အခန်း ၄၇၉
Vol. 41 Ch. 479
အပိုင်း (၄၇၉)
“အောက်ယွီရော... အောက်ယွီ ဘယ်မှာလဲ။”
ဧကရာဇ် ဝမ်ယွင်က ရုတ်တရက် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “သူက ဧကရာဇ်ဟောင်းရဲ့ အိပ်မက်ပေးခြင်းကို ခံရတဲ့သူ မဟုတ်ဘူးလား။ သူ့ကို တွေ့ပြီလား။ သူ့ကို တွေ့ပြီလား။ သူ့ကို ဧကရာဇ်ဟောင်းကို လာနှိုးခိုင်းလိုက်။ ဧကရာဇ်ဟောင်းက အိပ်ပျော်နေတာပဲ ရှိသေးတယ်။ မသေသေးဘူး... မသေသေးဘူး။”
ဘေးနားရှိ အသက်ကြီးကြီး တော်ဝင်သမားတော် အချို့က နောက်တစ်ကြိမ် ဒူးထောက်ကာ ပြောလိုက်ကြ၏။ “အရှင်မင်းမြတ်... ဧကရာဇ်ဟောင်း တကယ်ပဲ နတ်ရွာစံသွားပါပြီ။ တကယ်ပဲ နတ်ရွာစံသွားပါပြီ။ စိတ်ထိန်းပါ အရှင်မင်းမြတ်။”
တော်ဝင်တရားရုံး အကြီးအကဲ စုချင်ဝမ်က ပြောလိုက်သည်။ “အရှင်မင်းမြတ်... အောက်ယွီ ဆိုတဲ့ သူခိုးလေးဟာ အရင်က ဟန်ဆောင်ပြီး လောကကို လှည့်စားခဲ့တာပါ။ အခုတော့ သူ အစောကြီးတည်းက အရိပ်အယောင်တောင် မရှိအောင် ထွက်ပြေးသွားပါပြီ။”
ဧကရာဇ် ဝမ်ယွင်သည်လည်း စိတ်ထဲတွင် အလွန် မုန်းတီးနေသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်နေ၏။
‘ဧကရာဇ်ဟောင်း... ဧကရာဇ်ဟောင်း... ခင်ဗျား နောက်ဆုံးတော့ သေတော့မယ်။ ဒါမှမဟုတ် သေတောင် သေသွားပြီပေါ့။ ဒီနေ့ကစပြီး ကျုပ်က တောင်ပိုင်းကျိုးအင်ပါယာရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော အရှင်သခင်ပဲ။ အခု ခေါင်းပေါ်မှာ ဘယ်သူကမှ ကျုပ်ကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ဘယ်သူက ကျုပ်အမိန့်ကို ဆန့်ကျင်ရဲသေးလဲ။ ကျုပ်ကို နာခံတဲ့သူ ကြီးပွားမယ်၊ ဆန့်ကျင်တဲ့သူ သေရမယ်။’
နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ အောက်ယွီ ဟူသော သူခိုးယုတ်သည် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက သူ့အား အပိုင်းပိုင်းအစစဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ပြီး လူအများရှေ့မှောက်၌ အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာ၍ သေဒဏ်ပေးပစ်မည်မှာ ဧကန်မလွဲပေ။
လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်က အောက်ယွီသည် သူ့အား လူသိရှင်ကြား အပြစ်ဝန်ခံရန် ဖိအားပေးခဲ့သည့်အပြင် ဒုတိယအကြိမ်မြောက် အပြစ်ဝန်ခံခြင်း အမိန့်တော်ကိုပါ ထုတ်ပြန်စေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူ့အတွက် အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော အရှက်တကွဲ ဖြစ်ရပ်ပင် ဖြစ်တော့သည်။
ထို့ကြောင့် ဧကရာဇ်အနေဖြင့် အောက်ယွီ ကဲ့သို့သော သူခိုးယုတ်သည် ကမ္ဘာ့အဆုံးအထိ ထွက်ပြေးပုန်းရှောင် နေပါစေဦးတော့ သူ့ကို မရမက ဖမ်းဆီးကာ လူအပေါင်းတို့၏ ရှေ့မှောက်၌ အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာ၍ သတ်ပစ်ရမှ ကျေနပ်မှာ ဖြစ်၏။
“အရှင်မင်းမြတ်... နာရေးကြေညာလိုက်ပါ။ နာရေးကြေညာလိုက်ပါ။”
တော်ဝင်သမားတော်က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ဧကရာဇ်ဟောင်းရဲ့ နတ်ရွာစံချိန်ဟာလည်း အရမ်း အရေးကြီးပါတယ်။ အချိန်ဆွဲနေလို့ မဖြစ်ပါဘူး။”
ဧကရာဇ် ဝမ်ယွင်က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ငိုကြွေးလိုက်၏။ “ကျိုးလီလည်း ပြန်မရောက်သေးဘူး။ ကျိုးကျီလည်း ပြန်မရောက်သေးဘူး။ ဧကရာဇ်ဟောင်းရဲ့ အချစ်ဆုံး မြေးနှစ်ယောက်လုံး နောက်ဆုံး အချိန်မှာ အဖူးအမြော် မရောက်လာနိုင်ခဲ့ဘူး။”
