အခန်း ၆၅၁

အခန်း (၆၅၁) တာ့ယွဲ့ နန်းတော်၏ အရေးအခင်းနှင့် စုယွီ၏ ဒေါသတရား အပိုင်း (၂)

စုယွီ ရှိနေသရွေ့ တာ့ယွဲ့ နန်းတော်အတွက် ကြီးမားသော ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပေါ်လာမည် မဟုတ်ပါချေ။

ဤသတင်းကို ကြားရသောအခါ စုယွီ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားတော့၏။

“ကြယ်ခူး မျှော်စင်... လညွှန် နန်းတော်...”

လော့ချင်းယာသည် ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်သွားပြီး တိုးညှင်းစွာ မေးလိုက်မိသည်။

“ဒီအင်အားစု နှစ်ခုက အရမ်း အစွမ်းထက်တာလား... အဲဒါဆိုရင် တာ့ယွဲ့ နန်းတော်ကိုပဲ သူတို့ဘာသာ ဖြေရှင်းခိုင်းလိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား...”

စုယွီက ခေါင်းယမ်းလိုက်၏။

“မဟုတ်ဘူး... ကြယ်ခူး မျှော်စင်နဲ့ လညွှန် နန်းတော်က တာ့ယွဲ့ နန်းတော်ကို ရန်စရဲလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် လုံးဝ မထင်ထားခဲ့လို့ပါ...”

သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ရင်ထဲတွင် ဒေါသတရားများ ဆူပွက်လာတော့၏။

စုယွီသည် အင်မော်တယ်တစ်သောင်း နန်းတော်ကိုသာ ကြောက်ရွံ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကြယ်ခူး ဘိုးဘေးကြီး မရှိတော့သော ကြယ်ခူး မျှော်စင်နှင့်... အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းတော် တစ်ခု မဟုတ်သော လညွှန် နန်းတော်ကိုမူ သူ အနည်းငယ်မျှပင် ကြောက်ရွံ့နေရန် မလိုပါချေ။

ချက်ချင်းပင် စုယွီသည် ယွီခယ်အာ၊ လော့ချင်းယာ နှင့် အစေခံ အမျိုးသမီး နှစ်ဆယ်တို့နှင့်အတူ... လညွှန် မဟာမိတ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းရှိ နေရာရွှေ့ပြောင်း အခင်းအကျင်းမှတစ်ဆင့် တာ့ယွဲ့ နန်းတော်သို့ ပြန်လည် ထွက်ခွာလာခဲ့၏။

ချင်းယွဲ့ တောင်ထွတ်ပေါ်၌...

နေရာရွှေ့ပြောင်း အခင်းအကျင်းမှ အလင်းတန်းများ တလက်လက် တောက်ပလာချိန်တွင်... ၎င်း၏ ဘေးရှိ မြွေအိုကြီးမှာ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ကျောက်စင်မြင့်ကို သေချာစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ချင်းယွဲ့ တောင်ထွတ်ပေါ်ရှိ ဤနေရာရွှေ့ပြောင်း အခင်းအကျင်းကို စောင့်ကြပ်ရန်မှာ သူ၏ အဓိက တာဝန် ဖြစ်ပေ၏။ နွားနက်ကြီးနှင့် ဆိတ်ဖြူလေး တို့မှာမူ ဤနေရာတွင် မရှိကြဘဲ စုမိသားစု နယ်မြေတွင် ရှိနေကြသည်။

သူတို့သည် စုမိသားစုနှင့် ယွင်ကျန်းဂိုဏ်းကို စောင့်ကြပ်ပေးနေကြခြင်း ဖြစ်၏။

“ဝီ...”

ဟင်းလင်းပြင် တုန်ခါသံနှင့်အတူ အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ စုယွီ၏ ပုံရိပ်မှာ မြွေအိုကြီး၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ၎င်းမှာ ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားပြီးနောက်... လျင်မြန်စွာ ရှေ့သို့ တိုးလာကာ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်တော့၏။

“သခင်... ဒီလက်အောက်ငယ်သား ဂါရဝပြုပါတယ် ခင်ဗျာ...”

