အခန်း (၅၆၈-၅၇၀)

အပိုင်း (၅၆၈)

လင်းပိုင်ဖန်က အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားပြီး - “မောင်မင်းတို့အားလုံး နောက်ဆုံးတော့ အမှန်တရားကို မြင်ကြပြီပဲ။ ငါကိုယ်တော်ထံမှာ သစ္စာခံသရွေ့ မောင်မင်းတို့အတွက် ရာထူး‌တွေနဲ့ စည်းစိမ်ချမ်းသာတွေကတော့ လက်တစ်ကမ်းမှာပဲ ရှိစေရမယ်...”

“အရှင်မင်းကြီး... ရာထူး‌တွေနဲ့ စည်းစိမ်ချမ်းသာတွေက ကျွန်တော်မျိုးတို့ အလိုရှိတဲ့ အရာတွေ မဟုတ်ပါဘူး...”

ချူထျန်းမင်က ရိုးသားတည်ကြည်စွာဖြင့် လျှောက်တင်လိုက်သည် - “ကျွန်တော်မျိုးတို့ မျှော်လင့်တာကတော့ အရှင်မင်းကြီးအနေနဲ့ ကရုဏာတရားနဲ့ ကျင့်ဝတ်တရားတွေကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းပြီး ပြည်သူလူထုကို အမြဲတမ်း ဦးစားပေးဖို့နဲ့ သူတို့ရဲ့ လူနေမှုဘဝ သာယာဝပြောရေးကို ရှေးရှုပေးဖို့ပါပဲ...”

လင်းပိုင်ဖန်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး - “ဆရာကြီး... ထပ်ပြီး ပြောမနေပါနဲ့တော့။ ငါကိုယ်တော်က အဲဒီအတိုင်းပဲ လုပ်မှာပါ။ ငါကိုယ်တော်ရဲ့ ပြည်သူတွေကို ဘယ်တော့မှ မတရားမလုပ်ပါဘူး...”

“ဒါတင်မကသေးပါဘူး... ကျွန်တော်မျိုးတို့ မိုဂိုဏ်းဟာ တစ်လောကလုံးရဲ့ ချစ်ခြင်းတရားနဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးဝါဒကို လက်ကိုင်ထားပြီး စစ်ပွဲတွေကို ဆန့်ကျင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် နယ်မြေချဲ့ထွင်တဲ့ စစ်ပွဲတွေမှာ ကျွန်တော်မျိုးတို့ ပါဝင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒါကို အရှင်မင်းကြီး နားလည်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်...”

လင်းပိုင်ဖန်က တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လွယ်လွယ်ကူကူပင် သဘောတူလိုက်သည် - “ပြဿနာမရှိဘူး...”

ထို့ကြောင့် ချူထျန်းမင်နှင့် အခြားသူများသည် ရိုသေလေးမြတ်စွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်ကြပြီး ကျယ်လောင်စွာ လျှောက်တင်လိုက်ကြသည် - “ကျွန်တော်မျိုးတို့ မိုဂိုဏ်းသားအားလုံး အရှင်မင်းကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်...”

“ဒင်! ကစားသမားအား ဂုဏ်ယူပါတယ်။ နိုင်ငံတော်အင်အား တိုးတက်လာသည့်အတွက် သင်၏ ခွန်အားကိုလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း မြှင့်တင်ပေးလိုက်ပါပြီ။ ‘မဟာစကြဝဠာ ကောင်းကင်ချုပ်နှောင်ခြင်း လက်ညှိုး’ သိုင်းကျမ်းကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးအပ်လိုက်သည်”

“မဟာစကြဝဠာ ကောင်းကင်ချုပ်နှောင်ခြင်း လက်ညှိုး’ သိုင်းကျမ်းက အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ လက်ညှိုးတစ်ဝက်တည်းဖြင့်ပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို တုန်ခါစေနိုင်ပြီး၊ လက်ညှိုးတစ်ချောင်းတည်းဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို ချုပ်နှောင်နိုင်ကာ၊ လက်ညှိုးနှစ်ချောင်းဖြင့် တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပြိုကွဲစေနိုင်၏။ လက်ညှိုးသုံးချောင်းဖြင့် သက်ရှိခပ်သိမ်းကို သုတ်သင်နိုင်ပြီး၊ လက်ညှိုးလေးချောင်းဖြင့် ကောင်းကင်ယံကို ခွဲဖျက်နိုင်ကာ၊ လက်ညှိုးငါးချောင်း ပြည့်စုံပါက စကြဝဠာကြီးတစ်ခုလုံးကို လှုပ်ခါစေနိုင်ပေသည်”

လင်းပိုင်ဖန်က ထိုလက်ညှိုးသိုင်းပညာကို လျင်မြန်စွာ သင်ယူလိုက်ပြီး သူ၏ ခွန်အားကို နောက်ထပ်တစ်ဆင့် မြှင့်တင်လိုက်သည်။ မိမိအား အင်အားတိုးတက်အောင် ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့သည့် မိုဂိုဏ်းသားများကို ကြည့်ရင်း သူ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ဖော်ပြ၍မရလောက်အောင်ပင် ကြည်နူးပီတိ ဖြစ်နေတော့သည်။

ဒီလူတွေက မဟာရှနိုင်ငံတော်အတွက် ဆောင်ကြဉ်းပေးလာတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေက အလွန်တရာ ကြီးမားလှသည်။ ကောင်းကင်အဆင့် တစ်ဦးနှင့် ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင် နှစ်ဆယ်ကျော်၏ သစ္စာခံမှုကို တိုက်ရိုက်ရရှိခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သွယ်ဝိုက်ပြီး ရရှိတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေကတော့ ဒီထက်မက ပိုမိုကြီးမားလှပေသည်။

တကယ်လို့ သူတို့ရဲ့ စက်မှုအတတ်ပညာရပ်တွေနဲ့ တည်ဆောက်ထားတဲ့ ကိရိယာတွေကို မဟာရှနိုင်ငံတစ်ဝှမ်းလုံးမှာ တည်ဆောက်ပြီး ဖြန့်ကျက်နိုင်ခဲ့ရင် အင်ပါယာရဲ့ အင်အားက ပိုပြီးတော့ တိုးတက်လာမှာ သေချာသည်။

လင်းပိုင်ဖန်၏ မျက်နှာတွင် တောက်ပသော အပြုံးများ ပြည့်နှက်သွားပြီး - “အားလုံးပဲ ထကြပါ။ ဒီနေ့ကစပြီး ငါတို့အားလုံးက မိသားစုတစ်ခုတည်းပဲ။ အားလုံး အေးချမ်းသာယာပြီး စားဝတ်နေရေး ပြည့်စုံတဲ့ ရွှေခေတ်ကြီးတစ်ခုကို ငါတို့အတူတကွ တည်ဆောက်နိုင်ကြလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်...”

“အမိန့်အတိုင်းပါ အရှင်မင်းကြီး...” မိုဂိုဏ်းသားများသည် ယုံကြည်ချက်အပြည့်ရှိသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ရှေ့သို့ မျှော်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် လင်းပိုင်ဖန်က မဟာရှနိုင်ငံတော်အတွက် လိုအပ်သော စက်မှုကိရိယာများကို ထုတ်လုပ်ရန် မိုဂိုဏ်းသားများ ကိုယ်တိုင် စီမံခန့်ခွဲရမည့် ‘မိုဂိုဏ်းစက်မှုလက်မှုအလုပ်ရုံ’ ကို တည်ထောင်ကြောင်း ကြေညာလိုက်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိုဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး မဟာရှနိုင်ငံတော်ထံ သစ္စာခံလိုက်သည့် သတင်းက လောကတစ်ခုလုံးသို့ တောမီးပမာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားကြရသည်။

တစ်လောကရဲ့ ချစ်ခြင်းတရားနဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ကြွေးကြော်နေတဲ့ မိုဂိုဏ်းက မဟာရှနိုင်ငံတော်ဆီ ဝင်ရောက်သွားတယ် ဟုတ်လား။

မဟာရှနိုင်ငံက သူတို့ရဲ့ ဝါဒတွေကို လက်ခံလိုက်လို့များလား။

“မဖြစ်နိုင်တာ... မဟာရှဧကရာဇ်ဆိုတာ စစ်ပွဲကို မြတ်နိုးတဲ့ စစ်ဘီလူးတစ်ယောက်ပဲ။ သူ နန်းတက်ကတည်းက နယ်မြေတွေကို အဆက်မပြတ် ချဲ့ထွင်နေတာ။ သူက ဘယ်လိုလုပ် စစ်မတိုက်ဘဲ နေမှာလဲ...”