“အရှင်မင်းမြတ်... နာရေးကြေညာလိုက်ပါ။ နာရေးကြေညာလိုက်ပါ။ နာရေးအတွက် အချိန်ကောင်းကို မလွတ်သွားပါစေနဲ့။” တော်ဝင်သမားတော်က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သလို တော်ဝင်တရားရုံး အကြီးအကဲကလည်း အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဧကရာဇ် ဝမ်ယွင်သည် သူ၏ သရုပ်ဆောင်မှုများ လုံလောက်ပြီဟု ထင်မှတ်ကာ နာရေးကြေညာတော့မှာ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် နာရေးကြေညာလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ဧကရာဇ်ဟောင်းသည် မသေသေးလျှင်တောင်မှ လုံးဝ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ပြီး ခေါင်းတလားထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်ခံရတော့မှာဖြစ်၏။
သို့ပေမည့် ထိုအချိန်တွင် ဟေးပင်းထိုင် အကြီးအကဲ နန်ကုန်းချော့သည် အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာပြီး လျှောက်တင်လိုက်သည်။ “အရှင်မင်းမြတ်... အောက်ယွီ ရောက်လာပါပြီ။ သူက ဧကရာဇ်ဟောင်းကို ကယ်တင်နိုင်တယ်လို့ ပြောပါတယ်။”
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်မှာတော့ လူအားလုံး လုံးဝ အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြပြီး သူတို့၏ နားကိုပင် လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြတော့၏။
‘အောက်ယွီ... ခင်ဗျားက ပြန်လာရဲသေးတယ် ဟုတ်လား။ အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာ သတ်ဖြတ်ခံရမှာကို မကြောက်ဘူးလား။’
တော်ဝင်သမားတော်က ချက်ချင်း အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “အရူးစကားတွေ လျှောက်ပြောနေတာ၊ လူတွေကို လှည့်စားနေတာ။ ဧကရာဇ်ဟောင်းက နတ်ရွာစံသွားပြီ။ ဘယ်လိုကယ်တင်လို့ ရမှာလဲ။ အရှင်မင်းမြတ်... အောက်ယွီကို ဖမ်းဆီးပြီး ကွပ်မျက်လိုက်ပါ။”
တော်ဝင်တရားရုံး အကြီးအကဲ စုချင်ဝမ်က ပြောလိုက်၏။ “အရှင်မင်းမြတ်... အောက်ယွီက ဟန်ဆောင်ပြီး လှည့်စားခဲ့လို့ ဧကရာဇ်ဟောင်းရဲ့ ဘုန်းကံတွေ ကျဆင်းသွားခဲ့တာပါ။ အရှင်မင်းမြတ် သူ့ကို ဖမ်းပြီး အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ပစ်ပါ။ အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ပစ်ပါ။”
“အရှင်မင်းမြတ်... အောက်ယွီကို သတ်ပစ်ပါ။”
“အရှင်မင်းမြတ်... အောက်ယွီကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာ သတ်ပစ်ပါ။”
ဧကရာဇ် ဝမ်ယွင်သည် ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ချင်သော်လည်း လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။ လွန်ခဲ့သော ခဏကပင် သူကိုယ်တိုင် အောက်ယွီအား ခေါ်ဆောင်၍ ဧကရာဇ်ဟောင်းကို နှိုးခိုင်းရန် ပြောကြားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။
ထို့အပြင် သူ၏ သက်တမ်းမှ ဆယ်နှစ်ကို ပေးဆပ်၍ ဧကရာဇ်ဟောင်း၏ သက်တမ်းကို တစ်နှစ်မျှ ပိုရှည်စေလိုသည်ဟုပင် ဆိုခဲ့သေးသည်။
ယခု အောက်ယွီ ရောက်ရှိလာချိန်မှာတော့ သူ့အား စမ်းသပ်ခွင့်ပင် မပေးတော့ဘဲ တိုက်ရိုက် အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ် သတ်ပစ်ရန် ကြံစည်နေသည်မှာ မည်သည့် သဘောနည်း။