စုယွီက အသိအမှတ်ပြုဟန်ဖြင့် ခေါင်းတစ်ချက် ငြိမ့်လိုက်ပြီး ယွီခယ်အာ၊ လော့ချင်းယာ နှင့် အမြုတေ ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်ရှိ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဆယ်တို့နှင့်အတူ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်၏။ သို့သော် မြွေအိုကြီး၏ ဘေးမှ ဖြတ်သွားစဉ် စုယွီသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး... အစိမ်းရောင် သစ်သား လက်စွပ် အတွင်းမှ ထိပ်တန်း အရည်အသွေးရှိ စတုတ္ထအဆင့် အဆင့်နိမ့် ဝမ်ရှန့် ဆေးလုံး တစ်လုံးကို စိတ်အာရုံဖြင့် ထုတ်ယူလိုက်သည်။

၎င်းအား လက်ညှိုးဖြင့် တစ်ချက် တောက်လိုက်ရာ ဝမ်ရှန့် ဆေးလုံးမှာ မြွေအိုကြီးထံသို့ ပျံသန်းသွားတော့၏။ ထို့နောက် စုယွီက စတုတ္ထအဆင့် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်အရည် အစက်တစ်ရာကိုပါ ပေးအပ်လိုက်ရင်း ဆိုသည်။

“ဒီဆေးလုံးကို စမ်းကြည့်လိုက်... မင်း စတုတ္ထအဆင့်ကို ချိုးဖြတ်နိုင်မလား ဆိုတာကိုပေါ့...”

ထိုသို့ ဆိုပြီးနောက် စုယွီသည် ဆက်လက် ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး... အပြင်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ထိုက်ရွှီကို တိုက်ရိုက် ခေါ်ယူကာ ယွီခယ်အာ တို့ အုပ်စုနှင့်အတူ လညွှန် မဟာမိတ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာ၍ တာ့ယွဲ့ နန်းတော်ဆီသို့ ဦးတည် ပျံသန်းသွားတော့၏။

မြွေအိုကြီးမှာမူ သူ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ ဝမ်ရှန့် ဆေးလုံးနှင့်... ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသော ရနံ့များ ထွက်ပေါ်နေသည့် ဝိညာဉ်အရည် အစက်တစ်ရာကို ကြည့်ကာ အချိန်အတော်ကြာအောင် မှင်သက်နေမိသည်။

သူ သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင်မူ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ စုယွီ ထွက်ခွာသွားရာ အရပ်သို့ ဝပ်စတွား အရိုအသေ ပေးလိုက်တော့၏။

“သခင့်ရဲ့ အဖိုးတန် ဆေးလုံး ပေးသနားမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...”

“ကျွန်တော် မြွေအိုကြီး အနေနဲ့ စတုတ္ထအဆင့်ကို ရောက်အောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီး... သခင့်ရဲ့ အိမ်ကို ထာဝရ သစ္စာရှိရှိ စောင့်ရှောက်သွားပါ့မယ်...”

ချင်းယွဲ့ တောင်ထွတ်၏ တောင်လယ်ရှိ ဝိညာဉ်ရေကန် အတွင်းမှ ရေခဲအကြေးခွံ ငါးဘုရင်ကြီး သည် ရေပေါ်သို့ ခုန်တက်လာသော်ငြား... ထိုက်ရွှီကို စီး၍ ထွက်ခွာသွားသော စုယွီ၏ ကျောပြင်ကိုသာ လှမ်းမြင်လိုက်ရသဖြင့် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ရေကန်အတွင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်လိုက်၏။

တောင်လယ်တွင်မူ စုရွေ့ နှင့် အခြားသော စုမိသားစုဝင် အချို့မှာ လညွှန် မဟာမိတ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်း၌ ကျင့်ကြံနေကြရာမှ အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်မှုကို ကြားသဖြင့် ထွက်လာကြည့်ကြသည်။

စုရွေ့သည် သူမ၏ ဦးလေးယွီ ၏ အရှိန်အဝါကိုပင် အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လိုက်လံ နှုတ်ဆက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း... ထိုက်ရွှီ၏ အရှိန်မှာ အလွန် မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ချေပြီ။

စုရွေ့သည် ခြေဆောင့်လိုက်ရင်း စိတ်ပျက်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်မိ၏။

“ဦးလေးယွီကလည်း မြန်လိုက်တာ...”