“ဒါဆို ဒါကို မင်းက ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ...”

“မိုဂိုဏ်းသားတွေက စိတ်ကူးယဉ်ဆန်တဲ့ လူတွေလေ။ သူတို့က သူတို့ရဲ့ အတွေးအခေါ်နဲ့ ယုံကြည်ချက်ကို ဘယ်တော့မှ အလျှော့မပေးတတ်ကြဘူး။ တိုင်းပြည်အများကြီးက သူတို့ရဲ့ စက်မှုအတတ်ပညာကို ရဖို့ နည်းမျိုးစုံနဲ့ ကြိုးစားခဲ့ကြပေမယ့် သူတို့ကတော့ မယိမ်းမယိုင်ဘဲ ကြံ့ကြံ့ခံခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား...”

“ငါလည်း မသိတော့ဘူး...”

ဆွေးနွေးငြင်းခုံသံတွေက အဆုံးမရှိ ဆူညံနေခဲ့သော်လည်း အဖြေကတော့ မရေရာခဲ့ချေ။

ဒါပေမဲ့ ထင်ရှားတဲ့ အမှန်တရားတစ်ခုကတော့ မိုဂိုဏ်းရဲ့ အကူအညီနဲ့ မဟာရှနိုင်ငံတော်က ပိုပြီးတော့ အင်အားကြီးမားလာတော့မှာပဲ ဖြစ်သည်။

ပြင်ပကမ္ဘာမှာ ဘယ်လိုပဲ ပြောဆိုနေကြပါစေ လင်းပိုင်ဖန်ကတော့ ဂရုမစိုက်အားပေ။

သူသည် ယခုအခါ အသစ်စက်စက် တည်ထောင်ထားသော မိုဂိုဏ်းလက်မှုအလုပ်ရုံသို့ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေသည်။

“အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်မတို့ ဂိုဏ်းချုပ်က အလုပ်ရုံရဲ့ ကိစ္စအဝဝကို ကြီးကြပ်နေရလို့ အားမလပ်ဖြစ်နေပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်မကပဲ အရှင်မင်းကြီးကို လမ်းညွှန်ပြသပေးပါရစေ။ အရှင်မင်းကြီး နားလည်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်...” မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော မိန်းကလေးတစ်ဦးက အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး ကြည်လင်သာယာသော အသံလေးဖြင့် လျှောက်တင်လိုက်သည်။

“သူက ငါကိုယ်တော်အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးနေတာပဲ။ သဘာဝအတိုင်း နားလည်တာပေါ့...”

လင်းပိုင်ဖန်က မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော မိန်းကလေးကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး - “မင်းနာမည်က ဘယ်သူလဲ။ မိုဂိုဏ်းထဲမှာ မင်းက ရာထူးကြီးကြီးမားမား ရှိပုံရတယ်နော်...”

“ကျွန်မနာမည်က သွမ့်မူယွဲ့ ပါ။ မိုဂိုဏ်းရဲ့ သာမန်တပည့်တစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ စက်မှုအတတ်ပညာနဲ့ ဆေးဝါးဗေဒဘက်မှာ အနည်းငယ် ကျွမ်းကျင်မှုရှိလို့ မိုဂိုဏ်းသားတွေကြားမှာ လေးစားခြင်း ခံရတာပါ...” မျက်နှာဖုံးစွပ် မိန်းကလေးက မာနထောင်လွှားခြင်းလည်းမရှိ၊ နှိမ့်ချလွန်းခြင်းလည်းမရှိဘဲ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

လင်းပိုင်ဖန်က နွေးထွေးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး - “မင်းက အရမ်းနှိမ့်ချလွန်းတာပဲ။ မိုဂိုဏ်းသားတွေ အားလုံးက ထူးချွန်တဲ့လူတွေချည်းပဲ။ အဲဒီထဲကမှ မင်းက ထင်ရှားနေတယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ အရည်အချင်းက အတော်လေး ကောင်းရမယ်။ ဒါနဲ့... မင်းက ဘာလို့ အမြဲတမ်း မျက်နှာဖုံး စွပ်ထားရတာလဲ...”

“ငါကိုယ်တော်ကို တစ်ချက်လောက် ပြလို့ရမလား...” လင်းပိုင်ဖန်က အနည်းငယ် တွေဝေစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ကျွန်မ အမြဲတမ်း မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့... ကျွန်မရဲ့ ရုပ်ရည်ကြောင့် မကြာခဏ ဒုက္ခရောက်ရတတ်လို့ သူတပါးကို မပြသတာပါ။ ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီးက တောင်းဆိုမှတော့ ကျွန်မ မငြင်းဆန်ဝံ့ပါဘူး...”

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူမသည် မျက်နှာဖုံးပုဝါကို ညင်သာစွာ ဖယ်ရှားလိုက်လေသည်။

ထိုအခါ လင်းပိုင်ဖန်သည် ကြွေရုပ်လေးကဲ့သို့ ချောမွေ့ဝင်းပပြီး လပြည့်ဝန်းပမာ တောက်ပနေသော မျက်နှာလေးကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

“တကယ့်ကို လှပတာပဲ...” လင်းပိုင်ဖန်က ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ငါကိုယ်တော်တစ်သက်လုံး မြင်ဖူးသမျှ အလှနတ်သမီးတွေထဲမှာ မင်းရဲ့ အလှက ထိပ်ဆုံးငါးယောက်စာရင်းထဲမှာ သေချာပေါက် ပါဝင်တယ်။ မင်း မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားတာ မဆန်းပါဘူး။ မဟုတ်ရင် တကယ်ပဲ ပြဿနာတွေ အများကြီး တက်လာနိုင်တယ်...”

သွမ့်မူယွဲ့၏ မျက်နှာလေးက သိသိသာသာပင် ရဲခနဲ နီမြန်းသွားလေသည်။

သူမသည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး မျက်နှာဖုံးပုဝါကို ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ဖုံးအုပ်လိုက်ကာ - “အရှင်မင်းကြီးက ချီးမွမ်းလွန်းနေပါပြီ။ ကျွန်မက ဒီလောက်အထိ အမွမ်းတင်ခံရဖို့ မထိုက်တန်ပါဘူး။ အရှင်မင်းကြီးကို အလုပ်ရုံထဲ လိုက်လံပြသပေးပါရစေ...”

