အခန်း ၁၅၀

အခန်း (၁၅၀) သမုဒ္ဒရာနှလုံးသား ပြီးမြောက်ခြင်းနှင့် စိန်လက်စွပ်လုပ်ငန်း စတင်ခြင်း

ကျောက်လင်သည် သူ၏ မြင်းကိုစီး၍ ထင်းရှူးနက်တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ အောက်ခြေတွင် ဒုက္ခသည် အမျိုးသားများ စုပေါင်း၍ သံမဏိစလောင်းမိုးကာ တဲကို ဆောက်လုပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

ဤလူများသည် သံမဏိကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကိုင်တွယ်ဖူးခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူတို့က အားကြိုးမာန်တက် ရှိကြပြီး ပုံစံထုတ်ထားသည့်အတိုင်း သံမဏိတိုင်များကို စနစ်တကျ အပြီးသတ် စိုက်ထူနိုင်ခဲ့ကြသည်။

"အခု သံမဏိတန်းတွေကို စတင် တပ်ဆင်နေပါပြီ..."

"ဒီအရှိန်နဲ့ဆိုရင်တော့ ဖန်လုံအိမ် အခင်းအကျင်းက တစ်ရက်တည်းနဲ့ သေချာပေါက် ပြီးစီးမှာပါ..."

ကျောက်လင်သည် ကြီးမားသော တဲကြီးဆီသို့ ပြန်သွားလိုက်၏။ ပိုင်ဝမ်ချင်းက သူ့ကို ကြိုဆိုရန် ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။

"ခင်ပွန်း... ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းဆီ သွားခဲ့တာလား..."

ထိုအခိုက်တွင် ပိုင်ဝမ်ချင်းက ကျောက်လင်ကို မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။

"ဟုတ်တယ်... ကိုယ့်ရဲ့ မိတ်ဆွေက ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းကို ထွန်ယက်ပေးလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်အစီအရင်တစ်ခုကိုပါ ယူလာပေးခဲ့တယ်..."

"အခုဆိုရင် ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ပြီ... နောက်ရက်အနည်းငယ်ဆိုရင် ဝိညာဉ်မြူတွေ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မယ်... အဲ့ဒီအခါကျရင် မင်း လူတွေကို ခေါ်ပြီး မျိုးစေ့တွေ စိုက်ပျိုးလို့ရပြီ..."

ကျောက်လင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။ ထိုသတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ပိုင်ဝမ်ချင်းမှာ ဝမ်းသာအားရ ခုန်ပေါက်လိုက်မိသည်။ သူမ၏ တစ်သက်တာ အိမ်မက်က နောက်ဆုံးတော့ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။ ထို့နောက် လျှပ်တစ်ပြက်မြန်ဆန်စွာဖြင့် ပိုင်ဝမ်ချင်းက ကျောက်လင်၏ ပါးပြင်ကို အားပါးတရ နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။

“အချစ်ရယ်.. ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ပိုင်ဝမ်ချင်းမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေ၏။

"ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ယွီရွှေခရိုင်က ချင်းပေါင်စံအိမ်မှာ ဆေးပင်မျိုးစေ့တွေကို နည်းနည်းပဲ ဝယ်လာခဲ့နိုင်တာ..."

"အခုဆိုရင် ဝိညာဉ်စိုက်ခင်း ဧကတစ်ရာတောင် ရှိသွားပြီဆိုတော့ အဆင့်(၁)၊ အဆင့်(၂) နဲ့ အဆင့်(၃) ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေကို အကုန်စိုက်ပျိုးဖို့ စီစဉ်ထားတယ်..."

ကျောက်လင်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ အမှန်မှာ ယခင်က ငွေကြေး အခက်အခဲကြောင့် မျိုးစေ့အနည်းငယ်ကိုသာ ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မူလစီစဉ်ထားသည်မှာ ဆေးပင်များကို အောင်မြင်စွာ စိုက်ပျိုးပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ မျိုးစေ့များကို ပြန်လည် စိုက်ပျိုးခြင်းဖြင့် စိုက်ခင်းကို တဖြည်းဖြည်း ချဲ့ထွင်ရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျောက်လင် မစောင့်နိုင်တော့ပါ။ အချိန်ကြာလွန်းသည်။ ယခုတွင် စနစ်အမှတ်များစွာ ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် သူသည် တွန့်ဆုတ်နေစရာ မလိုတော့ဘဲ ဝိညာဉ်ဆေးပင် မျိုးစေ့များကို အမြောက်အမြား ဝယ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ခင်ပွန်း... ဧကတစ်ရာလုံးမှာ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေ စိုက်ဖို့က ငွေကြေး အများကြီး လိုအပ်မှာ... ဒါက အရမ်းခက်ခဲလွန်းတယ်..."

"ဆေးပင်ဥယျာဉ်ကို တစ်ဆင့်ချင်းပဲ လုပ်ကြရအောင်... အလျင်စလို မလုပ်ပါနဲ့..."