သူမသည် တတိယအဆင့် အဆင့်နိမ့် ပျံသန်းနိုင်သော သားရဲ တစ်ကောင်ကို ခေါ်ယူလိုက်ပြီး... အခြားသော စုမိသားစု မျိုးဆက်သစ် ပါရမီရှင် အချို့နှင့်အတူ နောက်မှ လိုက်လံ စူးစမ်းရန် ထွက်ခွာလာ၏။

...

အခြား တစ်ဖက်တွင်မူ...။

တာ့ယွဲ့ နန်းတော်။

လက်ရှိ တာ့ယွဲ့ နန်းတော် ၏ အခြေအနေမှာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသည်ဟုသာ ဆိုရပေလိမ့်မည်။ မူလက ခန့်ညား ထည်ဝါလှသော တာ့ယွဲ့ တောင်ထွတ်ကြီးမှာ ယခုအခါ အက်ကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး... အချို့နေရာများမှာ ပြိုကျ ပျက်စီးနေခဲ့ချေပြီ။

တာ့ယွဲ့ နန်းတော် ၏ မူလ အဆောက်အအုံများ၊ နန်းဆောင်များ၊ မျှော်စင်များနှင့် စင်မြင့်များ အားလုံးမှာလည်း အက်ကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အပျက်အစီး ပုံကြီးများအလား ဖြစ်နေတော့၏။

တာ့ယွဲ့ တောင်ထွတ်၏ အထက်ပိုင်းရှိ ဂိုဏ်းတော်၏ ပင်မ ခန်းမဆောင်ကြီး အတွင်း၌...

တာ့ယွဲ့ နန်းတော် ၏ စံအိမ်တော် သခင်မ တာ့ယွဲ့နန်းတော်သခင် နတ်မိမယ် ကုယွဲ့ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော ပလ္လင်ထက်တွင်မူ အခြားသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးက ထိုင်နေခဲ့သည်။ ထိုအမျိုးသမီးမှာ အသက် သုံးဆယ်ခန့် ရှိပုံရပြီး အပြာနုရောင် အင်မော်တယ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထား၏။ သူမ၏ အမူအရာနှင့် ရုပ်ရည်သွင်ပြင်မှာ အလွန်ပင် ကျက်သရေ ရှိလှပြီး ခန့်ညား ထည်ဝါလှသော်ငြား... လူတစ်ယောက်၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်သော အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေသည်။

တိမ်တိုက်များကြားမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်မိမယ် တစ်ပါးကဲ့သို့ပင် သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ ခန်းမဆောင်ကြီး တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားပြီး... တာ့ယွဲ့ နန်းတော် မှ စီနီယာများ၊ နတ်မိမယ် လျူရွှီး နှင့် စံအိမ်တော် သခင်မ တာ့ယွဲ့နန်းတော်သခင် နတ်မိမယ် ကုယွဲ့ တို့၏ ရင်ထဲတွင် ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့ တုန်လှုပ်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေတော့၏။

ခန်းမဆောင်၏ ဘေးတစ်ဖက်စီတွင်မူ မူလဝိညာဉ် အရှင်သခင် များ တစ်ဦးပြီး တစ်ဦး ထိုင်နေကြပြီး... ထိုအမျိုးသမီး အပါအဝင် စုစုပေါင်း ကိုးဦးတိတိ ရှိနေသည်။

နတ်မိမယ် လျူရွှီး ၏ မျက်နှာမှာ သွေးမရှိသကဲ့သို့ ဖြူလျော့နေပြီး... သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေကာ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိထားကြောင်း သိသာလှသည်။