“မြန်မြန်သွားကြစို့... ငါကိုယ်တော် မစောင့်နိုင်တော့ဘူး...” လင်းပိုင်ဖန်က စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် တိုက်တွန်းလိုက်လေသည်။

အပိုင်း (၅၆၉)

သူတို့နှစ်ဦးသည် ကျယ်ဝန်းလှသော နေရာတစ်ခုအထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရာ ထိုနေရာတွင် ဘီးများ၊ လေးနှင့် မြားများ၊ သစ်လုံးများ အပါအဝင် အမျိုးမျိုးသော ကိရိယာတန်ဆာပလာများ ပြည့်နှက်နေပြီး လူတိုင်းကလည်း အလုပ်ရှုပ်နေကြကာ အသွားအလာများဖြင့် ဆူညံစည်ကားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေ၏။

“အရှင်မင်းကြီး... ဒါကတော့ ‘မြားအဆင့်ဆင့်ပစ် ခရော့စ်ဘိုးလှည်း’ တွေကို ထုတ်လုပ်တဲ့နေရာပါပဲ...” သွမ့်မူယွဲ့က ရှင်းပြလိုက်သည်။

“မြားအဆင့်ဆင့်ပစ် ခရော့စ်ဘိုးလှည်း ဆိုတာက ဘာလဲ...” လင်းပိုင်ဖန်က စူးစမ်းလိုက်သည်။

“မြားအဆင့်ဆင့်ပစ် ခရော့စ်ဘိုးလှည်း ဆိုတာက ကျွန်မတို့ မိုဂိုဏ်းရဲ့ စက်မှုအတတ်ပညာတစ်ရပ် ဖြစ်ပါတယ်... သူက တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာ မြားအကြီး အစင်း ၆၀ နဲ့ တခြားမြားအသေးတွေကို မရေတွက်နိုင်အောင် ပစ်ခတ်နိုင်လို့ စစ်မြေပြင်မှာတော့ ဖျက်အား အလွန်ပြင်းထန်လှပါတယ်။ တကယ်လို့ မြို့ရိုးပေါ်မှာသာ တပ်ဆင်ထားမယ်ဆိုရင် လှည်းတစ်စီးတည်းနဲ့တင် စစ်သည်တော် ထောင်ပေါင်းများစွာကို ခုခံနိုင်ပါတယ်။ အကယ်၍ ‘ဝိညာဉ်ဖောက်မြား’ တွေကိုသာ သုံးမယ်ဆိုရင် ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ကိုတောင် ခြွေယူနိုင်ပါတယ်...” သွမ့်မူယွဲ့က မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

လင်းပိုင်ဖန်၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားခဲ့သည်။ မြားအဆင့်ဆင့်ပစ် ခရော့စ်ဘိုးလှည်းက တကယ့်ကို အံ့မခန်းစရာ တီထွင်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ လှည်းတစ်စီးတည်းဖြင့်ပင် စစ်သည်ထောင်ချီကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ထို့အပြင် သင့်တော်သော မြားများကို သုံးစွဲမည်ဆိုပါက ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်ကိုပင် အန္တရာယ်ပြုနိုင်သေးသည်။

“ထုတ်လုပ်မှု အခြေအနေကကော ဘယ်လိုလဲ...” လင်းပိုင်ဖန်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ကျွန်မတို့ အားသွန်ခွန်စိုက် ထုတ်လုပ်မယ်ဆိုရင်တော့ တစ်လကို လှည်း ၁၀ စီးခန့် ထုတ်လုပ်နိုင်ပြီး လှည်းတစ်စီးချင်းစီမှာ ဝိညာဉ်ဖောက်မြား ၃၀၊ မြားအကြီး ၃၀၀ နဲ့ မြားအသေး ၃,၀၀၀ စီ တပ်ဆင်ပေးနိုင်ပါတယ်...”

လင်းပိုင်ဖန်က အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားပြီး - “ဒါက နည်းလွန်းသေးတယ်။ ငါတို့ မဟာရှနိုင်ငံတော်မှာ စစ်သည် ၈ သန်းနဲ့ မြို့ပေါင်း ထောင်ချီ ရှိတာ။ ဒါက ဘယ်လိုမှ မလုံလောက်နိုင်ဘူး။ ထုတ်လုပ်မှုကို ပိုပြီး တိုးမြှင့်လို့ မရဘူးလား...”

သွမ့်မူယွဲ့က ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ပြီး - “အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်မတို့လည်း တိုးမြှင့်ချင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မြားအဆင့်ဆင့်ပစ် ခရော့စ်ဘိုးလှည်းကို ပြုလုပ်ရတာက အလွန်တရာ ရှုပ်ထွေးပြီး မြင့်မားတဲ့ စက်မှုအတတ်ပညာတွေ လိုအပ်ပါတယ်။ ကျွန်မတို့ မိုဂိုဏ်းသားဦးရေကလည်း ဒီလောက်ပဲ ရှိတာမို့ ဒီပမာဏလောက်ပဲ ထုတ်လုပ်မှုကို ထိန်းထားနိုင်တာပါ...”

“ဒါတွေကို ဘယ်လိုပုံစံနဲ့ ပြုလုပ်ကြတာလဲ...” လင်းပိုင်ဖန်က ထပ်မေးလိုက်သည်။

ထိုအခါ သွမ့်မူယွဲ့က မြားအကြီးနှင့် မြားအသေးများကိုတော့ အပြင်ပစ္စည်းအဖြစ် ‘စက်မှုဝန်ကြီးဌာန’ ထံသို့ လွှဲပြောင်းကာ ထုတ်လုပ်ခိုင်းထားကြောင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

၎င်းတို့အနေဖြင့် မြားအဆင့်ဆင့်ပစ် ခရော့စ်ဘိုးလှည်းများနှင့် ဝိညာဉ်ဖောက်မြားများကိုသာ အဓိက တာဝန်ယူ ပြုလုပ်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

လှည်းများအတွက် အသုံးပြုမည့် ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများ၏ အရည်အသွေးနှင့် တိကျမှုအပိုင်းမှာ အလွန်တင်းကျပ်လွန်းသဖြင့် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုချင်းစီကို မိုဂိုဏ်းသားများကိုယ်တိုင် ထုဆစ်ရပြီးမှသာ ပြန်လည်တပ်ဆင်ကြရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ထုတ်လုပ်မှုနှုန်းက သဘာဝအတိုင်း နှောင့်နှေးကန့်သတ်ချက် ရှိနေပေသည်။

“ဒီလောက် နှေးနေတာ မဆန်းဘူးပဲ။ တကယ်တော့ မင်းတို့အနေနဲ့ ‘အလုပ်ခွဲဝေမှုစနစ်’ကို အသုံးပြုပြီး ထုတ်လုပ်မယ်ဆိုရင် အနည်းဆုံးတော့ အရှိန်က နှစ်ဆလောက် ပိုမြန်လာလိမ့်မယ်...”

“အလုပ်ခွဲဝေမှုစနစ် ဆိုတာက ဘာများလဲ အရှင်မင်းကြီး...” သွမ့်မူယွဲ့က စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။

“အလုပ်ခွဲဝေမှုစနစ် ဆိုတာက မင်းတို့ရဲ့ မြားအဆင့်ဆင့်ပစ် ခရော့စ်ဘိုးလှည်းရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေကို လုံးဝ ခွဲထုတ်ပစ်လိုက်ပြီး အပြင်လူတွေကို လုပ်ခိုင်းတာမျိုးပဲ။ လူတစ်ယောက် ဒါမှမဟုတ် လူအနည်းငယ်က အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုချင်းစီကိုပဲ အသေအချာ တာဝန်ယူ လုပ်ဆောင်ရမယ်။ နောက်ဆုံးကျမှ မင်းတို့ မိုဂိုဏ်းသားတွေက အားလုံးကို ပြန်လည် တပ်ဆင်လိုက်ရုံပဲ။ ဒီနည်းလမ်းအတိုင်းဆိုရင် မင်းတို့က နောက်ဆုံးအဆင့် တပ်ဆင်ခြင်းကိုပဲ တာဝန်ယူရမှာမို့ ထုတ်လုပ်မှုဖြစ်စဉ်က သဘာဝအတိုင်း ပိုပြီး မြန်ဆန်လာလိမ့်မယ်...”

သွမ့်မူယွဲ့က တွေဝေသွားပြီး - “ဒါပေမဲ့ စက်ပစ္စည်းရဲ့ တိကျမှုအပိုင်းမှာ ပြဿနာရှိလာရင်ကော...”

