အခန်း ၁၄၈

အခန်း (၁၄၈) အာကာသအိမ်ခန်းများ ပေါ်ထွက်လာခြင်းနှင့် နေထိုင်မှုအဆင့်အတန်း မြှင့်တင်ခြင်း

"ကျောတွေ နာလိုက်တာ..."

"ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်ကို အမြန်ဆုံး တက်လှမ်းမှဖြစ်တော့မယ်... မဟုတ်ရင်တော့ ငါ့ကျောက တကယ်ပဲ အက်ကွဲသွားတော့မှာ..."

ညဉ့်နက်သန်းခေါင်အချိန်တွင် ကျောက်လင်သည် အခန်းထဲမှ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး နံရံကို မှီ၍ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့၏။ ဇနီးသည်များနှင့်အတူ မဆုံးနိုင်သော ညပေါင်းများစွာ အချစ်လွန်ကဲမှုတွင် နှစ်မြုပ်နေခြင်းသည် ဘဝ၏ အကြီးမားဆုံးသော ပျော်ရွှင်မှုတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ကျောက်လင်မှာ ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ်တွင်သာ ရှိသေးသည်။

ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိမှသာ ရွှေရောင်လက်နက်များကို ခုခံနိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိမည်ဖြစ်၏။ အကယ်၍ ကျောက်စိမ်းဝမ်းတွင်းနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ပါက ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အင်္ဂါရပ်အားလုံးမှာ သန်မာလာမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအခါမှသာ အိပ်ရာပေါ်တွင် ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိသည့် စစ်နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိမည် ဖြစ်သည်။ အနည်းငယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း ကျောက်လင်တွင် လုပ်ဆောင်စရာများ ရှိနေသေးသည့်အတွက် သူ၏ နွမ်းနယ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲခေါ်ကာ သာယာသော ဖက်တွယ်မှုများမှ လွတ်မြောက်လာခဲ့သည်။

မကြာမီ ကျောက်လင်သည် ဂူထဲမှ ထွက်လာပြီး ငါးကန်စပ်မှ ဆယ်မီတာခန့် အကွာတွင် ရှိသည့် တောင်စောင်းသို့ ရောက်လာ၏။

"ဒုတိယမြောက် ဂူကို ဒီနေရာမှာပဲ ဖော်ထုတ်လိုက်တော့မယ်..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ လူဦးရေ တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ ပထမဆုံး ဂူအခန်းမှာ မလုံလောက်တော့သဖြင့် နောက်ထပ် ဂူတစ်ခုကို ထပ်မံ တူးဖော်ရမည်ဖြစ်သည်။ နေ့ဘက်တွင် စနစ်၏ နေရာလွတ်စွမ်းရည်များကို အသုံးပြု၍ မရသည့်အတွက် ကျောက်လင်သည် ကျောနာနေသည့်ကြားမှပင် လေတိုက်နှုန်း ပြင်းထန်သည့် ညဘက်တွင် တိတ်တဆိတ် လာရောက် လုပ်ဆောင်နေရခြင်းဖြစ်သည်။

သူ၏ လက်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ထိလိုက်သည်။ တစ်စတုရန်းမီတာ ကျယ်ဝန်းသည့် မြေသားများ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ သူ၏ လက်များမှာ မြေကြီးပေါ်တွင် ဆက်လက် ထိတွေ့နေဆဲပင်။ မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် တောင်ကို ထပ်မံ ထိုးဖောက်လိုက်ပြီး ဂူတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဤဂူမှာ အလျား ၃၀၀ မီတာ ရှည်လျား၏။ ထို့နောက် ကျောက်လင်သည် ဂူလမ်းတစ်လျှောက် ၄ မီတာတိုင်းတွင် ဂူအခန်းတစ်ခုစီကို တူးဖော်လိုက်သည်။ ဂူအခန်းတစ်ခုစီမှာ ဆယ်စတုရန်းမီတာခန့် ရှိသည်။ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ဂူအခန်းများ တူးဖော်ပြီးနောက် စုစုပေါင်း အခန်း ၁၅၀ ဖြစ်လာသည်။

"အခုဆိုရင် ငါ့မိသားစုတစ်ခုလုံး နေဖို့ ဂူအခန်းတွေ လုံလောက်သွားပြီ..."