သူမကို အတင်းအကျပ် ဒူးထောက်ခိုင်းထားသော်ငြား သူမသည် အညံ့မခံဘဲ သိမ်ငယ်သော အပြုအမူမျိုး လုံးဝ မပြသခဲ့ပါချေ။ ၎င်းအစား သူမသည် အခန်း၏ အလယ်တွင် ထိုင်နေသော အမျိုးသမီးကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လျက် ဆို၏။

“အကြီးအကဲ... ကျွန်မတို့ တာ့ယွဲ့ နန်းတော် က ခင်ဗျားတို့နဲ့ ဘာရန်ငြိုး ရန်စမှ မရှိခဲ့ပါဘူး... အခု ရှင်တို့ လုပ်နေတဲ့ လုပ်ရပ်က တကယ်ပဲ မှန်ကန်ရဲ့လား...”

“ကျွန်မတို့ တာ့ယွဲ့ နန်းတော် က အင်အား နည်းပြီး သေးငယ်တယ် ဆိုပေမယ့်... တာ့ချန် အင်မော်တယ်ကမ္ဘာကြီး ရဲ့ အလယ်ပိုင်း နယ်မြေနဲ့လည်း မသက်ဆိုင်ဘဲ နေတာ မဟုတ်ပါဘူး...”

“ကျွန်မတို့ တာ့ယွဲ့ နန်းတော် ကနေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တဲ့ ပါရမီရှင် အချို့ဟာ အခု မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် နန်းတော် ရဲ့ အတွင်းစည်း အကြီးအကဲ တွေ ဖြစ်နေကြပါပြီ...”

ပလ္လင်ထက်တွင် ထိုင်နေသော အမျိုးသမီးက သူမ၏ အကြည့်ကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သော်လည်း... နှုတ်ခမ်းဖျားတွင်မူ လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတော့၏။

“မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် နန်းတော် ရဲ့ အတွင်းစည်း အကြီးအကဲ တွေ ဟုတ်လား... ဒီနေရာက ထွက်သွားတဲ့ လူတွေက အခု မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် နန်းတော် ရဲ့ အတွင်းစည်း အကြီးအကဲ တွေ ဖြစ်နေပြီပေါ့...”

ထိုအမျိုးသမီးက ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ယမ်းလိုက်ပြီး... သူမ၏ လေသံမှာ ပိုမို အေးစက်လာတော့၏။

“မင်းက မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် နန်းတော် ရဲ့ နာမည်ကို သုံးပြီး ငါတို့ကို ခြောက်လှန့်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား...”

“ဟား... မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် နန်းတော် ဆိုတာ တကယ်တော့ ကြောက်စရာ ကောင်းတာပါပဲ...”

“ဒါပေမဲ့ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် နန်းတော် က အစစ်အမှန် အတွင်းစည်း အကြီးအကဲ တစ်ယောက် ရောက်လာရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ... မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် နန်းတော် က ငါတို့ရဲ့ ကိစ္စတွေထဲမှာ ဝင်စွက်ဖက်ရဲမယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား... ဟွန့်...”

သို့တိုင်အောင် ထိုအမျိုးသမီးသည် နတ်မိမယ် လျူရွှီး နှင့် တာ့ယွဲ့နန်းတော်သခင် နတ်မိမယ် ကုယွဲ့ တို့ကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်ခြင်း မပြုခဲ့ပါချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုနှစ်ဦးမှာ အသုံးဝင်နေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုနှစ်ဦးကို ထိန်းချုပ်ထားခြင်းဖြင့်... တာ့ယွဲ့ နန်းတော် အား မာရှီချင်း ၏ ခြေရာကို လိုက်လံ ရှာဖွေခိုင်းရန် စီစဉ်ထားသည်။

သူမတို့အတွက်မူ အရေးကြီးဆုံး အရာမှာ မာရှီချင်း ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်သော ကြယ်ခူး မျှော်စင် ၏ အခင်းအကျင်း တာအို အမွေအနှစ်များပင် ဖြစ်တော့၏။

သူမတို့သည် တစ်နာရီခန့် ကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။

ထိုအခိုက်တွင် ကြယ်ခူး မျှော်စင် မှ အမြုတေ ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့် တပည့် တစ်ဦး ဝင်ရောက်လာပြီး ရိုသေစွာ သတင်းပို့၏။

“တတိယ အကြီးအကဲ ကို သတင်းပို့ပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ မာရှီချင်း ရဲ့ ခြေရာကို အခုထိ ရှာမတွေ့သေးပါဘူး... ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ မိသားစုကိုတော့ ရှာတွေ့ထားပါတယ် ခင်ဗျာ...”

