အခန်း ၄၈၁

အပိုင်း (၄၈၁)

ဧကရာဇ်ဟောင်းက ပြောလိုက်၏။ “သား.. ဒီဆေးဝါးရဲ့ မဟာဗျူဟာမြောက် တန်ဖိုးကို မင်း သိလား။ လောက တစ်ခုလုံးက ဧကရာဇ်တွေ အားလုံး ဒီဆေးအတွက် ရူးသွပ်သွားနိုင်တယ်။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြန်ပြောလိုက်သည်။ “သိပါတယ်။ မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းက ကျုပ်ကို လှည့်စားခဲ့ပါတယ်။ သူတို့က ဒါဟာ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေကို လျှော့ချပေးရုံ သက်သက်ပဲလို့ ပြောခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ ဒါဟာ သန့်စင်သောကျောင်းတော်ကနေ ရလာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ပြောင်းလဲမှုနဲ့ အသက်ရှည်အောင်လုပ်တဲ့ မိစ္ဆာ ဆေးဝါးရဲ့ကျန်တဲ့ တစ်ဝက်ပါပဲ။”

ဧကရာဇ်ဟောင်းက ပြောလိုက်၏။ “သား.. ဧကရာဇ်က မင်းကို သတ်ချင်ရင် ငါ မင်းကို သေချာပေါက် ကာကွယ်ပေးမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒါကလွဲရင် ငါတို့တွေ အများကြီး မမျှော်လင့်တာ ပိုကောင်းပါတယ်။”

ဧကရာဇ်ဟောင်း ပြောသော စကားများသည် အစအဆုံး မညီသော်လည်း အောက်ယွီ အနေဖြင့် သေချာပေါက် နားလည်နိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

ယွင်ကျုံးဟဲ့လည်း သေချာပေါက် နားလည်သည်။ ဤတစ်ကြိမ် ဧကရာဇ်ဟောင်း၏ အသက်ရှည်ရန် ကြိုးပမ်းမှု နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးကို လောကရှိ လူများက ရောဂါကျွမ်းနေသည်ဟုသာ ထင်မှတ်နေကြ၏။

ကယ်တင်ခံလိုက်ရလျှင်တောင်မှ အောက်ယွီ၏ ဆေးပညာ အစွမ်းထက်သောကြောင့် ဧကရာဇ်ဟောင်းကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ခြင်းဟုသာ ပြောဆိုကြမှာဖြစ်သည်။

သို့ပေမည့် ဧကရာဇ်ဟောင်းသည် လောကရှိ လူများ၏ အမြင်တွင် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်ပြီး သေလုနီးပါး ဖြစ်နေသူ တစ်ဦး ဖြစ်၏။

ယခုတစ်ကြိမ် ကယ်တင်ခံရလျှင်တောင်မှ နောက်တစ်ကြိမ် ရောဂါဖောက်လာလျှင် သေဆုံးသွားမည်သာ ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ အသက် ရှစ်ဆယ်နီးပါး ရှိနေပြီ မဟုတ်ပါလား။ သေလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ဧကရာဇ်ဟောင်းကို မည်သူမှ ကြောက်ရွံ့ကြမည် မဟုတ်တော့ချေ။

နတ်ဘုရားလောင်း ဟူသော ရွှေရောင် အလွှာကြီးမှာလည်း လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့သော ဧကရာဇ်ဟောင်းတွင် မည်သည့် ဩဇာအာဏာမှ ကျန်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

“သား… ဒီနေ့ကစပြီး မင်း ရှန်ချင်းနန်းဆောင်ထဲမှာပဲ နေတော့။ အပြင်ကို တစ်လှမ်းမှ မထွက်နဲ့။ အဲဒီလိုဆိုရင် ငါ မင်းကို ဘေးကင်းအောင် ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်။ ငါ မသေသေးသရွေ့တော့ ဧကရာဇ်က ဝင်လာပြီး မင်းကို ဖမ်းဖို့၊ သတ်ဖို့ မဝံ့ရဲပါဘူး။ မိဘကျေးဇူး သိတတ်မှု ဆိုတာက သူ့ကို ဖိနှိပ်ထားလို့ပါ။”