ကျောက်လင်က ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်၏။ ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းတွင် ခုတ်လှဲထားသည့် သစ်ပင်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော် ရှိနေသည်ဖြစ်ရာ ၎င်းတို့ကို ရွှေ့ပြောင်းကာ အခန်းအတွက် သစ်သားကုတင်များ၊ စားပွဲများ၊ စင်များ ပြုလုပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

"နောက်တစ်ခုကတော့ ငါနဲ့ ငါ့ဇနီးသည်တွေ သီးသန့်နေဖို့ နေရာပဲ..."

ကျောက်လင်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်၏။ ဂူထဲတွင် အသံလုံမှု မရှိသဖြင့် ကျောက်လင်နှင့် သူ၏ ဇနီးသည်တို့မှာ အသံအတော်လေး ဆူညံလေ့ရှိသည်။ ဒုက္ခသည် အမျိုးသားများမှာ မျက်ကွင်းညိုနေသည်ကို ကျောက်လင် မကြာခဏ သတိပြုမိသည်။ ဤလူများမှာ သူ၏ အလုပ်သမားများ ဖြစ်ကြသည့်အတွက် သူတို့၏ လုပ်အား ထိရောက်မှု ကျဆင်းသွားသည်ကို ကျောက်လင် မလိုလားပေ။ ထို့ကြောင့် ကျောက်လင်သည် တောင်ပေါ်သို့ နောက်ထပ် ၁၀ မီတာခန့် တက်သွားလိုက်သည်။

"အရင်ဆုံး ဒီနေရာမှာ ပလက်ဖောင်းတစ်ခု တည်ဆောက်မယ်... ပြီးရင် မြင်ကွင်းကျယ် အာကာသအိမ်ခန်း၂၀ ကို ထည့်သွင်းမယ်... နောက်တော့ ငါ့အမေ၊ ငါ့ဇနီးတွေနဲ့ ငါတို့အတွက် တစ်ယောက်ကို တစ်ခန်းစီ ထားပေးမယ်..."

"ဒီပလက်ဖောင်းဘေးမှာ နောက်ထပ် ဂူတစ်ခုလည်း တူးဖို့ လိုသေးတယ်..."

"ကွမ်းနန်စီရင်စုရဲ့ ရာသီဥတုက အရမ်းပူတယ်... နေ့ဘက်မှာ အာကာသအိမ်ခန်းထဲမှာ နေရင် သည်းခံနိုင်စရာ မရှိဘူး... နေ့ဘက်မှာ အေးမြတဲ့ ဂူထဲမှာ နားနေနိုင်ဖို့ ဂူတစ်ခု လိုအပ်တယ်..."

ကျောက်လင်က ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ ကျောက်လင်သည် စနစ်နေရာလွတ်ထဲမှ စုဆောင်းထားသည့် ကျောက်တုံးများကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ငါးရာစတုရန်းမီတာ ကျယ်ဝန်းသည့် ပလက်ဖောင်းတစ်ခု ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မြင်ကွင်းကျယ် အာကာသအိမ်ခန်း၂၀ ကို အစဉ်လိုက် လှပစွာ စီတန်းထားလိုက်၏။

"အာကာသအိမ်ခန်းထဲက လေအေးပေးစက်နဲ့ မီးလုံးတွေက လျှပ်စစ်မီး လိုအပ်တယ်..."

"အချိန်ကိုက်ပဲ... ဒီလောက် ကျယ်ဝန်းတဲ့ ပလက်ဖောင်းဆိုရင် နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်သုံး ဆိုလာပြားအမိုးကို တပ်ဆင်လို့ ရတယ်... လျှပ်စစ်မီးလည်းရမယ်၊ အရိပ်လည်း ရမယ်..."

"အရင်ကဆိုရင် အနာဂတ်ဆန်လွန်းမှာ စိုးလို့ ဆိုလာစွမ်းအင်စနစ်ကို သုံးဖို့ မဝံ့ရဲဘူး... ဒါပေမဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်အကြောင်း ကြားပြီးနောက်မှာတော့ စနစ်ဈေးဆိုင်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ပေါက်ကြားသွားမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူး..."

ကျောက်လင်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျောက်လင်သည် ပလက်ဖောင်းပေါ်ရှိ တောင်စောင်းဘက်သို့ သွားပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် လက်ကို ထိလိုက်၏။ တစ်စတုရန်းမီတာ ကျယ်ဝန်းသည့် မြေသားများ ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။ ကျောက်လင်သည် တောင်ကို ထိုးဖောက်ရန် မဟုတ်ဘဲ ဂူကို အတွင်းဘက်သို့ တိုးချဲ့ရန် ရည်ရွယ်ခြင်းဖြစ်သည်။ တောင်ထဲရှိ အက်ကြောင်းတစ်ခုသို့ ရောက်သည်အထိ တူးဖော်ခဲ့ရာ ထိုနေရာတွင် သဘာဝ မြေအောက်မြစ်တစ်ခု စီးဆင်းနေပြီး ရေမှာ အေးမြကာ ကြည်လင်ပြီး သောက်သုံးရန် ချိုမြိန်၏။

"အခုတော့ အာကာသအိမ်ခန်းအတွက် သောက်သုံးရေ ပြဿနာလည်း ဖြေရှင်းပြီးပြီ..."