“ဒါကို မင်းတို့ လုံးဝ စိုးရိမ်စရာမလိုပါဘူး...”

လင်းပိုင်ဖန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည် - “မင်းတို့က သူတို့ လိုက်နာရမယ့် စံနှုန်းတစ်ခု သတ်မှတ်ပေးလိုက်ပေါ့။ အစပိုင်းမှာတော့ သူတို့က သေချာမလုပ်တတ်သေးလို့ မင်းတို့ရဲ့ လိုအပ်ချက်ကို မမီနိုင်သေးဘူး ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အလုပ်ဆိုတာ ဖန်တီးတာများရင် ကျွမ်းကျင်လာတာပဲ။ အချိန်တန်ရင် သူတို့က မင်းတို့ရဲ့ စံနှုန်းနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေကို ကျွမ်းကျင်စွာ ထုတ်လုပ်နိုင်လာလိမ့်မယ်...”

“တကယ်လို့ မင်းတို့ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ မသေချာရင် အနီးနားက သင်္ဘောကျင်းဆီ သွားပြီး လေ့လာကြည့်လို့ရတယ်။ သူတို့ အခု အဲဒီ ‘အလုပ်ခွဲဝေမှုစနစ်’ ကို သုံးနေကြတာ၊ ထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်းက အံ့မခန်းပဲ...”

“ကောင်းပါပြီ အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်မတို့ လာမယ့်ရက်ပိုင်းအတွင်း သွားရောက်လေ့လာပါ့မယ်...” သွမ့်မူယွဲ့က ရိုသေစွာ လျှောက်တင်ပြီးနောက် လင်းပိုင်ဖန်အား ဆက်လက်လမ်းညွှန်ပြသခဲ့သည်။

မြားအဆင့်ဆင့်ပစ် ခရော့စ်ဘိုးလှည်းများအပြင် ‘ပတ်လည်ပစ်ခတ်စင်’ များလည်း ရှိသေးသည်။

၎င်းတို့ကတော့ ၃၆၀ ဒီဂရီ လှည့်ပတ်နိုင်သော ခရော့စ်ဘိုးလှည်းများ ဖြစ်ကြပြီး စက်ဝိုင်းပုံစံအတိုင်း မြားများကို ပစ်ခတ်နိုင်သဖြင့် ရိုးရိုးပုံစံများထက် ပိုမို လိုက်လျောညီထွေရှိပြီး လျင်မြန်လှသည်။

ထို့ပြင် ရန်သူ့စခန်းများကို ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ စူးစမ်းထောက်လှမ်းနိုင်သည့် ‘ထောက်လှမ်းရေးကိရိယာ’ များလည်း ရှိသေးသည်။

အားလုံးက တကယ့်ကို လက်တွေ့အသုံးဝင်လှသည့် စက်မှုယန္တရားများ ဖြစ်ကြပေသည်။

“ကောင်းတယ်... အရမ်းကို ကောင်းတယ်...” လင်းပိုင်ဖန်က အလွန်ပင် ကျေနပ်သွားခဲ့သည်။

ဤမိုဂိုဏ်း စက်မှုယန္တရားများ၏ စွမ်းပကားကို လျှော့တွက်၍မရချေ။ ၎င်းတို့က စစ်မြေပြင်တွင် ကြီးမားသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်လာနိုင်သည်။

တကယ်လို့ ထိုအရာတွေကို သူ၏ ‘ဖန်ဆင်းရှင်လက်ဝါး’ နဲ့သာ အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်မယ်ဆိုရင်... ဟဲဟဲ။

မဟာရှနိုင်ငံတော်ရဲ့ ရန်သူတွေကတော့ သေချာပေါက် အလွန်တရာ အကျပ်ရိုက်ပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရပေတော့မည် ဖြစ်သည်။

ခြုံပြောရလျှင် မိုဂိုဏ်းကို မဟာရှနိုင်ငံတော်၏ အင်အားစုထဲသို့ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်းက ကြီးမားသော အောင်ပွဲတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

လှည့်လည်ကြည့်ရှုပြီးနောက် လင်းပိုင်ဖန်သည် အလုပ်များနေသည့်ကြားမှ အချိန်ပေးပြီး သူ့အား တွေ့ဆုံခဲ့ရသော ချူထျန်းမင်နှင့် နောက်ဆုံးတွင် ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။

လင်းပိုင်ဖန်က မဟာရှနိုင်ငံတော်၏ အပြည့်အဝ ပံ့ပိုးမှုဖြင့် ကိရိယာများကို စွမ်းဆောင်ရည်အပြည့် ထုတ်လုပ်ရန် မိန့်ကြားလိုက်လေသည်။

နန်းတော်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူသည် ယောင်ယောင်နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ယောင်ယောင်သည် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး၏ အငွေ့အသက် ရှိနေသေးသော်လည်း အိမ်ထောင်ရှင်မငယ်လေးတစ်ဦး၏ ဆွဲဆောင်မှုမျိုး အနည်းငယ် သန်းစပြုနေပြီဖြစ်ရာ လင်းပိုင်ဖန်အား အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။

သို့သော် လင်းပိုင်ဖန်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူမက အနည်းငယ် သဝန်တိုဟန်ဖြင့် - “အရှင်မင်းကြီး... အသစ်တွေ့တော့ အဟောင်းကို မေ့သွားပြီလား...”

လင်းပိုင်ဖန်က တကယ်ပင် နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားကာ - “ယောင်ယောင်... မင်းက ဘာလို့ အဲဒီလို ပြောရတာလဲ...”

“ဟွန့်... ကျွန်မကို လာပြီး အရူးမလုပ်နဲ့။ ကျွန်မ အကုန်မြင်ပြီးသား...”

ယောင်ယောင်က နှာမှုတ်လိုက်ပြီး - “ခုနတင်ပဲ မိုဂိုဏ်းက မိန်းကလေးငယ်လေးတစ်ယောက်နဲ့ ပျော်ပျော်ပါးပါး စကားပြောနေကြတာ မဟုတ်လား။ ရှင်တို့နှစ်ယောက်က ကြည့်ရတာ တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး အရမ်း သံယောဇဉ်တွယ်နေပြီး ခွဲလို့မရတဲ့အတိုင်းပဲ...”

“ယောင်ယောင်... မင်း ငါ့ကို အထင်လွဲနေပြီ။ ငါက ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလိုလူမျိုး ဖြစ်ရမှာလဲ...”

လင်းပိုင်ဖန်က ယောင်ယောင်၏ ပုခုံးနှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း နှစ်သိမ့်လိုက်သည် - “ငါ့ဘဝထဲမှာ လူသစ်တွေ ရှိလာနိုင်ပေမယ့် လူဟောင်းတွေကိုတော့ ဘယ်တော့မှ မမေ့ဘူး...”

လင်းပိုင်ဖန်က အလွန်နက်ရှိုင်းသော သံယောဇဉ်များဖြင့် ပြောလိုက်သည် - “မင်းက ငါ့ရဲ့ စိတ်ကစားတတ်မှုကို သံသယဝင်ရင် ဝင်နိုင်ပေမယ့် ငါ့ရဲ့ ဖြူစင်တဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကိုတော့ သံသယမဝင်လိုက်နဲ့။ မင်းကို ငါ့အပိုင်ဖြစ်အောင် ဘယ်လောက်တောင် ကြိုးစားခဲ့ရလဲဆိုတာ မင်းမသိပါဘူး။ မနေ့ညက မင်းအတွက် မလုံလောက်သေးဘူးလား။ တကယ်လို့ မလုံလောက်သေးရင် အခုပဲ ဆက်လိုက်ကြရအောင်...”