ဧကရာဇ်ဟောင်းက ပြောလိုက်၏။ “ငါ တကယ်ပဲ သေခါနီးပြီလို့ ခံစားရတဲ့ နေ့ရောက်ရင် မင်းကို လျှို့ဝှက်စွာ ထွက်ပြေးနိုင်အောင် လူလွှတ်ပြီး စီစဉ်ပေးပါ့မယ်။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြောလိုက်သည်။ “ဧကရာဇ်ဟောင်း... ဒီလိုပဲ ကျေနပ်နေတော့မှာလား။ အခု တောင်ပိုင်းကျိုး မှာ ပြည်သူတွေ ဒုက္ခရောက်နေကြပြီ။ သူ နန်းတက်တာ ရှစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ နိုင်ငံက ဒီလို အခြေအနေမျိုး ရောက်သွားပြီလေ။”

ဧကရာဇ်ဟောင်းက ပြောလိုက်၏။ “သား.. ငါ ဘာဆက်လုပ်နိုင်မှာလဲ။ ငါက လေဖြတ်နေတဲ့၊ အိပ်ရာထဲ လှဲနေရတဲ့ အသုံးမကျတဲ့ ဧကရာဇ်ဟောင်း တစ်ပါးပဲလေ။ အရင်တုန်းက မင်းရဲ့ အကူအညီ ရှိလို့သာ ငါက နတ်ဘုရားလောင်းဆိုတဲ့ ရွှေရောင် အလွှာကြီး ရခဲ့ပြီး ဝူဝေ့ နန်းဆောင်ထဲမှာ အမြဲတမ်း ပုန်းအောင်းနေလို့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တာပါ။

အဲဒါကြောင့်သာ ဧကရာဇ်ကိုရော၊ လောကက အမတ်တွေကိုပါ ခြောက်လှန့်ထားနိုင်ခဲ့တာပါ။ အခု ဒီရွှေရောင် အလွှာကြီး ပျက်စီးသွားပြီဆိုတော့ ငါဟာ နတ်ဘုရားလောင်း မဟုတ်တော့ဘူး။ သေခါနီး အဘိုးအို တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်သွားပြီ။ လောက က လူတွေကလည်း ငါ့ကို ကြောက်ရွံ့ကြတော့မှာ မဟုတ်သလို ငါ့စကား နားထောင်ကြတော့မှာလည်း မဟုတ်ဘူး။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြောလိုက်သည်။ “ဧကရာဇ်ဟောင်း... အရှင်ဟာ နုဧကရာဇ်ရဲ့ မိစ္ဆာ နည်းလမ်းကို တကယ့် ပထမဆုံး အစစ်အမှန် ဆေးစမ်းသပ်သူပါ။ အရှင်ကိုယ်တိုင် ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်လောက် အသက်ပိုရှည်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် သန်စွမ်းလာကာ နုပျိုလာဖို့ကို မမျှော်လင့်ဘူးလား။”

ဧကရာဇ်ဟောင်းက ပြန်ပြောလိုက်၏။ “သား.. ငါ့ကို ကြည့်စမ်း။ ခြေလက်တွေ လေဖြတ်နေပြီး အိပ်ရာထဲမှာ တစ်ချက်လေးမှ မလှုပ်ရှားနိုင်တာ ရှစ်နှစ်ကျော် နေပြီ။”

ထိုအချိန်တွင်ပင် ခြင်တစ်ကောင်သည် ဧကရာဇ်ဟောင်း၏ ခြေဖဝါးပေါ်သို့ ပျံသန်းလာပြီး သွေးတစ်ချက် စုပ်ယူလိုက်တော့သည်။