ကျောက်လင်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်၏။ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ကျောက်လင် အလွန်ပင် မောပန်းသွားသဖြင့် ဂူထဲသို့ ချက်ချင်း ပြန်ဝင်ကာ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

မနက်စောစောအချိန်။

ထင်းရှူးနက်တောင်မှာ တစ်ဖန် ပြန်လည် စည်ကားလာသည်။

"အား..."

အဲ့ဒါ ဘာကြီးလဲ…

မနက်စောစောထ၍ နံနက်စာ ချက်ပြုတ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည့် အစေခံမလေးနှစ်ယောက်မှာ ဂူထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် တောင်ပေါ်ရှိ မြင်ကွင်းကျယ် အာကာသအိမ်ခန်း၁၀ ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုသို့သော ထူးဆန်းပြီး စိတ်ဝင်စားဖွယ် ကိစ္စရပ်မှာ တကယ်ပင် အံ့အားသင့်စရာ ဖြစ်သည်။ ထိုသူတို့၏ အော်ဟစ်သံကြောင့် လူအုပ်ကြီး ချက်ချင်း ရောက်လာကြသည်။ သူတို့အားလုံး အာကာသအိမ်ခန်းကို မြင်လိုက်ရပြီး သိလိုစိတ်များဖြင့် ထိုနေရာသို့ အပြေးအလွှား သွားကြ၏။

"ဒီမှာ ဂူအသစ်တစ်ခု ထပ်ရှိသေးတယ်..."

အချို့လူများ တောင်ပေါ်သို့ ပြေးတက်သွားစဉ် ငါးကန်အနီးတွင် တူးဖော်ထားသည့် ဂူအသစ်ကို မြင်လိုက်ရပြီး အံ့သြစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့မှာ ဂူထဲတွင် နေထိုင်ရသည်ကို ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သည့်အတွက် တောင်ကို ထိုးဖောက်ထားသည့် ဤဂူအသစ်ကို သိပ်ပြီး စိတ်မဝင်စားကြဘဲ မည်သူမျှ ဝင်ကြည့်ခြင်း မရှိကြပေ။ အာကာသအိမ်ခန်း၏ ဒီဇိုင်းမှာ ထူးခြားဆန်းပြားလွန်းသဖြင့် လူတိုင်းမှာ နီးနီးကပ်ကပ် ကြည့်ရှုလိုနေကြသည်။

အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံများကို ကြားသဖြင့် စုယောင်၊ ရှန်ချန်းရွှယ်နှင့် အခြားသူတို့မှာ အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ကာ ဂူထဲမှ ထွက်လာကြသည်။ မနေ့က ဝိညာဉ်အရည်၏ အကူအညီဖြင့် ဤသူတို့အားလုံးမှာ ကြေးဝါအရေပြားနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ အာကာသအိမ်ခန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စုယောင်နှင့် အခြားသူတို့မှာ ကျားသစ်ကဲ့သို့ မြန်ဆန်စွာ ပြေးသွားကြ၏။

“ဒါက အိမ်တစ်ခုလား…”

ရှန်ချန်းရွှယ်မှာ ပထမဆုံး အာကာသအိမ်ခန်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီး မှန်ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အတွင်းရှိ ပရိဘောဂများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလွန်ပင် အံ့အားသင့် ဝမ်းသာသွားသည်။ အတွင်းတွင် ခမ်းနားသည့် ကုတင်ကြီး၊ သားရေကဲ့သို့ နူးညံ့သည့် အိပ်ရာခင်းများ၊ တင့်တယ်ခမ်းနားသည့် ပရိဘောဂများနှင့် သန့်စင်ခန်းတို့မှာ အလွန်ပင် လှပသည်။ ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် စိတ်ကြည်လင်သွား၏။

"ငါ့ခင်ပွန်းရဲ့ နောက်ကွယ်က အစောင့်အရှောက်က တကယ့်ကို အံ့သြဖို့ကောင်းတာပဲ..."