“သူ့ကို ဝင်လာခိုင်းလိုက်။” ဧကရာဇ် ဝမ်ယွင်က တုန်ယင် အက်ကွဲနေသည့် အသံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်၏။
ခဏအကြာတွင် အောက်ယွီ သည် ဧကရာဇ် ဝမ်ယွင်နှင့် အမတ်များ အားလုံး၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိ လာတော့သည်။
“အောက်ယွီ... ခင်ဗျားက ဧကရာဇ်ဟောင်းကို ကယ်တင်နိုင်တယ် ဟုတ်လား။” ဧကရာဇ် ဝမ်ယွင်က မေးလိုက်၏။
“ဟုတ်ပါတယ်။” ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
အသက်ကြီးကြီး တော်ဝင် သမားတော်က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်၏။ “အရူးစကားတွေ လျှောက်ပြောနေတာ... လူတွေကို လှည့်စားနေတာ။ အရှင်မင်းမြတ်... သူ့ကို ဖမ်းပြီး သတ်ပစ်လိုက်ပါ။”
တော်ဝင်တရားရုံး အကြီးအကဲ စုချင်ဝမ်က ပြောလိုက်သည်။ “အောက်ယွီ... ခင်ဗျားက အပြစ်တွေ အများကြီး ကျူးလွန်ခဲ့လို့ကောင်းကင်ဘုံကို အမျက်ထွက်စေခဲ့တာ။ အဲဒါကြောင့် ဧကရာဇ်ဟောင်းရဲ့ သက်တမ်းတွေ တိုတောင်းသွားရတာ။ ခင်ဗျားကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ပစ်သင့်တယ်။”
ဧကရာဇ် ဝမ်ယွင်က ပြောလိုက်၏။ “အောက်ယွီ... အကယ်၍ ခင်ဗျားက ဧကရာဇ်ဟောင်းကို မကယ်တင်နိုင်ရင် အဲဒါ ဧကရာဇ်ကို လှည့်စားတဲ့ ပြစ်မှုပဲ။ ကိုယ်တော်က ခင်ဗျားကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာ သတ်ပစ်မှာနော်။”
မိဖုရားကြီးက ရုတ်တရက် လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။ “လာကြစမ်း... ခေါင်းဖြတ်သမားတွေကို ပြင်ဆင်ထား။ အကယ်၍ အောက်ယွီသာ ဧကရာဇ်ဟောင်းကို မကယ်တင်နိုင်ရင် သူ့ကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာ သတ်ပစ်ပြီး ဧကရာဇ်ဟောင်းအတွက် အဖော်ပြုပေးလိုက်။”
ချက်ချင်းပဲ မိန်းမစိုးကြီး ဟောက်ချင့်သည် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မိန်းမစိုး သိုင်းပညာရှင်နှစ်ဦး ထွက်လာတော့သည်။ သူတို့သည် ကျွန်များ ဖြစ်သော်လည်း သိုင်းပညာရှင်များလည်း ဖြစ်ကြပြီး အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို အလွယ်တကူ လုပ်ဆောင်နိုင်သူများ ဖြစ်ကြ၏။
လူနှစ်ဦးသည် ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ အနောက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူ့ကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာ သတ်ဖြတ်ရန် အချိန်မရွေး လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် အနေအထားတွင် ရှိနေကြသည်။
ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြောလိုက်၏။ “လူတစ်ယောက်ပဲ ကျုပ်နဲ့ အတူတူ အထဲဝင်လို့ ရမယ်။ အဲဒါက မိန်းမစိုးကြီး ဟောက်ချန် ပဲ။”
ချက်ချင်းပဲ မိန်းမစိုးအိုကြီး ဟောက်ချန်သည် ရှေ့သို့တက်လာပြီး ဦးညွတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။ “ကျုပ် လိုက်ပါရစေ။”
တော်ဝင် သမားတော်က အေးစက်စက်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။ “ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ။ ကျုပ်တို့ တော်ဝင် ဆေးခန်းက ခင်ဗျားနဲ့ အတူတူ အထဲဝင်ရမှာပေါ့။ တကယ်လို့များ ခင်ဗျားက ဧကရာဇ်ဟောင်းရဲ့ အလောင်းတော်ကို စော်ကားလိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။”