ဧကရာဇ်ဟောင်း၏ ခြေဖဝါး အနည်းငယ် တွန့်သွားတော့သည်။ ထို့နောက် သူ လုံးဝ အံ့ဩသွားပြီးနောက် လုံးဝ ဝမ်းသာသွားတော့၏။

၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်၌ အာရုံခံစားမှု အနည်းငယ် ပြန်လည်ရရှိလာသည့်အပြင်၊ စူးရှသော နာကျင်မှုကိုပင် ခံစားသိရှိလာနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ အဘယ်သို့သော သဘောနည်း။ ရှစ်နှစ်တိုင်တိုင် လေဖြတ်ဝေဒနာ ခံစားခဲ့ရသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ပြန်လည်မတ်တတ်ရပ်နိုင်ရန် လမ်းစပေါ်လာခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။ ထို့ပြင် အသက်ရှည်၍ နုပျိုစေသည်ဆိုသော ဤမိစ္ဆာနည်းလမ်းသည်လည်း အမှန်တကယ်ပင် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိလာနိုင်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။

အကယ်၍သာ ထိုသို့ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာခဲ့လျှင် ၎င်းသည် ရှန်ချင်းနန်းဆောင်အတွင်းမှ အောင်မြင်စွာ ထွက်ခွာနိုင်မည်မှာ ဧကန်မလွဲပေ။

ထိုအခါ တစ်လောကလုံးရှိ အခြေအနေအရပ်ရပ်တို့သည် ချက်ချင်းဆိုသလို ပြောင်းလဲသွားကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးပင် ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားနိုင်လောက်သည့် အလှည့်အပြောင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက် လာပေတော့မည်။

“ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောနဲ့။ လူတိုင်းကို ငါက လေဖြတ်နေတဲ့ အသုံးမကျတဲ့သူ တစ်ယောက်လို့ပဲ ဆက်ထင်ပါစေ။”

ဧကရာဇ်ဟောင်းက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။ “ငါ အချိန်လိုတယ်။ ငါတို့ အားလုံး အချိန် လိုအပ်တယ်။”

“အမိန့်တော်အတိုင်းပါ။”

ဧကရာဇ်ဟောင်းက ပြောလိုက်သည်။ “အောက်ယွီ... ဒီနေ့ကစပြီး မင်း ရှန်ချင်းနန်းဆောင်ထဲမှာပဲ နေတော့။ အပြင်ကို တစ်လှမ်းမှ မထွက်နဲ့။ အဲဒီလိုဆိုရင် ငါ မင်းကို ဘေးကင်းအောင် ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်။ မင်း စောင့်နေရမယ်။

တကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့မှာ ငါ တကယ်ပဲ မတ်တတ်ရပ်နိုင်ပြီး ကျန်းမာရေး ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာကာ အသက်လည်း ရှည်လာမယ်ဆိုရင် အဲဒီအချိန်ကျမှ မင်း ပြန်လည် ထကြွလာရမယ်။ ငါ မင်းကို အင်ပါယာရဲ့ အသက်အငယ်ဆုံး ဝန်ကြီးချုပ် ဖြစ်လာအောင် လုပ်ပေးမယ်။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြန်ပြောလိုက်၏။ “မဟုတ်ဘူး ဧကရာဇ်ဟောင်း... ကျုပ် အပြင်ထွက်ရမယ်။ ပြီးတော့ အရှင့်ရဲ့ ရွှေရောင် အလွှာကိုလည်း ပျက်စီးခံလို့ မရဘူး။ အရှင့်ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီကိုလည်း ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားရမယ်။”

ဧကရာဇ်ဟောင်းက ပြောလိုက်သည်။ “အောက်ယွီ... ငါ့ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီက ပျက်စီးသွားပြီ။ အကယ်၍ ငါ အခုချက်ချင်း စိတ်အားထက်သန်စွာနဲ့ အသက် သုံးဆယ်လောက် ပိုနုပျိုပြီး အပြင်ထွက်သွားမှသာ သူတို့ကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ပြီး ဒဏ္ဍာရီကို ပြန်လည် ဖန်တီးနိုင်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ အခု ငါက ခြေထောက်ကို နည်းနည်းလေးပဲ လှုပ်နိုင်သေးတယ်။ မတ်တတ်လည်း မရပ်နိုင်သေးသလို လက်လည်း မမြှောက်နိုင်သေးဘူး။”