ယဲ့လင်အာက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဤကမ္ဘာလောကတွင် မယုံနိုင်စရာ ရတနာများကို ဖန်တီးနိုင်သည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များစွာ ရှိကြသည်။ ယဲ့လင်အာမှာ ယခင်က လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူအဖြစ် လုပ်ကိုင်ခဲ့ဖူးသည့်အတွက် ထူးခြားဆန်းပြားသည့် ရတနာပေါင်းများစွာကို မြင်ဖူးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကျောက်လင်၏ အစောင့်အရှောက်မှာ ဤထူးဆန်းသည့် ပုံစံရှိသော အိမ်များကို ပို့ဆောင်ပေးရန် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်အချို့နှင့် ဆက်သွယ်ထားလိမ့်မည်ဟု ယဲ့လင်အာ ကြိုတင် စဉ်းစားလိုက်၏။

ကျီစုဖျင်သည် မနေ့ညက ကောင်းစွာ အိပ်ပျော်ခဲ့သည်။ အပြင်ဘက်တွင် အော်ဟစ်နေသံများကို ကြားသောအခါ တစ်စုံတစ်ခု ဆိုးရွားသည် ဖြစ်ပွားသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ အခန်းထဲမှ အမြန် ထွက်လာခဲ့သည်။ လူအုပ်ကို နောက်မှ လိုက်သွားရာ အာကာသအိမ်ခန်း၏ ကြီးမားသည့် ပလက်ဖောင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွား၏။ ရှန်ချန်းရွှယ်က သူမ၏ ယောက္ခမကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်း ပြေးလာသည်။

"အမေရေ... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

"ဒီလိုလှပတဲ့ အိမ်တွေကို အမေ ပို့ပေးလိုက်တာလား..."

ရှန်ချန်းရွှယ်က ပြုံး၍ မေးလိုက်၏။ ဤဇနီးသည်များမှာ ကျောက်လင်၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မိသားစုမှ ပို့ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု စဉ်းစားထားပြီး ဖြစ်သည်။ ကျီစုဖျင်မှာ ဤအကြောင်းကို သိရှိပြီး ဖြစ်ရမည်။

"အာ..."

ကျီစုဖျင်မှာ အနည်းငယ် ကြောင်အသွားသည်။

"ယောက္ခမ... အမေ မပြောချင်ရင်လည်း ရပါတယ်... ကျွန်မတို့ နားလည်ပါတယ်..."

ကျီစုဖျင်၏ အံ့အားသင့်နေသည့် မျက်နှာကို မြင်သောအခါ ယဲ့လင်အာက ကျီစုဖျင် သူမ၏ အထောက်အထားကို ဖော်ထုတ်ရန် မလိုလားဟု ယူဆကာ လျင်မြန်စွာ ထပ်ဖြည့် ပြောလိုက်၏။

ကျီစုဖျင်မှာ ပို၍ပင် ရှက်ရွံ့သွားသည်။ သို့သော်လည်း ဤအချိန်တွင် ကျီစုဖျင် မည်သို့ပင် ရှင်းပြစေကာမူ မည်သူမျှ ယုံကြည်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

အဆုံးတွင်တော့ ဤချွေးမများမှာ အားလုံးကို နားလည်သွားကြပြီဖြစ်သည်။ ကျီစုဖျင်မှာ ထင်ရှားသည့် မိသားစု၏ မိခင်ကြီး ဖြစ်သည့်အတွက် ကျေးလက်အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အဖြစ် အတွေ့အကြုံ ရယူလိုခြင်းသာဖြစ်ပြီး အလွန်အကျွံ မောက်မာလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ကျောက်လင်လည်း ဂူထဲမှ ထွက်လာပြီး ကိုယ်လက်ဆန့်လိုက်၏။ လင်းယုန်မျက်လုံးဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မိသားစု၊ ဒုက္ခသည်များနှင့် အမျိုးသမီးများအားလုံးမှာ အာကာသအိမ်ခန်းထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆွေးနွေးနေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"သူတို့စိတ်ကူးအတိုင်းပဲ ဖြည့်စွက်ခိုင်းလိုက်ပါဦး..."

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ထူးဆန်းတဲ့ ကိစ္စတွေ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့အတွက် သူတို့ဘာသာ သူတို့ အသားကျသွားမှာပါ..."

ကျောက်လင်မှာတော့ ရှင်းပြရန် သွားမည် မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့လုပ်ခြင်းက ပို၍ပင် ပြဿနာများ တက်လာစေနိုင်သည်သာ ဖြစ်သည်။