“နေပါဦး အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်မ အရှင်မင်းကြီးနဲ့ ဆွေးနွေးစရာ ကိစ္စတစ်ခု ရှိလို့ပါ...” ယောင်ယောင်က လျင်မြန်စွာ ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

“ဘာကိစ္စလဲ...”

“အရှင်မင်းကြီးအနေနဲ့ စုန့်ယွီဖေးကို နန်းတော်ထဲ ခေါ်ယူပြီး တရားဝင် ရာထူး ပေးစေချင်ပါတယ်...”

လင်းပိုင်ဖန်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး - “ယောင်ယောင်... မင်းက ဘာလို့ အဲဒီလို တွေးရတာလဲ...”

“အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်မ တွေးထားတာက ဒီလိုပါ...”

ယောင်ယောင်က လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည် - “နှစ်ပေါင်းများစွာ အဲဒီမိန်းမက ကျွန်မအပေါ်မှာ ဗိုလ်ကျစိုးမိုးလာခဲ့တာ၊ တကယ်ကို မုန်းဖို့ကောင်းတယ်။ ဒါကြောင့် အရှင်မင်းကြီးက သူမကို နန်းတော်ထဲကို ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ဦးအဖြစ် ခေါ်သွင်းလိုက်မယ်ဆိုရင် နန်းတော်ဝင်တဲ့ အစဉ်အတိုင်းဆိုရင် ကျွန်မက အရင်ဝင်တာမို့ သူမက ကျွန်မကို ‘အစ်မကြီး’ လို့ ခေါ်ရမှာလေ။ အဲဒါက ဘယ်လောက်တောင် အားရစရာကောင်းလဲ...”

လင်းပိုင်ဖန်က ငြင်းဆန်လိုက်သည် - “ဒါကတော့ မသင့်တော်ဘူး။ ငါက အဲဒီလိုလူမျိုး မဟုတ်ဘူးလေ...”

ယောင်ယောင်က တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်သည် - “ကျွန်မ အရှင်မင်းကြီးကို ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်...”

လင်းပိုင်ဖန်မှာ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး - “ဒါ... ဒါက တကယ်ကော အဆင်ပြေပါ့မလား...”

ယောင်ယောင်က ချက်ချင်းပင် စိတ်ဆိုးသွားပြီး - “ကျွန်မ သိသားပဲ။ ရှင့်စိတ်က ဘယ်တော့မှ မပြောင်းဘူး၊ အမြဲတမ်း အဲဒီမိန်းမအကြောင်းပဲ တွေးနေတာ။ ရှင့််ကို လည်ပင်းညှစ်သတ်ပစ်မယ်...”

လင်းပိုင်ဖန် - “အား... အား... နာတယ်... နာတယ်...”

အပိုင်း (၅၇၀)

တစ်ဖက်တွင်လည်း မိုဂိုဏ်းသားများသည် လင်းပိုင်ဖန်၏ အကြံပြုချက်ကို လိုက်နာပြီး ‘အလုပ်ခွဲဝေမှုစနစ်’ ဖြင့် စက်မှုယန္တရားများကို စတင်ထုတ်လုပ်ခဲ့ရာ ထုတ်လုပ်မှုနှုန်းမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့လေသည်။

လဝက်လောက်အတွင်းမှာတင် သူတို့သည် ‘မြားအဆင့်ဆင့်ပစ် ခရော့စ်ဘိုးလှည်း’ ၁၀ စီးအထိ ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း အလုပ်သမားများသည် ထိုမျှလောက် တိကျလှသော အစိတ်အပိုင်းများကို မကျွမ်းကျင်ကြသေးသဖြင့် ဆယ်ခုလုပ်လျှင် ကိုးခုခန့်က ပျက်စီးဆုံးရှုံးနေရဆဲ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ပိုမိုကျွမ်းကျင်လာပါက ထုတ်လုပ်မှုနှုန်းမှာ ယခုထက် အဆမတန် တိုးတက်လာမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

“အရှင်မင်းကြီးက တကယ်ကို အမြော်အမြင် ကြီးမားလှပေတယ်...” ချူထျန်းမင်နှင့် မိုဂိုဏ်းသားများအားလုံး လင်းပိုင်ဖန်ကို လုံးဝ လေးစားအံ့ဩသွားကြတော့သည်။

ယခုအခါ မြားအဆင့်ဆင့်ပစ် ခရော့စ်ဘိုးလှည်းများ ထုတ်လုပ်ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်ရာ သဘာဝအတိုင်း စမ်းသပ်ကြည့်ရန် လိုအပ်လာခဲ့သည်။

နေ့တစ်နေ့တွင် လင်းပိုင်ဖန်သည် ခရော့စ်ဘိုးလှည်းများ၏ စွမ်းပကားကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သက်သေပြရန်အတွက် စစ်သူကြီးများကို ဦးဆောင်ကာ လာရောက်ခဲ့လေသည်။

“အရှင်မင်းကြီး... ဒါကတော့ ကျွန်တော်မျိုးတို့ မိုဂိုဏ်းရဲ့ မြားအဆင့်ဆင့်ပစ် ခရော့စ်ဘိုးလှည်းပါပဲ...”

ချူထျန်းမင်က သူ၏အနီးရှိ ထူးဆန်းသောအသွင်သဏ္ဌာန်ရှိပြီး ကြီးမားလှသော သံမဏိသားရဲကြီးတစ်ကောင်သဖွယ် လှည်းကို ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ညွှန်ပြလိုက်သည်။

“သူ့ရဲ့ ဖျက်အားက ဘယ်လောက်တောင် ရှိလဲ...” လင်းပိုင်ဖန်က ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။

“စက်ခလုတ်ကို တစ်ချက်နှိပ်လိုက်ရုံနဲ့တင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ မြားအကြီး အစင်း ၆၀ နဲ့ မြားအသေး ၆၀၀ ကို တပြိုင်နက်တည်း ပစ်ခတ်နိုင်လို့ စစ်သည်တစ်ထောင်လောက်ရှိတဲ့ တပ်ဖွဲ့တစ်ခုကို အပြတ်အသတ် ချေမှုန်းပစ်နိုင်ပါတယ်...” ချူထျန်းမင်က ပြုံးလျက် ပြန်လည်လျှောက်တင်လိုက်သည်။

လင်းပိုင်ဖန်မှာမူ ထိုအကြောင်းကို ကြိုတင်သိရှိထားပြီးဖြစ်၍ မျက်နှာအမူအရာက အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသော်လည်း စစ်သူကြီးများမှာမူ ယခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်းဖြစ်ရာ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် တံတွေးပင် မြိုချမိသွားကြသည်။

“တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် စွမ်းတာလား...” စစ်သူကြီးတစ်ဦးက မအောင့်နိုင်ဘဲ မေးလိုက်မိသည်။

“စွမ်းတာပေါ့... ဒါက ကျွန်တော်တို့ မိုဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်အယူရဆုံး တီထွင်မှုတွေထဲက တစ်ခုပဲ။ ဒါတင်မကသေးဘူး... ဒီလှည်းရဲ့ အမိုးပေါ်မှာ ‘ဝိညာဉ်ဖောက်မြား’ ၆ စင်း တပ်ဆင်ထားသေးတယ်။ အဲဒီမြားတွေက အလွန်တရာ မြန်ဆန်လွန်းလို့ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ ‘ကာကွယ်ရေးချီ’ ကိုတောင် ဖောက်ထွက်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်။ တကယ်လို့ အစစ်အမှန်ချီအဆင့်ရှိတဲ့ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းသမားတစ်ယောက်သာ မှန်သွားရင်တော့ သေချာပေါက် အသက်ပျောက်မှာပဲ။ ကြယ်တာရာချီအဆင့် သိုင်းပညာရှင်ဆိုရင်တောင်မှ မသေရင်တောင် ဒဏ်ရာပြင်းပြင်းထန်ထန် ရသွားလိမ့်မယ်...”