မိန်းမစိုးအိုကြီးဟောက်ချန်က ပြောလိုက်သည်။ “သမားတော်လီ... ကျုပ်ကို အရုပ်လို့များ ထင်နေတာလား။”
ဧကရာဇ် ဝမ်ယွင်က ပြောလိုက်၏။ “ကောင်းပြီ... ခင်ဗျား သဘောအတိုင်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ဧကရာဇ်ဟောင်းကို မကယ်တင်နိုင်ရင် ခင်ဗျားကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ပစ်ရင်တောင် ခင်ဗျားရဲ့ အပြစ်တွေကို ကျေအေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
ထို့နောက် ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် ဝူဝေ့နန်းဆောင် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး မိန်းမစိုးအိုကြီး ဟောက်ချန် လည်း အနောက်မှ လိုက်ပါသွားတော့သည်။
ဤသည်မှာ ယွင်ကျုံးဟဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရှန်ချင်းနန်းဆောင် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ဖူးခြင်းဖြစ်ပြီး ပထမဆုံး အကြိမ် ဝူဝေ့ နန်းဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ဖူးခြင်းလည်း ဖြစ်၏။
လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း အခြားသူများကို မဆိုထားနှင့်၊ မိန်းမစိုးအိုကြီး ဟောက်ချန်ပင်လျှင် ဝူဝေ့ နန်းဆောင် အတွင်းသို့ တစ်လှမ်းမှ ဝင်ရောက်ခွင့် မရခဲ့ချေ။
ဝူဝေ့ နန်းဆောင် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားချိန်မှာတော့ ဤနေရာသည် အမှန်တကယ်ပင် တရားကျင့်ရာ နေရာနှင့် တူပြီး အလွန် ရိုးရှင်းနေသည်ကို ယွင်ကျုံးဟဲ့ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
အတွင်း၌ ရှန်ချင်း တာအိုဘိုးဘေး၏ ရုပ်တု တစ်ခု၊ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ရန် အခင်းတချို့နှင့် ကျောက်ကုတင် တစ်လုံးသာ ရှိ၏။
ဧကရာဇ်ဟောင်းသည် ကျောက်ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး တစ်ချက်လေးမှ မလှုပ်ရှားတော့ဘဲ အသက်ရှူသံလည်း မရှိတော့ကာ နှလုံးခုန်သံလည်း လုံးဝ မရှိတော့သလောက်ပင် ဖြစ်သည်။
တော်ဝင်သမားတော်များက ဧကရာဇ်ဟောင်းသည် နတ်ရွာစံသွားပြီဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းမှာ မဆန်းချေ။ ဤ နှလုံးခုန်သံမှာ အလွန် အားနည်းလွန်းသောကြောင့် အခြေခံအားဖြင့် မရှိတော့သလောက်ပင် ဖြစ်နေ၏။
မိန်းမစိုးအိုကြီး ဟောက်ချန်က ပြောလိုက်သည်။ “အောက်ယွီ... ခင်ဗျား ပြန်မလာသင့်ဘူး။ ခင်ဗျားက ဧကရာဇ်ဟောင်းကို မကယ်တင်နိုင်ရင် ဒီနေ့ညမှာပဲ အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာ သတ်ဖြတ်ခံရတော့မှာပဲ။”
လူတိုင်းနီးပါးက ဧကရာဇ်ဟောင်းကို နတ်ဘုရားများတောင် မကယ်နိုင်တော့ဘူးဟု ထင်မှတ်နေကြပြီး ဧကရာဇ်ဟောင်း၏ အနီးရှိ မိန်းမစိုးအိုကြီး ဟောက်ချန် ပင်လျှင် ထိုသို့ ထင်မှတ်နေ၏။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် နည်းလမ်း ပေါင်းစုံကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး လောကရှိ နာမည်ကြီး သမားတော်များ အားလုံးကို ရှာဖွေခဲ့ပြီး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
“မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းက ဆရာကြီးရွှီ ရောက်လာခဲ့ပြီး ဧကရာဇ်ဟောင်းကို မကယ်တင်နိုင်တော့ဘူးလို့ ပြောသွားခဲ့တယ်။”
မိန်းမစိုးအိုကြီးဟောက်ချန်က ပြောလိုက်၏။ “လောကက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အဖွဲ့အစည်း အချို့က လူတွေလည်း လာရောက်ခဲ့ကြပြီး မကယ်တင်နိုင်တော့ဘူးလို့ အားလုံးက ပြောသွားကြတယ်။”
ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြောလိုက်သည်။ “ဧကရာဇ်ဟောင်းက တကယ်တော့ မသေသေးပါဘူး။ နှလုံးခုန်သံက အားနည်းလွန်းပြီး အသက်ရှင်နိုင်စွမ်း နည်းလွန်းနေတာပါ။”
မိန်းမစိုးအိုကြီးဟောက်ချန်က ပြောလိုက်၏။ “ဟုတ်တယ်။ လုံးဝ သေမသွားသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ သေသွားတာနဲ့ ဘာမှ မကွာတော့ပါဘူး။ အလွန်ဆုံး နာရီဝက်လောက်ပဲ အသက်ရှင်နိုင်စွမ်းကျန်တော့မှာပါ။ အဲဒီနောက်မှာတော့ လုံးဝ သေဆုံးသွားတော့မှာပါ။”
ယခုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်မှ ဧကရာဇ် ဝမ်ယွင်၊ မိဖုရားကြီး၊ တော်ဝင်တရားရုံး အကြီးအကဲနှင့် အခြားသူများသည် အတွင်းမှ အသံများကို နားစွင့်နေကြသည်။
‘မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းက လူတွေ၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေက လူတွေ၊ လောကက နာမည်ကြီး သမားတော်တွေ အားလုံး လာရောက်ခဲ့ကြပြီး ဧကရာဇ်ဟောင်းကို မကယ်တင်နိုင်တော့ဘူးလို့ ပြောသွားခဲ့ကြတာ။ အောက်ယွီ... ခင်ဗျား တစ်ယောက်တည်းကများ ဧကရာဇ်ဟောင်းကို ပြန်လည် ကယ်တင်ချင်သေးတယ် ဟုတ်လား။ လုံးဝ စိတ်ကူးယဉ်နေတာပဲ။’
“ခင်ဗျားကို တစ်နာရီရဲ့ လေးပုံတစ်ပုံလောက် အချိန်ပေးမယ်။ အကယ်၍ ဧကရာဇ်ဟောင်းကို မကယ်တင်နိုင်ဘူးဆိုရင် ခင်ဗျားကို ချက်ချင်း အပြင်ဆွဲထုတ်ပြီး အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာ သတ်ပစ်မယ်။ တစ်နာရီရဲ့ လေးပုံတစ်ပုံ။ ခင်ဗျားကို တစ်နာရီရဲ့ လေးပုံတစ်ပုံလောက်ပဲ အချိန်ပေးမယ်။”
ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် ရင်ဘတ်ထဲမှ မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းက ဆယ်စုနှစ်ချီ သုတေသန လုပ်ထားသော နတ်ဆေးကို ထုတ်ယူလိုက်၏။
တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ဤသည်မှာ ဒသမမျိုးဆက် ဖော်စပ်နည်းဖြင့် ဖော်စပ်ထားသည့် နတ်ဆေးဖြစ်ပြီး ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ ပါဝင်ပတ်သက်မှုများ အများကြီး ပါဝင်နေသည်။
ယွင်ကျုံးဟဲ့ သည် ဆရာဝန် တစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့် ဤမီတျဲချိုင့်ဝှမ်း၏ နတ်ဆေးသည် ဧကရာဇ်ဟောင်း အတွက် ရောဂါနှင့်ကိုက်ညီသည့် ဆေးဝါး ဖြစ်ကြောင်း သူ အမှန်တကယ် ယုံကြည်၏။
ဧကရာဇ်ဟောင်း၏ နှလုံးခုန်သံ ရပ်တန့်တော့မည် ဆိုသည်မှာ သွေးလည်ပတ်မှုများ အခြေခံအားဖြင့် ရပ်တန့်တော့မည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤမီတျဲချိုင့်ဝှမ်း၏ နတ်ဆေးသည် သွေးလည်ပတ်မှုများကို ရူးသွပ်မတတ် မြန်ဆန်စေရန် လှုံ့ဆော်ပေးခြင်းပင် ဖြစ်၏။