ထိုအမျိုးသမီးမှာ လညွှန် နန်းတော် ၏ တတိယ အကြီးအကဲ ချင်ခယ်ရှင်း ဖြစ်ပြီး... သူမသည် မူလဝိညာဉ် အဆင့် (၈) တွင် ရှိနေရုံ သာမက ထိပ်တန်း စတုတ္ထအဆင့် အခင်းအကျင်း ပညာရှင်ကြီး တစ်ဦး အဖြစ်လည်း ကျော်ကြားလှသည်။

တာ့ချန် ကျင့်ကြံခြင်း ကမ္ဘာ၏ အလယ်ပိုင်း နယ်မြေတွင် သူမ၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းမှာ... မူလဝိညာဉ် အဆင့် အထွတ်အထိပ် ရှိသော မည်သည့် အရှင်သခင် နှင့်မဆို တန်းတူပင် ဖြစ်တော့၏။

ယခုတစ်ကြိမ် တာ့ယွဲ့ နန်းတော် တွင် မာရှီချင်း ကို ရှာဖွေရန် ဝင်ရောက် စီးနင်းမှုကို သူမက ဦးဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး... သူမနှင့်အတူ လညွှန် နန်းတော် မှ အခြားသော မူလဝိညာဉ် အဆင့် အရှင်သခင် အချို့နှင့်... ကြယ်ခူး မျှော်စင် ၏ စတုတ္ထ အကြီးအကဲ လည်း လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ သူတို့ အားလုံးမှာ မူလဝိညာဉ် အရှင်သခင်များပင်။

ကြယ်ခူး မျှော်စင် ၏ စတုတ္ထ အကြီးအကဲ မှာလည်း မူလဝိညာဉ် အဆင့်နှောင်းပိုင်း အရှင်သခင် တစ်ပါး ဖြစ်ပြီး... ထိပ်တန်း စတုတ္ထအဆင့် အခင်းအကျင်း ပညာရှင်ကြီး တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။

ထိပ်တန်း စတုတ္ထအဆင့် အခင်းအကျင်း ပညာရှင်ကြီး နှစ်ဦးနှင့်အတူ အခြားသော မူလဝိညာဉ် အရှင်သခင် ခုနစ်ဦးတို့ကိုပါ စေလွှတ်လိုက်ခြင်းက... လညွှန် နန်းတော် နှင့် ကြယ်ခူး မျှော်စင် တို့သည် ကြယ်ခူး မျှော်စင် ၏ တာအိုသားတော်ဟောင်း မာရှီချင်း အပေါ် မည်မျှအထိ အလေးထားကြောင်း ပြသနေသည်။

ချင်ခယ်ရှင်း ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး…

“မာရှီချင်း က သူ့မိသားစုရဲ့ ပုန်းအောင်းရာ နေရာကို ပြန်မလာဘူးလား...”

တပည့်ဖြစ်သူက ပြန်ဖြေလာ၏။

“မလာပါဘူး ခင်ဗျာ... ကျွန်တော်တို့ ဒီ တာ့ယွဲ့ နန်းတော် မှာရော၊ အပြင်ဘက်က တာ့ယွဲ့ အင်မော်တယ် မြို့တော် မှာပါ မာရှီချင်း ရဲ့ ခြေရာကို လုံးဝ ရှာမတွေ့သေးပါဘူး...”

ချင်ခယ်ရှင်း ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် နှာခေါင်းရှုံ့လျက် ဆို၏။

“ဒါဆိုရင် ဆက်ပြီး ရှာကြဦး... တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ... မာရှီချင်း အနေနဲ့ စဉ်းစားဖို့ အချိန် တစ်လပဲ ရှိတယ်လို့ သတင်းလွှင့်လိုက်... အကယ်လို့ သူ တစ်လအတွင်းမှာ ပေါ်မလာဘူး ဆိုရင်... သူ့ရဲ့ မိသားစု တစ်ခုလုံးကို မျိုးတုံး သတ်ဖြတ်ပစ်မယ် လို့ပေါ့...”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ တတိယ အကြီးအကဲ...”