လူအုပ်ကြီးက ထပ်မံ၍ တုန်လှုပ်သွားကြပြန်သည် - “ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တွေကိုတောင် ခြိမ်းခြောက်နိုင်တာလား...”

မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်ရမှသာ ယုံကြည်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

ချူထျန်းမင်က လင်းပိုင်ဖန်ကို ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုရင်း - “အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုးတို့ အားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ၊ အချိန်မရွေး စတင်နိုင်ပါတယ်...” ဟု လျှောက်တင်လိုက်သည်။

လင်းပိုင်ဖန်က လက်ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြီး - “ဒါဆိုရင်လည်း စလိုက်ကြတာပေါ့။ ငါကိုယ်တော်လည်း တကယ်ကို မျှော်လင့်နေတာ...”

ထိုအချိန်မှာပင် သူက စိတ်ထဲကနေ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည် - ‘အဆင့်မြှင့်တင်စမ်း...’

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မြားအဆင့်ဆင့်ပစ် ခရော့စ်ဘိုးလှည်းများထံမှ အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်သွားပြီး အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

ချူထျန်းမင်က မိမိကိုယ်မိမိ မျက်စိမှားသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ မျက်လုံးကို ပွတ်သပ်ကြည့်လိုက်သည်။ မည်သည့်အရာမှ ပြောင်းလဲသွားခြင်းမရှိသည်ကို တွေ့ရသောအခါ စိတ်ထင်လို့နေမှာပါဟု သတ်မှတ်လိုက်ပြီး မိုဂိုဏ်းသားများကို အော်ဟစ်အမိန့်ပေးလိုက်သည် - “စတင်ကြစမ်း...”

“ဟုတ်ကဲ့... ဂိုဏ်းချုပ်...” မိုဂိုဏ်းသားများသည် ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် လေးယောက်တစ်ဖွဲ့စီဖြင့် ခရော့စ်ဘိုးလှည်းများကို မောင်းနှင်ကာ ရွေ့လိုက်ကြပြီး ပေတစ်ရာအကွာရှိ ရွှံ့စေးရုပ်တု ရာပေါင်းများစွာထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်ကြသည်။

ခဏချင်းတွင်ပဲ မြားအသေး ၆၀၀ က ဝုန်းကနဲ ပစ်ခတ်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ပေတစ်ရာအကွာရှိ ရွှံ့စေးရုပ်တုများသည် မြားမိုးရွာသွန်းမှုအောက်တွင် တစ်စစီ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

လူအုပ်ကြီးက ထပ်မံ၍ အံ့ဩမှင်သက်သွားကြပြီး စစ်သူကြီးတစ်ဦးက ရေရွတ်လိုက်သည် - “ဒီရွှံ့စေးရုပ်တုတွေရဲ့ ကြံ့ခိုင်မှုက တကယ့်လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်လိုပဲ။ ပြီးတော့ သာမန်စစ်သည်တွေလို ချပ်ဝတ်တန်ဆာတွေလည်း ဝတ်ဆင်ပေးထားတာ။ ဒါပေမဲ့ အားလုံး အမှုန့်ဖြစ်သွားရတယ်။ ဒီမြားတွေရဲ့ ဖျက်အားက ခန္ဓာကိုယ်လေ့ကျင့်ခြင်းအဆင့် ရှိတဲ့သူတွေကိုတောင် အသက်အန္တရာယ် ပေးနိုင်စွမ်း ရှိတာပဲ။ အံ့မခန်းပါပဲ...”

“ဟုတ်ပ...” အခြားစစ်သူကြီးများကလည်း ခေါင်းတညိတ်ညိတ်ဖြင့် သဘောတူလိုက်ကြသည်။

မြားအစင်း ၆၀၀ ကို တပြိုင်နက်တည်း ပစ်ခတ်တာကို ဘယ်လိုစစ်တပ်မျိုးက တောင့်ခံနိုင်ပါတော့မည်နည်း။

သို့သော်လည်း မိုဂိုဏ်းသားများမှာမူ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြသည်။

ခရော့စ်ဘိုးလှည်းမှ ပစ်လွှတ်လိုက်သော မြားများက အလွန်ပြင်းထန်သည်မှာ မှန်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ် လေ့ကျင့်ခြင်းအဆင့်ရှိသူများကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်လောက်သည်အထိ မပြင်းထန်သင့်ဟု သူတို့ တွေးနေမိသည်။

ချူထျန်းမင်က သူ၏သံသယများကို မျိုသိပ်လိုက်ပြီး - “ဆက်ပစ်ကြ၊ ဒီတစ်ခါ မြားအကြီးတွေကို သုံးမယ်...” ဟု အမိန့်ပေးလိုက်ပြန်သည်။

ခရော့စ်ဘိုးလှည်းများသည် ပေနှစ်ရာအကွာရှိ တံတိုင်းကြီးတစ်ခုထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်ကြသည်။

ချက်ချင်းပင် မြားအကြီး ၆၀ ထွက်ခွာသွားပြီး ပေနှစ်ရာအကွာရှိ တစ်ပေခွဲခန့် ထူထဲသော တံတိုင်းကြီးကို ဇကာကွက်တစ်ခုကဲ့သို့ အပေါက်ချင်း ဆက်သွားစေခဲ့သည်။

“ဘုရားရေ... ဒီမြားအကြီးတွေရဲ့ ဖျက်အားက ပိုပြီးတော့တောင် ကြောက်စရာကောင်းသေးတယ်။ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်တောင် သတိမထားမိရင် အမှုန့်ဖြစ်သွားနိုင်တယ်...”

“ဒါက မိုဂိုဏ်းရဲ့ မြားအဆင့်ဆင့်ပစ် ခရော့စ်ဘိုးလှည်းပေါ့... ဒီနေ့တော့ တကယ့်ကို မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့လိုက်ရပြီ...” မဟာရှနိုင်ငံတော်၏ စစ်သူကြီးများက တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ချီးကျူးလိုက်ကြသည်။

မိုဂိုဏ်းသားများသာလျှင် မည်သို့ကြောင့် မြားအကြီးများက သူတို့မသိဘဲ ဤမျှလောက်အထိ ဖျက်အားပြင်းထန်သွားရသည်ကို စဉ်းစားမရဘဲ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

လင်းပိုင်ဖန်က မိုဂိုဏ်းသားများ၏ ကြောင်တောင်တောင် မျက်နှာများကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲကနေ ခိုးပြုံးလိုက်ပြီး - “အားလုံးပဲ... ဆက်လုပ်ကြပါဦး။ မြားအသေးနဲ့ မြားအကြီးတွေရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ငါကိုယ်တော် အလွန်သဘောကျတယ်။ အခု ဝိညာဉ်ဖောက်မြားတွေပဲ ကျန်တော့တယ်၊ မြန်မြန်ပြသလိုက်ကြစမ်း...”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်မင်းကြီး...” မိုဂိုဏ်းသားများသည် ဝိညာဉ်ဖောက်မြားများကို ချက်ချင်းပင် လွှတ်လိုက်ကြသည်။

ရွှစ်...

ဝိညာဉ်ဖောက်မြား ၆ စင်းသည် ဥက္ကာပျံများကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

ပေသုံးရာအကွာရှိ အောက်ခြေ သုံးတောင်ကျယ်ပြီး ခြောက်တောင်မြင့်သော လူလုပ်ကျောက်တုံးမျှော်စင်ကြီးမှာ မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေမွသွားခဲ့ရတော့သည်။

လူတိုင်း အသက်ရှူပင် မှားသွားကြရသည်။

ဤဖျက်အားက အင်ပါယာချီအဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ အားအပြည့်ထည့်ထားသော တိုက်ကွက်တစ်ခုနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေသည်။

စကားလုံးတစ်လုံးတည်းဖြင့် ပြောရလျှင် - ‘ကြောက်စရာကောင်းလှသည်’

လင်းပိုင်ဖန်မှာ အလွန်ပင် ကျေနပ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ အဆင့်မြှင့်တင်မှုအပြီးတွင် ခရော့စ်ဘိုးလှည်း၏ စွမ်းပကားက မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင် ပြင်းထန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လှည်းတစ်စီးတည်းဖြင့်ပင် ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင် အများအပြားကို အန္တရာယ်ပေးနိုင်ပြီး အင်ပါယာချီအဆင့် သိုင်းသမားများပင် လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ချေ။ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့်အောက်ရှိ သိုင်းသမားများအတွက်မူ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။

လင်းပိုင်ဖန်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ရင်း - “စစ်သူကြီးတို့... မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူက ဒီခရော့စ်ဘိုးလှည်းကို လိုချင်ကြလဲ...”