ဧကရာဇ်ဟောင်း၏ ဦးနှောက်မှာ အသိစိတ် မရှိတော့ဘဲ လုံးဝ သေဆုံးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။ ဤဆေးဝါးမှာ ဦးနှောက် အာရုံကြောများကို ရူးသွပ်မတတ် လှုံ့ဆော်ပေးပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အာရုံကြောများကို လှုံ့ဆော်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်တွင် ဧကရာဇ်ဟောင်းအတွက် ဤသည်မှာ အသက်ကယ် နတ်ဆေး အစစ်အမှန် ဖြစ်ပြီး သူ့အတွက် သီးသန့် ဖန်တီးထားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေ၏။
သေချာပေါက် နဝမ မျိုးဆက် ဆေးဝါးမှာ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး အရမ်းကြီးမားပြီး ချက်ချင်း သေဆုံးစေနိုင်၏။ သို့ပေမည့် ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ ပါဝင်ပတ်သက်မှုကြောင့် ဒသမ မျိုးဆက် ဆေးဝါးမှာ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ အများကြီး လျော့ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဧကရာဇ်ဟောင်းကို ကယ်တင်နိုင်မလား ဆိုသည်မှာ ယခုအချိန်အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေတော့သည်။ အံ့ဩစရာ ဖန်တီးနိုင်မလား ဆိုသည်မှာလည်း ယခုအချိန်အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေတော့၏။
ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် ဤဆေးကို ဧကရာဇ်ဟောင်း၏ ပါးစပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် ပျားရည်ထည့်ထားသော ရေကို တိုက်ကျွေးကာ ဆေးကို ဗိုက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားစေခဲ့သည်။
လုံးဝ အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိသကဲ့သို့ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမှ မရှိချေ။ စက္ကန့်သုံးဆယ်ခန့် အကြာတွင် ဧကရာဇ်ဟောင်း၏ အားနည်းလွန်းသော နှလုံးခုန်သံမှာ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားခြင်းပင် ဖြစ်၏။
ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ခါသွားပြီး မိန်းမစိုးအိုကြီး ဟောက်ချန်သည် သူ့ထံသို့ လှမ်းကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလျက် ပြောလိုက်သည်။ “ဒါကကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အလိုတော်ပါ။ အောက်ယွီ... ခင်ဗျားလည်း အပြစ်မတင်ပါနဲ့တော့။”
‘ဒါ တကယ်ပဲကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အလိုတော်လား။ ဘာလို့ အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိရတာလဲ။’
ထိုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်မှ တော်ဝင်တရားရုံး အကြီးအကဲ စုချင်ဝမ်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး အေးစက်စက်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။ “အောက်ယွီ... အချိန် တစ်ဝက်ကျိုးသွားပြီ။ ခင်ဗျား ဧကရာဇ်ဟောင်းကို မကယ်တင်နိုင်ရင် အပြင်ထွက်လာပြီး အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာ သတ်ဖြတ်ခံကာ ဧကရာဇ်ဟောင်းအတွက် အဖော်ပြု ပေးလိုက်တော့။”
သို့ပေမည့် ထိုအချိန်တွင် ဧကရာဇ်ဟောင်း၏ ရပ်တန့်သွားသော နှလုံးခုန်သံသည် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ ပြန်လည် ခုန်လာပြီး ပို၍ပို၍ မြန်ဆန်လာကာ ပို၍ပို၍ အားကောင်းလာတော့သည်။
...............