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ငါ လေးစားပါတယ်..."

ကျောက်လင်က အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်သည်။

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က အနားသို့ တိုးကပ်လာပြီး ကျောက်လင်ကို သိလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

"ခင်ပွန်း... အဲ့ဒီညက ကျွန်မရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ် အစောပိုင်းကနေ နောက်ဆုံးအဆင့်ထိ တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းသွားခဲ့တာ... ကျွန်မ အရမ်းကို သိချင်မိတယ်... ရှင့်မှာ ကျင့်ကြံမှုအတွက် ထူးခြားတဲ့ ရုပ်ခန္ဓာမျိုးများ ရှိနေတာလား..."

ထိုအခိုက်တွင် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က သူမ၏ မေးခွန်းကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်၏။

အမှန်စင်စစ် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်သည် ယနေ့တွင် ဤရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်ပင် ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ကျောက်လင်တွင် ထူးခြားသည့် ရုပ်ခန္ဓာမျိုး ရှိမရှိကို သူမ အတည်ပြုချင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

“ဘာမှမဟုတ်တဲ့ ရုပ်ခန္ဓာပါ”

အကုန်လုံးက စနစ်၏ တုံ့ပြန်မှုကြောင့်သာ ဖြစ်ပြီး တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်တွင် ကျောက်စိမ်းရတနာ ရုပ်ခန္ဓာရှိနေသည့်အတွက်သာ သူမက အလွန်မြန်ဆန်စွာ တိုးတက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျောက်လင်သည် ဤအကြောင်းကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြ၍ မရနိုင်ပေ။

"ပေါင်ပေါင်... ဒါက မင်းရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကြောင့် ဖြစ်ရမှာပါ... တကယ်တမ်း ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ထူးခြားတဲ့ ရုပ်ခန္ဓာပိုင်ရှင်က မင်းပဲ ဖြစ်နေမှာပါ..."

ကျောက်လင်က သူမကို လမ်းကြောင်းပြပေးနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ ဤသည်ပင် ဖြစ်သည်။

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်သည် ခေါင်းကို စောင်းကာ ခဏတာ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ဤအကြောင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ရမည်ဟု ကောက်ချက်ချလိုက်၏။

"ပြီးတော့ ကျွန်မရဲ့ ခင်ပွန်း... ကျွန်မ အဲ့ဒီနေ့က စားခဲ့တဲ့ အသင့်စား အမဲသားဟော့ပေါ့ကို အရမ်းစားချင်မိတယ်..."

"နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် ပေးလို့ ရမလား..."

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကျောက်လင်က ချက်ချင်းပင် ရယ်မောလိုက်၏။

"ခဏလောက် စောင့်ပေးပါဦး... ရတနာဂိုဒေါင်ထဲမှာ ဘယ်လောက် ကျန်သေးလဲဆိုတာ ငါ သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်..."

ကျောက်လင်သည် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ချက်ချင်း ထုတ်ပြ၍ မရနိုင်သည့်အတွက် ထွက်သွားရန် အကြောင်းပြချက် ရှာရပေမည်။

ထို့ကြောင့် ကျောက်လင်သည် တောင်အောက်သို့ မြင်းစီးဆင်းသွားပြီး သစ်တောထူထပ်သော နေရာတစ်ခုတွင် ပုန်းအောင်းလိုက်၏။

【အမဲသား အသင့်စား ဟော့ပေါ့ - ၅၀ အမှတ်】

အခု ၁၀၀ ကို တိုက်ရိုက် ဝယ်ယူလိုက်သည်။

စနစ်က တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင် ကိုယ်ဝန်ရှိနေကြောင်း အကြောင်းကြားထားသည်။ ရက်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း ကျောက်လင်သည် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်ကို အစားအသောက် လျော့ရဲစွာ စားစေ၍ မဖြစ်ပေ။

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင် စားချင်နေသည့်အတွက် သူမကို ဝအောင် ကျွေးရန် ကျောက်လင် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

အသင့်စား ဟော့ပေါ့အခု ၁၀၀ ကို ဝါးခြင်းနှစ်ခုတွင် ထည့်လိုက်ပြီး တောမြင်းတစ်ကောင်၏ ကျောတွင် ချိတ်ဆွဲထားလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျောက်လင်သည် တောမြင်းကို ပြန်စီး၍ တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် မောင်းနှင်သွား၏။

"ခင်ပွန်း... အများကြီးပဲ..."

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်သည် ဝါးခြင်းနှစ်ခုထဲရှိ အသင့်စား ဟော့ပေါ့များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကလေးတစ်ယောက်လိုပင် ပျော်ရွှင်စွာ ခုန်ပေါက်လိုက်မိသည်။

"ရတနာဂိုဒေါင်ထဲမှာ ရှိသမျှ အသင့်စား ဟော့ပေါ့တွေ အကုန်လုံးကို ငါ ယူလာခဲ့တာ..."

"နောက်ထပ်လည်း ပြင်ဆင်ပေးဦးမယ်... နောက်တစ်ခါ မင်း လာတဲ့အခါတိုင်းလည်း အသင့်စား ဟော့ပေါ့တွေ ကျွေးနိုင်မှာပါ..."

ကျောက်လင်က ပြုံးလိုက်သည်။

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်သည် ကျောက်လင်ကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရောင်များ တောက်ပလာ၏။

ဟေးလုံစခန်းတွင် ကြီးပြင်းလာခဲ့ရသည့် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်သည် စားစရာတော့ ဝအောင် စားနိုင်သော်လည်း စစ်မှန်သော ဂရုစိုက်မှုနှင့် အာရုံစိုက်မှုကိုမူ မရရှိခဲ့ဖူးပေ။

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်သည် သူမ၏ခင်ပွန်းက ဇနီးအပေါ် ဂရုစိုက်ပေးမှုများကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ခင်ပွန်း... ကျွန်မ ရှင်နဲ့ နေချင်တယ်..."

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်၏ မျက်ဝန်းများသည် ဖော်ပြချက်ကောင်းမွန်လွန်းလှပြီး သူမ၏ ဆန္ဒများပင် ပေါ်လွင်နေ၏။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျောက်လင်က သူ၏ တည်ငြိမ်မှုကို ဆက်လက် မထိန်းထားနိုင်တော့ပေ။

ကောင်းကင်ကို ခင်းကျင်းရာအဖြစ်၊ မြေပြင်ကို နေရာအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ ထိုနှစ်ဦးသည် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းပြီး ထိရှလွယ်သော အချစ်ဇာတ်လမ်းကို ဖော်ဆောင်လိုက်ကြ၏။

ကျင့်ကြံခြင်း +၁

ကြာရှည်စွာ အချိန်ကုန်လွန်ပြီးနောက် နှစ်ဦးသား လမ်းခွဲလိုက်ကြသည်။

ကျောက်လင်သည် ဝါးခြင်းကို တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်၏ မြင်းပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲပေးလိုက်သည်။

"ခင်ပွန်း... ကျွန်မ ဟေးလုံစခန်းကို အခု ပြန်တော့မယ်... နောက်ရက်အနည်းငယ်နေရင် ကျွန်မ အလည်ပြန်လာခဲ့မယ်..."

ဟေးလုံစခန်းသည် နန်ယွဲ့တိုင်းပြည် နယ်စပ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ထားပြီး ဟေးစုန်းရွာမှ ၁၀ လီထက် ပိုမနီးကပ်ပေ။ တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်သည် မြင်းကို အလျင်အမြန် စီးနင်းကာ ထိုနေရာသို့ ထွက်ခွာသွားလိုက်၏။