“အရှင်မင်းကြီး... ဒါကို မေးနေဖို့ လိုသေးလို့လား...”

စစ်သူကြီးတစ်ဦးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် - “ဒီခရော့စ်ဘိုးလှည်းက တကယ့်ကို နိုင်ငံတော်ရဲ့ ရတနာတစ်ခုပါပဲ။ ဒီနတ်လက်နက်ကို ရတဲ့သူက နယ်မြေချဲ့ထွင်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တိုင်းပြည်ကို ကာကွယ်တာပဲဖြစ်ဖြစ် ပြိုင်ဘက်ကင်းလိမ့်မယ်။ အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုးကို လှည်းအစီး ၅၀ လောက် ပေးသနားတော်မူပါ၊ အရှင်မင်းကြီးအတွက် နယ်မြေအကျယ်ကြီးကို သိမ်းပိုက်ပေးပါ့မယ်...”

“အရှင်မင်းကြီး... ဒီအရာက မြို့ရိုးကာကွယ်ရေးအတွက် အကောင်းဆုံးလက်နက်ပါ။ ကျွန်တောိမျိုးကို လှည်း အစီး ၁၀၀ သာ ပေးပါ၊ အနောက်မြောက်နယ်စပ်ကို သေချာပေါက် ကာကွယ်ထားနိုင်ပါလိမ့်မယ်။ ရန်သူစစ်သည် တစ်သန်း လာရင်တောင် မဟာရှနိုင်ငံတော်ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ဆံခြည်တစ်မျှင်စာတောင် လှုပ်ခတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး...” အခြားစစ်သူကြီးတစ်ဦးကလည်း အော်ဟစ်ကာ တောင်းဆိုလိုက်သည်။

“အရှင်မင်းကြီး... ဒီနတ်လက်နက်ကို မြို့တော်မှာပဲ အရင်ဆုံး ထားရှိသင့်ပါတယ်...”

စစ်သူကြီးတစ်ယောက်ချင်းစီက ခရော့စ်ဘိုးလှည်းကို ရရှိရန်အတွက် အလုအယက် အော်ဟစ်ငြင်းခုံနေကြတော့သည်။

သူတို့သည် အစီး ၅၀ မျှသာမကဘဲ အချို့က အစီး ၃၀၀ အထိပင် လောဘတကြီး အော်ဟစ်တောင်းဆိုနေကြသည်။

ထိုသို့ လောဘတက်နေကြသော စစ်သူကြီးများကို ကြည့်ပြီး လင်းပိုင်ဖန်က ရယ်မောကာ ဆူပူလိုက်သည် - “စစ်သူကြီးတို့... မောင်မင်းတို့က သိပ်ကို လောဘကြီးလွန်းတာပဲ။ ဒီခရော့စ်ဘိုးလှည်းတွေရဲ့ ထုတ်လုပ်မှုက ကန့်သတ်ချက် ရှိတယ်။ အခုလောလောဆယ် ငါတို့ဆီမှာ ၁၀ စီးပဲ ရှိသေးတာ။ ထုတ်လုပ်တဲ့ပညာရှင်တွေရဲ့ အဆိုအရ သူတို့ အားသွန်ခွန်စိုက် လုပ်ရင်တောင် တစ်လကို ၁၀ စီးထက် ပိုမထွက်နိုင်ဘူး၊ တစ်နှစ်မှ ရာဂဏန်းပဲ ရှိတာ...”

“နောက်ပိုင်းမှာ နည်းလမ်းတွေ ပိုကောင်းလာလို့ ထုတ်လုပ်မှု တိုးတက်လာရင်တောင် တစ်နှစ်ကို ရာဂဏန်းအနည်းငယ်ပဲ ထွက်မှာမို့ မောင်မင်းတို့အားလုံးရဲ့ လိုအပ်ချက်ကို မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် အရေးကြီးတဲ့အလိုက်၊ အရေးပေါ်လိုအပ်ချက်အလိုက်ပဲ ခွဲဝေပေးမယ်...”

လူတိုင်း အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားကြသည်။

သို့သော်လည်း ပြန်တွေးကြည့်လျှင် ဤမျှလောက် စွမ်းအားကြီးသော စစ်လက်နက်တစ်ခုက မည်သို့လျှင် လွယ်လွယ်ကူကူ ထုတ်လုပ်နိုင်ပါမည်နည်း။ တကယ်လို့သာ လွယ်ကူနေမည်ဆိုပါက ယခင်က မိုဂိုဏ်း၏ အထောက်အပံ့ကို ရရှိခဲ့သော နိုင်ငံများသည် ကမ္ဘာကြီးကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက သိမ်းပိုက်ထားနိုင်ပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် မိုဂိုဏ်း၏ အခြားသော စက်မှုယန္တရားများ၏ စွမ်းပကားကို ဆက်လက်ကြည့်ရှုခဲ့ကြပြီး အလွန်ပင် စိတ်ကျေနပ်ဖွယ်ရာ ရလဒ်များကို ရရှိခဲ့ကြသည်။

သူတို့အနေဖြင့် ယနေ့ခရီးစဉ်က တကယ့်ကို ထိုက်တန်လှသည်ဟု တွေးနေကြတော့သည်။

မိုဂိုဏ်းသားများသာလျှင် တစ်ခုခုကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤစက်မှုယန္တရားများကို သူတို့ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုပြုလုပ်လိုက်သောအရာများက မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဤမျှလောက်အထိ ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားကာ လူတိုင်းကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေနိုင်ရသနည်း။

သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အတတ်ပညာတွေပဲ တိုးတက်သွားတာများလား...။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ ထိုမေးခွန်းအတွက် အဖြေမရှိခဲ့ပေ။

စမ်းသပ်ကွင်းမှ ပြန်လာပြီးနောက် လင်းပိုင်ဖန်သည် ဆောင်းဦးရိတ်သိမ်းချိန်မတိုင်မီ စစ်တပ်တစ်ခုလုံးကို တပ်ဆင်ပေးနိုင်ရန်အတွက် ခရော့စ်ဘိုးလှည်းများနှင့် ပတ်လည်ပစ်ခတ်စင်များကို စွမ်းဆောင်ရည်အပြည့်ဖြင့် အားသွန်ခွန်စိုက် ထုတ်လုပ်ရန် မိုဂိုဏ်းသားများကို ထပ်မံတိုက်တွန်းလိုက်လေသည်။

မဟာရှနိုင်ငံတော်သည် ပုံမှန်အတိုင်း အေးချမ်းသာယာနေသော်လည်း ပြင်ပကမ္ဘာတွင်မူ အမှောင်ထုများက စတင်ကြီးစိုးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခင်က မိစ္ဆာအရေးအခင်းတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး နိုင်ငံအများအပြား၏ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်များနှင့် ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် အများအပြားမှာ ဝတ်ရုံစိမ်းဂိုဏ်းချုပ်၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသဖြင့် နိုင်ငံတော်အင်အားနှင့် စစ်ရေးစွမ်းရည်များ ပြင်းထန်စွာ ဆုတ်ယုတ်သွားခဲ့ရသည်။ ထို့အပြင် လင်းပိုင်ဖန် အမြတ်ထုတ်ခဲ့သော ရိက္ခာပြဿနာများနှင့်ပါ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသဖြင့် နိုင်ငံများသည် ပိုမို၍ မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