ပိုင်ဝမ်ချင်းသည် ဆေးဝါးကျွမ်းကျင်သူ မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသူ ဖြစ်သည့်အတွက် ဝိညာဉ်ဆေးပင် ဥယျာဉ်တစ်ခု ထူထောင်ရန် ငွေကြေး မည်မျှ ကုန်ကျတတ်သည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိသည်။ သူမသည် ကျောက်လင်ကို ဖိအားပေးမိမည်ကို စိုးရိမ်နေ၏။

"ဟားဟား... ကိုယ့်ကို ယုံကြည်ထားပါ... ကိုယ်က ဆေးပင်မျိုးစေ့တွေကို အမြောက်အမြား ဝယ်နိုင်ဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေပါပြီ..."

ကျောက်လင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ယခုအခါ စနစ်ဈေးဆိုင်မှ ကုန်ပစ္စည်း ရှစ်မျိုးကို နေ့စဉ် ဝယ်ယူနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်စိုက်ခင်း တည်ငြိမ်လာသည်အထိ သူသည် နေ့စဉ် ဆေးပင်မျိုးစေ့များကို ဝယ်ယူစုဆောင်းသွားမည်။ အချိန်တန်လျှင် မျိုးစေ့များကို တစ်ခါတည်း ထုတ်ယူပြီး ဝိညာဉ်စိုက်ခင်း ဧကတစ်ရာလုံးကို တစ်ရက်တည်းနှင့် စိုက်ပျိုးရန် သူ ရည်ရွယ်ထားသည်။

ကျောက်လင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ပိုင်ဝမ်ချင်းသည် ကျောက်လင်၏ နောက်ကွယ်တွင် ထောက်ကူပေးနေသည့် မိသားစု ရှိနေလိမ့်မည်ဟု တွေးမိပြီး သူမ၏ စိုးရိမ်စိတ်များ လျော့ကျသွားကာ သူ့စကားကိုပင် ယုံကြည်လိုက်တော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် တန်ထျီလင်သည် သစ်သားသေတ္တာတစ်ခုကို ကိုင်လျက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တဲကြီးဆီသို့ ပြေးလာသည်။ ပိုင်ဝမ်ချင်းသည် တန်ထျီလင် ပြောစရာရှိနေမှန်း ရိပ်မိသဖြင့် သဘောတူညီစွာဖြင့် ရှောင်ပေးလိုက်၏။

"ကျီလင်... မျက်နှာလေးကလည်း ဝမ်းသာနေပါလား... သတင်းကောင်း ရှိလို့လား..."

ကျောက်လင်က စတင် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ကျွန်မ သမုဒ္ဒရာနှလုံးသားကို လုပ်ပြီးသွားပြီ... ရှင့်ကို မြန်မြန်ပြချင်လွန်းလို့ပါ..."

တန်ထျီလင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။ ကျောက်လင် သေတ္တာကို ယူ၍ အဖုံးကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ကျောက်မျက်ရတနာ အမျိုးမျိုးဖြင့် စီခြယ်ထားသော ခမ်းနားထည်ဝါသည့် သမုဒ္ဒရာနှလုံးသားကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ကိုယ့်ရဲ့ ကျီလင်က တကယ်ပဲ ရတနာဖန်တီးမှုမှာ ထူးချွန်တာပဲ..."

"ဒီသမုဒ္ဒရာနှလုံးသားက ချင်းပေါင်စံအိမ်ရဲ့ လေလံပွဲမှာဆိုရင် တကယ့်ကို ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်..."

"သခင်မလေးကျီလင်... ပျော်ရဲ့လား..."

ကျောက်လင်က ချီးကျူးစကားဆိုရင်း သူ့ကိုယ်သူ 'သခင်မ' ဟု နောက်ပြောင် ခေါ်ဆိုလိုက်သည်။ ကျောက်လင်၏ အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ခံလိုက်ရသော တန်ထျီလင်သည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် သူ့ကို နမ်းလိုက်မိသည်။

"ဒါတွေအားလုံးက ခင်ပွန်းရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ပါ... အရင်က ကျွန်မက ပန်းချီပဲ ဆွဲတတ်တာ... ခင်ပွန်းကပဲ ကျွန်မရဲ့ ရတနာဖန်တီးမှု စွမ်းရည်တွေကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့တာ..."

"အခုဆိုရင် ရတနာဖန်တီးတဲ့ ကိရိယာတွေကို ကျွမ်းကျင်သွားပြီ... တပည့်တွေတောင် လက်ခံလို့ ရနေပြီ... ကျွန်မ ကိုယ်ပိုင်အလုပ်ရုံ ထူထောင်ပြီး ရတနာအသစ်တွေ အများကြီး ဖန်တီးချင်တယ်..."

