အခန်း ၄၇၅
Vol. 41 Ch. 475
အပိုင်း (၄၇၅)
မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီး ပြောသော စကားများသည် ဖုန်းရှင်းမြဲ့ ပြောခဲ့သည်ထက် ပိုမို ရှင်းလင်းလို့နေ၏။
ထျန်းယန် ဧကရာဇ်ဟောင်းသည် ထာဝရ အသက်ရှင်ရန်အတွက် အရူးအမူး လုပ်ရပ်များကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ သောကြောင့် ပြင်းထန်သော အကျိုးဆက်များ ဖြစ်ပေါ်လာကာ နန်းစွန့်၍ လျှို့ဝှက် နေထိုင်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်၏။ “ဆရာကြီး... ဒီလောကမှာ တကယ်ပဲ ထာဝရ အသက်ရှင်လို့ ရနိုင်သလား။”
“သေချာပေါက် မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။”
မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီးက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ထာဝရ အသက်ရှင်တယ် ဆိုတာကလည်း နောက်ထပ် ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်လောက် ပိုအသက်ရှင်ပြီး လူငယ်တစ်ယောက်လို သန်စွမ်းနေတာကို ပြောတာပါ။”
ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်၏။ “ဒါက... ဖြစ်နိုင်လို့လား။”
မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီးက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ဒါကတော့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ နုဧကရာဇ်ကတော့ အကောင်းဆုံး ဥပမာ တစ်ခုပါပဲ။”
ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်၏။ “ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်တာလဲ။”
မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီးက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “အဲဒီတုန်းက နုဧကရာဇ်ဟာ လောက တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုး သွားချိန်မှာ အသက် ခုနစ်ဆယ်ကျော် နေပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ရုပ်ရည်ကတော့ အသက် သုံးဆယ်၊ လေးဆယ် အရွယ်လောက်ပဲ ရှိသေးပြီး သိုင်းပညာကလည်း ပြိုင်ဘက်ကင်းကာ သွေးသားတွေကလည်း အရမ်း အားကောင်းနေဆဲပါပဲ။”
ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်၏။ “ဒါကလည်း သူ သန့်စင်သောကျောင်းတော်ကနေ ရလာတဲ့ ကျင့်စဉ်ကြောင့်ပဲလား။”
မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီးက ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “ကျင့်စဉ်ကြောင့်တော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ တခြား အရာ တစ်ခုခုကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဥပမာ ထူးခြားတဲ့ ဆေးဝါးတွေ၊ ဒါမှမဟုတ် ထူးခြားတဲ့ နည်းလမ်းတွေ ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် သေချာတာက သန့်စင်သောကျောင်းတော်ကနေ ရလာတာတော့ အမှန်ပါပဲ။”
ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်သည်။ “ဒါဆို ဒါက တကယ်တော့ မိစ္ဆာ နည်းလမ်းပဲပေါ့။”
မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီးက ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “ဟုတ်ပါတယ်။ မိစ္ဆာ နည်းလမ်းလို့ သတ်မှတ်လို့ ရပါတယ်။ နောက်ထပ် ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်လောက် အသက်ပိုရှည်အောင် လုပ်ပြီး လူငယ် တစ်ယောက်လို သန်စွမ်းနေအောင် လုပ်တာဟာ သေချာပေါက် မိစ္ဆာ နည်းလမ်းပါပဲ။”
ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်သည်။ “ဒါဆို မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းကလည်း ဒီမိစ္ဆာနည်းလမ်းကို သုတေသန လုပ်နေတာလား။”
မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီးက ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “သေချာတာပေါ့။ မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းတင် မကဘူး၊ ပိုင်ယင်မြို့ကလည်း သုတေသန လုပ်နေတာပါပဲ။”
ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်သည်။ “အောင်မြင်ပြီလား။”
မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီးက ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “သေချာပေါက် မအောင်မြင်သေးပါဘူး။ ရာစုနှစ်ချီ သုတေသန လုပ်ခဲ့ပေမယ့် သိသာတဲ့ တိုးတက်မှု ဘာမှ မရှိသေးပါဘူး။”
ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်သည်။ “ဒါဆို ဒီတစ်ကြိမ် ထျန်းယန် ဧကရာဇ်ဟောင်းကို ကယ်တင်လို့ ရနိုင်မလား။”
မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီးသည် ခေတ္တ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “အရမ်း ခက်ခဲပါတယ်။”
ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်သည်။ “ဒါဆို သူ သေချာပေါက် သေရတော့မှာလား။”
မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီးက ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “အခြေခံအားဖြင့်တော့ ဟုတ်ပါတယ်။”
ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် မျက်လုံးများကို နာကျင်စွာ မှိတ်ထားလိုက်တော့၏။ ထျန်းယန် ဧကရာဇ်သာ သေဆုံးသွားပါက သူ ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ တာဝန်များ၊ ရည်မှန်းချက်များ အားလုံးလည်း အချည်းနှီး ဖြစ်သွားမည်မှာ သေချာသည်။
‘တကယ် မကျေနပ်နိုင်ပါဘူး။ အောင်ပွဲရဲ့ အရိပ်အယောင်တွေကို မြင်တွေ့နေရပြီ။ ဒါကို အခုကျမှ လုံးဝ လက်လျှော့လိုက်ရမှာလား။’
ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်၏။ “ထျန်းယန် ဧကရာဇ်ဟောင်းရဲ့ ဒီတစ်ကြိမ် ခန္ဓာကိုယ် အကျပ်အတည်းကို သာမန် ဆေးပညာတွေနဲ့ကယ်တင်လို့ ရနိုင်မလား။”
“လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။”
မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီးက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “သူက ဖျားနာနေတာ မဟုတ်ဘူး။ အဆိပ်မိနေတာလည်း မဟုတ်ဘူး။ ထာဝရ အသက်ရှင်ဖို့ ကြိုးစားလို့ ဖြစ်လာတဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးပါ။
ကျုပ်တို့ အားလုံးဟာ သန့်စင်သောကျောင်းတော်ကနေ စာတိုပေစလေးတွေလောက်ပဲ ရခဲ့ကြတာပါ။ အထူးသဖြင့် နုဧကရာဇ်ရဲ့ လက်ရေးစာမူတွေကနေ အချက်အလက် တချို့ ရခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သက်ဆိုင်ရာ သုတေသနတွေကတော့ ဘာတိုးတက်မှုမှ မရှိသေးပါဘူး။
ထျန်းယန် ဧကရာဇ်ဟာ အသက်ပိုရှည်ဖို့နဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည် သန်စွမ်းဖို့အတွက် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်ခဲ့လို့ အခုလို နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးတွေ ခံစားရတာ ပုံမှန်ပါပဲ။”
ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်၏။ “ဒါဆို သူ အခု နတ်ရွာစံ သွားပြီလား။”
မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီးက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “အခု ကျုပ်တို့ စကားပြောနေတဲ့ အချိန်မှာပဲ နတ်ရွာစံ သွားလောက်ပြီ။”
ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံး ထုံကျင်သွားတော့၏။ ‘တကယ်ပဲ အားလုံး အချည်းနှီး ဖြစ်သွားတော့မှာလား။’
“ဆရာကြီး... တကယ်ပဲ သူ့ကို ကယ်တင်ဖို့ နည်းလမ်း နည်းနည်းလေးမှ မရှိတော့ဘူးလား။” ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်သည်။
“မရှိဘူး။”
မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီးက ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “အခြေခံအားဖြင့်... မရှိပါဘူး။”
ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် ဤစကား၏ အဓိက အချက်ကို ချက်ချင်း ဖမ်းဆုပ်လိုက်မိသည်။ အခြေခံအားဖြင့် မရှိဘူးဆိုသည်မှာ အနည်းငယ်မျှတော့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသေးသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပါလား။
ချက်ချင်းပဲ ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ အကြည့်များမှာ တစ်ဖက်လူထံသို့ စူးစိုက်သွားတော့၏။ သေချာပေါက် လက်ငါးချောင်းကိုပင် မမြင်ရအောင် မှောင်မည်းနေသော အခြေအနေတွင် တစ်ဖက်လူက မြင်နိုင်မမြင်နိုင် ဆိုသည်မှာ မသေချာပေ။
အချိန်အတော်ကြာပြီးမှသာ မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီးက ပြောလိုက်သည်။ “ဒီတစ်ကြိမ် ထျန်းယန် ဧကရာဇ်ဟောင်းကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် နည်းနည်းလေးတော့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပါသေးတယ်။”
ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြောလိုက်၏။ “ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပြပေးပါ။”
မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီးက ပြောလိုက်သည်။ “သခင်လေး အောက်ယွီ... အရင်တစ်ခေါက်က ခင်ဗျား ငရဲပြည်မှ မိစ္ဆာမရဲ့ ဖြေဆေးကို တောင်းဆိုခဲ့တုန်းက ကျုပ်တို့က ခင်ဗျားကို ဆေးစမ်းသပ်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာကို မှတ်မိသေးလား။”
သူ သေချာပေါက် မှတ်မိနေသည်။ ဆေးစမ်းသပ်မှု တစ်ကြိမ် အောင်မြင်ရုံမျှဖြင့် ကုသိုလ်အမှတ် ခုနစ်ဆယ်အထိ ရရှိမည်ဖြစ်ရာ ထိုစဉ်ကပင် ယွင်ကျုံးဟဲ့မှာ များစွာ အံ့ဩတုန်လှုပ်ခဲ့ရဖူး၏။
ဆေးတစ်ကြိမ် စမ်းသပ်ရုံမျှနှင့် ဤမျှများပြားသော ကုသိုလ်အမှတ်များကို ပေးအပ်သည်လား။ သူ၏ဖခင် အောက်ရှင်းသည်ပင် မီတျဲချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီး ဆယ်ဦးကျော်ကို ကယ်တင်ခဲ့စဉ်က ကုသိုလ်အမှတ် ဆယ်မှတ်သာ ရရှိခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။
“ဒီဆေးဝါးကို ကျုပ်တို့ သုတေသန လုပ်နေတာ ဆယ်စုနှစ်ချီ ရှိနေပါပြီ။ ကြီးမားတဲ့ တန်ဖိုးတွေ၊ သွေးနဲ့ ချွေးတွေ အများကြီး ပေးဆပ်ခဲ့ရပေမယ့် ဘာတိုးတက်မှုမှ မရှိသေးပါဘူး။”
မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီးက ပြောလိုက်၏။ “ပြီးတော့ ဒီ ဆယ်စုနှစ်ချီကာလအတွင်းမှာ အင်ပါယာကြီး လေးခုက ကျုပ်တို့အတွက် သေဒဏ်ကျ အကျဉ်းသားတွေကို စမ်းသပ်ဖို့ အများကြီး ပေးပို့ခဲ့ပေမယ့် သေဆုံးမှုနှုန်းက ရာခိုင်နှုန်းပြည့် ဖြစ်နေလို့ ဒီလိုကျရှုံးမှုနှုန်းက ကျုပ်တို့ကို လုံးဝ စိတ်ပျက် အားငယ်စေခဲ့ပါတယ်။”
ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်သည်။ “ဒါကြောင့် အဲဒီနေ့က ခင်ဗျားတို့က ကျုပ် သွေးလှူဒါန်းတာထက် ဆေးစမ်းသပ်တာကို ပိုလိုချင်ခဲ့တာပေါ့။”
“ဟုတ်ပါတယ်။”
မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီးက ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “ခင်ဗျားရဲ့ သွေးက ကျုပ်တို့အတွက် ကြီးမားတဲ့ တန်ဖိုးတွေ ပေးစွမ်းနိုင်ပေမယ့် အဲဒါတွေက သီအိုရီ အရပဲ ရှိပါသေးတယ်။ ကျုပ်တို့ အခု အရေးတကြီး လိုအပ်နေတာက ဒီဆေးဝါး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးပါ။ ခင်ဗျားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်းကို ထူးခြားတဲ့အတွက် ခင်ဗျားကို ဆေးစမ်းသပ်ဖို့ ကျုပ်တို့က ပိုပြီး အလိုရှိခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက ခင်ဗျားက ငြင်းပယ်ခဲ့တယ်။”
ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်သည်။ “ဒီဆေးဝါးက ဘာလုပ်ဖို့လဲ။ ထာဝရ အသက်ရှင်ဖို့၊ လူငယ် တစ်ယောက်လို ပြန်လည် သန်စွမ်းလာဖို့ ဆေးဝါးလား။”
“ဒီကမ္ဘာလောကမှာ ထာဝရ အသက်ရှင်တယ် ဆိုတာ လုံးဝ မရှိပါဘူး။ လူငယ် တစ်ယောက်လို ပြန်လည် သန်စွမ်းလာတယ် ဆိုတာလည်း မရှိပါဘူး။ နောက်ထပ် ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်လောက် အသက်ပိုရှည်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် သန်စွမ်းလာအောင် လုပ်တာမျိုးပဲ ရှိပါတယ်။”
မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီးက ပြောလိုက်၏။ “သခင်လေး အောက်ယွီ... လောကက ဧကရာဇ်ကြီးတွေ အားလုံးဟာ အသက်ပိုရှည်ဖို့နဲ့ လူငယ် တစ်ယောက်လို ပြန်လည် သန်စွမ်းလာဖို့ကို မျှော်လင့် နေကြတယ်ဆိုတာ ခင်ဗျား သိသလား။ ဒါကြောင့် ဒီအရာကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ် ဆိုတာဟာ လောကက ဧကရာဇ် တွေ အားလုံးရဲ့ ဆန္ဒကို ချုပ်ကိုင်ထားတာနဲ့ အတူတူပါပဲ။”
ဤသည်မှာ ရှေးပဝေသဏီခေတ်တည်းကပင် အစဉ်အဆက် ဖြစ်တည်လာခဲ့သော သဘောတရားတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော ချင်ရှီဟွမ် ဧကရာဇ်ကြီးပင်လျှင် ထာဝရ အသက်ရှင်သန်နိုင်ရေးအတွက် အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလား။ သူသည် ရွှီဖူအား ပင်လယ်ရပ်ခြားသို့ စေလွှတ်၍ မသေဆေးကို ရှာဖွေခိုင်းခဲ့ဖူး၏။
တိုးတက်ထွန်းကားလှသော ယနေ့ခေတ်သစ် ကမ္ဘာမြေပေါ်၌ပင်လျှင် အင်အားအကြီးမားဆုံးသော ဇီဝနည်းပညာ ကုမ္ပဏီများသည် လူသားတို့ သက်တမ်း ပိုမိုရှည်ကြာစေမည့် နည်းလမ်းများကို အားသွန်ခွန်စိုက် ရှာဖွေနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။
မျိုးဗီဇကို အသုံးပြု၍ သက်တမ်းတိုးမြှင့်ရန်အထိပင် မျှော်လင့်ချက်များ ထားရှိနေကြပြီဖြစ်ရာ အသက် ရှည်လိုခြင်းမှာ လူသားတို့၏ ထာဝရတောင့်တချက်ပင် ဖြစ်၏။
မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီးက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “လူတိုင်းက ထာဝရ အသက်ရှင်ဖို့ မမျှော်လင့်ကြပေမယ့် အသက် တစ်ရာကျော်အထိ ကျန်းကျန်းမာမာနဲ့ အသက်ရှင်ဖို့ကိုတော့ မျှော်လင့်ကြပါတယ်။ အောင်မြင်တဲ့ ဥပမာ မရှိဘူးဆိုရင်တော့ ထားလိုက်ပါတော့။
ဒါပေမဲ့ နုဧကရာဇ်ဟာ အောင်မြင်တဲ့ ဥပမာ တစ်ခု ဖြစ်နေတယ်။ သူက အသက် ခုနစ်ဆယ်ကျော်မှာ ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားခဲ့ပေမယ့် သူ သေတဲ့အချိန်မှာတောင် အသက် သုံးဆယ်၊ လေးဆယ် အရွယ်လောက်ပဲ ရှိနေသေးတာ။”
ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်၏။ “ခင်ဗျားတို့ သုတေသန လုပ်နေတဲ့ အဲဒီဆေးဝါးက အဆိပ်သင့်မှုကို လျှော့ချပေးတဲ့ ဆေးဝါးလား။”
“ဟုတ်ပါတယ်။”
မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီးက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ခန္ဓာကိုယ် သန်စွမ်းစေပြီး အသက်ရှည်စေတဲ့ မိစ္ဆာ နည်းလမ်းတွေဟာ ကျုပ်တို့ဆီမှာ မရှိဘဲ ရန်သူတွေရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့လည်း အပြည့်အဝ မပိုင်ဆိုင်ထားပါဘူး။ အသက်ရှည်အောင် မလုပ်နိုင်တဲ့အပြင် ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားနိုင်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းရဲ့ မဟာဗျူဟာမြောက် အနေအထားကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဖို့အတွက် ကျုပ်တို့က ဆယ်စုနှစ်ချီ အချိန်ယူပြီး ဒီမိစ္ဆာနည်းလမ်းရဲ့ အဆိပ်သင့်မှုကို လျှော့ချပေးနိုင်မယ့် ဆေးဝါး တစ်မျိုးကို သုတေသန လုပ်နေခဲ့တာပါ။ အကယ်၍ အောင်မြင်သွားရင် ကျုပ်တို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းဟာ ကျဆင်းသွားမှာ မဟုတ်ဘဲ ဒီကမ္ဘာလောကရဲ့ ထိပ်ဆုံးနေရာ တစ်ခုမှာ ဆက်လက် ရပ်တည်နိုင်မှာပါ။