နိုင်ငံအချင်းချင်း ပွတ်တိုက်မှုများ ပြင်းထန်လာပြီး အချို့မှာ စစ်ပွဲများပင် စတင်ဖြစ်ပွားနေပြီ ဖြစ်သည်။

မဟာလီအင်ပါယာသည်လည်း ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။

မူလက သူတို့သည် ကောင်းကင်အဆင့် သုံးဦး၊ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် ၅၀ ကျော်နှင့် စစ်သည် ၇ သန်းကျော် ရှိသည့် နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်တံ့လာသော အင်ပါယာကြီးတစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် နိုင်ငံတော်အင်အားက အလွန်တရာ အင်အားကြီးမားလှသည်။

ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အင်ပါယာကြီးများထဲတွင် သူတို့သည် ထိပ်တန်းအဆင့်မှာ ရှိခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ထိုမိစ္ဆာရောက်ရှိလာပြီးနောက် အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

ကောင်းကင်အဆင့် သုံးဦးထဲမှ နှစ်ဦးမှာ မိစ္ဆာ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

ထိုအချိန်က အင်ပါယာထဲတွင် မရှိသဖြင့် ဘေးဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သော အဘိုးအို တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင် ၅၀ ကျော်ထဲတွင်လည်း ဝါးမြိုခံရပြီးနောက် ၃၀ အောက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

မြို့တော်တစ်ခုလုံး ပျက်စီးဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး လူပေါင်းများစွာ သေကျေဒဏ်ရာရခဲ့သဖြင့် နိုင်ငံတော်၏ အင်အားမှာ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းသွားခဲ့ရသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လောဘရမ္မက်ကြီးသော နိုင်ငံများ၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်လာခဲ့တော့သည်။

“လက်ရှိမှာ အင်ပါယာကြီး နှစ်ခု၊ မင်းဆက်တစ်ခုနဲ့ အိမ်နီးချင်း ၄ နိုင်ငံက ကျွန်တော်မျိုးတို့ မဟာလီအင်ပါယာကို စစ်မက်ပြုဖို့ စစ်တပ်တွေ စေလွှတ်ထားကြပါတယ်။ သူတို့မှာ စုစုပေါင်း ကောင်းကင်အဆင့် ၃ ဦး၊ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် ၁၀၀ ကျော်နဲ့ အထူးစစ်သည် ၅ သန်း ရှိနေပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုးတို့ မဟာလီအင်ပါယာက အလွန်တရာ အန္တရာယ်ကြီးတဲ့ အခြေအနေကို ရောက်ရှိနေပါပြီ။ ကျွန်တော်မျိုး တောင်းပန်ပါတယ် ဆရာဘိုးဘိုး... မဟာလီရဲ့ ရှင်သန်ခြင်းနဲ့ ပျက်စီးခြင်းက ဆရာဘိုးဘိုးရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပေါ်မှာပဲ မူတည်နေပါတယ်...” မဟာလီအင်ပါယာ၏ ကိုးယောက်မြောက်မင်းသား ‘လီထျန်းချုံး’ က လင်းပိုင်ဖန်ထံ လာရောက်အကူအညီတောင်းခံရင်း အသနားခံလိုက်သည်။

လင်းပိုင်ဖန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး - “အခြေအနေက တကယ်ကို ဆိုးရွားနေတာပဲ။ တကယ်လို့ ထူးခြားတဲ့အပြောင်းအလဲ မရှိရင်တော့ မဟာလီအင်ပါယာက ပျက်သုဉ်းတော့မှာပဲ...”

“မှန်ပါတယ် ဆရာဘိုးဘိုး...” ကိုးယောက်မြောက်မင်းသားက ခါးသက်သက် အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ရွှေဇွန်းကိုက်ကာ မွေးဖွားလာခဲ့သူဖြစ်ပြီး မဟာလီအင်ပါယာ၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှုနှင့် စည်ပင်ဝပြောမှုများကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။

ထိုကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မြင်ကွင်းသည် ထာဝရတည်တံ့ပြီး မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာဆီသို့ လက်ဆင့်ကမ်းသွားလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

သို့သော် မိစ္ဆာတစ်ကောင် ရောက်ရှိလာပြီး ထိုလှပသော အခြေအနေများကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားပါမည်နည်း။

တကယ်လို့သာ ဒီခက်ခဲတဲ့အချိန်ကို မကျော်ဖြတ်နိုင်ရင် တိုင်းပြည်က ပျက်သုဉ်းသွားမှာဖြစ်သလို သူတို့ရဲ့ တော်ဝင်မိသားစုလည်း အဆုံးသတ်သွားရပေတော့မည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် လင်းပိုင်ဖန်ထံသို့ လာရောက်အကူအညီတောင်းခံရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ချေ။

“ဆရာ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ထျန်းချုံးက ကျွန်တော့်ရဲ့ တပည့်ဖြစ်ပြီး အမြဲတမ်း ရိုသေကိုင်းရှိုင်းပြီး သိတတ်တဲ့သူပါ။ ကျွန်တော်တို့ဘက်က ကူညီနိုင်စွမ်း ရှိသေးရင် ကူညီပေးလိုက်ပါ ဆရာ...” ‘လှံနတ်ဘုရား’ က သူ၏တပည့်အတွက် စကားကောင်း ပြောပေးလိုက်သည်။

ကိုးယောက်မြောက်မင်းသားက ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ်ညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် သူ၏ ဆရာအပေါ် ကျေးဇူးတင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

“အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်တို့ ကူညီနိုင်ပါတယ်။ အဲဒီ မဟာလီဧကရာဇ်က ကျွန်တော်မျိုးနဲ့ အဆက်အသွယ် အနည်းငယ် ရှိဖူးပြီး စရိုက်ကောင်းတဲ့သူပါ။ တကယ်လို့ ကျွန်တော်မျိုးတို့က သူ့ကို ဒီအကျပ်အတည်းကနေ ကူညီပေးလိုက်ရင် သူက ကျွန်တော်တို့ကို သေချာပေါက် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြန်လည်ဆက်ဆံမှာပါ...” ဟန်တာ့ရှန်ကလည်း ကူညီရန် ထောက်ခံစကား ပြောလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးလေးဟန်...” ကိုးယောက်မြောက်မင်းသားက ရိုသေစွာဖြင့် ဦးညွှတ်ကျေးဇူးတင်လိုက်သည်။

လင်းပိုင်ဖန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူ့အနေဖြင့် မဟာလီအင်ပါယာနှင့် အထူးတလည် ပတ်သက်မှုမရှိသော်လည်း ကိုးယောက်မြောက်မင်းသားက သူ၏တပည့်၏ တပည့်ဖြစ်ပေသည်။

ခွေးကိုရိုက်လျှင်ပင် သခင်မျက်နှာကို ကြည့်ရသေးသည် မဟုတ်ပါလား၊ နေပါဦး... သူ့လူကို လာပြီး အနိုင်ကျင့်တဲ့သူတွေကိုတော့ ခွင့်လွှတ်လို့မရချေ။

ထို့ကြောင့် သူ့အနေဖြင့် ကူညီပေးနိုင်လျှင် ကူညီပေးရန် တာဝန်ရှိပေသည်။

“ထျန်းချုံး... ထလိုက်ပါတော့။ မင်းရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို ငါ သဘောတူတယ်...” လင်းပိုင်ဖန်က မိန့်ကြားလိုက်လေသည်

ကိုးယောက်မြောက်မင်းသားက အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားပြီး - “ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် ဆရာဘိုးဘိုး...”