ထိုအချိန်တွင်ပင် အပြင်ဘက်မှ တော်ဝင်တရားရုံး အကြီးအကဲ စုချင်ဝမ်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်၏။ “အောက်ယွီ... အချိန်စေ့တော့မယ်။ ခင်ဗျား ဧကရာဇ်ဟောင်းကို ကယ်တင်နိုင်ပြီလား။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ “ဧကရာဇ်ဟောင်း... နောက်ဆက်တွဲ အနေနဲ့ ကျုပ် အရှင့်အတွက် ဒဏ္ဍာရီ တစ်ခုကို ပြသပေးပါ့မယ်။ ဒါပေမဲ့ အရှင် လုံးဝ သေချင်ယောင် ဆောင်နေဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ နှလုံးခုန်သံ ရပ်တန့်ပြီး အသက်ရှူသံ ရပ်တန့်နေရပါမယ်။ ကျုပ်က အံ့ဩစရာ ပြကွက် တစ်ခုကို အသုံးပြုပြီး အရှင့်ကို နတ်ပြည်ကနေ ပြန်ခေါ်လာရပါလိမ့်မယ်။”

ဧကရာဇ်ဟောင်းသည် အောက်ယွီ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို လျင်မြန်စွာ နားလည်သွားတော့၏။

ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် ဆေးရည် ပုလင်း တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒါက အတုအယောင် သေဆုံးစေတဲ့ ဆေးပါ။ သောက်လိုက်တာနဲ့ လူတစ်ယောက်ဟာ သေသွားသလိုမျိုး အသက်ရှူသံ မရှိတော့ဘဲ နှလုံးခုန်သံလည်း အရမ်းကို အားနည်းသွားပြီး လုံးဝ မခုန်တော့သလို ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်။”

ဟောက်ချန် အံ့ဩသွားရသည်။ ဧကရာဇ်ဟောင်း သည် ယခုမှ အသက်ပြန်ရှင်လာရုံ ရှိသေးရာ အကယ်၍ နောက်တစ်ကြိမ် အတုအယောင် သေဆုံးသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပါက အန္တရာယ် မရှိနိုင်ဘူးလား။ တကယ်လို့ ပြန်မနိုးလာရင် မည်သို့လုပ်မည်နည်း။

“လာစမ်းပါ။” ဧကရာဇ်ဟောင်းက ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ ပြောလိုက်၏။

မိန်းမစိုးအိုကြီး ဟောက်ချန်သည် တစ်စက္ကန့်မျှ တွေဝေသွားပြီးနောက် ဤအတုအယောင် သေဆုံးစေသော ဆေးကို ဧကရာဇ်ဟောင်း၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းပေးလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ သွေးကြောထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးသွင်းခြင်း မဟုတ်သောကြောင့် ဆေးအာနိသင် ပြရန် အနည်းငယ် နှေးကွေးပြီး နှစ်မိနစ်၊ သုံးမိနစ်ခန့်ကြာပြီးမှသာ ဆေးအာနိသင် စတင် ပြသမှာဖြစ်၏။

ထို့နောက် ဧကရာဇ်ဟောင်း၏ အသက်ရှူသံများ တဖြည်းဖြည်း ရပ်တန့်သွားပြီး နှလုံးခုန်သံလည်း ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ အတုအယောင် သေဆုံးသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ဤသည်မှာ အလွန် ပြင်းထန်သော မေ့ဆေး တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး အသက်ရှူခြင်းကို ရပ်တန့်စေနိုင်ရုံသာမက နှလုံးခုန်ခြင်းကိုပါ ရပ်တန့်စေနိုင်လုနီးပါး ဖြစ်၏။