ဒါပေမဲ့ အရမ်း နှမြောစရာကောင်းတာက ကျုပ်တို့က ဆယ်စုနှစ်ချီ အချိန်ယူခဲ့ပြီး သေဒဏ်ကျ အကျဉ်းသား ရာချီ ထောင်ချီကို အသုံးပြုပြီး စမ်းသပ်ခဲ့ပေမယ့် သေဆုံးမှုနှုန်းက ရာခိုင်နှုန်းပြည့် ဖြစ်နေပါတယ်။ မကြာသေးခင်ကမှ ကျုပ်တို့က တိုးတက်မှု အသစ်တွေ ရရှိခဲ့ပြီး ကိုးကြိမ်မြောက် အဆင့်မြှင့်တင်ထားတဲ့ ဖော်စပ်နည်းကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပါတယ်။
လက်တွေ့ ဆေးဝါးကိုလည်း ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပြီး သေဒဏ်ကျ အကျဉ်းသား ဆယ်ယောက်ကျော်ခန့်ကို စမ်းသပ်ခဲ့ပေမယ့် အားလုံး ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားကြပြန်ပါတယ်။ သခင်လေး အောက်ယွီက အရမ်း ထူးခြားတဲ့သူဖြစ်လို့ ခင်ဗျားကို ဆေးစမ်းသပ်ဖို့ ကျုပ်တို့က အလိုရှိခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ရလဒ်ကတော့ ကျရှုံးသွားခဲ့ပါတယ်။”
ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်၏။ “ဆိုလိုတာက ခင်ဗျားတို့ သုတေသန လုပ်နေတဲ့ ဒီအံ့ဩစရာ ဆေးဝါးက ထျန်းယန် ဧကရာဇ်အတွက် အတိအကျ အသုံးဝင်နိုင်တယ်ပေါ့။”
မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီးက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “သူ တစ်ယောက်တည်းအတွက် မဟုတ်ပါဘူး။ လူတစ်စုလုံး အတွက်ပါ။ လူငယ် တစ်ယောက်လို ပြန်လည် သန်စွမ်းချင်ပြီး အသက်ရှည်ချင်တဲ့ ဧကရာဇ်တွေ အားလုံးအတွက် အသုံးဝင်ပါတယ်။”
ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်၏။ “ဒါဆို အခု စမ်းသပ်နေဆဲဖြစ်တဲ့ ဒီဆေးဝါးကို ကျုပ်ကို တစ်လုံးလောက် ပေးလို့ ရမလား။”
“သေချာပေါက် မရပါဘူး။” မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီးက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြောလိုက်၏။ “ကျုပ် ကုသိုလ်အမှတ်နဲ့ လဲလှယ်ပါ့မယ်။”
မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီးက ပြန်ပြောလိုက်သည်။ “သခင်လေး အောက်ယွီ... ဒီဆေးဝါးက စမ်းသပ်ဆဲ အဆင့်မှာပဲ ရှိပါသေးတယ်။ အောင်မြင်ဖို့ အများကြီး လိုပါသေးတယ်။ ဒါကြောင့် အပေးအယူအဖြစ် လုံးဝ အသုံးမပြုနိုင်ပါဘူး။ ကုသိုလ်အမှတ် ဘယ်လောက်ပဲပေးပေး ရောင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”
ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်၏။ “ဒါပေမဲ့ တခြား နည်းလမ်းနဲ့ လဲလှယ်လို့ ရတယ် မဟုတ်လား။”
“ဟုတ်ပါတယ်။”
မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီးက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ခင်ဗျားက ကျုပ်တို့အတွက် ဆေးစမ်းသပ်ပေးပြီး အကယ်၍ ခင်ဗျား မသေဘဲ သိသာတဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိတယ်ဆိုရင် ကျုပ်တို့က ခင်ဗျားကို ဆေးတစ်လုံး လက်ဆောင် ပေးပါ့မယ်။”
ကိစ္စများက မူလ နေရာကို ပြန်ရောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်၏။ “အန္တရာယ် ရှိလား။”
မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီးက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “သေချာတာပေါ့။ လက်ရှိ သေဆုံးမှုနှုန်းက ရာခိုင်နှုန်းပြည့် ဖြစ်နေပါတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်းကို ထူးခြားတယ် ဆိုပေမယ့် သေဆုံးနိုင်ခြေက အရမ်း မြင့်မားနေဆဲပါ။ ပြီးတော့ တခြား ထူးဆန်းတဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေလည်း ရှိလာနိုင်ပါတယ်။ အဲဒါကိုတော့ ကျုပ်တို့ လုံးဝ အာမ မခံနိုင်ပါဘူး။”
..................