တန်ထျီလင်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောနေ၏။ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျောက်လင်တွင် အကြံသစ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ရတနာ ဖန်တီးမှုကို စက်ရုံထုတ်ပုံစံမျိုး လုပ်ဆောင်၍ ရနိုင်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် ဒုက္ခသည် စခန်းများမှ အမျိုးသမီးများကို အမြောက်အမြား ဝယ်ယူပြီး တန်ထျီလင်၏ လက်အောက်တွင် ထားရှိကာ ရတနာ အလုပ်ရုံကို ချဲ့ထွင်ရမည်ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။

"ပြောပါဦး ကျီလင်... အဲ့ဒီလက်ဝတ်ရတနာ စွယ်စုံကျမ်းထဲမှာ တခြား ဘာတွေများ လေ့လာထားသေးလဲ..."

"ဒီသမုဒ္ဒရာနှလုံးသားက မင်းရဲ့ လက်ရာမြောက်ဆုံး ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ... ကိုယ်က မင်းအတွက် ကိုယ်ပိုင်လက်ဝတ်ရတနာ အမှတ်တံဆိပ်တစ်ခု ဖန်တီးပေးချင်တယ်... နောင်ကျရင် ဒီတစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘဲ အဆင့်မြင့် လက်ဝတ်ရတနာ အစံလိုက်တွေကိုပါ ရောင်းချသွားရမယ်..."

ကျောက်လင်က စိတ်ရှည်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ရှိတယ်... ကျွန်မ အားတဲ့အချိန်တွေမှာ စွယ်စုံကျမ်းကို ဖတ်ကြည့်ရင်း စိန်လက်စွပ်တွေကို အထူး စိတ်ဝင်စားနေတာ..."

"အရမ်းလှပတဲ့ စိန်လက်စွပ်တွေကို ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးပြီး ကျွန်မရဲ့ ညီမတွေကို တစ်ယောက်တစ်ကွင်းစီ ပေးချင်တယ်... သူတို့တိုင်းမှာ ထူးခြားတဲ့ လက်စွပ်လေးတွေ ရှိသွားစေချင်တာ..."

တန်ထျီလင်က ပျော်ရွှင်စွာ ပြောသည်။ ထိုအရာက ကျောက်လင်ကို အလွန် စိတ်ဝင်စားသွားစေ၏။

စိန်လက်စွပ်...။ ဤလောကတွင် စိန်ကို အလွန်နက်ရှိုင်းသော မြေအောက်ထဲတွင်သာ တွေ့ရပြီး ၎င်း၏ မာကျောမှုကြောင့် ပုံသွင်းရန် ခက်ခဲသည်။ သို့သော် သူ၏ စနစ်ထဲတွင် ဓာတ်ခွဲခန်းသုံး စိန်တုများကို ဝယ်ယူနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

ကျောက်လင်သည် ချက်ချင်းပင် စနစ်ဈေးဆိုင်ကို ရှာဖွေကြည့်လိုက်သည်။

【စိန်တု - ၁၀၀ အမှတ်】

ဈေးနှုန်းမှာ အလွန်သက်သာလှ၏။ ကျောက်လင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို အနိုင်နိုင် ထိန်းချုပ်ထားရသည်။ သူသည် စနစ်အမှတ် သန်းပေါင်းများစွာ သုံးစွဲ၍ စိန်တုပေါင်း တစ်သန်းကို ချက်ချင်း ဝယ်ယူလိုက်သည်။

"ဝမ်ချင်း... ကိုယ် ဒီတစ်ခေါက် ဓားပြဂိုဏ်းကို သွားရှင်းတုန်းက စိန်တွေကို မတော်တဆ ရလာခဲ့တယ်..."

"ဒီစိန်တွေကို မင်းကို ပေးလိုက်မယ်... နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ စိန်လက်စွပ်တွေကို ဒီဇိုင်းဆွဲပြီး ဖန်တီးကြည့်ပါဦး..."

"ရက်အနည်းငယ်နေရင် ယွီရွှေခရိုင်ကို ခေါ်သွားမယ်... ဒီသမုဒ္ဒရာနှလုံးသားကို လေလံတင်တဲ့အပြင် ဒီစိန်လက်စွပ်တွေကိုလည်း ပညာရှင်တွေနဲ့ အကဲဖြတ်ခိုင်းမယ်... ဒါတွေ ဈေးကွက်ထဲ ရောက်လာရင် ဘယ်အမျိုးသမီးမဆို လိုချင်ကြမှာ သေချာတယ်..."

ကျောက်လင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။ ထို့နောက် သူသည် ဝတ်ရုံအတွင်းမှ အိတ်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ တန်ထျီလင်ထံ ပေးလိုက်သည်။ တန်ထျီလင်သည် အိတ်ထဲမှ စိန်တုတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ နေရောင်အောက်တွင် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ထိုစိန်၏ တောက်ပမှုကြောင့် သူမမှာ အလွန်ပင် နှစ်သက်သွားသည်။

"ခင်ပွန်း... စိတ်ချပါ... စိန်လက်စွပ်လုပ်ငန်းကို ကျွန်မ တည်ဆောက်ပြပါ့မယ်..."

တန်ထျီလင်မှာ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်၏။