ဆေးအာနိသင်သည် ခွဲစိတ်ကုသရာတွင် အသုံးပြုသော မေ့ဆေးကဲ့သို့ပင် အချိန်အကန့်အသတ် ရှိပြီး မိနစ်အနည်းငယ်ခန့်သာ ကြာမြင့်မှာဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ယွင်ကျုံးဟဲ့ သည် ဧကရာဇ်ဟောင်းကို နောက်ထပ် ဆေးတစ်လုံး တိုက်ကျွေးလိုက်ပြန်၏။

ဤဆေးမှာ အခွံပါရှိပြီး အစာအိမ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်မှာတော့ အစာအိမ်အက်ဆစ်က အခွံကို စားသွားမှာဖြစ်ပြီး မိနစ်အနည်းငယ် အကြာတွင် လုံးဝ အရည်ပျော်သွားကာ ဆေးအာနိသင် စတင် ပြသမှာဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ နှလုံးအားတိုးဆေးနှင့် ဆင်တူပြီး ဧကရာဇ်ဟောင်းကို နက်ရှိုင်းသော မေ့ဆေး အခြေအနေမှ လွတ်မြောက်စေကာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် နိုးထလာစေမှာဖြစ်၏။

နောက်ဆက်တွဲ အနေဖြင့် ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် ဧကရာဇ်ဟောင်းအတွက် ပုံစံများ အလျင်အမြန် ပြင်ဆင် ပေးလိုက်တော့သည်။

ဒဏ္ဍာရီကို ပြသပြီး ဧကရာဇ်ဟောင်း၏ ရွှေရောင် အလွှာကို ထိန်းသိမ်းရန်ဖြစ်ရာ သေချာပေါက် နတ်ဘုရား တစ်ပါးနှင့် ပိုမို တူညီစေရန် လုပ်ဆောင်ရမှာဖြစ်၏။

“အချိန်စေ့ပြီ။”

အပြင်ဘက်မှ တော်ဝင်တရားရုံး အကြီးအကဲ စုချင်ဝမ်က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “လာကြစမ်း... အောက်ယွီကို အပြင်ဆွဲထုတ်လိုက်... အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာ သတ်ပစ်ပြီး ဧကရာဇ်ဟောင်း အတွက် အဖော်ပြုပေးလိုက်။”

ချက်ချင်းပဲ မိန်းမစိုး သိုင်းပညာရှင် အချို့ ပြေးဝင်လာကြတော့သည်။ သို့ပေမည့် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက် လာပြီးနောက် သူတို့ လုံးဝ အံ့ဩမှင်သက်သွားကြတော့၏။

ဧကရာဇ်ဟောင်းသည် လေထဲတွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပြီး လက်ထဲတွင် သစ်သား တောင်ဝှေး တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ မြေပြင်ကို ထောက်ထားသည်။

‘ဒါ... ဒါက အံ့ဩစရာ အရမ်းကောင်းတယ်။ ဧကရာဇ်ဟောင်းက လေထဲမှာ ပေါလောပေါ်နေတယ် ဟုတ်လား။’

လူသားဟူသည် လေထုထဲ၌ အမှီသဟဲမဲ့စွာ ပေါလောပေါ်နေနိုင်စွမ်း မရှိသည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲ အမှန်တရားပင် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အိန္ဒိယနိုင်ငံမှ ဆင်းသက်လာသော လေထဲ၌ ပေါလောပေါ်သည့် လှည့်ကွက်တစ်ခုကို အသုံးပြုထားခြင်းသာ ဖြစ်၏။

ထိုသူ ကိုင်ဆောင်ထားသော တောင်ဝှေးမှာ ထူးခြားသည့် အထောက်အပံ့ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ အယောင်ဆောင် ဘုန်းကြီးအများစုမှာ ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍ လူအများထံမှ ငွေကြေးလိမ်လည် တောင်းခံလေ့ ရှိကြသည်။