ထိုတပည့် ပြန်လည် ဖြေကြားနေစဉ်မှာပင်... လညွှန် နန်းတော် မှ အမြုတေ ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်ရှိ အမျိုးသမီး တပည့် နောက်တစ်ဦး ဝင်လာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြော၏။

“ဆရာ... ကျွန်မ အခုလေးတင် တာ့ယွဲ့ နန်းတော် က လူတစ်ယောက်ဆီကနေ သတင်းတစ်ခု ရခဲ့ပါတယ်... အနီးအနားက တာ့ယွဲ့ တောင်တန်းကြီး ထဲမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခု ရှိနေတယ်တဲ့... အဲဒီနေရာက အရမ်းကို သိုသိုသိပ်သိပ် ဖုံးကွယ်ထားတာ ဖြစ်ပြီး တာ့ယွဲ့ နန်းတော် က လူအနည်းငယ်ပဲ အဲဒီအကြောင်းကို သိကြတာပါတဲ့... ဆရာ... ကျွန်မတို့ အဲဒီနေရာမှာ သွားပြီး ရှာကြည့်လို့ ရပါတယ်...”

“အဲဒီကို သွားရင် ငါတို့ ရှာတွေ့နိုင်မှာပဲ...”

ဤသတင်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ နတ်မိမယ် လျူရွှီး နှင့် တာ့ယွဲ့နန်းတော်သခင် နတ်မိမယ် ကုယွဲ့ တို့၏ မျက်နှာများမှာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားတော့၏။

သူမတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် လညွှန် မဟာမိတ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တည်ရှိမှုကို သိရှိထားကြသည်။

ထို့အပြင် ထိုလျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ယခုအခါ စုယွီက ထိန်းချုပ်ထားပြီး လူအများအပြား ထိုနေရာတွင် နေထိုင် ကျင့်ကြံနေကြကြောင်းလည်း သူတို့ သိရှိထားကြ၏။

အကယ်၍ လညွှန် နန်းတော် နှင့် ကြယ်ခူး မျှော်စင် တို့သာ ထိုနေရာကို ရှာတွေ့သွားမည် ဆိုပါက... ရလဒ်မှာ...။

ချင်ခယ်ရှင်း သည် သူတို့၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားမှုကို သတိပြုမိလိုက်ပြီး... သူမ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါ များကို သူတို့အပေါ်သို့ ချက်ချင်း ဖိနှိပ်လိုက်ကာ အေးစက်သော လေသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်တော့၏။

“အဲဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ က ဘယ်မှာလဲ... ပြီးတော့ အထဲမှာ ဘယ်သူတွေ ရှိနေတာလဲ...”

နတ်မိမယ် လျူရွှီး သည် လညွှန် မဟာမိတ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကိစ္စကို မည်သို့ ဖုံးကွယ်ရမည်ဟု စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင်... ရှေ့မှ ချင်ခယ်ရှင်း ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ အခြားသော မူလဝိညာဉ် အရှင်သခင် များမှာလည်း တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်ကြပုံရ၏။ သူတို့သည် မျက်မှောင်များ ကြုတ်လျက် တာ့ယွဲ့ တောင်တန်းကြီး ရှိရာ အရပ်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်...

ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းလှသော အသံ တစ်ခု လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ဟိန်းထွက်လာတော့၏။

“လညွှန် နန်းတော် လား... ကြယ်ခူး မျှော်စင် လား... မင်းတို့ အားလုံးက တော်တော်လေး ဩဇာအာဏာ ပြနေကြပါလား... ဒါက ဘာလဲ... မင်းတို့က ငါ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲကို ဝင်ရောက် စီးနင်းပြီး ငါ့ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းဖို့ ကြံနေကြတာလား...”