သို့သော် မျက်မြင်တွေ့ရှိရသည့် အခြေအနေမှာမူ လွန်စွာ လက်ရာမြောက်လှသောကြောင့် လူတစ်ဦးသည် လေထဲတွင် အမှန်တကယ်ပင် ပေါလောပေါ်နေသကဲ့သို့ စိတ်ထင်ယောင်မှား ဖြစ်စေလောက်၏။

မိန်းမစိုး သိုင်းပညာရှင် အချို့ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်မှာတော့ လုံးဝ အံ့ဩတုန်လှုပ် သွားကြတော့၏။ သူတို့၏ အလန့်တကြား အော်ဟစ်သံများကြောင့် အပြင်ဘက်မှ လူများပါ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြတော့သည်။

ဧကရာဇ်၊ မိဖုရားကြီး၊ တော်ဝင်တရားရုံး အကြီးအကဲ၊ တော်ဝင်မိသားစုဝင်များနှင့် မှူးမတ်များ အားလုံး ဝင်ရောက်လာကြပြီး ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရကြ၏။

ဧကရာဇ်ဟောင်းသည် လေထဲတွင် ပေါလောပေါ်နေပြီး တောင်ဝှေး တစ်ချောင်းတည်းဖြင့်သာ မြေပြင်ကို ထောက်ထားသည်။

‘သောက်ကျိုးနည်း... ဒါ အရမ်း အံ့ဩစရာကောင်းတာပဲ။’

သို့ပေမည့် ဧကရာဇ်သည် သာမန်လူ မဟုတ်သောကြောင့် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပြီးနောက် ဤအရာ၏ နောက်ကွယ်က သဘောတရားကို လျင်မြန်စွာ နားလည်သွားတော့၏။

‘အောက်ယွီ... ဒီအချိန်ရောက်နေတာတောင် ခင်ဗျားက ဟန်ဆောင်ပြီး လှည့်စားချင်နေသေးတာလား။ နောက်ကျသွားပြီ။’

တော်ဝင်တရားရုံး အကြီးအကဲက ပြောလိုက်သည်။ “အောက်ယွီ... အချိန်စေ့ပြီ။ ခင်ဗျား ဧကရာဇ်ဟောင်းကို မကယ်တင်နိုင်ခဲ့ဘူးဆိုတော့ သူ့ကို အဖော်ပြုပေးလိုက်တော့။ လာကြစမ်း... အောက်ယွီကို ဖမ်းလိုက်စမ်း။”

ယခုအချိန်တွင် ယွင်ကျုံးဟဲ့ သည် ဧကရာဇ်ဟောင်း၏ အောက်ဘက် မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။ “ဧကရာဇ်ဟောင်း အိပ်မက်ပေးတဲ့ အမိန့်တော်။”

လူတိုင်းက အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်ကြသည်။ ‘ဒီအချိန်ရောက်နေတာတောင် အောက်ယွီ ခင်ဗျားက ဟန်ဆောင်ပြီး လှည့်စားချင်နေသေးတယ်။ ဧကရာဇ်ဟောင်းက သေသွားပြီလေ။ ခင်ဗျားက ထပ်ပြီး အိပ်မက်ပေးတဲ့ အမိန့်တော်ကို ထုတ်ပြန်နေရင်လည်း ဘာအသုံးကျတော့မှာလဲ။’

“သေခါနီး အချိန်ရောက်နေတာတောင် ဟန်ဆောင်ပြီး လှည့်စားချင်နေသေးတယ်။ သူ့ကို ဖမ်းလိုက်။”

အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ မိန်းမစိုး သိုင်းပညာရှင် အချို့ ရှေ့သို့တက်လာပြီး ယွင်ကျုံးဟဲ့ကို ဖမ်းဆီးကာ အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာ သတ်ဖြတ်ရန် ပြင်လိုက်ကြတော့၏။

……………